<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Yasemin Cüni on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Yasemin Cüni on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@cuniyasemin?source=rss-8ea18179a378------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*dXjJTWa73iJkS-EiV9rT2g.jpeg</url>
            <title>Stories by Yasemin Cüni on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@cuniyasemin?source=rss-8ea18179a378------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 15:21:55 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@cuniyasemin/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Renderlama Yaklaşımları: SSR, CSR ve Hibrit]]></title>
            <link>https://cuniyasemin.medium.com/renderlama-yakla%C5%9F%C4%B1mlar%C4%B1-ssr-csr-ve-hibrit-94581400f0d?source=rss-8ea18179a378------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/94581400f0d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Yasemin Cüni]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 10 Sep 2023 20:25:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-06T12:10:33.175Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Giriş</h3><p>Sunucu Tarafı (SSR), İstemci Tarafı (CSR) ve Hibrit Renderlama; modern web sitelerinin hızlı, kullanıcı dostu ve etkili olmasını sağlamak için başvurduğu temel yöntemlerdir. Ancak her birinin kendine özgü avantajları ve zorlukları vardır. Bu makalede, bu üç yaklaşımın ne olduğunu, ne zaman ve neden kullanılması gerektiğini ele alacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/498/1*9PxFvuzwgJIWeFDy977lJQ.png" /></figure><h3>Sunucu Tarafı Renderlama (SSR)</h3><p>Sunucu tarafı renderlama, içeriğin sunucuda oluşturulduğu ve HTML olarak istemciye gönderildiği bir yaklaşımdır. Özellikle statik içeriğin sıkça kullanıldığı blog sayfaları, ürün detay sayfaları veya haber siteleri gibi alanlarda sıklıkla tercih edilir.</p><p>Avantajları:</p><ul><li>Hızlı ilk yükleme süresi.</li><li>SEO dostu: Arama motoru botları, içeriği tararken ve indekslerken genellikle tamamlanmış HTML belgesini tercih eder. SSR ile, sunucu tam bir HTML sayfasını doğrudan botlara sunar, bu da botların içeriği daha kolay ve doğru bir şekilde anlamasını sağlar.</li><li>Kullanıcı cihazına bağlı olmayan deneyim.</li></ul><p>Dezavantajları:</p><ul><li>Dinamik içerik için daha az uygun.</li><li>Artan sunucu yükü.</li></ul><h3>İstemci Tarafı Renderlama (CSR)</h3><p>CSR, web sayfasının içeriğinin tamamen tarayıcıda oluşturulduğu bir yaklaşımdır. Genellikle tek sayfa uygulamaları (SPA) ve kullanıcıya özgü paneller gibi dinamik içeriğin bol olduğu durumlarda kullanılır.</p><p>Avantajları:</p><ul><li>Dinamik içerik.</li><li>Hızlı sayfa gezinme.</li></ul><p>Dezavantajları:</p><ul><li>Daha yavaş ilk yükleme süresi.</li><li>SEO zorlukları: Google botları CSR ile oluşturulan içeriği taramada zorlanabilir. Ancak Google ve diğer modern arama motorları, zamanla bu tür içeriklere daha iyi adapte olmak için çeşitli güncellemeler yapmışlardır.</li></ul><h3>Hibrit Renderlama</h3><p>Hibrit renderlama, SSR ve CSR’nin bir kombinasyonudur. E-ticaret siteleri veya topluluk platformları gibi hem statik hem de dinamik içeriğin bir arada olduğu platformlarda oldukça yararlıdır.</p><p>Avantajları:</p><ul><li>Hızlı ilk yükleme.</li><li>Dinamik kullanıcı deneyimi.</li><li>SEO avantajları.</li></ul><p>Dezavantajları:</p><ul><li>Artan karmaşıklık.</li><li>Doğru dengenin bulunmasının zorluğu.</li></ul><p>Konuyu bir örnek üzerinden inceleyelim.</p><p>Örnek bir ürün sayfası;</p><p>pages/Product.js dosyası:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yCwReAU15vsCJ61973rw-w.png" /></figure><p>components/Comments.js dosyası:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fiudgI7c6MA7_v6Tj7aelw.png" /></figure><p>pages/Product.js:</p><ul><li>getServerSideProps: Next.js’in sunucu tarafı renderlama fonksiyonu. Bu fonksiyon sayesinde ürün bilgileri, sunucuda önceden alınır ve sayfa oluşturulurken bu bilgiye doğrudan erişim sağlanır.</li><li>Product Component: Alınan ürün bilgisi ile sayfa oluşturulur ve yorumların yükleneceği Comments component’i eklenir.</li></ul><p>components/Comments.js:</p><ul><li>useState: Yorumları saklamak için bir state oluşturulur.</li><li>useEffect: Component tarayıcıda render edildiğinde bu hook sayesinde istemci tarafı renderlama başlar ve dinamik olarak yorumlar yüklenir. productId değiştiğinde yorumlar tekrar yüklenir.</li><li>Comments Component: İstemci tarafında alınan yorum bilgisi ile yorumlar listelenir.</li></ul><p>Bu yapı, bir e-ticaret sitesinin ürün sayfası için hibrit renderlamayı nasıl kullanabileceğini gösterir. Başlangıçta, ürün bilgisi sunucuda render edilirken, yorumlar kullanıcı sayfaya geldiğinde istemci tarafında dinamik olarak yüklenir. Bu, kullanıcılara hızlı bir ilk yükleme süresi sunarken, dinamik içerik için de gerçek zamanlı bir deneyim sağlar.</p><h3>Sonuç</h3><p>Web geliştirme dünyasında, sunucu tarafı, istemci tarafı veya hibrit renderlama gibi terimlerle sıkça karşılaşıyoruz. Her biri kendi içinde benzersiz avantajlara ve zorluklara sahipken, en iyi kullanıcı deneyimini sunma amacı taşırlar. Seçilen yaklaşım ne olursa olsun, en önemli olan kullanıcının beklentilerini karşılamak ve ona hızlı, etkileşimli ve kesintisiz bir deneyim sunmaktır.</p><p>Konuyla ilgili sormak istediğiniz soru olursa <a href="https://www.linkedin.com/in/yasemin-c%C3%BCni/">bana</a> her zaman mesaj atabilirsiniz. 🎈</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*LqHbHxng0gb98phs.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=94581400f0d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[JavaScript Event Loop]]></title>
            <link>https://medium.com/flo-teknoloji/javascript-event-loop-4484162de7d0?source=rss-8ea18179a378------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4484162de7d0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Yasemin Cüni]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Jun 2023 11:15:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-03T13:54:20.879Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>JavaScript, tarayıcı tabanlı uygulamaların ve web sayfalarının geliştirilmesinde yaygın olarak kullanılan bir programlama dilidir. JavaScript’in bu başarısının temelinde, asenkron programlama yetenekleri yatar. Event Loop, JavaScript’in asenkron yapısının temelini oluşturur ve uygulamanın kesintisiz bir şekilde çalışmasını sağlar. Bu makalede, JavaScript’in event loop mekanizmasını öğreneceğiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*BsrQMcyn1xF90SIyy-rBfQ.gif" /></figure><h3><strong>Event Loop Nedir?</strong></h3><p>Event loop, JavaScript’in asenkron işlemleri yönetmek için kullandığı bir mekanizmadır. JavaScript’in tek bir iş parçacığı (thread) üzerinde çalıştığı durumlarda, event loop işlemleri sırayla ve uygun bir şekilde yönetir. JavaScript’in asenkron yapısının temelini oluşturur ve JavaScript motorlarının (örneğin, V8 veya SpiderMonkey) içerisinde bulunur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8gs05ANYaO0SPDyhb38ysw.png" /></figure><p>Event Loop’un çalışma mantığı, aşağıdaki adımlarla açıklanabilir:</p><ol><li>İşleme (Call Stack): JavaScript kodu, fonksiyon çağrılarıyla birlikte bir işlem yapılması gerektiğini belirtir. Bu işlemler, call stack adı verilen bir veri yapısında saklanır. Call stack, çağrıların yapıldığı sırayı takip eder ve çalıştırılması gereken fonksiyonların bir listesini tutar.</li><li>Web API’ler: Tarayıcı veya diğer ortamlar(Örneğin, Node.js gibi sunucu tarafı JavaScript çalıştırma ortamları) tarafından sağlanan araçlardır ve JavaScript tarafından çağrılan işlemleri gerçekleştirmek için kullanılırlar. Web API’lerini kullanarak, setTimeout, XMLHttpRequest ve fetch gibi işlemler gerçekleştirilir. Web API’leri, işlemleri asenkron olarak çalıştırır ve tamamlandıklarında bir callback fonksiyonunu çağırmak üzere plan yaparlar.</li><li>Callback Kuyruğu (Callback Queue): Web API’leri, tamamlanan işlemlerin sonucunda çağrılacak olan callback fonksiyonlarını bir kuyruğa ekler. Bu kuyruk, callback fonksiyonlarının sırasını ve işlemlerin tamamlandığı zamanlamayı korur.</li><li>Event Loop: Call Stack’in boş olup olmadığını sürekli olarak kontrol eder. Eğer call stack boşsa, callback kuyruğundaki bir callback fonksiyonunu alır ve call stack’e ekleyerek çalıştırır. Bu sayede, asenkron işlemler sırayla ve uygun bir şekilde gerçekleştirilir.</li></ol><p>Bu döngü, JavaScript programı çalıştığı sürece devam eder. Event loop mekanizması, JavaScript’in asenkron işlemleri yönetmesini ve tarayıcıda etkileşimli deneyimlerin gerçekleşmesini sağlar.</p><h4>Microtask Kuyruğu</h4><p>Event loop’un işleyişini anlatırken, microtask kuyruğunun da önemli bir rol oynadığını belirtmek gerekir. Microtask kuyruğu, Callback kuyruğuna benzer şekilde çalışır ancak callback kuyruğundan biraz farklıdır. Microtask kuyruğu, Promise’lar ve async/await yapısı gibi microtask’leri içeren işlemleri saklar. Event loop, Call Stack boş olduğunda öncelikli olarak Microtask kuyruğunu kontrol eder ve Microtask’leri çalıştırır. Daha sonra, callback kuyruğunu kontrol eder ve Callback’leri çalıştırır. Bu nedenle, Microtask’ler Callback’lere göre öncelikli olarak çalışır.</p><p>Bir örnek ile detaylandıralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ojxAbCnc8e071nQiDhxhbQ.png" /></figure><p>Yukarıda kod örneğinde;</p><ol><li>İlk olarak, “1. İşlem” logu konsola yazdırılır.</li><li>setTimeout fonksiyonu çağrılır ve 0ms (sıfır milisaniye) süreyle bir zamanlayıcı başlatılır. Bu, Web API’lerini kullanarak asenkron bir işlemi planlamamızı sağlar.</li><li>Promise.resolve().then yapısı kullanılarak bir Promise oluşturulur. Bu Promise, Microtask olarak adlandırılan öncelikli bir kuyruğa eklenir.</li><li>“4. İşlem” logu konsola yazdırılır.</li><li>Call stack kontrol edilir. Eğer boş ise, Event Loop devreye girer ve callback kuyruğundaki işlemleri kontrol eder.</li><li>Microtask kuyruğu kontrol edilir ve Promise.resolve().then yapısı içindeki callback fonksiyonu çalıştırılır. Bu nedenle, “2. İşlem (Promise)” logu konsola yazdırılır.</li><li>Callback kuyruğu kontrol edilir ve setTimeout’in zamanlayıcısı 0ms süre sonunda tamamlanır. Bu durumda, “3. İşlem (Timeout)” logu konsola yazdırılır.</li></ol><p><em>Kodun görselleştirilmiş haline aşağıdaki videodan erişebilirsiniz.</em></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.loom.com%2Fembed%2F8fef875a40aa4896893f9be68a3b67b0&amp;display_name=Loom&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.loom.com%2Fshare%2F8fef875a40aa4896893f9be68a3b67b0&amp;image=https%3A%2F%2Fcdn.loom.com%2Fsessions%2Fthumbnails%2F8fef875a40aa4896893f9be68a3b67b0-00001.gif&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=loom" width="1280" height="960" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/07b18e95c4cfda16d3cf92f43d8657b0/href">https://medium.com/media/07b18e95c4cfda16d3cf92f43d8657b0/href</a></iframe><p>Bu adımlar, event loop mekanizmasının çalışma mantığını göstermektedir. Özetle, JavaScript kodu sırayla çalıştırılırken, asenkron işlemler Web API’leri kullanarak planlanır ve tamamlandıklarında callback kuyruğuna veya microtask kuyruğuna eklenir. Event Loop, Call Stack’in boş olup olmadığını sürekli olarak kontrol eder ve boş olduğunda sıradaki işlemi alarak çalıştırır. Böylece, asenkron işlemler sırayla ve uygun bir şekilde gerçekleştirilir.</p><p>Özetle;</p><p>JavaScript’in event loop mekanizması, asenkron programlamayı mümkün kılar ve JavaScript uygulamalarının hızlı ve etkileşimli olmasını sağlar. Bu makalede, event loop’un nasıl çalıştığını, Call Stack, Web API’leri, Callback kuyruğu ve Microtask kuyruğu gibi kavramları ele aldık. Event Loop, JavaScript kodunun sırayla ve uygun bir şekilde çalışmasını sağlar, böylece asenkron işlemler düzgün bir şekilde yönetilir. Bu bilgiler, biz JavaScript geliştiricileri için önemli bir temel oluşturur ve etkili asenkron programlama becerileri geliştirmemize yardımcı olur.</p><p>Konuyla ilgili sormak istediğiniz soru olursa <a href="https://www.linkedin.com/in/yasemin-c%C3%BCni/">bana</a> her zaman mesaj atabilirsiniz. 🎈</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*jDZOn44UA8nxaulF0mWsKg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4484162de7d0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/flo-teknoloji/javascript-event-loop-4484162de7d0">JavaScript Event Loop</a> was originally published in <a href="https://medium.com/flo-teknoloji">FLO Teknoloji</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Hoisting Nedir? — JavaScript]]></title>
            <link>https://cuniyasemin.medium.com/hoisting-nedir-javascript-93028947c960?source=rss-8ea18179a378------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/93028947c960</guid>
            <category><![CDATA[hoisting]]></category>
            <category><![CDATA[js]]></category>
            <category><![CDATA[javascript]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yasemin Cüni]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 26 Jan 2023 16:02:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-26T16:02:48.379Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Hoisting Nedir? — JavaScript</h3><p>Hoisting, kod yürütülmeden önce fonksiyonların, değişkenlerin veya sınıfların bildirimini scope’un en üstüne taşıdığı süreci ifade eder.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/0*Ne-nRYnxdQk4Cqm1" /></figure><p>Hoisting, şu 3 adımdan oluşan değişken yaşam döngüsünü etkiler:</p><ul><li><strong>Deklare etme (Declaration)</strong> — bir değişken oluşturma</li><li><strong>Başlatma (Initialization)</strong> — değişkeni bir değerle başlatma</li><li><strong>Kullanma (Usage) </strong>— değişken değerine erişme ve kullanma</li></ul><p>Süreç genellikle şu şekilde gider: önce bir değişken bildirilmeli, ardından bir değerle başlatılmalı ve son olarak kullanılmalıdır. Bir örnek görelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ovMS0A5aTD6wpC5G9yMU_w.png" /></figure><p>Bir fonksiyon deklare edilebilir ve daha sonra kullanılabilir/çağrılabilir. Örneğin:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kfm7F0QJla1mtcHk3jTIOw.png" /></figure><p>Bu adımlar birbirini takip ettiğinde her şey basit ve doğal görünür: <br><strong>deklare et -&gt; başlat -&gt; kullan</strong>.</p><p>JavaScript kesinlikle bu sırayı takip etmez ve daha fazla esneklik sunar. Örneğin, fonksiyonlar deklare edilmeden önce kullanılabilir: <br><strong>kullan -&gt; deklare et</strong>.</p><p>Aşağıdaki örnekte gördüğümüz gibi önce sum(2,3) fonksiyonu çağırılıyor ve sonra deklare ediliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lNpBKs1dtV9md3213F5Mmw.png" /></figure><p>Bu durumu biraz daha detaylı inceleyelim.</p><p>JS motoru, komut dosyamızı aldığında, yaptığı ilk şey kodumuzdaki veriler için<strong> bellek ayarlamaktır.</strong> Bu noktada hiçbir kod yürütülmez, yalnızca her şeyi yürütme için hazırlar. Fonksiyon bildirimlerinin ve değişkenlerin saklanma şekli farklıdır. Fonksiyonlar, tüm fonksiyona referans verilerek saklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UHoo3RZkhinPWTHkl4f-cw.gif" /></figure><p>Değişkenlerde durum biraz farklı. ES6, değişkenleri deklare etmek için iki yeni anahtar kelime tanıttı: <strong>let</strong> ve <strong>const</strong>. let veya const anahtar sözcüğüyle deklare edilen değişkenler initialize edilmeden saklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hGTn7jYRqTAYL97OJpWa7w.gif" /></figure><p><strong>var</strong> anahtar kelimesiyle deklare edilen değişkenler, varsayılan olarak undefined değeriyle saklanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VkPLOioPi4H7z7UG9xS_YQ.gif" /></figure><p>Oluşturma aşaması tamamlandı. Artık kodu çalıştırabiliriz (<strong>execute</strong>). Değişkenler ve fonksiyonlar deklare edilmeden önce, dosyanın üstünde 3 console.log ifadesi olsaydı nasıl bir sonuç ile karşılaşacaktık? Haydi görelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BnsSEcs5KubaTgnfquaajg.gif" /></figure><p><strong>var</strong> anahtar sözcüğü ile deklare edilen değişkenler, undefined varsayılan değeriyle depolanır. Bu durum bazen beklenmedik durumlara yol açabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9jfdKd4PP_T85KvE0h-LpA.gif" /></figure><p>Değişkenler deklare edilmeden önceki bölge(zone), geçici ölü bölge(<strong>temporal dead zone</strong>) olarak adlandırılır ve değişkenleri, initialize etmeden önce referans alamayız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*nZzLLdUIr_M7ir8GVd4iaA.png" /></figure><p>Bu durumda uninitialized değişkenlere erişmeye çalıştığımızda bir <strong>ReferenceError</strong> hatası alırız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NrQu_vv5Kl03tipHFjSfbg.gif" /></figure><p><strong>Js engine</strong>, değişkenleri deklare ettiğimiz satırı geçtiğinde, bellekteki değerlerin üzerine, atadığımız değerler yazılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GctzqKB48qbWkEPOtuElDQ.gif" /></figure><p>Özetle;</p><ul><li>Hoisting; kodun yürütülmesinden önce fonksiyonların, değişkenlerin veya sınıfların bildirimini scope’un en üstüne taşıdığı süreci ifade eder.</li><li>Fonksiyonlar, tüm fonksiyona referans verilerek saklanır.</li><li><strong>let</strong> veya <strong>const</strong> anahtar sözcüğüyle deklare edilen değişkenler initialize edilmeden saklanır.</li><li><strong>var</strong> anahtar kelimesiyle deklare edilen değişkenler varsayılan olarak <strong>undefined</strong> değeriyle saklanır.</li></ul><p>Konuyla ilgili sormak istediğiniz soru olursa <a href="https://www.linkedin.com/in/yasemin-c%C3%BCni/">bana</a> her zaman mesaj atabilirsiniz. 🎈</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*whO_-JymsoLvDjS0aON92Q.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=93028947c960" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Browser DevTools Sırları — Giriş]]></title>
            <link>https://cuniyasemin.medium.com/browser-devtools-s%C4%B1rlar%C4%B1-giri%C5%9F-bcf81fd0b127?source=rss-8ea18179a378------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bcf81fd0b127</guid>
            <category><![CDATA[chrome]]></category>
            <category><![CDATA[devtools]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yasemin Cüni]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 18 Apr 2021 14:12:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-04-18T14:12:44.027Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Browser DevTools Sırları — Giriş</h3><p>Geçtiğimiz yıllar boyunca, browser developer tools (devtools) temel Javascript console işlemlerinden fully integrated development ve debugging ortamlarına dönüştü. Web uygulamalarımızın herhangi bir yerinde değişiklik yapmak ve incelemek mümkün hale geldi. Ancak bir çoğumuz temellerin ötesine geçemiyoruz.</p><p>Bu seride bildiğiniz veya bilmediğiniz bir sürü özelliği keşfedeceğiz.</p><h3>Keyboard Shortcuts</h3><p>Devtools’u başlatmak için aşağıdaki seçenekleri kullanabilirsin.</p><ul><li>F12</li><li>ctrl + shift + i</li><li>Sayfanın herhangi bir yerinde sağ tıklayıp <strong>Inspect</strong>(incele) veya <strong>Inspect Element</strong>’i seçebilirsiniz.</li></ul><p>Kullanabileceğiniz klavye kısayollarını görmek için F1 tuşuna veya 🔧 Ayarlar button’una tıklayabilir, açılan menüden Shortcuts seçeneğine gidebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*JX-xuDs-hnWLaEw7" /></figure><h3>Docking (Yerleştirme)</h3><p>Developer tools bölmesi tarayıcı penceresinin sağına, soluna veya altına yerleştirilebilir. Daha fazla alana ihtiyacınız varsa, bölmeyi ayrı bir pencereye çıkarabilirsiniz. Yerleştirme seçenekleri Chrome’daki ana üç noktalı menüde bulunur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/780/0*HdRlBywWrHAjDimq" /></figure><h3>Settings (Ayarlar)</h3><p>Dev Tools ayarlarına aynı menüden veya F1&#39;e basarak erişilebilir. Bu, gösterilen araçlar, tema, sekme boyutları, renk birimleri gibi seçenekleri ayarlamanıza olanak tanır.</p><h3>Auto-Start DevTools</h3><p>Bir web uygulaması üzerinde çalışırken, tarayıcınızı başlatmak, URL’i açmak ve DevTools’u tek bir adımda başlatmak için özel bir masaüstü kısayolu oluşturmak pratik olabilir. Chrome için, aşağıdaki Chrome komut satırı ile her sekmede devtools açık gelecek şekilde bir ayarlama yapabilirsiniz.</p><blockquote><strong>“…\chrome.exe” -auto-open-devtools-for-tabs</strong></blockquote><h3>Private/Incognito Mode</h3><p>Private/incognito mode tarayıcı kapatıldıktan sonra cookies ve localeStorage gibi verileri saklamaz.Bu mod, progressive web apps (PWA) ve oturum açma sistemlerini test etmek için idealdir.</p><h3>Komut Paleti</h3><p>Chrome’un devtools’u editör benzeri bir komut paleti sunar. (Kısayol için ctrl + shift + p) Çoğu işleve ve kaynak dosyaya hızlı erişim sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/724/0*-fKwKf0JDZH1crQq" /></figure><p>Örneğin site içerisinde kullanılan bir dosyaya erişmek için dosya adının yazılması yeterli olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/670/0*DMkb4Ayh2Y6k9la4" /></figure><h3>Console</h3><p>Console, hangi DevTool panelini kullanıyor olursanız olun kullanışlıdır. Alt bölmede bir konsol penceresini göstermek ve gizlemek için <strong>Esc </strong>tuşuna basabilirsiniz.</p><h3>Sayfa Renklerini Bul</h3><p>Çoğu tarayıcı, herhangi bir CSS color özelliğine tıkladığınızda bir color picker gösterir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/369/0*gqbIJcTNNzXbTkeu" /></figure><p>Sayfada kullanılan renkler de panelin altında gösterilir.</p><h3>Color Kontrast</h3><p>Color picker, text ile arka plan rengi arasındaki görsel farkı belirten kontrast oranını da gösterir.</p><p>Metnin çoğu kişi tarafından okunabilmesini sağlayan AA ve AAA erişilebilirlik standartlarına göre (asgari “Kontrast” kullanımını tanımlayan derecelendirme sistemi) bu oranların nasıl olduğunu görmek için orana tıklayabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/370/0*E1mpAh-QgG1QGUrk" /></figure><p>Örnek bir web sitesini incelediğimde metnin AA ve AAA seviyesinde olmadığını görüyoruz.</p><h3>Kullanılmayan Css ve Javascript’i bulun</h3><p>Chrome’un Coverage paneli, kullanılmayan kodu hızla bulmanıza olanak tanır. DevTools’un More Tools alt menüsünden Coverage seçin, ardından record buttonuna basıp ve uygulamanıza göz atabilirsiniz. Ardından kaynağını açmak için herhangi bir dosyayı tıklayın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/450/0*ez9eLtWrEs0awCBm" /></figure><p>Kullanılmayan kod, satır numarası bölmesinde kırmızıyla vurgulanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/798/0*QLCgjqhAoam_fnlA" /></figure><p>Yeni bir sayfaya gittiğinizde Chrome’un kullanılmış / kullanılmamış kodu hatırlamadığını unutmayalım. Bu özellik yalnızca bulunduğumuz sayfada o anda kullanılan / kullanılmayan kodu gösterir.</p><h3>Enable Offline File Overrides</h3><p>Chrome, herhangi bir dosyanın sisteminize kaydedilmesine izin verir, böylece tarayıcı onu ağ yerine cihazdan alır. Örneğin, normalde bir CDN’den erişilen assetleri yüklemek veya düzenlemek istiyorsak, bu özellik çevrimdışı geliştirmeye izin verir.</p><p>Sources içinde overrides panelini açıp ve Select folder for overrides’a tıklayıp uygun bir klasör seçilebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/380/0*sNba1TNdV8_q5Wp3" /></figure><p>Şimdi Network panelindeki herhangi bir kaynağı sağ tıklayıp ve Save for override’i seçin. Artık sayfa yeniden yüklendiğinde, dosyaya Web yerine locale sistemimizden erişmiş olacağız. Kaydedilen dosya da dosyada değişiklik yapılabilir.</p><h3>Performans Ekranı</h3><p>Chrome’un Performans monitörüne DevTools’un More Tools menüsünden erişilebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/448/0*qlqqEJL8bfpVrhb0" /></figure><p>Bu özellik CPU usage, JavaScript heap size, DOM nodes, event listeners, style recalculations ve daha fazlasının analizini sağlar ve grafikler real-time güncellenir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/977/0*DUPVs1juc8xvjI8n" /></figure><h3>Lighthouse</h3><p>Chrome’un Lighthouse paneli başlangıçta progressive web app(PWA) işlevselliğini değerlendirmek için tasarlanmıştı, ancak tool hem mobil hem de masaüstü görünümlerinde performance, accessibility, best practices ve SEO’yu analiz etmek için genel amaçlı bir toola dönüştü.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/0*OiWryePuCSbbJcZj" /></figure><p>Generate Report dediğimizde raporu görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/948/0*uvUwPYWWzBcvhIb4" /></figure><p>Her sorunu yakalayamaz ve bazı noktalara katılmadığımız durumlar olabilir. Ancak olası sorunların hızlı bir şekilde değerlendirilmesinin yararlı bir yoludur.</p><p>Detaylara da erişebiliyoruz;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/953/0*yalOygMWNnj67qI6" /></figure><p>Şimdi..</p><p>DevTools’a biraz giriş yaptık ve temel özelliklerini öğrendik. Umarım keyifli ve öğretici olmuştur. 😉</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bcf81fd0b127" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Normalizasyon Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/turuncu-internet-solutions/normalizasyon-nedir-f212541f15fb?source=rss-8ea18179a378------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f212541f15fb</guid>
            <category><![CDATA[database]]></category>
            <category><![CDATA[normalization]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Yasemin Cüni]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Jan 2020 21:44:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-18T17:07:00.534Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Merhabalar,</strong></p><p>Bugün sizlere başarılı bir veritabanı tasarımının bir parçası olan normalizasyon kavramından bahsedeceğim. Normalisazyon nedir? Normalizasyon olmadan ne gibi problemlerle karşılaşırız? Normalizasyon bu problemleri nasıl çözer? gibi sorulara cevap arayacağız.</p><p>Haydi başlayalım :)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HfhOQDRAucL1lFc3vSK3mg.jpeg" /></figure><h3>Normalizasyon nedir?</h3><p>Normalizasyon, veritabanlarındaki tabloların içeriğini organize etme tekniğidir. Başarılı veritabanı tasarımının bir parçasıdır. Normalizasyon olmadan, veritabanı sistemleri; yanlış, yavaş ve verimsiz olabilir ve beklediğiniz verileri üretmeyebilir.</p><p>Bir veri tabanının, veri tekrarını en aza indirgemek ve her tabloda yalnızca ilgili verilerin depolandığından emin olmak için normalleştirilmesi önemlidir. Bir tablo belirli bir konu hakkında olmalı ve sadece destekleyici konular içermelir. Örneğin, satış görevlileri ve müşteriler hakkında bilgi içeren bir tablo çeşitli amaçlara hizmet eder:</p><p>· Kuruluşunuzdaki satış görevlilerini belirleyin</p><p>· Ürün satmak için şirketinizin aradığı tüm müşterileri listeleyin</p><p>· Belirli müşterilere hangi satış personelinin çağrılacağını belirleyin</p><p>Bir tabloyu bir amaç ile sınırlandırarak, veritabanınızdaki yinelenen veri sayısını azaltırsınız. Bu, veritabanı modifikasyonlarından kaynaklanan bazı sorunları ortadan kaldırır. Bu hedeflere ulaşmak için bazı yerleşik kurallar kullanılır. Bu kuralları uygularken yeni tablolar oluşturulur.</p><p>Çoğu veritabanının kullanmaya bağlı olduğu üç normal form vardır. Tablolar, birbirini izleyen her veritabanı normalleştirme formunu karşıladıkça, veritabanı modifikasyon sorunlarına daha az eğilimli olurlar ve tek bir amaca veya konuya daha fazla odaklanırlar.</p><h3>Veritabanı Normalleştirmenin Nedenleri</h3><p>Bir veritabanını normalleştirmenin üç ana nedeni vardır. Birincisi yinelenen verileri en aza indirmek, ikincisi veri modifikasyon sorunlarını en aza indirmek veya önlemek ve üçüncüsü sorguları basitleştirmek.</p><p>Şimdi, normalleştirilmemiş bazı verilere bakalım ve çıkabilecek bazı sorunları tartışalım.</p><p>Aşağıdaki tabloyu bir düşünelim;</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/948/1*jIgxJR3Jm4ppdeKUyk4Qtw.png" /><figcaption>SalesStaff Table</figcaption></figure><p>Dikkat edilmesi gereken ilk şey, bu tablo aşağıdakiler dahil olmak üzere birçok amaca hizmet eder:</p><p>1. Kuruluşun satış elemanlarını belirleme</p><p>2. Satış ofislerini ve telefon numaralarını listeleme</p><p>3. Bir satış görevlisini bir satış ofisi ile ilişkilendirme</p><p>4. Her satış elemanının müşterilerini gösterme</p><p>Burada durup bir düşünelim. Genel olarak bir amacı olan tabloları görmek istiyorum. Tablonun birçok amaca hizmet etmesi birçok zorluğu beraberinde getirir; yani veri tekrarı, veri modifikasyon sorunları ve verileri sorgulamak için artan çaba…</p><p>Unutma; veri tabanı mantığının en önemli ilkelerinden biri şöyle der:</p><blockquote>Her nesne tipi için ayrı bir tablo yarat!</blockquote><h3>Veri Tekrarı ve Modifikasyon Sorunları</h3><p>Her SalesPerson için hem SalesOffice’i hem de OfficeNumber’ı listelediğimize dikkat edin. Yinelenen sales person verileri var. Yinelenen bilgiler iki sorun oluşturur:</p><p>1. <strong>Depolamayı</strong> artırır ve <strong>performansı </strong>azaltır.</p><p>2. Veri değişikliklerini sürdürmek zorlaşır.</p><p>Örneğin:</p><p>İstanbul ofisini Antalya ya taşıdığımızı düşünün. Bunu tablomuza düzgün bir şekilde yansıtmak için şu anda İstanbul’da bulunan tüm SalesPerson girişlerini güncellememiz gerekiyor. Tablomuz küçük bir örnektir, ancak bunun yüzlerce güncellemeyi içerebileceğini görebilirsiniz.</p><p><strong>Insert Sorunu</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/952/1*Gy6oMAxFxFkyBdhmdE92VA.png" /></figure><p>Örneğimizde, SalesPerson eklemeden yeni bir SalesOffice kaydedemiyoruz. Neden? Çünkü kaydı oluşturmak için primary key sağlamamız gerekiyor. Yani EmployeeID eklemeden SalesOffice ekleyemiyoruz.</p><p><strong>Update Sorunu</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/947/1*urzmf-Lk7y54gRMyBDVZ7Q.png" /></figure><p>Bu durumda, birkaç satırda aynı bilgilere sahibiz. Örneğin, OfficeNumber değişirse, yapılması gereken birden fazla güncelleme vardır. Tüm satırları güncellemezsek tutarsızlıklar olur ve veri bütünlüğü sağlanmamış olur.</p><p><strong>Delete Sorunu</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/959/1*7IhMmfugFBaf3dVOhV_2Ww.png" /></figure><p>Bir satırın silinmesi, birden fazla olgu kümesinin kaldırılmasına neden olur. Örneğin, Boyce Evenue emekliye ayrılırsa, o satırı silmek Izmir ofisi hakkında bilgi kaybetmemize neden olur.</p><p><strong>Arama ve Sıralama Sorunları</strong></p><p>SalesStaff tablosunda, Ford gibi belirli bir müşteriyi aramak istiyorsanız, aşağıdaki gibi bir sorgu yazmanız gerekir:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/367/1*OyX1-hhOCNZn5ke8Hg5AAg.png" /></figure><p>Açıkçası, müşteri bir şekilde bir sütunda olsaydı, sorgumuz daha basit olurdu. Ayrıca, müşteriye göre sıralamak istediğinizi düşünün…</p><p>Verileri farklı tablolara ayırarak bu sorunları ortadan kaldırabilir veya azaltabilirsiniz. Bu, verileri tek bir amaca hizmet eden tablolara yerleştirir.</p><p>Tabloyu yeniden tasarlama işlemi veritabanı normalleştirmedir. Normalleştirme kurallarından bahsetmeyeceğim. Zaten mantığını anladıktan sonra bu kurallara takılmayıp, veritabanı tasarımlarınızı kuralları düşünmeden sezgisel olarak tasarlayabileceksiniz.</p><p>Şimdi…</p><p>Normalizasyon kavramının veritabanı tasarımı için önemini görmüş olduk. Umarım faydalı olmuştur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f212541f15fb" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/turuncu-internet-solutions/normalizasyon-nedir-f212541f15fb">Normalizasyon Nedir?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/turuncu-internet-solutions">Turuncu Internet Solutions</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>