<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Cihan Tamyıldırım on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Cihan Tamyıldırım on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ctamyildirim?source=rss-c7c067c25211------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Ket5DeFTJunzjCd2ScssXw.jpeg</url>
            <title>Stories by Cihan Tamyıldırım on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ctamyildirim?source=rss-c7c067c25211------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 21:58:41 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ctamyildirim/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Web API’lar Serisi — Reporter Web API (2)]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/web-apilar-serisi-reporter-web-api-2-a901201646bc?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a901201646bc</guid>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[front-end-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Feb 2025 07:40:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-02T12:54:09.331Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Web API’lar Serisi — Reporter Web API (2)</h3><p>Web Api’lar serimizin ikinci yazısından, herkese merhaba. Yaklaşık 20 civarında bir makale içeriği olacağını düşündüğüm bu seride, JS ile kullanabileceğimiz ve bazı durumlarda çok işimize yarayabilecek Web Api’ları inceliyoruz. Her makalede bir API’yi inceleyerek, ne işe yaradığını, nasıl kullanıldığını ve ne tür projelerde kullanılabileceğini örnekleyeceğiz.</p><p>Serinin ikinci makalesinde, <strong>Reporter Web API</strong>’yı ele alacağız. Gelin detaylara birlikte bakalım.</p><h3>Reporter Web API: Tarayıcı Raporlarını Yönetme ve İzleme</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*upuk-Go9XSnbvqln.png" /></figure><p>Günümüzde web uygulamalarının hata yönetimi ve analiz süreçleri oldukça önemli bir hale geldi. Kullanıcı deneyimini iyileştirmek ve sorunları tespit etmek için tarayıcıdan gelen hata ve performans raporlarını iyi analiz etmemiz gerekiyor. İşte tam bu noktada <strong>Reporter Web API</strong> devreye giriyor.</p><h3>📌 1. Reporter Web API Nedir?</h3><p><strong>Reporter Web API</strong>, tarayıcı tarafından üretilen çeşitli hata, güvenlik ve performans raporlarını <strong>toplamayı ve analiz etmeyi</strong> sağlayan bir API’dir.</p><p>Bu API, geliştiricilerin sayfa üzerinde gerçekleşen <strong>CSP (Content Security Policy) ihlalleri, ağ hataları, kırık bağlantılar ve diğer tarayıcı raporlarını</strong> kolayca izlemesine yardımcı olur.</p><h3>🚀 Reporter Web API ile İzleyebileceğiniz Rapor Türleri</h3><p>📊 Rapor Türü 📌 Açıklama csp-violation İçerik Güvenlik Politikası (CSP) ihlallerini raporlar. network-error Sayfadaki ağ hatalarını ve başarısız istekleri izler. deprecation Kullanımdan kaldırılmış API&#39;lerin uyarılarını verir. intervention Tarayıcının otomatik olarak yaptığı optimizasyonları bildirir.</p><p>Bu raporlar sayesinde <strong>güvenlik ihlalleri, eski API kullanımı ve performans sorunlarını</strong> daha iyi anlayabiliriz.</p><h3>📌 2. Reporter Web API Nasıl Kullanılır?</h3><h3>📌 Adım 1: ReportObserver Tanımlama ve Olayları Dinleme</h3><p>Öncelikle, bir <strong>ReportObserver</strong> oluşturup belirli türdeki raporları dinlemeliyiz:</p><pre>const observer = new ReportingObserver((reports, observer) =&gt; {<br>    reports.forEach(report =&gt; {<br>        console.log(&quot;📊 Rapor Türü:&quot;, report.type);<br>        console.log(&quot;📌 Detaylar:&quot;, report.body);<br>    });<br>}, { buffered: true });</pre><pre>observer.observe();</pre><p>📌 Bu kod ne yapıyor?</p><ul><li>ReportingObserver nesnesini oluşturuyor</li><li>Tarayıcıdan gelen raporları yakalıyor</li><li>Rapor türünü ve detaylarını konsola yazdırıyor</li></ul><p>💡 <strong>Not:</strong> buffered: true parametresi, gözlemleyici başladığında eski raporları da almasını sağlar.</p><h3>📌 Adım 2: İçerik Güvenliği Politikası (CSP) İhlallerini İzleme</h3><p>CSP (Content Security Policy) ihlallerini <strong>raporlamak ve analiz etmek</strong> için aşağıdaki gibi bir politika tanımlayabiliriz:</p><pre>&lt;meta http-equiv=&quot;Content-Security-Policy&quot; content=&quot;default-src &#39;self&#39;; report-to my-endpoint;&quot;&gt;</pre><p>Bu sayede, web sayfamızda yetkisiz komut dosyalarının çalışmasını engelleyebilir ve ihlalleri tespit edebiliriz.</p><p>Tarayıcıdan CSP ihlali raporu almak için:</p><pre>observer.observe();</pre><p>Eğer bir ihlal olursa, konsolda aşağıdaki gibi bir çıktı görebiliriz:</p><pre>{<br>  &quot;type&quot;: &quot;csp-violation&quot;,<br>  &quot;body&quot;: {<br>    &quot;documentURL&quot;: &quot;https://example.com&quot;,<br>    &quot;blockedURL&quot;: &quot;https://malicious.com/script.js&quot;,<br>    &quot;violatedDirective&quot;: &quot;default-src &#39;self&#39;&quot;<br>  }<br>}</pre><p>Bu sayede kötü amaçlı komut dosyalarını ve güvenlik açıklarını daha iyi analiz edebiliriz.</p><h3>📌 Adım 3: Ağ Hatalarını ve Kırık Bağlantıları İzleme</h3><p>Eğer sayfada başarısız HTTP istekleri, zaman aşımı veya 404 Not Found gibi hatalar varsa, <strong>network-error</strong> raporları sayesinde bu hataları takip edebiliriz.</p><p>📌 <strong>ReportingObserver ile ağ hatalarını yakalama:</strong></p><pre>const networkObserver = new ReportingObserver((reports) =&gt; {<br>    reports.forEach(report =&gt; {<br>        if (report.type === &quot;network-error&quot;) {<br>            console.log(&quot;⚠️ Ağ Hatası Algılandı:&quot;, report.body);<br>        }<br>    });<br>}, { buffered: true });</pre><pre>networkObserver.observe();</pre><p>📌 <strong>Örnek Ağ Hata Raporu Çıktısı:</strong></p><pre>{<br>  &quot;type&quot;: &quot;network-error&quot;,<br>  &quot;body&quot;: {<br>    &quot;url&quot;: &quot;https://example.com/api/data&quot;,<br>    &quot;status&quot;: 404,<br>    &quot;statusText&quot;: &quot;Not Found&quot;<br>  }<br>}</pre><p>🚀 <strong>Bu sayede, kırık API isteklerini ve başarısız HTTP çağrılarını analiz edebiliriz.</strong></p><h3>📌 3. Gerçek Projelerde Kullanım Senaryoları</h3><p>✅ <strong>Güvenlik Politikalarının İzlenmesi</strong> → CSP ihlallerini algılayarak güvenlik açıklarını kapatma</p><p>✅ <strong>Ağ Hatalarını İzleme</strong> → Başarısız HTTP isteklerini analiz ederek bozuk<strong> </strong>bağlantıları düzeltme<br>✅ <strong>Kullanımdan Kaldırılmış API’leri Algılama</strong> → deprecation raporları ile eski API kullanımını azaltma</p><p>✅ <strong>Performans İyileştirmeleri</strong> → intervention raporları ile tarayıcının optimize ettiği işlemleri görme</p><p>Bu yazımızda Reporter Web API’ı incelemiş olduk, umuyorum bu api’a ihtiyacınız olan bir noktada bu yazı sizlere fayda sağlar. Okuyan herkese teşekkür ederim. Serinin önceki yazısına ait linki aşağıya bırakıyor, diğer yazılarında tekrardan görüşmek üzere diyorum. Hoşçakalın.</p><p>Web API’lar Serisi — Performance Observer API : <a href="https://medium.com/ngturkey/web-apilar-serisi-performance-observer-api-1-79255c1cc889">https://medium.com/ngturkey/web-apilar-serisi-performance-observer-api-1-79255c1cc889</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a901201646bc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/web-apilar-serisi-reporter-web-api-2-a901201646bc">Web API’lar Serisi — Reporter Web API (2)</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Web API’lar Serisi — Performance Observer API (1)]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/web-apilar-serisi-performance-observer-api-1-79255c1cc889?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/79255c1cc889</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[front-end-development]]></category>
            <category><![CDATA[frontend]]></category>
            <category><![CDATA[webapi]]></category>
            <category><![CDATA[typescript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 18 Feb 2025 10:29:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-18T10:29:03.230Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Web API’lar Serisi — Performance Observer API (1)</h3><p>Herkese merhaba. Bir süredir uzak kaldığım medium platformuna web api’lar serisiyle geri dönüyorum. Yaklaşık 20 civarında bir makale içeriği olacağını düşündüğüm bu seride, JS ile kullanabileceğimiz ve bazı durumlarda çok işimize yarayabilecek Web Api’ları inceleyeceğiz. Her makalede bir API’yi inceleyerek, ne işe yaradığını, nasıl kullanıldığını ve ne tür projelerde kullanılabileceğini örnekleyeceğiz.</p><p>Günümüzde web geliştirme, tarayıcıların sunduğu güçlü API’ler sayesinde oldukça gelişmiş ve kullanıcı deneyimini iyileştiren birçok özellik barındırmaktadır. JavaScript ile çalışan bu Web API’lar, geliştiricilere donanım erişimi, veri yönetimi, performans izleme gibi birçok imkân sunmaktadır.Öyleyse yavaş yavaş bu serinin ilk konusundan başlayalım.</p><p>Serinin ilk makalesinde, <strong>PerformanceObserver API</strong>’yı ele alacağız. Bu API, web uygulamalarının performansını izlemek ve analiz etmek için kullanılmakta. Gelin detaylara birlikte bakalım.</p><h3>PerformanceObserver API: Performansı İzleme ve Analiz Etme</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*6Nd2Ns4IM55QO1bq.jpg" /></figure><h3>1. PerformanceObserver API Nedir?</h3><p><strong>PerformanceObserver API</strong>, web sayfalarının performans verilerini asenkron olarak toplamak için kullanılan bir Web API’dir. Tarayıcı tarafından sağlanan performans ölçümlerini yakalayarak geliştiricilere performans analizi yapma imkânı sunar.</p><p>Örneğin, sayfa yükleme sürelerini, kullanıcı etkileşimlerini, kaynak yükleme zamanlamalarını ve daha fazlasını izlemek için kullanılabilir. Böylece, web uygulamalarının performansını optimize etmek ve kullanıcı deneyimini iyileştirmek mümkün olur.</p><h3>2. PerformanceObserver API Nasıl Kullanılır?</h3><p>PerformanceObserver API’yi kullanarak belirli performans metriklerini dinleyebilir ve analiz edebiliriz. Şimdi adım adım nasıl kullanacağımıza bakalım.</p><h3>📌 Adım 1: PerformanceObserver Tanımlama ve Olayları Dinleme</h3><pre>const observer = new PerformanceObserver((list) =&gt; {<br>    const entries = list.getEntries();<br>    entries.forEach(entry =&gt; {<br>        console.log(`Name: ${entry.name}, Dur&quot;ation: ${entry.duration}ms`);<br>    });<br>});</pre><p>Bu kod, <strong>PerformanceObserver</strong> nesnesini oluşturur ve belirli türdeki performans verilerini yakalamaya başlar. Bu yakalama sırasında verilerle istediğiniz işlemleri yapabilirsiniz.</p><h3>📌 Adım 2: İlgili Performans Göstergelerini İzleme</h3><p>PerformanceObserver API’yi kullanırken hangi performans verilerini takip edeceğimizi belirlemeliyiz. İşte en yaygın kullanılan türler:</p><p>Performans TürüAçıklamapaintİlk boyama sürelerini ölçer (First Paint, First Contentful Paint)resourceSayfada yüklenen tüm harici kaynakların sürelerini ölçer (resimler, CSS, JS dosyaları)longtaskUzun süren JavaScript görevlerini tespit edernavigationSayfanın yüklenme süresini ve aşamalarını takip eder</p><p>Bu türleri gözlemlemek için aşağıdaki kodu kullanabiliriz:</p><pre>observer.observe({ type: &quot;navigation&quot;, buffered: true });</pre><p>Bu kod, <strong>sayfa yükleme sürelerini</strong> (navigation timing) yakalar ve analiz edilmesini sağlar.</p><h3>📌 Adım 3: Sayfa Kaynaklarını İzleme (Resource Timing)</h3><p>Web sayfasında yüklenen tüm harici kaynakları (CSS, JS, resimler, fontlar) incelemek için resource türünü kullanabiliriz:</p><pre>observer.observe({ type: &quot;resource&quot;, buffered: true });</pre><p>Bununla birlikte, aşağıdaki gibi her kaynak için süre bilgilerini almak mümkündür:</p><pre>const resourceObserver = new PerformanceObserver((list) =&gt; {<br>    list.getEntries().forEach(entry =&gt; {<br>        console.log(`Kaynak: ${entry.name}, Yüklenme Süresi: ${entry.duration}ms`);<br>    });<br>});</pre><pre>resourceObserver.observe({ type: &quot;resource&quot;, buffered: true });</pre><p>Bu sayede web sayfamızdaki <strong>hangi kaynakların yüklenmesinin uzun sürdüğünü</strong> analiz edebiliriz.</p><h3>📌 Adım 4: Kullanıcı Etkileşimlerini İzleme (Long Task Detection)</h3><p>Eğer sayfada <strong>uzun süren işlemler (long tasks)</strong> varsa, bunları tespit ederek optimizasyon yapabiliriz:</p><pre>const longTaskObserver = new PerformanceObserver((list) =&gt; {<br>    list.getEntries().forEach(entry =&gt; {<br>        console.log(`⚠️ Uzun Süren İşlem: ${entry.duration}ms`);<br>    });<br>});</pre><pre>longTaskObserver.observe({ type: &quot;longtask&quot;, buffered: true });</pre><p>Bu kod, <strong>50ms’den uzun süren JavaScript işlemlerini</strong> yakalar ve geliştiricinin optimizasyon yapmasına yardımcı olur.</p><h3>3. Gerçek Projelerde Kullanım Senaryoları</h3><p>🔹 <strong>Sayfa Yükleme Sürelerini Optimize Etme</strong>: navigation olayları ile sayfanın ne kadar sürede yüklendiğini analiz edebiliriz.</p><p>🔹 <strong>Kritik Kaynakları İzleme</strong>: resource türü ile en uzun sürede yüklenen dosyaları belirleyip iyileştirme yapabiliriz.</p><p>🔹 <strong>Ağ Performansını Takip Etme</strong>: Kullanıcıların hangi bağlantı türüyle (WiFi, 4G, 5G) bağlandığını öğrenerek içerik optimizasyonu yapabiliriz.</p><p>🔹 <strong>Uzun Süren İşlemleri Algılama</strong>: longtask türü ile JavaScript&#39;in sayfa performansını düşüren işlemlerini tespit edebiliriz.</p><p>Bu yazımızda PerformanceObserver Web API’ı incelemiş olduk, umuyorum performans optimizasyonu yapmanız gereken projelerde bu yazı sizlere fayda sağlar. Okuyan herkese teşekkür ederim. Serinin diğer yazılarında tekrardan görüşmek üzere. Hoşçakalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=79255c1cc889" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/web-apilar-serisi-performance-observer-api-1-79255c1cc889">Web API’lar Serisi — Performance Observer API (1)</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Javascript — Asenkron Programlama]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/javascript-asenkron-programlama-9ec54da05ee6?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9ec54da05ee6</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[asynchronous]]></category>
            <category><![CDATA[promises]]></category>
            <category><![CDATA[callback]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 01 Dec 2024 13:42:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-17T18:30:47.501Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Javascript — Asenkron Programlama</h3><p>Herkese merhaba, bugün birlikte javascriptte asenkron işlemleri nasıl yönettiğimizi inceleyeceğiz. Asenkron programla js de sık sık kullandığımız bir yöntem olduğu için, bu konuda yeni olan arkadaşların kafasında olan çalışıyor ama nasıl sorusuna bugün yanıt vereceğiz.</p><p>Pratikte kod yapılarını ve örnekleri görmeden önce işin biraz teorik bilgisinden bahsedelim. Bir tanımlama yapmamız gerekirse; asenkron programlama, uzun süren işlemleri diğer işlemleri bekletmeden gerçekleştirerek uygulamaların daha hızlı ve akıcı çalışmasını sağlayan bir metodolojidir. Örneğin bir buton aracılığıyla sunucudan bir veri çektiğimizi düşünelim, bu işlem yapılırken diğer işlemlerin kesintiye uğramadan çalışması için asenkron programlamayı kullanırız.</p><p>Asenkron programlama, modern web uygulamalarının verimli ve kullanıcı dostu olabilmesi için gereklidir. Bazı nedenlerden bahsetmemiz gerekirse basitçe şöyle sıralayabiliriz:</p><ol><li><strong>Kullanıcı Deneyimini İyileştirir</strong>: Asenkron programlama, uzun süren işlemler (veri çekme, dosya yükleme, vb.) sırasında diğer işlemleri engellemeden çalışmaya devam etmenizi sağlar. Bu, kullanıcı arayüzünün donmasını engeller ve kullanıcıların uygulama ile etkileşimde kalmasını sağlar.</li><li><strong>Zaman Kaybını Önler</strong>: Senkron programlamada, bir işlem tamamlanmadan diğerine geçilemez. Bu da uygulamanın yanıt verme hızını düşürür. Asenkron programlama ile, bir işlem arka planda çalışırken başka işlemler yapılabilir, böylece zaman kaybı önlenir.</li><li><strong>Verimli Kaynak Kullanımı</strong>: Asenkron işlemler, CPU’nun bir işlem üzerinde takılmadan diğer işlemleri gerçekleştirmesini sağlar. Bu, kaynakların daha verimli kullanılmasına ve uygulamanın daha hızlı çalışmasına yardımcı olur.</li><li><strong>Daha İyi Paralel İşlem Yönetimi</strong>: Asenkron programlama, özellikle çoklu ağ istekleri veya API çağrıları gibi durumlarda, aynı anda birden fazla işlemi gerçekleştirme yeteneği sağlar. Bu, uygulamanın performansını artırır ve veritabanı sorguları gibi işlemleri daha verimli hale getirir.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*UX4IXsD3C6gvJlQq.jpeg" /></figure><p>Bu nedenlerden dolayı asenkron programlama, modern JavaScript uygulamalarında önemli bir rol oynar.</p><p>Bu yazıda Javascriptte asenkron işlemleri 5 başlık altında inceleyeceğiz:</p><ol><li><em>Promises ve </em><em>async/await</em></li><li><em>Callback fonsiyonları ve </em><em>callback hell çözümü</em></li><li><em>Event loop ve asenkron kod</em></li><li><em>Promise.all, </em><em>Promise.race, </em><em>Promise.any gibi yapılar</em></li></ol><p>Sırayla başlayalım…</p><h3>1. Promises ve async/await</h3><h4>Promises</h4><p>JavaScript’te asenkron işlemleri yönetmek için kullanılan bir yapıdır. Bir Promise şu durumlarda olabilir:</p><ul><li><strong>Pending</strong>: Başlangıç durumu, işlemin henüz tamamlanmadığı durum.</li><li><strong>Fulfilled</strong>: İşlemin başarıyla tamamlandığı durum.</li><li><strong>Rejected</strong>: İşlemin hata ile sonuçlandığı durum.</li></ul><h4>Promise Kullanımı</h4><p>Bir promisin nasıl tanımlandığına ve kullanıldığına bakalım:</p><pre>const fetchData = new Promise((resolve, reject) =&gt; {<br>  setTimeout(() =&gt; {<br>    const success = true; // Bunu false yaparak hata durumunu test edebilirsiniz.<br>    if (success) {<br>      resolve(&quot;Data fetched successfully!&quot;); // Başarılı durumlar için resolve kullanırız.<br>    } else {<br>      reject(&quot;Error fetching data!&quot;);  //Hata durumları için reject kullanırız<br>    }<br>  }, 2000);<br>});<br><br>fetchData<br>  .then((data) =&gt; { // Then bloğu resolve durumunda çalışır<br>    console.log(data); // Çıktı: Data fetched successfully!<br>  })<br>  .catch((error) =&gt; { // Catch bloğu reject durumunda çalışır<br>    console.error(error); // Çıktı: Error fetching data!<br>  })<br>  .finally(() =&gt; { // Promise resolve veya reject olduktan sonra en son çalışan bloktur.<br>    console.log(&quot;Promise completed&quot;)<br>  })</pre><p>Yukarıdaki kodu success = true ve success = false durumu için adım adım inceleyelim.</p><p>1. Başarı Durumu (success = true)</p><ul><li>success değeri <strong>true</strong> olarak ayarlandığında, resolve fonksiyonu çağrılır ve Promise başarılı bir şekilde çözülür. Yani, &quot;Data fetched successfully!&quot; mesajı döndürülür.</li><li>.then() bloğu çalışır, çünkü Promise başarılı bir şekilde tamamlanır.</li><li>.catch() bloğu çalışmaz, çünkü bir hata oluşmaz.</li><li>.finally() bloğu her durumda çalışır, çünkü finally her iki durumda da (resolve veya reject) çalışacak olan bir bloktur.</li></ul><p>2. Hata Durumu (success = false)</p><ul><li>success değeri <strong>false</strong> olarak ayarlandığında, reject fonksiyonu çağrılır ve Promise hata ile çözümlenir. Yani, &quot;Error fetching data!&quot; mesajı döndürülür.</li><li>.then() bloğu çalışmaz, çünkü Promise reddedilir.</li><li>.catch() bloğu çalışır ve hata mesajını konsola yazdırır.</li><li>.finally() bloğu yine çalışır, çünkü finally bloğu, Promise başarılı ya da hatalı bir şekilde tamamlandıktan sonra her durumda çalışır.</li></ul><h4>async/await</h4><p>async ve await, JavaScript&#39;te asenkron kod yazmayı daha okunabilir ve yönetilebilir hale getiren bir sözdizimidir. async fonksiyonları, her zaman bir <strong>Promise</strong> döndürür ve await anahtar kelimesi ise yalnızca async fonksiyonları içinde kullanılarak bir <strong>Promise</strong>&#39;in çözülmesini (resolve) bekler, bu da asenkron işlemleri senkron bir şekilde yazmamıza olanak tanır.</p><pre>// Asenkron veri çekme fonksiyonu<br>async function fetchData(url) {<br>  try {<br>    const response = await fetch(url); // Veri çekme işlemi(await kullanıldığı <br>                                       // için bu fetch işlemi bitene kadar <br>                                       // senkron bir şekilde bekler.)<br>    if (!response.ok) {<br>      throw new Error(&#39;Veri alınırken hata oluştu!&#39;);<br>    }<br>    const data = await response.json(); // JSON formatında veriyi çözümle<br>    console.log(data); // Veriyi konsola yazdır<br>  } catch (error) {<br>    console.error(&#39;Hata:&#39;, error); // Hata durumunda hata mesajını yazdır<br>  }<br>}<br><br>// API&#39;den veri çekmek için fonksiyonu çağırma<br>fetchData(&#39;https://jsonplaceholder.typicode.com/posts/1&#39;);</pre><h3>2. Callback Fonksiyonları ve Callback Hell</h3><h4>Callback Fonksiyonları</h4><p>Bir fonksiyonun başka bir fonksiyona parametre olarak geçirilmesiyle oluşur.</p><pre>function fetchData(callback) {<br>  setTimeout(() =&gt; {<br>    callback(&quot;Data fetched!&quot;);<br>  }, 2000);<br>}</pre><pre>fetchData((data) =&gt; {<br>  console.log(data); // Çıktı: Data fetched!<br>});</pre><h4>Callback Hell</h4><p>Callback fonksiyonların iç içe geçmesiyle oluşan okunaksız kod yapısıdır:</p><pre>setTimeout(() =&gt; {<br>  console.log(&quot;Task 1&quot;);<br>  setTimeout(() =&gt; {<br>    console.log(&quot;Task 2&quot;);<br>    setTimeout(() =&gt; {<br>      console.log(&quot;Task 3&quot;);<br>    }, 1000);<br>  }, 1000);<br>}, 1000);<br>// Bu yapı, &quot;callback hell&quot; olarak adlandırılır.</pre><h4>Çözüm: Promises veya async/await</h4><p>Callback Hell, Promise veya async/await ile daha temiz bir hale getirilebilir:</p><pre>const task1 = () =&gt;<br>  new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(() =&gt; resolve(&quot;Task 1&quot;), 1000));<br>const task2 = () =&gt;<br>  new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(() =&gt; resolve(&quot;Task 2&quot;), 1000));<br>const task3 = () =&gt;<br>  new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(() =&gt; resolve(&quot;Task 3&quot;), 1000));<br><br><br>task1()<br>  .then((res) =&gt; {<br>    console.log(res);<br>    return task2();<br>  })<br>  .then((res) =&gt; {<br>    console.log(res);<br>    return task3();<br>  })<br>  .then((res) =&gt; {<br>    console.log(res);<br>  });</pre><h3>3. Event Loop ve Asenkron Kod Sırası</h3><p>JavaScript’in Event Loop mekanizması, özellikle asenkron işlemlerin sırasını anlamak için önemlidir.</p><h4>JavaScript’in Single-Threaded Yapısı</h4><p>JavaScript, single threaded bir dildir, yani aynı anda sadece bir işlem gerçekleştirebilir. Kod, <strong>call stack</strong> adı verilen bir yapı içinde işlenir. Bir fonksiyon çağrıldığında yığına eklenir ve tamamlandığında yığından kaldırılır.</p><h4>Event Loop’un Bileşenleri</h4><ol><li><strong>Call Stack:</strong> Aktif olarak çalıştırılan kodun bulunduğu yer. Fonksiyonlar</li><li><strong>Web API’ler:</strong> setTimeout ve fetch gibi zamanlayıcılar veya ağ istekleri gibi asenkron işlemleri yönetir.</li><li><strong>Macrotask Queue:</strong> Zamanlayıcılar ve diğer görevlerden gelen callback’lerin sırasıyla işlendiği kuyruk.</li><li><strong>Microtask Queue:</strong> Daha yüksek öncelikli işlemler için kullanılır, genellikle promise çözümleri ve queueMicrotask() ile oluşturulan görevler burada işlenir. Microtask&#39;ler, bir sonraki event loop döngüsünden önce işlenir.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*mApPqEkaegmzD9ZP" /></figure><h4>Event Loop Nasıl Çalışır?</h4><ol><li>Call stack boşaldığında, microtask queue kontrol edilir ve mevcut microtask’ler işlenir.</li><li>Microtask queue boşaldıktan sonra, macrotask queuedaki görevler birer birer işlenir.</li><li>Bu süreç sürekli tekrarlanır.</li></ol><h4>Microtask ve Macrotask Farkı</h4><p>Microtask’ler (Promise.then, MutationObserver, queueMicrotask) daha önceliklidir ve mevcut stack tamamlanır tamamlanmaz çalıştırılır. Task&#39;lar (setTimeout, setInterval) ise bir sonraki event loop döngüsüne kadar bekler.</p><h4>Microtask Queue’nun Yürütülmesi</h4><p>Senkron kod tamamlandıktan sonra <strong>Event Loop</strong>, <strong>Microtask Queue</strong>’yu kontrol eder.</p><p>Bu sırada, <strong>Promise</strong> geri çağrıları gibi <strong>Microtask</strong>’ler çalıştırılır. <strong>Microtask</strong>, her zaman <strong>Macro Task</strong>’lerden önce çalıştırılır.</p><p><strong>Microtask</strong> örnekleri:</p><ul><li><strong>Promise</strong> geri çağrıları (.then(), .catch(), .finally())</li><li><strong>MutationObserver</strong> işlemleri</li><li>Node.js özelinde: process.nextTick()</li></ul><h4>Macro Task Queue’nun Yürütülmesi</h4><p><strong>Microtask Queue</strong> tamamen boşaltıldıktan sonra, <strong>Event Loop</strong> <strong>Macro Task Queue</strong>’ya geçer ve sıradaki görevi çalıştırır.</p><p><strong>Macro Task</strong> örnekleri:</p><ul><li><strong>setTimeout</strong> ve <strong>setInterval</strong></li><li>I/O işlemleri</li><li>Kullanıcı arayüzü (UI) eventleri</li></ul><p><strong>Event Loop</strong>, her <strong>Macro Task</strong>’in ardından tekrar <strong>Microtask Queue</strong>’ya dönüp kontrol eder.</p><h4>Event Loop Sürecinin Tekrarı</h4><p><strong>Event Loop</strong>, sürekli olarak <strong>Microtask Queue</strong> ve <strong>Macro Task Queue</strong> arasında gidip gelerek görevleri işler. Her görev sırasıyla ve belirli bir düzende yürütülür.</p><h4>Örnekler:</h4><p><strong>Örnek 1: Microtask ve Macro Task Kombinasyonu</strong></p><p>Aşağıdaki kod parçasını ele alalım:</p><pre>console.log(&#39;Başlangıç&#39;);<br>setTimeout(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Timeout 1&#39;);<br>}, 0);<br>Promise.resolve().then(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Promise 1&#39;);<br>}).then(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Promise 2&#39;);<br>});<br>setTimeout(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Timeout 2&#39;);<br>}, 0);<br>console.log(&#39;Bitiş&#39;);</pre><p><strong>Yürütme Sırası:</strong></p><ol><li><strong>Senkron kod</strong> çalışır: “Başlangıç” ve “Bitiş” konsola yazdırılır.</li><li><strong>setTimeout</strong> ile tanımlanan geri çağrılar, <strong>Macro Task Queue</strong>’ya eklenir.</li><li><strong>Promise</strong> geri çağrıları, <strong>Microtask Queue</strong>’ya eklenir ve call stackte başka işlem olmadığı için hemen işlenir.</li><li>Tüm <strong>Microtask</strong>’ler tamamlandıktan sonra <strong>Macro Task</strong>’ler işlenir.</li></ol><p><strong>Çıktı:</strong></p><pre>Başlangıç<br>Bitiş<br>Promise 1<br>Promise 2<br>Timeout 1<br>Timeout 2</pre><p><strong>Örnek 2: Macro Task İçinde Microtask</strong></p><p>Aşağıdaki kodu inceleyelim:</p><pre>console.log(&#39;Başlangıç&#39;);<br>setTimeout(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Timeout 1&#39;);<br>    Promise.resolve().then(() =&gt; {<br>        console.log(&#39;Timeout İçindeki Promise&#39;);<br>    });<br>    <br>}, 0);<br>Promise.resolve().then(() =&gt; {<br>    console.log(&#39;Promise 1&#39;);<br>});<br>console.log(&#39;Bitiş&#39;);</pre><p><strong>Yürütme Sırası:</strong></p><ul><li><strong>Senkron kod</strong> çalışır: “Başlangıç” ve “Bitiş” konsola yazdırılır.</li><li><strong>Promise 1</strong>, <strong>Microtask Queue</strong>’ya eklenir ve hemen çalıştırılır.</li><li><strong>setTimeout</strong> ile tanımlanan geri çağrı, <strong>Macro Task Queue</strong>’ya eklenir.</li><li><strong>Macro Task</strong> işlenirken, içindeki <strong>Promise</strong> bir <strong>Microtask</strong> olarak çalıştırılır.</li></ul><p><strong>Sonuç:</strong></p><pre>Başlangıç<br>Bitiş<br>Promise 1<br>Timeout 1<br>Timeout İçindeki Promise</pre><p>Son olarak kendinizin çıktıyı tahmin etmesi için bir örnek daha bırakıyorum. Tahminlerinizi yapıp, kod bloğunu çalıştırarak sonucu görebilirsiniz. Bu tarz örnekler yapmak JS de çalışma sırası konusuna hakim olmanız açısından oldukça önemlidir. Şahsi olarak ben eğlenceli de buluyorum :)</p><pre>console.log(1);<br><br>new Promise((resolve,reject) =&gt; {<br><br> console.log(2);<br><br> setTimeout(()=&gt;{<br>   console.log(3)<br>    reject();<br>  },300)<br><br>  setTimeout(()=&gt;{<br>    console.log(4)<br>    reject();<br>  },1000)<br><br>  console.log(5)<br><br>}).then((data) =&gt;{<br>  console.log(6)<br>}).catch((err)=&gt;{<br>  console.log(7)<br>}).finally(()=&gt;{<br>  console.log(8)<br>})</pre><h3>4. Promise.all, Promise.race, Promise.any Metodları</h3><h4>Promise.all</h4><p>Birden fazla Promise’in aynı anda çözülmesini bekler. Eğer bir tanesi hata alırsa tüm yapı hata verir.</p><pre>const promise1 = Promise.resolve(10);<br>const promise2 = Promise.resolve(20);<br>const promise3 = Promise.reject(&quot;Error!&quot;);</pre><pre>Promise.all([promise1, promise2, promise3])<br>  .then((results) =&gt; console.log(results))<br>  .catch((error) =&gt; console.error(error)); // Çıktı: Error!</pre><h4>Promise.race</h4><p>İlk çözümlenen veya reddedilen Promise’i döndürür:</p><pre>const p1 = new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(() =&gt; resolve(&quot;P1&quot;), 300));<br>const p2 = new Promise((resolve) =&gt; setTimeout(() =&gt; resolve(&quot;P2&quot;), 200));</pre><pre>Promise.race([p1, p2]).then((result) =&gt; console.log(result)); // Çıktı: P2</pre><h4>Promise.any</h4><p>İlk başarıyla çözümlenen Promise’i döndürür. Hiçbiri başarılı olmazsa hata verir:</p><pre>const p1 = Promise.reject(&quot;P1 failed&quot;);<br>const p2 = Promise.resolve(&quot;P2 succeeded&quot;);</pre><pre><br>Promise.any([p1, p2]).then((result) =&gt; console.log(result)); // Çıktı: P2 succeeded</pre><blockquote>Javascript — Asenkron Programalama yazımızın sonuna geldik. Umarım bu yazı Asenkron programlama konusunda yeterince bilgi verici olmuş ve kendi projelerinizde uygulayabileceğiniz şekilde kafanızdaki soru işaretlerini gidermiştir. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere. Hoşçakalın..</blockquote><figure><img alt="Generated by Chatgpt" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*o1B1zikTV4yu2V-S" /><figcaption>Generated by Chatgpt</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9ec54da05ee6" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/javascript-asenkron-programlama-9ec54da05ee6">Javascript — Asenkron Programlama</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Javascript Proxy Yapısı]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/javascript-proxy-yap%C4%B1s%C4%B1-3b8b8b528241?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b8b8b528241</guid>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[javascript-tips]]></category>
            <category><![CDATA[frontend-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2024 09:11:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-17T18:25:31.407Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhabalar, bugün bu yazımızda sizlere Javascript üzerindeki Proxy yapısının ne olduğunu ve nasıl kullanıldığını açıklamaya çalışacağım. Eğer Javascript konusunda yeniyseniz öncelikle Javascriptte nesneler ve ES6 standartı konusunda ilerleme kaydetmenizi öneririm. Ancak halihazırda Javascriptte ilerlediyseniz ve Proxy’ler ile daha önce karşılaşmadıysanız, oldukça hoşunuza gideceğini düşündüğüm bir yapı kendisi. O zaman daha fazla uzatmadan içeriğimizin detaylarına geçelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*tinNaeDtQlxdROhV" /></figure><h3>Proxy Nedir?</h3><p>Proxy JavaScript&#39;e ECMAScript 6 (ES6) ile geldi. Javascriptle uğraşıyorsanız ES6 2015 yılında yayınlanan bir JavaScript standartı olduğunu bilirsiniz.. Proxy, ES6&#39;nın getirdiği önemli özelliklerden biridir ve nesneler üzerinde meta-programlama yapmak için kullanılır. JavaScript Proxy’leri, bir nesnenin normalde doğrudan erişimine izin vermek yerine, bu nesneye erişimi kontrol etmenizi sağlayan bir araçtır. Proxy’ler, bir nesnenin üzerindeki işlemleri yakalayabilir ve değiştirebilir, böylece nesneyle etkileşimde özelleştirmeler yapabilirsiniz.</p><p><em>*Meta-programlama, bir programın kendi yapısını veya diğer programların yapısını analiz etme, değiştirme veya üretme yeteneğidir. Bu, programın çalışma zamanında kodu incelemesine, değiştirmesine veya yeni kod üretmesine olanak tanır.</em></p><h3>Kullanım Alanları Nelerdir?</h3><ol><li><strong>Erişim Kontrolü:</strong> Bir nesneye erişim sağlamadan önce izinleri kontrol edebilirsiniz. Örneğin, bir nesneye sadece belirli koşullar sağlandığında erişim izni verebilirsiniz.</li><li><strong>Değerlerin Otomatik Dönüşümü:</strong> Proxy, nesnenin özelliklerine erişildiğinde değerleri otomatik olarak dönüştürebilir. Örneğin, bir nesne üzerindeki tüm sayıları iki katına çıkarabilirsiniz.</li><li><strong>Loglama ve Hata Ayıklama:</strong> Proxy’ler, bir nesne üzerindeki işlemleri izleyebilir ve bu işlemleri loglayabilir, böylece hata ayıklama sürecini kolaylaştırabilir.</li><li><strong>Performans İyileştirmeleri:</strong> Proxy’ler, bir nesne üzerindeki işlemleri optimize edebilir. Örneğin, bir nesnenin belirli özelliklerine erişildiğinde bu özellikleri önbelleğe alabilir ve tekrar erişildiğinde önbellekten getirebilir.</li></ol><h3>Nasıl Kullanılır?</h3><p>Proxy’ler bir nesneye erişim sırasında etkileşim yaratmamızı sağlar dedik. Bu yüzden aşağıda görebileceğiniz gibi bir proxy nesnesi parametre olarak hedef nesnemizi ve erişim sırasında etkileşim yaratacağımız bir handler nesnesi alır. Bunu bir örnek üzerinde inceleyelim.</p><p>Ancak öncesinde, aşağıdaki örnekte kullanılan terimler açıklamak gerekirse:</p><ol><li><strong>prop:</strong> Proxy üzerinde işlem yapılan özelliğin adıdır. Örneğin, <strong>name</strong> veya <strong>age</strong> gibi.</li><li><strong>target:</strong> Proxy’nin hedef nesnesidir. Yani, asıl erişilmek istenen nesnedir. Örneğin, <strong>user</strong> nesnesi.</li><li><strong>value:</strong> Bir özelliğe atanmak istenen değerdir. Örneğin, <strong>Alice</strong> veya <strong>123</strong> gibi.</li><li><strong>receiver:</strong> <strong>handler</strong> içindeki <strong>get</strong> veya <strong>set</strong> işlevlerinde kullanılan özel bir değerdir. Genellikle <strong>receiver</strong> kullanılmaz ve bu değeri kullanmaya gerek yoktur. Dolayısıyla, genellikle <strong>undefined</strong> olarak atanır. Ancak, eğer <strong>handler</strong> içindeki işlevler farklı bir bağlamda çalışıyorsa (örneğin, bir sınıfın içinde), <strong>receiver</strong> kullanılabilir.</li></ol><p>Bu terimler, Proxy kullanırken işlevlerin nasıl çalıştığını anlamak için önemlidir. Özellikle <strong>get</strong> ve <strong>set</strong> gibi işlemlerde, hangi özelliğin hedeflenip, hangi değerin atanacağını belirlemek için bu terimleri kullanırız.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c9973ddb484d7039696219d84ecb645f/href">https://medium.com/media/c9973ddb484d7039696219d84ecb645f/href</a></iframe><p>Yukarıdaki Örnekte user adında bir nesne oluşturulmuş ve bu nesne üzerinde Proxy kullanılarak handler adında bir işleyici tanımlanmıştır. handler, get ve set olmak üzere iki ana işlemi yönetmektedir.</p><p>get işlemi, nesnenin bir özelliğine erişildiğinde çalışır. Eğer erişilen özellik name ise doğrudan değeri döndürür. Eğer erişilen özellik age ise bir hata fırlatır ve erişime izin vermez. Diğer özellikler için ise bir hata fırlatır ve böyle bir özellik bulunamadığını belirtir.</p><p>set işlemi, nesnenin bir özelliğine değer atandığında çalışır. Eğer atanan özellik name ise değerin bir harf dizisi olup olmadığı kontrol edilir. Eğer geçerli bir harf dizisi ise atama yapılır, değilse bir hata fırlatılır.</p><p>Bu Proxy kullanımıyla, nesnenin belirli özelliklerine erişim ve atama işlemlerini kontrol edebilir ve uygun olmayan durumlarda hatalar fırlatabilirsiniz. Bu, özellikle nesnenin güvenliğini veya doğruluğunu sağlamak için yararlı olabilir.</p><h3>Proxyler İçerisinde Kullanılan Örnek Methodlar</h3><p>Proxyler yukarıdaki örnekte gördüğümüz <strong>get</strong> ve <strong>set</strong> methodları haricinde başka methodlarda alabilir. Aşağıda bir kaçına göz atacağız ancak bunlar haricinde kullanılabilen methodlarda bulunabilmekte.</p><blockquote>Daha fazla method için ziyaret edebilirsiniz: <a href="https://tr.javascript.info/proxy">https://tr.javascript.info/proxy</a></blockquote><h3>construct:</h3><p>construct yöntemi, bir işlevin new anahtar kelimesiyle çağrılması durumunda çalışır. Yeni bir nesnenin oluşturulmasını denetlemek için kullanılır.</p><p>Örneğin aşağıda, bir kullanıcı sınıfı oluştururken construct yöntemiyle kullanıcı adının geçerli bir e-posta adresi olup olmadığını kontrol ediyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6caad7b615ae958304972a008e230dc4/href">https://medium.com/media/6caad7b615ae958304972a008e230dc4/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte eğer e-posta adresi geçerli değilse bir hata fırlatılır, aksi takdirde kullanıcı nesnesi oluşturulur. Bu sayede, yapıcı işlevin davranışını özelleştirebilir ve nesne yaratma sürecini kontrol edebilirsiniz.</blockquote><h3>has:</h3><p>has metodu, bir nesnenin belirli bir özelliğe sahip olup olmadığını kontrol etmek için kullanılır. Gerçek hayatta, bir nesnenin belirli bir özelliğe sahip olup olmadığını kontrol etmek için has yöntemiyle bir Proxy oluşturabiliriz</p><p>Örneğin aşağıda, bir kütüphane uygulamasında bir kitabın mevcut olup olmadığını kontrol etmek için has yöntemini kullanıyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/31fa3aaf968aa7ea46ed8625847d0a06/href">https://medium.com/media/31fa3aaf968aa7ea46ed8625847d0a06/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, Book sınıfı oluşturulurken kitabın başlık (title), yazar (author) ve mevcut olup olmadığı (available) bilgisini alır. Daha sonra, has yöntemiyle oluşturulan Proxy aracılığıyla, bir kitabın mevcut olup olmadığını kontrol ederiz. Bu şekilde, kitabın mevcut olup olmadığını kontrol etmek için in operatörünü kullanabiliriz.</blockquote><h3>deleteProperty &amp; defineProperty:</h3><p>Bir özelliğin silinmesini engellemek veya izin vermek için <strong>deleteProperty</strong> yöntemi kullanılabilir.</p><p>Bir özelliğin tanımlanmasını engellemek veya izin vermek için <strong>defineProperty</strong> yöntemi kullanılabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/abed799c8e78d9d7e759f0f272d420d1/href">https://medium.com/media/abed799c8e78d9d7e759f0f272d420d1/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte User classını referans alarak bir user nesnesi oluşturduk. Oluşturduğumuz proxy de bu user ı ve user defineProperty ve deleteProperty etkileşimlerine kurallar ekleyerek nesnenin özelliklerinde yapılabilecek değişiklikleri sınırlandırdık.</blockquote><p>Javascriptte Proxy yapılarının içeriğine bakış attığımız rehberimizin sonuna geldik, yazıyı okuyan herkese teşekkür ederim. Konuyla alakalı soru işaretleriniz olur ve destek almak isterseniz profilimde bulunan sosyal medya kanallarından çekinmeden bana ulaşabilirsiniz. Başarıyla kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b8b8b528241" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/javascript-proxy-yap%C4%B1s%C4%B1-3b8b8b528241">Javascript Proxy Yapısı</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Typescript El Rehberi]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/typescript-el-rehberi-bc5f02fd2202?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bc5f02fd2202</guid>
            <category><![CDATA[typescript]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[front-end-development]]></category>
            <category><![CDATA[angular]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Mar 2024 16:57:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-03-11T22:37:57.676Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>TypeScript, JavaScript’in üzerine inşa edilmiş ve statik tipleme özelliği sunan bir programlama dilidir. Statik tipleme bir variable a, yanlışlıkla hatalı türde bir değer atamanızı engeller ve derleme sırasında hata verir. Bu sayede bu hatayı ekranda yakalamak yerine derleme sırasında farkederiz. Bu da bize hataları yakalama, hızlı geliştirme ve kod düzeni açısından oldukça fayda sağlar. Bu rehberde, TypeScript’te tür tanımlamalarının nasıl yapılacağını ve farklı türlerin nasıl kullanılacağını detaylı bir şekilde inceleyeceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*g8_m8fkbyWePCstA" /></figure><h3>Temel Türler</h3><p>TypeScript’te birçok temel tür bulunur. Bunlardan birkaçı:</p><ul><li><strong>Number:</strong> Sayıları temsil eder. Örneğin: 10, 3.14, -5.</li><li><strong>String:</strong> Metinleri temsil eder. Örneğin: &quot;Merhaba Dünya!&quot;, &quot;10&quot;.</li><li><strong>Boolean:</strong> True veya false değerlerini alır.</li><li><strong>Array:</strong> Belirli veya farklı türden değerlerin bir listesini temsil eder. Örneğin: [1, 2, 3], [&quot;a&quot;, &quot;b&quot;, &quot;c&quot;].</li><li><strong>Object:</strong> Key-Value çiftlerinden oluşan bir nesneyi temsil eder. Örneğin: {name: &quot;John&quot;, age: 30}.</li></ul><p>Bu temel türleri kullanarak değişkenlerin ve sabitlerin türlerini tanımlayabilirsiniz. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/fdf1a9891ab050d2cca389639b2d945e/href">https://medium.com/media/fdf1a9891ab050d2cca389639b2d945e/href</a></iframe><h3>Type Aliases</h3><p>Type aliases, TypeScript’te karmaşık türleri daha basit bir isimle tanımlamak için kullanılan bir özelliktir. Bu sayede kodunuzu daha okunabilir ve anlaşılır hale getirebilirsiniz.</p><p><strong>Type Aliases Nasıl Oluşturulur?</strong></p><p>Type aliases, type anahtar kelimesi ile oluşturulur. Ardından, alias&#39;ın ismi ve ardından eşitlik işareti (=) ve türü belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c94cbccb2fc4d9f013e229c2edb689b5/href">https://medium.com/media/c94cbccb2fc4d9f013e229c2edb689b5/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, Person ve Address isimli iki type alias oluşturulmuştur. Person type alias&#39;ı name ve age property&#39;lerine sahip bir nesneyi temsil ederken, Address type alias&#39;ı ise street, city ve postalCode property&#39;lerine sahip bir nesneyi temsil eder.</blockquote><p><strong>Type Aliases Nerede Kullanılır?</strong></p><p>Type aliases, değişkenlerin, fonksiyon parametrelerinin, fonksiyon dönüş değerlerinin ve generics’in türlerini tanımlamak için kullanılabilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cba6ddcdb49c960058bafb120d55742a/href">https://medium.com/media/cba6ddcdb49c960058bafb120d55742a/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, Person type alias&#39;ı birden fazla yerde kullanılmıştır. İlk olarak, person değişkeninin türünü tanımlamak için kullanılmıştır. İkinci olarak, getPerson fonksiyonunun dönüş değerinin türünü tanımlamak için kullanılmıştır. Son olarak, people dizisinin elemanlarının türünü tanımlamak için kullanılmıştır.</blockquote><h3>Interfaces</h3><p>Interfaces, TypeScript’te nesnelerin yapısını tanımlamak için kullanılan bir özelliktir. Interfaces kullanarak nesnelerin hangi property’lere sahip olması gerektiğini ve bu property’lerin türlerini belirleyebilirsiniz.</p><p><strong>Interfaces Nasıl Oluşturulur?</strong></p><p>Interfaces, interface anahtar kelimesi ile oluşturulur. Ardından, interface&#39;in ismi ve ardından süslü parantez ({}) içinde property&#39;lerin listesi belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/26b95fdd4440f417d2de7c6dde0ba43d/href">https://medium.com/media/26b95fdd4440f417d2de7c6dde0ba43d/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, Person ve Address isimli iki interface oluşturulmuştur. Person interface&#39;i name ve age property&#39;lerine sahip bir nesneyi temsil ederken, Address interface&#39;i ise street, city ve postalCode property&#39;lerine sahip bir nesneyi temsil eder.</blockquote><p><strong>Interfaces Nerede Kullanılır?</strong></p><p>Interfaces, değişkenlerin, fonksiyon parametrelerinin ve fonksiyon dönüş değerlerinin türlerini tanımlamak için kullanılabilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b54940ae7b2867bcf3db579513c34f78/href">https://medium.com/media/b54940ae7b2867bcf3db579513c34f78/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, Person interface&#39;i birden fazla yerde kullanılmıştır. İlk olarak, person değişkeninin türünü tanımlamak için kullanılmıştır. İkinci olarak, getPerson fonksiyonunun dönüş değerinin türünü tanımlamak için kullanılmıştır. Son olarak, people dizisinin elemanlarının türünü tanımlamak için kullanılmıştır.</blockquote><h4>Type Alias ve Interface’i nasıl extend ederiz?</h4><p>Bu soruyu kod örnekleriyle cevaplamadan önce extend etmek nedir bundan bahsedelim. En basit haliyle extend etmek, tanımlanmış 2 ayrı tipi bir diğeri içerisine dahil ederek ilkini genişletme işlemidir. Peki bunu nasıl yaparız gelin bakalım:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/efb40e20e41d95a548c5667f794e6bc9/href">https://medium.com/media/efb40e20e41d95a548c5667f794e6bc9/href</a></iframe><h4>Type Aliase ve Interface Farkları</h4><p>Type Aliase ve Interface çok benzerdir ve çoğu durumda aralarından istediğinizi seçebilirsiniz. Bir Interface’in neredeyse tüm özellikleri Type içinde mevcuttur. Temel ayrım, her zaman genişletilebilir olan bir Interface’e karşı Type Aliase yeniden tanımlanarak değiştirilemez. Aynı zamanda Interface nesne bazlı bir tanımlama aracıyken Type Aliase ile her tür için tanımlama yapabilirsiniz. Aşağıda bu ayrımları kod üzerinden inceleyelim.</p><p>Halihazırda bulunan bir interface e ek alanlar ekleme.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c4c00603ecc55a114cae2f2aa86d3314/href">https://medium.com/media/c4c00603ecc55a114cae2f2aa86d3314/href</a></iframe><p>Bir Type ise oluşturulduktan sonra değiştirilememekte.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0c8a2b1edc3866693d7ebc42754767c2/href">https://medium.com/media/0c8a2b1edc3866693d7ebc42754767c2/href</a></iframe><h3><strong>Type Assertions</strong></h3><p>Type assertions, TypeScript’te bir değişkenin veya ifadenin türünü runtime sırasında manuel olarak belirlemek için kullanılan bir özelliktir. TypeScript, tür çıkarımı ve statik tipleme gibi güçlü özelliklere sahip olsa da, bazı durumlarda türün açıkça belirtilmesi gerekli olabilir. Type assertions, bu tür durumlarda kullanışlı bir araçtır.</p><p><strong>Type Assertions Nasıl Kullanılır?</strong></p><p>Type assertions, iki farklı şekilde kullanılabilir:</p><p><strong>1. </strong>as<strong> Anahtar Kelimesi:</strong></p><p>Bu yöntemde, değişkenin veya ifadenin ardından as anahtar kelimesi ve ardından istenen tür belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4d38042c43d2bbd8f80e718c5bd6e8b9/href">https://medium.com/media/4d38042c43d2bbd8f80e718c5bd6e8b9/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, element değişkeni HTMLElement türünde olarak kabul edilir.</blockquote><p><strong>2. </strong>&lt;&gt;<strong> Operatörü:</strong></p><p>Bu yöntemde, değişkenin veya ifadenin türü, açılı parantez (&lt;&gt;) içinde belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/88d189f86ee2cb2767708176f8e28576/href">https://medium.com/media/88d189f86ee2cb2767708176f8e28576/href</a></iframe><blockquote>Bu kod, as anahtar kelimesini kullanan kodla aynı işlevi görür.</blockquote><p><strong>Type Assertions’ın Dikkat Edilmesi Gereken Noktaları:</strong></p><p>Type assertions kullanırken dikkat edilmesi gereken bazı noktalar şunlardır:</p><ul><li><strong>Yanlış Tür Belirleme:</strong> Yanlış tür belirlemek, beklenmedik hatalara sebebiyet verebilir.</li><li><strong>Geliştirme Ortamına Bağımlılık:</strong> Type assertions, TypeScript tarafından runtime sırasında kontrol edilmez. Bu nedenle, kod yalnızca geliştirme ortamında çalışabilir ve production ortamında hata verebilir.</li><li><strong>Kodun Okunabilirliğini Düşürme:</strong> Type assertions, kodun okunabilirliğini ve anlaşılırlığını düşürebilir.</li></ul><h3>Literal Types</h3><p>Literal types, TypeScript’te sabit değerleri temsil eden bir türdür. Bu türler, string, number, boolean ve null gibi temel türlerin yanı sıra, enum ve union types gibi daha karmaşık türleri de kapsayabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9dc2f267875dd22c821e037c499f6122/href">https://medium.com/media/9dc2f267875dd22c821e037c499f6122/href</a></iframe><h3>Enums</h3><p>Enumlar, TypeScript’te sabit değerler kümesini temsil etmek için kullanılan bir özelliktir. Enumlar kullanarak kodunuzu daha güvenli, okunabilir ve bakımı kolay hale getirebilirsiniz.</p><p>Enumlar, enum anahtar kelimesi ile oluşturulur. Ardından, enumun ismi ve ardından süslü parantez ({}) içinde sabit değerlerin listesi belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/17af08ec387e14bf780d93650db14130/href">https://medium.com/media/17af08ec387e14bf780d93650db14130/href</a></iframe><h3>Union Types</h3><p>Union types, TypeScript’te birden fazla türün bir araya getirilerek tek bir tür oluşturulmasını sağlayan bir özelliktir. Union types kullanarak kodunuzun daha esnek ve hata ayıklaması kolay hale gelmesini sağlayabilirsiniz.</p><p>Union types, | operatörü ile oluşturulur. Ardından, birleştirilmek istenen türler operatörün iki yanında belirtilir. Örneğin:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/aee56e99c92abc1c522c3d23ee8c9c2a/href">https://medium.com/media/aee56e99c92abc1c522c3d23ee8c9c2a/href</a></iframe><blockquote>Bu kodda, Person ve Address isimli iki interface oluşturulmuştur. Ardından, PersonOrAddress isimli bir union type oluşturulmuştur. Bu union type, Person veya Address türünde bir değer alabileceğini belirtir.</blockquote><p>Typescript’in içeriğine bakış attığımız rehberimizin sonuna geldik, yazıyı okuyan herkese teşekkür ederim. Konuyla alakalı soru işaretleriniz olur ve destek almak isterseniz profilimde bulunan sosyal medya kanallarından çekinmeden bana ulaşabilirsiniz. Başarıyla kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bc5f02fd2202" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/typescript-el-rehberi-bc5f02fd2202">Typescript El Rehberi</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Angular Routing Paketi]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/angular-routing-navigation-paketi-aee335cd6332?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aee335cd6332</guid>
            <category><![CDATA[angular]]></category>
            <category><![CDATA[javasc]]></category>
            <category><![CDATA[router]]></category>
            <category><![CDATA[front-end-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 05 Jul 2023 20:42:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-07-26T15:37:31.944Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Herkese merhabalar. Bugün Angular’da routing işlemlerini yaparken kullandığımız Angular Routing paketini inceleyip bu paketi nasıl kullanabileceğimizi açıklamaya çalışacağım.</blockquote><blockquote>Önceden routing işlemleri yapmış veya yapmamış farketmeksizin herkesin anlayabileceği, oldukça basit ve anlaşılır bir dille anlatmaya çalışmakla beraber bu yazıyı bir rehber olarak kullanarak doğrudan routing içeren bir uygulama yapabilir hale geleceğinizi düşünüyorum. Öyleyse lafı daha fazla uzatmadan kahvemizi alıp yazımıza geçelim…</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*e1Yv5GSHKll-c9iU" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@ugnehenriko?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Ugne Vasyliute</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><h3>Angular Routing &amp; Navigation</h3><p>Her şeyden önce Single Page Applicationlarda routing oldukça önemlidir. Bu özellikler, kullanıcılara farklı sayfalara geçiş yapma imkanı sağlar. Öte yandan Angularda routing sayesinde moduler yapımızı oldukça efektif olarak kullanabilir ve lazy loading yöntemiyle bazı modülleri sadece istediğimiz zamanlarda istediğimiz yetkilendirmeyle yükleyebilir, çok daha kaliteli bir UX sağlayabiliriz.</p><p>Angular’da routing yapısı için RouterModule modülü kullanılır. Bu modül, uygulama oluştururken yüklenen herhangi bir ek dependecye ihtiyaç duymayan @angular/router paketi altında yer alır.</p><p>Genel olarak bu faydaları gruplandırmak ve listelemek gerekirse Angular Router’ın bize sağladığı avantajlardan şu şekilde bahsedebiliriz.</p><ul><li>Bir component veya modüle ulaşmanızı sağlayacak bir URL tanımlayabilirsiniz.</li><li>URL üzerinden herhangi bir data geçirebilirsiniz.</li><li>İç içe child routelar kullanarak, bir URL Yapılandırması yaratabilirsiniz.</li><li>Bir URL e ve dolayısıyla komponente erişimi yetkilendirebilir ve yönetebilirsiniz.</li><li>Modülleri lazy loading ile sadece ihtiyaç anında yükleyerek performans arttırabilirsiniz.</li></ul><p>O zaman Angular Router’ın ne olduğundan bahsettiğimize göre, biraz da bu paketi nasıl kullanabiliriz buna bakalım.</p><h4>NgModule Tanımı</h4><p>Routing yapısı kullanabilmek için uygulama modülü içerisinde RouterModule modülü tanımlanmalıdır. Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b91730ecb8f6a64fa1a8dbe82c86fea4/href">https://medium.com/media/b91730ecb8f6a64fa1a8dbe82c86fea4/href</a></iframe><p>Yukarıdaki kod parçasında RouterModule modülü uygulama modülüne dahil edilmiştir. Ayrıca Routes tipinde bir dizi tanımlanmıştır. Bu değişken, farklı URL&#39;ler için hangi sayfanın yükleneceğini belirtir. Yukarıdaki örnekte domain ismimize ek bir path girmediğimizde ‘HomeComponent’, path olarak about oluşturduğumuzda ise ‘AboutComponent’ çağırılır. Buna ek olarak 3. sırada bulunan ve loadChildren propertiesine eklenmiş olan arrow function bize lazy loading imkanı verir ve ancak path olarak dashboard eklendiğinde bu modülü yükler. Bu da bize tüm modülleri başlangıçta yüklemediğimiz ve sadece ihtiyaç anında yüklediğimiz için açılış hızında bir performans sağlar.</p><h4>Router Outlet</h4><p>Routing yapısı kullanılarak farklı sayfalar arasında gezinilebilir hale geldiğinde, sayfaların nerede gösterileceği de belirtilmelidir. Bunun için router-outlet directivi kullanılır.</p><pre>&lt;router-outlet&gt;&lt;/router-outlet&gt;</pre><p>Bu component, uygulama modülü içerisindeki app.component.html dosyasında yer alır. Bu dosya içerisinde, farklı sayfalara geçiş yapıldığında hangi component&#39;in yükleneceği belirtilir.</p><h4>Link Oluşturma</h4><p>Farklı sayfalara geçiş yapmak için ts dosyalarında router paketinde bulunan bazı fonksiyonları kullanabildiğimiz gibi, component içerisindeki html dosyamızda aşağıdaki şekilde linkler de oluşturabiliriz. Angular’da routingi doğrudan kullanmak için routerLink directivi kullanılır. Örneğin;</p><pre>&lt;a routerLink=&quot;/&quot;&gt;Home&lt;/a&gt;     // Elemente tıklandığında Home componentine gider<br>&lt;a routerLink=&quot;/about&quot;&gt;About&lt;/a&gt; // Elemente tıklandığında About componentine gider</pre><p>Yukarıdaki örnekte, routerLink attribute&#39;u ile farklı URL&#39;ler tanımlanmıştır. Bu linklere tıklanıldığında, ilgili componentler ilgili URL altına yüklenecektir.</p><h4>Parametreli URL’ler</h4><p>Routing yapısı kullanılarak farklı sayfalara geçiş yaparken, bazı durumlarda URL içerisinde parametreler kullanılabilir. Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4e6de300e4d2f5ac504e4ad6eec7557a/href">https://medium.com/media/4e6de300e4d2f5ac504e4ad6eec7557a/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, user/:id URL&#39;i tanımlanmıştır. Bu URL&#39;e gidildiğinde, UserComponent yüklenecektir. Ayrıca URL içerisindeki id parametresi de UserComponent içerisinde kullanılabilir.</p><p>User componentin bu parametreye erişebilmesi ve bu datanın geçirilmesi için ise routerLink attribute şu şekilde kullanılabilir:</p><pre>&lt;a [routerLink]=&quot;[&#39;/user&#39;, product.id]&gt;User Component&lt;/a&gt;</pre><p>Öte yandan bu gönderdiğimiz parametreye User Component üzerinden şu şekilde erişebiliriz :</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/55db6373f76090fee022905435d46645/href">https://medium.com/media/55db6373f76090fee022905435d46645/href</a></iframe><h4>Child Routes</h4><p>Angular’da routing yapısı kullanılarak child routes tanımlanabilir. Bu sayede, farklı sayfalar arasında daha ayrıntılı bir navigasyon sağlanabilir. Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d20eeb58c8bbd05dde08d9e7b87d0268/href">https://medium.com/media/d20eeb58c8bbd05dde08d9e7b87d0268/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, UserComponent içerisinde UserDetailsComponent, UserPostsComponent ve UserAlbumsComponent component&#39;larına geçiş yapılabilir.</p><p>Bunun için UserComponent içinde bir router-outlet direktifi olmalı ve bu directive sayesinde child route’ları istediğimiz elementin içinde render edebiliriz.</p><h3>Angular Router Guard</h3><p>Angular’da, routing yapısı kullanırken, bazı güvenlik kontrolleri yapmak isteyebiliriz. Örneğin, kullanıcının belirli bir sayfaya erişim izni olup olmadığını kontrol etmek isteyebiliriz. Bu amaçla, Angular’da Router Guard’lar kullanılır.</p><p>Router Guard’lar, CanActivate, CanActivateChild, CanDeactivate ve CanLoad gibi farklı tiplerde olabilir. Bu guard&#39;lar, @angular/router paketi altında yer alan CanActivate, CanActivateChild, CanDeactivate, CanMatch ve CanLoad gibi servisler kullanılarak oluşturulur.</p><h4>CanActivate</h4><p>CanActivate guard&#39;ı, belirli bir sayfaya erişim izni olup olmadığını kontrol etmek için kullanılır. Örneğin, kullanıcının login olup olmadığını kontrol etmek için CanActivate guard&#39;ı kullanabiliriz.</p><p>Guard’ın çalışma prensibi oldukça basittir. CanActivate guard&#39;ı, Route ve ActivatedRouteSnapshot nesnelerini parametre olarak alır. Bu nesneler, sayfa erişimi için gereken bilgileri sağlar. Guard&#39;ın çıktısı olarak, Observable&lt;boolean&gt; veya Promise&lt;boolean&gt; tipinde bir değer döndürülür.</p><p>Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/95722fbb4af4e1c59ea49843b4650a72/href">https://medium.com/media/95722fbb4af4e1c59ea49843b4650a72/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, AuthGuard adında bir CanActivate guard&#39;ı tanımlanmıştır. Guard, ActivatedRouteSnapshot ve RouterStateSnapshot nesnelerini parametre olarak almaktadır. Guard&#39;ın çıktısı olarak, true, falseveya URLTree döndürülebilir.</p><p>Son olarak CanActivate Anguların son sürümlerinde kullanımdan kaldırıldığını belirtelim. Bunun yerine referans olarak CanActivateFn oluşturulmuştur.</p><h4>CanActivateFn</h4><p>CanActivateFn, bir guard için CanActivate arayüzünü uygulamanın alternatifi olarak kullanılabilen bir fonksiyondur. CanActivate ile aynı parametreleri alır, yani ActivatedRouteSnapshot ve RouterStateSnapshot, ve boolean, Promise&lt;boolean&gt; veya Observable&lt;boolean&gt; değerlerinden birini döndürür.</p><p>Aşağıdaki örnek, bir CanActivateFn tanımlamanın nasıl yapılabileceğini gösterir:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/26c4e62b559ef8f63c5552c79ee768a0/href">https://medium.com/media/26c4e62b559ef8f63c5552c79ee768a0/href</a></iframe><p>Bu örnekte, myGuard adında bir CanActivateFn tanımlanmıştır. route ve state parametrelerini alan ve true değerini döndüren bir fonksiyondur. // Burada kendi guard mantığnıızı oluşturmalısınız yorumunu, guard&#39;ın rotaya erişimi izin verip vermemesi gerektiğini belirleyecek kendi mantığınızla değiştirmelisiniz.</p><h4>CanActivateChild</h4><p>CanActivateChild guard&#39;ı, belirli bir sayfanın child sayfalarına erişim izni olup olmadığını kontrol etmek için kullanılır. Bu guard, CanActivate guard&#39;ı ile benzer şekilde çalışır.</p><p>Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a2b235d9f70ba06e4e0d05f160266a5e/href">https://medium.com/media/a2b235d9f70ba06e4e0d05f160266a5e/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, AuthGuard adında bir CanActivateChild guard&#39;ı tanımlanmıştır. Guard, ActivatedRouteSnapshot ve RouterStateSnapshot nesnelerini parametre olarak almaktadır. Guard&#39;ın çıktısı olarak, true, falseveya URLTree döndürülebilir.</p><h4>CanDeactivate</h4><p>CanDeactivate guard&#39;ı, belirli bir sayfadan çıkılırken kullanıcının onayı gerektiren işlemler yapmak için kullanılır. Örneğin, bir form doldurulduktan sonra sayfadan çıkılırken kullanıcının onayı alınabilir.</p><p>CanDeactivate guard&#39;ı, Component ve ActivatedRouteSnapshot nesnelerini parametre olarak alır. Bu nesneler, sayfadan çıkılacak component ve sayfa erişimi için gereken bilgileri sağlar. Guard&#39;ın çıktısı olarak, Observable&lt;boolean&gt; veya Promise&lt;boolean&gt; tipinde bir değer döndürülür.</p><p>Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f21b7785e8bfff264ac98f8aca19c0ea/href">https://medium.com/media/f21b7785e8bfff264ac98f8aca19c0ea/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, ConfirmDeactivateGuard adında bir CanDeactivate guard&#39;ı tanımlanmıştır. Guard, Component, ActivatedRouteSnapshot ve RouterStateSnapshot nesnelerini parametre olarak almaktadır. Guard’ın çıktısı olarak, true, falseveya URLTree döndürülebilir.</p><h4>CanLoad</h4><p>CanLoad guard&#39;ı, belirli bir modülün yüklenmesi için kullanıcının onayı gerektiren işlemler yapmak için kullanılır. Örneğin, belirli bir modül yüklenmeden önce kullanıcının onayı alınabilir.</p><p>CanLoad guard&#39;ı, Route nesnesini parametre olarak alır. Bu nesne, modül yüklenmesi için gereken bilgileri sağlar. Guard&#39;ın çıktısı olarak, Observable&lt;boolean&gt; veya Promise&lt;boolean&gt; tipinde bir değer döndürülür.</p><p>Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3542b5f539a76598a7bba48aebc8e07a/href">https://medium.com/media/3542b5f539a76598a7bba48aebc8e07a/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, AuthGuard adında bir CanLoad guard&#39;ı tanımlanmıştır. Guard, Route ve UrlSegment nesnelerini parametre olarak almaktadır. Guard’ın çıktısı olarak, true, falseveya URLTree döndürülebilir.</p><p>Ayrıca CanLoad uygulamanın lifetime’ı boyunca sadece bir defa çalışır.</p><h4>Guard Tanımlama</h4><p>Guard’lar, routing modülü içerisinde tanımlanır ve Routes dizesinin içerisinde her route için oluşturduğumuz objenin içerisine property olarak atanır.</p><p>Örneğin;</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9eb6315721a31d6eac4a5acc19391749/href">https://medium.com/media/9eb6315721a31d6eac4a5acc19391749/href</a></iframe><p>Yukarıdaki örnekte, routing modülü içerisinde farklı guard’lar tanımlanmıştır. Guard’ları tanımlarken, canActivate, canActivateChild, canDeactivate ve canLoad gibi property&#39;leri kullanırız.</p><blockquote>Arkadaşlar bu noktada bugünki yazımızı noktalıyoruz. Umuyorum herkes için faydalı ve doğrudan uygulanabilir bir içerik olmuştur ve Angular Router’ı aklınızda bir karmaşa yaratmadan basit bir şekilde açıklayabilmişimdir. Okuyan herkese çokça teşekkürler, bir sonraki yazımızda buluşmak üzere..</blockquote><blockquote>Sevgiler</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aee335cd6332" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/angular-routing-navigation-paketi-aee335cd6332">Angular Routing Paketi</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Angular Temelleri]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/angular-temelleri-402e11ed7ad2?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/402e11ed7ad2</guid>
            <category><![CDATA[frontend-development]]></category>
            <category><![CDATA[angular]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <category><![CDATA[frontend]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 23 May 2023 20:57:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-15T11:53:02.003Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Angular, Google tarafından geliştirilen bir JavaScript framework’dür. Web uygulamaları geliştirmek için kullanılır ve Single Page Application (SPA) oluşturmak için idealdir.</p><p>Angular’ın temelleri aslında TypeScript dilini öğrenmekle başlar. TypeScript, JavaScript dilinin bir üst kümesidir ve statik tip kontrolü, sınıf tanımları ve arayüzler gibi özellikler ekler. Ancak bu yazının konusu Typescript odaklı değil, Anguların içeriği odaklı olacak ve Anguların aslında korkulacak bir framework olmadığını, çok düzenli ve yönetilebilir yapılara sahip olduğunu vurgulamış olacağız.</p><p>Kahveleri hazırlayın oldukça uzun bir yazı olacak sonrasında teker teker Angular da kullandığımız proje yapı taşlarını birlikte inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TbzxCH3u2_-v65MC" /></figure><h3>Angular CLI</h3><p>Angular CLI, Angular uygulamalarının hızlı bir şekilde oluşturulmasına ve yönetilmesine yardımcı olan bir araçtır. CLI, proje dosyalarını ve klasörlerini otomatik olarak oluşturabilir, geliştirme sunucusunu başlatabilir, optimize edilmiş üretim sürümleri oluşturabilir ve diğer birçok görevi gerçekleştirebilir.</p><p>Angular CLI, Node.js ve NPM paket yöneticisi tarafından desteklenmektedir. CLI’yı yüklemek için, Node.js ve NPM’nin önceden yüklenmiş olması gerekir.</p><p>CLI’yı yükledikten sonra, yeni bir Angular projesi oluşturmak için ng new komutunu kullanabilirsiniz. Bu komut, ön tanımlı olarak bir proje ismi ve özellikleri belirleyen bir kaç soru sorar. Örneğin proje stillendirmede css mi scss mi kullanacağınızı, projeye routing ekleyip eklemek istemediğinizi gibi bir dizi soru sonucunda projenizi oluşturur. Buna ek olarak, ng new komutu, proje dosyalarını ve klasörlerini otomatik olarak oluşturur ve projenin temel yapısını belirleyen dosyalar içerir.</p><p>Örneğin, bir proje oluşturmak için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz:</p><pre>ng new my-project</pre><p>Bu komut, my-project adında bir proje oluşturur ve başlangıç için gerekli tüm dosyaları ve klasörleri içerisinde yaratır.</p><p>Angular CLI ile proje oluşturmanın yanı sıra, CLI ayrıca komponentler, direktifler, servisler ve diğer yapı taşlarını da oluşturmanıza olanak tanır. Örneğin, ng generate component komutunu kullanarak yeni bir komponent oluşturabilirsiniz. Bu sayede snippet dahi kullanmadan istediğiniz yapı taşını logic dosyası, stillendirme ve html dosyaları dahil çok hızlı bir şekilde oluşturmuş olursunuz.</p><p>Angular CLI, Angular projelerinin geliştirilmesini hızlandırmak için birçok faydalı özellik sunar. Bu özellikler arasında kod üretimi, kodun test edilmesi, kod kalitesinin kontrol edilmesi de yer alır.</p><p>Her Angular kullanıcısının kullandığı en temel araçtır CLI.</p><h3>Angular Modülleri (Modules)</h3><p>Angular modülleri, uygulamanızın farklı parçalarını organize etmek için kullanılan bir yapı taşıdır. Modüller, komponentleri, hizmetleri, yönergeleri ve diğer yapı taşlarını gruplandırır ve uygulamanın farklı parçaları arasında bağımlılıkları yönetir. Angular, uygulamanızın modülerliğini artırarak daha iyi bir kod yönetimi sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*gcEKezoCNmEFAKGG" /></figure><p>Modüller, @NgModule dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Bu dekoratör, modülün yönergelerini, komponentlerini, hizmetlerini ve diğer yapı taşlarını belirtir. Ayrıca, modülün diğer modüllere olan bağımlılıklarını da tanımlar.</p><p>Angular’da, her uygulama en az bir modüle sahiptir: kök modül. Kök modül, uygulamanın ana modülüdür ve genellikle uygulamanın başlatılması ve temel yapılandırması için kullanılır. Ancak, uygulamanızın daha büyük ve daha karmaşık hale geldikçe, birden fazla modül oluşturabilir ve uygulamanızı daha da modüler hale getirebilirsiniz.</p><p>Modüller, uygulamanızın farklı bölümlerindeki yapı taşları arasındaki bağımlılıkları yönetmek için kullanılır. Örneğin, bir komponent, belirli bir hizmete veya başka bir komponente bağımlı olabilir. Modüller, bu bağımlılıkları yönetir ve uygulamanızın daha sıkı bir şekilde bağlanmasını sağlar.</p><p>Angular modülleri, uygulamanızın daha iyi bir şekilde yapılandırılmasını ve yönetilmesini sağlar. Modüller, yapınızı daha modüler hale getirir, bağımlılıkları yönetir ve uygulamanızın performansını artırır.</p><p>Angular’da bir modül oluşturmak için, öncelikle bir TypeScript sınıfı tanımlamanız gerekir. Bu sınıfın, @NgModule dekoratörü ile işaretlenmesi gerekir. Dekoratör, modülün özelliklerini belirler. Örneğin, modülün adı, modülün komponentleri, hizmetleri ve diğer yapı taşları gibi.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bf8d0e11252da1183db7a9967c910c44/href">https://medium.com/media/bf8d0e11252da1183db7a9967c910c44/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleModule adında bir modül oluşturduk. Bu modül, CommonModule ve FormsModule gibi diğer modüllerden komponentler içerebilir. Ayrıca, ExampleComponent adlı bir komponent de tanımlıyoruz. Bu komponent, modülün içinde kullanılabilir. exports özelliği, komponentin modül dışındaki kullanımını belirtir. providers özelliği, modülün hizmetleri gibi diğer yapı taşlarını belirtir.</p><p>Modülü kullanmak için, ExampleModule&#39;u başka bir modüle veya uygulama bileşenine eklemeniz gerekir. Bu, imports özelliği kullanılarak yapılır. Örneğin, AppModule adında bir uygulama modülü varsa, ExampleModule&#39;u eklemek için şu kodu kullanabilirsiniz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/22c01d6a39956bb5a48e4485cf6acc3c/href">https://medium.com/media/22c01d6a39956bb5a48e4485cf6acc3c/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleModule&#39;u AppModule&#39;a ekliyoruz. Böylece, ExampleComponent komponentini AppModule içerisinde kullanabiliriz.</p><p>Modüller, Angular’da uygulamanızı daha modüler hale getirmek için önemli bir yapı taşıdır. Modüller, yapı taşlarını gruplandırmanıza, bağımlılıkları yönetmenize ve uygulamanızın performansını artırmanıza yardımcı olur.</p><p>Buraya kadar modüllerin faydalarından söz ettik. Ancak yeni başlayanlar için kafa karıştırıcı olabilen bu modül yapısını kullanmamız şart mı diye bir soru soracak olursak bunun cevabı Angular 15 ile kesinleşerek hayır haline geldi. Yani projemizi oluştururken gelen app.module dahi olmadan, sadece bileşenleri kullanarak da bir uygulama yaratabiliriz. Bu uygulamaları yaratmamız için gerekli olan yapı taşına ise standalone bileşenler adını veriyoruz. Bu bileşenlerin detaylarına aşağıdaki Angular Bileşenleri kısmında değineceğiz.</p><h3>Angular Bileşenleri (Components)</h3><p>Angular’da bileşenler, uygulamanın yapı taşlarıdır ve kullanıcı arayüzünün oluşturulmasında kullanılır. Her bileşen, belirli bir işlevi yerine getiren HTML, CSS ve TypeScript kodlarını içerir. Örneğin, bir blog uygulamasındaki bir bileşen, bir blog yazısını görüntüleyebilir veya bir kullanıcı yorumunu gösterebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*2XH6rN1oIMyg4yYK" /></figure><p>Bir bileşen, @Component dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Bu dekoratör, bileşenin özelliklerini belirler. Örneğin, bileşenin adı, bileşenin HTML şablonu, bileşenin stil sayfası vb. gibi.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bfeed73c55a79740391abb6289845148/href">https://medium.com/media/bfeed73c55a79740391abb6289845148/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleComponent adında bir bileşen oluşturduk. @Component dekoratöründe, bileşenin seçici kimliği (selector), bileşenin HTML şablonu (templateUrl) ve bileşenin stil sayfası (styleUrls) gibi özellikler belirtilir. ExampleComponent sınıfı, bileşenin işlevselliğini içerir.</p><p>Bir bileşen, diğer bileşenlerle veya uygulama modülleriyle etkileşim halinde olabilir. Bu, @Input ve @Output özellikleri kullanılarak yapılır. @Input özellikleri, bileşene veri sağlamak için kullanılırken, @Output özellikleri, bileşenden veri almak için kullanılır.</p><p>Bir bileşen, HTML şablonu ve TypeScript kodu arasında veri akışı sağlamak için ngModel veya ngFor gibi Angular direktiflerini kullanabilir. Direktifler, HTML öğelerine ek özellikler ekleyen özel işaretlerdir. Örneğin, ngModel direktifi, bir HTML girdi öğesine veri bağlamak için kullanılır.</p><p>Bir bileşen, Angular servislerini kullanarak diğer bileşenlerle veya API’lerle etkileşim halinde olabilir. Servisler, uygulamanın iş mantığını yönetir ve verileri almak, işlemek ve depolamak için kullanılır. Örneğin, bir blog uygulamasında, bir PostService adlı servis, blog yazılarını API&#39;den alabilir ve bileşenlere sağlayabilir.</p><p>Angular bileşenleri, uygulamanın yapı taşlarını oluşturur ve kullanıcı arayüzünün oluşturulmasında kullanılır. Bileşenler, HTML, CSS ve TypeScript kodlarından oluşur ve @Component dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Bileşenler, diğer bileşenlerle veya uygulama modülleriyle etkileşim halinde olabilir ve Angular direktifleri veya servisleri kullanarak veri akışı sağlayabilir.</p><h4>Angular Standalone Bileşenler ( Standalone Components )</h4><p>Standalone componentler<strong> </strong>modüllere olan<strong> </strong>ihtiyacı azaltarak Modül kullanmadan hatta AppModule bile oluşturmadan uygulama geliştirebilmemizi mümkün hale getiriyor. Aşağıda bir standalone componenti nasıl yarattığımızı inceleyebiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b189299f66af35d6423c1dbbe41a6cbd/href">https://medium.com/media/b189299f66af35d6423c1dbbe41a6cbd/href</a></iframe><p>Standalone bileşenler içerisinde istenilen modülleri import edebilmekle beraber, başka bir standalone bileşenini de import ederek kullanabilirler. Yukarıdaki örnekte bir standalone bileşen olan PhotoGalleryComponent’in içerisine başka bir standalone bileşen olan ImageGridComponent import edilmiş ve herhangi bir modül bağımlılığı olmaksızın template içerisinde kullanılabilmiştir.</p><p>Bununla beraber bir standalone bileşen modül dosyasına da dahil edilebilir. Ancak normal bileşenler gibi declarations kısmına değil, modüller gibi imports kısmına dahil edilerek kullanılırlar.</p><p>Bu bileşenlerle ilgili daha fazla detay için ‘<a href="https://angular.io/guide/standalone-components">https://angular.io/guide/standalone-components</a>’ adresini ziyaret edebilirsiniz.</p><h3>Angular Servisleri (Services)</h3><p>Angular servisleri, uygulamanın iş mantığını yönetmek için kullanılan bir yapı taşıdır. Servisler, verileri almak, işlemek ve depolamak için kullanılır ve uygulamanın yapı taşları arasındaki iletişimi yönetir.</p><p>Servisler, @Injectable dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Bu dekoratör, servisin bağımlılıklarını belirtir. Örneğin, bir HttpClient servisine bağımlı olan bir servis, HttpClient servisini enjekte etmek için bir constructor kullanabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ef5539a2678620934011ed3285f8646a/href">https://medium.com/media/ef5539a2678620934011ed3285f8646a/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleService adında bir servis oluşturduk. @Injectable dekoratörü, servisin bağımlılıklarını belirtir. HttpClient servisi, bir HTTP isteği göndermek için kullanılır. ExampleService sınıfı, servisin işlevselliğini içerir.</p><p>Servisler, uygulamanın herhangi bir yerinde kullanılabilir. Ancak, uygulamanın farklı yerlerinde farklı örnekleri kullanmak yerine, servisler genellikle root modüle enjekte edilir. Bu, servisin tek bir örneğinin oluşturulmasını ve uygulamanın herhangi bir yerinde kullanılabilmesini sağlar.</p><p>Servisler, uygulamanızın iş mantığını yönetmek için önemli bir yapı taşıdır. Servisler, verileri almak, işlemek ve depolamak için kullanılır ve uygulamanın yapı taşları arasındaki iletişimi yönetir.</p><h3>Servisleri kullanmak</h3><p>Servisleri kullanmak için, öncelikle servisi enjekte etmeniz gerekir. Bunun için, servisin bağımlılıklarını belirleyen bir constructor kullanabilirsiniz. Örneğin, bir bileşen, bir servise bağımlıysa, constructor yöntemi kullanılarak servis enjekte edilebilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b41932b04784e148e866755a79d30d84/href">https://medium.com/media/b41932b04784e148e866755a79d30d84/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleComponent bileşeni, ExampleService servisine bağımlıdır. constructor yöntemi kullanılarak, ExampleService servisi enjekte edilir.</p><p>Servisler, bileşenlerle veya diğer servislerle etkileşim halinde olabilir. Servisler, verileri almak, işlemek ve depolamak için kullanılır. Örneğin, bir blog uygulamasında, bir PostService adlı servis, blog yazılarını API&#39;den alabilir ve bileşenlere sağlayabilir.</p><h3>Angular Pipeları (Pipes)</h3><p>Angular pipeları, verileri işlemek ve dönüştürmek için kullanılan bir yapı taşıdır. Pipelar, uygulamanın herhangi bir yerinde kullanılabilir ve verilerin görüntülenmesini veya düzenlenmesini kolaylaştırır. Örneğin, bir tarih verisini belirli bir formatta görüntülemek için bir tarih pipe’ı kullanabilirsiniz.</p><p>Pipelar, @Pipe dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Bu dekoratör, pipe’ın adını belirtir ve pipe’ın nasıl kullanılacağını belirleyen bir işlev sağlar. Pipe işlevi, bir girdi değeri alır ve çıktı değeri döndürür. Pipelar, bir component veya .html file içinde kullanılabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/ca8899d4b59065a55c22b78a8b6f74c8/href">https://medium.com/media/ca8899d4b59065a55c22b78a8b6f74c8/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExamplePipe adında bir pipe tanımladık. @Pipe dekoratörü, pipe’ın adını belirtir. PipeTransform arayüzü, pipe’ın işlevselliğini sağlar. transform yöntemi, pipe’ın işlevselliğini içerir.</p><p>Bir pipe, bir component veya .html file içinde kullanılarak bir girdi değerini dönüştürebilir. Örneğin, bir tarih pipe’ı, bir tarih değerini belirli bir formatta görüntülemek için kullanılabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d34da13513ae923929c56bda09f41f88/href">https://medium.com/media/d34da13513ae923929c56bda09f41f88/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ExampleComponent bileşeninde bir tarih değişkeni (myDate) tanımlıyoruz. Bu değişken, .html file içinde bir tarih pipe’ında kullanılabilir.</p><pre>&lt;p&gt;{{ myDate | date }}&lt;/p&gt;</pre><p>Bu örnekte, myDate değişkeni, date pipe’ı içinde kullanılıyor. Bu, myDate değişkeninin belirli bir formatta görüntülenmesini sağlar.</p><p>Bu şekilde temel bileşenleri öğrendiğimize göre, şimdi biraz da Angular kullanırken faydalandığımız araçlara göz atalım.</p><h3>Angular Lifecycle Hooks</h3><p>Angular bileşenleri, bir bileşene ilişkin işlevlerin ne zaman çağrılacağını belirleyen bir ömür döngüsüne sahiptir. Bu ömür döngüsü, bileşenin oluşturulmasından yok edilmesine kadar olan süreyi kapsar.</p><p>Angular, bir bileşenin ömür döngüsü boyunca farklı noktalarda bileşenle ilişkili işlevleri çağıran bir dizi ömür döngüsü kanca işlevi sağlar. Bu işlevler, bileşenin ömür döngüsü boyunca çeşitli noktalarda çağrılabilir.</p><p>Angular Lifecycle Hooks; OnInit, OnChanges, DoCheck, AfterContentInit, AfterContentChecked, AfterViewInit ve AfterViewChecked gibi bir dizi işlevi içerir.</p><ul><li>OnInit: Bileşen oluşturulduktan sonra ve @Input özellikleri ayarlandıktan sonra çağrılır.</li><li>OnChanges: Bileşenin @Input özellikleri değiştirildiğinde çağrılır.</li><li>DoCheck: Bileşenin değiştirilip değiştirilmediğini kontrol etmek için her değişiklik algılandığında çağrılır.</li><li>AfterContentInit: Bileşenin içeriğinin projeye yerleştirildikten ve ngAfterContentChecked hooku çağrıldıktan sonra çağrılır.</li><li>AfterContentChecked: Bileşenin içeriğinde değişiklik algılandığında veya ngOnInit veya ngDoCheck hookları çağrıldığında çağrılır.</li><li>AfterViewInit: Bileşenin görünümünün projeye yerleştirildikten ve ngAfterViewChecked hooku çağrıldıktan sonra çağrılır.</li><li>AfterViewChecked: Bileşenin görünümünde değişiklik algılandığında veya ngAfterContentChecked hooku çağrıldığında çağrılır.</li></ul><p>Bu lifecycle hooks, bileşenin belirli bir noktasında işlevlerin çağrılmasını sağlayarak bileşenin davranışını kontrol etmeye yardımcı olur.</p><p>Örneğin, bir bileşenin OnInit hooku, bileşen oluşturulduktan sonra bir kez çağrılır. Bu, bileşen oluşturulduktan sonra hemen yapılması gereken işlemleri gerçekleştirmek için kullanılabilir. Benzer şekilde, OnChanges hooku, bileşenin @Input özellikleri değiştirildiğinde çağrılır ve bileşenin yeni verilerle nasıl tepki vereceğini belirlemek için kullanılabilir.</p><p>Angular lifecycle hooks, bileşenin davranışını kontrol etmek için güçlü bir araçtır. Bu hooklar, bileşenin oluşturulmasından yok edilmesine kadar olan süre boyunca bileşenin nasıl davranacağını belirler.</p><h3>Angular Direktifler (Directives)</h3><p>Angular direktifleri, HTML öğelerine ek özellikler ekleyen özel işaretlerdir. Direktifler, uygulamanın görünümünü ve davranışını değiştirmek için kullanılır. Angular, bir dizi yerleşik direktif sağlar ve ayrıca özel direktifler oluşturmanıza olanak tanır.</p><h3>Yapısal Direktifler (Structural Directives)</h3><p>Angular, bir dizi yerleşik direktif sağlar. Bu direktifler, uygulamanın yaygın ihtiyaçları için kullanılır.</p><h4>ngIf</h4><p>ngIf direktifi, bir koşulu değerlendirir ve koşul doğruysa bir öğeyi görüntüler. Koşul yanlışsa, öğeyi görüntülemez.</p><pre>&lt;div *ngIf=&quot;isLoggedin&quot;&gt;Giriş yapıldı&lt;/div&gt;</pre><p>Bu örnekte, ngIf direktifi, isLoggedin değişkeninin değerine bağlı olarak div öğesini görüntüler veya gizler.</p><h4>ngFor</h4><p>ngFor direktifi, bir dizi üzerinde tekrarlayan bir öğe listesi oluşturur.</p><pre>&lt;ul&gt;<br>  &lt;li *ngFor=&quot;let item of items&quot;&gt;{{ item }}&lt;/li&gt;<br>&lt;/ul&gt;</pre><p>Bu örnekte, ngFor direktifi, items adlı bir dizi üzerinde tekrarlayan bir liste oluşturur ve her öğe için bir li öğesi oluşturur.</p><h3>Özellik Direktifleri (Attribute Directives)</h3><p>Attribute direktifleri, HTML öğelerine özel öznitelikler ekleyen direktiflerdir. Bu direktifler, öğelerin görsel görünümünü veya davranışını değiştirmek için kullanılır.</p><p>Attribute direktifleri, @Directive dekoratörü kullanılarak tanımlanır. Directive dekoratörü, direktifin adını belirtir ve direktifin nasıl kullanılabileceğini belirleyen bir dizi seçenek sağlar.</p><p>Attribute direktifleri, @Input dekoratörü kullanılarak bileşenlere veri sağlamak için kullanılır. Directive sınıfı, Input özellikleri içerebilir ve bileşenler tarafından bu özelliklere veri sağlanabilir.</p><p>Örneğin, aşağıdaki ChangeColorDirective adlı bir direktif tanımlayabiliriz. Bu direktif, bir HTML öğesi üzerinde fare imleci hareket ettirildiğinde ve tıklama işlemi gerçekleştirildiğinde öğenin arkaplan rengini değiştirir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/476977380a18b40223f3ab690636820b/href">https://medium.com/media/476977380a18b40223f3ab690636820b/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ChangeColorDirective adlı bir direktif tanımladık ve [changeColor] seçicisiyle öğeyi seçtik. @HostBinding dekoratörü, backgroundColor özelliğini style.backgroundColor ile eşleştirir ve @HostListener dekoratörleri, click, mouseover ve mouseout olaylarını dinler. onClick işlevi, tıklama olayı gerçekleştiğinde öğenin arkaplan rengini değiştirir. onMouseOver işlevi, fare imleci öğenin üzerine geldiğinde öğenin arkaplan rengini değiştirir. onMouseOut işlevi, fare imleci öğeden ayrıldığında öğenin arkaplan rengini sıfırlar.</p><p>app.module.ts dosyasında, ChangeColorDirective adlı direktifi deklare ediyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d2f48708477cb10f4e0e35abde500288/href">https://medium.com/media/d2f48708477cb10f4e0e35abde500288/href</a></iframe><p>Bu örnekte, ChangeColorDirective adlı direktifi declarations özelliğinde deklare ettik. Bu, direktifin uygulama genelinde kullanılabilir hale getirilmesini sağlar.</p><p>Bir AppComponent bileşeninde ChangeColorDirective adlı direktifi kullanıyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/992c816561a042344f1dd1cd23ba7229/href">https://medium.com/media/992c816561a042344f1dd1cd23ba7229/href</a></iframe><p>Bu örnekte, AppComponent bileşeni içinde bir &lt;div&gt; öğesi tanımlıyoruz ve changeColor direktifini kullanarak öğenin arkaplan rengini değiştiriyoruz.</p><p>Uygulama çalıştırıldığında, tıklama, fare imleci üzerinden geçme ve çıkarma işlemleri sonucunda öğenin arkaplan rengi değişir.</p><h3>Angular İki Yönlü Veri Bağlama (Two-Way Binding)</h3><p>Angular’da, iki yönlü veri bağlama, bir bileşenin bir özelliği ile bir form elemanı arasında iki yönlü bir bağlantı oluşturur. Bu, form elemanının değeri bileşen özelliğine bağlanır ve bileşen özelliği değiştiğinde form elemanının değeri güncellenir.</p><p>Angular, iki yönlü veri bağlamayı sağlamak için ngModel direktifini kullanır. Bu direktif, bir form elemanı ile bileşen özelliği arasında iki yönlü bir bağlantı oluşturur.</p><pre>&lt;input [(ngModel)]=&quot;name&quot; /&gt;</pre><p>Bu örnekte, ngModel direktifi, bir input öğesi ile name adlı bir bileşen özelliği arasında bir iki yönlü veri bağlantısı oluşturur. Herhangi bir değişiklik yapıldığında name değişkeni güncellenir ve input öğesinin değeri değişir.</p><p>Angular iki yönlü veri bağlamayı kullanarak, bileşenlerin ve form elemanlarının karşılıklı olarak etkileşimde bulunmasını sağlayabilirsiniz. Bu, kullanıcılara daha iyi bir kullanıcı deneyimi sunar ve uygulamanın işlevselliğini arttırır.</p><blockquote>Evet arkadaşlar, bu yazımızın da sonuna gelmiş olduk. Angular öğrenmeye başlamak isteyenler için oluşturduğum bu rehberin umuyorum ki bir çok kişiye faydası olacak ve Anguların aslında çok da korkulacak bir framework olmadığını farketmesini sağlayacaktır. Eğer sorularınız olursa bana profilimdeki herhangi bir kanal vasıtasıyla ulaşabilirsiniz. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere. Hoşçakalın…</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=402e11ed7ad2" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/angular-temelleri-402e11ed7ad2">Angular Temelleri</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[RxJS ve En Çok Kullanılan Operatörleri]]></title>
            <link>https://ngturkey.org/rxjs-ve-en-%C3%A7ok-kullan%C4%B1lan-operat%C3%B6rleri-963358b5b3ac?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/963358b5b3ac</guid>
            <category><![CDATA[angular]]></category>
            <category><![CDATA[frontend]]></category>
            <category><![CDATA[rxjs]]></category>
            <category><![CDATA[reaktif]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Apr 2023 14:09:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-09T20:20:01.447Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkese merhaba. Bugün Angular’da reaktif programla konusunda bize yardımcı olan RxJS kütüphanesini ve bu kütüphanede en yaygın kullanılan ve işlerimizi kolaylaştıracak operatörleri kod örnekleriyle anlatacağım. Daha önce reaktif programla konusunda bilginiz yoksa bu kaynağı anlamakta biraz zorlanabilirsiniz, ancak eğer bilginiz varsa bilginizi pekiştirmenize ve RxJS’i kullanabilir hale gelmenize yardımcı olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*w0JIFIyq_eZY1L2q" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@altumcode?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">AltumCode</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><h3>RxJS Nedir?</h3><p>RxJS Javascript ile yazılmış bir Reaktif Programlama kütüphanesidir. Reaktif programlamanın mantığı olan bir veri akışı oluşturan nesneler yaratmaya, ve bu veri akışlarına abone olup operatörler aracılığıyla bu verilerle etkileşimde bulunabilmemize yardımcı olur. Aşağıda sözü edilen veri akışının nasıl oluşturulduğuna bakalım.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0e5c3b3781f5df78c18855aa0a5b64dc/href">https://medium.com/media/0e5c3b3781f5df78c18855aa0a5b64dc/href</a></iframe><pre>Console EXPECTED: </pre><pre>1- RxJS<br>2- öğrenmeye<br>3- başladım</pre><p>Rxjs i anlayabilmek ve operatörleri kullanırken bahsettiğimiz terimlere aşina olmak adına öncelikle kullandığımız terimleri ve anlamlarını inceleyelim.</p><h3>Observable</h3><p>Veri akışı sürecinde dataları sağlayacak olan veri akış nesnesine denir.</p><h3>Observer</h3><p>Observable içerisindeki dataları elde etmeye yarayan fonksiyona verilen isimdir. Bu fonksiyonun veri akışı yaratmaya yarayan methodları : next(), error() ve complete() ‘dir.</p><h3>Subjectler</h3><p>Bir observable’ı bir observer ın tükettiği çalışmalar normal çalışmalardır. Yarattığımız observable’ı sönümleyen birden fazla observer varsa oluşan duruma Subject diyoruz. Aşağıda bir subject oluşumunu görebilirsiniz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/00db30ffad84e060c0fec1ff8c659b8c/href">https://medium.com/media/00db30ffad84e060c0fec1ff8c659b8c/href</a></iframe><p>Şimdi ilgili akışa başlangıçta bir observer subscribe edelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/08240da5580e4d89e92e246db7b88285/href">https://medium.com/media/08240da5580e4d89e92e246db7b88285/href</a></iframe><p>Bu durum aslında şu an normal bir observable davranışı gerçekleştiriyor. Ancak biz bu Subject e bir kaç observer daha ekleyebiliriz. Örneğin akıştaki dataları biraz çoğaltalım ve araya bir observer daha ekleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c954a82398a5d1b8f39ffccaa4e2945c/href">https://medium.com/media/c954a82398a5d1b8f39ffccaa4e2945c/href</a></iframe><p>Gördüğünüz gibi Subject’imize birden fazla observer bağladık ve observerlar bağlı oldukları andan itibaren akışa dahil olarak dataları tek tek aldılar.</p><p>Az önceki örnekte Subject işleyiş biçimini anladıysak şimdi Subject türlerine göz atalım. Öncelikle 3 tür Subject türü bulunmaktadır. Bunlar :</p><p>1- Behavior Subject</p><p>2- Replay Subject</p><p>3- Async Subject</p><p>Bu subject türleri, içerisinde dahil olan observerların aldığı dataların özelleştirilmesini sağlar.</p><h4>1- Behavior Subject</h4><p>Observable a subscribe olan observera, subscribe olduğu andan 1 önceki veriyi de gönderen Subject türüdür. Aşağıdaki örneği inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9402346bc06ead77d3af610f8232d82d/href">https://medium.com/media/9402346bc06ead77d3af610f8232d82d/href</a></iframe><p>Göründüğü üzere observer aslında ‘Text 2’ datasından sonra subscribe olmuş olmasına rağmen bu datayı elde etmiştir.</p><h4>2- Replay Subject</h4><p>Observable a subscribe olan observera, subscribe olduğu andan itibaren içerisinde vermiş olduğumuz initial değer kadar önceki veriye erişilmesini sağlar. Aşağıdaki örneği inceleyim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9e7cab0411f24eb1521905afea0791d6/href">https://medium.com/media/9e7cab0411f24eb1521905afea0791d6/href</a></iframe><p>Göründüğü üzere observer aslında ‘Text 2’ datasından sonra subscribe olmuş olmasına rağmen ReplaySubject içerisine ‘2’ olarak initial değer verilmiş ve subscribe olduğu andan önceki 2 datayı da elde etmiştir.</p><h4>3- Async Subject</h4><p>Observable a subscribe olan observera, observable’ın complete olmasını bekleyerek son datayı gönderen Subject türüdür. Aşağıdaki örneği inceleyim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bb3fdc74bb361f762b13b6adf6cb188b/href">https://medium.com/media/bb3fdc74bb361f762b13b6adf6cb188b/href</a></iframe><p>Göründüğü üzere observer aslında ‘Text 2’ datasından sonra subscribe olmuş olmasına rağmen observable’ın complete olmadan önceki son değeri döndürmüştür.</p><p>RxJS ile ilgili temel kavramları öğrendiğimize göre şimdi de en çok kullanılan operatörlere ve bu operatörlerin ne işe yaradıklarına bakalım.</p><h3>RxJS Operatörleri</h3><p>Bu bölümde en çok kullanılan operatörleri kod örnekleriyle açıklamaya çalışacağım. Ancak RxJs kütüphanesinde bir çok operatör olduğunu ve her birini anlatmanın burası için gerekli olmadığı kanaatindeyim. Dolayısıyla ben en çok kullanılan operatörleri kod örnekleriyle açıklamaya çalışacağım. Kalanına ise dilediğiniz zaman kaynakça kısmında linkini de bıraktığım RxJS dökümantasyonu üzerinden erişebilirsiniz.</p><h4>Pipe</h4><p>RxJS, hatasız ve okunaklı kod yazmak için birçok operatör içerir. Ancak, bu operatörleri tek tek kullanmak yerine, birbirleriyle birleştirebiliriz. Bunun için kullanabileceğimiz araç, pipe operatörüdür.</p><p>pipe operatörü, bir veya daha fazla operatörü birleştirmemize ve bir Observable&#39;a uygulamamıza olanak tanır. Bu, okunaklı ve modüler kod yazmamıza yardımcı olur.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir Observable oluşturuyoruz ve bu Observable üzerinde farklı operatörler kullanıyoruz. Bu operatörleri tek tek kullanmak yerine, pipe operatörü kullanarak birleştiriyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1ecf933c70b4238aaab95120d47e9df0/href">https://medium.com/media/1ecf933c70b4238aaab95120d47e9df0/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, of operatörü kullanarak bir Observable oluşturuyoruz. Daha sonra, pipe operatörü kullanarak, map ve filter operatörlerini birleştiriyoruz. Bu operatörler, Observable üzerinde farklı işlemler gerçekleştirir ve sonuçları bir sonraki subscribe işleminde birleştirir.</blockquote><h4>Switch Map</h4><p>SwitchMap operatörü, bir Observable&#39;dan gelen verileri başka bir Observable&#39;a dönüştürür. Bu operatör, bir iç Observable&#39;ın tamamlanmasını bekler ve ardından sonraki değeri işler. Bu, iç Observable&#39;ın tamamlanmamış işlemlerinden kaçınmak için son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, her bir tuşa basıldığında bir HTTP isteği yaparız. Ancak, yanıtın gelmesi için beklememiz gerekmez. Bunun yerine, switchMap operatörü kullanarak, her yeni tuşa basıldığında, önceki isteği iptal eder ve yalnızca en son isteği işleriz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7870d17577374e28633285a41afb63e9/href">https://medium.com/media/7870d17577374e28633285a41afb63e9/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, kullanıcı herhangi bir tuşa bastığında, fetch işlevi çağrılır ve son alınan veri işlenir. Ancak, kullanıcı bir sonraki tuşa basmadan önce, önceki istek iptal edilir ve yalnızca en son istek işlenir.</blockquote><h4>Defer</h4><p>Defer, belirli bir Observable&#39;ı oluşturmanızı sağlar, ancak Observable’ı sadece subscribe olunduğu anda oluşturur.</p><p>Aşağıdaki örnekte, defer operatörü kullanarak, Observable&#39;ı yalnızca bir setTimeout işlevi çağrısının tamamlanmasından sonra oluştururuz. Bu, Observable&#39;ın yalnızca bir eventin gerçekleştiği noktada oluşturulmasına ve daha sonra bu Observable&#39;a subscribe olan herkese gönderilmesine olanak tanır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7ec53a3b894791f0ea718edc7c49c578/href">https://medium.com/media/7ec53a3b894791f0ea718edc7c49c578/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, defer operatörü, setTimeout işlevi çağrısının tamamlanmasını bekleyen bir Observable oluşturur. Bu, Observable&#39;ın yalnızca bir etkinliğin gerçekleştiği noktada oluşturulmasına ve daha sonra bu Observable&#39;a subscribe olan herkese gönderilmesine olanak tanır. Abone olunan her yerde bu gecikmeli gözlemciyi kullanabilirsiniz.</blockquote><h4>Merge Map</h4><p>MergeMap operatörü, bir Observable&#39;dan gelen verileri başka bir Observable&#39;a dönüştürür. Bu operatör, farklı Observable&#39;ların sonuçlarını birleştirmek istediğimizde son derece yararlıdır.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/0eb3533900b17794f1f3f4b7035c5441/href">https://medium.com/media/0eb3533900b17794f1f3f4b7035c5441/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, bir Observable’ı oluşturuyoruz ve ardından her bir değer için bir HTTP isteği yaparak, sonuçları birleştiriyoruz. İlk mergeMap operatörü, bir HTTP isteği oluşturur ve sonucu döndürür. Ardından, ikinci mergeMap operatörü, HTTP yanıtını JSON formatındaki verilere dönüştürür. Bu, sonuçların birleştirilmesine ve bir sonraki operatöre iletilmesini sağlar.</blockquote><h4>From Event</h4><p>FromEvent operatörü, DOM olaylarını, Web API&#39;leri veya Node.js olaylarını bir Observable&#39;e dönüştürür. Bu, Observable&#39;ın oluşturulmasını ve tüm olayların dinlenmesini sağlar.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir düğmeye tıklama olayını fromEvent operatörü kullanarak bir Observable&#39;e dönüştürüyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f96e33217416cf2f233f4144746a0ddf/href">https://medium.com/media/f96e33217416cf2f233f4144746a0ddf/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, fromEvent operatörü, bir düğmeye tıklama olayını bir Observable&#39;e dönüştürür. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe oluruz ve tıklama olayı gerçekleştiğinde bir mesaj görüntüleriz.</blockquote><h4>Of</h4><p>of operatörü, belirtilen değerleri içeren bir Observable oluşturur. Bu operatör, statik verilerle çalıştığımızda son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, of operatörü kullanarak, birkaç değer içeren bir Observable oluşturuyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6994027ccf0b99478c300398ced4d4dd/href">https://medium.com/media/6994027ccf0b99478c300398ced4d4dd/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, of operatörü kullanarak, &quot;apple&quot;, &quot;banana&quot; ve &quot;pear&quot; içeren bir Observable oluşturuyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe oluruz ve verileri konsola yazdırırız.</blockquote><h4>From</h4><p>from operatörü, bir dizi, bir Promise, bir Observable veya bir Iterable gibi birçok şeyi bir Observable&#39;a dönüştürür. Bu, çeşitli veri kaynaklarını bir Observable&#39;e dönüştürerek, daha sonra bu Observable üzerinde işlem yapmamızı sağlar.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir dizi içindeki sayıları bir Observable’e dönüştürüyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b469149ad81b9d56689c69f1058e0cc6/href">https://medium.com/media/b469149ad81b9d56689c69f1058e0cc6/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, from operatörü kullanarak, bir dizi içindeki sayıları bir Observable&#39;e dönüştürüyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe oluruz ve verileri konsola yazdırırız.</blockquote><h4>Timer</h4><p>timer operatörü, belirli bir süre bekleyen ve ardından bir değer üreten bir Observable oluşturur. Bu operatör, zamanlanmış işlemler gibi senaryolarda son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, timer operatörü kullanarak, bir Observable oluşturuyoruz ve ardından belirli bir süre bekliyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d8322c57ad16b2ff2d10a2b90f322fa2/href">https://medium.com/media/d8322c57ad16b2ff2d10a2b90f322fa2/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, timer operatörü kullanarak, 2 saniye bekleyen bir Observable oluşturuyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;e abone oluruz ve 2 saniye bekledikten sonra &quot;Delayed data!&quot; mesajını konsola yazdırırız.</blockquote><h4>Concat</h4><p>concat operatörü, bir veya daha fazla Observable&#39;ı birleştirir ve tek bir Observable olarak döndürür. Bu operatör, bir Observable&#39;ın tamamlanmasını bekler ve ardından diğer Observable&#39;ı işler.</p><p>Aşağıdaki örnekte, iki Observable’ı birleştiriyoruz ve sonuçları bir sonraki operatöre iletiyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4c0c0898ad54556c8a31979e14ef98fe/href">https://medium.com/media/4c0c0898ad54556c8a31979e14ef98fe/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, of operatörünü kullanarak, iki Observable oluşturuyoruz ve ardından concat operatörü kullanarak, numbers1$ Observable&#39;ının tamamlanmasını bekliyoruz. Daha sonra, numbers2$ Observable&#39;ı işlenir ve sonuçlar bir sonraki operatöre iletilir.</blockquote><h4>Debounce Time</h4><p>debounceTime operatörü bir Observable&#39;dan gelen değerlerin yayınlanmasını geciktirmek için kullanılır, ancak diğer bir Observable belirtilen gecikme süresi dolmadan önce bir değer yayınlarsa bu süre sıfırlanır. Bu, kullanıcının yazmayı veya kaydırmayı bırakmasını beklemek istediğiniz durumlarda faydalıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir metin girdisinden bir Observable oluşturuyoruz ve yayınlarını 500ms ile geciktiriyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b8618eb4335bf1d986bad3e7d2814b03/href">https://medium.com/media/b8618eb4335bf1d986bad3e7d2814b03/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, bir metin girdisinden bir Observable oluşturuyoruz ve yayınlarını 500ms ile geciktiriyoruz. Bu, kullanıcının en az 500ms boyunca yazmayı veya kaydırmayı bırakmadan önce subscribe fonksiyonunun çağrılmamasını sağlar. Bu, kullanıcının yazmayı veya kaydırmayı bitirdikten sonra bir işlem yapmak istediğiniz durumlarda faydalıdır.</blockquote><h4>Distinct</h4><p>distinct operatörü, bir Observable&#39;dan gelen tekrarlanan değerleri kaldırır ve yalnızca benzersiz değerleri iletir. Bu operatör, belirli bir veri kümesinde yinelenen değerleri kaldırmak istediğimizde son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir Observable içindeki tekrarlayan değerleri kaldırıyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/87f7b81eae5f86605ade7d5442d10c8f/href">https://medium.com/media/87f7b81eae5f86605ade7d5442d10c8f/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, from operatörü kullanarak bir Observable oluşturuyoruz ve ardından distinct operatörü kullanarak tekrarlayan değerleri kaldırıyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe olarak benzersiz değerleri konsola yazdırıyoruz.</blockquote><h4>DistinctUntilKeyChanged</h4><p>distinctUntilKeyChanged operatörü, bir Observable&#39;dan gelen ardışık değerlerin aynı olup olmadığını kontrol eder ve ardışık değerler farklıysa yalnızca en son değeri iletir. Bu operatör, bir nesnede değişikliklerin takip edilmesi gerektiğinde son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, bir Observable içindeki ardışık nesnelerin belirli bir özelliği değiştiğinde yalnızca son değeri iletildiğini kontrol ediyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6dd51b6b2270a64d78c498b61de8d989/href">https://medium.com/media/6dd51b6b2270a64d78c498b61de8d989/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, bir Observable oluşturuyoruz ve ardından distinctUntilKeyChanged operatörü kullanarak, nesnelerdeki color özelliğindeki değişiklikleri kontrol ediyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe olarak, yalnızca color özelliği arka arkaya değiştiğinde nesnenin konsola yazdırıldığını görüyoruz.</blockquote><h4>Combine Latest</h4><p>combineLatest operatörü, birden fazla Observable&#39;dan gelen en son verileri kullanarak yeni bir Observable oluşturur. Bu operatör, farklı Observable&#39;ların sonuçlarını birleştirmek ve tek bir Observable olarak yayınlamak istediğimizde son derece yararlıdır.</p><p>Aşağıdaki örnekte, iki Observable’ı birleştiriyoruz ve sonuçları bir sonraki operatöre iletiyoruz:</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4b5a9d89492e9c29bd76d88579470a6a/href">https://medium.com/media/4b5a9d89492e9c29bd76d88579470a6a/href</a></iframe><blockquote>Bu örnekte, of operatörünü kullanarak, iki Observable oluşturuyoruz ve ardından combineLatest operatörü kullanarak, birinci observable’ın son verisiyle diğer observable verilerini birleştiriyoruz. Daha sonra, bu Observable&#39;a subscribe olarak sonuçları konsola yazdırıyoruz.</blockquote><p>Benim anlatacaklarım buraya kadar. Ancak RxJS kütüphanesi bahsettiğim operatörlerden ve konulardan daha fazlasını içermekte. Dolayısıyla kütüphane içerisinde başka nelerin olduğunu kontrol etmek istiyorsanız aşağıdaki kaynakçadan dökümantasyonuna ulaşabilirsiniz. Umarım herkes için anlaşılır ve öğretici bir içerik olmuştur.Okuyan herkese teşekkür eder, meslek hayatında başarılar dilerim. Görüşmek üzere…</p><blockquote>Kaynakça</blockquote><blockquote>-<a href="https://rxjs.dev/guide/overview">https://rxjs.dev/guide/overview</a></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=963358b5b3ac" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://ngturkey.org/rxjs-ve-en-%C3%A7ok-kullan%C4%B1lan-operat%C3%B6rleri-963358b5b3ac">RxJS ve En Çok Kullanılan Operatörleri</a> was originally published in <a href="https://ngturkey.org/">NG Turkey</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SSR vs CSR Çalışma Yapısı, Avantajları & Dezavantajları]]></title>
            <link>https://medium.com/@ctamyildirim/ssr-vs-csr-%C3%A7al%C4%B1%C5%9Fma-yap%C4%B1s%C4%B1-avantajlar%C4%B1-dezavantajlar%C4%B1-c71e1946f7b9?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c71e1946f7b9</guid>
            <category><![CDATA[nextjs]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[reactjs]]></category>
            <category><![CDATA[frontend]]></category>
            <category><![CDATA[developer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 17 Mar 2023 15:17:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-17T16:47:59.211Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu yazımızda Server Side Rendering (SSR) ile Client Side Rendering (CSR) üzerine bir inceleme yapacağız. SSR ve CSR nedir, avantajları ve dezavantajları nelerdir ve hangi noktalarda hangisini kullanmak daha mantıklı bir tercih olur, bu gibi konuları inceleyeceğiz. Öyleyse gelin tek tek bu konuları ele alalım.</p><h3>CSR Nedir?</h3><p>Client Side Rendering aslında popüler olarak kullandığımız Javascript frameworklerinin (Angular, React, Vue vb.) varsayılan render yöntemidir. Yani eğer bizler Server Side Rendering yöntemleri için çeşitli framework ve yöntemleri kullanmazsak varsayılan olarak Client Side Render yöntemiyle render eden bir uygulamaya sahip oluruz. Bu uygulamalarımızın sunucu tarafında değil tarayıcı yani client tarafında render edileceğini ifade eder. Peki Client Side Rendering sırasında neler oluyor? Bu adımları madde madde inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aas7NAgPODUQqBjcFf4diw.png" /><figcaption>Client Side Rendering Flow</figcaption></figure><ul><li>Bir url girip bir istek yaptığımızda ilgili sunucu bize içi neredeyse boş olan bir HTML kodu döndürür. Bu işlem sırasında kullanıcı olarak ekranda gördüğümüz şey bir Loading ekranıdır.</li><li>HTML kodu döndükten sonra sırada bundle edilmiş ilgili JS dosyalarının Client tarafında (yani tarayıcımız tarafından) indirilmesi işlemi başlar ve bu sırada ekranda hala gördüğümüz şey sadece loading ekranıdır.</li><li>JS dosyalarımız indikten sonra bu uygulamayı React.js ile yazdığımızı varsayarsak sırada React kodunun tarayıcı tarafında uygulanması işlemi kalır ve bu işlem sırasında bizler hala loading ekranını görüyor oluruz.</li><li>Son aşamada artık elimizde olan HTML sayfamıza React Virtual DOM yüklenir, JS kodumuz derlenir ve web sayfamız artık erişilebilir ve interaktif bir hala gelir.</li></ul><p>CSR sisteminin çalışma mantığını anladığımıza göre bu sistemin özelliklerinden bahsetmeden önce bir de SSR sisteminin çalışma mantığını kavrayalım ve daha sonrasında iki sistemi karşılaştıralım.</p><h3>SSR Nedir?</h3><p>Server Side Rendering de ise bu render işlemleri statik bir html oluşacak şekilde sunucu üzerinde hazırlanır ve URL sonucu serverın döndüğü HTML dosyamızda kullanıcının ekranına statik bir HTML kodu gelmiş olur. Yani kullanıcı olarak web sitesi açılırken ekrana bir şeylerin gelme hızı arttırılmış olur. O zaman adım adım çalışma işlemlerine bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qp6l3vWlMMDnGR1wD11I_Q.png" /><figcaption>Server Side Rendering Flow</figcaption></figure><ul><li>Bir URL isteği atıyoruz ve server bize statik bir HTML sayfası dönüyor. Bu HTML sayfası bize kullanıcının görüntüleyebileceği ama interaktif bir işleme geçemeyeceği bir görüntü sağlıyor</li><li>İlgili JS kodumuz tarayıcı tarafında indiriliyor ve bu sırada kullanıcı statik web sitesini görüntülemeye devam ediyor.</li><li>Tarayıcımız React Kodumuzu uyguluyor, ve ekranda statik web sayfasına hala sahibiz.</li><li>Son olarak Virtual Dom yüklenip JS kodumuz Compile ediliyor ve sayfamız interaktif bir hale geliyor.</li></ul><p>Dikkatinizi çekmek istediğim nokta, <strong>bu işlemi CSR yönteminde cihazımızın tarayıcısı yapıyordu.</strong> Ancak SSR sisteminde; HTML sayfasının hazırlanması, JS kodunun derlenmesi gibi işlemleri bu sefer <strong>cihazımız değil sunucunun kendisi yapıyor.</strong></p><p>Şimdi gelin CSR ve SSR’ın özelliklerine bakalım ve madde madde ikisini karşılaştıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OwQen2Ylklpp-bc4WSEBtA.jpeg" /></figure><h3>CSR- vs -SSR</h3><p>Bu karşılaştırmayı hedef parametreler üzerinden yapmayı böylece bu iki yöntemin birbiri üzerine güçlü yanlarını başarılı bir şekilde gösterebilmeyi hedefliyorum.</p><h4>Açılış Hızı</h4><p>Öncelikle yukarıda CSR ve SSR çalışma sistemine baktığımız zaman her ne kadar interaktif olmasada kullanıcının görüntüleyebileceği bir statik web sitesini ilk aşamada oluşturuyor olması SSR’ı site açılış hızı konusunda CSR karşısında bir tık öne almış oluyor. Özellikle eğer kullanıcı düşük hızlı bir internet bağlantısı veya yavaş bir cihaza sahipse, CSR yönteminde tüm yükü tarayıcının yani cihazımızın sırtlanacağını düşünürsek SSR bu durumda daha iyi bir kullanıcı deneyimi sunuyor.</p><h4>Uygulama Hızı</h4><p>SSR her ne kadar hızlı bir şekilde statik bir görünüm oluştursada, yukarıda üzerinden geçtiğimiz her aşamayı, her route değişikliğinde tekrar yapıyor. Ancak CSR tüm uygulamayı tek seferde yüklediği için, uygulama içinde herhangi bir route değişikliği yapılsa bile çok daha hızlı bir şekilde tepki veriyor. Bu da uygulama hızında CSR’ı SSR karşısında daha başarılı hale getiriyor.</p><h4>SEO Deneyimi</h4><p>CSR yöntemini kullanan uygulamalarda Google arama motoru uygulamayı boş bir HTML olarak görür, dolayısıyla SEO deneyimini etkileyen bir çok konuda maalesef olumsuz bir deneyim sunmaktadır. Ancak SSR yöntemini kullanan web sitelerinde HTML sayfaları sunucuda render edildiği için daha iyi bir SEO deneyimi sağlayacaktır. Bunun çok büyük etkisi olmadığını savunan görüşler olduğu gibi genel kanı SSR’ın bu konuda CSR karşısında daha başarılı olduğudur.</p><p>Tüm bu karşılaştırmalardan sonra hangi tür uygulamalarda hangisini tercih etmemiz daha doğru olur, uygulama örnekleriyle inceleyelim.</p><h4>CRM — Portal — Dashboard Uygulamaları</h4><p>Örneğin bir muhasebe veya satış odaklı bir web uygulama üzerinde çalışacağız. Öncelikle parametrelerimizi değerlendirelim:</p><ul><li><strong><em>Açılış Hızı </em></strong><em>: Sabah işe gelip uygulamayı açacak ve akşam giderken kapatacak birisi için açılış hızı düşük öncelikli bir konumdadır.</em></li><li><strong><em>Uygulama Hızı</em></strong><em> : Uygulama kullanılarak iş yaparken uygulama üzerinde yapılan route değişiklikleri, data incelemeleri için gerekecek olan çoklu server istekleri gibi konular önem arz eder. Çünkü işlem hızının yüksek olması çalışırken kullanıcı deneyimi açısından çok önemlidir.</em></li><li><strong><em>SEO </em></strong><em>: Kullanıcı bu tür sayfaları google gibi arama motorlarında aratmayacağı, doğrudan girip kullanacağı ve ilk açılış sayfasının genellikle login ekranı olması sebebiyle SEO deneyimi düşük öncelikli bir durumdadır.</em></li></ul><blockquote>Winner CSR</blockquote><p><strong>Event — Tanıtım — Portfolyo — Blog Siteleri</strong></p><ul><li><strong><em>Açılış Hızı </em></strong><em>: Kişiler bu sitelere internet üzerinde arama yaparlarken uğrarlar ve genellikle bir siteye girdiklerinde açılmasını uzun süre beklemek yerine o siteyi terkederler. Bu yüzden ilk yükleme hızı bu tür sitelerde oldukça önemlidir.</em></li><li><strong><em>Uygulama Hızı</em></strong><em> : Bu tür siteler içerisinde çok fazla interaktif işlem bulunmaz. Bulunsa bile kişi örneğin bir form doldurup gönderirken uygulama hızı konusunda şikayet edeceği bir yavaşlığı kolay kolay yaşamayacaktır.</em></li><li><strong><em>SEO </em></strong><em>: Kişilerin bu siteleri internet üzerinde aratarak bulduğunu iletmiştik. Dolayısıyla SEO deneyimi bu tür siteler için oldukça önemli ve site trafiğini etkileyecek bir durumdur. Bu yüzden SEO için bu tür uygulamalarda önemli bir parametre diyebilir.</em></li></ul><blockquote>Winner SSR</blockquote><p>Bugünkü konumuzun da bu şekilde sonuna gelmiş olduk. Okuması keyifli, anlaşılması kolay ve öğretici bir yazı olmuş olmasını umarak okuyan herkese teşekkür ediyorum. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere. Hoşçakalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c71e1946f7b9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İnternet Nasıl Çalışır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ctamyildirim/i%CC%87nternet-nas%C4%B1l-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F%C4%B1r-d1a5ecd6cfe0?source=rss-c7c067c25211------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d1a5ecd6cfe0</guid>
            <category><![CDATA[internet]]></category>
            <category><![CDATA[ip]]></category>
            <category><![CDATA[dhcp]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Cihan Tamyıldırım]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 19 Feb 2023 21:54:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-02-19T21:54:20.175Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Eğer bu soru kafanızı kurcaladıysa ve aklınıza gelen cevap : Iııı?! interneeet çalışır işte?! tarzında bir cevaptan öteye gidemiyorsa kapılar açık, buyurun hoş geldiniz. Bugün en basit haliyle internetin nasıl çalıştığını, siz bilgisayarınızdan bir tarayıcı açıp URL ( www.bişeybişey.com ) girdiğinizde, o sayfa ekranınıza gelmeden önce, arka planda neler olduğunu anlamaya çalışacağız. Aynı şekilde bu süreçte de bir bir öğrenmemiz gereken teknik terimleri basit bir biçimde öğrenmiş, kafamız karışmadan interneti anlamış olacağız. En azından bugünki yazımızın çıkış amacı bu :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*n5n2RUjv41TaOyZD" /></figure><p>Önce işin temeline inelim. İnternet aslında bu denli bir global ağ olarak değil daha çok askeri ve bilimsel işler için haberleşmeyi sağlayacak bir ağ olarak kuruldu. Yani abilerimiz bunu yaparken belki de bu kadar genişleyeceğini tahmin etmiyorlardı ve o zamanlar adına ARPANET dediler. Bu ağı kullanarak ilk veri gönderimi Los Angeles’taki Kaliforniya Üniversitesinde görev yapan Prof. Leonard Kleinrock’un laboratuvarından, Stanford Araştırma Enstitüsüne gönderildi. Ama bizim bildiğimiz World Wide Web yani internetin doğuşu aslında Tim Berners Lee isminde ki bir muhteremin bir text dosyasını çalışan bir ağ üzerine entegre edebilen bir sistem kurabilmesiyle başladı. Bu gelişmelerden sonra 23 Ağustos 1991 de CERN resmi olarak interneti buldu. Şimdi artık tarihini de biraz öğrendiğimiz internetin nasıl çalıştığını anlamak için gelin biraz da terimlerden bahsedelim.</p><p>Yukarıda internetin bir ağ olduğundan bahsettik. Bu ağ üzerinde internete bağlanabilen her bir cihazın bir adresi var. Biz bu adrese IP Adresi diyoruz. IP adresleri şu şekilde 32bitlik bir sayıdan oluşuyor: 198.171.1.1. Bu adresler her bir cihazın internetteki yerini belirliyor. Bunun bir de IPv6 türü var, o da şöyle bir şey : 2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334. IPv6&#39;nın 340 undesilyon benzersiz adres tanımlayabildiğini bilmeniz yeterli. Undesilyon nedir diyen varsa 10 üzeri 36 ila 10 üzeri 66 basamak sayısındaki sayılara undesilyon diyoruz. Öyle bir sayı yani.</p><p>Bu IP adresini manuel verebildiğimiz gibi modemlerimizde DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) adındaki bir servis otomatik olarak da ağ üzerindeki her cihaz için atayabiliyor. DHCP’nin atadığı IP’ler dinamik olarak sınıflandırılıyor ve zamanla değişebiliyor. Ancak manuel atadığımız IP’ler değişime uğramıyor ve statik olarak sınıflandırılıyor.</p><p>Şimdi IP adresi diye bir şey var bunu da DHCP atıyor tamam ama biz internete girerken bunu kullanmıyoruz ki ben bunu hiç görmedim bile diyor olabilirsiniz. İşte o noktada işin içine DNS (Domain Name System ) giriyor. Sizin www.bişeybişey.com diye girdiğiniz URL’i IP adresine çeviren sistemin adı DNS. Bunu eskilerin telefon defteri gibi düşünebilirsiniz. IP adreslerini telefon numarasına benzetirsek isim soyisim ise bizim domain dediğimiz web sitesinin URL’ine benzetilebilir. Yani siz URL i yazdınız, o URL DNS sunucusuna gidiyor bakıyor bu isim bu DNS sunucusunda mı kayıtlı, varsa IP adresini alıp geri geliyor yoksa başka DNS sunucusuna sırasıyla sora sora bulana kadar geziyor.</p><p>Şimdi bir de internetin temeli üzerine dönüp bakalım. Bildiğiniz gibi internet en basit tabiriyle bir bilgi alışveriş ağı. Biz bu ağ üzerinde taşıdığımız her bir veri birimine paket diyoruz. Bu paket gönderdiğimiz veriyle beraber kaynak adres, hedef adres gibi bilgileri de içeriyor. Her bir IP adresinden başka bir IP adresine gönderilen bu paketleri taşıyan sisteme IP yani Internet Protocol diyoruz. Aman kafalar IP Adresiyle karışmasın : Yani bu paketlerin adreslerine IP Adresi, paketleri taşıyan taşıyıcı firmaya da IP diyoruz.</p><p>IP bu işi yaparken ulaşımı sağlayan ek protokoller bulunmakta. Bunlar TCP ve UDP. TCP gönderdiğimiz paketin doğru sırayla ve tamamen ulaştığından emin oluyor. Yani iadeli taahhütlü bir kargo hizmeti gibi. UDP ise eski amerikan filmlerinde bisikletle gazete dağıtan çocuklar gibi veriyi kapıya fırlatır gider, hiç umursamaz kişi gazeteyi aldı mı almadı mı, naptı noldu bu pakete bakmaz. Ben bıraktım der geçer. Sonuç olarak bu protokoller verinin ulaşımından sorumludur.</p><p>Şimdi internet nasıl çalışır için gerekli bazı tanımlamaları öğrendiğimize göre artık adım adım nasıl işlemler ilerliyor buradan devam edelim ve önümüze çıkacak diğer tanımları da bu işleyiş sırasında öğrenelim.</p><p>Adım adım buraya kadar öğrendiklerimiz nasıl bir sırayla işliyor dersek şöyle bir sırayı takip edebiliriz. Bilgisayarı modeme bağladığınız, modemdeki DHCP sizin cihazınıza hemen bir IP adresi atadı. Artık yeriniz belli. Açtınız tarayıcınızı, URL kısmına girdiniz www.bişeybişey.com. Tarayıcı hemen DNS sunucularını gezmeye başladı, www.bişeybişey.com sizde mi? Yok abi bende diğerine bak, diye diye DNS sunucularını gezdi ve sizin www.bişeybişey.com diye girdiğiniz sitenin IP adresini de buldu. Artık hem sizin hem de karşı tarafın IP adresi belli.</p><p>Adresler belli olduktan sonra modeminiz gidip mahallesinin fiber kutusuna, o da gidip ISP’nin pop noktasına bağlanıyor. Burada ISP dediğimiz şey Internet Service Provider yani internet sağlayıcısı oluyor arkadaşlar. TTNet, TürkNet, SüperOnline gibi sağlayıcılara ISP diyoruz. Sonra bu ISP ler sizin IP adresinize bakıyor diyor ki tamam bu adam temiz bu internete bağlansın istediği web sitesi hangi serverdaysa gitsin diyor ve bağlanıyorsunuz. Burada ki serverlar web sitelerini, mailleri efendime söyleyeyim bulduğu her bilgiyi depolayan büyük büyük bilgisayarlar. Yani hedef noktamız bu serverların içindeki web sitesinin dosyaları.</p><p>Artık ulaşmak istediğiniz adres elinizde, e ISP izin verdi otobana da çıktınız ama yolu bilmiyorsunuz. Şimdi bu web sitesinin olduğu yere giderken izlenen yolu tarif eden bakkal amcalarımız var. Bu bakkal amcalar Routerlar. Siz ilk bakkala diyorsunuz ki abi ben Taksime gideceğim nasıl giderim kardeşim diyor sen köprüden geçeceksin, geç orada sor diyor. Sonra gidiyorsunuz köprüden geçiyorsunuz bir daha soruyorsunuz nasıl gideceğim kardeşim metroya bin diyor. Böyle böyle Routerlar en optimize yolu size söylüyor. Böylece sizin isteğiniz ilgili sunucuya gidiyor ve o sunucuda kayıtlı web sitesinin dosyalarını sunucu size geri gönderiyor. Bu şekilde de web sitesine erişim sağlamış oluyoruz.</p><p>Hepsini adım adım bir özet geçmek gerekirse arkadaşlar : Bilgisayarı modeme bağladınız → DHCP bilgisayarınıza IP adresini atadı → Tarayıcıya web sitesini girdiniz → Modem baktı dedi bu web sitesinin adresi bizde var mı DNS lere soralım hemen, DNS lere soruldu ve web sitesinin IP adresi alındı → İstek yola çıktı ISP lere uğradı → ISP bi baktı sizin IP adresi nedir ne değildir tamam çık dedi otobana → Otobanda ki bakkal amcalar olan routerlar yolu gösterdi ve ilgili sunucuya ulaşıldı → Sunucu istediğiniz web sitesine ait dosyaları bilgisayarınıza geri gönderdi ve web sitesi açıldı.</p><blockquote>İŞTE İNTERNET BÖYLE ÇALIŞIR…</blockquote><p>Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*SdaDUJrLYWmKK-Lb" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d1a5ecd6cfe0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>