<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Chotiga Pianpatanavit on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Chotiga Pianpatanavit on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*NLtPF5Ew_sDV3AjZmxUubg.jpeg</url>
            <title>Stories by Chotiga Pianpatanavit on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 21:20:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@chotigapianpatanavit/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ปลูก Digital Garden ใน Obsidian: จดบันทึกเพื่อการเสพสื่ออย่างมีคุณภาพ]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81-digital-garden-%E0%B9%83%E0%B8%99-obsidian-%E0%B8%88%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%9E%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E-54c649ca7b3e?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/54c649ca7b3e</guid>
            <category><![CDATA[notetaking]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Apr 2026 14:40:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-13T14:40:12.188Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ไม่มีอีกแล้วการดูจบก็ลืมสิ้นแบบเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vpEqlUzbhTjwpCxrq6XUKQ.png" /></figure><p>ร่าเป็นคนหนึ่งค่ะที่เสพสื่อในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นเกม วิดีโอบนยูทูป หนังสือหรือภาพยนตร์ แต่ประเด็นคือพอเวลาผ่านไปนานๆ ก็จะลืมว่าเรารู้สึกกับสิ่งนี้อย่างไร จำได้นะว่าภาพยนตร์เรื่องนี้สนุกแต่บอกเล่าออกมาผิดๆ ถูกๆ ไม่ก็นึกถึงวิดีโอเรียงความ (Video Essay) ที่เคยดูเมื่อเดือนสองเดือนก่อนขึ้นมาได้แต่กลับจำประเด็นสำคัญผิดเพี้ยนทั้งที่ตั้งใจดูจนจบแท้ๆ</p><p>วันหนึ่งเลยรู้สึกว่า ไม่ได้การล่ะ ต้องลงมือ<em>จดบันทึก</em>ไว้บ้างแล้ว</p><p>พอลองค้นคว้าในโลกอินเทอร์เน็ตอยู่สักพัก ร่าพบว่ามันมีสิ่งที่เรียกว่า <strong>สวนดิจิทัล (Digital Garden)</strong> อยู่ค่ะ</p><p>หลังจากลองฟังคนทำสวนไปหลายวิดีโอ หากให้สรุปตามที่เข้าใจคือ มันเป็น<strong>บล็อกส่วนตัวที่บันทึกเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่เราเรียนรู้มา</strong> แถมยังสามารถเปิดสวนให้คนอื่นเข้ามาอ่านได้ ซึ่งวิดีโอที่ทำออกมาได้ถูกต้องตรงใจกับความต้องการของร่าที่สุดคือวิดีโอนี้</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F0tY7Z53QJo8%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D0tY7Z53QJo8&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F0tY7Z53QJo8%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e9608bb8eac25aaa765ec87bfc02454d/href">https://medium.com/media/e9608bb8eac25aaa765ec87bfc02454d/href</a></iframe><p>เนื้อหาของวิดีโอได้พูดถึงการเสพสื่อในฐานะผู้บริโภค ซึ่งในหลายครั้งเราเสพเป็นจำนวนมากต่อวันและเสพอย่างผิวเผิน ไม่นานก็ลืมไปในอากาศ และหนึ่งในทางแก้ของเรื่องนี้คือการเสพอย่างมีสติ มีจุดประสงค์และลงมือจดบันทึกด้วยตัวเอง จึงเกิดเป็นสวนดิจิทัลที่เก็บข้อมูลความรู้ส่วนตัวเอาไว้ เป็นสวนที่เราบรรจงปลูกด้วยเมล็ดแห่งความคิดความเข้าใจของตัวเอง</p><p>หนึ่งในเอกลักษณ์ที่สำคัญของสวนดิจิตัลคือ <strong>สถานะของหัวข้อที่เรานำมาปลูก</strong> โดยจะมี 3 ระดับหลักๆ ได้แก่</p><ul><li><strong>เมล็ด: </strong>ยังมีแค่หัวข้อ อาจจะมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยแนบนิดหน่อย</li><li><strong>ต้นอ่อน: </strong>อยู่ระหว่างการเพิ่มเนื้อหา ค้นคว้าและเรียนรู้</li><li><strong>โตเต็มวัย: </strong>เพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับหัวข้อนี้จนเสร็จสมบูรณ์แล้ว</li></ul><p>สามารถอ่านเกี่ยวกับสวนดิจิทัลแบบละเอียดยิบ (ยาวมาก) ได้ที่นี่: <a href="https://maggieappleton.com/garden-history/">A Brief History and Ethos of the Digital Garden โดย Maggie Appleton</a></p><p>พอดูจบแล้วก็รู้สึกว่า <em>นี่มันสิ่งที่เราตามหาเลยนี่!</em></p><p>ซึ่งโปรแกรมที่คุณ Anna Howard ใช้คือโปรแกรม <a href="https://obsidian.md/">Obsidian</a> ซึ่งเป็นโปรแกรม Note-taking ที่ร่าอยู่กับมันมาเกินปีได้แล้วค่ะ แต่เอาไปประยุกต์ใช้กับการแต่งนิยายเพื่อเป็นฐานข้อมูลสำหรับการ Worldbuilding</p><p><a href="https://medium.com/@chotigapianpatanavit/obsidian-%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-7fcab21bb4d9">Obsidian โปรแกรมจดบันทึกคู่ใจนักเขียน</a></p><p>ด้วยความที่จุดประสงค์ในคราวนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ยังไงก็ต้องเริ่มใหม่หมดค่ะ ฉะนั้นเรามาเริ่มต้นสร้างสวนดิจิทัลไปพร้อมๆ กันนะคะ!</p><p><em>หมายเหตุ: เนื้อหาครอบคลุมแค่การตั้งโครง Vault เท่านั้น ไม่รวมการเผยแพร่สู่โลกอินเทอร์เน็ต เพราะว่า.. ไม่ได้สมัครแพ็คเกจ Obsidian Publish ค่ะ (ยากจน) จากสวนสาธารณะจึงกลายเป็นสวนส่วนตัวแทน</em></p><h3>ผู้ใช้มือใหม่ใสกริ๊บ ต้องเริ่มต้นจากวิดีโอนี้เลย</h3><p>จะบอกว่าร่าเริ่มต้นตั้ง Vault แรกจากวิดีโอนี้ แล้วคุณ Anna Howard ก็แนะนำวิดีโอนี้เช่นกัน <em>ก็มันทำมาดีเนอะ!</em></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FhSTy_BInQs8%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DhSTy_BInQs8&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FhSTy_BInQs8%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1891adc7f2178e032eedda325bb3611e/href">https://medium.com/media/1891adc7f2178e032eedda325bb3611e/href</a></iframe><p>ด้วยความที่ตัว Vault (ใช้เรียกโฟลเดอร์ของโปรเจ็กต์) ของคุณ Odysseas มีโครงสร้างที่ค่อนข้างละเอียดเพื่อรองรับขอบเขตในการใช้งานที่กว้าง ร่าจึงย่อยมันออกมาในรูปแบบของตัวเองเพื่อจุดประสงค์แคบๆ ที่ตั้งไว้แล้วอย่างชัดเจน</p><p><strong>จดบันทึกเกี่ยวกับ: เกมที่เล่น วิดีโอที่ดู ภาพยนตร์ที่ชม หนังสือที่อ่าน</strong></p><p>เอาแค่เท่านี้ก่อน แล้วในอนาคตจะใช้ Vault นี้เพื่ออะไรทำอย่างอื่นก็ค่อยว่ากัน</p><h3>ข้อแรก: สร้าง Folder เพื่อแยกหมวดหมู่</h3><p>เริ่มจากการ 3 หมวดหลักๆ ดังนี้</p><ul><li><strong>Documents: </strong>เก็บบันทึก (Note) ทั้งหมดของเรากองเอาไว้ที่เดียว</li><li><strong>Pictures: </strong>รูปภาพสำหรับใช้เป็นภาพปก</li><li><strong>Templates: </strong>โครงของบันทึก</li></ul><h3>ข้อสอง: สร้าง Template สำหรับบันทึก</h3><p>เพื่อความเป็นระเบียบของข้อมูล</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*llyEiSBT-zVMs7DbV6-Kaw.png" /><figcaption>เทมเพลต (ซ้าย) บันทึกที่เสร็จสมบูรณ์ (ขวา)</figcaption></figure><p>ด้วยความที่ทุกครั้งเวลาสร้างไฟล์ใหม่ มันจะเป็นไฟล์เปล่าๆ รอเราเข้าไปเติมเนื้อหา ทว่าสื่อแต่ละอย่างที่เราเสพต่างมีรายละเอียดยิบย่อยแตกต่างกัน เราจึงควรมีโครงเอาไว้ก่อนเพื่อความรวดเร็วและเป็นแบบแผนเดียวกัน ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวไฟล์นั้นตกหล่นอันนี้ ไฟล์นี้ขาดหัวข้ออันนั้นไป</p><h4>Properties: คุณลักษณะของบันทึกที่ไม่อาจมองข้าม</h4><p>รายละเอียดเพื่อความเป็นหมวดหมู่ของข้อมูล</p><p>ในส่วนนี้ร่ามีการโหลด Plug-in ที่ชื่อ <a href="https://mdelobelle.github.io/metadatamenu/">Metadata Menu</a> มาใช้ค่ะ ซึ่งความสามารถของมันมีเยอะมาก แต่หลักๆ คือร่าเอาไว้ใช้ตั้งค่าคุณสมบัติบางตัวให้มี Preset ตัวเลือกเอาไว้เลยจะได้ไม่ต้องพิมพ์ใหม่ทุกรอบ (อย่างที่เห็นในรูปประกอบว่าเป็นตัวเลือก Drop-down)</p><p>โดยคุณลักษณะหลักๆ ที่ใช้จะมี</p><ul><li><strong>Created: </strong>วันที่สร้างบันทึก สามารถใช้เป็นตัวแปรจากทาง Obsidian ไว้ได้เลยนั่นคือ {{time}} แทนเวลา {{date}} แทนวันเดือนปี ซึ่งทุกครั้งที่สร้างไฟล์ใหม่จะมีการบันทึกค่าโดยอัตโนมัติเลย</li><li><strong>Status: </strong>สถานะของบันทึก (เมล็ด, ต้นอ่อน, โตเต็มวัย)</li><li><strong>Type: </strong>บันทึกนี้เกี่ยวข้องกับสื่อในประเภทหรือตัวกลางไหน (เกม, วิดีโอ, ภาพยนตร์, หนังสือ)</li></ul><p>สำหรับคุณสมบัติในเทมเพลตของแต่ละอย่างก็สามารถเลือกใส่ได้ตามต้องการ เพราะพวกมันมีข้อมูลที่ไม่เหมือนกัน อย่างของเกมจะมีผู้พัฒนากับผู้จัดจำหน่าย ของวิดีโอจะเป็นชื่อเจ้าของช่อง ของภาพยนตร์จะมีนักแสดงนำ ผู้กำกับ ผู้เขียนบท เป็นต้น ส่วนตัวในเท็มแพลตเกมร่าจะใส่ปีที่เล่น จำนวนชั่วโมงที่เล่นและเก็บความสำเร็จครบหรือไม่เอาไว้ด้วยงี้</p><p>อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญของคุณลักษณะคือ <strong>Tags</strong> เราสามารถใส่แท็กที่เกี่ยวข้องกับบันทึก จะติดแท็กเองหรืออ้างอิงจากภายนอกก็ได้ สำหรับร่าแล้ว เกมจะอิงแท็กจาก <a href="https://store.steampowered.com/">Steam</a> ส่วนภาพยนตร์จะอิงจาก <a href="https://www.imdb.com/">IMDb</a> แต่ถ้าเป็นวิดีโอยูทูปแล้วนั้น.. ตามแต่พิจารณาจริงๆ ค่ะ (ฮา)</p><p>ทั้งนี้ก็เพื่อใช้สำหรับดูบันทึกโดยรวมที่อ้างอิงจากแท็ก มันจะทำให้เราเห็นภาพว่ามีบันทึกอะไรบ้างที่เกี่ยวข้องกับประเด็นนี้ เช่น มีภาพยนตร์กับเกมที่อิงธีม <em>#sci-fi</em> ด้วย ไม่ก็มีบันทึกของเกมแนว <em>#cozy</em> เสียเยอะ อะไรประมาณนี้</p><p>แน่นอนว่าความสวยงามต้องมา ด้วยความที่ไฟล์เป็นนามสกุล Markdown จึงแสดงผลตัวอักษรเป็นหลัก เราจึงต้องมีคุณลักษณะสำหรับใส่ภาพปกให้บันทึกเราด้วย เมื่อโยนรูปลงในโฟล์เดอร์ Pictures แล้วก็สามารถเรียกผ่านการพิมพ์ [[ชื่อรูป]] ที่ต้องการได้เลย ส่วนตัวร่าใช้รูปเป็นขนาด 460*215 ซึ่งเป็นขนาดเดียวกับ Header ของเกมบน Steam สำหรับคนที่เน้นภาพยนตร์หรือหนังสือมากกว่าอาจจะใช้เป็นรูปแนวตั้งก็ได้ค่ะ</p><h4>Header: หัวข้อของบันทึก</h4><p>โครงสำหรับข้อมูลที่เราเขียนลงไป</p><p>พอพ้นจากคุณลักษณะลงมาจะเป็นพื้นที่ว่างๆ รอเราเติมตัวอักษร ซึ่งเราสามารถวางหัวข้อหลักๆ เอาไว้ก่อนได้ตามรูปแบบของ Markdown เช่น ใส่ # ชื่อวิดีโอ เว้น 1–2 บรรทัดสำหรับใส่ลิ้งค์วิดีโอแบบฝัง ตามด้วย # สิ่งที่ได้จากวิดีโอ ซึ่งสำหรับบางคนอาจจะใส่หัวข้อมากกว่านี้ก็ได้ เพิ่มลดได้ตามใจเลย</p><h4>เทมเพลตพร้อมแล้ว!</h4><p>หลังจากการปรับแต่งรายละเอียด</p><p>เมื่อได้เทมเพลตที่ต้องการแล้ว เราต้องเข้าไปตั้งค่าก่อนให้ Obsidian รับทราบว่ามันคือเทมเพลต โดยมีวิธีการดังนี้</p><ol><li>กดที่ Icon รูปฟันเฟืองด้านล่างใกล้กับชื่อของ Vault</li><li>หมวด Options เลือก Core plugins</li><li>ไปที่ Templates ถ้าปิดอยู่ให้กดเปิด</li><li>กดที่ Icon รูปฟันเฟืองใกล้กับ Chip</li><li>ไปที่ Templates folder location ให้ใส่ชื่อของ Folder ที่เก็บ Note ที่เตรียมไว้</li></ol><p>ทีนี้เวลา Create New Note เราก็สามารถ Insert template ได้แล้วโดยการกด Icon ที่แถบด้านขวา หรือถ้าอยากได้เป็น Hotkeys ก็สามารถเข้าไปตั้งค่าใน Hotkeys ได้โดยการเลื่อนหา Templates: Insert template</p><h3>ข้อสาม: จดบันทึกข้อมูล</h3><p>มีโครงพร้อมแล้วก็ได้เวลาจด!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7EcQU7AFyGRR1FmKerjVHw.png" /><figcaption>หน้าตาของบันทึกจากวิดีโอ <a href="https://youtu.be/Tqb0Z0sM88U?si=Qjl9xiJeCPXrG-tQ">A Weapon to Destroy a God</a> โดย Curious Archive</figcaption></figure><p>หนึ่งในเหตุผลที่ Obsidian โดดเด่นมากในการจดข้อมูลที่ไม่จำเป็นต้องเรียงลำดับตามเวลาคือ การ <strong>Link </strong>ไปยังบันทึกต่างๆ เพื่อเชื่อมโยงพวกมันเข้าด้วยกัน สามารถทำโดยการพิมพ์ [[ชื่อของบันทึก]] แล้วเลือกบันทึกที่เราต้องการ ถ้าคลิกไปแล้วโผล่หน้าบันทึกที่ถูกต้องถือเป็นอันว่าเชื่อมโยงกันแล้ว</p><p>ยกตัวอย่างเช่น ร่ามีบันทึกของภาพยนตร์ Project Hail Mary กับบันทึกของเกม Outer Wilds อยู่ก่อนแล้ว ต่อมาร่าได้ดูวิดีโอเรียงความที่พูดถึงความเชื่อมโยงของ 2 เรื่องราวในตัวกลางที่แตกต่างกัน ซึ่งร่าสามารถเชื่อมโยงทั้งหมดนี้เข้าด้วยการผ่านการ [[Project Hail Mary]] และ [[Outer Wilds]] ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/881/1*bDETyFNPQgcLvr0Um9kwcQ.png" /><figcaption>นั่นคือวิดีโอ <a href="https://youtu.be/l56d0XI1FMM?si=CAUTz-yPpD-Dru16">Project Hail Mary, Outer Wilds, and the End of Everything</a> ของ itsTedBrooks</figcaption></figure><p>เมื่อสลับไปดู Graph ของ Vault เราก็จะเห็นว่าบันทึกทั้งหมดของเรามีความเชื่อมโยงกัน แล้วยิ่งบันทึกให้มากขึ้น แผนผังของเราก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SlTBVJRe5VzCb13vUL6JvQ.png" /><figcaption>จะเห็นว่ามีเส้นความเชื่อมโยงของ Project Hail Mary, Outer Wilds, and the End of Everything — Project Hail Mary — Outer Wilds</figcaption></figure><h3>ข้อสี่: อวดโฉมคลังบันทึก</h3><p>เพื่อความฟินส่วนตัว</p><p>Obsidian มีไฟล์พิเศษที่เรียกว่า <strong>Base</strong> อยู่ (ซึ่งอัปเดตเข้ามาตั้งแต่ 18 สิงหาคม 2025 แล้วแต่เพิ่งรู้เมื่อไม่น่ามานี้) จุดเด่นของมันคือการแสดงผลข้อมูลในรูปแบบที่ดูง่ายมากขึ้น ได้แก่ <em>ตาราง (Table)</em> กับ<em>แสดงผล (View) </em>ที่สามารถเลือกโชว์คุณสมบัติได้ตามใจ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Grdm-9kd-EJTgY1Lz2lmrw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*elm19UrH2WdgTWzsM3fbmA.png" /><figcaption>เห็นแล้วก็ตระหนักได้ว่ายังเหลือ Backlog อีกเพียบที่ยังไม่ได้เขียน (ฮือ)</figcaption></figure><p>แต่ส่วนที่ชอบที่สุดของ Base คงจะไม่พ้นรูปแบบแสดงผลที่จะมีการโชว์ภาพประกอบบันทึกอย่างสวยงาม ตามตัวอย่างของรูปแบบแสดงผลคือร่าให้ชื่อไฟล์ขึ้นก่อน ตามด้วยประเภทของสื่อและแท็ก</p><p>หรือจะจัดกลุ่มให้แสดงตามหมวดหมู่ก็ยังได้ เช่น จัดกลุ่มแยกเป็นเกม วิดีโอกับภาพยนตร์ไปเลย เผื่อในอนาคตมีบันทึกเยอะแล้วนั่นเอง</p><p><strong>พอเห็นบันทึกที่เราตั้งอกตั้งใจเขียนวางกองรวมกันเยอะๆ แบบนี้นี่มันแฮปปี้สุดๆ ไปเลย! มีกำลังใจจดต่อแบบเต็มสูบ!!</strong></p><h3>ในที่สุดคุณก็พร้อมปลูกสวนดิจิทัลของตัวเองแล้ว ❤</h3><p>ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ ขอให้สนุกกับการจดบันทึกและต่อสู้กับอาการสมองฝ่อในโลกที่มีสื่อให้เสพแบบล้นโลกค่ะ</p><p><em>(มีเนื้อหาโบนัสข้างล่างสำหรับผู้ที่สนใจเรื่องเอไอ)</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KM0HcEaQyLwa8a3ktGPozw.png" /></figure><h3>โบนัส: บรรณารักษ์ประจำห้องสมุดที่เป็น.. เอไอ..?</h3><p>เลี่ยงไม่ได้ก็เข้าร่วมแบบแหย่ขาข้างหนึ่ง</p><p>บางคนเลื่อนลงมาอ่านตรงนี้อาจจะขมวดคิ้ว ไอ้บันทึกที่เราทำมาเพื่อใช้งานสมองไม่ให้ฝ่อนี่จะต้องการเอไอไปทำไม — <em>ซึ่งร่าก็เห็นด้วยค่ะ</em> แต่แค่บอกไว้เฉยๆ ว่าการนำเอไอมาใส่ไว้ใน Obsidian มันไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร</p><p>ด้วยความที่ไฟล์ของ Obsidian เป็นรูปแบบ Markdown ที่เก็บข้อมูลบนเครื่องของเรา (Local) ฉะนั้นการนำเอไอมาจับเครื่องไม้เครื่องมือที่สามารถแก้ไขไฟล์ในเครื่องได้จึงฟังดูน่าสนใจสุดๆ เพราะมันจะทำได้ทั้งการสรุปเนื้อหาจากบันทึกต่างๆ ที่เราโยนทิ้งไว้ใน Vault หรือแม้แต่การแก้ไขเนื้อหาในบันทึกตามความต้องการของเรา (และความฉลาดของเอไอ)</p><p>บางคนอาจเห็นผ่านตามาบ้างในการจับรวม <a href="https://www.youtube.com/results?search_query=obsidian+claude+code">Obsidian เข้ากับ Claude Code</a> เพื่อแก้ Pain Point ที่ว่าเอไอมันชอบลืมเมื่อใช้ไปนานๆ จึงทำฐานข้อมูลให้มันแล้วเรียกใช้เอา ซึ่งถ้าจะให้พูดถึงก็คงยาว ค้นคว้ากันต่อเองนะสำหรับคนที่สนใจ</p><p>แต่ถ้าอยากมีไว้ใช้แค่พอกรุบกริบล่ะ มันคงจะเป็นอะไรที่เท่ดีที่ Vault ของเรามีบรรณารักษ์สังเคราะห์สิงสู่อยู่</p><p>ฉะนั้นเพื่อวิทยาศาสตร์ ความก้าวหน้าและความอยากรู้อยากเห็นของไอทีสาว ร่าได้ทำการลองลงเอไอในเครื่องผ่านตัวของ <a href="https://ollama.com/"><strong>Ollama</strong></a> (เพราะถ้าใช้เพื่อจัดการไฟล์บันทึกเฉยๆ ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเรียก API อะไรจากภายนอก) ไว้ตัวหนึ่งเป็น Gemma4:e2b (โมเดลที่กินสเปคน้อยสุดในบรรดา Gemma 4) และ Nomic Embed Text (โมเดลฝังสำหรับอ่านและค้นหาไฟล์) แล้วทำการเชื่อมกับ Obsidian ผ่าน Plug-in ที่ชื่อว่า <a href="https://forum.obsidian.md/t/new-plugin-obsidian-smart-composer-cursor-ai-like-editing/90016">Smart Composer</a> (สิ่งที่มอบความสามารถในการแก้ไขไฟล์) ส่วนขั้นตอนการทำอ้างอิงมากจาก<a href="https://youtu.be/tC9wegnRyZk?si=x0zeevd1oNgZTL-f">วิดีโอนี้</a>กับ<a href="https://youtu.be/2paigpNDNz0?si=hrNd72ZYwnQHnQgP">วิดีโอนี้</a>ผสมๆ กัน</p><p>ผลที่ได้ออกมาคือ <strong>มันสามารถแก้ไขไฟล์บันทึกใน Vault ของเราได้จริง!</strong> แต่ประเด็นคือถ้าบันทึกเรามีเนื้อหายาว เวลาสั่งแก้มันจะช้าสุดๆ เมื่อเทียบกับไฟล์สั้นๆ</p><p>หรือความจริงแล้วเขาอยากให้เราลุกไปอาบน้ำกินข้าวก่อนค่อยกลับมานะ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OdcwjsBWvBpuuow2OQHlwg.png" /><figcaption>สั่งให้ Gemma 4 เรียงแท็กเสียใหม่ตามลำดับตัวอักษร</figcaption></figure><p>จบจริงๆ แล้วค่ะ! ยังไงก็ขอให้สนุกกับการจดบันทึกนะคะ!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=54c649ca7b3e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Obsidian โปรแกรมจดบันทึกคู่ใจนักเขียน]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/obsidian-%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-7fcab21bb4d9?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7fcab21bb4d9</guid>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[notetaking]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 19 Jan 2025 13:55:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-19T14:03:22.285Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>จัดการข้อมูลใน Worldbuilding ของคุณด้วย Note-taking Program ตัวนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K8dbIAhJE14alN0G9EmItg.png" /><figcaption>หน้า Homepage ของโปรแกรม Obsidian ของร่าเอง!</figcaption></figure><p>เมื่อกลางปีที่แล้ว ลาร่ามีโอกาสได้กลับไปรื้อฟื้นหนึ่งในงานอดิเรกที่เมื่อก่อนชอบมากนั่นคือ <em>การแต่งนิยาย</em> ค่ะ (อุ่ย ร้อนหลังยังไงชอบกล) โดยในรอบนี้หมายจะลองแต่งนิยาย Original บ้าง เป็นการร้อยเรียงเรื่องราวจากตัวละครในโลกที่เราสรรสร้างขึ้นมาด้วยสองมือและสิบนิ้วของตัวเองค่ะ</p><p>ปกติแล้วร่าก็จะจดพวก Plot เรื่องกับข้อมูลต่างๆ ลงใน <a href="https://docs.google.com/document/u/0/">Google Docs</a> ส่วนข้อมูลเหมาะสมจะเก็บเป็นตารางก็จะใช้ <a href="https://docs.google.com/spreadsheets/u/0/">Google Sheet</a> ค่ะ แต่พอเรื่องราวมันใหญ่ขึ้น รายละเอียดมันมากขึ้น สองอย่างนี้ก็ชักจะไม่พอแล้วสิ คงถึงเวลาที่ต้องตามหา <strong>Note-taking Program</strong> เพื่อจัดระเบียบข้อมูลทั้งหมดของ Worldbuilding แล้ว (แต่ยังใช้ Google Docs เพื่อเขียนเนื้อหานิยายอยู่นะ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ooPf28J75mUeKv29vdfuvA.png" /><figcaption>ถ้าพร้อมจะรู้จักราชาผู้นี้แล้วก็ไปกันเลยค่ะ!</figcaption></figure><h3>Graph: โดน Obsidian ซื้อไปเพราะสิ่งนี้</h3><p>แผงผัง Mind Mapping นี่มันเท่จริงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UKST06mOf1gPXOmSkysFVA.png" /><figcaption>Graph ของ Worldbuilding ของร่าเอง!</figcaption></figure><p>ด้วยความที่ร่ารู้จักแค่ <a href="https://www.notion.com/">Notion</a> เลยลองค้นหา Program ที่คล้ายคลึงกันตัวอื่นๆ ด้วยเพื่อประกอบการตัดสินใจ จนกระทั่งมาเจอ <a href="https://obsidian.md/">Obsidian</a> ที่สามารถแสดงแผนภาพเส้นความเชื่อมโยงระหว่าง Note ที่เรา Link กันไว้ ยิ่ง Note ตัวไหนมีความเชื่อมโยงที่มากก็จะใหญ่กว่าใครเขา แถมเรายังสามารถวาง Mouse Cursor ลงบนนั้นเพื่อดูว่า Note ตัวนี้เชื่อมโยงกับ Note อะไรบ้างได้อีกต่างหาก</p><p>หมายความว่า ยิ่งเรามี Note เยอะ Link เยอะ..<strong> Graph ของเราก็จะยิ่งใหญ่โยงใยตามไปด้วย!</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vgpQUJXwYq0oyeAPExQbAg.png" /><figcaption>เมื่อวาง Mouse Cursor ไว้บน Wizard of the Blue Moon จะแสดงความเชื่อมโยงว่ามี Note ตัวไหนที่มี Link เชื่อมโยงกับ Note นี้บ้าง</figcaption></figure><p>ความสนุกของการ Worldbuilding คือการได้เห็นว่าสิ่งต่างๆ ที่อยู่ร่วมกันในโลกที่เราสร้างขึ้นมีความสัมพันธ์กัน ซึ่ง Graph แสดงให้เห็นถึงความสนุกนี้ออกมาเป็นแผนภาพได้ชัดเจนมากๆ เลยค่ะ</p><p>เพราะเหตุนี้จึงกด Download ทันที (ฮา) แม้ตัว Program จะฟรีก็จริง แต่ Obsidian ยังมีตัวเลือกที่<a href="https://obsidian.md/pricing">เสียเงิน</a>ต่างๆ ด้วยอย่าง Sync (ปกติแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเก็บใน Local) หรือ Publish รวมถึงการใช้ภายในองค์กร</p><h3>เอาล่ะ แล้วมันใช้อย่างไรล่ะเนี่ย?</h3><p>ผู้ใช้มือใหม่ใสกริ๊บต้องเริ่มจากอะไรดี</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FhSTy_BInQs8%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DhSTy_BInQs8&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FhSTy_BInQs8%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c57e7f05d0dcea830109de0f6c7e7f33/href">https://medium.com/media/c57e7f05d0dcea830109de0f6c7e7f33/href</a></iframe><p>แน่นอนว่าหนึ่งในหนทางเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือ <em>การดูคนอื่นทำ</em> ค่ะ (ฮา) ซึ่งเท่าที่ไล่ดูบน YouTube มา นี่น่าจะเป็น Video ที่รู้เรื่องเข้าใจง่ายที่สุดสำหรับร่าแล้วเลย Setup เบื้องต้นตามเขาเลยแล้วค่อยดัดแปลงให้โครงของ Vault (คำที่เอาไว้ใช้เรียก Project ของเรา) ให้เหมาะสมกับตัวเองที่สุด</p><h3>ข้อแรก: สร้าง Folder เพื่อแยกหมวดหมู่</h3><p>ซึ่งร่าเริ่มจากการแยก Folder คร่าวๆ ออกมาเป็นดังนี้</p><h4>Treatment: การเขียนโครงเรื่อง</h4><p>ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการวาง Plot, เนื้อเรื่องคร่าวๆ, Snippet สั้นๆ ของเนื้อหา สรุปก็คือไว้เก็บ Note ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง</p><h4>Characters: ตัวละคร</h4><p>ทุกคนที่โลดแล่นอยู่ในโลกที่สร้างขึ้น ไม่ว่าจะเป็นตัวเอก ตัวรอง ตัวประกอบ รวมไปถึงกลุ่มของตัวละครก็จะเก็บไว้ในนี้ด้วย</p><h4>Location: สถานที่</h4><p>เมืองหรือประเทศ สะพานหรือภูเขาที่เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น</p><h4>Resource: แหล่งข้อมูล</h4><p>ข้อมูลต่างๆ ของ Worldbuilding ยกตัวอย่างเช่น ระบบเวทมนตร์ สิ่งมีชีวิต อุปกรณ์ เครื่องราง เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น (จริงๆ สามารถแยกเป็น Folder ใหญ่ได้เหมือนสองหมวดข้างต้นเลย แต่ร่าอยากเก็บอยู่ในนี้มากกว่า) รวมถึงเนื้อหาจากภายนอก เราอาจจะตัดตอนย่อหน้าหนึ่งของข้อมูลที่ได้มาจาก Website หนึ่งมาเก็บไว้ใน Note รวมถึงแนบ Link ไว้เพื่อเข้าไปอ่านต่อเพิ่มเติมได้</p><h4>Picture: รูปภาพ</h4><p>ทั้งรูปภาพของตัวละคร แผนที่ ภาพประกอบ</p><h4>Tag: ป้ายบอกหมวดหมู่</h4><p>อันนี้สำคัญต่อการจัดระเบียบข้อมูลของทุกสิ่งอย่างข้างต้นมาก เดี๋ยวจะพูดถึงอีกครั้งในขั้นตอนหน้าๆ</p><h4>Template: โครงของข้อมูล</h4><p>สิ่งนี้จะมีประโยชน์เวลาเราสร้าง Note ใหม่ขึ้นมา เดี๋ยวจะพูดถึงในลำดับถัดไป</p><h3>ข้อสอง: สร้าง Template สำหรับเก็บข้อมูล</h3><p>เสริมสร้างความเป็นระเบียบ</p><p>ปกติแล้วเวลาเรา Create New Note ขึ้นมาแล้วมันจะเป็นหน้าเปล่าๆ แต่ว่าถ้าเราอยากสร้าง Note เพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับตัวละคร เราก็อยากให้มันมี <em>เค้าโครง</em> ที่เหมือนกันเนอะ ไม่งั้นเดี๋ยวตัวนี้ลืมใส่หัวข้อลักษณะ ตัวนี้ลืมใส่หัวข้อความสัมพันธ์งี้</p><p>ซึ่งสามารถแก้ไขได้โดยการสร้าง Note ที่ใช้แทน <strong>Template</strong> ขึ้นมาค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uT2wNLoA5_Z-Y_R7NhkGtw.png" /><figcaption>สิ่งที่จำเป็นคร่าวๆ สำหรับตัวละครหนึ่งตัว แต่ละหัวข้ออาจแตกต่างกันไปตามความต้องการของนักเขียน</figcaption></figure><p>เมื่อได้ Template ที่ต้องการแล้ว เราต้องเข้าไปตั้งค่าก่อนให้ Obsidian รับทราบว่ามันคือ Template โดยมีวิธีการดังนี้</p><ol><li>กดที่ Icon รูปฟันเฟืองด้านล่างใกล้กับชื่อของ Vault</li><li>หมวด Options เลือก Core plugins</li><li>ไปที่ Templates ถ้าปิดอยู่ให้กดเปิด</li><li>กดที่ Icon รูปฟันเฟืองใกล้กับ Chip</li><li>ไปที่ Templates folder location ให้ใส่ชื่อของ Folder ที่เก็บ Note ที่เตรียมไว้</li></ol><p>ทีนี้เวลา Create New Note เราก็สามารถ Insert template ได้แล้วโดยการกด Icon ที่แถบด้านขวา หรือถ้าอยากได้เป็น Hotkeys ก็สามารถเข้าไปตั้งค่าใน Hotkeys ได้โดยการเลื่อนหา Templates: Insert template</p><p>โดยเราสามารถมีหลาย Template ได้ค่ะขอแค่เก็บไว้ใน Folder นั้น เผื่อจะทำ Template สำหรับสถานที่หรือสิ่งของ เพราะมันคงมีหัวข้อที่แตกต่างกันไป</p><p>ทีนี้ Note ของเราก็จะมีหัวข้อที่ตรงกันและเป็นระเบียบมากขึ้นแล้ว!</p><h3>ข้อสาม: จดบันทึกข้อมูล</h3><p>และ Link ไปยัง Note ที่เกี่ยวข้องเพื่อสร้างความเชื่อมโยง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ReC6WzIYSzwBZlB1lVYCWA.png" /><figcaption>ข้อมูลทั้งหมดของตัวละคร Jaylyn Kelsar</figcaption></figure><p>พอเรามี Note หลายตัวแล้ว เราสามารถ Link หรือเชื่อมโยง Note เหล่านี้เข้าด้วยกันโดยการพิมพ์ [[ชื่อของNote]] แล้วเลือก Note ที่เราต้องการ ถ้า Click ไปแล้วโผล่หน้า Note ที่ถูกต้องถือเป็นอันว่าเชื่อมโยงกันแล้ว</p><p>เพื่ออะไร? เพื่อให้เราสามารถอ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อมูลนี้ได้ ตามตัวอย่างข้างต้น หาก Click ไปที่เมือง Tarikai เราสามารถอ่านต่อใน Note ของเมืองนี้ว่าตั้งอยู่ที่ไหน เชื่อมต่อกับเมืองอะไร</p><h3>ระบบ Tag ที่ช่วยในการจัดหมวดหมู่</h3><p>จำแนกโดยคร่าวว่า Note นี้เกี่ยวข้องกับอะไร</p><p>เราสามารถเชื่อมโยง Note ด้วยการ Link จากในเนื้อหาแล้วทำไมต้องมี Tag ล่ะ? คำตอบก็คือการสร้าง <em>หมวดหมู่ </em>นั่นเอง!</p><p>ย้อนกลับไปที่ Template ที่เราใส่บรรทัด Tag ไว้ ให้เราทำการ Link ไปยัง Tag ต่างๆ โดยการพิมพ์ [[ชื่อTag]] ที่เราต้องการ (เหมือนการ Link ไปยัง Note ตามปกติ)</p><p>ยกตัวอย่างเช่น [[Human]] ที่ใช้แทนตัวละครที่เป็นมนุษย์ เมื่อเรากดเข้ามาดูแล้วก็จะเห็น Note ที่แทนถึงตัวละครใดๆ ก็ตามที่เราใส่ Tag ว่าเป็น Human ไว้ ทำให้เราสามารถไล่ดูได้โดยง่ายค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MDIhpnTyJxHg2iIoVOq1dA.png" /><figcaption>หน้าตาของ Note ที่ใช้แทน Tag ของหมวดหมู่ Human</figcaption></figure><p>หาก Note ที่แทน Tag นี้ยังไม่ถูกสร้าง เราสามารถพิมพ์ให้เสร็จแล้ว Click ตัว Link นี้เพื่อสร้างเป็น Note ใหม่ได้ค่ะ ซึ่งถ้าอยากให้ Note ที่สร้างขึ้นใหม่เข้าไปอยู่ใน Folder ที่เก็บ Tag ไว้อัตโนมัติ เราสามารถตั้งค่าได้ดังนี้</p><ol><li>หมวด Options เลือก Files and links</li><li>ไปที่ Folder to create new note in แล้วใส่ชื่อ Folder ที่เราเอาไว้เก็บ Note ที่ใช้แทน Tag ต่างๆ</li></ol><p>พอกดเข้ามาใน Note ที่ใช้แทนแท็กแล้ว เราสามารถดู <a href="https://help.obsidian.md/Plugins/Backlinks">Backlink</a> ได้ว่ามี Note ตัวใดถูก Link กับ Tag นี้บ้าง ซึ่งสามารถเข้าไปตั้งค่าเพื่อเปิดระบบนี้ได้ด้วยวิธีการดังนี้</p><ol><li>หมวด Options เลือก Core plugins</li><li>ไปที่ Backlinks ถ้าปิดอยู่ให้กดเปิด</li><li>กดที่ Icon รูปฟันเฟืองใกล้กับ Chip</li><li>Show backlinks at the bottom of notes ถ้าปิดอยู่ให้กดเปิด</li></ol><p>ถ้าไม่อยากให้ทุก Note เปิดให้เห็น Backlinks เราสามารถเลือกเปิดปิดได้ผ่านการตั้งค่า Hotkeys และเลื่อนหา Backlinks: Toggle backlinks in document จากนั้นตั้งปุ่มลัดตามที่ต้องการได้เลย</p><h3>Canvas ผืนผ้าใบสำหรับวางข้อมูล</h3><p>เพราะไม่ได้มีแค่ Note เท่านั้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ey8ypd6mmNJpuDuul0Gfxw.png" /><figcaption>แผงผังเกี่ยวกับตัวละครหลักในเรื่อง</figcaption></figure><p>นี่เองก็เป็นอีกหนึ่งอย่างที่ชอบของ Obsidian ค่ะ (แม้จะไม่ได้ใช้บ่อย) นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมเราถึงต้องมี Folder ไว้เก็บรูปด้วย เพราะเราจะเอารูปมาใช้ใน Canvas นี่แหละ</p><h3>Community Themes and Plugins ระบบเสริมแต่งจากผองเพื่อนในชุมชน</h3><p>เพิ่มสีสันให้กับ Obsidian ของเรา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L6VyDNZosWeEVKVn6TJosw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Iybkqqd0Mj8LBvr2kJyZDw.png" /><figcaption>หน้าค้นหาของ Community Themes (ซ้าย) หน้าของ Community Plugins (ขวา)</figcaption></figure><p>เป็น Program ที่แอบพึ่งพลังมิตรภาพอยู่พอควรค่ะ (ฮา) เพราะถ้าหากอยากปรับแต่งแบบไปให้สุด อยากได้ระบบนั้นระบบนี้ต้องพึ่งพาเหล่า Community จริงๆ</p><p>ในส่วนของ <strong>Theme </strong>นั้นก็ค่อนข้างตรงตัว เลือกหน้าตาตามแบบที่ชอบและเห็นแล้วถูกใจ อย่างร่าใช้เป็น Theme ชื่อ Moonlight ค่ะ ชอบพื้นหลังมืดๆ โดยเราสามารถเข้าไปตั้งค่า Theme ได้ที่</p><ol><li>หมวด Options เลือก Appearance</li><li>ไปที่ Themes กด Manage แล้วจะพบกับ Theme สวยๆ มากมายจากชุมชน</li></ol><p>แต่สิ่งที่อยากพูดถึงมากกว่าคือ <strong>Plugins </strong>ค่ะเพราะมันมีเยอะมากกกกกกกกกก สามารถเข้าไปเลือกสรรค์ได้ที่นี่</p><ol><li>หมวด Options เลือก Community Plugins</li><li>ไปที่ Community Plugins กด Browse แล้วจะพบกับ Plugins มหาศาลจากชุมชน</li></ol><p>ด้วยความที่มันมีเยอะ บางทีก็เลือกไม่ถูกว่าเราจะติดตั้งตัวไหนบ้าง ตัวไหนที่ควรมี ตัวไหนที่มีแล้วชีวิตง่ายขึ้น เลยเอา Plugins ที่ใช้งานอยู่มาแบ่งปันค่ะ</p><ul><li><strong>Homepage: </strong>ตั้งค่า Note ที่ต้องการให้เป็นหน้าแรกของ Vault ค่ะ จะเป็นหน้าที่ต้อนรับเราตอนที่เปิด Program ขึ้นมา</li><li><strong>Iconize: </strong>เพิ่ม Icon หรือ Emoji ไว้หน้าชื่อของ Note ได้ เพิ่มความกุ๊กกิ๊ก</li><li><strong>Recent Files: </strong>เพิ่มแถบ Note ที่เปิดล่าสุด</li><li><strong>Remember cursor position: </strong>ปกติแล้วเวลาสลับ Note ไปมามันจะ Scroll กลับขึ้นไปบนสุดตลอด บางทีเราก็อยากสลับ Note กลับมาแล้วยังอยู่ที่เดิม สิ่งนี้ช่วยได้</li><li><strong>Paste URL into selection: </strong>แปะ Link เข้าไปในข้อความที่เราครอบไว้</li><li><strong>Paste image rename: </strong>เวลาเรา Copy รูปมา Paste แล้วชื่อ File มันจะตามมาด้วย ซึ่งในหลายๆ ครั้งมันจะมาเป็นข้อความที่ไม่สื่อความหมาย สิ่งนี้จะช่วยให้เราสามารถแก้ไขชื่อ File ได้ตอนที่เรา Paste รูปภาพเข้าโปรแกรม</li></ul><h3>ในที่สุด คุณก็พร้อมขยาย Worldbuilding ของคุณแล้ว!</h3><p>ข้าได้บอกทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้ารู้แก่เจ้าแล้ว ศิษย์น้อง</p><p>นี่คือสิ่งที่ร่าได้เรียนรู้และประสบการณ์การใช้งาน Obsidian มาตลอดครึ่งปีค่ะ หวังว่าทุกคนจะได้ความรู้ในการตั้งต้นใช้งาน Obsidian กันไปไม่มากก็น้อย</p><p>ขอให้สนุกกับการสร้างสรรค์ผลงานนะคะ ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TJZlTKh8biNgOnrhzkrhZg.png" /><figcaption>นิยาย <a href="https://www.readawrite.com/a/df41525720cd544f645c5127feae808d">ดันความจำเสื่อมว่าเป็นผู้กล้าจันทราแปดดิถี</a> ที่ได้ Obsidian เข้ามาช่วยจัดเก็บข้อมูล Worldbuilding</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7fcab21bb4d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เสกสรรอัศวินที่จะอยู่ข้างกายนาย 3: มาจบเรื่องราวอัปมงคลนี้กันเสียที]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-2-%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%A1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5-3b63a3acf098?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b63a3acf098</guid>
            <category><![CDATA[game-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 11 Aug 2023 11:00:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-09T11:12:26.206Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในวันที่หาเหตุผลที่จะทำเกมนี้ให้จบไม่เจอแล้ว ก็ยังพึงระลึกถึงวันที่เริ่มเปิดโปรแกรมเสมอว่าการอยากทำเกมนี้ให้เสร็จ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YM2-_HU6fFVS3WVNQ_6wcQ.png" /><figcaption>หน้า Main Menu แบบใหม่ ไฉไลกว่าเดิม!</figcaption></figure><p>สำหรับบทความนี้คือบันทึกสิ่งที่ลาร่าได้จากการทำเกม <a href="https://saguins.itch.io/yes-your-majesty">ขอรับฝ่าบาท (Yes, Your Majesty) เกมเต็ม</a> ค่ะ ซึ่งแน่นอนว่าบันทึกภาคต่อต้องมา ส่วนบทความก่อนหน้านี้ตามอ่านย้อนหลังได้ดังนี้เลยค่ะ</p><ul><li><a href="https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-0-a2260dc2f7d5">เสกสรรอัศวินที่จะอยู่ข้างกายนาย: ทำเกมด้วยตัวเองจนเสร็จพร้อมเล่นโดยเริ่มจาก 0</a></li><li><a href="https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-2-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87-6020aecace07">เสกสรรอัศวินที่จะอยู่ข้างกายนาย 2: การสานต่อเกมที่เริ่มไว้อันท้าทายยิ่ง</a></li></ul><h4>ปล่อย Chapter 2 ไปลองชิมลาง</h4><p>ลบล้างความเผาที่กระทำไว้ใน CH1</p><p>หากใครสังเกต งานภาพใน CH2 ถูกยกระดับอย่างชัดเจน แถมมีการเพิ่มระบบเกมขึ้นมาสองสามอย่าง อาทิ Control, Interaction System และ Quick Time Event ทั้งหมดนี้คือการให้ผู้เล่นทำความรู้จักระบบทั้งหมดของเกมนี้ ซึ่งก็ดูจะว้าวขึ้นมาพอควรจากเสียงตอบรับ ทุกคนชอบก็สดชื่นหัวจายยย</p><p>และที่สำคัญที่สุดคือ พี่ไนท์และพี่แทนก็ยังหยิบเกมภาคต่ออย่าง Chapter 2 ไปเล่นเช่นเคย (แม้จะทิ้งห่างจากวันปล่อยเกมไปเป็นเดือน) ทั้งที่ความจริงจะปล่อยให้เลือนหายไปตามเวลาก็ได้แต่พี่ๆ ก็ไม่ทำ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ❤</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FPcrqp46T0tY%3Fstart%3D2050%26feature%3Doembed%26start%3D2050&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DPcrqp46T0tY&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FPcrqp46T0tY%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c7347c3198cbc5340dff95a98edcad5b/href">https://medium.com/media/c7347c3198cbc5340dff95a98edcad5b/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FY_sCJVLFyYI%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DY_sCJVLFyYI&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FY_sCJVLFyYI%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1c4e4652efc8ece98bdb494cfae113dc/href">https://medium.com/media/1c4e4652efc8ece98bdb494cfae113dc/href</a></iframe><h4>เรามาจบเรื่องนี้กันสักที.. มั้ย?</h4><p>คิดอยู่ทุกวัน คิดอยู่ทุกคืน คิดว่าสักวัน ตัวฉันคงต้องทำ</p><p>ไม่มีวันไหนเลยจริงๆ ที่ไม่มีความคิดดังกล่าวกระซิบบอก แต่ก็มีอีกความคิดหนึ่งฉุดรั้งไว้ว่าเรากำลังเล่นไม่เลิกรึเปล่านะ? แต่ถ้าไม่ตัดสินใจทำให้เสร็จจะต้องคาใจมากแน่ๆ เลย</p><blockquote>ก็อยากทำในสิ่งที่ ‘ไม่ใช่ใครก็ได้แต่ต้องเป็นเราเท่านั้น’ ไม่ใช่รึไงเรา ;)</blockquote><h4>แต่ก็ไม่ได้ลุยอย่างเดียวดาย!</h4><p>พันธมิตรแกล้งพี่ชายถือกำเนิด!</p><p>มีโอกาสได้พูดคุยกับคุณเมกาเนะจินที่วาดแฟนอาร์ตพี่ไนท์อยู่บ่อยๆ กับ <a href="https://www.facebook.com/megane.jinjinjin">เพจดุ่มดุ๋ยของเมกาเนะจิน</a> หลังจากที่เริ่มทำเกมต่อไปได้นิดหน่อยจนเกิดเป็นภาพการจับมือกันของสองน้องสาวอันเป็นฝันร้ายของพี่ชายยิ่ง (กร๊าก)</p><p>แต่กว่าจะกล้าไปชวนคุณมกนจมาวาดรูปประกอบเกมสำหรับฉากจบทั้ง 5 แบบให้ก็นานอยู่ เพราะอยากจะมั่นใจว่าเอาภาพเขามาคือเกมเสร็จไป 90%</p><p>ซึ่งการที่ฉากจบของเกมมีภาพสวยๆ ขึ้นมาพร้อมชื่อฉากจบเป็นอะไรที่งดงามจริงๆ ค่ะ เป็นชิ้นส่วนสำคัญที่ทำให้เกมนี้ดูสมบูรณ์ขึ้นมากๆ</p><blockquote>แม้จะไม่ได้ทำเองทั้งหมด แต่การได้โคโปรเจ็กต์กับคนอื่นมันก็ดีออก</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IYWHCHzh0IYrGNDolx2mrA.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.facebook.com/photo.php?fbid=748590440605398&amp;set=pb.100063633459277.-2207520000.&amp;type=3">ยุคสมัยใหม่ที่พี่ไนท์หวาดกลัว</a></figcaption></figure><p>Honorable Mention: คุณเพื่อน kaaprajao ที่ช่วยชี้แนะด้านอาร์ตเวลาไปขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ไม่ชัวร์ เกมคงไม่อาจดูดีขนาดนี้หากไม่มีเพื่อน ขอบคุณคนับ</p><h4>แม้ในตัวเกม CH1 &amp; CH2 จะใส่ทุกระบบของตัวเกมไปแล้ว</h4><p>แต่ก็ไม่กล้วยเท่าไหร่ 🍌</p><p>ทางฝั่ง Interaction System ไม่ค่อยเป็นปัญหา แต่ที่เป็นจริงๆ คือ QTE ที่ไม่ได้มีการต่อสู้เพียงแค่ Wave เดียวแล้ว</p><p>เนื่องจากในฉากของตัวเกม CH3 มีฉากจบทั้งหมด 2 แบบ โดยผลลัพธ์นั้นขึ้นอยู่กับว่าตัวละครอาเธอร์หรือแทนเนียร์โดนโจมตีมากเท่าแค่ไหน จึงต้องทำการออกแบบว่าทั้ง 3 การกระทำ (Attack, Guard, Miss) ของตัวละครอาเธอร์จะทำให้เกิดอะไรขึ้นบ้าง ในฉากนี้ควรมีกี่ Wave และในหนึ่ง Wave มีกี่รอบ ไหนจะระบบ Charge ของศัตรูที่เพิ่มเข้ามาอีก</p><p>ก็เรียกว่างมอยู่นาน และเป็นจุดที่แก้บัคเยอะที่สุด (ฮา) แต่พอผ่านฉากนี้ไปก็ไม่ค่อยมีปัญหาแล้วค่ะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D2z3B1kNXtU1unI48BcElw.png" /><figcaption>โดนศัตรูบุกยามวิกาล!</figcaption></figure><h4>ปรับปรุง UX จาก Feedback ผู้เล่น</h4><p>เป็นเรื่องเล็กน้อยที่สำคัญจริงๆ</p><p>จุดหนึ่งที่สังเกตได้จากการดูพี่ๆ เล่นเกม CH2 คือ ในฉากห้องแทนเนียร์ที่สามารถ Interaction กับสิ่งของในฉากได้ พี่ๆ ไม่ได้กดดูครบ ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะผู้เล่นไม่รู้ว่ามีตรงไหนที่สามารถกดดูได้บ้าง</p><p>มาในเกมเต็มนี้ก็เลยเพิ่ม Bubble เครื่องหมายอัศเจรีย์ให้ปรากฏขึ้นเวลาที่ผู้เล่นเข้าไปอยู่ในพื้นที่ Interaction ทีนี้ก็ไม่พลาดทุกบทสนทนาแล้ว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/384/1*K7TY8cMbgiKn_reFKAIYpQ.png" /></figure><h4>แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีสิ่งใหม่เพิ่มเข้ามา: Save &amp; Load</h4><p>จะไม่มีระบบเซฟก็ยังไงอยู่นะ</p><p>พอเกมยาวขึ้นแถมยังมีฉากจบให้เก็บ ระบบเซฟเกมที่หนีมาโดยตลอดก็ได้เวลาเผชิญหน้า ซึ่งก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่เพราะมี Tutorial อยู่</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FTGdQ57qCCF0%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DTGdQ57qCCF0&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FTGdQ57qCCF0%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fe7e6449aceeb4a18446fe5a5bceb574/href">https://medium.com/media/fe7e6449aceeb4a18446fe5a5bceb574/href</a></iframe><p>บอกกันตรงๆ ว่าก็อปวาง (แหะ) แล้วก็เปลี่ยนนิดหน่อยให้เป็นตัวแปรที่เกมตัวเองอยากจะเก็บ ก็คือ 90% เป็นโค้ดชาวบ้าน (แหะ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/452/1*lNcDYx8B7Fc0ADOPt63aJQ.png" /></figure><ul><li><strong>current_chapter : </strong>เก็บค่าว่าปัจจุบันผู้เล่นอยู่ที่ Chapter ใดของตัวเกม นำไปใช้คำนวณว่าตอนกดเริ่มเกมควรปรากฏปุ่มสำหรับเล่น Chapter ไหนได้บ้าง รวมถึงนำไปคำนวนใส่วนอื่นๆ นิดหน่อย</li><li><strong>romance_point :</strong> เก็บค่าความโรแมนติก ได้จากการเลือกตอบคำถามใน CH1 และ CH2 (ไม่น่าเชื่อว่าอีกสองตอนที่เหลือไม่มีให้เลือกตอบแล้ว) จะนำไปใช้คำนวณเพื่อแบ่งผลลัพธ์ของไดอาล็อค (ว่าเป็นเพื่อนหรือคนรัก) คัทซีน รวมถึงฉากจบ และเนื่องจากมีเซฟเดียว <strong>การเล่นใหม่ในตอนดังกล่าวจะเป็นการเซฟค่าใหม่แทนที่</strong></li><li><strong>endings : </strong>เก็บค่าฉากจบทั้ง 5 แบบ ค่า Default เป็น 0 เมื่อได้รับแล้วจะเป็น 1 (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่เก็บเป็น True/False แต่เลข 1/0 ก็สวยดีนะ เอ แล้วจะทะเลาะกับตัวเองทำไม)</li><li><strong>all_endings : </strong>เก็บค่าว่าผู้เล่นเคยเล่นเกมจบ CH4 (จบเกม) แล้วหรือไม่ เพราะถ้าหากผู้เล่นเล่นย้อนหลังจากเล่นจบแล้ว ตัวเลือกให้เลือก Chapter ก็ควรจะปรากฏหมด ..แล้วทำไมไม่ใช่ชื่อตัวแปรว่า all_chapter ล่ะ <em>This make no sense na</em></li></ul><p><strong>แต่เดี๋ยวนะ</strong></p><p>ถ้าผู้เล่นเล่นไปไม่ถึง CH4 สมมติว่าเล่น CH3 แล้วอยากย้อนไปเก็บค่าความโรแมนติกใน CH1 ล่ะ? ก็กลายเป็นว่าตัวเลือกจะโผล่แค่ CH1 สิเพราะค่า current_chapter กลายเป็น 1 แล้ว … <em>เดี๋ยว แบบนี้ไม่ถูกต้อง!</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/451/1*hJwemp0mJIsifP12mGWbYg.png" /></figure><p>โอเค เอาใหม่</p><ul><li><strong>chapters : </strong>เก็บค่าว่าผู้เล่นเล่นผ่าน Chapter ใดไปแล้วบ้าง ไล่ตั้งแต่ 1–4 ตอนเช็กก็เช็กเลยว่าค่าไหนเป็น 1 ก็เปิด visible ของปุ่มตอนดังกล่าว จบ แต่ก็ไม่กล้าลบตัวแปร current_chapter นะ <em>If it works don’t touch it</em></li></ul><p>เขามีแต่แก้บัคระหว่างเกม นี่แก้บัคระหว่าเขียนบล็อก เยี่ยม 😂</p><p>โดยระบบ Save &amp; Load เอาไว้ใช้ตอนเปิดเกม และเซฟหลังจากจบ Chapter นั่นเอง</p><h4>ภาพที่ต้องวาดเพิ่มเยอะแยะบานเบอะ!</h4><p>หนักคัทซีนจัดๆ แถมยังเปิดตัวละครกันครบ</p><p>เนื่องจากต่อจากนี้คือเนื้อหาทั้งหมดของนิยายแล้ว ฉากคัทซีนที่ไว้ดำเนินเนื้อเรื่องเลยจะเยอะหน่อยเมื่อเทียบ CH1 &amp; CH2 แต่ไม่มีอะไรแปลกพิสดารจากที่เคยทำ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1012/1*ULU1KadRkiJuRGhrd6REXg.png" /><figcaption>องค์ราชินีเวโรนิกา</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9wgwu-49_bfN4gJPCGT_lg.png" /><figcaption>Mockup ฉากกลับบ้าน</figcaption></figure><h4>เติมแสงเพิ่มความนวล</h4><p>กลับมาอีกครั้งกับ Light2D</p><p>ความจริง ไอ้สิ่งนี้ได้ลองใช้มาตั้งแต่ CH2 แล้วนิดหน่อย ในสองตอนหลังได้ใช้มากขึ้น โดยใน CH3 คือไฟที่ลุกไหม้ และ CH4 คือพระจันทร์และดวงดาว</p><p>แม้เกมจะเป็น Pixel Arts แต่พอใช้แสงและเงาแบบปกติ (Gradient) ทำให้เกมดูมีชีวิตหรือดูเรียลขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งเทคนิคนี้พบเห็นได้ในเกม Pixel Arts หลายๆ เกมเลย อาทิ <a href="https://store.steampowered.com/app/257850/Hyper_Light_Drifter/">Hyper Light Drifter</a>, <a href="https://store.steampowered.com/app/1621690/Core_Keeper/">Core Keeper</a>, <a href="https://store.steampowered.com/app/588650/Dead_Cells/">Dead Cells</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N20DJxvPdXReVYmPOGjP4w.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*feEKgLWga1Xmtpbx-KwiHQ.jpeg" /><figcaption>(ซ้าย) แสงนวลๆ ของดวงจันทร์ และ (ขวา) ภาพจากเกม <a href="https://store.steampowered.com/app/257850/Hyper_Light_Drifter/">Hyper Light Drifter</a> จะเห็นว่ามีการใช้ Light Source มาจากหลายทิศทางและมีหลายสี ทำให้เกมดูมีชีวิตชีวามากๆ เลย</figcaption></figure><h4>เพราะเป็นเกมเต็มจึงต้อง Test ตามหา Bug ละเอียดกว่าที่เคย</h4><p>แต่ก็เชื่อว่ายังแอบเหลืออยู่แหละที่หาไม่เจอ (เสียงอ่อน)</p><p>แก้แล้วแก้อีกแก้แล้วแก้อีก บัคเยอะจริงๆ ใครกันนะเป็นคนทำ 😂</p><p>บัคตัวจี๊ดอันหนึ่งก็เช่น การเก็บค่า Romance Point ไว้ในฝั่ง Dialogic ซึ่งเอาไว้ใช้แยก Dialog ว่าต้องเป็นรูทไหน ซึ่งฝั่ง Romance Point ในระบบ Save จะแยกเป็น 2 ตัวหรือจาก 2 Chapter ชัดเจน แต่ฝั่ง Dialogic จะเก็บไว้ที่ตัวเดียวและนำมาเข้า If-Else เอา เสร็จค่อยรีเซ็ตค่าเป็น 0</p><p>ทว่าหากผู้เล่นเกิดกดออก Chapter กลับไปหน้าเมนู หรือกระทำอะไรที่ตัว Romance Point ของ Dialogic ยังไม่ทันรีเซ็ตก็โดนเติมค่าใหม่เข้าไปแล้ว ทำให้ค่า Romance Point ที่เก็บใน Save เกิดผิดเพี้ยนไปจากที่ควรจะเป็น เลยต้องแก้โดยการทำให้มันรัดกุมขึ้น เช่น รีเซ็ตค่า Romance Point ของ Dialogic เมื่อเริ่ม Chapter หรือใช้งานเพื่อเช็กเงื่อนไขเสร็จก็รีเซ็ต เป็นต้น</p><p>บ้างก็เป็นบัคยิบๆ ย่อยๆ เช่นเปลี่ยนฉากแล้วเพลงไม่ดับ การแสดงผล UI และอื่นๆ อีกมากมาย อยากจะย้ำถามอีกครั้งว่าใครเป็นคนทำ (ก็ทำอยู่คนเดียวมั้ยล่ะ)</p><h4>จบสิ้นกันเสียทีกับขอรับฝ่าบาท</h4><p>ในชาตินี้ไม่ใช่ชาติไหน</p><p>ทั้งดีใจแล้วก็โล่งใจค่ะที่ในที่สุดก็ทำเกมนี้ได้จนเสร็จ</p><p>ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเส้นทางนี้มาโดยตลอด จัดว่ามาไกลยิ่งนักนับจากวันที่มีสิ่งนี้กำเนิดขึ้นบนโลก สิ่งที่ศาร่าในเดือนธันวาคม 2021 เริ่มต้นไว้ได้สร้างปรากฏการณ์ที่สะเทือนโลก (เว่อร์) เกินกว่าที่เธอคาดคิดเอาไว้มากจริงๆ</p><p>แต่ทุกจุดเริ่มต้นมีจุดสิ้นสุดเสมอ และเรื่องนี้เองก็เช่นกัน</p><p>ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้</p><p>เป็นกำลังใจให้ทุกท่าน ไม่ว่าชีวิตจะพบเจอกับอะไรค่ะ ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WMMEH9TWVzRiQt9fot1s4A.png" /><figcaption>หวังว่าทุกท่านจะมีชีวิตแบบ Happy Ever After เป็นของตัวเองเหมือนที่อาเธอร์และแทนเนียร์มีนะคะ</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b63a3acf098" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เสกสรรอัศวินที่จะอยู่ข้างกายนาย 2: การสานต่อเกมที่เริ่มไว้อันท้าทายยิ่ง]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-2-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87-6020aecace07?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6020aecace07</guid>
            <category><![CDATA[game-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Mar 2023 12:35:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-20T12:42:36.357Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ทำ Chapter 1 ออกมามีหรือจะไม่โดนทวงถามภาคต่อไป? แต่การกลับมาทำเกมต่อคราวนี้มีหลายสิ่งที่แตกต่างออกไป.. ในทางที่ดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ejDHXmhZu6UYa3xwXcxRYg.png" /><figcaption>ห้องขององค์ชายแทนเนียร์</figcaption></figure><p>สำหรับบทความนี้คือบันทึกสิ่งที่ลาร่าได้จากการทำเกม <a href="https://saguins.itch.io/yes-your-majesty-chapter-1">ขอรับฝ่าบาท: บทที่ 1 &amp; 2 (Yes, Your Majesty: Chapter 1 &amp; 2)</a> ค่ะ</p><p>นอกจากทำเกมภาคต่อแล้วก็มีบันทึกภาคต่อด้วยอีกต่างหาก (บทความก่อนหน้า<a href="https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-0-a2260dc2f7d5">เชิญทางนี้</a>) เพราะการมาทำเกมต่อในครั้งนี้มีการเดินทางที่แตกต่างจากตอนทำ Chapter 1 พอสมควรเลย แต่แน่นอนว่าในความท้าทายที่ได้เผชิญก็ทำให้ตัวเองพัฒนาความรู้ไปอีกขั้นเหมือนกันค่ะ</p><h3>สีสันในชีวิตระลอกสอง</h3><p>หนึ่งคือแฟนฟิคเรื่องนี้ สองคือเกมจากแฟนฟิคตัวเอง</p><p>ตอนที่เกมภาค 1 ได้ปรากฏต่อสายตาชาวโลก ร่ารู้สึกว่าตนเองได้ทำหน้าที่ในส่วนของตัวเองเสร็จแล้วในฐานะผู้สร้างเกม คือพอใจแล้วที่ได้ทำ หากมีแฟนนิยายกดเข้าเว็บมาเล่นแม้สักคนก็ดีใจแล้ว ทว่าทั้งพี่ไนท์และพี่แทนต่างเอาเกมนี้ไปเล่นซึ่งเป็นอะไรที่ร่ารู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่งค่ะ ขอบคุณพี่ๆ ทั้งสองมากจริงๆ ❤</p><blockquote>หากมองย้อนกลับไปแล้ว เรื่องราวทั้งหมดนี้มันช่างเป็นประสบการณ์ที่สุดจะ Unique เรื่องหนึ่งในชีวิตเลยค่ะ จะมีสักกี่คนนะที่ได้พบเจอกับอะไรแบบนี้ (ฮา)</blockquote><blockquote>ทุกอย่างเริ่มจากการที่ตัวเองแต่งฟิคลงเว็บไว้เงียบๆ ในพื้นที่ของเรา, มีมือดีส่งไปหาพี่ไนท์และอ่านออกสตรีมอัปคลิปลงช่อง, สร้างปรากฎการณ์อัศวินอาเธอร์กับราชาแทนเนียร์, โดนหยิบไปทำเกมสุดปั่น, ทำเกมมาสู้เพราะยอมอยู่เฉยไม่ได้ และจบลงด้วยการที่พี่ทั้งสองคนในฟิคมาเล่นเกมที่ตัวเองสร้าง วาดและแต่งเรื่อง โอ้ย</blockquote><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FrncST6H61i4%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DrncST6H61i4&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FrncST6H61i4%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a144af6c4a830bcfb245509fe8322281/href">https://medium.com/media/a144af6c4a830bcfb245509fe8322281/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fp4Qnma2cwMQ%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dp4Qnma2cwMQ&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fp4Qnma2cwMQ%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1c0b05fd1f147e8d54cf3b1ba08cb862/href">https://medium.com/media/1c0b05fd1f147e8d54cf3b1ba08cb862/href</a></iframe><p>โดยเฉพาะพี่ไนท์ที่ตัวเองมีโอกาสได้<a href="https://www.twitch.tv/videos/1677247646">สตรีมดูคุณพี่เล่น</a>และได้ดู Reaction อย่างสดๆ ด้วย เป็นครั้งแรกที่เปิดตัวอย่างเป็นทางการเลยว่า <strong><em>ลาร่า-ซากวิ้นส์-ศา-องศา-ศาคิแอส</em></strong> คือคนเดียวกัน (อุตส่าห์แยกนามแฝงเสียดิบดี สุดท้ายก็โลกสองใบพังทลาย!) ช่อง <a href="https://www.twitch.tv/saguins">SAGUINS</a> ของร่าก็คือบะคู่มตู้มต้าม ตอนรอบสตรีมก็ว่าเยอะแล้ว หลังจากคลิปลงยูทูปก็คือยอดฟอลคูณสามไปเลย <em>ช่องโตเพราะทำเกมแกล้งสตรีมเมอร์ที่แท้ทรู</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3Y0MH4z_0yYOw4YLV1N2lg.png" /><figcaption>ถึงกับแคป Stat หลังบ้านเอาไว้ชื่นชม เป็นวันหนึ่งที่น่าจดจำยิ่งจริงๆ ค่ะ ล่กที่สุดในสามโลก</figcaption></figure><p>โดยรวมแล้วตัวเกมได้เสียงตอบรับไปในทางที่ดีค่ะ ดีใจที่ทุกคนชอบกันแม้ว่าเนื้อหาที่ตัวเกมมอบให้จะไม่ได้แตกต่างจากในแฟนฟิคเลยแถมเกมเพลย์ไม่ได้ซับซ้อนนัก แต่การนำเสนอในสื่อรูปแบบอื่นที่แตกต่างจากแผงตัวอักษรก็ทำให้เข้าถึงได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะคนที่ไม่เคยอ่านแฟนฟิคมาก่อน (จะมีสักกี่คนเชียวที่รู้ว่าฟิคมีเวอร์ชั่นสมจริง ตัวเลือกโตไปเป็นลิงจาก Chapter 1 นั่นแต่งไว้ก่อนทำเกมอีกนะ)</p><blockquote>แต่การที่ตัวเองจั่วหัวว่าเป็น Chapter 1 นั้น.. แน่นอนว่าการโดนทวง Chapter 2 คือชะตาที่มิอาจเลี่ยง</blockquote><p>ทว่าความคิดที่อยากจะทำแฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเกมอย่างเป็นเรื่องเป็นราวนั้น ร่าแอบวางแผนไว้คร่าวๆ ตั้งแต่ตอนทำเกม Chapter 1 แล้ว (เนื้อเรื่องจบแล้วก็วางแผนยันจบเกมไปเลยสิ) การทำเกมนี้ต่อก็มันเหมือนกลับมาทำในสิ่งที่ค้างเอาไว้นั่นแหละค่ะ เรื่องที่ดีคือตัวเองไม่หลงทางหรือเคว้งคว้างเท่าไหร่ว่าต้องทำอะไร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/804/1*eEvTu6anSaJCb1j5QuqSBQ.png" /><figcaption>รูปแผนผัง Flow Chart นี้ทำไว้ตั้งแต่ 15 พฤศจิกายนเมื่อปีที่แล้ว ก่อนเกม Chapter 1 จะออกเสียอีก</figcaption></figure><h3>มกราคม: ก้าวแรกของการกลับมาปัดฝุ่น</h3><p>ปีใหม่ ฉันคนใหม่ และเกมภาคใหม่ต้องมา!</p><p>หลังจากยกช่วงเวลาหลังเกมออกตลอดเดือนธันวาคมไปกับการพักผ่อน ช่วงต้นมกราคมก็เริ่มกลับมาจับดินสอ จับโปรแกรมวาดรูปเสียที</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ib8U-4y87fviKyWrjBU-mA.jpeg" /><figcaption>ลองออกแบบคร่าวๆ ในกระดาษก่อนแล้วค่อยวาดอีกครั้งบนโปรแกรม</figcaption></figure><p>ห้องขององค์ชายแทนเนียร์เป็นฉากที่ร่าคลุกคลีอยู่กับมันนานที่สุดแล้ว เหตุผลหลักเลยคือฉากนี้จากเกม Chapter 2 เป็นฉากเดียวที่ไม่อยู่ในเนื้อเรื่อง แต่เป็นฉากที่เพิ่มเติมขึ้นมาเพื่อนำเสนอเกมเพลย์ (จะพูดถึงในลำดับถัดไป) จึงจำเป็นต้องค้นคว้าเพิ่ม ไม่ว่าจะด้านการออกแบบว่าในห้องขององค์ชายควรจะมีอะไร ลูกเล่นที่อยากจะใส่จะซ่อนไว้ในฉาก หรือแม้แต่เสื้อผ้าขององค์ชาย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_itRovUjtLfgc9H4ZA3LAw.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/596/1*k5o63QSCoSsRUp8WEBbtLw.png" /><figcaption>(ซ้าย) ช่วงที่ออกแบบชุดขององค์ชาย (ขวา) ชุดที่ใช้จริงในเกม</figcaption></figure><p>เทียบกับ Chapter 1 ที่ของในฉากแทบไม่มีอะไร (เพราะตัดไปหลายอย่าง) พอมาฉากนี้คือมีสิ่งที่ต้องวาดเต็มไปหมด เรียกว่าเปิดหา Reference ดู TileMap ของเกมแนว RPG Maker มากหน้าหลายตา รวมถึงการหัดวาดภายใต้ Palette สีที่จำกัดให้สามารถมองออกได้ว่าสิ่งนี้คืออะไร</p><h3>กุมภาพันธ์: ลงเท้าก้าวสองอย่างมั่นคง</h3><p>แม้จะทำคนเดียวก็จัดการให้เป็นระบบหน่อยเถอะ</p><p>สิ่งหนึ่งที่รู้สึกมาตั้งแต่ตอนที่ทำ Chapter 1 แล้วว่าตัวเองไม่ได้เตรียมการเรื่องหลังบ้านและการวางแผนงานนัก (อาจเป็นเพราะระยะเวลาที่สั้น) ทว่าคราวนี้ที่กาลเวลาอยู่ข้างเราก็ไม่อยากจะเร่งรีบทำแบบขอไปที</p><p>สิ่งที่ต้องการคือโปรแกรมง่ายๆ สักอย่างมาช่วยจัดการแยกพวก Task งานไว้ให้ตัวเองดู ซึ่งจำได้ว่าสมัยทำเกมกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ใน Alchemist มีโอกาสได้ลองใช้ <a href="https://trello.com/">Trello</a> เลยได้โผกลับสู่อ้อมอกเพื่อนเก่าในรอบหลายปี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NniKzbcXRtzUkPFs4jj46Q.png" /><figcaption>Hello, Trello, my old friend.</figcaption></figure><p>การมี Trello ไว้ดู สิ่งที่ช่วยได้หลักๆ เลยคือ</p><ol><li>ได้แตกงานออกเป็น Task ย่อยๆ ว่าในแต่ละฉากต้องทำอะไรบ้าง แยกตั้งแต่ฝั่งอาร์ตอย่าง Mockup, TileMap, SpriteSheet, Portrait, Background หรือฝั่งทำเกมอย่าง Function และ Animation <em>นี่ยังไม่นับพวก BGM, SFX อีกนะเนี่ย!</em></li><li>ได้เรียงลำดับสิ่งที่ต้องทำก่อนหลัง และความสำคัญของแต่ละ Task เช่น ระบบการควบคุมตัวละครคือสิ่งที่จำเป็นต้องมี แต่ฉากตรงระเบียงถ้าไม่มีเกมก็ยังสามารถเล่นได้</li><li>ติดตามความคืบหน้าผ่านการเลื่อนการ์ดไปยังบอร์ด TO DO, DOING, DONE แต่ถึงกระนั้นตัวเองก็ต้องมีวินัยระดับหนึ่งที่จะมาลากการ์ดเหล่านี้หลังจากจบวัน เพราะถ้าทำระบบมาแต่ตัวเองไม่ใช้มันก็ยังไงๆ นะ (ซึ่งบางทีร่าก็ลืม แหะ)</li></ol><p>หลังจากแยกงานไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยก็ได้เวลาลุยกันต่อ ซึ่งรู้ตัวเลยว่าตัวเองจะไม่ได้แตะส่วนเอนจิ้นทำเกมเร็วๆ นี้แน่ หรือแม้แต่ทำอาร์ตใหม่..</p><p><strong>เพราะภาพอาร์ตจาก Chapter 1 นั้นสุดจะเผา!</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*Fqzk3oeLAM_NFAkYgCBcZw.png" /><figcaption>ซ้ายเก่า ขวาใหม่ ไม่ได้กลิ่นไหม้โชยมาก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว</figcaption></figure><p>เห็นแล้วกุมขมับแม้ว่าตัวเองจะเป็นคนวาด ตอนนั้นกล้าปล่อยไปได้ยังไงกันนะ (ฮา) กลายเป็นว่าต้องรื้องานวาดอาร์ตใหม่เกือบหมด แต่ผลที่ได้ออกมาคือชื่นใจค่ะ งานภาพของตัวเกมคือดูดีขึ้นไปอีกระดับเลย (ตอน Chapter 1 คือขนาดต้นไม้สักต้นยังไม่ยอมวาดเพราะต้นไม้นั้นช่างยากยิ่ง)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*S7ZHW1sCXfvHaeL03S3lwg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*27Rxa5CN6CS5Cg2zfi5KTA.png" /><figcaption>ดูความแตกต่างนั่นสิ!</figcaption></figure><h3><strong>กำลังจะก้าวไปมีนาคมก็มีการโดนขัดขาเสียก่อน</strong></h3><p>ลูกรักสิ้นชีพในหน้าที่ และไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา</p><p>โน้ตบุ๊ค MSI ที่ใช้มาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปี 2 ที่งอแงมาสักพักใหญ่ จริงๆ อาการออกตั้งแต่ตอนที่ Chapter 1 แล้วค่ะเพราะโปรแกรม Godot ที่ใช้ทำเกมแอบค้างบ่อยทั้งที่มันไม่ได้หนักเครื่องอะไรเลย เล่นเกมก็กระตุก ก่อนข้ามปีลง Windows ใหม่ไปทีก็เหมือนจะกลับมาดี แต่สุดท้ายอาการก็หนักขึ้นและจากไปในที่สุดค่ะ แง แน่นอนว่าไฟล์เกมคือสิ่งแรกๆ ที่ปาลง Drive (ลำดับความสำคัญอะเนอะ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/731/0*vrS1H7m3DuLIZisZ" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/691/0*AR9OLvvKOIoIGcjJ" /><figcaption>(ซ้าย) แดงเถือกจนเพื่อนยังถามว่ามันยังบูสต์ขึ้นได้อย่างไร (ขวา) เครื่องที่หยิบมาใช้แก้ขัด</figcaption></figure><p>เคราะห์ดีที่ร่ามีโน้ตบุ๊คเครื่องเล็กอยู่ค่ะ ปกติเครื่องนี้เอาไว้เล่นบนเตียง วางไว้บนหน้าตักแล้วพิมพ์นิยายไรงี้ แม้ว่าจะโดนเนิร์ฟพลังอย่างรุนแรงจากโน้ตบุ๊ค CPU Core i7 เหลือแค่ Celeron แต่มันก็สามารถใช้งานโปรแกรมวาดรูปได้ค่ะ เรียกได้ว่าลุยทำอาร์ตยาวๆ กะว่าถ้าเปลี่ยน HDD เป็น SSD เรียบร้อยเมื่อไหร่จะได้มาทำฝั่งโปรแกรมเลย</p><p>ความคืบหน้าของเกมพุ่งปรู๊ดปร๊าดมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่ค่อนข้างช้า ไฟทำเกมโหมกระหน่ำ นี่แหละหนาดั่งสุภาษิตไทยที่ว่า <em>‘ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา’</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/0*v5ASALIU6PaclJm7" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/0*XyCitPrcu-Y-tPzf" /><figcaption>แม้แต่ภาพ Portrait ก็ได้รับการปรับปรุงใหม่!</figcaption></figure><h3>มีนาคม: ก้าวสุดท้ายที่เหยียบคันเร่งจนมิด</h3><p>เข้าสู่พาร์ทโปรแกรมมิ่งเสียทีหลังจากไม่ได้เปิดโปรแกรม Godot มาตั้งแต่ธันวาคมปีที่แล้ว แต่พาร์ทงานอาร์ตที่ต้องเก็บตกก็หนักหนาไม่แพ้กัน</p><p>แม้ว่าในช่วงเวลาดังกล่าว Godot ได้ออกเวอร์ชั่น <a href="https://godotengine.org/article/godot-4-0-sets-sail/">4.0</a> พอดี ทว่า Addons ชื่อ <a href="https://github.com/coppolaemilio/dialogic">Dialogic 2</a> ที่ใช้กับ Godot เวอร์ชั่นดังกล่าวนั้นยังไม่เสถียรพอ จึงยังอยู่กับ Godot เวอร์ชั่น 3.5.1 นี้ก่อนดีกว่า</p><p>สำหรับเกม Chapter 2 นั้นมีเกมเพลย์เพิ่มขึ้นมา 3 อย่างค่ะ นั่นคือ</p><ol><li><strong>Control: </strong>การควบคุมตัวละคร</li><li><strong>Interaction System: </strong>การปฏิสัมพันธ์กับสิ่งของในฉาก</li><li><strong>Quick Time Event: </strong>กดให้ทัน กดให้โดน</li></ol><p>เดิมทีตามที่ออกแบบไว้ร่าอยากให้เกมนี้มีความเป็น Role-Playing &gt; Visual Novel มาตั้งแต่แรกอยู่แล้วค่ะ การใส่สิ่งเหล่านี้เข้ามาใน Chapter 2 นั้นก็คือเป็นการนำเสนอเพื่อใช้ใน Chapter อื่นๆ ต่อไป</p><blockquote>ออกแบบ Gameplay ไว้ไม่ซับซ้อนเพราะสิ่งที่ต้องการนำเสนอคือ Story</blockquote><blockquote>พึงระลึกไว้เสมอว่า<strong>จุดประสงค์</strong>ของเกมคืออะไร</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/634/1*Yjq6zeyQ6mRa8JvbH1YuBw.png" /><figcaption>ห้องขององค์ชายแทนเนียร์ในโปรแกรม Godot</figcaption></figure><h4>Control &amp; Interaction System</h4><p>เปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้สำรวจสิ่งอื่นที่มองเห็น</p><p>ในที่สุดผู้เล่นก็สามารถปฏิสัมพันธ์กับตัวเองได้มากกว่าที่เคย โดยฉากดังกล่าวก็คือห้องขององค์ชายนั่นเอง บอกเลยว่าร่าคลุกคลีอยู่กับห้องนี้นานกว่าส่วนอื่นนักทั้งอาร์ตหรือโปรแกรมมิ่ง ได้ลองผิดลองถูกกับอะไรหลายอย่าง (เพราะถ้าห้องนี้ไม่เรียบร้อยก็อย่าหวังว่าจะทำทั้งเกมนี้เสร็จเลย) มีหลายสิ่งที่ต้องศึกษาเลย ได้แก่</p><ol><li><strong>2D Movement: </strong>การควบคุมตัวละครด้วย Keyboard ซึ่งแม้ตัวละครในเกมจะเคลื่อนที่ได้ 8 ทิศทาง แต่แอบยุกยิกเล็กน้อยเพราะร่าวางภาพอาร์ตให้มีเพียงซ้ายกับขวาเท่านั้น ทำให้การหา Tutorial ในการเรียนรู้ก็ต้องหาให้ตรงกับที่ต้องการด้วย</li><li><strong>Collision: </strong>ได้หัดใช้พวก StaticBody2D และ CollisionShape2D ในการกำหนดว่าวัตถุใดผ่านได้และผ่านไม่ได้ รวมถึง Area2D ที่ไว้ตรวจเช็กว่ามีสิ่งอื่นได้เคลื่อนที่เข้ามาในพื้นที่ดังกล่าว (ในกรณีนี้คือองค์ชายกับพื้นที่ในฉากที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์ได้นั่นเอง)</li><li><strong>Animation: </strong>AnimationPlayer เป็นสิ่งที่อำนวยความสะดวกในการทำ Cutscene เกมมากๆ แต่ตอนทำ Chapter 1 ไม่มีเวลามากพอในการเรียนรู้จึงไม่ได้ใช้ในจุดที่ควรจะใช้ ตอนนี้มีเวลาแล้วก็ได้มาทำความเข้าใจสักที</li><li><strong>Camera: </strong>Camera2D เป็นอีกอย่างที่เลี่ยงไม่ได้ใช้ใน Chapter 1 เพราะไม่มีเวลามากพอในการเรียนรู้เช่นกัน คราวนี้ก็ได้มาลองแล้ว</li><li><strong>Lighting: </strong>หรือ Light2D เป็นลูกเล่นเสริมที่ทำให้เกมมีชีวิตชีวาขึ้น</li></ol><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FgZ3h09B7Utc%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DgZ3h09B7Utc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FgZ3h09B7Utc%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/100a39198e298814efcb6acf24ac1095/href">https://medium.com/media/100a39198e298814efcb6acf24ac1095/href</a></iframe><h4><strong>Quick Time Event (QTE)</strong></h4><p>เพิ่มสีสันให้การต่อสู้มีความจี๊ดจ๊าด</p><p>ในตอนแรกร่าออกแบบเกมเพลย์ในการซ้อมฟันดาบไว้หลายตัวเลือกค่ะ อย่างหนึ่งเลยคือเป็น Turn-based ที่ให้ผู้เล่นเลือกก่อนว่าจะโจมตีหรือป้องกัน แต่ร่าก็แอบสนใจการใส่ QTE เข้ามาในเกมอยู่</p><p>Reference ตอนแรกที่ใช้อ้างอิงคือ Battle System ของเกม Undertale ที่มีให้เลือกว่าเราจะต่อสู้หรือกระทำอย่างอื่น ในส่วนของ FIGHT เองก็เป็นรูปแบบของการที่มีแท่งเคลื่อนที่ไปตามแถบพื้นที่แล้วกดอีกครั้งเพื่อยืนยันการโจมตี ถ้าหยุดตรงกลางก็จะทำดาเมจได้มากที่สุด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5htCSDZhyfRqL5OpkNfLxQ.png" /><figcaption><a href="https://www.youtube.com/watch?v=Vr4IYjeplJA">[Undertale] Sans’ boss fight — Genocide Run</a></figcaption></figure><p>ทว่ามันก็แอบยุ่งยากไปสักเล็กน้อย เพราะผู้เล่นต้องเลือกการกระทำก่อนถึงจะมายัง QTE ได้ มีเกมเพลย์แบบไหนบ้างที่สามารถย่อให้เหลือแค่แถบนี้แต่ยังเปิดโอกาสให้ผู้เล่นเลือกได้ว่าต้องการจะทำอะไร เลยพยายามหา Reference ของ Gameplay ในเกมต่างๆ ที่ UI เป็นรูปแบบแท่งๆ กดๆ</p><p>จนกระทั่งตัวเองพอจะนึกออกถึงเกมหนึ่งที่เคยเล่น นั่นคือเกมสวมบทบาทยอดนักปรุงยาอย่าง <a href="https://store.steampowered.com/app/1210320/Potion_Craft_Alchemist_Simulator/">Potion Craft: Alchemist Simulator</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*D0XA6LbgnPa27ABI" /><figcaption><a href="https://store.steampowered.com/app/1210320/Potion_Craft_Alchemist_Simulator/">Potion Craft: Alchemist Simulator</a></figcaption></figure><p><strong>นี่แหละสิ่งที่ต้องการ! (ตบเข่าฉาด)</strong></p><p>หลังจากลองปาดๆ วาดๆ อยู่นานก็ได้หน้าตา UI ที่ลงตัว ขั้นตอนต่อไปก็คือเอารูปลงเกมและทำการเขียนโค้ดให้ระบบนี้สามารถใช้การได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z3NQp9LbSmjke2tHRYatUA.png" /><figcaption>หน้าตาของ Battle System</figcaption></figure><p>ประเด็นคือใน YouTube ไม่มี Tutorial สำหรับสิ่งนี้ที่มองหาเลย แต่จากการเรียนรู้เกี่ยวกับ Area2D และ CollisionShape2D จากระบบ Interaction System ทำให้ตัวเองพอจะประยุกต์ใช้สิ่งที่เรียนรู้มาได้</p><p>ด้วยความที่หลังจบ Dialog แล้วหน้าต่างนี้จะขึ้นมาโดยทันที ร่าเลยให้ผู้เล่นได้หยุดเตรียมตัวก่อน พอกด Spacebar ครั้งแรก แท่งสีเหลืองถึงจะเคลื่อนที่ไปตามแถบพื้นที่ และพอกด Spacebar อีกครั้งจะเป็นการยืนยันสิ่งที่ผู้เล่นเลือก หมายความว่าเจ้าแท่งสีเหลืองคือวัตถุ (CollisionShape2D) ที่จะเคลื่อนที่เข้าไปยังพื้นที่ทั้งสอง (Area2D) หากหยุดลงตรงไหนก็ให้ส่งค่าดังกล่าวกลับเพื่อเด้ง Dialog หรือรัน Animation ต่อไป—<em>คล้ายๆ กับ Interaction System ในห้ององค์ชายเลย!</em></p><p>อีกอย่างหนึ่งที่ไม่จำเป็นแต่ก็ทำไว้เป็น Randomness เล็กๆ น้อยๆ ในระบบเกมนั่นคือค่า X ของพื้นที่ทั้งสองที่จะเปลี่ยนแปลงไปทุกครั้งที่เรียกใช้ อยู่ใกล้อยู่ไกลแตกต่างกันไป</p><h3>ระยะห่าง 100 วันจาก Chapter 1</h3><p>หรือก็คือสามเดือนกับอีกนิดหน่อย</p><p>แม้ว่าจำนวนที่ทำจริงจังจะประมาณครึ่งหนึ่งหรือราวๆ เดือนครึ่ง แต่เมื่อเทียบ 1 สัปดาห์ในคราวนั้นกับ 6 สัปดาห์ในคราวนี้ <strong>งานที่ต้องทำคือคูณไป 6 เท่าตัวจริงๆ</strong> ไม่ว่าจะฝั่งอาร์ตที่ต้องวาดเพิ่มหลายอย่างมากๆ ฝั่งโปรแกรมที่ต้องเรียนรู้การทำในสิ่งที่ไม่เคยทำเยอะแยะเต็มไปหมด ไหนจะเรื่องเสียงประกอบที่ต้องหาอีก (ล้มพับ)</p><p>กราฟความยากคือชันขึ้นมากเทียบกับตอนทำเกม Chapter 1 แต่โดยรวมแล้วรู้สึกภูมิใจมากๆ ค่ะกับผลลัพธ์ที่ออกมา เพราะไม่ว่าจะเกมหรือตัวเองก็พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wIcO6GMONiXNcnEHBsPMIw.png" /><figcaption>ระบบ Animation ของ Godot</figcaption></figure><p>หากมองข้ามความจริงที่ว่าเนื้อหาในเกมมาจากแฟนฟิค การมีเกมนี้เป็น Passion Project ที่พัฒนาด้วยความรักและความกระหายที่จะเรียนรู้นั้นสนุกไม่หยอก</p><p>การลงมือทำสิ่งที่ไม่เคยทำนั้นยากและท้าทายเสมอ แต่พอตัวเองเข้าใจและทำได้ในที่สุดมันรู้สึกดีจริงๆ เลยค่ะ ❤ (อ๊ะ ความทรงจำในหัวนึกถึงตอนสู้บอส Malenia, Blade of Miquella ใน Elden Ring แบบเกิดตายวนเวียนอยู่ 8 ชั่วโมงขึ้นมาเลย)</p><p>และแม้ว่าเกมจะคืบหน้าอย่างเชื่องช้าในบางจังหวะ ทว่าร่าก็เคลื่อนที่ด้วยจังหวะของตัวเอง ที่เคยบอกว่า Chapter อื่นๆ ก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตอันไกลโพ้นนั้นไม่เคยกล่าวเกินจริง ว่าแต่ Chapter ต่อไปจะใช้เวลา 100 วันอีกหรือเปล่า? <em>ก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตอันไกลโพ้นนะ</em></p><p>ทำ Chapter 1 มาเพื่อให้โดนทวง Chapter 2 และทำ Chapter 2 มาเพื่อให้โดนทวง Chapter ต่อไป <em>รอบหน้าเจอกันเกมเต็มเลยป่ะล่ะ! แหม่!</em></p><p>ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้</p><p>ขอให้ทุกท่านพบเจอแต่วันที่สดใส และมีสิ่งที่ทำให้อยากตื่นมาใช้ชีวิตในทุกๆ วัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*jGA54nHBAj9EjoacH1kJkA.png" /><figcaption>ขอบคุณที่เห็นค่าผลงานที่ผลิตขึ้นมาด้วยหัวใจ รักพี่ชายนะ ❤</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6020aecace07" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เสกสรรอัศวินที่จะอยู่ข้างกายนาย: ทำเกมด้วยตัวเองจนเสร็จพร้อมเล่นโดยเริ่มจาก 0]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A2-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%87%E0%B8%88%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-0-a2260dc2f7d5?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a2260dc2f7d5</guid>
            <category><![CDATA[game-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Dec 2022 08:41:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-12T19:18:20.468Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>เมื่อโดนจุดไฟในตัวที่เคยมอดไหม้ให้กลับมาสว่างไสว เธอคนนี้จึงกลับมาพร้อมกับเกมแรกในชีวิตที่ทุกสิ่งอย่างต้องทำเองภายใต้เวลาอันจำกัด ทว่าสิ่งที่ได้รับจากการท้าทายตัวเองในครั้งนี้ได้อะไรกลับมามากกว่าเกมหนึ่งเกมเสียอีก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/630/1*6KAJn1PNRVXI0Tf_fa8AGQ.jpeg" /><figcaption>ปกเกมอันสุดแสนภาคภูมิใจ</figcaption></figure><p>สำหรับบทความนี้คือบันทึกสิ่งที่ลาร่าได้จากการทำเกม <a href="https://saguins.itch.io/yes-your-majesty-chapter-1">ขอรับฝ่าบาท: บทที่ 1 (Yes, Your Majesty: Chapter 1)</a> ค่ะ</p><p>นี่ไม่ใช่ครั้งแรกก็จริงที่ร่าได้ทำเกม แต่คราวนี้เป็นครั้งแรกที่ทำเกม<em>คนเดียว</em>และยังทำจน<em>เกมเสร็จ</em>เล่นได้ด้วย เป็นความสำเร็จเล็กๆ ที่ภูมิใจในตัวเองมากๆ มีหลายอย่างที่อยากพูดถึงเลยขอเขียนเก็บไว้อ่านว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Dy8QFHQlG_AIxg4_e5L2TQ.png" /><figcaption>ขอรับฝ่าบาท: บทที่ 1 (Yes, Your Majesty: Chapter 1) บน itch.io</figcaption></figure><h3>เรื่องราวที่ร้อยเรียง: ขอรับฝ่าบาท</h3><p>ความจริงแล้วฉันคือ.. ผู้แต่งเรื่องอัปมงคลนี่</p><p>ลาร่าเป็นคนหนึ่งที่ชอบเขียนค่ะ เขียนเพื่อบอกเล่าอะไรที่เราไปประสบพบเจอ (โดยเฉพาะเกม) หรือแม้แต่สรรสร้างเรื่องราวที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นจนออกมาเป็นนิยายหรือแฟนฟิคชั่น โดยเฉพาะอย่างหลังนี่แหละที่เป็น<em>จุดเริ่มต้น</em>ของเรื่องราวทุกอย่าง</p><p>ถึงร่าจะแต่งแฟนฟิคของคนที่มีตัวตนอยู่จริง ทว่าเรื่องทั้งหมดแต่งขึ้นจากจินตนาการในพื้นที่ของตัวเอง ในโลกอีกใบภายใต้นามปากกาที่ชื่อว่า<em>ศาคิแอส</em> (SAAKIAS) และไม่เคยไประรานและสร้างความเดือดร้อนบุคคลเหล่านี้ในชีวิตจริง รวมถึงนำฟิคที่แต่งไปนำเสนอถึงเจ้าตัว</p><p>แต่ก็ดันมีคนอื่นหาทำจนได้สิน่า…</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F25EQZkjm76k%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D25EQZkjm76k&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F25EQZkjm76k%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ddb295d996c871c1550416c2dcfd7d86/href">https://medium.com/media/ddb295d996c871c1550416c2dcfd7d86/href</a></iframe><p>หลังจากวันนั้นที่ร่าจะจดจำไปตลอดชั่วชีวิตในฐานะผู้แต่งเรื่องอัปมงคลนี่ กระแสอัศวินอาเธอร์และองค์ราชาแทนเนียร์ก็โรยราไปตามกาลเวลา เป็นเรื่องในอดีตให้เราได้หวนกลับมานึกถึงพร้อมกับยิ้มมุมปาก ทำให้ผู้แต่งอย่างร่าก็วางใจได้ว่าไม่น่ามีอะไรให้ร้อนหลังแล้ว</p><p><strong>แต่แล้วร่าก็คิดผิด</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FKKk6HASxX6Y%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DKKk6HASxX6Y&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FKKk6HASxX6Y%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/39be1ac7dd85cd93bd302f54d11b4ece/href">https://medium.com/media/39be1ac7dd85cd93bd302f54d11b4ece/href</a></iframe><p>ส่วนตัวเคยเห็นการนำนิยายไปดัดแปลงเป็นสื่อรูปแบบอื่น อาทิ ภาพยนตร์ หนังหรือเกมมาก็มาก ไม่คิดว่าแฟนฟิคตัวเองจะโดนกับเขาด้วย! ความเกมแฟนเมดจากแฟนฟิคนี้ ส่วนเนื้อเรื่องก็ดีเด็ดถึงขนาดเจ้าของเรื่องเองยังอยากเอาหัวโขกกำแพง (โป๊ก)</p><p>นั่งฟังพี่ Techcast พูดไล่เรียงตั้งแต่เนื้อเรื่อง การเขียนโปรแกรม รวมถึงรูปภาพประกอบ จากนั้นร่าก็เริ่มคิด..</p><p>ร่าเป็นเจ้าของเรื่องข้างต้น, จบ IT เขียนโปรแกรมเป็น, เคยมีประสบการณ์ทำเกม และงานอดิเรกคือวาดรูป Pixel Art</p><p>เดี๋ยวนะ <strong>เราทำเป็นหมดทุกอย่างข้างต้นเลยนี่หว่า</strong></p><p>มันเลยมีความคิดหนึ่งพุ่งขึ้นมาในหัวพร้อมกับไฟที่ลุกโชนว่า</p><blockquote><strong>ถ้าจะทำเกมนี้เองจริงๆ ก็ทำได้นะเฮ้ย!!</strong></blockquote><p>ถ้าตัวเองไม่เคยเป็น Game Developer มาก่อนก็คงปล่อยผ่าน แต่ประเด็นคือเคยเป็นไง เลยรู้สึกเหมือนโดนท้าทายมากกว่า เจอแบบนี้จะยอมอยู่เฉยๆ ได้ยังไงกัน คันไม้คันมืออยากจะทำมาสู้เสียเหลือเกิน คุณพี่ทำได้ร่าก็ทำได้<em> มาแหย่ผิดคนแล้ว!</em></p><p>เหตุผลที่ตัดสินใจทำเกมนี้: ท้าทายตัวเอง 20%, แกล้งพี่ไนท์ 30%, <strong>กู้ศักดิ์ศรีตัวเอง 300%</strong> <strong>เดี๋ยวจะแสดงให้ดูว่าของจริงมันเป็นยังไง!!</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/498/0*-yB2bKa2-2dwOV-F.gif" /><figcaption>มีมแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว เอเนอร์จี้ในการทำเกมนี้</figcaption></figure><p>หมายเหตุ: ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นที่พี่ Techcast เอาฟิคไปทำเกมแถมแปลงเนื้อไปไกล อยากขอบคุณแทนมากกว่าอีกที่ช่วยระลึกถึงสิ่งที่เคยหลงลืมไปแล้วว่า เมื่อก่อนตัวเองสนุกกับการสร้างเกมมากขนาดไหน เพราะร่าสนุกกับการได้สร้างเกมนี้จริงๆ (แม้จะปวดหัวกับการแก้บัคจนอยากกัดลิ้นในบางที)</p><h3>เริ่มต้นในสิ่งใหม่: Godot</h3><p>จะทำเกมก็ต้องเริ่มจากการเลือกเอนจิ้นที่จะใช้ทำเกมก่อนเนอะ</p><p>อ้าว เห็นบอกว่าเคยทำเกมมาก่อนไม่ใช่หรอ แล้วทำไมไม่เลือกอันที่เคยทำอยู่แล้วล่ะ? — คำตอบคือ ตัวที่เคยใช้คือ <a href="https://phaser.io/">Phaser</a> เป็น Framework ภาษา JavaScript ซึ่งใช้สำหรับทำเกม HTML5 หรือเกมบนเว็บไซต์ แต่ร่าอยากทำเกมนี้เป็นโปรแกรม Standalone มากกว่าเลยใช้ Phaser.js ไม่ได้</p><p>หลังจากลองฟุ้งเฟ้อหน้าตาของเกมคร่าวๆ คิดว่าตัวเองจะทำเป็นเกมแนว Role-playing มุมกล้อง 3/4 ความคิดแรกที่ผุดเข้ามาเลยคือ RPG Maker VX Ace เพราะมีโปรแกรมอยู่แล้ว แต่ว่าโปรแกรมมันดันอยู่แอคเค้าท์ Steam ของน้องชายเลยยืมมาใช้ไม่ได้ อีกอย่างตัวเอนจิ้นเองก็เก่าแล้ว</p><p>ร่าเคยใช้ Unity ด้วยแต่ไม่ถูกใจเท่าไหร่ (หรือตอนนั้นยังงูๆ ปลาๆ อยู่กันนะ) เลยลองค้นคว้าต่อโดยหาว่าเกมนั้นเกมนี้ที่รู้จักทำมาจากเอนจิ้นอะไรบ้าง จนมาเจอ Game Maker Studio ที่น่าสนใจแต่ว่าตัวโปรแกรมนั้นเสียตังค์</p><blockquote>จนกระทั่งมาเจอพระเอกของงานนี้อย่าง <a href="https://godotengine.org/"><strong>Godot</strong></a></blockquote><p>ร่ารู้จักเอนจิ้นนี้เพราะมีเพื่อนในคณะใช้ทำโปรเจ็กต์จบเลยเคยโดนป้ายยามาบ้าง แต่เพิ่งมาทำความรู้จักจริงๆ ก็คราวนี้</p><p>เหตุผลหลักๆ ที่เลือกเลยคือ ฟรี (ใช่สิ) ภาษาที่ใช้เขียนคือ GDScript มีความอ่านง่ายคล้าย Python และ Addons ที่มีชื่อว่า <a href="https://github.com/coppolaemilio/dialogic">Dialogic</a></p><p>Dialogic เป็นส่วนเสริมที่จะช่วยเรื่องการจัดการ Dialog ในตัวเกมผ่านหน้า UI ที่เข้าใจง่าย หลังจากค้นคว้าพวก Feature ที่มีก็ทำให้ตัดสินใจได้ว่า <em>นี่แหละสิ่งที่ต้องการ</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*2hMwiD2EeeB3Pgid.png" /><figcaption>Dialogic — Dialogue editor</figcaption></figure><p>จากนั้นก็เริ่มกันเสียทีกับเอนจิ้นสร้างเกมที่ไม่เคยใช้ ถึงกระนั้นตัวเองก็มีความรู้ Programming เบื้องต้นติดตัวมา รวมถึง Logic ตรรกะความคิด สิ่งเหล่านี้ทำให้การไล่ทำตาม Tutorial บน YouTube จึงไม่ได้เป็นสิ่งที่เข้าใจยากเกินไปสักเท่าไหร่ แถมยังมีเยอะและหลากหลาย บอกเลยว่าแม้จะเริ่มจาก 0 ก็ไม่หวั่น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dV5Eoi1DbR_ha_hzWccXVg.png" /><figcaption><a href="https://www.youtube.com/playlist?list=PL3cGrGHvkwn1n3l5blS-yQiWPzO8tpTiE">How to Make an ACTION RPG in Godot 2022 (Step by Step) — YouTube</a> โดย DevWorm</figcaption></figure><p>สำหรับวันแรกของการหัดทำเกมตามยูทูปรวมกับการใช้ Dialogic ก็ได้ออกมาเป็นแบบนี้ (รู้สึกแปลกพิกลเอา Asset ของ RPG Maker มาใช้แก้ขัด) เป็นการเริ่มต้นที่ดี ถ้าไม่ติดว่าแก้ปัญหาสระจมอยู่นานมากๆ แบบมากๆ ท้อกว่าเขียนโค้ดอีกแต่ก็รอดมาได้ (ฮา)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/617/1*WSLNjMbdyivqsipLJsOrzQ.png" /><figcaption>เจดกับตุลา สองตัวละครที่สุดแสนคิดถึง</figcaption></figure><h3>รักสิ่งใดทำสิ่งนั้น: Pixel Art</h3><p>ได้นำเสนอในสิ่งที่ชอบและเป็นตัวเองนั้นดีที่สุดแล้ว</p><p>แม้ในเรื่องมุมกล้องของเกมจะอิงเกมแนว RPG Maker มาก็จริง แต่สัดส่วนตัวละครไม่เข้ากับ Setting ของเนื้อเรื่องสักเท่าไหร่ เลยเลือกเป็นสัดส่วนคล้ายคนจริงแทน อารมณ์แบบเกม <a href="https://store.steampowered.com/app/1115690/Yes_Your_Grace/">Yes, Your Grace</a></p><p>ส่วนภาพ Portrait นั้นเป็นสไตล์งานภาพที่ร่าวาดอยู่เป็นปกติ เคยลองใส่ขอบให้รูปเพื่อให้ภาพไม่กลืนไปกับพื้นหลังหรือลงแสงเงาแบบอื่นแต่ก็ต้องปรับกลับ มันแปลก มันขัดใจ พอพยายามจะเป็นอย่างอื่นแล้วมันไม่ใช่ตัวเองเอาเสียเลย</p><p>เรื่องถัดมาที่ต้องคำนึงถึงคือการใช้สี ร่าได้เลือกใช้ Palette สีที่จำกัดเพื่อให้ตัวเองไม่วุ่นวายกับการเลือกสี ลงแสงเงาง่ายขึ้น แถมยังคุมโทนได้อีกด้วย (ก็คือทำงานง่ายขึ้น)</p><p>และแล้วโทนสีที่ต้องการก็มาเสิร์ฟตรงหน้าดั่งพระเจ้าประทานพร เพราะนักวาดที่ตามอยู่ลงงานที่ใช้พาเลทนี้พอดี ร่าจึงเลือกพาเลท 16 สีที่ชื่อ <a href="https://lospec.com/palette-list/lost-century">LOST CENTURY</a> มาเป็นพาเลทสีที่ใช้กับเกมนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cKQD7XEyaQaL_EYBRH54IA.png" /><figcaption>Lost Century Palette บน lospec.com</figcaption></figure><p>ได้เวลาเอาพาเลทสีที่สุดจะเหมาะสมมาใช้กับอัศวินและองค์ราชาแล้ว ผลที่ได้ออกมาก็น่าพึงพอใจทีเดียวเชียว นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกด้วยที่ได้วาดพวก Spritesheet, TileMap และ UI ของเกมแบบเป็นเรื่องเป็นราว พอต้องทำเองทั้งหมดแบบนี้ บอกเลยว่าใช้เวลานานไม่แพ้กันกับการเขียนโค้ด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K8Lh6kZDLSg1KbWBPiYQLg.png" /><figcaption>ภาพแรกสุดที่เอา Sprite ของตัวละครลงเกมแล้ว!</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vTaj6llG6tusodl7DjF4GQ.png" /><figcaption>โปรแกรมที่ใช้คือ <a href="https://store.steampowered.com/app/431730/Aseprite/">Aseprite</a> มีขายบน Steam นะ!</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*w-oM1q3pIsIzqF5y3rHrZg.png" /><figcaption>ภาพเปรียบเทียบตอนร่างในกระดาษ กับตอนทำ Mockup ในโปรแกรมวาดรูป</figcaption></figure><h3>เรียนรู้และเรียนรู้: แก้ทั้งบัค แก้ทั้งรูป</h3><p>ทำไปแก้ไป เรียนรู้แบบค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป</p><p>พอสร้าง Scene ที่ 1 กับ 2 ได้ก็ต้องมาเรียนรู้การเปลี่ยน Scene, เรียนรู้การให้ Dialogic ทำการ Emit Signal ให้ Node ใช้ Function, การจัดการเรื่องเสียงภายในตัวเกม, หน้า UI และอื่นๆ อีกมากมายที่ค้นคว้าให้วุ่นเพื่อให้เกมนี้ออกมาใกล้เคียงกับที่ตั้งใจไว้มากที่สุด บอกเลยว่าย้อนดู Search History มีแต่ Godot นั่นนี่จนเริ่มสนิทกับเว็บหน้าบอร์ด Q&amp;A เขาแล้ว (ฟีลเหมือน Stack Overflow)</p><p>แก้บัคก็ส่วนหนึ่ง เรื่องภาพก็เป็นอีกส่วนที่เพิ่มๆ แก้ๆ หลายรอบเลย ตัวละครยังขาดภาพนี้ อนิเมชั่นที่ทำมามีต้องปรับปรุง ขนาดเขียนไว้คร่าวๆ แล้วนะว่าต้องใช้อะไรบ้าง ต้องลงพื้นที่จริงแหละนะถึงจะรู้ว่าตัวเกมยังขาดอะไร อีกอย่างก็คือเรื่อง UI เกมที่เลือกสไตล์ไม่ได้จนต้องออกแบบไปเรื่อยๆ ว่าแบบไหนเหมาะที่สุด <em>เครียดเลย</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/939/1*hrF78X01q7DcuTI8ygv-Yg.png" /><figcaption>นั่งตัดประโยคจากนิยายมาใส่ Sheet พร้อมกำกับไว้คร่าวๆ ว่าแต่ละ Dialog เกิดอะไรขึ้นบ้าง จะได้รู้ว่าต้องทำ Portrait หรือ Spritesheet ของ Animation อะไร</figcaption></figure><p>พอจบวันก็มานั่งทบทวนด้วยว่าวันนี้เกมคืบหน้าไปแค่ไหน อาจจะไม่ได้ทำลิสต์เป็นเรื่องเป็นราวแต่มันก็ทำให้ตัวเองชื่นใจ แต่ในอนาคตก็อยากมานั่งแยกฟีเจอร์ / สิ่งที่ต้องทำพร้อมกับจัดลำดับความสำคัญด้วย (เป็นสิ่งที่ควรทำนะเอาจริง)</p><p>ว่าแล้วก็แอบคิดถึงสมัยทำเกมกับพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ เลย แม้จะไม่ได้ใช้เอนจิ้นเดียวกันกับตอนนั้นแต่ก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการทำงาน ขอบคุณทุกความรู้ที่พี่ๆ ทีมเกมปลูกฝังให้ร่านะคะ ฮือ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nJ76xx5TjzN5mUQ8wYdurw.png" /><figcaption>หน้า Godot ตอนทำเกม</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Kljvp_wh6zc6IXdsGUjNmg.png" /><figcaption>หน้าของ Dialogic ชอบความที่เป็น UI กดเลือกลากวาง มันเข้าใจง่ายจริงๆ</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZEsMfpx-BcKBd44GKMakhQ.png" /><figcaption>ภาพระหว่างการพัฒนาในช่วงแรกๆ ของตัวเกม</figcaption></figure><h3>รีบหน่อย รีบหน่อย: เพราะเวลามีจำกัด</h3><p>เพิ่มความกระตือรือร้นด้วยเดดไลน์ที่เลือกเอง</p><p>จริงอยู่ที่คลิปของพี่ Techcast ที่จุดไฟอดีตเด็กทำเกมในตัวร่านั้นอัปลงยูทูปเมื่อ <em>12 พฤศจิกายน</em> ประกอบกับก่อนหน้านี้ที่เคยแอบคิดว่าครบรอบ 1 ปีเรื่องอัปมงคลนี่จะทำอะไรดี ซึ่งมันคือวันที่ <em>10 ธันวาคม </em>หมายความว่าร่ามีเวลาถึง <strong>1 เดือนเต็มๆ</strong> เลยที่จะทำเกมจากฟิคเรื่องนี้ <em>ว้าว แบบนี้ก็มีเวลาทำเยอะเลยสินะ</em></p><p><strong>สรุปคือติดเกมค่ะ (ฮา)</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*phNgE7nkqipuYDJu" /><figcaption>ภาพเมื่อ 14 พฤศจิกายนก่อนที่ร่าจะหายไป พ่อลูกคู่นี้คือตัวการ!</figcaption></figure><p>ซ้ำรอยพี่ Techcast มากแค่เปลี่ยนจาก Genshin Impact เป็น God of War Ragnarök แต่อย่างน้อยก็เหลือเวลาเยอะกว่านั่นคือ <strong>7 วัน</strong> นั่นเอง</p><p>อาจจะไม่ใช่ 7 วันที่ติดต่อกันเพราะก็มีอย่างอื่นที่ต้องทำ และด้วยเวลาเท่านี้จึงทำให้ต้องตัดตอนระบบ อะไรที่คิดว่ายากเกินความสามารถก็ตัดไปก่อนแล้วหาทางอื่นเอา ไหนจะเรื่องเสียงประกอบที่ต้องมานั่งหา หน้า Main Menu ที่ต้องทำ ในวันที่ 10 ที่ต้องลงเกมแล้วยังตีกับการ Export เกมเป็น HTML5 อยู่เลย (เพราะถ้าจะให้เล่นบนหน้าเว็บได้ก็ต้องอัปไฟล์ที่เป็น HTML5 ด้วย) <em>ไฟไหม้กว่านี้มีอีกไหม</em></p><h3>เรียบร้อยพร้อมเล่น: เกมมันเสร็จแล้วจริงๆ</h3><p>เกมมันเสร็จแล้ว เสร็จจริงๆ แล้ว!1</p><p>หลังจากนั่งทำมา 7 วันเต็มๆ ผ่านการ Test และแก้บัคหลายต่อหลายรอบ ในที่สุดเกม Chapter 1 นี้ก็เสร็จจนได้ <em>ลิง! ดีใจ!!</em></p><p>ความสำเร็จนี้ชวนให้นึกย้อนกลับไปสมัยมัธยมปลาย ร่าเคยเอานิยายเพื่อนมาทำเกมแต่จนแล้วจนรอดก็ล่มไป เกมนี้จึงเป็นเกมแรกเลยที่ทำเองแล้วทำเสร็จ รู้สึกเหมือนเป็นการล้างตราบาปในใจเลยค่ะ (และสร้างตราบาปใหม่ขึ้นมาแทน)</p><p>และถึงแม้จะไม่ได้สานต่อเกมนั้นจนจบ แต่นึกถึงทีไรก็ทำให้ตระหนักรู้อยู่เสมอว่าตัวเองสนใจการทำเกมมาตั้งนานแล้ว</p><p>สำหรับเว็บไซต์ที่เลือกลงเกมนี้นั่นก็คือ <a href="https://itch.io/">itch.io</a> เป็นเว็บสนับสนุนเกมอินดี้เจ้าหนึ่งที่ใหญ่มากๆ เป็นพื้นที่ให้ลงขายเกมและส่วนประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย เช่น Asset เกม, เสียงประกอบ หรือแม้แต่ด้าน Community และ Game Jams เองก็มี</p><p>ส่วนตัวร่าเองเคยเข้าไปเล่นเกมในเว็บนี้ด้วย ไม่คิดเลยว่ากลับมาคราวนี้จะกลายเป็นผู้พัฒนามาลงเกมแทนแล้ว ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะมีโอกาสได้ลงเกมในเว็บแห่งนี้ที่รวบรวมเกมอินดี้น้ำดีไว้มากมาย ปลื้มปริ่มใจสุดๆ</p><p>อัปโหลดตัวเกมแล้ว ใส่ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเกมให้ครบแล้ว จากนั้นก็ได้เวลากด Publish ได้!</p><p>(เปิดเสียงรัวกลอง) ลาร่าภูมิใจนำเสนอ เกมที่ทำทุกอย่างเองทั้งหมดตั้งแต่แต่งเรื่อง วาดรูปและเขียนโปรแกรม (ดีนะทำเพลงไม่เป็นไม่งั้นคงทำทุกอย่างจริงๆ)</p><blockquote><a href="https://saguins.itch.io/yes-your-majesty-chapter-1"><strong>[TH] ขอรับฝ่าบาท: บทที่ 1 (Yes, Your Majesty: Chapter 1)</strong></a></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*L9hsrDCg94vdcVVo_OYgpg.png" /><figcaption>เกมของตัวเองบนเว็บ itch.io</figcaption></figure><h3>รีแคปก่อนจากลา: เห็นมั้ย ถ้าจะทำก็ทำได้นี่นา</h3><p>แด่เกมที่ทำคนเดียวเกมแรกในชีวิต</p><p>นับจากวันที่ตัดสินใจที่จะทำเกมนี้ สู่วันที่มันเล่นได้บนเว็บไซต์ พอมองย้อนกลับไปก็รู้สึกทึ่งในตัวเองค่ะที่ภายในระยะเวลาสั้นๆ สามารถทำเกมนี้ออกมาได้สำเร็จ</p><p>จริงอยู่ที่ระบบมันไม่ได้ยากมากแค่เป็นบทสนทนาถามตอบ เกมไม่ได้ยาวมากเพราะตัดตอนมาแค่เนื้อหาตอนเด็ก แต่เมื่อเทียบการเรียนรู้เอนจิ้นสร้างเกมที่ไม่เคยใช้มาก่อนแถมยังต้องทำรูปประกอบเองทั้งเกม จงภูมิใจไว้เถิดที่ทำจนออกมาเป็นเกมได้โดยไม่เลิกล้มกลางทาง</p><blockquote>เพราะเกมที่เสร็จ ย่อมดีกว่าเกมที่ไม่เสร็จอยู่แล้ว</blockquote><p>ในฐานะผู้สร้างเกม จะมีสิ่งใดรู้สึกดีไปกว่าการที่คนอื่นชอบในสิ่งที่เราทุ่มเทตั้งใจ มันอาจไม่ใช่เกมที่ยิ่งใหญ่หรือหวือหวา แต่ถ้ามีคนชอบสักคนก็ชื่นใจหายเหนื่อยแล้วค่ะ แต่รู้ว่ามีคนหนึ่งไม่ชอบใจแน่ๆ นั่นก็คือพี่ไนท์ <em>กร๊าก รักและติดตามเสมอค่ะพี่ชาย</em></p><p>ส่วน Chapter อื่นๆ ก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตอันไกลโพ้นนะ… เพราะตอนนี้เสี้ยนการเล่นเกมมาก เบื่อหน้าโปรแกรม Godot กับ Aseprite จนต้องห่างกันสักพัก</p><p>สำหรับใครที่อยากจะเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง: อย่ารอช้า ทำเลย ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน ในครั้งแรกมันอาจจะน้อย มันอาจจะออกมาไม่ดีเท่าที่คิดไว้ แต่อย่างน้อยเราก็ได้ลอง ได้เริ่มลงมือทำเสียที และได้เรียนรู้ว่าครั้งหน้าถ้ามีอีกต้องทำยังไง</p><p>ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้</p><p>ขอให้ทุกท่านมีวันที่ดี และมีแรงสรรสร้างสิ่งใหม่ๆ ต่อไปค่ะ ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VCFKHYP-elkJX9cYDksGjA.png" /><figcaption>รูปนี้ก็ครบรอบ 3 ปีที่ถ่ายรูปด้วยกันครั้งแรกพอดีเลย!</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a2260dc2f7d5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สรุปสิ่งที่ได้จาก #CTC2020 แค่ยืนอยู่กับที่ก็เท่ากับรั้งท้ายคนอื่นแล้ว]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-ctc2020-%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%B7%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7-cd9de6a568fb?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cd9de6a568fb</guid>
            <category><![CDATA[ctc2020]]></category>
            <category><![CDATA[creative-talk-conference]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Oct 2020 16:23:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-12T16:28:24.468Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>จบกันไปแล้วสำหรับงาน Creative Talk Conference 2020 หรือ CTC2020 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2020 เป็นการเปิดทศวรรษใหม่ที่เต็มไปด้วยการอัพเดตความรู้เข้าหัวอย่างอัดแน่น สวนทางกับวันอาทิตย์ที่น่านอนอยู่บ้านยิ่งนัก!</p><p>(ไปงานเดือน 1 ปล่อยบทความเดือน 10 อยากจะตีมือตัวเองว่าทำไมดองขนาดนี้ แต่พอกลับมาอ่านแล้วความรู้ที่ได้จากงานนี้ไม่เก่าเลยค่ะ ว่าแล้วไปอ่านกันต่อเล้ย!)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*I0QQ7I6THqdF1Lbs.jpg" /><figcaption>รูปภาพจาก <a href="https://creativetalklive.com/creative-talk-conference-2020-trends-and-conversations-of-the-new-decade/">AP Thailand and SEAC Present Creative Talk Conference 2020</a></figcaption></figure><p>สำหรับงาน CTC2020 นี้ เป็นงาน Conference ภายใต้คอนเซปต์ <strong>“Trends and Conversations of The New Decade” </strong>เมื่อโลกหมุนเร็วขึ้น แค่ยืนอยู่กับที่ก็เท่ากับรั้งท้ายคนอื่นแล้ว เราจึงต้องมาเติมความรู้เพื่ออัพเดตตัวเองให้เท่าทันโลก พอดีว่ายังไม่อยากโดนทิ้งไว้ข้างหลังแหละนะ 🤣</p><p>งานนี้ประกอบไปด้วยความรู้หลากหลายหัวข้อ ไม่ว่าจะเป็น Creative, Marketing, Innovation, Entrepreneurship และ People ยึดครองกันเวทีละหัวข้อเป็น 6 เวที รวมทั้งหมด 51 Session โดย Speaker คุณภาพกว่า 101 ท่าน จากเพจดังและบริษัทชั้นนำมากมาย</p><p>อนึ่ง ลาร่าไม่เคยรู้จักงานนี้มาก่อนเลยค่ะ แต่ลาร่าได้มีโอกาสเข้าร่วมงานจากบัตร Angel Bird นั่นเอง โดยที่มาของบัตรนี้มาจากมีผู้เข้าร่วมงานผู้ใจบุญซื้อบัตร 1 ใบแต่จ่ายในราคาบัตร 2 ใบ ซึ่งบัตรอีกใบนี้จะกลายเป็นบัตร Angel Bird ให้แก่น้องๆ นักศึกษา โดยลาร่าก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ได้รับบัตรนี้ โชคดีมากๆที่ได้มีโอกาสมาเปิดหูเปิดตาที่งานดีๆแบบนี้กับเขาบ้าง</p><p>สมชื่อบัตร Angel Bird จริงๆ นางฟ้ามาโปรด 👼 ขอขอบคุณเหล่าผู้ใจบุญทุกท่านด้วยนะคะ! การกระทำของคุณไม่ทำให้ราคาบัตรที่จ่ายมาเสียเปล่าแน่นอน! (กราบ)</p><p>ก่อนจะเลื่อนอ่านไปกันต่อ บทความนี้กลั่นกรองออกมาจากสิ่งที่ลาร่าคิดตามสิ่งที่ได้ฟังจาก Speaker พูด ทำให้เนื้อหาในบทความจะผสมรวมระหว่างสิ่งที่ Speaker พูดและสิ่งที่ลาร่าเพิ่มเติมเข้าไปเพื่อให้อ่านง่ายขึ้นค่ะ 🤓</p><h3>Build Your Own Playlist</h3><p><strong>เพลย์ลิสต์ประจำตัว</strong></p><p>ด้วย Session มากมายที่อัดแน่นและไล่เรียงกันตั้งแต่เช้ายันเย็น ด้วยความที่มนุษย์อย่างเราไม่มีคาถาแยกเงาพันร่างที่จะแยกร่างตัวเองไปฟังหัวข้อที่สนใจได้หมด เราจึงต้องตัดสินใจว่าเราจะไปฟัง Session ไหนตอนกี่โมง</p><p>เลยทำให้แต่ละคนก็จะมี<strong>เพลย์ลิสต์ประจำตัว</strong>ที่ประกอบไปด้วย Session ที่คัดแล้วคัดอีกแตกต่างกันไป โดยเพลย์ลิสต์ของลาร่าคือ 🎉</p><ul><li><strong>Conversations of The New Decade</strong> (พาร์ท Creative) #MainStage</li><li><strong>Creative Economy 2020 “be the disrupter or disrupted”</strong> #CreativeStage</li><li><strong>Secret of Storytelling</strong> #InsightStage</li><li><strong>How to Deal with New Generation Workforce in Open Talent Economy 2020</strong> #VisionStage</li><li><strong>Why Audience Centricity is The Key to Killer Content </strong>#MainStage</li><li><strong>Read The Book By The Authors</strong> #InfluenceStage</li><li><strong>What’s Coming Up in LINE Tech 2020</strong> #InfluenceStage</li></ul><p>มีใครไปเวทีเดียวกับลาร่าบ้างคะเนี่ย ยกมือกันเร็ว (ฮา)</p><p>ก่อนจะตามไปอ่านกันต่อ ขอแอบแทรกด้วยคุณชลิพา ดุลยากร จาก <a href="https://www.facebook.com/InskruThailand/?__tn__=%2CdK%2AF-R&amp;eid=ARB8EX1Hmj6oPDO8O3APk6SvOpWp7UnpkivrTPDqOd0k66Fd0DhXcyK0GRUlJG6rkTJbrG4RdMArnMSz">Inskru -พื้นที่แบ่งปันไอเดียการสอน</a> ที่ได้ขึ้นไปรับรางวัลนวัตกรรมสร้างสรรค์ (Innovation Award) บนเวทีในช่วง Creative Talk Awards ด้วย ทำให้รู้ว่ามีแพลตฟอร์มดีๆแบบนี้อยู่ด้วย ขอบคุณที่สร้าง <a href="https://inskru.com/">inskru.com</a> พื้นที่ดีๆแก่สังคมแบบนี้ขึ้นมานะคะ 🥰</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*LdyK5LD3ZiP2S8Lu" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h3><strong>Conversations of The New Decade (พาร์ท Creative) #MainStage</strong></h3><p><strong>เมื่อพฤติกรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนไป มนุษย์ครีเอทีฟก็ต้องปรับตาม</strong></p><p>ด้วยความหิวเลยทำให้อยู่ฟังได้แค่พาร์ทเดียวจาก 4 พาร์ท โดยพาร์ท Creative ที่ได้ฟังนั้นได้ Speaker เป็น คุณอัศวิน พานิชวัฒนาจาก <a href="https://www.facebook.com/GREYnJUNITED/">GREYnJ UNITED</a> และคุณสหรัฐ สวัสดิ์อธิคม <a href="https://www.facebook.com/cjworxbangkok/%E0%B8%83">CJ WORX</a></p><h4>ยุคของ Data และ AI</h4><p>เทคโนโลยีก้าวหน้าไปทุกวัน โดยหนึ่งในเทรนด์ที่กำลังมาคือ Data หรือการใช้ประโยชน์ต่างๆ จากข้อมูล ทำให้นึกถึงประโยคที่ว่า <em>“Data is the new oil.”</em> เมื่อข้อมูลมีค่าดั่งน้ำมันดิบ และใครที่ใช้ประโยชน์จากน้ำมันดิบนี้ได้จะรวยล้นฟ้า ข้อมูลก็เช่นกัน หากองค์กรสามารถนำข้อมูลที่มีอยู่ไปใช้ประโยชน์ได้ ก็จะส่งผลดีต่อองค์กรไม่มากก็น้อยเลยทีเดียว</p><p>อีกอย่างคือ Artificial Intelligence หรือ AI อย่างแชทบอต เราจะยังใช้คนตอบแชทไปทำไม ในเมื่อแชทบอตสามารถตอบคนได้หลายร้อยคนภายในเวลาเดียวกัน แถมยังพร้อมตอบตลอด 24 ชั่วโมง</p><h4>หมดยุคงาน Creative ที่มีดีเพียงแค่สวย</h4><p><em>“Improve life, Impact social, Increase return”</em> — งาน Creative นอกจากการทำให้สวยและเข้าใจง่ายแล้ว ต้องสร้าง Impact ให้กับสังคมได้ และสามารถที่จะสร้างยอดขายให้กับองค์กร</p><h4>Creative = Ideas + Technology</h4><p>มีไอเดียอย่างเดียวไม่พอ เราต้องรู้และเข้าใจเทคโนโลยีบ้างว่ามันทำงานอย่างไร เพื่อประสานงานทั้งสองส่วนให้ไปถึงเป้าหมาย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*cRqN8vKqjxJHxaLH" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h4>Privacy or Security?</h4><p>เป็นหนึ่งในเรื่องทิ้งท้ายที่น่าสนใจ ว่าระหว่างความเป็นส่วนตัว (Privacy) กับความปลอดภัย (Security) เราจะให้น้ำหนักกับมันอย่างไรดี?</p><p>ซึ่งเรื่องนี้ก็สอดคล้องกับการ<strong>โฆษณา — ผู้บริโภคไม่ได้ไม่ชอบโฆษณา เขาแค่ไม่ชอบโฆษณาที่ไม่ตรงใจเขา</strong></p><p>การที่ระบบจะส่งโฆษณาที่ตรงใจไปถึงหน้าประตูบ้านเรา เขาก็ต้องมีข้อมูลมากพอที่จะส่งมอบประสบการณ์ที่ระบบตัดสินใจมาแล้วว่า เหมาะกับเรา วิเคราะห์มา<strong>เพื่อเรา (Personalization)</strong></p><p>โดยข้อมูลที่ว่าก็คือข้อมูลเกี่ยวกับเรา ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลเบื้องต้นอย่าง เพศ อายุ ไปจนถึงพฤติกรรมการใช้งานว่า เข้าไปดูเว็บไหนมาบ้าง เสิร์จเกี่ยวกับอะไรไปล่าสุด จะเห็นได้ว่าความเป็นส่วนตัวของเราเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ แต่เรายินดีจะแลกความเป็นส่วนตัวนี้เพื่อให้โฆษณาขึ้นมาตรงใจเรามากขึ้นรึเปล่า?</p><p>โฆษณาร้านกาแฟน่าอร่อยใกล้บ้านที่เรายังไม่รู้ ไปจนถึงโฆษณาเกมโทรศัพท์สไตล์เดียวกับที่เราชอบเล่น แน่นอนว่าโฆษณาแบบ Personalization ที่เรายอมแชร์ความเป็นส่วนตัวให้มันทำให้เราแฮปปี้ แต่เราจะยอมแลกความเป็นส่วนตัวให้กับสิ่งนี้ก็ต่อเมื่อเรารู้ว่า ข้อมูลของเราจะไม่ตกไปอยู่ในมือของคนไม่ดี หรือก็คือต้องมีความปลอดภัยในระดับหนึ่ง</p><p>สรุปคือ <strong>ทั้งความเป็นส่วนตัวกับความปลอดภัยต้องมีการคำนึงถึงควบคู่กัน</strong> เพื่อให้ผู้ใช้งานสบายใจที่จะแชร์ข้อมูลส่วนตัวโดยที่รู้ตัวว่า ข้อมูลเหล่านี้อยู่ภายใต้ความปลอดภัยนั่นเอง</p><p>เราก็คงรู้สึกไม่ดีเวลาเห็นแอปเครื่องคิดเลขขอใช้งานกล้องกับไมโครโฟนและระบบ GPS พร้อมกันแหละเนอะ (จะขอไปทำไมล่ะเนี่ย!)</p><h3>Creative Economy 2020 “be the disrupter or disrupted” #CreativeStage</h3><p><strong>ต้องกลายเป็นคนแทรกแซงหรือไม่ก็ถูกแทรงแซงเสียเอง</strong></p><p>โดยคุณอภิรัตน์ หวานชะเอม ตำแหน่ง Chief Digital Officer จากบริษัท <a href="https://www.linkedin.com/company/scg_2">SCG Cement-Building Materials</a> จำกัด</p><p>ตอนแรกจะไปอีก Session แต่เต็มซะก่อนเลยมาเข้า Session ที่เป็นแผนสำรองไว้อย่าง Session นี้แทน ตอนแรกก็รู้สึกว่า Session นี้จะเหมาะกับเหล่าผู้ประกอบการเสียมากกว่า แต่พอมาฟังก็ได้ฉุกคิดกับสิ่งรอบตัวเรามากขึ้น</p><h4>Creative Economy ระบบเศรษฐกิจใหม่ที่กำลังมา</h4><p>ความหมายของมันคือ เศรษฐกิจที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความคิดสร้างสรรค์และไม่เคยมีมาก่อนในตลาด และสิ่งนี้ถูกขับเคลื่อนด้วย <strong>Passion, Creativity และ Imagination</strong></p><p>ตัวอย่างอาชีพในระบบเศรษฐกิจนี้คือ <strong>Content Creator </strong>— อาชีพนี้ไม่เคยมีอยู่มาก่อนจนกระทั่ง 4–5 ปีที่ผ่านมานี้เอง บุคคลเหล่านี้ใช้ความชอบสร้างเนื้อหาที่อยากจะส่งมอบประสบการณ์ให้แก่ผู้ชมผ่านมุมมองใหม่ๆ เป็นการทำในสิ่งที่ชอบแถมสามารถสร้างรายได้ให้กับตัวเองได้อีก รวมไปถึงสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ๆที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต</p><h4>Digital Disruption เมื่อเทคโนโลยีทำให้เราทำอะไรได้ง่ายขึ้น</h4><p>เทคโนโลยีที่ก้าวหน้าในปัจจุบันนั้นเปิดโอกาสให้เราสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาโดยไม่จำเป็นต้องมีทรัพยากรมากมาย ถ้าไม่นับเรื่องไอเดียที่คิดมาเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลง เทคโนโลยีใหม่ๆก็เกิดขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนโลกเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น Social Media, 5G, IoT, Big Data และ AI ทำให้เราต้องรวม Creativity และ Technology เข้าด้วยกันเพื่อเอาชนะใน Creative Economy นี้ แต่อีกหนึ่งสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามคือ <strong>Empathy</strong></p><h4>Empathy และ Design Thinking</h4><p><strong>Empathy-Ideate-Prototype-Test</strong> เริ่มต้นด้วยความเข้าอกเข้าใจ นำมาออกแบบ สร้างให้เป็นรูปเป็นร่างและทดสอบ เพื่อส่งมอบประสบการณ์ที่มี Wow Factor อยู่ในนั้น รวมทั้ง<strong>สร้างคุณค่าให้กับสิ่งที่มีอยู่เดิม</strong></p><p>คุณอภิรัตน์ยกตัวอย่าง <strong>Starbucks </strong>ที่ไม่ได้หยุดแค่การนำสินค้า (Commodity) อย่างเมล็ดกาแฟมาบรรจุใส่ซองขายเป็นผลิตภัณฑ์ (Product) พวกเขาสร้างร้านกาแฟขึ้นมาเพื่อให้บริการ (Service) เครื่องดื่มอย่างกาแฟ แต่ Starbucks ไม่ได้จบแค่เพียงการเป็นร้านกาแฟ พวกเขาตกแต่งร้านให้น่านั่ง (Experience) สร้างพื้นที่ให้คนได้เข้ามาพบปะพูดคุยกัน</p><p>“<em>one person, one cup and one neighbour at a time.”</em> — <a href="https://www.starbucks.com/careers/working-at-starbucks/culture-and-values">Starbucks</a></p><h4>Fail fast, Learn faster ล้มให้เร็ว ลุกให้ไว</h4><p>ด้วยลูปแก้ปัญหาวนไปด้วยวงจร <strong>Build-Measure-Learn</strong> เมื่อเราสร้าง Solution จาก Ideate ที่เราคิดไว้ เราก็จะเอา Solution นั้นมาแก้ปัญหา วัดผล และเรียนรู้ว่าที่การแก้ปัญหาของเรามีประสิทธิภาพหรือไม่ ถ้ายังแก้ไม่ได้ก็ทำการ Build-Measure-Learn ไปเรื่อยๆ</p><h4>Ultimate T-Shape Team</h4><p>บุคคลที่เป็นที่ต้องการใน Creative Economy คือ บุคคลที่มีความรู้ในแขนง Business, Design และ Technology ที่อยู่ภายใต้ Culture, Passion และ Mindset เดียวกัน</p><p>โดยมีการสร้างทีมทำงานที่ประกอบไปด้วยบุคคลที่มีความรู้ครอบคลุมทั้งสามแขนงมาอยู่รวมกัน โดยแต่ละคนก็จะเชี่ยวชาญไปในแขนงใดแขนงหนึ่ง แต่ก็มีความรู้ความเข้าใจในแขนงอื่นด้วย จึงไม่แปลกใจว่าทำไมช่วงนี้ถึงได้ยินคำว่า T-Shape Skill ผ่านหูผ่านตาอยู่บ่อยๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wjyf1v5ESxpzyc04V4NLjQ.png" /><figcaption>รูปภาพจากสไลด์ <a href="https://www.dropbox.com/s/pz26prizh6p2t5g/CTC%20Creative%20Economy%202020_001_EXT.pdf">CTC Creative Economy</a></figcaption></figure><h4>Thailand 4.0</h4><p>ประเทศไทยที่ขับเคลื่อนด้วย Creativity, Technology และ Innovation ทำให้เราต้องเป็นผู้สร้าง (Creator) มากกว่าเป็นผู้ใช้ (User) คุณอภิรัตน์เชื่อว่าบริษัทไทยเราก็มีความสามารถที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงและสร้างสรรค์ผลงานไปถึงระดับโลกได้</p><blockquote>เพราะโลกอินเตอร์เน็ตคือเส้นทางสายไหมเส้นใหม่</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*yoJp2XOs5Fm-TnCd" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h3>Secret of Storytelling #InsightStage</h3><p><strong>เทคนิคเล่าเรื่องให้น่าฟังและสื่อสารได้ตรงจุด</strong></p><p>โดยคุณคุณพิริยะ กุลกาญจนาชีวิน ตำแหน่ง Curator จาก <a href="https://www.facebook.com/tedxbangkok/">TEDxBangkok</a> และ Co-Founder ของ <a href="https://www.facebook.com/GlowYourStory/">Glow Story</a></p><p>เห็นชื่อ Session แล้วรู้สึกว่ายังไงก็อยากเข้าไปฟัง แม้ตอนไปถึงจะต้องยืนฟังตลอดทั้ง Session เลยก็ตาม แต่สิ่งที่ได้จาก Session ก็คุ้มค่าค่ะ มีความฮาที่รวมเข้ากับสาระได้อย่างกลมกล่อม สมแล้วที่เป็นนักเล่าประจำชื่อ Session นี้ (ฮา)</p><h4>เข้าใจโจทย์ (Anger &amp; Audience)</h4><p>ทำไมต้องเริ่มต้นเรื่องเล่าด้วย<strong>ความโกรธ? (Anger)</strong> เพราะอารมณ์นี้เป็นอารมณ์ที่ทำให้ผู้ฟัง<strong>รู้สึกและอินตาม</strong>ได้ง่าย เพียงแค่เราเอ่ยคำว่ารถติด เราก็เริ่มรู้สึกขุ่นมัวในใจหน่อยๆ แล้ว เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เรารู้สึกโกรธ เป็นเรื่องที่เราอยากสื่อสารให้คนอื่นฟัง</p><p>คนอื่นที่ว่าก็คือ<strong>ผู้ชม (Audience)</strong> นั่นเอง ซึ่งเราก็ไม่ทำเพียงแค่สื่อสารไปแบบส่งๆ แต่มีการสื่อสารให้ไปถึงผู้ชมด้วย ไม่จะเป็นช่องทางของผู้ฟัง น้ำเสียง ท่าทาง ภาษาที่เราใช้ รวมไปถึงความสนใจและปัญหาที่ผู้ชมมีอยู่ในใจ</p><h4>เข้าใจเรื่อง (Big Idea &amp; Curation)</h4><p>มีหัวข้อเรื่องและผู้ชมแล้ว สิ่งต่อไปที่ควรคำนึงถึงคือ<strong>สาระสำคัญ (Big Idea)</strong> ของเรื่องที่เราจะพูด ประกอบด้วย ทำไมผู้ชมต้องอยากรู้เรื่องนี้? อารมณ์ที่อยากให้ผู้ใช้รู้สึก? และรูปแบบการนำเสนอคืออะไร?</p><p>จากนั้นเราจะเอาสาระสำคัญมาทำการ<strong>เรียบเรียงใหม่ (Curation)</strong> ตัดส่วนที่อาจไม่จำเป็นกับหัวข้อที่จะพูดมากนักออก และจบเรื่องเล่าด้วยการส่ง Impact ให้กับผู้ชมได้ลุกขึ้นทำบางสิ่งบางอย่างได้</p><h4>เข้าใจเล่า (Design)</h4><p>นำประเด็นทั้งหมดทั้งมวลที่เลือกได้จากเมื่อครู่มาทำ<strong>การออกแบบ (Design)</strong> เพื่อเรียบเรียงการนำเสนอให้ผู้ชมมีอารมณ์ร่วมและคล้อยตามไปกับเรื่องราวของเรา รวมทั้งสรุปว่า ผู้ชมจะได้รับอะไรกลับไปบ้างหลังจากสิ้นสุดการฟังเรื่องเล่าจากเราแล้ว</p><p>การที่จะสื่อสารข้อความบางอย่างให้เข้าถึงใจคนได้คือ<strong>การเล่าเรื่อง</strong>นี่เอง</p><p>ยิ่งแต่ละส่วนมีความสอดคล้องกันมากเท่าไหร่ เรื่องเล่าของเราก็จะมีความกลมกล่อมมากยิ่งขึ้น ทำให้ผู้ฟังได้รู้สึกซึมซับไปกับเรื่องราวที่เขาได้รับมาได้อย่างครบสูตร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*smIc2WzZvDO5lFjN" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h3>How to Deal with New Generation Workforce in Open Talent Economy 2020 #VisionStage</h3><p><strong>เมื่อความจริงแล้ว เด็กรุ่นใหม่ไม่ได้ทำงานด้วยยากอย่างที่เราเข้าใจ</strong></p><p>โดย คุณขจร เจียรนัยพานิชย์ ตำแหน่ง Managing Director จาก <a href="https://www.facebook.com/mangozero/">Mango Zero</a> และ Founder ของ <a href="https://www.facebook.com/MacThaiNews/">Macthai</a></p><p>แม้ Session นี้มีข้อความที่อยากจะสื่อคือ การทำงานกับเด็กรุ่นใหม่ไม่ใช่ปัญหา เพียงแค่เราต้องมาทำความเข้าใจกับเขา ซึ่งอาจเป็น Session ที่เหมาะกับพนักงานบริษัทหรือเจ้าขององค์กรที่ต้องรับเด็กรุ่นใหม่เข้ามาทำงานเสียมากกว่า</p><p>แต่เด็ก Gen Y อย่างลาร่าที่ได้เข้ามาฟังก็รู้สึกชื่นชมในความทุ่มเทของคุณขจรที่อยาก <strong>“เข้าอกเข้าใจ”</strong> เด็กรุ่นใหม่จริงๆ แถมสิ่งที่พูดใน Session ล้วนตรงกับสิ่งที่อยู่ในใจอย่างน่าเหลือเชื่อ เหมือนจับเด็ก Gen Y ซักคนมาชำแหละลึกไปจนถึงสิ่งที่เด็กเหล่านี้รู้สึกนึกคิดอยู่ในสมองเลยทีเดียว ขอยืนยันจากใจจริงๆ ว่าทุกสิ่งที่คุณขจรพูดเป็นความจริง (อย่างน้อยก็สำหรับลาร่า) ทุกประการ มันอิน มันทัชชช</p><p>กลายเป็น Session ที่แม้จะไม่ได้ความรู้ทาง Technical กลับไป แต่กลับเป็น Session ที่ประทับใจที่สุด Session หนึ่งที่ได้ฟังเลยทีเดียว 😭 (ปาดน้ำตาแปบ)</p><h4>High Value &amp; The IKEA Effect</h4><p>จุดเด่นของ IKEA คือพวกตู้ที่ซื้อจากที่นี่ต้องกลับไปต่อเองที่บ้าน บางคนอาจไม่เคยต่อตู้ใดๆ มาก่อนด้วยซ้ำ ซึ่งกว่าจะต่อเสร็จก็ใช้เวลาพอสมควร ทำให้ตอนที่เราต่อจนเสร็จแล้วเรามีความรู้สึกผูกพันกับตู้ที่เพิ่งต่อไป สร้างความรู้สึกภูมิใจที่เราได้ต่อตู้จนมันออกมาเป็นตู้ได้จริงๆ (กราบตู้)</p><p>เด็กรุ่นใหม่อย่างเด็ก Gen Y และ Gen Z ก็เช่นกัน พวกเขาชอบงานที่ท้าทายและเต็มที่กับงานที่ทำมาก ยิ่งพวกเขาทุ่มเทไปกับงานที่เขาทำไปมากแค่ไหน เขาก็จะยิ่งรู้สึกรักและภูมิใจในสิ่งที่ได้ลงแรงไป เพราะงานเหล่านี้<strong>มีคุณค่า (Value)</strong> สำหรับเขา และเขามีคุณค่าสำหรับคนอื่นๆ</p><h4>High Contribution</h4><p>นอกจากการทุ่มเทให้กับงานแล้ว เด็กรุ่นใหม่เหล่านี้ภูมิใจกับงานที่พวกเขา<strong>ได้เป็นส่วนหนึ่ง (Contribution)</strong> ที่ทำให้มันสำเร็จ คุณขจรยกตัวอย่างการไม่ใส่และใส่ชื่อเครดิตน้องที่มีส่วนร่วมในการทำไว้หลังวิดีโอจบ ตอนที่ไม่ใส่ก็ให้ความรู้สึกว่าเป็นงานคลิปวีดีโองานหนึ่งที่ได้ทำงานร่วมกันเท่านั้น</p><p>แต่พอใส่ชื่อเครดิตไว้ท้ายคลิปกลับให้ความรู้สึกที่ต่างกัน มันแสดงให้เห็นว่า เราได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คลิปนี้สำเร็จ เรารวบรวมข้อมูลทั้งหมดนี้มาด้วยตัวเอง เราเป็นคนตัดคลิปที่มียอดแชร์เป็นพัน เป็นไม่กี่วินาทีที่สร้างคุณค่าให้แก่คนที่มีส่วนร่วมได้รู้สึกว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้จริงๆ</p><p>คนทั่วไปอาจไม่สนใจ แต่คนที่ได้เห็นชื่อตัวเองปรากฎในหน้าเครดิตท้ายคลิปก็ต้องมีแอบยิ้มกันบ้างแหละน่า!</p><h4>High Effort</h4><p>เพราะ<strong>การทุ่มเท (Effort) </strong>ก็เหมือนการใส่ความรักลงไปในงานที่ทำ ไม่แปลกใจที่ทำไมเด็กรุ่นใหม่หลายคนล้วนภูมิใจในงานที่พวกเขาทุ่มเทมากๆ ทำไมงานที่พวกเขาประทับใจก็คืองานที่พวกเขาอดหลับอดนอนหรือทำงานหลายชั่วโมงตลอดเดือนเพื่อให้งานที่จัดเพียงวันเดียวออกมาดีที่สุด นั่นเป็นเพราะผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากการทุ่มเทให้กับงานมาตลอดคือความสำเร็จนั่นเอง และงานนี้จะกลายมาเป็นประสบการณ์ดีๆ ที่เราเคยทุ่มเทและได้เป็นส่วนหนึ่งกับมัน</p><p>เด็กรุ่นใหม่อย่างลาร่าเองก็รักและทุ่มเทให้กับชิ้นงานที่ทำ ภูมิใจทุกครั้งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้งานสำเร็จ และจะแฮปปี้ยิ่งกว่าเวลามีใครซักคนเห็นคุณค่าหรือเดินเข้ามาสะกิดบอกว่าชอบงานของเรา แค่นี้ก็รู้สึกนุ่มฟูไปทั้งหัวใจแล้วค่ะ ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*emmmxL8gx7qaNJDT" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h3>Why Audience Centricity is The Key to Killer Content #MainStage</h3><p><strong>เมื่อผู้ชมกลายเป็นฝ่ายที่มีบทบาทสำคัญในธุรกิจของคุณ</strong></p><p>โดยคุณนครินทร์ วนกิจไพบูลย์ ตำแหน่ง Editor-in-Chief จาก <a href="https://www.facebook.com/thestandardth/">THE STANDARD</a></p><p>เป็น Session ที่เปี่ยมล้มไปด้วยคุณภาพ เลยได้เห็นแง่มุมที่เราต้องคำนึงถึงเวลาทำ Content ที่น่าสนใจหลายเรื่องเลย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*a6F6cmX2miIaZAxj" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h4>Content-centric vs Audience-centric</h4><p>Content-centric คือการทำ Content โดยอ้างอิงจากสิ่งที่บริษัทต้องการจะสื่อสารหรือพูดถึงเป็นหลัก เป็นการสร้าง Content ขึ้นก่อนแล้วค่อยหาผู้ชมเข้ามารับสารนั้น</p><p>ส่วน Audience-centric คือการทำ Content โดยอ้างอิงจากสิ่งที่ผู้ชมอยากฟังเป็นหลัก เป็น Content ที่เหล่าผู้ชมต้องการ อยากรับรู้ อยากได้ยิน</p><p>ซึ่งถ้าบริษัทเน้นไปที่ Content-centric ก็จะทำให้เนื้อหาที่เราต้องการสื่อออกไปมีผู้ชมที่น้อย เพราะเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อยากรู้เท่าไหร่ แต่หากเราเน้นไปที่ Audience-centric มากเกินไปก็จะทำให้บริษัทเราเสียความเป็นตัวเอง</p><p>ฉะนั้นคำตอบก็คือ <strong>จุดตรงกลาง</strong>ระหว่าง Content-centric และ Audience-centric นั่นเอง แล้วส่วนที่ต้องคำนึงถึงมีอะไรบ้าง?</p><ul><li>Producers: ต้องถูกความเป็นตัวเรา และถูกเป้าหมาย</li><li>Consumers: ต้องถูกคน ถูกใจ ถูกความต้องการ ถูกที่ และถูกเวลา</li></ul><h4>ข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อให้เราเข้าถึงผู้ชมได้ง่ายขึ้น</h4><p>ซึ่งข้อมูลที่ว่านี้ก็จะแบ่งเป็นข้อมูลทั่วไปอย่าง ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ (Geographic) เช่น ที่อยู่ ภูมิภาค ประเทศ ภาษา และข้อมูลทางประชากรศาสตร์ (Demographic) เช่น เพศ อายุ รายได้ ระดับการศึกษา</p><p>ข้อมูลอีกแบบหนึ่งคือข้อมูลที่ทำให้เรารู้จักกับผู้ชมมากขึ้น อย่างข้อมูลทางจิตวิทยา (Psychographic) เช่น บุคลิก ไลฟ์สไตล์ ทัศนคติ และข้อมูลทางพฤติกรรม (Behavioral) เช่น การใช้งาน การมีส่วนร่วม</p><h4>Storytelling Canvas</h4><p>รู้จักผู้ชมมากขึ้นแล้ว เราก็มาวางแผนเรื่องที่เราจะสื่อสารกันดีกว่า <a href="https://thestandard.co/get-to-know-storytelling-canvas/">แปะลิ้งค์!</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*kzNkwxWZa9KBj36W.png" /><figcaption>รูปภาพจากบทความ <a href="https://thestandard.co/get-to-know-storytelling-canvas/">รู้จัก ‘Storytelling Canvas’ โมเดลสร้างคอนเทนต์ในวันที่ผู้บริโภคคือ ‘ศูนย์กลาง’</a></figcaption></figure><ol><li><strong>Goal </strong>เป้าหมายของการสื่อสาร ทำไมถึงต้องเล่าเรื่องนี้ให้กับผู้รับสาร?</li><li><strong>Unique Selling Point </strong>จุดแข็งที่คนอื่นไม่สามารถเลียนแบบได้</li><li><strong>Target Audience</strong> กลุ่มเป้าหมาย เรื่องหรือหัวข้อที่เขาอยากฟัง</li><li><strong>Channel </strong>เครื่องมือหรือช่องทางที่ใช้ในการสื่อสาร ว่าทำไมถึงต้องใช้เครื่องมือนี้ และตรงกับผู้รับสารอย่างไร เช่น สื่อสารผ่านวิดีโอ รูป บทความ</li><li><strong>Mood &amp; Tone</strong> อารมณ์ความรู้สึกของเรื่องที่นำเสนอ</li><li><strong>Key Message</strong> ประเด็นสำคัญของเรื่องที่นำเสนอ ถ้าสรุปให้จบได้ภายในประโยคเดียวได้ยิ่งดี เพราะนั่นคือใจความสำคัญที่เราอยากจะสื่อสารจริงๆ</li><li><strong>Audience-Centric Check Point</strong> ทำไมคนฟังต้องรู้เรื่องนี้ เกี่ยวข้องกับเขาอย่างไร แล้วแตกต่างจากที่คนอื่นนำเสนอหรือไม่ เป็นการทวนตัวเองว่าเรื่องที่นำเสนอตรงกับกลุ่มผู้รับสารมากน้อยเพียงใด</li><li><strong>น่าสนใจอย่างไร</strong> เรื่องที่นำเสนอน่าสนใจอย่างไร</li><li><strong>มีประโยชน์อย่างไร</strong> เรื่องที่นำเสนอมีประโยชน์อย่างไร</li><li><strong>Before</strong> ผู้รับสารมีความรู้หรือรู้สึกกับเรื่องที่จะนำเสนอนี้อย่างไร เป็นช่วงก่อนที่จะเริ่มถ่ายทอดสารออกไป แบบว่า เขาได้ทราบหัวข้อเรื่องแล้วรู้สึกอย่างใด</li><li><strong>Introduction</strong> ปูพื้นเล่าเรื่องอย่างไร จะเปิดเรื่องด้วยการบอกอะไร อาจเป็นประโยคซักประโยค หรือ Keyword ที่ร้อนแรงหรือเข้าใจทั่วกัน</li><li><strong>AHA! Moment</strong> จุดไคลแมกซ์ของเรื่อง หรือช่วงที่ทำให้คนประหลาดใจที่สุด แบบว่าทำเอาร้องอ๋อไปเลย</li><li><strong>Conclusion</strong> บทสรุปของเรื่องนี้ว่าผู้รับสารได้รับอะไรบ้าง และนำไปสู่อะไรบางอย่างหรือไม่ (Call to Action)</li><li><strong>After</strong> ผู้รับสารมีความรู้หรือรู้สึกอย่างไรกับเรื่องที่ได้นำเสนอไปแล้ว (เมื่อเปรียบเทียบกับ Before)</li></ol><p>ละเอียดขนาดนี้ บอกเลยค่ะว่าถ้าตอนที่เราวางแผนการนำเสนอสามารถเขียนคำตอบลงบน Storytelling Canvas ได้ครบทุกช่อง ต้องทำให้ผู้ได้รับสารต้องได้รับอะไรกลับไปจากเรื่องที่เรานำเสนอไม่มากก็น้อยแน่นอนค่ะ!</p><h3>Read The Book By The Authors #InfluenceStage</h3><p><strong>เพิ่มกิเลสในรายชื่อหนังสือของท่านด้วยการอ่านตามนักเขียน</strong></p><p>โดยคุณกฤตินี พงษ์ธนเลิศ อาจารย์และนักเขียน ผู้เขียนคำนิยมหนังสือ “เริ่มต้นด้วยหัวใจ บริษัทก็ไปได้ไกลกว่า” คุณเฌอมาณย์ รัตนพงศ์ตระกูล นักเขียนหนังสือจิตวิทยาการพูด การโน้มน้าวจูงใจคน คุณปฏิกาล ภาคกายบรรณาธิการบริหาร<a href="https://www.facebook.com/salmonbooks">สำนักพิมพ์แซลมอน</a> และคุณวิภาวดี ผาสุก รองบรรณาธิการ<a href="https://www.facebook.com/movepublishing.th/">สำนักพิมพ์ Move Publishing</a></p><p>ลาร่าได้หนังสือที่น่าสนใจจาก Session นี้มาได้ 2 เล่มค่ะ 📘📒</p><h4>What Got You Here Won’t Get You There</h4><p><strong>โดย Dr.Marshall Goldsmith</strong></p><p>จากชื่อหนังสือแปลเป็นไทยได้ความหมายประมาณว่า <strong>อะไรที่พาคุณมาอยู่ตรงนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะพาคุณไปอยู่ในที่ที่ไกลกว่าเดิมได้</strong> ทำนองว่าเคยประสบความสำเร็จมาแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าจะประสบความสำเร็จได้อีก</p><p>หื้ย แค่ชื่อเรื่องก็น่าอ่านแล้ว ซึ่งอะไรที่ว่านั้นคือ ความคิดหรือแนวคิดที่ทำให้ผู้นำไม่อาจประสบความสำเร็จได้หากยังมีแนวคิดเหล่านี้อยู่ ซึ่งอาจเป็นทั้งสิ่งที่ดีที่ช่วยให้พวกเขายึดมั่นในแนวคิดนั้น และอาจกลายเป็นกับดักแนวคิดที่ทำให้ไม่ไปถึงฝั่งฝันก็เป็นได้</p><p>เป็นหนังสือที่เหมาะสำหรับผู้นำ หัวหน้า ผู้บริหาร เจ้าของกิจการ ที่อยากจะไปได้ไกลมากกว่านี้อีก ทำนองว่าประสบความสำเร็จแล้ว ก็อยากประสบความสำเร็จให้มากกว่าเดิม</p><h4>The Happiness Manual พฤติกรรมความสุข</h4><p><strong>โดยคุณณัฐวุฒิ เผ่าทวี</strong></p><p>เป็นหนังสือที่เปิดโอกาสให้เราสำรวจ<strong>ความสุข</strong>รอบตัวจาก<strong>พฤติกรรม</strong>ในชีวิตประจำวันของเรา ว่าการกระทำส่งผลกับความสุขของเราในวันนี้ วันพรุ่งนี้ หรือวันข้างหน้าอย่างไร หรือแม้แต่การส่งผลให้เราสุขมากขึ้นหรือสุขน้อยลงด้วย เพราะใครๆก็อยากมีความสุข จึงได้ตามหาอยู่ทุกวี่วันว่า <strong>“ความสุขคืออะไรกันนะ?”</strong></p><p>ฟังดูเป็นหนังสือที่น่าซื้อมาอ่านจริงๆค่ะ คงเป็นการเปิดแง่มุมความคิดเกี่ยวกับความสุขมากขึ้น เพราะลาร่าเชื่อว่าความหมายของชีวิตคือการที่เรามีความสุขในชีวิตนี่แหละค่ะ ฉะนั้นเราก็อยากมีความสุขใช่มั้ยล่ะคะ 😊</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*mSiHmSBBKAtrjrhd" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><h3>What’s Coming Up in LINE Tech 2020 #InfluenceStage</h3><p><strong>เมื่อแอปพลิเคชัน LINE อยากไปให้ไกลกว่าเดิม</strong></p><p>โดยคุณวริศ วรรณวิธู ตำแหน่ง Developer Relations และคุณจิรวัฒน์ กรัณย์วิทยาการ ตำแหน่ง Technology Evangelist จาก <a href="https://www.facebook.com/Thailand.Line/">LINE (Thailand)</a></p><p>เนื้อหาใน Session นี้จะหนักไปทางเทคโนโลยีจาก LINE ซะเป็นส่วนใหญ่ค่ะ ซึ่ง LINE เป็นแอปพลิเคชันหนึ่งที่มีคนใช้เยอะมากกกกกกกกกกในประเทศไทย และยิ่งคนใช้เยอะ การที่ธุรกิจจะนำเสนอโฆษณาให้ตรงใจลูกค้านั้นยิ่งอยากเข้าไปอีก</p><p>โดยหนึ่งในเทคโนโลยีจาก LINE Official Account ที่ลาร่าสนใจและเลือกมาเล่าในบทความนี้คือ การยกระดับความ <strong>Personalization </strong>หรือความตรงใจลูกค้าให้มีมากขึ้นค่ะ</p><ol><li><strong>Demographics </strong>การเลือกกลุ่มประชากร ตัวธุรกิจสามารถส่งโฆษณาต่างๆให้กับกลุ่มผู้ใช้ตามอายุ เพศ จังหวัดที่ต้องการได้ เพราะเราก็คงไม่อยากส่งโปรโมชั่นเซ็ตเครื่องสำอางใส่เหล่าลูกค้าชายหนุ่มแหละ (รึเปล่า เขาอาจหาจังหวะซื้อไปง้อแฟนสาวอยู่ก็ได้นะ 🤣)</li><li><strong>A/B Testing</strong> คือการทดลองเปรียบเทียบสิ่ง 2 สิ่งว่าแบบไหนดีกว่ากัน ยกตัวอย่างเราทำรูปโฆษณามา 2 แบบที่ความแตกต่างกัน เช่น รูปประกอบ ฟ้อนต์ตัวอักษร การจัดวาง จากนั้นส่งไปยังลูกค้าแล้วรอดูผลว่า รูปโฆษณารูปไหนมีคนคลิกเข้าไปดูมากกว่ากัน แล้วนำผลที่ได้มาปรับปรุงการนำเสนอของเราในอนาคตต่อไปได้</li><li><strong>Audiences Re-targeting </strong>การส่งข้อมูลไปหาลูกค้าที่เคยกระทำบางอย่างแล้ว เช่น Click re-targeting การส่งข้อมูลไปยังลูกค้าที่เคยคลิก, Impression re-targeting การส่งข้อมูลไปยังลูกค้าที่เคยอ่าน หรือแม้แต่ Selected userID re-targeting ที่สามารถส่งข้อมูลไปยังลูกค้าที่เราอยากเจาะจงก็ยังทำได้</li></ol><p>พอรวมทั้ง 3 ข้อเข้าด้วยกัน ทำให้เราสามารถเข้าถึงกลุ่มลูกค้าที่เราต้องการได้ละเอียดขึ้นทีละนิด จากลูกค้าหลายหมื่นคนเหลือเพียง 10,000 คนที่อยู่ในกรุงเทพ ลองเลือกมา 5,000 คนเป็นกลุ่มตัวอย่างที่เราเลือกมาทดสอบ A/B Testing จากนั้นแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละ 2,500 คน ซึ่งกลุ่มคนที่คลิกโฆษณาที่เราส่งให้ ก็คือลูกค้าที่สนใจในโปรโมชั่นของเราจริงๆ 😉</p><p>ส่งท้ายด้วยประโยคจากคุณวริศที่ลาร่ายังจำมาถึงทุกวันนี้ค่ะ ถูกใจใช่เลย 🤣</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*Ct3m8o_U4JSFZyBt" /><figcaption>รูปภาพจากเพจ <a href="https://www.facebook.com/creativetalklive">Creative Talk Live</a></figcaption></figure><p>CTC2020 ก็ผ่านไปแล้ว ส่วนใครที่กำลังมองหาว่า <strong>CTC2021</strong> มารึยัง วันที่ออกแล้วนะคะ นั่นคือ 24 มกราคม 2021 ที่ไบเทค บางนานั่นเองค่ะ กาปฏิทินเคลียร์วันว่างกันแบบข้ามไปปีหน้าเลยทีเดียว</p><p>ส่วนบัตรนกตื่นเช้าจะได้กินหนอนตัวอ้วนหรือบัตร Early Bird เองก็ออกราคาแล้วเช่นกันในราคา 1,600 จากราคาเต็ม 3,500 บาท ใครที่อยากกดก็ตามไปได้ที่ <a href="https://ctc2021.com/">ctc2021.com</a> ได้เลยค่ะ!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*AQD6leTYSh9Qlhh8" /></figure><p>จบกันไปแล้วนะคะสำหรับสรุป CTC2020 ในฉบับของลาร่า ขอบคุณมากๆสำหรับใครที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ หวังว่าทุกคนจะได้รับความรู้ไปจากบทความนี้ไม่มากก็น้อยค่ะ ❤</p><p><a href="https://www.instagram.com/p/B7e6LBegzrG/">คนง่วง #ctc2020</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cd9de6a568fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สรุปสิ่งดีๆที่ได้จากพี่ไนท์ Gssspotted]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%86%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%8C-gssspotted-b3369f909933?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b3369f909933</guid>
            <category><![CDATA[finding-yourself]]></category>
            <category><![CDATA[streaming]]></category>
            <category><![CDATA[happiness]]></category>
            <category><![CDATA[life-lessons]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 Nov 2019 17:26:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-10T06:31:03.542Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_giYUMDpIVMEfvhFt5exGg.jpeg" /></figure><h3>สรุปสิ่งดีๆที่ได้จากพี่ไนท์ Gssspotted กับงานสัมมนา “ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียนกับการเป็นสตรีมเมอร์แบบ 100%”</h3><p>งานสัมนาในหัวข้อ <strong>“ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียนกับการเป็นสตรีมเมอร์แบบ 100%”</strong> โดย พี่ไนท์ — พิชญุตม์ สิทธิพันธุ์ หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือ <a href="https://www.facebook.com/gssspotted/">Gssspotted</a></p><p>การที่กลุ่มของพวกเราสามารถตามพี่ไนท์มาเป็นวิทยากรได้เพราะ การจัดสัมนาในครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา <strong>INT 351 สัมมนาเทคโนโลยีสารสนเทศ 1</strong> นั่นเองค่ะ โดยวิชานี้อยู่ในหลักสูตรปริญญาตรีของคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี</p><p>โดยวิชานี้คือการจัดสัมนา ไม่ว่าจะเป็นจัดพื้นที่หรือเอกสารก็ตามแต่ โดยเราสามารถเชิญวิทยากรมาได้ 1 ท่านมาให้ความรู้ได้ ซึ่งนับเป็นช่องทางอันดีที่ทำให้พวกเราได้มีโอกาสเชิญไอดอลของใครหลายๆคนอย่าง<strong>พี่ไนท์ — พิชญุตม์ สิทธิพันธุ์</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/1*DPL8mhaxFcD4ULrpWTKBSg.jpeg" /></figure><p>งานเพิ่งจัดไปเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายนที่ผ่านมานี้เอง โดยในงานนี้ลาร่ารับหน้าที่เป็นพิธีกรค่ะ (มีการไปนินทาน้องออกสตรีมด้วย เห็นนะ! แต่ทำลิงก์หาย!)</p><p>ซึ่งพี่ไนท์ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ได้ข้อคิดอะไรดีๆจากพี่ไนท์เยอะมากจริงๆ เลยอยากมาสรุปแบบเล่าสู่กันฟังให้ทั้งคนที่อยู่ในงานหรือไม่อยู่ในงานได้อ่านกัน (จริงๆก็คือเอาไว้อ่านสอบตอนไฟนอลด้วย ฮา)</p><p>ทั้งนี้ เนื้อหาภายในบทความทั้งหมดมีทั้งการยกคำพูดของพี่ไนท์มาทั้งประโยค ปรับคำพูดของพี่ไนท์มาเขียนใหม่ในภาษาของตัวเอง รวมถึงเนื้อหามีการเรียบเรียงใหม่บางส่วน สรุปย่อและตัดตอน เช่น รายละเอียดยิบย่อย ชีวิตเบื้องลึกเบื้องหลังของพี่ไนท์ การถามตอบช่วงท้าย เป็นต้น</p><p>พร้อมจะฟังนิทานบทพิเศษจากพี่ไนท์กันรึยังคะ? <strong>ถ้าพร้อมแล้วไปกันเลย!</strong></p><p><em>(สำหรับไฟล์เสียงที่ถูกอัดไว้ในระบบ E-Learning ถือเป็นส่วนหนึ่งของวิชา INT 351 และเป็นของคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ทำให้เราไม่สามารถเผยแพร่ไฟล์เสียงได้ค่ะ)</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EhooK28ZuW7XcnPtJCe3nw.jpeg" /></figure><h3>กับหัวข้อ “ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียน”</h3><p><strong>แบ่งเป็น 3 ส่วนคือ ชีวิต-ไม่ได้มี-แค่การเรียน</strong></p><p>การที่พี่ไนท์มาเป็น Influencer ทำให้มีหลายคนที่ได้เจอกับพี่บอกว่า <em>“ผมอยากเป็นแบบพี่”</em> ซึ่งความน่าหนักใจคือ <strong>การที่คนมาเดินตามทางสักทางหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าเดินทำไม</strong> ไม่รู้จบไปจะได้ทำอย่างที่อยากทำหรือเปล่าด้วยซ้ำ</p><p>บนโลกนี้มีทั้ง อาชีพที่ไม่ชอบแต่ได้เงินดี และอาชีพที่เราแฮปปี้ดีแต่รายได้น้อย เพราะไม่ใช่ทุกอาชีพที่เราทำแล้วจะมีความสุขและมีเงินหาเลี้ยงชีพได้</p><blockquote>“หากมองกันแค่เม็ดเงินเป็นตัวตั้ง ความสุขก็หายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว <strong>เพราะเรากำลังตามหาเงินอยู่”</strong></blockquote><blockquote>“อาชีพที่ไม่เกี่ยวกับสายการเรียนก็มี แต่ไม่ใช่ว่าจะทิ้งการเรียนไป เพราะการเรียนทำให้เราสามารถออกมาทำงานที่มั่นคงได้ ซึ่งบางทีเราก็ไม่มีความสุขกับงานที่ทำ แต่เราสามารถหาความสุขมาเติมในส่วนนั้นได้”</blockquote><h4>ชีวิต — ชีวิตเป็นสิ่งไม่แน่นอน</h4><p>ดั่งวลี <em>‘When life gives you lemons’ </em>ที่ว่าไม่รู้ชีวิตจะให้รสเปรี้ยวกับเราตอนไหน อนาคตจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ สิ่งต่างๆในชีวิตจะเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครสามารถล่วงรู้ได้เลย เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ก็จริง แต่เราสามารถวางแผนและกำหนดได้</p><h4>ไม่ได้มี — ความเป็นไปได้</h4><p>ไม่ได้มีแค่อย่างใดหรืออย่างหนึ่ง และไม่ได้หมายถึงแค่อย่างสองอย่าง แต่คือสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้แบบไม่รู้จักจบสิ้น เมื่อเชื่อมกับคำว่าชีวิตแล้วหมายความว่า ชีวิตไม่ได้มีแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง ยังมีอีกหลายสิ่งที่ยังมีให้ค้นหา</p><h4>แค่การเรียน — การเรียนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ใหญ่มาก</h4><p>การเรียนไม่มีวันจบสิ้น ไม่ว่าเราจะแก่แค่ไหนก็แล้วแต่ เพราะชีวิตก็ยังต้องเรียนรู้ต่อไป</p><p>พอรวมกันเป็น <strong><em>“ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียน”</em></strong> ก็คือ การเรียนเป็นเรื่องที่สำคัญมาก แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียนอย่างเดียว ในชีวิตยังมีอะไรที่หลายอย่างมากที่เราจะได้พบเจอ</p><h3>ระยะเวลาหนึ่งปี</h3><p><strong>365 วันที่ผ่านพ้นไป</strong></p><p>พี่ไนท์กวาดมือไปข้างหน้า</p><blockquote>“พี่เชื่อว่าหลายคนในห้องนี้เคยคิดฆ่าตัวตาย เพราะสังคมทุกวันนี้มันบีบเราให้คิดสั้นตลอดเวลา”</blockquote><blockquote>“แต่ส่วนตัวพี่คิดว่า <strong>ชีวิตคนเราเกิดมาแค่ปีเดียวก็มีอะไรเกิดขึ้นตั้งมากมายแล้ว”</strong></blockquote><p>การที่เราได้เห็นคนนั้นคนนี้มีชีวิตแบบนั้นแบบนี้ ได้กินอาหารอร่อยๆ ได้เที่ยวต่างประเทศ การที่เขาสามารถทำได้ก็เพราะเขามีชีวิตแบบนั้น แต่ละคนก็เกิดมาเจอชีวิตในแบบของเขา เราก็เจอชีวิตในแบบของเรา ประสบการณ์ของแต่ละคนมันต่างกัน</p><p><strong>การเปรียบเทียบชีวิตของเรากับคนอื่นเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น</strong> แค่นึกย้อนไปว่าเราโตมาได้อย่างไร เจออะไรมาบ้าง แค่นี้มันก็หลายอย่างมากๆแล้วรวมที่เป็นองค์ประกอบในชีวิตเรา ทำให้ชีวิตเราน่าอยู่ และอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป</p><blockquote>“ซึ่งถ้าพี่จะตายในอีก 25 ปี ชีวิตก็คงต้องเจอกับอะไรก็ไม่รู้ไป 25 ปี แค่ 25 ปีที่ผ่านมาก็บันเทิงมากๆแล้ว อีก 25 ปีข้างหน้าจะเจออะไรบ้างก็ไม่รู้ ฉะนั้นพี่เลยอยากมีชีวิตต่อ ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน”</blockquote><h3>สิ่งที่ได้จากการเรียนคือ การเข้าสังคม</h3><p><strong>การศึกษาทำให้เราได้พบกับคนอื่น</strong></p><p>การที่เราเลือกออกจากการศึกษาไปทำงานจะได้มีเงินใช้ชีวิตที่ดี มันใช้ไม่ได้กับทุกคน พี่ไนท์ยกตัวอย่างเพื่อนที่ออกจากการเรียนไปเป็นแม่ค้าออนไลน์ มีรายได้มีเงินเก็บ</p><p>แต่ถามว่าทุกคนที่ทำแบบนี้แล้วจะได้ผลลัพท์ออกมาเป็นแบบนี้ไหม ก็คงไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้ ทุกอาชีพมีความถนัดที่ต้องมีไม่เหมือนกัน อย่างแม่ค้าอาจต้องมีทักษะการคุย ทักษะการขาย</p><p>พี่ไนท์มองว่า <strong>ถ้าไม่ได้เรียนตั้งแต่แรก เราคงไม่เป็นเราในทุกวันนี้</strong> เพราะสิ่งหนึ่งที่ได้ทำคือ การเข้าสังคม การพูด การคุยกับคนอื่น การทำงานร่วมกัน</p><h3>หนึ่งในสิ่งที่รู้ว่าชอบตั้งแต่เด็กคือ ชอบวาดรูป</h3><p><strong>ขอแค่ได้วาดรูปก็มีความสุขไปทั้งใจ</strong></p><p>จุดเริ่มต้นเกิดจาก พี่ไนท์เอาชอล์กของคุณพ่อมาวาดรูป คุณพ่อเลยซื้อสมุดวาดรูปให้ และก็วาดรูปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตั้งแต่ประถมก็ยังวาดรูปยันมัธยม</p><p>พี่ไนท์ชอบวาดรูปมาก มีความฝันอยากวาดการ์ตูน ตอนจะเข้ามหาลัยอยากเรียนวิจิตรศิลป์ พอคุณพ่อรู้ว่าชอบวาดรูป เลยอยากให้เขาสถาปัตยกรรม ซึ่งพี่ไนท์ก็เรียนตามที่คุณพ่อว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RsepA4DEBIqQjvJ1QKMGXA.png" /><figcaption>วงกลมสามวง จากคลิป <a href="https://www.youtube.com/watch?v=Wl1toKULHZU">สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง | นิทานก่อนนอนกับลุงไนท์</a></figcaption></figure><p>พี่ไนท์พูดต่อถึง<strong>วงกลมสามวง — <em>ครอบครัว สภาพแวดล้อม และแรงผลักดัน</em></strong> สามสิ่งที่หล่อหลอมให้เราเป็นเราและส่งผลต่อชีวิตของเรา</p><p>แต่ถ้าชีวิตเราไม่ดี เราจะโทษองค์ประกอบในวงกลมสามวงหมดทุกอย่างก็ไม่ได้</p><p><strong>ทุกอย่างมันก็อยู่ที่ตัวเรา</strong> เราเลือกเป็นอะไรตามใจก็ได้ ถ้าเราเลือกแล้ว แม้สิ่งรอบข้างจะไม่เอื้อ เราก็ยังสามารถศึกษามันได้ ลองหาโอกาส แค่อาจจะยากกว่าคนที่มีโอกาสนี้แล้ว และถ้าเราเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตแล้ว เราเปลี่ยนได้</p><p>ทั้งนี้ จงเป็นคนที่มีความสุขกับชีวิตโดยไม่อดตายไปซะก่อน</p><h3><strong>ขึ้นมหาวิทยาลัยชั้นปีที่หนึ่ง</strong></h3><p><strong>จุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิต</strong></p><p>ตอนขึ้นมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง พี่ไนท์ค่อนข้างไปได้ไม่ค่อยสวยกับชีวิตมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นการเตรียมตัว ความรู้ กลุ่มเพื่อน เกรด พี่ไนท์ยังคงไม่สนใจการเรียนและยังคงวาดรูปเล่นในคาบอยู่เสมอ</p><p>เวลาผ่านไป พี่ไนท์ได้พบเจอกับคนมากมาย รวมถึงได้มารู้จักกับรุ่นพี่ที่นับถือ จนทำให้พี่ไนท์เริ่มตระหนักเกี่ยวกับความหมายของชีวิต</p><blockquote>“จริงๆชีวิตมันมีความหมายมาตั้งนานแล้วนะ เพียงแต่ว่าเราไม่ได้สนใจเพราะเรามองแต่หน้ากระดาษ”</blockquote><p>พี่ไนท์เริ่มคิดว่า เราน่าจะเริ่มทำอะไรซักอย่างได้แล้วนะ</p><p>ถ้าเราอยากจะเป็นอะไรซักอย่าง <strong>ให้เราจินตนาการว่าเราเป็นได้หรือไม่</strong> เช่น เราอยากเป็นสถาปนิกที่เก่งมาก พอเราจินตนาการแล้วว่าเราเป็นได้ เราก็จะเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง เริ่มหาความรู้ ทำให้เราเริ่มรู้ตัวแล้วเราไหวไหม ทำได้รึเปล่า</p><p>ซึ่งถ้ามันไม่ใช่ เราก็จะรู้ตัวแล้วว่าเราเป็นไม่ได้ เรารู้จักตัวเองแล้วว่าสิ่งนี้มันไม่ใช่ ทำไปแล้วไม่มีความสุข เราก็จะเปลี่ยนแนวทางของเราและเริ่มหาสิ่งอื่น เริ่มหาว่าจริงๆแล้วเราควรจะทำอะไร ออกไปหาสิ่งใหม่ๆ ออกเดินทางไปค้นหาตัวเอง</p><blockquote>“การเรียนก็เป็น Requirement ในการใช้ชีวิตอย่างหนึ่ง ไม่ว่าเราจะเรียนจบหรือยังไม่จบ แต่ว่าเราต้องได้อะไรซักอย่างจากการเรียนที่ทำให้เราออกไปใช้ชีวิตได้”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UW7CNZpFPO4Y0ig4Fo5fjQ.jpeg" /></figure><h3>อึกหนึ่งสิ่งที่รู้ว่าชอบตั้งแต่เด็กคือ ชอบเล่นเกม</h3><p><strong>นอกจากวาดรูปก็มีการเล่นเกมนี่แหละ</strong></p><p>พี่ไนท์ได้พานพบกลับไปเจอกับเพื่อนสนิทมิตรสหายอย่าง <a href="https://www.facebook.com/Mikasadota2/"><strong>Mikasa</strong></a> มาเรียนที่เดียวกันและชวนเล่น Dota 2 ซึ่งพี่ไนท์ก็ตอบตกลงไปแม้ไม่ได้เล่นเกมมาปีกว่า เลยนึกได้ว่า<strong> ชีวิตเราก็อยู่กับเกมมานานมาก นานกว่าวาดรูปเสียอีก</strong></p><p>ที่ผ่านมาพี่ไนท์มองว่า <strong>เกมเป็นงานอดิเรก</strong> เป็นสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข สนุกไปกับมัน โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่า เวลาคนมาชวนเล่นเกมด้วยก็เพราะ<strong>เขามีความสุขเวลาเล่นเกมกับเรา</strong></p><p>จนเพื่อนรอบข้างแนะนำ<strong>อาชีพ Streamer </strong>ให้ ก็เริ่มคิดว่า เราสามารถทำอะไรจากเกมได้รึเปล่า ฝีมือการเล่นไม่ได้แย่ แต่ก็สามารถเอนเทอร์เทนเพื่อนที่เล่นด้วยกันได้</p><h3>กับการเป็นสตรีมเมอร์ (Streamer)</h3><p><strong>สิ่งที่เป็นและสิ่งที่กำลังจะเป็น</strong></p><p>พี่ไนท์เริ่มรู้จักตัวเองมากขึ้นผ่านเพื่อนๆ อย่างเช่น เป็นคนพูดเก่ง เอนเตอร์เทนเก่ง สามารถเล่าเรื่องให้คนเห็นภาพ พี่ไนท์เลยเริ่มคิดว่า <strong>เราสามารถทำอะไรได้จากตรงนี้ได้บ้าง</strong> เริ่มเอาเงินเก็บไปซื้ออุปกรณ์ นั่งหาข้อมูลเกี่ยวกับ Streamer และทำความเข้าใจกับมัน</p><p><strong>สิ่งที่สำคัญคือการเป็นตัวของตัวเอง</strong> เราต้องสร้างความชัดเจนระหว่างเรากับผู้ดู เพื่อสร้างความเป็นตัวตนว่าเราเป็นอะไร ทำอะไร และตัวเรามีความสุขกับการทำอะไร</p><p>อย่างตัวพี่ไนท์เองเป็นคนชอบพูด เป็นคนที่มีความสุขกับการได้คุยกับคน แล้วพี่ไนท์ก็แสดงออกแบบนั้น แบบพี่ไนท์ที่เราได้เห็นกันทุกคืนตอนไลฟ์สตรีม</p><p>หากเราไม่ได้เป็นตัวของตัวเองตั้งแต่แรก ถ้าชีวิตจริงเราไม่ได้เป็นคนแบบที่แสดงออกกับคนอื่น เราจะไม่มีความสุข และคนที่ได้พบเจอเราก็อาจผิดหวังที่เราไม่ได้เป็นในแบบที่เขาได้เห็น</p><p>การเป็นตัวเองอาจไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นในการเป็น Streamer แต่เป็นสิ่งที่จำเป็นในการเป็น <strong>Streamer ที่มีความสุข</strong>ไปกับการทำงานนี้</p><p>พี่ไนท์เริ่มต้นจาก <strong>กำหนดจุดว่าเราอยากทำอะไร เพื่ออะไร อยากให้อะไรคนดู</strong> ซึ่งพอเรารู้แล้วว่าเราอยากให้อะไรผู้ชม เราต้องมีสิ่งนั้นก่อน สิ่งที่เราอยากมอบให้ผู้ชม</p><p>ซึ่งสิ่งที่พี่ไนท์อยากให้คือ<strong> <em>“ความสุข”</em></strong> ไม่ว่าวันนั้นผู้ชมจะเหนื่อยกับชีวิตมาขนาดไหน ฝนตก รถติด เจ้านายด่า <strong>แต่ถ้าเขามาดูสตรีมเราแล้ว เขาต้องได้ความสุขกลับไป</strong> ซึ่งก่อนสตรีมพี่ไนท์ก็จะทำตัวให้มีความสุข เมื่อกล้องเปิดแล้ว พี่ไนท์ก็พร้อมแล้วที่จะส่งความสุขให้ผู้ชมได้รู้สึกมีความสุขยิ่งกว่าที่พี่ไนท์รู้สึกมีความสุขเสียอีก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u7TelEblHts9IAclQ3GY_g.jpeg" /></figure><h3>ทิ้งท้ายไว้ให้คิด โดยพี่ไนท์ Gssspotted</h3><p><strong>สิ่งที่ชอบ สิ่งที่ทำให้เรามีความสุข</strong></p><p>พี่ไนท์กล่าวก่อนปิดงานว่า <strong>ถ้าเราหาเจอว่าเราชอบทำอะไร เราก็จะมีความสุขจากการทำสิ่งนั้น</strong> อย่างน้อยเราก็มีสิ่งที่ทำให้เราอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ไม่ว่าของที่ทำให้เรามีความสุขนั้นจะเล็กน้อยแค่ไหน</p><p>การบ้านหนึ่งข้อที่พี่ไนท์ฝากไว้ก่อนจบคือ <strong>ลองออกไปค้นหาสิ่งที่ชอบให้เจอ</strong> อะไรที่พอเราทำแล้วจะทำให้เรามีความสุข สิ่งที่เราทำแล้วเราจะมีความสุขไปกับมัน</p><p>การบ้านข้อนี้ไม่จำเป็นต้องหาคำตอบเพื่อไปตอบพี่ไนท์แต่อย่างใด</p><p>แต่เป็นการหาคำตอบ<strong>เพื่อตอบตัวเรา</strong></p><p>ไม่ว่าจะรู้พรุ่งนี้หรือรู้ในอีกห้าปีข้างหน้า ไม่ว่าจะช้าจะเร็วหรือใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อหาคำตอบนั้น เพราะอย่างน้อยแล้ว สุดท้ายเราก็ได้รู้ ดีกว่าตายไปแล้วก็ยังไม่รู้ว่าเราชอบทำอะไร</p><blockquote>การที่เราบอกว่าเราไม่ชอบหนังสือ</blockquote><blockquote>คือเรายังหาหนังสือที่ตัวเองชอบไม่เจอ</blockquote><p>การหาสิ่งที่ชอบก็เช่นกัน และไม่ได้หมายความว่า สิ่งที่เราชอบจะมีแค่สิ่งเดียวด้วย</p><p>แต่ไม่ต้องเครียดไปค่ะ การที่เราลองทำอะไรบางอย่าง หรือมีบางสิ่งไม่เป็นไปตามที่เราต้องการ เราจะเกิดความเครียดบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา อยากให้เรามองเป็นเรื่องที่ดีที่มีความเครียด</p><p>พี่ไนท์ยกตัวอย่างว่าเหมือนเหรียญที่มีสองด้าน อย่ามองแต่ด้านลบ ให้มองด้านบวกด้วย ถ้ามันไม่โอเคก็ลองปรับเปลี่ยนดู ยังมีอีกหลายสิ่งให้เราลอง</p><blockquote>“มองในอีกด้านหนึ่งว่า <strong>การที่เราเครียดก็เพราะเราอยากมีชีวิตอยู่ต่อ</strong>”</blockquote><p>ขอให้ทุกคนโชคดีกับการตามหาหนังสือเล่มที่ชอบนะคะ</p><p>:)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4BJrI10gAV0UB9x3CqM-lw.jpeg" /><figcaption>ขอบคุณพี่ไนท์ที่สละเวลามาเจอชาวบางมดนะคะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ❤</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b3369f909933" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[จากความตั้งใจมาฝึกงานเป็น Game Writer ได้อะไรกลับไปบ้าง?]]></title>
            <link>https://medium.com/@chotigapianpatanavit/%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%88%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%9D%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-game-writer-%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-97cdac5a04e3?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97cdac5a04e3</guid>
            <category><![CDATA[gamewriter]]></category>
            <category><![CDATA[game-industry]]></category>
            <category><![CDATA[internships]]></category>
            <category><![CDATA[games-writing]]></category>
            <category><![CDATA[games]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Aug 2019 10:03:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-08-10T13:55:09.567Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>เช้าวันหนึ่งที่เห็นประกาศฝึกงาน ไปสู่การส่งเรซูเม่ สัมภาษณ์ติด ลงท้ายด้วยการทำงานมาเกือบ 2 เดือน และขอบคุณให้กับประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2TSH7bTvCUNyMRT3PCwkGg.jpeg" /><figcaption>รูปตอนไปสัมภาษณ์ฝึกงาน</figcaption></figure><p>⸻เป็นเช้าวันง่วงๆ ที่นั่งไถเฟสบุ๊ครอเข้าเรียนอยู่พลางๆ จนไปพบเข้ากับประกาศรับสมัครตำแหน่งต่างๆ รวมถึงการฝึกงานด้วย พอเห็นมีฝึกงานก็เริ่มสนใจ ตามไปดูจากหน้าเพจ <a href="https://www.facebook.com/GameFeverTH/">GameFever TH</a> ก็พบว่า <em>เออ ของจริงแฮะ</em></p><p>โดยหนึ่งในนั้นคือ <strong>Game Writer Internship</strong> หรือ<strong>ฝึกงานเป็นนักเขียนเกี่ยวกับเกม</strong>นั่นเอง ก็เริ่มอยากฝึกงานตำแหน่งนี้ขึ้นมาด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็น ชอบเล่นเกมอยู่แล้ว ชอบการเขียน บรรยาย (ทุกครั้งที่เล่นเกมจบก็ชอบเขียนเล่าเกี่ยวกับเกมที่เล่นผ่านแฮชแท็ค <a href="https://www.facebook.com/search/top/?q=%23%E0%B8%9D%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A8%E0%B8%A5%E0%B8%A3&amp;epa=SEARCH_BOX">#ฝอยเกมกับศลร</a> อยู่แล้วด้วย) แปลภาษาอังกฤษได้ ออฟฟิศก็อยู่ไม่ไกลบ้าน ปิดเทอมจะได้มีอะไรทำ ประมาณนั้น พอเรียนเสร็จเลยกลับห้องมานั่งทำเรซูเม่จนเสร็จแล้วกดส่งไปด้วยความตื่นเต้น</p><p>ในจังหวะที่จะกดส่งเรซูเม่ไปฝึกงานก็คิดนะว่า ปิดเทอมจะฝึกงานทั้งที ทำไมไม่ฝึกงานตรงสายไอทีที่เรียนไปเลย? มาเป็นนักเขียนทำไม? มาฝึกงานไม่ตรงสายแบบนี้จะถูกมองว่าเอาเวลามาทิ้งรึเปล่า?</p><p>จริงๆ จะบอกว่าเรายังติดอยู่ใน Comfort Zone ก็ได้นะ (ฮา) รู้สึกว่าตัวเองยังไม่เก่ง ยังไม่พร้อมออกไปฝึกงานด้าน IT ที่เราไม่มั่นใจแม้แต่น้อยว่าเราจะทำได้รึเปล่า (ส่วนหนึ่งคือเป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง) ถ้าไปทำงานที่ไม่มั่นใจแล้วจะไม่มีความสุข เครียด เหนื่อย ไม่อยากทำแล้ว ทำได้ไม่ดีพอ ทำให้คนอื่นผิดหวัง คือเรา เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้ไง</p><p>แต่กับงานนี้ มันเป็น<strong>การรวมความชอบเล่นเกมกับความชอบเขียน</strong>มารวมกัน เข้าทางขนาดนี้ถ้าพลาดไปต้องเสียดายแน่ๆ วินาทีแรกที่เริ่มทำเรซูเม่คือวินาทีที่ตัดสินใจแล้วว่าจะทำ เราจะไปฝึกงานตำแหน่งนี้ ทำไมต้องสับสนอยู่ล่ะ ว่าแล้วก็กดส่งไปเลย</p><p>วันที่ไปสัมภาษณ์ที่ออฟฟิศ ความรู้สึกแรกคือน่าอยู่มาก น่านั่งทำงาน บรรยากาศเป็นกันเอง อยู่ด้วยแล้วไม่กดดันเลย พอสัมภาษณ์เสร็จก็ได้รับเข้าทำงาน แฮปปี้มากๆ 😀</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tc9efrqKg3pDpAyV477BAQ.jpeg" /><figcaption>ที่นั่งทำงานในออฟฟิศตลอด 2 เดือน</figcaption></figure><h3>พูดถึงออฟฟิศอย่างคร่าวๆ</h3><ul><li>เข้างาน 10 โมง เลิกงาน 1 ทุ่มคือตารางงานปกติ</li><li>ขนมและของในตู้เย็นสามารถหยิบกินได้หมด ทั้งนม น้ำผลไม้ น้ำอัดลม กาแฟกระป๋อง หรือขนมขบเคี้ยวต่างๆ ไหนจะพวกช็อกโกแลตอีก (อ้วน) 🍫</li><li>ข้าวเที่ยงก็มีให้ โดยคนสั่งอาหารก็เวียนสลับกันสั่งในออฟฟิศ ทำให้ทุกคนมีโอกาสได้สั่งอาหารที่อยากกิน หากหิวตอนเย็นก็มีซีเรียลให้กิน ต้มโจ๊กกินได้เพราะมีกาน้ำร้อน มีพวกเครื่องดื่มแบบซองให้ชงกินด้วย</li><li>โซฟาตัวใหญ่ มีเบาะนั่งแบบ Bean Bag ให้มานั่งเปื่อยเพื่อพักผ่อนจากการทำงาน</li><li>มีทีวีจอยักษ์ เครื่องเล่นเกม PlayStation 4 และ Nintendo Switch หรือแม้แต่โทรศัพท์มือถือก็มีให้ใช้ ทำให้สามารถใช้เครื่องพวกนี้เพื่อเล่นเกมได้โดยไม่ต้องติดปัญหาความจุเต็มหรือเครื่องหน่วง</li></ul><h3>การฝึกงานเป็น Game Writer</h3><p>สิ่งแรกของวันที่ต้องทำคือ<strong>การแปลข่าว </strong>โดยเข้าเว็บนำเสนอข่าวของต่างประเทศ แล้วเลือกข่าวที่น่าสนใจและนำมาแปล 3–6 ข่าวต่อวัน</p><p>ข่าวที่น่าสนใจก็อย่างเช่น ข้อมูล วิดีโอหรือภาพสกรีนช็อตใหม่ๆ เกี่ยวกับตัวเกมที่ยังไม่ออก, บทสัมภาษณ์ผู้พัฒนา, ประกาศวันออกวางจำหน่าย, วันให้เปิดเล่นรอบ Beta ของเกมดัง, สถิติยอดขาย, เกมใหม่น่าสนใจ เป็นต้น</p><p>นอกเหนือจากข่าวที่นำมาแปล <strong>การแปลและพิมพ์ออกมาเป็นภาษาไทย</strong>ก็สำคัญ ไม่เช่นนั้นเราจะทำให้ผู้รับสารเข้าใจผิดเพี้ยนไป (ซึ่งระหว่างการฝึกงานก็เคยแปลข่าวผิดความหมายไปเหมือนกัน ฮือๆ)</p><p>ความยากในการแปลก็มีทั้งง่ายแบบไม่ต้องเปิด Dictionary ก็แปลได้ ไปจนถึงอ่านแล้วไม่เข้าใจ เพราะครั้งหนึ่งเคยแปลข่าวเกี่ยวกับภาษี เลยเจอศัพท์เฉพาะที่ไม่คุ้นตาซะเยอะ ตอนแปลเลยใช้เวลานานกว่าปกติไปเลย</p><p>อีกหนึ่งสิ่งที่สนุกในการแปลข่าวคือ <strong>การพาดหัวข่าว</strong> (ฮา) ทำยังไงให้ผู้อ่านรู้สึกอยากเข้ามาอ่านด้วยประโยคเพียงประโยคเดียว ให้ข้อมูลผ่านพาดหัวข่าวคร่าวๆ เพื่อให้ผู้อ่านพอเข้าใจว่าเนื้อหาในข่าวจะเกี่ยวกับอะไร รวมถึงใช้คำประกอบประโยคน่าสนใจอย่าง เผย, ประกาศ, โผล่แง้ม, ขึ้นแท่น และไม่ทำตัวเป็นบทความ Clickbait ที่กดเข้ามาดูแล้วมีข้อมูลที่จะนำเสนออยู่บรรทัดเดียว 🙄</p><p>แปลข่าวเสร็จ ตั้งเวลาลงเพจเสร็จ จากนั้นจะเปลี่ยนไป<strong>ทำบทความ</strong>แทน การเขียนบทความก็ขึ้นอยู่กับเราว่าอยากเขียนอะไร แล้วมีความน่าสนใจหรือไม่ บางทีเราก็ต้องคำนึงถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นช่วงนั้นด้วย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/869/1*QdaLDX8x34xJWmNw0ycsoA.jpeg" /></figure><p>อย่างเช่น ตอนที่เกม Dauntless เปิดให้เล่น Cross-Platform ทำให้ยอดผู้เล่นเริ่มสูงเกมเริ่มกลับมาบูมอีกครั้ง ก็เลยจัดไป <a href="https://gamefever.co/2019/06/dauntless-starter-guide/">ไกด์เกม Dauntless สำหรับผู้เริ่มต้น</a> เป็นไกด์และบทความแรกที่ได้เขียนเลยทีเดียว เล่นเอง แคปรูปเอง เขียนเองครบ ทำเสร็จแล้วก็ภูมิใจเหมือนกันนะ ทุ่มเทมากๆ (ฮา) เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เขียนไกด์แบบเป็นเรื่องเป็นราว และเป็นหนึ่งในไม่กี่บทความที่ยอดดูเกิน 2,000 ด้วย 🎉</p><p>หรือจะเป็นช่วงงาน <strong>E3 2019</strong> ที่มีเกมน่าเล่นต่างๆ มากมายออกมาเรียกเสียงฮือฮาจากชาวเกมเมอร์ อย่างเช่น Star Wars: Jedi Fallen Order, Watch Dogs Legion หรือ Borderlands 3 เป็นโอกาสอันดีที่จะทำพวกวิดีโอสรุปเนื้อเรื่องภาคก่อนหน้าของเกมพวกนี้ เลยได้ทำสรุปเนื้อเรื่องของเกม <a href="https://gamefever.co/2019/06/watch-dogs-story-1/">Watch Dogs</a> และ <a href="https://gamefever.co/2019/06/borderlands-story-part-1/">Borderlands</a> ออกมา</p><blockquote>เป็นอีกงานที่หนักไปทางงานแปลมากๆ แถมยังต้องทำความเข้าใจเพิ่มจากการอ่าน Wiki ของเกมหรือไล่ดูคัทซีนเลยทีเดียว เพราะไม่เคยเล่นทั้งสองเกมมาก่อนเลย (Watch Dogs ภาคแรกที่แจกฟรียังเล่นไม่จบเลย บ้าจริง)</blockquote><p>นอกจากโชคดีมาฝึกงานช่วง E3 2019, Steam Summer Sale แล้ว ยังโชคดีมาฝึกงานในช่วงที่เกมแนว <strong>Auto Battler</strong> กำลังฮิตอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น Auto Chess, Dota Underlords หรือ Teamfight Tactics คือเป็นเกมที่สามารถเล่นได้และเข้าใจ คือถ้ามาช่วงยุค Battle Royale นะ บอกเลยว่าทำอะไรไม่ได้แน่ๆ ฝีมือการเล็งระดับมันฝรั่ง (ฮา)</p><p>เลยได้พานพบไปเล่น <strong>Teamfight Tactics</strong> และถูกใจเข้าอย่างจัง ด้วยความที่เคยเล่น League of Legends ติดตามและดูแข่งมาตลอด การนำเกมแนว Auto Battler มารวมกับตัวละครที่คุ้นเคยเหล่านี้เลยทำให้ติดงอมแงมได้ไม่ยากนัก และนำไปสู่การเขียนไกด์เกม Teamfight Tactics <a href="https://gamefever.co/?s=Teamfight+Tactics">ออกมาถึง 5 ไกด์</a> ซึ่งแต่ละครั้งที่เขียนก็สนุกและมีความสุขไปกับมัน ในอนาคตก็ยังอยากทำไกด์เกมนี้อยู่</p><blockquote>ได้ทำไกด์เกมที่เรารักมันสนุกจะตาย <em>😊</em></blockquote><h3>ทำงานเพื่อเล่นเกม เล่นเกมเพื่อทำงาน</h3><p>สืบเนื่องจากหัวข้อบน เนื่องจากมาฝึกงานในช่วงที่เกมแนว <strong>Auto Battler</strong> กำลังฮิต จึงต้องไปเล่น Auto Chess, Dota Underlords และ Teamfight Tactics เพื่อให้รู้ว่า แต่ละเกมเป็นอย่างไร แตกต่างกันมากน้อยแค่ไหน ทำให้เมื่อมีเกมแนว Auto Battler น้องใหม่อย่าง <a href="https://gamefever.co/2019/07/chess-rush-auto-chess-tencent-games/">Chess Rush</a> ก็สามารถให้ข้อมูลเพื่อเปรียบเทียบกับเกมอื่นๆ ได้</p><p>การรีวิวและเขียนไกด์เกมก็เช่นกัน การทำงานที่ชอบคือการเล่นเกมเพื่อทำงาน 🎮</p><h3>ใช้ความชอบเป็นแรงผลักดัน</h3><p>ส่วนหนึ่งที่เรามีความสุขกับการแปลข่าวและทำบทความนั่นคือ <strong>มีเกมที่เราชอบอยู่ในนั้น</strong> เวลามีอัพเดตอะไรใหม่ๆ เราจะตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่า<strong> “อยากทำ”</strong> อยากไปถึงออฟฟิศแล้วทำข่าวหรือบทความเกี่ยวกับเกมนี้ ตอนทำไปก็รู้สึกมีความสุข ไม่รู้สึกต่อต้านหรือไม่อยากทำ</p><blockquote>พูดง่ายๆ คือเราทำด้วยความรู้สึก<strong>อินไปกับเกมนี้</strong>นั่นเอง</blockquote><p>ตอนที่ Sigma ฮีโร่ตัวใหม่จาก Overwatch มา ซึ่งวิดีโอ Origin Story ของพี่แกทำออกมาได้มีมิติมากๆ ตอนทำบทความ <a href="https://gamefever.co/2019/07/sigma-overwatch-story/">ประวัติและความสามารถ Sigma</a> จึงทำไปด้วยความรู้สึกสนุก นอกจากทำให้เรารู้จักตัวละครใหม่จากเกมที่เราชอบมากขึ้นแล้ว เรายังได้แบ่งปันสิ่งที่เรารู้ให้ผู้อ่านคนอื่นได้อีกด้วย ชวนคนอื่นมาทำความรู้จักเขาไปพร้อมๆ กัน (ความฮาคือ ตอนแรกจะทำเป็นข่าว แปลไปแปลมาดันยาว เลยเรียบเรียงเป็นบทความซะเลย โคตรอินไหมล่ะคุณ 🤣)</p><p>อีกเกมที่อินไม่แพ้กันก็คือ <a href="https://gamefever.co/2019/07/warframe-%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%a7%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a8%e0%b8%95%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%a2%e0%b8%88%e0%b8%b1%e0%b8%81/">Warframe</a> เป็นเกมที่ชอบ เป็นเกมที่เล่นอยู่ประจำ เลยรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้แปลข่าวหรือทำบทความเกี่ยวกับเกมนี้ ภาพประกอบก็หาเองได้เพราะเป็นเกมที่เล่นอยู่แล้ว แถมการได้เขียนออกมาเป็นบทความจะทำให้เราได้รู้และเข้าใจเกี่ยวกับอีเว้นต์หรืออัพเดตใหม่ๆ มากขึ้นไปอีก ได้หลายต่อไปอีก</p><h3>การอยู่กับตัวอักษรเป็นร้อยคำต่อวัน และการเขียนที่พัฒนาขึ้น</h3><p>ด้วยความที่เป็นนักเขียน วันๆ หนึ่งจะอยู่กับตัวอักษรเยอะมากกกกกกกกกก ไม่ว่าจะเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษก็ดี ทั้งอ่าน แปล พิมพ์ คืออยู่กับมันทั้งวันจริงๆ</p><p>แต่อีกสิ่งหนึ่งที่พัฒนาขึ้นจากการเขียนและแปลบทความคือ <strong>พิมพ์ภาษาไทยถูกมากขึ้น</strong> จากปกติที่เป็นคนรู้สึกไม่ดีเวลาพิมพ์ผิดเลยพยายามไม่พิมพ์ส่งๆ ไปถ้าไม่มั่นใจว่าถูก พอมาทำงานนี้ยิ่งต้องไม่ให้ผิดหรือผิดให้น้อยที่สุด คำไหนใช้บ่อยเลยจะพิมพ์ถูก อย่างคำว่า โอกาส, สังเกต, สัมภาษณ์ คำทับศัพท์อย่างเทคนิคหรือแพทช์ เลยเป็นอีกหนึ่งผลพลอยได้ที่ทำให้เราใช้ภาษาไทยได้ถูกต้องมากกว่าเดิม</p><p><strong>การจัดหน้าบทความ</strong> ก็เป็นอีกสิ่งที่ได้ทำ การเรียบเรียงบทความหรือลำดับการนำเสนอก็ช่วยทำให้บทความของเราน่าอ่าน มองง่าย ไม่ว่าจะเป็นการกำหนด Heading ขนาดเล็กใหญ่ ตัวหนา ตัวเอียง การเคาะขึ้นบรรทัดใหม่ การทำเนื้อหาเป็น Bullet Point หรือแม้แต่การแทรกรูปประกอบบทความไม่ให้มากหรือน้อยจนเกินไป</p><h3>ปลั๊กอิน Yoast SEO บน WordPress</h3><p><em>อ้อ เว็บนี้นำบทความขึ้นเว็บด้วย WordPress นะ</em></p><p>นอกจากคำนึงถึงการเขียน การทำ <strong>SEO (Search Engine Optimization)</strong> ก็เป็นอีกสิ่งที่สำคัญ เราต้องพยายามทำให้บทความที่เราเขียนปรากฎขึ้นเป็นอันดับแรกๆ เวลาค้นหาผ่าน Search Engine อย่าง Google เพื่อให้ผู้อ่านสามารถเข้าถึงเว็บไซต์ของเราได้ง่ายขึ้นนั่นเอง</p><p>โดย<strong>ปลั๊กอิน Yoast</strong> นั้นเข้ามาช่วยในส่วนนี้ มันจะช่วยในการตรวจเช็คโครงสร้างของบทความเราว่าดีถูกหลักการค้นหาของ Google หรือไม่ และให้คะแนนเป็นสัญญาณไฟสีแดง ส้ม เขียว ตามลำดับ ถ้าขึ้นไฟเขียวก็แปลว่าโครงสร้างของบทความเราใช้ได้ ถูกหลักการค้นหา และมีโอกาสที่จะติดหน้าแรกของการค้นหานั่นเอง</p><p>โดยสิ่งที่ต้องคำนึงถึงก็คือ <strong>Focus Keyphrase</strong> คำที่ผู้อ่านพิมพ์เพื่อค้นหาแล้วจะเจอหน้าเว็บของเรา โดยในบทความจะต้องมีคำ Focus Keyphrase ไม่มากหรือน้อยจนเกินไป, การเขียน <strong>Meta Description</strong> ที่ช่วยอธิบายเนื้อหาของบทความ, ความยาวหรือ<strong>จำนวนคำ</strong>ในบทความไม่มากไม่น้อยจนเกินไป, การใส่ <strong>Alternative Text</strong> ที่รูปภาพช่วยให้ Google เข้าใจมากขึ้นว่าตัวบทความเราเกี่ยวกับอะไร เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/896/1*esvFwmie5vfXmMBr7sygXw.jpeg" /></figure><h3>การออกงานในฐานะสื่อ (Media)</h3><p>ออกจากการแปลข่าวในออฟฟิศไปทำข่าวนอกสถานที่กันบ้าง ถึงการออกงานพวกนี้อาจเป็นครั้งที่กี่สิบของพี่ๆ แล้วก็ไม่รู้ แต่สำหรับเรามันคือครั้งแรก ไม่เคยไปงานเกมในฐานะสื่อมาก่อน ซึ่งการไปงานพวกนี้ นอกจากไปการไปทำข่าวที่มีความสดใหม่ก็คือ<strong>แลกเปลี่ยน Connection </strong>กับสื่อเจ้าอื่นๆ ด้วย ทำให้เราเป็นที่รู้จักมากขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nKnWZlFWaTIaEueLXXgjNQ.jpeg" /><figcaption>การออกงานในฐานะสื่อครั้งที่ 2 คือการแข่งขันเกม PUBG ระดับเอเชียในชื่อ MET Asia Series: PUBG Classic</figcaption></figure><h3>มาเป็นนักเขียน แต่ก็ได้เขียน.. โค้ด</h3><p><em>* โปรดระวัง มีเนื้อหาเกี่ยวกับโค้ด</em></p><p>งงล่ะสิ! ตอนแรกพี่ส่วนมากในออฟฟิศยังไม่รู้กันว่าเราเรียนอะไร พอรู้เท่านั้นแหละ เรียกพี่ Web Developer มาเลย คุยไปคุยมา ช่วยเรื่องเขียนเว็บไม่ได้เลยได้ช่วยเรื่อง Logic เป็นการบ้านสนุกๆ อย่างแบบจำลองเรตออกกาชาหรือ <a href="https://overhit.gamefever.co/gacha/"><strong>Gacha Simulator ของเกม Overhit</strong></a> นั่นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/639/1*FO2rZb1S1O8fIIlgvrHbYg.jpeg" /><figcaption>แบบจำลองกาชาเกม Overhit</figcaption></figure><p>โจทย์ก็คือ แต่ละตู้จะมีเรตออกของยูนิตแต่ละความแรร์ไม่เท่ากัน R จะออกง่าย ส่วน SSR จะออกยาก อะไรแบบนี้ ให้เราสุ่มครั้งละ 10 ตัว โดยการันตี SR จำนวน 1 ตัว</p><p>ไม่รู้คนอื่นถ้าเจอแบบนี้จะคิดแบบไหน แต่เราคิดแบบนี้ (ตอนทำทำเป็นภาษา Java ซึ่งให้พี่ Web Developer ไปแปลงต่อเป็น PHP)</p><pre>private int maxNum = 99;<br>private int[] arrayId = new int[maxNum + 1]; //units<br>private int[] arrayRate = new int[100]; //rarity probability</pre><p>กำหนดจำนวนตัว Unit ออกมาก่อน จากนั้นสร้าง Array มา 2 ตัว ตัวแรกarrayIdเป็น Array ของตัว Unit ส่วนตัวหลังarrayRateเป็นเรตการออก ความจุ 100 มาจาก 100% นั่นเอง</p><pre>public Pool() {<br>  for (int i = 0; i &lt; arrayId.length; i++) { //create id<br>    arrayId[i] = i;<br>  }<br>  for (int i = 0; i &lt; arrayRate.length; i++) { //create %rate<br>    if (i &lt;= 1) {<br>       arrayRate[i] = 3; //SSR 2%<br>    } else if (i &lt;= 27) {<br>       arrayRate[i] = 2; //SR 25%<br>    } else {<br>       arrayRate[i] = 1; //R 73%<br>    }<br>  }<br>}</pre><p>Constructor ของ Pool คือ ลูปแรกกำหนดเลขไอดีของตัว Unit ใน Array ส่วนลูปที่สองคือกำหนดเรตออกว่า จาก 100% จะมี SSR ออกกี่เปอร์เซ็นต์ โดยกำหนดให้ระดับ 3 เป็นความแรร์ระดับ SSR, ระดับ 2 เป็นความแรร์ระดับ SR และระดับ 1 เป็นความแรร์ระดับ R ซึ่งมีมากที่สุด</p><p>หากลอง Print ตัวarrayRateออกมาดู ก็จะได้เป็น เลข 3 จำนวน 2 ตัวแทนเรตออก SSR จำนวน 2%, เลข 2 จำนวน 25 ตัวแทนเรตออก SR จำนวน 25% และเลข 1 จำนวน 73 ตัวแทนเรตออก R จำนวน 73% นั่นเอง</p><p>พอเราได้ชุดข้อมูลและเรตออกมาแล้ว ก็ถึงขั้นตอนการสุ่ม</p><pre>public int pickOne() {<br> int num = arrayRate[(int) (Math.random() * arrayRate.length)];<br> //get number of rarity probability [SSR, SR, R]<br> //then find a charactor from a pool of this teir<br> switch (num) {<br>   case 3: //get SSR<br>     return arrayId[((32 - 1) + 1) + 1];<br>   case 2: //get SR<br>     return arrayId[((66 - 33) + 1) + 33];<br>   default: //get R<br>     return arrayId[((99 - 67) + 1) + 67];<br> }<br>}</pre><p>โดยการสุ่มนี้จะสุ่มจากเรตออกก่อนว่าการสุ่มครั้งนี้ได้ความแรร์ระดับไหน (SSR, SR, R) แล้วค่อยไปสุ่มตัว Unit จากความแรร์ที่ได้ เช่น สุ่มได้เลข 3 ก็จะไปสุ่ม Unit ที่อยู่ในระดับ SSR นี้ต่อแล้วส่งค่าคืนไป (โดยเราอุปมาว่า Array ของ Unit เรียงจากตัว Unit ที่มีความแรร์มากไปน้อย)</p><p>ส่วนสุ่มครั้งละ 10 ตัว โดยการันตี SR ขึ้นไปจำนวน 1 ตัว อย่างแรกก็ทำ Method ชื่อ pickOneGuaranteeที่สุ่มโดยไม่รวมความแรร์ระดับ R ขึ้นมา จากนั้นก็สร้าง Method pickTen เพื่อทำการสุ่ม 10 ครั้ง เรียก pickOneGuarantee การันตี SR ขึ้นไป 1 ครั้ง และอีก 9 ครั้งก็เรียก pickOne แบบปกติเป็นอันจบ 🎉</p><p>โค้ดแบบเต็มสามารถตามไปดูได้บน <a href="https://github.com/saguins/saltyGacha">Github!</a></p><blockquote>เกมเกลือๆ กาชาเกลือๆ!</blockquote><h3>ขอบคุณให้กับประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต ❤</h3><p><em>เพราะการทำงานในวงการเกม ไม่ได้มีแค่โปรเพลย์เยอร์ แคสเตอร์หรือสตรีมเมอร์</em></p><p>ภาพจำที่คนส่วนใหญ่คิดออกเมื่อทำงานในวงการเกมคือเหล่าบุคคลที่เล่นเกมกันเป็นอาชีพ แต่ความจริงแล้วยังมีอาชีพที่เกี่ยวข้องอีกมากมายทีเดียว</p><p>ที่ <a href="https://gamefever.co/">GameFever</a> ก็เป็นสื่อด้านเกมแห่งหนึ่งที่คอยเสนอสารต่างๆ เกี่ยวกับเกม ทั้งข่าว บทความ ไกด์ รีวิว นั่นคือสิ่งที่เราสามารถมองเห็นและรับรู้ได้ง่ายที่สุด ทว่าตำแหน่งต่างๆ ในบริษัทนี้ที่คอยทำงานอยู่เบื้องหลังก็มีด้วยเหมือนกัน</p><p>การมาฝึกงานครั้งนี้ทำให้ลาร่าได้เรียนรู้อะไรมากมาย เป็นระยะเวลา 2 เดือนที่มีค่า คิดไม่ผิดที่ตัดสินใจส่งเรซูเม่ไป สิ่งที่ได้รับกลับมามันเป็นประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิตที่ดีมากจริงๆ ค่ะ</p><p>ขอบคุณทุกๆ คนในบริษัท GameFever TH มากๆ นะคะ ❤</p><p>ลงชื่อ <a href="https://gamefever.co/author/saguins/">saguins</a> 🐧</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97cdac5a04e3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Orientation2018 กับการสร้าง SIT Dino ที่ไม่ได้ให้แค่การเป็นเกมบนเว็บไซต์]]></title>
            <link>https://medium.com/alchemist-itbangmod/orientation2018-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-sit-dino-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%8B%E0%B8%95%E0%B9%8C-dfbec95337ad?source=rss-f3a052cb25ed------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dfbec95337ad</guid>
            <category><![CDATA[orientation]]></category>
            <category><![CDATA[game-development]]></category>
            <category><![CDATA[games]]></category>
            <category><![CDATA[phaserjs]]></category>
            <category><![CDATA[kmutt]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Chotiga Pianpatanavit]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Aug 2018 17:01:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-08-26T16:47:49.554Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Orientation 2018 กับการสร้าง SIT Dino ที่ไม่ได้ให้แค่การเป็นเกมบนเว็บไซต์</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xh2LJ-TEn3YBPB3MJoui4w.png" /><figcaption>หน้าแรกของเกม SIT Dino ที่น่ารักที่สุดในสามโลก</figcaption></figure><h3>⸻ วันนั้นเป็นวันแรกของการประชุมงาน SITOrientation2018</h3><p>เป็นวันหนึ่งในช่วงกลางเดือนมิถุนายน และก็เป็นช่วงปิดเทอมด้วย วันนั้นเป็นวันที่ทีม Alchemist ทั้งหมดมารวมตัวกันเพื่อวางแผนสิ่งที่จะทำต่อจากนี้ ซึ่งก็มีหลายโปรเจ็คด้วยกัน อาทิ KMUTT Passport, ASK รวมถึง Orientation ซึ่งแปลเป็นไทยได้เป็น ปฐมนิเทศ ซึ่งมันก็คือ <em>โปรเจ็คเกมในวันปฐมนิเทศ</em> นั่นเอง</p><h3>เกมในวันปฐมนิเทศมีไว้เพื่ออะไรกันนะ?</h3><p>ลองนึกภาพดูว่า เมื่อพูดถึงงานปฐมนิเทศ — แค่ได้ยินชื่อก็น่าเบื่อแล้ว ก็ไม่เถียงหรอกว่าการมางานปฐมนิเทศนั้นจะทำให้เราได้ความรู้เรื่องการเรียน หรือแม้แต่ทุนการศึกษา ภาพแรกที่แวบเข้ามาในหัวก็คงไม่ไกลจากภาพที่ท่านอาจารย์ผู้สอนนั่งเรียงกันอยู่ข้างหน้า บ้างก็มีอาจารย์ขึ้นมาพูดในเรื่องต่างๆ ตัดมาที่ฝั่งนักศึกษาอย่างเราที่คงมีทั้งคุยกับเพื่อนข้างๆ เล่นโทรศัพท์ นั่งหลับ หรือนั่งให้มันผ่านๆไป ฟังดูน่าเบื่อเนอะ แล้วมีอะไรที่เราพอจะทำให้มันน่าเบื่อน้อยลงได้บ้าง แม้เป็นเพียงช่วงหนึ่งของงาน ถ้าสมมติเราเอาเกมมาช่วยในส่วนนี้ มันจะพอเป็นไปได้ไหมนะ?</p><h3>ปีที่แล้วตอนยังเป็นเด็กน้อยปีหนึ่ง ก็มีเกมในวันปฐมนิเทศแบบนี้เหมือนกัน</h3><p>จากที่คิดว่ามันต้องน่าเบื่อไปทั้งงานแน่ๆ — จนกระทั่งช่วงท้ายๆ จู่ๆก็มีเกมบนเว็บไซต์ให้เราเข้าไปเล่น เป็นเกมเขย่าโทรศัพท์ เลือกตัวละครเสร็จก็เขย่า แล้วก็จะได้แต้มไปโหวตให้อาจารย์แต่ละคน อาจารย์ท่านไหนที่มีแต้มสูงสุดก็จะได้รับเชิญออกมาพูด เรียกได้ว่าเป็นวิธีที่ทำให้อาจารย์มีส่วนร่วมกันกับนักศึกษาได้แบบสนุกสนานเป็นกันเอง ได้ยินเสียงหัวเราะและรอยยิ้มกลางงานน่าเบื่อๆแบบนี้ บอกได้เต็มปากเลยว่าเป็นหนึ่งในหลายๆสิ่งที่ทำให้เรา<strong>รู้สึกประทับใจ</strong>กับไอทีบางมดแห่งนี้มากๆ ใครจะไปคิดล่ะว่างานปฐมนิเทศจะมีเกมแบบนี้ด้วย โคตรเท่!</p><blockquote>จากวันนั้นถึงวันนี้ ความรู้สึกประทับใจเหล่านั้นก็ยังคงอยู่ ถึงตาที่เราต้องมาทำเกมไว้เล่นในงานปฐมนิเทศแล้ว ก็อยากส่งต่อความรู้สึกประทับใจเหล่านั้นให้น้องๆได้รับเหมือนที่เราเคยได้รับมาแหละนะ</blockquote><h3>หยุดช่วงย้อนอดีตแล้วกลับมาที่งาน⸻</h3><p>(อารมณ์แบบดีดนิ้วดังเป๊าะที่ข้างหูให้หลุดจากภวังค์)</p><p>วันประชุมงานวันแรกนั้น สิ่งที่ทีมวางไว้มีเพียงแค่เอนจิ้นทำเกม Phaser 3 หรือ <a href="https://phaser.io/">Phaser.js</a> สำหรับทำเกมขึ้นเว็บไซต์, ใช้ <a href="https://nodejs.org/en/">Node.js</a> ในการ Build &amp; Run, <a href="https://socket.io/">Socket.io</a> สำหรับการใช้งานฟังก์ชันต่างๆ การแสดงผลแบบ Real-time รวมถึงการสร้างห้องเพื่อรองรับคนด้วย ส่วนธีมที่ได้รับมาคือไดโนเสาร์</p><p>ทีม Orientation วางหน้าตาเกมกันคร่าวๆกันว่าจะมีอะไรบ้าง (จริงๆในบรรดาเราๆปีสองก็คุยฟุ้งเรื่องเกมนี้กันตั้งแต่ตอนนั่งกินข้าวเที่ยงเลยล่ะ ละคุยกันจริงจังมากเว่อร์) หลังจากถกหาข้อสรุปที่เหมาะสมอยู่นาน โดยมีการวางไว้ 2 Phase คือ</p><p>หนึ่ง ช่วงก่อนวันปฐมนิเทศ จะเป็นเกมเลี้ยงไข่ไดโนเสาร์</p><p>และสอง ช่วงในวันปฐมนิเทศ ไข่ไดโนเสาร์จะฟักออกมาแล้วไปตีบอสไดโนเสาร์เพื่อช่วยเหลืออาจารย์ออกมา (ใช่ค่ะ เพื่อให้ออกมาพูดกับนักศึกษา … มาช่วยจริงๆนะคะ)</p><p>เกมเลี้ยงไข่ไดโนเสาร์ ก็นึกภาพกันได้คร่าวๆว่า มีไข่อยู่กลางจอ มีปุ่มสำหรับดูแลไข่ เช่นกดปุ่มพระอาทิตย์แล้วให้ความอบอุ่นไข่ กดปุ่มรูปหยดน้ำแล้วอาบน้ำไข่ มีค่าสถานะความเป็นอยู่ของไข่ ว่ามีความสุขหรืออยู่ดีกินดี(?)รึเปล่า นอกจากนี้ยังคำนึงถึงค่าลักษณะนิสัยไปยังตอนไข่ไดโนเสาร์ฟักออกในวันงานว่า ยิ่งมีค่าลักษณะนิสัยค่อนไปทางเป็นมิตรก็จะได้ไดโนเสาร์หน้าตาเป็นมิตร ถ้าค่อนไปทางดุร้ายพอฟักออกมาก็หน้าตาไปทางทีเร็กซ์ เพิ่มค่าโดยการตอบคำถามในฟังก์ชัน Daily Quest ถ้าตอบถูกก็จะเพิ่มค่า อะไรทำนองนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Nta884Bwn3zMLaCHoh4s_g.jpeg" /><figcaption>ภาพร่างเกมรูปแรกๆทำให้พอเห็นหน้าตาคร่าวๆได้ว่าเป็นยังไง โดยวาดในโทรศัพท์ Samsung Galaxy Note 5 ลูกรักของลาร่าเองค่ะ</figcaption></figure><p>มาต่อกันที่ส่วนหน้าต่อสู้หรือตีบอสไดโนเสาร์นั่นแหละ เราวางกันไว้ว่าจะมีการรวมพลังเหล่าไดโนเสาร์นักศึกษาเข้ามาตีบอส โดยจะมีห้องบอสหลายตัวแยกกันไปตามจำนวนอาจารย์ เมื่อตายบอสจะดรอปไข่ โดยจะเลือกบอสประจำอาจารย์มาสามอันดับแรกที่บอสตายก่อนขึ้นมาพูดกล่าวกับนักศึกษา ซึ่งไข่จะแตกออกก็จะเป็นรูปท่านอาจารย์ท่านนั้นๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nUbPcEu6Z5zyo1pajIuMhQ.jpeg" /><figcaption>ภาพร่างในช่วงหน้าต่อสู้กับบอสไดโนเสาร์ ลายมือสวยมากๆค่ะ (ประชด)</figcaption></figure><p>จากภาพร่างเหล่านั้นก็พอทำให้เราได้อ๋อและเข้าใจคร่าวๆแล้วว่า เกมของเราจะมีอะไรบ้าง ทั้งหน้าตา ฟังก์ชันต่างๆที่ต้องมี เป็นต้น พอทุกคนในทีมเข้าใจตรงกันแล้ว ขั้นต่อไปก็คือลงมือทำงาน … แต่เอ๊ะ ที่ผ่านมาเรายังไม่เคยใช้ Phaser 3 เลยนะ แล้วจะทำได้ยังไงกันล่ะ? ที่ผ่านมาก็เคยใช้แค่ Phaser 2 (ตอนเกมรามรัน) แล้วเวอร์ชั่น 3 มันแตกต่างจากเวอร์ชั่น 2 เยอะไหม? รอบนี้ต้องเขียนแบบ ES6 ด้วย แล้วมันคืออะไรง่ะ? ไหนจะ Socket.io อีก น้องงงไปหมดแล้วค่ะ</p><p>ในขณะที่เดฟหญิงคนเดียวในกลุ่มอย่างอิฉันกำลังนั่งเอ๋อตาแป๋วแหว๋วเป็นปลาทองในขวดโหล พี่เบ๊นซ์ก็พูดขึ้นมาว่า ยังไม่เคยใช้มาก่อน ก็ลองทำ <strong>Hello World</strong> สิ</p><p><em>… ม .. มันคืออะไรหรอคะ?</em></p><p>ตามความเข้าใจของเราหลังจากได้ฟังพี่เบ๊นซ์อธิบาย</p><blockquote>การทำ Hello World คือการเข้าไปเรียนรู้กับเรื่องใดเรื่องหนึ่งจนเข้าใจ อย่างประโยค Hello World นั้นมาจากการเขียนโปรแกรมพื้นฐานอย่างง่ายที่สุดคือการแสดงผลประโยค Hello World กว่าจะแสดงผลข้อความนี้ออกมาได้ ก็ต้องเข้าใจในภาษาที่เราใช้ก่อน ถูกไหมล่ะคะ?</blockquote><blockquote><em>(</em><a href="https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%AE%E0%B8%A5%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A5%E0%B8%94%E0%B9%8C"><em>ที่มาของประโยคนี้แบบเต็ม</em></a><em>)</em></blockquote><p>ซึ่งเราก็ต้องมาทำความเข้าใจกับตัวภาษาที่ใช้เขียนก่อนกว่าจะแสดงผลประโยคนี้ได้ เช่นเดียวกับ Phaser 3 ที่เราจะต้องใช้ เราก็ต้องไปเรียนรู้และทำความรู้จักกับมันจนเข้าใจก่อนถึงจะเขียนเกมได้</p><h3>ซาลาร่ากับการ Hello World</h3><p>เรียกได้ว่ามืด 20 ด้าน (ยืมคำพูดไนล์มา) แต่ก็พยายามเริ่มจากตัว Phaser 3 ที่เราจะใช้เขียนเกมก่อน วันแรกที่เริ่มนี่ก็แอบท้อ ทั้งวันหมดไปกับการ Clone ตัวอย่างต่างๆมาเพื่อดูโค้ด การติดตั้ง Node.js ลงในตัวเกม การทำความเข้าใจกับการเขียนแบบ ES6 การทำความเข้าใจกับการแบ่ง State ต่างๆของ Phaser 3 บลาๆๆ</p><p>วันแรกได้แค่กดลูกศรแล้วเห็ดหมุน วันที่สองทำระบบปุ่มได้ วันที่สามมีฟังก์ชันกดปุ่มแล้วเพิ่มค่าความเป็นอยู่พร้อม Text แสดงผล วันที่สี่ทำระบบเพิ่มลดหลอดค่าความเป็นอยู่ วันที่ห้าทำระบบพลังงาน เมื่อกดแล้วจะมีการใช้ Energy เมื่อหมดจะกดปุ่มต่อไม่ได้ ไปได้สวยสุดๆ การพัฒนาแบบต่อเนื่องนี่มันสุดยอดไปเลย</p><p>ส่วนวันที่หก … พบว่าเขียน Phaser ผิดเวอร์ชั่นมาตลอด เผลอทำด้วย Phaser 2 จ้า (ยิ้มแห้ง) แต่ถ้ามองในแง่ดี อย่างน้อยเราค้นคว้าและเห็นโค้ด Phaser 3 แบบผ่านๆ แถมได้ทำความรู้จักกับการเขียนแบบ ES6 (แม้จะใช้เป็นแค่ let กับ const) ด้วยนะ แหะๆ</p><h3>ประชุมงาน แบ่งงาน คุยกันให้เห็นภาพตรงกัน</h3><p>และแล้วการประชุมทุกสัปดาห์ก็วนเวียนมาอีกครา</p><p>โดยครั้งนี้เรามาการคุยกันแบบละเอียดมากขึ้น แตกแยกย่อยกันออกมาอีก เช่น การจะมีปุ่มให้ความอบอุ่นไข่เราต้องทำอะไรบ้าง ก็จะมีโค้ดแสดงผลไข่ เมื่อกดแล้วมีฟังก์ชันเพิ่มค่าความเป็นอยู่ (Mood) ของไข่ เป็นต้น แยกย่อยออกมาให้ครบทุกส่วน ทำให้เราได้เห็นภาพงานที่เราต้องทำในสเกลที่ละเอียดมากขึ้น</p><blockquote>ข้อดีของการแบ่งงานเป็น Task ให้เห็นภาพโดยละเอียดคือทำให้เราได้เห็นว่ามีอะไรที่ต้องทำบ้าง ช่วยให้เราจัดระเบียบในตัวเองได้ว่าทำส่วนนี้เสร็จจะทำส่วนไหนต่อ วันนี้จะทำอะไรและพรุ่งนี้จะทำอะไร การทำแบบนี้ทำให้เพื่อนๆฝ่าย Dev รวมถึงตัวเราเองทำงานกันเป็นระบบมากขึ้นเยอะเลย</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wXYwW_DgRBoxjrDccDsJuw.jpeg" /><figcaption>หน้าตา Task งานทั้งหมดของทีม Dev จะเห็นได้ว่ามีทั้งชื่อฟังก์ชันต่างๆ รวมถึงการประเมินเวลาในการทำงานคร่าวๆด้วย</figcaption></figure><p>ซึ่งทุกครั้งที่ประชุมงาน ฟังก์ชัน ระบบของตัวเกม หน้าตาก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เรียกได้ว่าเป็นรูปเป็นร่างขึ้นเรื่อยๆนั่นแหละ หลอด Mood จะไว้หน้าแรกไหม? กดดูตรงชื่อแล้วจะมีอะไรแสดงบ้าง? ระบบ Energy พร้อมตัวเลขจะอยู่ตรงไหน? ระบบ EXP จะเป็นยังไง? ยิ่งเราคุยกัน ทิศทางของเกมก็มีแต่จะดีขึ้น ดีสุดๆไปเลย ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3cyg08navh5Rwg6FuUGosw.png" /><figcaption>ภาพหน้า UI จากฝ่าย Design ของทีมเกม</figcaption></figure><h3>คำว่าพยายามไม่เคยทำร้ายสักคนที่ตั้งใจ</h3><p>(อยากจะเปิดเพลง Shonichi ประกอบ)</p><p>เอาล่ะหว่า ตอน Hello World ก็เรียนรู้ Phaser ผิดเวอร์ชั่น พอถึงเวลาต้องลงมือทำจริงๆ ช่วงแรกก็หนักเอาเรื่อง เพราะต้องทำไปด้วยเรียนรู้ไปด้วย หลายๆครั้งที่รู้สึกเหนื่อยเพราะทำไม่ได้ซักที แต่ก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ :D</p><blockquote>ความรู้สึกที่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆมันน่าตื่นเต้นอยู่เสมอเลยเนอะ</blockquote><p>ระหว่างที่เขียนโค้ด รูปจากฝ่าย Design ก็มารอแล้ว ซึ่งเมื่อไหร่ที่รูปจาก Design เสร็จแต่ฟังก์ชันส่วนที่ต้องใช้รูปนั้นยังไม่เสร็จนี่จะรู้สึกกดดันตัวเองอีก 2.5 เท่า แบบว่าตอนวาดเขาก็ต้องใช้เวลา แต่เขาใช้เวลาน้อยกว่าที่เราทำฟังก์ชันส่วนนี้อีก ฉะนั้นรีบๆทำได้แล้วว้อยยย เรียกได้ว่าเป็นแรงผลักดันชนิดหนึ่งก็ว่าได้นะ</p><p>และแล้ว ซาลาร่าก็ทำได้ (เย้)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9kmJ1Oz4Rt7whXDwlsRyEA.jpeg" /><figcaption>ภาพแห่งความสำเร็จ (ซ้าย: หน้าเกม, ขวา: รูป UI ของเกมจากฝ่าย Design)</figcaption></figure><p>แม้จะไม่เป๊ะ แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้เราก็เข้าใจถึงการใช้ Phaser 3 ในระดับที่มากพอจะดราฟเกมตัวเองให้ออกมาเป็นหน้าตาแบบนี้ได้ รวมถึงการเรียกใช้ฟังก์ชันต่างๆ ถึงแม้จะเป็นแค่เป้าหมายเล็กๆ<em>แต่สำหรับเราแล้วมันคือภาพแห่งความสำเร็จจริงๆ</em></p><p>เมื่อพื้นฐานเราแน่น จะต่อเติมขึ้นไปอีกเท่าไหร่ก็ไม่หวั่น นับวันที่ทำก็มีแต่จะทำได้เร็วขึ้น แต่ละงานที่วางไว้ให้ตัวเองได้ทำก็ไปได้ราบรื่นและสำเร็จตามที่วางไว้ในแต่ละวัน เส้นการทำงานเริ่มนิ่งต่างจากช่วงแรกที่หนักไปกับการดิ้นรนเรียนรู้ ทีนี้ก็เริ่มเขียนเกมได้อย่างไม่กระวนกระวานและมีความสุขมากขึ้นแล้ว</p><p>เรียกได้ว่างานดราฟ UI ตัวเกมเราจะรับหน้าที่เอง ทั้งการ Preload รูปเข้ามา, การเซ็ต x y ให้กับรูป, scale ของรูป, ฟังก์ชันการเปิดปิดการแสดงผลของรูป รวมถึงฟังก์ชัน Responsive …</p><p>ฟังก์ชัน<strong> Responsive ตัวร้าย!</strong></p><p>ด้วยความที่เราโค้ดเกมและรันบนจอคอมพ์มาตลอด ทำให้เราเห็นการแสดงผลของตัวเกมกับทุกหน้าจอโทรศัพท์ได้ไม่มาก แต่ละครั้งที่คนอื่นเข้าเว็บมาลองก็ล้วนมีปัญหากับ Responsive ของหน้าจอ แล้วเราเป็นคนที่รับทำในส่วนนี้ไง แก้วนไปค่ะ</p><p>หลังจากที่ตบตีกับมันจนท้อไปหลายที ก็แก้จนผ่านไปได้ด้วยดี โคตรภูมิใจตัวเองเลย เก่งมากแล้วนะคะลาร่า ❤</p><p>ทั้งหมดทั้งมวล เกือบทุกอย่างที่เห็นในตัวเกมคือฝีมือเราเอง เรียกได้ว่าค่า x y คือมือซ้าย ค่า scale คือมือขวา สมองคือ setVisible() หัวใจคือฟังก์ชัน Responsive ออกมาเป็นพลังแห่งซาลาร่า (เว่อร์)</p><p>ยังไม่นับฟังก์ชันอีกหลายตัวที่เป็นส่วนช่วยให้เกมมันทำงานได้ รวมถึงฟังก์ชันบางตัวที่เขียนได้แล้วยังขนลุกตัวเองว่าเขียนได้ไงฟะ!</p><blockquote>ยอมรับเลยนะว่าการมาทำตรงนี้ทำให้ Logic เราดีและไวขึ้นจริงๆ ;)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*a0f-fG2ARlGIp3plFFCDjA.png" /><figcaption>หน้าตาโค้ด Phaser 3 ที่เขียนขึ้นมา</figcaption></figure><p>ในระหว่างนี้ เอนจิ้นที่ต้องใช้งานก็มีเพิ่มขึ้นมาอีกมาก อาทิ <a href="https://vuejs.org/">Vue.js</a> สำหรับแสดงผลบนจอโปรเจ็คเตอร์, <a href="https://reactjs.org/">React</a>, <a href="https://github.com/axios/axios">Axios</a> สำหรับดึงค่าจาก Database โดยตัวที่ใช้คือ <a href="https://mariadb.org/">MariaDB</a> แต่เราที่หนักไปทางการโค้ด Phaser แล้วเลยไม่ได้มาช่วยทางนี้ซักเท่าไหร่ เลยไม่ได้รู้เรื่องอะไรทางนี้เท่าไหร่เลย ฮือๆ</p><h3>แต่ละครั้งที่ประชุม ก็ได้อะไรใหม่ๆกลับมาเสมอ</h3><p>“วันนี้เราจะมาเขียน Blueprint กันนะ”</p><p>สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากการประชุมงานและมีประโยชน์มากๆเลยก็คือการเขียน Blueprint หรือที่เรียกเต็มๆว่า <strong>A-DAPT Blueprint</strong> ซึ่งจะมีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละที่หรือรูปแบบงาน</p><blockquote>การเขียน A-DAPT Blueprint มีเพื่อให้เราได้รู้ว่า ในระบบๆหนึ่งมีการทำงานลงลึกไปถึงขั้นไหน ทำให้เราเห็นภาพเงื่อนไขเหตุการณ์ที่จะเกิด สิ่งที่ต้องคำนึงถึงและสิ่งที่ต้องเรียกใช้ได้ง่ายขึ้น</blockquote><p>พูดถึงระดับของ A-DAPT Blueprint ก่อน ซึ่งจะพูดจากบนสุดลงลึกไปเรื่อยๆ</p><ul><li><strong>Acceptance Test</strong> หรือที่ย่อว่า Test คือหัวข้อของสิ่งที่จะเกิดขึ้น</li></ul><p>ตามรูปด้านล่างแม้จะพูดถึงระบบเลือกบอสไดโนเสาร์ไปรอหน้าต่อสู้เหมือนกัน แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เหมือนกัน อันแรกคือกรณี User มีการเลือกบอส ก็จะส่ง User ไปห้อง Socket ที่เลือกไว้ แต่หากไม่ได้เลือกล่ะ? ก็จะเป็นอีก Test หนึ่งนั่นคือกรณีที่ User ไม่ได้เลือกบอส ทำให้เราต้องมาคิดเพิ่มว่าเราจะทำยังไง ทำให้เกมของเราครอบคลุมสภาพแวดล้อมอื่นๆที่จะเกิดขึ้นได้มากขึ้น ซึ่งเราได้วิธีแก้ปัญหาเป็นการ Random ให้นั่นเอง (ซึ่งก็ไม่คิดเลยว่าส่วนนี้จะกลายมาเป็นระบบกันตายในงานวันจริง เดี๋ยวจะพูดอีกทีนะ)</p><ul><li><strong>UI (User Interface)</strong> คือหน้าตาที่ User จะเห็น</li><li><strong>State</strong> หรือส่วนที่เป็นโค้ดและฟังก์ชันในการทำงาน ทำให้เราเห็นได้ว่า การที่ User จะเปลี่ยนจากหน้านี้ไปหน้านี้เราต้องมีอะไรบ้าง มีการเก็บค่าหรือเรียกใช้อะไรไหม</li><li><strong>API (Application Programming Interface)</strong> เป็นส่วนที่เชื่อมระหว่างโค้ดกับดาต้าเบส หรือบ้างก็เรียกใช้ฟังก์ชันอื่นๆนอกเหนือจากโค้ดของตัวเกม อาทิ การดึงข้อมูล การควบคุมการเปลี่ยนหน้าผ่าน Socket</li><li><strong>Database</strong> สำหรับเก็บข้อมูล User ไว้และเรียกใช้เมื่อต้องการ อะไรที่เกี่ยวกับดาต้าเบสก็จะเขียนในส่วนนี้</li><li><strong>3rd Party</strong> จะพูดให้เข้าใจง่ายๆคือสิ่งที่อยู่นอกเหนือจากนี้ เราไม่ได้เขียนโค้ดขึ้นเอง แต่นำมาเรียกใช้ อย่างเช่นการใช้งานระบบ Login ด้วย Facebook นั่นเอง</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_tlXek8TKnIjqMfMPRQWSw.jpeg" /><figcaption>ภาพแสดง Blueprint ของระบบเลือกบอสไดโนเสาร์เพื่อต่อสู้ด้วย รวมถึงการสุ่มบอสในกรณีที่ไม่ได้เลือก</figcaption></figure><p>อีกอย่างที่ได้เรียนรู้คือการแบ่งงานที่ละเอียดขึ้น จากเดิมจะเขียนแค่ว่ามี Task งานอะไรบ้าง เอามารวมๆกันแล้วรวบว่าก้อนนี้ใช้เวลากี่ชั่วโมง พอมาคราวนี้ <strong>เราแบ่งเป็น Task ไปว่า งานนี้ใช้เวลากี่นาที แล้วใครจะเป็นคนรับหน้าที่ทำ</strong> ซึ่งทำให้เพื่อนในทีมได้รู้หน้าที่ตัวเองว่าต้องทำอะไร ทำให้งานที่ทำไม่ไปทับกับเพื่อนหรือส่วนอื่นๆ</p><p>ด้วยความที่การเขียน Blueprint มันก็เปลืองกระดาษอะนะ #ทีมเกมทำให้โลกร้อน</p><p>บางวันที่ไม่เหลือกระดาษ ก็กลายเป็นว่าต้องติดบนกระจกซะงั้น (ฮา)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jnvjKrFCzbo_FCPy3ROg1Q.jpeg" /><figcaption>การเขียน Blueprint มิติใหม่ แปะบนกระจกไปเลยค่ะ!</figcaption></figure><h3>ส่งเกมออกสู่สายตาโลกภายนอก</h3><p>และแล้ววันนี้ก็มาถึง … วันปล่อยเกม SIT Dino นั่นเองงงงงงงงงง (จุดพลุ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q5Lk2QS7qjX79OopSRKJHQ.png" /><figcaption>ภาพที่แคปจากโทรศัพท์เราเอง เจ้า saguins เลเวล 7</figcaption></figure><p>ระหว่างที่ทำนี่ก็มีเพื่อนหลายคนแวะมาบอก</p><p>“ลาร่า อยากเล่นเกมเลี้ยงไข่แล้วอะ” บ้างก็ “เมื่อไหร่จะเปิดให้เล่น อยากเลี้ยงงงง”</p><p><em>การเรียกร้องของท่านสิ้นสุดลงแล้วค่ะ!</em></p><p>ทีมเกมได้ทำการปล่อยเกมในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนวันปฐมนิเทศตามที่วางแผนไว้ (แต่มีน้องปีหนึ่งมาเล่นเยอะตามที่วางแผนไว้ไหม … ไม่รู้) ก็ถือว่าเป็นไปได้ด้วยดี ระหว่างนี้เราก็แก้บัคและทำส่วนที่เป็นระบบต่อสู้เพื่อให้พร้อมกับวันปฐมนิเทศ</p><p>ทั้งๆที่เป็นช่วงปล่อยเกมแท้ๆแต่กลับไม่ค่อยรู้สึกตื่นเต้นเลย คงเป็นเพราะอยู่กับเกมนี้มานานแล้วล่ะมั้งคะ อยู่ด้วยกันมาตั้งสองเดือนแน่ะ (ฮา)</p><h3>วันนี้ที่ลอยคอ เอ้ย! รอคอย</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BWTIOQOuEgVJQfcF3HUoLQ.jpeg" /><figcaption>ความรู้สึกที่ได้เห็นโลโก้เกมตัวเองที่โชว์หราอยู่บนจอท่ามกลางผู้คนนับร้อย เป็นอะไรที่สุดยอดมากๆ</figcaption></figure><p>วันงาน วันจริง วันนี้ที่รอคอย วันที่จะชี้ว่าสิ่งที่ทำมา จะรอดหรือจะร่วง</p><p>เข้ามาช่วงเกมจะเริ่มพอดี ได้เห็นลำดับเกมตัวเองตั้งแต่ต้นจนจบงาน …</p><p><em>หน้าซีด..</em></p><p>เกมบัคตั้งแต่จบการเลือกบอสครั้งแรก พอจะเลือกบอสครั้งที่สองนั้นเกิดการบัคทำให้มีตัวที่เลือกไม่ได้มากกว่า 3 ตัว ได้ไปฟังจากพีเบ็นซ์ตอนจบงานได้ความว่า ข้อมูลที่ส่งมาหา Socket มันเยอะและเป็นก้อนใหญ่เนื่องด้วยในห้องรับรองมี User จำนวนมาก ทำให้ตอนปิดรับข้อมูลมีข้อมูลตกค้างที่ยังส่งมาไม่ถึง ทำให้ส่วนที่ตามมานั้นทับกับที่มีอยู่ กลายเป็นว่าข้อมูลที่เก็บไว้ในดาต้าเบสบึ้มไปเลย … โอ้</p><p>ระหว่างงานที่ช็อคในใจไปแล้ว ก็ได้เห็นว่าแม้น้องๆจะเลือกบอสกันไม่ได้ แต่ยังมีระบบ Random User เข้าห้อง Socket เพื่อเข้าสู่หน้าการตีบอสต่อได้อยู่ดี เรียกได้ว่ารอดตาย ยังคงตีบอสเอาคะแนนมาเรียกท่านอาจารย์ขึ้นไปพูดได้ตามลำดับที่วางไว้ไปจนจบงาน เรียกได้ว่าแบกตัวเองสภาพโชคเลือดจนชนะเกมได้ในท้ายที่สุด</p><p><em>โล่งใจ…</em></p><p>ขอกราบขอบคุณการเขียน A-DAPT Blueprint มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ (ฮาาาาา)</p><p>จบจากงานนี้ช่วงบ่ายก็ได้เอาเรื่อง SIT Dino นี้ไปพูดต่อในงาน BrownBag ด้วย มีน้องๆเข้ามาฟังจนเต็มห้อง Train 4 เลยทีเดียว ขอบคุณที่มาฟังพี่พูดนะคะ ❤</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rO07hrvRAJnUc-x-UxxzzQ.png" /><figcaption>ปิดท้ายด้วยรูป Github ตัวเอง ที่เขียวๆช่วงขวามือก็นั่นแหละ ช่วงทำงาน SIT Dino นั่นเอง</figcaption></figure><h3>โปรเจกต์นี้สอนให้รู้ว่า</h3><ul><li>จงอย่า Hello World ผิดอย่าง เพราะมันจะทำให้เสียเวลาที่ต้องเรียนรู้เพิ่ม</li><li>ได้ฝึกการเขียนโค้ดที่เป็นระเบียบมากขึ้น (อย่างน้อยก็มากกว่าเกมก่อน ฮาา) รวบอะไรได้รวบ รวมถึงเป็นครั้งแรกที่ได้ลองเขียนแบบ OOP สุดยอดไปเลย</li><li>คุยกันเยอะๆ คุยกันดีๆ เพื่อให้งานเราเดินไปในทางเดียวกัน</li><li>การจัดการงานเป็นระบบล้วนส่งผลดีต่อตัวเอง ต่องาน ต่อผู้อื่น</li><li>ได้เรียนรู้การใช้ Tools ใหม่ๆ ทั้งเอนจิ้นเกมที่ใช้ หรือแม้แต่โปรแกรมคุยงานอย่าง Slack ซึ่งโคตรจะคูล</li><li>ไม่มีอะไรที่เราจะผ่านไปไม่ได้ พยายามเข้าไว้ เหนื่อยก็พัก ไม่ไหวก็นอน อย่าหักโหมเมื่อพร้อมแล้วก็ลุยต่อได้เลยยย</li><li>จะทำอะไรอยากให้คำนึงในมุมมองของ User ไว้เสมอว่ากับสิ่งๆหนึ่งมันจะสามารถเกิดเหตุการณ์แบบไหนได้บ้าง ยากไปซับซ้อนไปรึเปล่า</li><li>ได้อะไรมามากมายเกินคาดไว้มากๆ การได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จัดการตัวเองได้เป็นระบบมากขึ้น ได้การทำงานใหม่ๆมา ความรู้สึกที่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆนี่มันดีจริงๆเลยค่ะ</li></ul><blockquote>รักทุกคนที่มีส่วนร่วมกับงานนี้และทำให้งานนี้ผ่านไปได้ แม้อาจจะไม่ได้เอ่ยชื่อเลย ทั้งทีมเกมฝ่าย Developer, Design, Sound, Infrastructure ขอบคุณทุกคนจริงๆค่ะ</blockquote><blockquote>ขอขอบคุณทุกคนจากใจ ❤</blockquote><blockquote>⸻ ลาร่า, Developer หญิงคนเดียวในกลุ่มทีมเกม</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dfbec95337ad" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/alchemist-itbangmod/orientation2018-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87-sit-dino-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B9%88%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%8B%E0%B8%95%E0%B9%8C-dfbec95337ad">Orientation2018 กับการสร้าง SIT Dino ที่ไม่ได้ให้แค่การเป็นเกมบนเว็บไซต์</a> was originally published in <a href="https://medium.com/alchemist-itbangmod">Alchemist</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>