<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Elif Naz Çoban on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Elif Naz Çoban on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*cIUsRNWoqUmLCKTl4OPTpQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Elif Naz Çoban on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 09:25:01 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@cobanelifnaz12/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[ONE DAY]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/one-day-50ee1aaa665a?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/50ee1aaa665a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 11 Sep 2025 13:52:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-11T13:52:58.369Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Evde olduğum birkaç gün bana normalde hiç izleyemediğim hızda dizi izleme fırsatı sundu. Bu sürede One Day’i bitirdim. Tabii böyle hızlı bitmesinin sebebi ilgimi son derece çektiğinden de olabilir. Eskiden beri dünyayı olduğu gibi gören, insanların ortak yaralarını anlatan, varolmanın ağırlığını gözler önüne seren, gerçekçi ilişkilerle bezenmiş filmleri, dizileri ve kitapları severim. Çünkü onlarda kendimden bir parça bulurum, yalnız veya başarısız olmadığımı hissederim. One Day de işte böyle bir diziydi. Gerçekti.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*6NYcVECNPatCRPaTAaLldA@2x.jpeg" /></figure><blockquote>“How is that someone can go from being a total stranger to being the most important person in your life?”</blockquote><p>Üniversite mezuniyetlerini kutladıkları partide tanışan Emma ve Dexter’ın yirmi yıla yayılan arkadaşlık ve aşk hikayesini izliyoruz. Birbirinden oldukça farklı olan bu ikilinin hayatı yaşayış biçimleri de oldukça farklı. Bu yüzden hayat onları farklı yönlere savuruyor. Ancak seneler içinde iletişimleri sürüyor ve ikisinin de hayatından kesitleri izliyoruz. Yirmili yaşlarının ortalarında hayatla mücadelelerini, kim olduklarını bulmak için verdikleri savaşı görüyoruz. Bu dönemde Dexter’ın sevilen birinin kaybına alışma süreci, Emma’nın neden içinde olduğunu bilmediği ilişkisi ve kendini gerçekleştirme hevesi ön planda. Zaman geçtikçe ikilinin arasında değişmeyen tek şey kalplerinden bir diğerininkine akan enerji.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*s2ro3TJfsMGIPU58LP8MwQ@2x.jpeg" /></figure><p>Hayatları değiştikçe birbirleri için her zaman sığınacak bir liman ve en yakın arkadaş oluyorlar. Dex her zaman Emma’nın onun için orada olduğunu biliyor. -Dex’in hayatının oldukça zor bir zamanında Emma’yı telefonla aradığı bir sahne var. O zamanlar cep telefonları yok ve Dex telesekretere bir mesaj bırakıyor. İzleyince insanın göğsüne öküz oturtuyor.- Emma ise Dex’i tüm uçarılığına ve -zaman zaman- kabalığına rağmen kalbinde sıcacık hissetmeye devam ediyor.</p><blockquote>+I just thought I’d finally got rid of you.</blockquote><blockquote>-I don’t think you can.</blockquote><p>Hayatta bazı dönemlerin iyi bazı dönemlerin kötü olduğunu, bizim için yazılanın sonunda bizi bulacağını hissettiren bu dizide bazı diyaloglar insanın içinde hissettiği ama dilinin söylemekte zorlandığı noktalara değiniyor. Özellikle Dex’in yaşadıkları beni oldukça üzdü. Hayatın tüm zor taraflarını gördü. Bu sebeple çoğu zaman kendini kaybolmuş hissetti ve günü geçirmek için çabaladı. Çok şey denedi, bazen büyük şeylere cesaret etti, hayal kırıklığına uğradı, her şeyi berbat ettiğini hissetti, bazen de sevindi. Tıpkı hepimiz gibi.</p><blockquote>“When I was younger, everything seemed possible, and now it’s like nothing does.”</blockquote><p>Emma ise yavaş da olsa kendini gerçekleştirmeye başlamıştı, o da birçok şey denemişti ama dünyayı değiştireceğine olan inancı hala bir yerlerde yanıyordu. Ancak ikisinin de hayatında bir eksik vardı; birbirleri.</p><p>Dizinin son bölümü sizi biraz üzebilir. Beni ağlattı. Jeff Buckley’in Lilac Wine şarkısı da ağlamamanız konusunda pek yardımcı olmuyor açıkçası. İçinizde bir boşluk ve çaresizlik hissiyle kalakalıyorsunuz. Şimdi ne olacak?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*mtZYTf6Eiq7pQ5DotSMjxg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=50ee1aaa665a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Melisa Kesmez-Çiçeklenmeler]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/melisa-kesmez-%C3%A7i%C3%A7eklenmeler-c1275e2059f1?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1275e2059f1</guid>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[relationships]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 18 Jul 2025 07:43:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-18T07:44:14.948Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h2>MELİSA KESMEZ-ÇİÇEKLENMELER</h2><p>Oldukça uzun zamandır okuduğum kitaplardan bahsettiğim yazılar yazmıyordum. Eskiden ne çok yazardım, bilirsiniz. Okuduklarımdan bahsetmeyi fazlaca özledim, ve sonunda içimi sıcacık yapan bir hikayeyi anlatmaya karar verdim. Bu hikaye Türkan’ın hikayesi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y4FLrs2HWdLu2TM39_rcTw@2x.jpeg" /></figure><p>Kitaptan bahsetmeden önce Melisa Kesmez’in dilinden ne kadar keyif aldığımı anlatmak istiyorum. Basit ve yalın bir anlatımla yoğun duygular hissettirebilen Melisa Kesmez’in kitaplarını okutan unsurun bu olduğunu düşünüyorum. Onun, her zaman en küçük detayları fark eden içimdeki sese yakınlığı bazı sayfalarda tüylerimin diken diken olmasına sebep oldu diyebilirim.</p><p>Türkan’ın hikayesiyse şöyle; yıllarca bir evin içinde iki yabancı gibi yaşamış Orhan ve Türkan’ın birlikteliği Orhan’ın kanserle kısa ve hızlı seyreden savaşının son bulmasıyla nihayete eriyor. Türkan’ın ilk, Orhanın ise ikinci evliliği olan tutkudan uzak bu ilişkide birlikte uyunulan geceler, heyecanlı deneyimler yok. Sıcak hissettiren anlar Türkan’ın Orhan’ı uzaktan sevmeleri, evde Orhan’ın terliklerinin çıkardığı sese olan aşinalığı, bazen Orhan’ın okuduğu ve ilginç bulduğu şeyleri Türkan’a anlatmak için onu çağırdığı odasına usulca sokuluşu gibi minik detaylarda saklı. Çünkü Orhan aslında yalnızlıktan kaçtığı bu ilişkide Türkan’ı bir yarenden daha fazlası olarak görmez. Türkan ise hiçbir zaman daha fazlasını istemeyecek kadar mülayimdir.</p><p>Hikaye Orhan’ın gidişinden sonra Türkan’ın ilk kez kendine ait bir hayatın içinde var olmaya çalışmasını ve çiçeklenmelerini anlatıyor. Hayatını birine adamış, birinin gölgesinde yaşamış, zaman zaman nefes almanın, ait olmanın, dinginleşmenin ne olduğunu unutmuş kadınların duygularına tercüman oluyor Türkan. Orhan’ın arkasında bıraktığı, senelerdir yerinden bir milim oynamamış -tıpkı Türkan gibi- limon rengi karavana atlayıp yeni bir hayat yaratıyor kendisi için. Yolda yeni insanlarla tanışıyor, yeni renkler, yeni tatlar keşfediyor.</p><p>“İnsanın kendisini tastamam hissettiği herhalde böyle birkaç an vardı hayatta. Öyle hep başı kesik tavuk gibi dolaşmıyordun bir ömür dağ bayır. Bir an geliyor artık burada biraz dinlenebilirim diyordun.”</p><p>Melisa Kesmez, yolunu kaybettiğini sanan, belki de henüz yola çıkmaya hiç cesaret edememiş ve hatta ürkekliğinin farkında dahi olmayan tüm kadınların yüreğindeki kıvılcımı hissetmelerini sağlayacak.</p><blockquote>🌸 Geçen zamanda Orhan bir gün olsun çıkmadı aklımdan. Onun başlarda içimi dalayan kırgın hatırası, yavaş yavaş yitirdi köşelerini, bir an geldi artık batmaz oldu. Odasının aralık kapısından koridora sızan sarı ışık, mutfaktaki tıkırtıları, evi gezen terlikleri gün gün bir sis denizinin içinde uzaklaştı benden ama hiçbir zaman görüş mesafesinin dışına çıkmadı.”</blockquote><blockquote>🌸”Onunla küçük bir insanın yürümesine, konuşmasına, dünyayı parça parça anlamasına, yeryüzünde kendisine yer açmasına, körpe bir yaşamın her gün müthiş bir iştahla değişip dönüşmesine şahit oldum. Onun çocukluğunu kendi çocukluğumun ucuna teğelledim, mutlu bir çocukluk için asla geç değilmiş, zamanın uzak bir adasında onunla akran oldum.”</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1275e2059f1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[STOİZM VE İLKELERİ]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/stoi%CC%87zm-ve-i%CC%87lkeleri%CC%87-58a5b5d34243?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/58a5b5d34243</guid>
            <category><![CDATA[stoa]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[stoizm]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Feb 2023 12:06:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-02-27T12:06:42.925Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhaba! Uzun bir aradan sonra yeni bir yazıda tekrar buluşmak çok güzel. Geçirdiğimiz bu zor zamanlarda, daha güçlü bir psikolojiye ve daha derin bir kavrayışa erişebilmeniz için sizlere stoacı felsefeden bahsetmek istedim. Yazının devamında stoacı felsefenin nasıl ortaya çıktığından, neleri benimsediğinden ve hayatınızda nasıl kullanabileceğinizden bahsedeceğim.</p><p>STOACILIĞIN DOĞUŞU</p><p>Stoacılığın kurucusu Kıbrıslı Zenon’dur. M.Ö 300’lü yıllarda yaşayan, zengin bir tüccar olan Zenon’un tüm mal varlığını içinde bulunduran gemisi bir deniz seferi sırasında batar. Tüm servetini yitiren Zenon sonraki yaşamını nasıl devam ettireceğini bilemez. Bu durum onu hayat hakkında düşünmeye iter. Kendini kitaplara verir, bol bol okur, etrafındaki filozoflarla uzun tartışmalar yapar ve sonunda kendi felsefi öğretisini geliştirmeye karar verir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/210/1*tINm2wzLbLstWQ1MwPxOMg.jpeg" /><figcaption>kıbrıslı Zenon</figcaption></figure><p>Peki ya Stoacılığı Zenon bulduysa neden ismi Zenonizm falan değil? Nedeni bu felsefi düşüncenin bir kişi üzerine kurulu olması ve onunla kalıp haline gelmesinin istenmemesidir. Stoacılık, adını kurulduğu okulun uzun ve görkemli kolonlarından alır. Bu kolonların her birine “stoa” denir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*BQmljW8IFbXS9AliZdCgMw.jpeg" /><figcaption>stoa</figcaption></figure><p>STOACILIĞIN TEMEL İLKESİ</p><p>Stoacılığın en önemli ilkesi insanın doğaya uygun yaşamasıdır. Ancak burada bahsedilen doğa, tabiat değildir, daha evrensel ve kozmiktir. Stoacılara göre Tanrı doğanın her yerindedir. Bu nedenle doğa yücedir, yaratıcıdır, en üstün değerdir. Biz insanları diğer canlılardan ayıran en önemli özellik akla sahip olmamızdır. Akıl bize doğa tarafından bahşedilmiştir. Dolayısıyla bizden beklenen aklımızı kullanmak ve akla uygun yaşamaktır.</p><p>DİĞER İLKELER</p><p>Stoacılığa göre insan mutluluğa ulaşmaya çalışmalıdır. Bu doğrultuda birkaç Stoacılık ilkesinden bahsedeceğim size.</p><p>1- Kontrol alanı:</p><p>Başımıza gelen kötü olaylarda ya da içimizi kemiren sıkıntılarda bizim kontrolümüzün olup olmaması durumu ele alış biçimimizi oldukça etkileyecektir. Canınızı sıkan bir durumla ilgili bir adım geriye çekilip kendinize şunu sormalısınız, “Bu durumu düzeltmekle ilgili elimden bir şey gelir mi? Bu değiştirebileceğim ve benim kontrolümde olan bir şey mi?” Kontrol alanımız dışında gelişen olumsuzluklar üzerine çok fazla düşünüp kendimizi suçlamak uzun vadede bizleri tüketir ve içinden çıkmanın çok zor olduğu bir ruh haline sürükler. Bunun yerine kontrol edebileceğiniz, geliştirebileceğiniz taraflara odaklanmayı öğrenmek sizler için daha iyi bir çözüm önerisi olacaktır.</p><p>2- Krizi fırsata çevirmek:</p><p>Hayatta her zaman iyi şeyler olmuyor. İnsanın başına bazen öyle şeyler geliyor ki nasıl üzüleceğini bile şaşırıyor. Yaşama erdemi de tam olarak burada başlıyor bana kalırsa. Stoizme göre her kriz beraberinde bir fırsat doğurur. Olumsuzluklar, geliştirilebilecek alanlar olarak gözükmelidir. Her ne kadar o an hiç öyle hissetmesek de olumsuzlukların içinden nasıl çıkabileceğimizi, dibi gördükten sonra nasıl tekrar yukarılara tırmanabileceğimizi düşünmeliyiz. Aksi halde yaşam son derece çekilmez bir hal alacaktır.</p><p>3- En kötü ihtimali düşünmek:</p><p>Bazen çok kaygılandığınızda kendinize şunu söyleyebilmenizi ister stoizm: “En kötü ihtimali düşünelim ve sonucunda neler olabileceğini hayal edelim. En kötü ihtimalle başıma ne gelir? Bu süreçte nasıl hissederim?” Olabilecek en kötü şeyi mantık çerçevesinde düşünerek kafanızda oturtmanız halinde yaşanabilecek olumsuzluklara daha hazırlıklı olursunuz. Bu durumda olumsuzluklarla yüz yüze geldiğinizde vereceğiniz tepkiler daha tanıdık ve minimal olacaktır.</p><p>4- Ölümü hatırla:</p><p>Kulağa son derece rahatsız edici ve ürkünç gelse de, son günlerde oldukça sert bir gerçeklikle yüzümüze çarpan ölümü hatırlamak gerektiğini söylüyor Stoizm. Bu dünyada hiçbir şeyin sonsuz olmadığını, her bir canlının, her bir anın ölümlü olduğunu unutmamak gerek. O an yaşadığın kötü hissiyat da sonsuz değil, kahkahaların da sonsuz değil, buradaki günlerin de sonsuz değil. Bu durumu biliyor olmak olumsuz duyguların verdiği hissiyatı hafifletmek için iyi olabileceği gibi, hayatın akışı içinde koşturduğumuz ve her şeyin bulanıklaştığı anlarda durup soluklanmayı, anın keyfini çıkarmayı, sevdiğimiz insanlarla sevdiğimiz yerlerde geçirilen vakitlerin değerini tekrardan hissetmeyi sağlayacaktır. Hayatı oluşturan şeylerin büyük büyük aksiyonlar değil de küçük, minicik detaylar olduğunu düşünürüm hep. Kendinizi ya da sevdiğiniz birini mutlu edebilecek küçük detayları hiçbir zaman atlamayın. Hatalar telafi edilebilir ancak sadece bunun için gereken zamana sahipseniz. Giden zamanı geri getirmek mümkün değildir. Bu yüzden neyi hedefliyorsak ona ulaşmak için çabalamalıyız. Yorulduğumuzda bunu hatırlamak çok iyi ve gerçek bir motivasyon kaynağı olacaktır diye düşünüyorum.</p><p>5- Kırılganlığını saklama:</p><p>Stoizm der ki güçlü olmak demek kırılgan olduğumuz gerçeğini unutmak demek değildir. Güçlü olmak, gerektiğinde yardım isteyebilmek, o an hissettiğin neyse onu saklamadan gösterebilmek demektir. Duygular çok özel şeylerdir, onları göstermekten çekinmemeliyiz. Hislerimizden bahsetmekten, yardım istemekten ve yardım etmekten geri durmamalıyız. Aksi halde olumsuzluklarla baş etmek olanaksız hale gelecektir çünkü hepimiz insanız ve hiçbirimiz yalnız olmak için doğmadık. Zayıf yanlarınızı göstermekten insanların zayıf noktalarınızdan faydalanacağını düşündüğünüz için çekiniyorsanız çok sevdiğim bir kitaptan ufak bir alıntıyı paylaşmak isterim:</p><p><em>“… zaman içinde güvendiği insanların da ona ihanet edebileceğini ilk kez idrak edebildiği doğruydu ve bu her ne kadar üzücü olsa da aynı şekilde kaçınılmazdı, üstelik hayat onu ileri götürmeye devam edecekti çünkü onu bir biçimde yolda bırakan herkese karşı, hiç yolda bırakmayacak en az bir kişi vardı.”</em></p><p><em>-A little life, Hanya Yanagihara</em></p><p>6- Öfke zayıflıktır</p><p>Stoizme göre öfke, kontrolün kaybıdır. Öfkeli olduğunuz anlarda yaptığınız şeyler genelde sakinledikten sonra pişmanlık hissi veren şeylerdir. Öfke güç değildir. Sakinlik ve kontrol erdemdir. Neden öfkelendiğinizi sorgulamak çok önemlidir. Öfkenizin içinizdeki hangi duyguyu maskelediğini bulmak uzun vadede hayatınızda çok büyük değişiklikler yaratabilir ve tartışmalarınızı daha kolay nihayetlendirmenize yarayabilir.</p><p>7- İnsanlar aslında olaylardan rahatsız olmazlar, olaylara karşı ürettikleri fikirlerden rahatsızlık duyarlar:</p><p><em>-Epictetus</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*iwSyESfEUUDvRmRy.jpg" /><figcaption>Epictetus</figcaption></figure><p>Stozim’in bizlere söylediği bir diğer şey de olumsuz olay ve durumların genellikle başınıza geldiğinde kafanızda kurduğunuz kadar acı verici olmayacağıdır. İnsan beyninin kompleks ve harika çalışan tarafı aynı zamanda oldukça mantıksız felaket senaryoları oluşturmakta da oldukça başarılıdır. Beynimizin bu yeteneğini unutmamakta fayda var diye düşünüyorum.</p><p>8- Büyük resme bak:</p><p>Büyüklüğün belli bir ölçüsü yoktur. Yükselten veya alçaltan şey kıyaslamadır. Bir nehirde büyük görünen bir gemi, denizde küçüktür.</p><p><em>-Seneca</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*W34v7S161jFGqPAqxhEFLA.png" /><figcaption>Seneca</figcaption></figure><p>9- Mantığını kullan</p><p>İnsanlar ikiye ayrılır: akılcı olanlar ve kalpçi olanlar. Stoizm’in öğretilerine göre mantık ve akılla hareket etmek mutluluğa götürür. Tutkunun ve korkunun arkasından sorgusuzca gitmek her zaman iyi olmayabilir.</p><p>10- Dünyadaki hiçbir çıkar kendinize olan saygınızı yitirmeye değmez</p><p><em>-Marcus Aurelius</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*8Dz0DCR4G4pTWmfy.jpg" /><figcaption>Marcus Aurelius</figcaption></figure><p>Stoizm’in öğretilerini benimseyip hayatınıza uyguladığınızda nelerin değiştiğine çok şaşıracağınıza inanıyorum. Umarım önünüzü görebilmenizde size yardımcı olabilmişimdir. Bir sonraki yazımda görüşene dek,</p><p>Sağlıkla kalın!</p><p>Elif Naz Çoban</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=58a5b5d34243" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BAĞLANMA STİLLERİ]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/ba%C4%9Flanma-sti%CC%87lleri%CC%87-cfb6031835fa?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cfb6031835fa</guid>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[psychology]]></category>
            <category><![CDATA[bağlanma]]></category>
            <category><![CDATA[bağlanma-stilleri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Dec 2022 13:30:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-26T14:15:27.816Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tdUzYm1h85kxMxALRpl7Rw.png" /></figure><p>Daha önce ilişkilerinizin neden hep mutsuz sonla bittiğini, neden bir türlü dikiş tutturamadığınızı, neden hep yanlış insanları seçtiğinizi ve kendinizi neden sonsuz bir kısır döngü içinde bulduğunuzu düşündünüz mü? Başarısız ilişkilerinizin sebebi bağlanma stiliniz olabilir. Yani belki de belalı tiplerin favoriniz olduğu düşüncesi doğru değildir. Bu yazımda sizlere bağlanma stillerinin neler olduğu ve ilişkilerinizi nasıl etkilediğinden bahsedeceğim. Böylelikle siz de kendinizi anlamlandırmaya bir adım daha yaklaşarak sonraki ilişkinizde daha sağlam temeller oturtabilirsiniz.</p><p>Temel bağlanma stilleri dört adet. Güvenli bağlanma, kaygılı bağlanma, kaçıngan bağlanma ve kaygılı-kaçıngan (düzensiz)bağlanma. Hepsini açıklamaya çalışacağım.</p><p>GÜVENLİ BAĞLANMA</p><p>İlk bağlanma stilimiz güvenli bağlanma. Çocukluğunuzda, fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarınız bakım veren kişi tarafından iyi ve tutarlı biçimde karşılandığında, çocuk ve bakım veren arasında -genellikle anne- güvenli bağlanma gerçekleşir. Güvenli bağlanan çocuklar yetişkinliklerinde de sosyal ilişkilerinde güvenli bağlanırlar. Güvenli bağlanan birey, karşısındakine güven duymakta sorun yaşamaz, duygularını ifade edebilir, ilişkilerinde net sınırlar koyabilir ve kıskançlık, güvensizlik gibi sorunlar yaşamamaya daha yatkındır.</p><p>KAYGILI BAĞLANMA</p><p>İkinci bağlanma türümüz kaygılı bağlanma. Çocuklukta bakım veren tarafından yeterli ilgi ve duygusal doyum alamamış çocuklar kaygılı bağlanırlar. Daha sonraki ilişkilerinde de bu bağlanma tarzını sürdürmeleri olasıdır. Güvensiz bağlanma türlerinden biri olan kaygılı bağlanmaya sahip kişilerin en belirgin özellikleri yoğun terk edilme duygusu hissetmeleridir. İlişki içindeyken partnerlerinin her olumsuz davranışında “Beni terk edecek, beni bırakıp gidecek.” düşüncesine kolayca kapılırlar. Güvensizlik duygusu hissederler. Partnerlerinin onlara olan sevgisini, sevilmek için yeterince iyi olup olmadıklarını sorgularlar. Partnerleri uzaktayken güvensizlik duygusundan doğan kıskançlıkla baş etmekte zorlanabilirler, bu yüzden partnerlerini kendilerine yakın tutmak isterler. Aksi takdirde karşı tarafı suçlayıcı hissettirecek manipülatif hamlelere başvurabilirler. Kaygılı bağlanan bireyler yalnız kalmaktan ve reddedilmekten korktukları için ilişki bağımlılığı geliştirebilirler. Yalnız kalmak hoşlarına gitmediği için sürekli olarak yeni ilişkilerin peşinde koşarlar. İlişki içindeyken abartılı, saplantılı davranışlara ve tepkilere daha yatkınlardır.</p><p>KAÇINGAN BAĞLANMA</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/604/0*rdGp7-ZAOJcJcEne" /></figure><p>Hani bir adam vardı, Ada’yı terk edip gittiğinde hepimizi ağlatan. Evet, Issız Adam’dan bahsediyorum. Issız adamlar ve ıssız kadınlar kaçıngan bağlanan bireylerdir. İlişkilerinde en başlardayken inanılmaz tutkulu olurlar. Öyle ki tutkulu ve yüksek davranışları bir süre sonra karşı tarafı da etkisi altına alır ve çok güzel başlayan bir ilişki yaşanır. Ta ki, kaçıngan bağlanma devreye girene kadar. Çocukluklarında daha mesafeli ebeveynlere sahip bireyler, daha özgürlükçü ve bağımsız olmaya alıştıklarından, böyle ilişkiler kurmaya devam etmek isterler. Bu kişiler yakın ilişkiler kurmak istemezler. Yakın ilişkilere girdiklerinde özgürlüklerini kaybedeceklerini hissederler. Bu yüzden başlarda çok güzel başlayan ilişki sürerken, birden yok oluverirler. Tıpkı Alper’in Ada’yı mutfak masasında birden terk edişi gibi. Sonra yine tıpkı Alper gibi, ayrılığın ilk günlerinde kuş gibi hissederler. Belki de günler sonra bir saç tokası onlarla alay eder, orasını tam bilemeyeceğim. Çocukluk dönemlerinde sorunlarına ve isteklerine çok fazla değer verilmemiş ya da bu ihtiyaçları ilgisiz ve tepkisiz bırakılmış bireyler, duygusal farkındalık geliştirmekte zorlanırlar. Bu sebepten duygularını yok sayarlar. Kaçıngan bağlanan birinin bitirdiği ilişki sonrası karşı taraftan daha az acı çekmesi, geliştiremediği duygusal farkındalıktan kaynaklıdır. Bu kişiler gündelik, kısa ilişkileri uzun ilişkilere tercih ederler.</p><p>KAYGILI-KAÇINGAN (DÜZENSİZ) BAĞLANMA</p><p>Bu bağlanma stiline sahip çocuklar, bakım verenleriyle bir süre ayrı kaldıktan sonra bir araya geldiklerinde çocuk anneye adım atmayabilir. Annesini cezalandırır. Terk edilmekten korkar fakat adım atmaya da çekinir. Bu bağlanma stiline sahip bireylerin sergileyecekleri davranışlar yukarıda bahsettiğim iki güvensiz bağlanma türünün birleşimidir. Bu yüzden detaya girmeyeceğim.</p><p>Bağlanma stilinizi öğrenmek, hatta varsa partnerinizinkini de biliyor olmak zorda olan ilişkinizi iyileştirmek, birbirinizi daha iyi anlayabilmek için oldukça önemli bence. Eğer bir ilişkiniz yoksa, bundan sonraki ilişkilerinizde bağlanma stillerinizin farkında olmak size yol gösterici olacaktır.</p><p>Bir sonraki yazımda tekrar buluşana dek sağlıkla kalın!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cfb6031835fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SAĞLIKLI SEVGİ NEDİR NE DEĞİLDİR?]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/ge%C3%A7enlerde-bir-kitap-okuyordum-bolca-al%C4%B1nt%C4%B1-da-payla%C5%9Ft%C4%B1m-hikayelerimde-ustal%C4%B1k-gerektiren-kafaya-b3df9f3b7eb8?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b3df9f3b7eb8</guid>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <category><![CDATA[toxic-relationships]]></category>
            <category><![CDATA[healthy-relationships]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Sep 2022 14:38:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-12T15:07:49.097Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Geçenlerde bir kitap okuyordum, bolca alıntı da paylaştım hikayelerimde, “Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı”. Orada bir bölüm sağlıklı sevginin ne olduğuna ve ne olmadığına ayrılmıştı. Ben de bu konuda bir yazı yazmak istediğimi fark ettim çünkü günümüzde insanların sevgi sandıkları şeyin sağlıklı sevgiden oldukça uzak olduğunu düşünüyorum. Birbirlerine asla uyumlu olmayan insanların sevgi sandıkları davranışların arkasına sığınıp bir nevi “optik illüzyon” yaratarak toksik ilişkilerin içinde hayatta kalmaya çalışmaları hatta bazen bu durumdan mazoşistçe bir zevk almaları zincirleme felaket serisinin başlangıcı oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/1*XY62Q_kmQEyqGLrS9cg5rQ.jpeg" /></figure><p>Yazının devamında sağlıksız ilişkilerin sinyallerini sıraladım. İlk maddeyle başlayalım:</p><p>SİZİN SORUNLARINIZI BAŞKALARI ÇÖZEMEZ</p><p>Şöyle diyordu kitapta “Kişi ya kendisinin olmayan sorunların/duyguların sorumluluğunu üstleniyor ya da bir başkasından kendi sorunlarının/duygularının sorumluluğunu almasını istiyor. Sizin sorunlarınızı başkaları çözemez.” Hayatınıza giren insanların zor zamanlarınızda size iyileştirici bir etkisi elbette olabilir ve belki de insan olmanın en güzel yanıdır insanları iyileştirebilme gücü. Ama hayatınıza aldığınız ve romantik anlamda bağlandığınız kişi sizin sorunlarınızın sorumluluğunu almak zorunda olmadığı gibi, onları gerçekten kendi sorunları haline getirmesi sağlıksızıdır. Kitabın devamında şöyle diyor “Sağlıksız bir ilişkinin ilk işareti iki kişinin kendilerini iyi hissetmek için birbirlerinin sorunlarını çözmeye çalışmasıdır. <em>Sağlıklı bir ilişkideyse, iki kişi birbirleri hakkında KENDİLERİNİ iyi hissetmek için KENDİ sorunlarını çözerler.” İşte bu.</em></p><p>AŞK HER ZAMAN EN İYİ DUYGULARLA GELİR VE MÜKEMMELDİR</p><p>Popüler kültür tarafından bize dayatılana alıştığımız için, aşkın tüm duyguların en güzeli olduğuna inancımız sanırım dünyanın sonuna kadar süregelecek. Ama hepimizin hayatında tecrübeyle sabit en az bir kez deneyimleyeceği, deneyimlediği gibi, aşk her zaman iyi değildir. Kitaptan alıntı yaparak somutlaştırmak istiyorum biraz. Romeo ve Juliet karakterleri aşkın vücut bulmuş halidir çoğumuza göre, peki acaba Shakespeare ne düşündü yazarken? <em>“Birçok akademisyen Shakespeare’in Romeo ve Juliet’i aşkı yüceltmek için değil, onunla alay etmek, mutlak biçimde kaçık bir şey olduğunu göstermek için yazdığından kuşkulanır.”</em> Bildiğiniz üzere sonunda ikisi de ölür. Bir başka örnek, Jack ve Rose aşkın en saf halini yaşamışlardır ancak sonunda sadece biri hayatta kalabilmiştir. Yani bahsetmek istediğim şey aşkı bulamamanız ihtimalinde öleceğiniz düşüncesi çok da mantıklı değildir çünkü tam tersi ihtimalde mental olarak hayatta kalmak da çok kolay değildir.</p><p>BAĞLANMAK İHTİYAÇTIR AMA FAZLASI ZARARDIR</p><p>Birilerine bağlanmak onlarla duygusal açıdan bağ kurabilmemizin gerekliliğidir ancak bağlanmanın dozunu kaçırdığımızda, varlığımızın sebebini herhangi bir kişiye bağladığımızda, öz saygımızı yitirmenin eşiğine gelmişiz demektir. <em>Sağlıklı derecede bağlanmak hayatı güzel kılar, ama her şeyden önce bağlanmanız gereken kişi kendinizsinizdir.</em> Kendi değerlerinize, doğru bildiklerinize ve uğruna savaştığınız şeylere sadakatle bağlandıktan sonra bir başkasına sadakatle bağlanma gücüne de erişirsiniz. Bu durumda sağlıklı bir ilişki yaşama ihtimalinizi artırmış olursunuz. Bağlanma stilleri ile ilgili bir yazı yazmayı düşünüyorum, takipte kalmanızı öneririm.</p><p>SEZGİLER GENELDE YANILMAZLAR</p><p><em>Biri hakkında bir şeyi hissediyorsanız, yüksek ihtimalle o şey yakın bir zamanda somut gerçekliğe bürünecektir. </em>Biriyle ilk tanıştığınızda içinizde beliren hissiyat büyük oranla ilişkinin geri kalanının nasıl hissettireceğini söyleyecektir. Yani sezgileriniz genelde doğru şeyi söyler. Anın mükemmelliğine kapılıp sezgilerinizi bir kenara atmayın.</p><p>ÇÖZMEK İÇİN TARTIŞIN</p><p>Bazı insanlar sorunlarını çözmekten çok sadece karşı tarafı yaralamaya ya da kendini haklı çıkarmaya çalışır. <em>Bu kişilerle yaşadığınız tartışmaların saatler sürdüğünü ve ne kadar çok çabalasanız da sürekli yerinizde saydığınızı, olumlu hiçbir duyguya erişemediğinizi hissedersiniz.</em> Çünkü amaçları sorunu ortadan kaldırmak değildir, bu yüzden ona yönelik hareket etmezler. Ve size bu konuda tek bir şey söyleyecek olursam o da karşı tarafın ne kadar uzlaşmacı olduğuyla size karşı beslediği sevginin doğru orantılı olduğunu söylemek olacaktır.</p><p>YENİLGİYİ KABUL ETMEK</p><p>Hata yaptığını, yenildiğini, kaybettiğini kabul eden insanlar bu durumların getirdiği duyguları da kabul edebilirler. Ve iyileşme sürecinin başında olumsuz duyguları kabul edebilmek vardır. <em>Hata yaptığını kabul edebilen biri özür de dileyebilir. Yenildiğini kabul eden biri yeni bir yola girebilir.</em></p><p>Sevgi her zaman altın bir tepsiyle önümüze sunulmadığı gibi kişiye sadece güzel duygular hissettirmez. Birisiyle bir ilişkiye başlamak kişiye kendi davranışlarının ve duygularının sorumluluğunu almayı gerektirir. <em>Birini sevmeden önce kendini sevebilen, bilen, gören, hisseden, saran, güvenen insanlar sağlıklı ilişkiler kurabilirler.</em></p><p>Bu konuda herhangi bir uzmanlığım olmadığını tahmin ediyorsunuzdur, gözlemlerim ve düşüncelerim doğrultusunda size ve kendime rehber olmasını umduğum bir yazı hazırladım. Bir sonraki medium yazımda görüşene dek,</p><p>Sağlıkla kalın.</p><p>Elif Naz Çoban</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b3df9f3b7eb8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İD EGO & SÜPEREGO]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/i%CC%87d-ego-s%C3%BCperego-c5272c108448?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5272c108448</guid>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[freud]]></category>
            <category><![CDATA[psikanaliz]]></category>
            <category><![CDATA[id-ego-and-super-ego]]></category>
            <category><![CDATA[psychology]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Aug 2022 18:24:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-02T18:45:58.177Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Bazı insanların daha vicdanlı, bazılarının daha mantıklı, bazılarınınsa sonuç odaklı olmasının sebebi nedir? Sadece onların kişilik özellikleri mi? Pek değil.</em></p><p>İnsanların olaylara farklı biçimlerde tepki vermesi ve hatta farklı yaşam tarzlarını benimsemelerinin altında başka bir neden yatıyor. Psikanaliz kuramının kurucusu, psikoloji alanında bugün hala tartışılan fikir ayrılıklarına sebebiyet veren görüşleriyle psikoloji bilimine büyük katkılar sağlayan, aynı zamanda nörolog Sigmund Freud, bu durumu şöyle açıklamış: <em>İd, Ego, Süperego.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/569/1*jiJps2h7GNjYzIzHLFSdPw.jpeg" /></figure><p>Freud’a göre; insanlar zihinlerinde arzular ve bilinç arasında yaşanan bir dramın aktörleridir. Bu dramın sebebi ve insanları birbirinden farklı yapan da İd, ego ve süperego denen bilinç kategorileri.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/460/1*GTdBQQFyiKdw-lShqEHjsA.jpeg" /></figure><p>En basit, ilkel ve daha çok bilinçaltının etkisindeki İd ile başlayalım: Bir şeye duyduğumuz önlenemez arzu beynimizin İd denilen bölümünden geliyor. Yani İd, isteklerimizi kontrol ediyor diyebiliriz. Çok beğendiğiniz bir ayakkabıya sahip olma dürtünüz, etkilendiğiniz biriyle aynı ortamda bulunma isteğiniz vb. durumlar. İd sizi etkisi altına aldığında mantıklı olmaktan uzaklaşırsınız, içine hiçbir şey katılmamış arzulama hali İd’in etkisidir. Doğru ya da yanlış İd’i pek ilgilendirmez. Daha çok istediğini yaptırmak için ağlayan küçük bir çocuk gibidir.</p><p>Ego’ya gelecek olursak; İd ve dış dünyanın gerçekliği arasında dengeyi kurmaya çalışan kişilik katmanıdır. Elbette ki insan her arzuladığı şeye sahip olamaz çünkü tüm arzuları toplumsal normlara uymaz, hatta pek mantıklı sayılamaz. İşte bu noktada devreye ego giriyor. İd sayesinde beliren çok yüksek frekanstaki arzuları optimize ederek dış dünyaya daha uygun hale getiriyor ve kişinin önlenemez arzularından dolayı zarar görmesini engelliyor. Yalnız Ego hem İd ile uğraşıyor hem de başka bir kişilik katmanı tarafından sürekli denetleniyor. Kim o kişilik katmanı? Süperego.</p><p>Süperego biraz daha dominant ve konrolcü, dış dünyaya bağlı ve bilinçaltıyla pek de işi yok aslında. Süperego, İd gibi kişinin doğuştan sahip olduğu bir olgu değildir. Sonradan kazanılır, bir bakıma öğrenilir de diyebiliriz. Yetiştirilme biçimi, doğru yanlışın öğretilmiş olması, ahlak kuralları vb. gibi durumlar Süperego’yu geliştiren unsurlardır. Örneğin, bir sırada beklerken öne geçtiğinizde içinizde beliren huzursuzluk hissi Süperego’dan kaynaklanır. Aklınızda şöyle bir soru oluşabilir (benim oluşmuştu): Her insanda bu bilinç katmanları bulunuyorsa seri katiller cinayet işlerken neden suçluluk hissetmiyorlar? Bu sorunun cevabı hem süperegolarının yeterince gelişmemiş olmasından hem de cinayet işlemeye genetik yatkınlıkları bulunmasından kaynaklanıyor. Ki zaten seri katillerin neden cinayet işledikleriyle ilgili çekilen belgeseller de bu durumun nedenini araştırıyor. Tıpkı Freud’un birinci dünya savaşı sırasında insanları öldüren askerlerin vicdanını sorgulamaya başlamasıyla birlikte bahsettiğim bilinç katmanlarını bulmuş olması gibi.</p><p>Artık bilinç katmanlarının neler olduğunu ve ne görev üstlendiklerini bildiğinize göre, çevrenizdeki insanların bazı kararları neden aldıklarını ve önceliklerini analiz edebilir, karakter özellikleri sandığınız huyları hakkında daha kolay fikir yürütebilirsiniz. Şimdilik benden bu kadar, beni oldukça heyecanlandıran bilinç ve bilinçaltı hakkında yazacağım sonraki yazılarda görüşmek üzere! Sağlıkla kalın.</p><p>Elif Naz Çoban</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5272c108448" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[DESTANSI BİR AŞK HİKAYESİ VE TRUVA SAVAŞI]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/destansi-bi%CC%87r-a%C5%9Fk-hi%CC%87kayesi%CC%87-ve-truva-sava%C5%9Fi-aa3909ebf2f8?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aa3909ebf2f8</guid>
            <category><![CDATA[achilles]]></category>
            <category><![CDATA[mythology]]></category>
            <category><![CDATA[greek-mythology]]></category>
            <category><![CDATA[patroclus]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 16 Jul 2021 11:36:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-16T12:33:41.281Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>DESTANSI BİR AŞK HİKAYESİ VE TRUVA SAVAŞI</em></strong></p><p>Herkese Merhaba!</p><p>Bugün beni derinden etkileyen bir aşk hikayesini anlatacağım sizlere. Bu aşk hikayesi destanlara konu olan Akhilleus ve Patroklos’un hikayesi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*0HTwOIWubMgD2wQHJgJi_Q.jpeg" /></figure><p>Mitolojiye olan ilgimi Akhilleus’un Şarkısı kitabını okuyarak keşfettim. Birazdan anlatacaklarım da bu kitaptan öğrendiklerimdir. Spoiler içerir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UjD6VAazU5G2rM0MOWhxyw.jpeg" /></figure><p>Akhilleus ve Patroklos’un Truva Savaşı öncesi ve devamında yeşeren aşkı sayesinde mitolojiye merakım arttı. Bu konuda farklı kitaplar okuyarak kendimi geliştirmeye devam ediyorum. İleride o kitaplardan edindiğim bilgileri de sizlerle paylaşmak için büyük bir heyecan duyuyorum!</p><p>Önce Akhilleus ve Patroklos’un kim olduğundan ve nasıl tanıştıklarından bahsedeyim. Akhilleus bir yarı tanrı ve Yunan ırkının en güçlü savaşçısı. Annesi bir deniz nympa’sı (perisi) olan Thetis, babası ise bir ölümlü olan Kral Peleus. Annesi bir tanrıça fakat babası bir ölümlü olduğundan Akhilleus&#39; da bir yarı tanrı oluyor. Dünyanın en büyük savaşçısı olarak kabul edilen Akhilleus Yunan Mitolojisinde çok önemli bir yere sahip.</p><p>Patroklos ise Kral Menoitios’un oğlu ve Akhilleus’un kuzeni. Savaşçılığı o kadar da iyi olmayan Patroklos’un tüm gücü kocaman bir yüreğe sahip olmasında saklı. Patroklos’un hayatı da Akhilleus ile tanışmasından sonra tamamen değişiyor.</p><p>Bu iki kahraman; Patroklos’un çok küçük yaşlarda kaza ile bir soylunun oğlunu öldürmesi ve tanrılar tarafından Akhilleus’un babasının (Kral Peleus) sarayına sürgün edilmesiyle tanışıyorlar. İlk etapta ufak yakınlaşmalarla bir arkadaşlık bağı kuran minik çocuklar daha sonrasında aralarında çok daha başka bir çekim hisseden genç delikanlılara dönüşüyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*_tK7ePYoOjLJtsVqmQ-U0w.jpeg" /></figure><p>Akhilleus inanılmaz gücü doğrultusunda en iyi öğretmenlerden savaş dersleri alıyorken Patroklos’un da yanında olmasını istiyor ve böylece ikisi birlikte büyüyor ve öğreniyorlar. Zamanla birbirleriyle her şeyi paylaşan, hem en yakın arkadaş hem de saraydaki onca kıza rağmen birbirlerinden ayrı uyumak istemeyen iki sevgiliye dönüşen bu iki kahramanın asıl hikayesi Truva Savaşı ile başlıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*ocTfNFEhKw6B4j9jgewk8A.jpeg" /></figure><p><em>Akhilleus Patroklos’un yaralarını sararken</em></p><p>Yunan mitolojisinde, Truvalı Paris’in Helen’i (tüm kadınların en güzeli, Menelaos’un karısı) kaçırması sonucunda Yunanların Anadolu’daki Truva kentine saldırmasıyla çıkan Truva Savaşı’nda kahramanlarımızın arasındaki aşk iyice yeşeriyor ve Patroklos’un kendini Akhilleus’un şerefi için feda etmesiyle sonsuzluğa uzanıyor.</p><p>Patroklos’un ölümünün temelinde bir kadın yatıyor: Briseis.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/432/1*SiqK5RaCmzcqQVVt-9GMpw.jpeg" /></figure><p><em>Briseis ve Akhilleus / Truva</em></p><p>Savaşta yağmalanan kentlerden köle olarak alınan Briseis tahta platformun üzerinde öylece duruyor ve kendisini almak için şehvetle bakan onlarca göze korkuyla bakıyordu. Patroklos’un hassas kalbi bu gözlerdeki acıyı farketti ve sessizce Akhilleus’a kızı kendisine alması için fısıldadı. Yaptığı bu büyük fedakarlığı gölgeye düşüren tek bir şey vardı: Kral Agamemnon (Miken Kralı, savaşın kumandanı, Menelaos’un abisi) da Briseis’i kendine istiyordu. Akhilleus Briseis’i aldı fakat daha sonra Agamemnon’a geri vermek zorunda kaldı. Brieseis ile aralarında kuvvetli bir bağ vardı ve kızın gidişi onu öfkelendirdi.</p><p>Tüm bunlar olurken Patroklos hala Akhilleus’un yanındaydı ve bu güçlü savaşçının soyunu devam ettirmesi gerektiğini düşündüğünden Briseis ile Akhilleus’un yakınlığını hoş görüyordu. Çünkü Akhilleus hala geceleri Patroklos ile uyuyor ve onun hissettirdiklerini başka kimsede bulamıyordu.</p><p>Akhilleus, Savaş hediyesinin elinden alınmış olmasının verdiği büyük öfkeyle Kral Agamemnon’a inat savaşa devam etmeyi reddetti. En güçlü savaşçısını kaybeden ordu çok büyük kayıplar verdi. Halk perişandı fakat Akhilleus fazla inatçıydı. Patroklos, Akhilleus savaşa dönmezse olacakları biliyordu: Şanını kaybedecek ve tüm halk ondan ölene dek nefret edecekti. Akhilleus savaşa katılmadığı için tanrılar da oldukça kızgındı. Patroklos defalarca yalvardı savaşa geri dönmesi için fakat Akhilleus kabul etmiyordu. O an Patroklos sevgilisinin şerefi için bir şeyler yapması gerektiğini anladı. Akhilleus’a planını anlattı, onun zırhını giyecek ve onun gibi davranacaktı. Böylece ordu ve halk onun savaşa girdiğini sanacaktı. Ama asla savaşmayacağına dair söz vermesini istedi Akhilleus. Çünkü Patroklos olmadan yaşayamazdı. Patroklos söz verdi, kılıcını çekmeyecek ve sağ salim sevgilisine dönecekti.</p><p>Akhilleus zırhını sevgilisine giydirdi ve sarıldı ona. Geri döneceğini biliyordu çünkü Patroklos onu bırakmazdı.</p><p>Patroklos ordunun önünde atıyla koşmaya başladı. Ordu çok sevinçliydi çünkü en güçlüleri savaşa geri dönmüştü. Patroklos karşısına çıkan güçlü askerleri devirirken Akhilleus bir tepeden şaşkınlıkla sevgilisini izliyordu. Patroklos savaşıyordu.</p><p>Patroklos tüm gücüyle direndi, Akhilleus’un zırhı içinde hiç olmadığı kadar güçlü hissediyordu. Truva’ya ulaşmak için karşısındaki dağı tırmanması gerekiyordu. İlerledi, fakat Apollon (Yunanlara karşı çıkan ve gücünü kötüye kullanan bir tanrı) güçlü nefesini üfledi. Patroklos yere düştü, Hektor’un, Truvalıların en güçlüsü ve sadece Akhilleus tarafından öldürülebileceğine inanılan savaşçının, ayaklarının dibine. Hektor kılıcını çekti ve Patroklos’a sapladı. Acı içinde, ama sevgilisini koruduğunu bilerek huzurla yere düştü Patroklos.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*sHh2mv8cRsJpIwloUrXoTA.jpeg" /></figure><p><em>Hektor ve oğlu Astyanax<br><br></em><br>Akhilleus sevgilisinin güneşte parlayan saçlarını gördü. Yuvarlanan kaskını ve vücudunun altından sızan kanı gördü. Tüm gücüyle koşmaya başladı. Patroklos’un yanına diz çöktü ve sevgilisinin henüz sıcak bedenini kucağına aldı. En yakın arkadaşı ve dünyada en çok sevdiği kişi kollarında ölüydü. Tüm Truva&#39; yı saran bir çığlık attı ve Hektor’un ölümü tam da o sırada başladı.</p><p>Sevgilisini kucakladı ve çadırlarına taşıdı. Patroklos’un bedenine sarılarak uyudu, henüz onsuz gecelere hazır değildi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*FDDPRWcBHlf6IdHj-3PIfg.jpeg" /></figure><p>Uyandığında aklındaki tek şeyi gerçekleştirmek için Patroklos’un kanına bulanmış zırhını giydi ve Hektor’un canını aldı. Günlerce bedeni at arabalarının arkasında Truva kenti etrafında gezdirdi.</p><p>Akhilleus’un ölümü ise tüm savaşın sorumlusu olan Truvalı Paris’in yayından çıkan okla oldu. Rivayete göre Tanrıça Thetis Akhilleus’u henüz bir bebekken ölümsüzlük nehrine topuğundan tutarak batırdı. Paris’in oku da yine Apollon’un okun yönünü değiştirmesiyle Akhilleus’un tam topuğuna saplandı. Orada öldü Akhilleus, ama çok mutluydu. Sevgilisinin onu beklediğini bilerek, huzur içinde kapandı gözleri. Başından beri oğluyla Patroklos’un ilişkisini bilen fakat karşı çıkan Tanrıça Thetis’in, ikilinin büyük aşkına saygısıyla Patroklos’un küllerini Akhilleus’un mezarına serptiğinde aşıkların ruhları buluştu ve sonsuzluğa yükseldiler.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*kQVP9jg08afvEmTwWtPovQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aa3909ebf2f8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Verdiğin her kederin yüreğimde yeri var]]></title>
            <link>https://medium.com/@cobanelifnaz12/verdi%C4%9Fin-her-kederin-y%C3%BCre%C4%9Fimde-yeri-var-6e9c37a26950?source=rss-ab19367dcf24------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e9c37a26950</guid>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Elif Naz Çoban]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 28 May 2021 17:59:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-05-28T20:57:40.580Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Verdiğin her kederin yüreğimde yeri var</p><p>Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır</p><p>Hangi aynaya baktıysam seni gördüm<br>Gel desen gelemem<br>Git desen gidemem</p><p>Öl desen kanım akmaz<br>Anladım artık seni sevmek yüce bir şey<br>Anladım seni sevmek Tanrı’ya yaklaşmak gibi</p><p>-Aşka Dair Nesirler</p><p>Ümit Yaşar Oğuzcan’ın dizelerinden bahsetmek istiyorum; bunca yalnızlığın, aşkın, kimsesizliğin sığdırıldığı dizelerden… Ümit Yaşar Oğuzcan öyle biri ki yıllarca mektuplar yazmış ve kendi adresine postalamış bunları(Sahibini Arayan Mektuplar). Sonra da uzaktaki sevdiğinden gelmiş gibi heyecanla okumuş hepsini. Öyle bir sevmiş ki, Tanrı’ya inanmadığı halde ilahlaştırmış sevdiği kadınları.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Or4Grm3BbzEVHJamqGyEKA.jpeg" /></figure><p>Önceleri aşk üzerine yazdığı şiirleri oğlu Vedat’ın Galata Kulesi’nden atlayarak intihar etmesi sonucu ölüm ve ayrılık üzerine yazmaya başlamış. Üstelik bu kaybı daha da dramatikleştirecek bir not varmış Vedat’ın elinde “Baba öyle intihar edilmez, böyle edilir.”</p><p>Anlaşıldığı üzere Ümit Yaşar Oğuzcan birçok kez intihara kalkışmış, fakat başarısız olmuş. Oğlu ise babasına verebileceği en büyük dersi vermiş.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/1*PtfSAM3Z5FUQwTuW9z4V5Q.jpeg" /></figure><p>Bu kadar duyguyu içinde yaşatabilen, dahası dizelere dökebilen ve bunu okuyanın duygu dünyasında çalkantılara sebebiyet verecek şekilde yapabilen Ümit Yaşar Oğuzcan’ın benim duygu dünyamda yeri çok ayrı. Çünkü bazen dünyanın nankörlüğüne, pisliğine; bazen sevilen kadına, bazense ayrılıklara yazılan bu dizeler bende çok duygular uyandırıyor ve düşünmekten kaçtığım şeyleri yüzüme vuruyor. Böylece bazen kendime çok yaklaşıyor, bazense daha önce karşılaşmadığım taraflarımla karşılaşıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PB1WLNwWhA7gEG1y0OACNA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e9c37a26950" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>