<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by chihertei aaruul on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by chihertei aaruul on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@chiherteiaaruul?source=rss-955f0bdb0ea3------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LiyStiZsMLoxPcR_XVXOPw.jpeg</url>
            <title>Stories by chihertei aaruul on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@chiherteiaaruul?source=rss-955f0bdb0ea3------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 07:04:44 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@chiherteiaaruul/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[21 нас…]]></title>
            <link>https://medium.com/@chiherteiaaruul/21-%D0%BD%D0%B0%D1%81-c9b6312fed04?source=rss-955f0bdb0ea3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c9b6312fed04</guid>
            <category><![CDATA[21]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[chihertei aaruul]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Nov 2023 12:39:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-26T12:48:06.375Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/853/1*yQoM9Hdm-4AErK57dweiWg.png" /></figure><p>Дотуур байрны даавуун түшлэгтэй төмөр сандал дээр тухлан суух тэр нэгэн таатай хором мөч. Улаан дарсны лонхон доторх лааны үнэр өрөөгөөр нэг ханхийнэ. Тааз хүрсэн өндөр цонхоор Москва хотын шөнийн үзэсгэлэнт дүр төрх харц булаана. Төрсөн өдөр тохиоход хоёрхон хоног үлдлээ хэмээн хөөрч, 20 насаа дүгнэн суух цог жавхаатай, баяр баясалтай нүд.</p><p>Нэг л мэдэхэд нэг жил өнгөрчээ. Харвасан сум шиг бус, гэрлийн хурд шиг энэ хугацаа их зүйлийг ухааруулан одох шиг.</p><p>Ажилчин оюутан юм хойно хаа ч явсан өнөө чихэвч, нөүтбүүк, дэвтэртэйгээ. Цагийн зөрүү гэгч айхтар зүйлийн нөлөөг ихэд мэдэрсэн. Цахимаар ажиллахын давуу тал нь ажлаа зөв хууварилж чадмагц чөлөөт цаг гарч болдогт оршдог юм болов уу даа. Ажилдаа дасчихсан байсныг ч хэлэх үү диплом, улсын шалгалтандаа нээх олон хоног түүртээгүйсэн. Төгсөх жилдээ Сочи, Санкт-Петербург хотуудаар аялж, урлагт гүн дурлаж, зурах чадвараа хөгжүүлж, номыг шимтэн уншдаг болсон нь бахархууштай.</p><p>Амьдралын их далайд жараахай байсан би загас болон томорч, хааш сэлэхээ үл мэдэх ч урагш л тэмүүлнэ. Өнөө цагийн хурдан хэмнэлд бид амьсгаа авахаа мэдэхгүй яараад байх шиг. Их сургуулиа төгссөн хүн болгоны мэдэрдэг нэг зүйл нь айдас. Орчин солигдож, олон сонголт дунд төөрөгдөнө. Нилээн хэдэн газар луу ажиллах хүсэлт явуулж, хоёр ч компанид дадлага хийж үзэв. Нэг л сэтгэлд хүрээгүй тул эрэл хайгуулаа үргэлжлүүлсэн, тэр нь ч оносон. Одоо ажиллаж буй газар, хамт олондоо сэтгэл хангалуун байгаа маань ийм учиртай.</p><p>Гэвч нийгэмдээ эерэг нөлөө авчрах зорилго минь хэвээр байсан тул олон улсын сайн дурын байгууллага руу өргөдлөө явуулж, өөрийгөө сорьж үзэхээр шийдэв. Тэнцэх тэнцэхгүй нь хамаагүй, гол нь бүх сэтгэл зүрхээ зориулах хэрэгтэй хэмээн сэтгэл шулуудсан. Хариу ирэх өдрөө тэсэн ядан хүлээж, хоёр долоон хоног хүлээсний эцэст нэгэн сайхан мэдээ ирэх нь тэр. Ажил дээрээ байсан тул орилж, гүйж, баярлаж чадахгүй, мэдрэмжээ ил гаргахгүй байхыг хичээж байсан цаг саяхан.</p><p>Хорин нэгэн насандаа ухаарсан хамгийн чухал зүйл нь одоо цагтаа, байгаа бүхэндээ талархах. Өнгөрсөндөө харамсаж, ирээдүйдээ санаа зоволгүй, яг одоодоо жаргалтай байх нь л амьдралыг амттай болгодог юм шиг.</p><p>Эцэст нь хэлэхэд, далайн гүнд юу ч тааралдаж мэднэ. Гагцхүү гайхаж айх бус урагш сэлээд л байх хэрэгтэй.</p><p>Хорин нэгэн нас минь, баярлалаа!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c9b6312fed04" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>