<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by DaphneZeyno on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by DaphneZeyno on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@daphnezeyno?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*bmiGlpaKBbYzLltwYu9FjA.png</url>
            <title>Stories by DaphneZeyno on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 12:05:16 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@daphnezeyno/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bez Torbaya Geçiş]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bez-torbaya-ge%C3%A7i%C5%9F-af413c948361?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/af413c948361</guid>
            <category><![CDATA[reusable]]></category>
            <category><![CDATA[environmental-issues]]></category>
            <category><![CDATA[plastic-bags]]></category>
            <category><![CDATA[nature-writing]]></category>
            <category><![CDATA[reuse]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Nov 2018 09:51:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-25T09:51:18.545Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Geçen seneden beri plastik poşet kullanımının azaltılması gündemdeyken, ne zaman gerçekleşir bilinmez, en iyisi şimdiden alışkanlığımı değiştireyim dedim ve yanımda bez çanta taşımaya başladım.</h4><p>Bez çanta taşımaya başlamak yani alışkanlığı değiştirmek kolay olmadı. Çok defa yanıma bez çanta almayı unuttum, unuta unuta unutmamayı öğrendim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HP5xq75PWE5hzFrcYtixtA.jpeg" /><figcaption>Kendinize bir bez torba edinin, defalarca kullanırsınız.</figcaption></figure><p>Aldığınız her şeyi kasadan geçirip paketlemeyi kendiniz yaptığınız market türü yerlerde sorun olmuyor. Kasiyerin verdiği poşetleri kullanmadan aldıklarınızı bez çantaya koyup çıkıyorsunuz.</p><p>Çarşı-pazarda ise esnafla yaşananlar farklı farklı. Bazıları poşet vereyim mi diye soruyor, çantaya alırım boşuna plastik poşet harcamayalım, diyorum. Memnun oluyorlar.</p><p>Bazı esnaf müşterisinin aldığını poşete koymayı refleks haline getirmiş daha ödemesini bile yapmadan poşetleyip eline veriyor. Poşete gerek yoktu dediğimde, ‘olsun lazım olur kullanırsınız’ diyen de var, ‘elbette’ diyerek ürünü poşetten çıkaran da.</p><blockquote>Dükkan sahiplerinin çoğu müşteriye poşet vermemenin cimrilik ve masraftan kaçınma gibi algılanacağını düşünüyor. Poşet konusunda epeyce korkutulmuş gibi bir halleri var.</blockquote><p>Başka bir işyerinde yine poşet vermenize gerek yok dediğim halde el alışkanlığı poşete koymuşlar.<br>- Kullanımı azaltmak için ücretli olacak, poşet almamaya alışmaya çalışıyorum, dedim.<br>- Olsun, ücretli de olsa biz size ücretsiz veririz, yanıtını aldım.<br>Ücretinden değil, plastiğin doğada yarattığı kirliliğe duyarlılık gibi cümleler kurmaya başladığımda, kahve ikram ediyorlar.</p><p>İlk etapta herkesin adapte olabilmesi plastik poşetin ücretli olmasıyla değil, poşet almadığında indirim yapılmasıyla tüketicinin teşvik edilmesine ihtiyaç var. Diğer türlü dükkan sahipleri tatsızlık çıkmasın diye ücret almamaya devam edecek, gibi görünüyor.</p><p>Kendinize bir bez torba edinin, karton gibi açılmaz, plastik gibi delinmez. Defalarca kullanırsınız, plastikleri ve doğaya verdikleri zararı azaltmaya başlarız ve bu çetin geçiş sürecinde çevrenizdeki dükkan sahiplerinin korkusunu biraz hafifletebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=af413c948361" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bisiklete Binmeyi Nasıl Öğrenirim?]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bu-ya%C5%9Ftan-sonra-bisiklete-binmeyi-nas%C4%B1l-%C3%B6%C4%9Frenirim-bad9d5d3cd8f?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bad9d5d3cd8f</guid>
            <category><![CDATA[bisiklet]]></category>
            <category><![CDATA[bisiklete-binmek]]></category>
            <category><![CDATA[bisiklet-eğitimi]]></category>
            <category><![CDATA[bisiklet-sürmek]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Jul 2018 12:15:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-10T14:06:13.517Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Herkes çocukluğunda öğreniyor, sportif bir insan değilim, düşersem kötü olur… gibi çoğaltabileceğim çokça gerekçeyle bisiklet sürmek pek çok yetişkinin içinde düğümlenip kalıyor. Bisiklete binmeyi öğrenerek bu düğümü çözebilirsiniz.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-MYKw6qL3AW-PBF_iR1IBQ.jpeg" /><figcaption>Photo Credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi</figcaption></figure><p>Sadece sizin değil pek çok kişinin bisiklete binmeyi öğrenemeden büyüdüğünü ve yine çok sayıda insanın yetişkinlikte bisiklete binmeyi öğrenmeye başladığını yani yalnız olmadığınızı bilmeniz başlangıç için önemli. Bugüne kadar eğitimlerde yürüyebilen herkesin bisiklete binebileceğini söyledim elbette burada kastettiğim bisiklet denildiğinde ilk akla gelen iki tekerlek. Yoksa yürüyemeyen ancak eliyle pedal çevirerek üç-dört tekerlekli bisikletleri kullanan insanlar var. Çünkü bisiklet, kendi kuvvetinle ilerlerken yüzüne çarpan havanın tadında özgürlüğün saf bir halini taşıyor. Bu hali yaşamanın herkesin hakkı olduğunu düşünüyorum.</p><p>Ülkemizde özellikle kadınlar arasında bisiklet kullanımı oldukça düşük. Bisikletle hiç tanışmamış, erkek kardeşleri kullanırken uzaktan bakmış veya kısa bir süre sürüp bir nedenle bırakmış ve araya giren zamanla artık yapayacağını düşünen çok sayıda kadın var. Bu kadınlarla çok sayıda eğitim gerçekleştirdik ve korkuları aşama aşama pedal çevrimine döndürdük.</p><blockquote>Hayat bisiklete binmek gibidir, dengede durmak için hareket halinde olmalısın. A.Einstein</blockquote><p>Bisiklet eğitimlerini dört aşamalı tasarladım ve her aşamada hareket halinde olmayı hedefledim.</p><p>Bisikleti ve dengesini tanıdığımız ilk aşamada, bisikleti selesinden tutup birlikte yürüyoruz. Ön tekerleğin sağa ve sola yönü değiştikçe gidona dokunmadan tekrar dengesinin bulmasını sağlamaya çalışıyoruz.</p><p>Pedalları söküyoruz veya katlanır bisikletse pedalları katlıyoruz, seleyi ayakların yere rahatça basacağı konuma getirip bisiklete biniyoruz. Ellerimizi gidona koyup her iki ayağımızla kendimizi öne doğru itiyoruz. Bisiklet ilerlemeye başlayacak, ayaklarını yere koyup istediğin zaman durabilirsin fakat dengeyi kurabilmek için ilerlemeye ihtiyacın var bu yüzden bırak bisiklet yavaşça ilerlesin ve sen sadece ellerinle ön tekerleğe yön vererek dengede kalmaya çalış.</p><p>Ayaklarını kaldırdığında dengede olduğunu hissettiğin an pedala basma zamanı geldiğine işaret. Pedalları takıyoruz, sağ veya sol pedalı 45 derece açıyla yukarı alıyoruz. Ayağı üzerine koyup pedala güç aktarıyoruz, yani pedala basıyoruz. Pedalın yere yakın olduğu bir sonraki anda diğer ayağı diğer pedalın üzerine alarak bu defa gücü diğer pedalla aktarıyoruz. Üçüncü aşamada bunu başaracağız.</p><p>Frenlerle nasıl duracağımız çok önemli. Başlangıçta bütün dikkati dengede durmaya ve pedal çevirmeye vereceğiniz için çok hızlanmadan ayakları yere koyarak durmak isteyeceksiniz. Durmanın en güvenli yolu frenleri kullanmak. Bisikletlerin ön ve arka tekerlekleri durduran iki freni var. Ön fren solda, arka fren sağda. Dengeyi öğrenirken ön tekerlekten nasıl faydalandığınızı hatırlayınca ön frenin de dengeyi kolaylıkla bozabileceğini anlayabilirsin. İdeal olan her iki freni de eşit kullanmak çok hızlıysa arka freni biraz daha fazla sıkmak. En başta hızınızın düşük olacağını ve heyecanla yeterince odaklanamayacağınızı düşünerek sadece arka freni kullanmak yeterli olacak.</p><p>Tüm bu sürecin içinde bisikleti düşürmek var, bisikletten düşmek var, yapamamak var, heyecanlanmak var, korkmak var ve nihayetinde tüm bunların sürecin bir parçası olduğunu kabul etmek var.</p><p>Öğrendiği bu yeni bilgileri sindirmesi için beyninize, kas, iskelet, sinir sisteminize, ruhunuza — <em>o da yılların özlemini dindiriyor </em>— kısacası kendinize zaman tanımayı ihmal etmeyin.</p><p>Bisiklete binebildikten sonra neler yapacağınızı siz de henüz tahmin edemezsiniz ancak içinizde bir köşeye saklanmış duruyorsa onu öyle bırakmayın ve bisiklete binin.</p><blockquote>Yukarıda özetlediğim tüm bu eğitim sürecini ya da planını kendi başınıza veya bir aile ferdi/arkadaşla deneyebilirsiniz. Yapamaz ve yardıma ihtiyacınız olursa bana <a href="https://twitter.com/DaphneZeyno">twitter</a> veya <a href="https://www.instagram.com/daphnezeyno/">instagram</a>’dan mesaj yazabilirsiniz.</blockquote><p>Zeynep Araboğlu — Bisikletli Kadın İnisiyatifi Eğitmeni</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4Q6qT-0tlXb2h4yccLzGpg.jpeg" /><figcaption>Photo Credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bad9d5d3cd8f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bisikletle Nantes]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bisikletle-nantes-e1f563bd9b73?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e1f563bd9b73</guid>
            <category><![CDATA[web2day]]></category>
            <category><![CDATA[nantes]]></category>
            <category><![CDATA[bisiklet]]></category>
            <category><![CDATA[bisikletliulasim]]></category>
            <category><![CDATA[bicloo]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Jul 2018 14:23:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-06T20:32:59.139Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Fransa’nın batısında Britanya etkisinde bir kente gittim. Web2Day Festivalinin 10. yılında Facebook Communities Summit Europe’a katılan üç grup lideri olarak, facebook toplulukları, yönetimi ve facebook summit üçgeninde bir facebook grubu aracılığıyla toplumda nasıl hareketlilik yarattığımızı oldukça dolu bir salona anlattık.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xbdc9-00Qt4VE6rBY8UFyw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5K7j79aNsjmpvzDbqM9wOg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OTPfBKGWSEygTFA-MixEgQ.jpeg" /><figcaption>İş modelleri üretme ve yeni iş bağlantıları kurma amacıyla bir fuara yakın gördüğüm organizasyonda gönüllülük üzerine bir tartışmaya ilgi olacağını tahmin etmiyordum ancak salonda yer bulamadığı için ayakta dinleyenler olduğunu gördüm.</figcaption></figure><p>Festival üç gün sürdü ve konuşmacı olduğum ilk günün ardından festivalin geri kalanına da katılarak Nantes’da yaşayan insanlarla tanışmak, kenti gezmek fırsatı yakaladım. Elbette bunda az sonra anlatacağım Bicloo’nun da payı büyük!</p><blockquote>Nantes, 2015 yılında VeloCity Konferansının yapıldığı, Avrupa’nın 2013 yılı yeşil başkenti</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YrqXUsC7JMd5LTIeT6IRxQ.jpeg" /><figcaption>Arkamda görünen köprü sadece yaya ve bisikletliler için</figcaption></figure><p>Nantes (okunuşu Nant) bir liman ve tersane kenti, Web2Day’in mekanı da eski bir tersaneydi. Ortasından geçen Loire nehrinin üzerindeki köprüler ne kadar güzel geliyorsa, bugün nehir kenarında anıtlarla yaşatılan ve aile isimlerinde sessiz bir ayrışmaya neden olduğu anlatılan köle ticareti tarihi de o kadar insanın içine işliyor.</p><p>Loire nehri boyunca doğu-batı aksında hareket ediyor, nehirden uzaklaşmanız da kuzey ve güney yönlerinde hareket ettiğiniz anlamına geliyor. Merkezde nehrin ortasındaki adacık modern kentleşmenin görüldüğü bölge. Nehrin ve adacığın güneyinde geniş caddeler ve toplu konuta benzer yapılaşmalar, kuzeye gidildikçe geleneksel yapılar ve dar sokaklar ağırlıkta. Nantes garı ve Britanya Kalesi doğuda kalıyor, Jules Verne müzesi ve kongre binası batıda.</p><blockquote>Nantes bisikleti yaygınlaştırmak için araç trafiğini kent merkezinden dışlayarak işe başlanmış izlenimi veriyor.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mSGGg3tOH7E9aVXdVmW4zg.jpeg" /><figcaption>Tarihi dokunun olduğu merkezin çevresinde geniş araç park alanları var (sağda). Aracı park ettikten sonra, yaya-tramvay-otobüs-bisiklet şehir merkezine girme seçenekleri sunuluyor.</figcaption></figure><p>Ne güzel keşke bizde de yapılsa, diyenler için bunun gizli bir formül olmadığını hatta İstanbul’un tarihi yarımadasında içinden tramvay geçen yayalaştırma modelinin yıllar önce hayata geçtiğini hatırlatalım, sadece araçlar tam olarak dışlanamadı, şehir büyük ve şehrin merkez olarak alınan bölümü çok küçük.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WCnyrtbjfp4E1qS6TXocaA.jpeg" /><figcaption>Fransa’da kadınlar için bisiklet pratik ve tercih edilebilir bir ulaşım seçeneği.</figcaption></figure><p>Bisikletin kadına sağladığı özgürlük ve hareket alanını başka bir şeyle karşılaştıramıyorum. Web2Day’de bisikletli kadın inisiyatifini dinleyenlerin ortak yorumu “Kendi ülkemde doğal olan bir konunun başka bir ülkede mücadele konusu olabileceğini düşünmemiştim.” oldu. Elbette Türkiye’de kadınların bisiklet kullanması yasak değil fakat toplumun kendi içinde oluşturduğu kontrol mekanizmaları ve belki de bu nedenle güvenli bisikletli ulaşım altyapısının bir türlü sağlanmamasıyla önü açılmadığından, Fransa’daki kadar özgür bir seçenek değil. Hep bir ‘vay be!’ konusu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EVi_miOVRNIzd7Yvs0fcfA.jpeg" /><figcaption>Kısa süreli kiralamada fiyatlar; 1 gün €1, 3 gün €3, 7 gün €5.</figcaption></figure><p><a href="https://abo-nantes.cyclocity.fr/subscribe/start">Bicloo</a>, Nantes’ın bisiklet kiralama sistemi. Web sitesinde size uyan kullanım süresini seçiyor, 4 haneli bir şifre belirliyor , ödemeyi yapıyorsunuz ve e-posta adresinize uzun bir kod geliyor. Yurtdışında hattını kapatan biri için sms yerine e-posta ile kod gönderimi büyük avantaj. Kod ve şifreyi kullanarak her istasyondan bisiklet alıyor ve sadece 30 dakikadan uzun süre kullanırsanız fark ödüyorsunuz. Gezintiye çıktıysanız 30 dakikayı aşabilirsiniz, bir yere ulaşma amacında olan biri zaten 15 dakikada gideceği yere varmış oluyor. Sistemin en büyük sıkıntısı insanların ortak davranışları.</p><p>Örneğin, sabah kaldığım yerden etkinlik alanına gidiyorum ve herkes aynı davranışta olduğu için etkinlik alanına yakın hiçbir istasyonda bisikleti bırakacak boş slot bulamıyorum veya akşam dönüşte herkes dönüşe geçtiği için bir süre sonra istasyonda bisiklet kalmıyor. Yönetim bu sorunun farkında olduğu için gün boyunca akışın tersine kamyonetle bisiklet taşıyor ve istasyonda bisiklet olmadığında sistem size bisiklet bulunan yakın istasyonları tarif ediyor. Bir yandan da yoğun kullanılan istasyonlara ek slotlar yapmaya devam ediyorlar. Bir diğer sıkıntı bisikletler sürekli dışarıda ve ortak kullanımda olduğu için mekanik sorunlar yaşıyorlar. Lastikleri patlak veya pedalları gıcırdıyor olabiliyor. Sürülemeyecek durumdaki bir bisikletin selesi ters çevirilerek kiralamak isteyen diğer insanlara ‘bunu kullanma’ mesajı verme kültürü oluşmuş.</p><blockquote>Orası kesin dümdüzdür diye düşünebilirsiniz, hayallerinizi yıkmak gibi olmasın kentin kuzeye doğru yükselen bir topografyası var.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-pN6vcoUD5ErI8fXSaw6Hg.jpeg" /><figcaption>Engebeli bir şehirde bisiklet kullanılamayacağını düşünebilirsiniz ancak kendi şeridiniz varsa önünüz açıksa belli bir tempoda rahatlıkla ilerlenir.</figcaption></figure><p>Bicloo’nun bisiklet taşıma kamyonetleri bu aksta yoğun çalışıyor, insanlar yukarıdan aşağıya bisikletle geliyorlar, Bicloo boşalan üst kotlara aşağıdan bisiklet taşıyor. Merkezde uygulanan Zone 30, 30km/s hız limiti, merkezden uzaklaştıkça sona eriyor ancak tek yönleri buralarda da görmek mümkün ve bir sokak veya cadde motorlu araçlar için tek yön olsa da bisiklet her zaman gidiş geliş kullanabiliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bFJJgsGBKgQfFLH-T-lkkA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PWT0Yp7jpY-apxOP7zVNEw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g2T5-6TpZKwWxuewFSiPuQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y9a75xbws2gy1qrbr-z3YQ.jpeg" /><figcaption>Bizdeki ‘Girilmez — İETT hariç’ tabelalarının benzeri her yerde var; ‘Girilmez — Bisiklet hariç’</figcaption></figure><blockquote>Başka bir uygulama trafik ışıklarında en önde durma ve ilk hareket etme önceliğinin bisiklette olması.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jsAgQXJ1EB6QjKfyqhGcxg.jpeg" /><figcaption>Kırmızıda bekleyen araçların arasından öne geçiyorsunuz, yeşil yandığında ayağınızı pedala koyup yola koyulup hızınızı alana kadar arkanızdaki hiçbir motorlu araç hareket etmiyor.</figcaption></figure><blockquote>Bicloo’nun gidonunda kendi manifestosu yazıyor. Buna göre Bicloo yani Nantes Şehir Bisikletlerinin özgün kuralları şöyle:</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5136yE-fLk5XOVgMfZIIDg.jpeg" /></figure><blockquote>Kaldırımda gitmem<br>Trafik ışıklarına ve dur levhalarına saygı gösteririm<br>Yolcu taşımam<br>Ters yönü ihlal etmem (bisiklet girebilir ters yön hariç)</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_YXycYsXfLfO_l32wHKjHQ.jpeg" /><figcaption>Bicloo manifestosuyla uygar bir izlenim bıraksa da Nantes’da bisikletliler hiçbir kurala uymuyor.</figcaption></figure><p>Kolayına gelen, kaldırımları kullanıyor<br>Geçebileceğini düşünene, ne ışıklar ne levhalar engel olabiliyor<br>Ters ve düz bir yana, çapraz enine boyuna dikine her yöne gidiyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*E2K6xSd5zqKx229QBSJX2A.jpeg" /></figure><blockquote><strong>Fransa’da bisiklet kullandığım bir hafta boyunca şu aşamalardan geçtim.<br></strong>- Yaya ve motorlu araçların bisikletlilere dikkat etmesi nedeniyle oluşan aşırı rahatlık, yaya yolunuza çıkarsa kaldırımda, yayalaştırılmış bir meydanda bile özür diliyor.<br>- Bu rahatlık sadece bende değil tüm bisikletlilerde olduğu için canlarının istediklerini yapıyor olmalarıyla nedeniyle tedirginlik.<br>- Bu yüzden hiçbir şeye değil ama bisikletlilere dikkat etmeye başlamam<br>- Kiralık bisikletle olduğum için onların benden her tür acemiliği bekliyor ve bana dikkat ediyor olduklarını fark etmem.<br>- Trafiğin en geniş güvenlik alanına sahip kesiminde olduğumu anlayarak yeniden aşırı rahatlığa kavuşma.<br>- Bisiklet yolunun ortasında durup fotoğraf çekmeler falan<br>- Derken İstanbul’a dönüş!</blockquote><blockquote>‘Bisiklet yolu yapalım’ yerine kentteki tüm trafik bisikletin de yol alabileceği şekilde düzenlenmiş.</blockquote><p>Türkiye’de şehirlere bisiklet yolları yapılıyor bundan da şöyle bir anlam çıkıyor, <strong>arkadaşlar şehrimizin bu kısımlarında bisiklet sürebilirsiniz</strong>.</p><p>Nantes’ın trafik düzeninden çıkan anlam ise, <strong>arkadaşlar şehir genelinde bisiklet sürebilirsiniz</strong>. Aradaki fark bisiklete spor-gezi/ulaşım aracı bakışından doğuyor. Tren garına bisikletle giderim ama havalimanına bisikletle gidemem, ormana giderim ama işe gidemem, nehir kenarına sürerim ama konferans binasına gidemem diyemiyorsunuz, yükünüzü taşıyacak bisikletiniz varsa her yere bisikletle ulaşabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1IZAa8XH_9oeYkG2IUsbTQ.jpeg" /><figcaption>Bisiklet yolu kimi yerde kaldırımdan kimi yerde karayolu şeridinin kenarından kimi yerde şeridi paylaşarak kimi yerde-havaalanı yolunda örneğin- paralel ayrı bir hattan ilerliyor.</figcaption></figure><p>Bisikleti park etmek çoğumuz için sorun, ancak bisikletler şehir içinde çoğaldıkça görünür oldukları kadar göze batmaz oluyorlar. İstasyonlara bıraktığım için park derdim olmasa da merak edip sorduğum herkes sağlam bir kilitle her yere bağlıyoruz diyor.</p><p>Tüm bu gözlemi bir örnekle pekiştireyim. Strasbourg’a gitmek için tren bileti almam gerekiyordu. Bunun için gara gitmeye karar verdim. Bisikleti istasyondan alıp sadece haritadan garın hangi yönde olduğuna baktım ve yola çıktım. Yol boyu tabelaları takip ederek gar girişine vardığımda bisikleti istasyona bıraktım. Bilet alırken sistem yanımda bisiklet veya hayvan taşımayı düşünüp düşünmediğimi sordu. Her ikisini de İstanbul’da bırakmasaydım düşünebilirdim, seçimime göre trende yer verecekti.</p><p>Biletimi aldıktan sonra bu kadar seçenek içinde yaşamanın nasıl bir özgürlük olduğunu düşündüm. Bisikletimi istersem trenle götürebiliyorum, istersem gara kadar gelip girişinde gözüm arkada kalmayacak şekilde bırakabiliyorum, istersem bisikleti evde bırakıp gara tramvayla gelebiliyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*njHFfMYMO3mLHLmzYO3d7Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CjVgFKI24h70wr5pITL5TA.jpeg" /><figcaption>Tren garı girişinde kapalı bisiklet parkı doluya yakındı, açık bisiklet parkı da aynı şekilde.</figcaption></figure><p>Hiç mi birşey yiyip içmedin arkadaş, diye düşünenler olabilir. Gittiğim yerle yeme-içme üzerinden ilişki kurmuyorum ama yerel pazar ve marketleri gezmeyi çok seviyorum. Son gün yerel bir pazar yerinden dönüşte keşfettiğim kanal kenarından sürüyordum. Doğru mu gidiyorum diye haritayı açmak için durduğum köşe başında birkaç masa kurulmuş semt etkinliği yapan insanlardan biri yanıma gelip ufak bir kap kahve ikram etmek istediğini söyledi. Sevinçle kabul ettim, belki de tüm yolculuğun en lezzetlisi o azıcık kahveydi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*n23M_TK5mK72dCUzWTUklg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FJlVA2PcPKeEBQJHepdtAA.jpeg" /><figcaption>Krep, bira, şarap, peynir açısında zengin bir bölge</figcaption></figure><blockquote>Gurmeliğim ve gastronomi anlayışımın pek faydası olmadığı için turistik olarak yolunuz düşerse Nantes’da yapabileceğinizi düşündüğüm birkaç etkinlikten bahsedeyim;</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pNHXFNInP5a9SD0tqZ4dZQ.jpeg" /></figure><ul><li>Jules Verne Müzesini görmek ve Kaptan Nemo’yla birlikte heykelinin olduğu terasa çıkmak</li><li>Britanya Düşesi Anne Kalesi’ni gezmek, ördekleri beslemek ve çevredeki antikacıları dolaşmak</li><li>İçiniz kaldırırsa köle anıt mezarlarını gezmek</li><li>Tesadüf ben oradayken çizdikleri <a href="https://www.instagram.com/p/BkDxMoNnsa9/?taken-by=daphnezeyno">dünyanın en uzun sekseği</a>nden sekerek geçmek</li><li>Nehir kenarında yürüyüş ve bisiklet sürüş</li><li>Yerel pazarlara gidip lezzet peşinde düşüş, iki günde özlediğim zeytini orada buldum, Fas’tan geliyormuş gerçi</li><li>Carrefour’a gidip BIO yazan ürünlerden almak, fransa’nın organik üretimi</li><li>Royal Place yani Kraliyet Meydanındaki heykelli fıskiyenin merdivenlerine biranı arkadaşını alıp bağdaş kurmak, hele de havanın geç karardığı günlerse</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1UyPVbA1I-3etUhP7tldpw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e1f563bd9b73" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kiralık bisikletlerim var!]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/kiral%C4%B1k-bisikletlerim-var-cc9d55198899?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cc9d55198899</guid>
            <category><![CDATA[bicycles]]></category>
            <category><![CDATA[bicycle-value]]></category>
            <category><![CDATA[environment]]></category>
            <category><![CDATA[kids-today]]></category>
            <category><![CDATA[next-generation]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Jun 2018 09:16:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-08T09:09:19.522Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>I’ve rental bikes!</h4><p>Bugün Kadıköy Çevre Festivali’nde, bisiklet sürmek isteyen yetişkinlerin kimlik bırakması yeterliydi, ya çocuklar?<br>Onların kimlikleri ailelerindeydi ama çoğu kimlik numaralarını ezbere biliyordu.<br>Çocuklara, bisikleti emanet ederken onların da bize değerli bir şeyi emanet etmelerini istediğimizi anlatınca ailesinden kimlik alamayanlar, kol saatini, dondurma harçlığını, kardeşini, şişe suyunu, sırt çantasını, patenlerini ve hatta cep telefonunu bıraktı. Cep telefonunu bırakan çok pişman oldu çünkü hiç fotoğraf çekememiş! Sonra elbette telefonuyla bir tur daha attı ;)</p><p>Today, for adults it was easy to rent a bike in exchange for an id card, on the Environment Festival, Kadıköy. What about children?<br>Their id cards’ was on their parents although most of them proved that they know by heart their own id number.<br>We explained to the kids that we need something valuable for them to exchange for a bicycle. A few manage to get their id from their parents, those who couldn’t, entrust us their watch, pocket money for ice cream, brothers and sisters, bottle of water, backpack, skate and even cell phone. The kid who left us his cell phone come back with some regrets because he couldn’t take some nice photos while riding the bicycle. Then of course he took another ride this time with his cell phone ;)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vHQ9MOJK_404w49LA77S6Q.jpeg" /><figcaption>Bisikletli Ulaşım Platformu standı | Kadıköy Çevre Festivali, 2018 — Cyclists’ Transport Platform stand | Environment Festival of Kadikoy, 2018</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cc9d55198899" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Mor Düşün]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/mor-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCn-a550314bb89c?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a550314bb89c</guid>
            <category><![CDATA[8-mart]]></category>
            <category><![CDATA[womens-rights]]></category>
            <category><![CDATA[international-womens-day]]></category>
            <category><![CDATA[mordüşün]]></category>
            <category><![CDATA[bisikletli-kadın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Mar 2018 12:17:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-06T12:23:10.247Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>2018&#39;in 8 martına günler kala kadın odaklı etkinlikler çoğalıyor, yürüyüşler, sergiler, buluşmalar var ve tümü birer dayanışma örneği.</h4><p>Tarihi 1913&#39;lere dayanan mor renk (yanında beyaz ve altın ile) kararlılığı ve bağlılığı simgelediği için tercih edilmiş. Bugün kırmızı ve mavinin karışımı olan mor rengi tercih ettiğinizde karşınızdakine asalet, bilgelik, zenginlik, içten enerjik dıştan sakin olmakla ilgili bir takım mesajlar verdiğiniz söyleniyor. Kadın dayanışmasının sembolü olarak kabul görmüş bu renk skalasından düşünenlerin arasına karışmak üzere 5 Mart 2018 günü Sivil Düşün’ün düzenlediği Mor Düşün etkinliğine katıldım ve elbette hayatımdaki en güzel kadın dayanışmasını, <a href="https://www.facebook.com/groups/bisikletlikadininisiyatifi/">Bisikletli Kadın İnisiyatifi</a>’ni de yanımda götürdüm.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rR5YpQMzqz_pghiteFdAKw.jpeg" /></figure><blockquote>62 kentten 500 başvurunun yapıldığı toplantıya 120 aktivisti davet edebilen <a href="https://www.facebook.com/SivilDusun/">Sivil Düşün AB Programı</a>, günün ilk yarısındaki açılış konuşması ve üç oturumu facebook sayfasından canlı yayınladı, ilgilenen herkesin istediği zaman izleyebilmesi açısından güzel oldu.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TbbLEmnEHBOpydeUsoHXRg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N5T8iGX-4yppnNx_Dh14fw.jpeg" /></figure><p>İlk oturum aile içi, kadına yönelik şiddet ve hukuki mücadelesini konu aldı, burada söz alan herkesin yüklü hikayeleri vardı. Kimse üstüne alınmak istemese de şiddetin çok şekillerde kendini gösterebildiğini biliyoruz. Saygısızlık kavramı altında hafifletilmeye de çalışılsa, istemeden maruz kalınan her şey bana göre şiddet içeriyor. Tüm bunlar konuşulurken kadın olarak veya insan olarak, orada bulunan bir kişinin her seferinde hayır! dememe ve en sonunda rahatsız olduğumu söylememe rağmen ısrarla yanıma gelip iletişim bilgisi istemesi de günün ironisi oldu. Gün boyu konuşulanların yanında hafif kalsa da Bianet’in 52 Erkek 52 Hikaye projesi, Lotus’un topluma normal olmadığını anlatmaya çalıştığı evlilik öncesi yaşatılanlar -çünkü oralarda bir yerde ne olacakki?lerle başlıyor- nelere katlanıldığını, görmezden gelindiğini ve işin şeklinin nasıl zaman içinde dönüştüğünü belki biraz anlatacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*VHJXUVmrd9ue37KfKgQjqA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PzgX2_4I_gU4bw0lX7AtBQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hgcDOTD_jSiijirFmHHP3g.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eKbN8f_8O6nv4JRRzjvdCg.jpeg" /></figure><p>İkinci oturumda, Suriyelilerden sonra Türkiye’deki en kalabalık mülteci grubun Afganlar olduğunu ve hangi çalışmaların yapıldığını öğrendim ve Demir Leblebi Kadın Derneğini dinlerken barışı tekrar tanımladım.</p><blockquote>Barış, çatışmasızlık durumu değil,<br>kadınların ve çocukların güvende olduğu durumdur.</blockquote><blockquote>Annemin eve geç geliyorum diye merak etmediği gün, barış gelmiş demektir.</blockquote><p>Üçüncü oturum kendimce Bisikletli Kadını da dahil ettiğim kesişen kimlikleri ve bu kimliklerin erişebilirliklerini, özgürlüklerini ele aldı, engelli kadın, hapiste kadın, mahallede lgbti…</p><p>Üç nokta çünkü ilk oturum zaman limitlerini fazlasıyla aşınca, hem dinlemekten yorulmuştum hem 2. ve 3. oturumların konuşmacıları ne yazık ki kendilerine tanınan süreden daha azına razı gelerek istediklerinin bir kısmını anlatabildiler.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5s9pmZa7tGheqAV5nTEWwQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bl3PW49YpSl3DLtRPBeyDg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0G1wg_Iih8S9fr9F2UawXQ.jpeg" /><figcaption>Erkeklik İstisnai Bir Durumdur, Fotoğraf Sergisinden</figcaption></figure><p>Gün, öğle arasından sonra hibe veren kuruluşlarla buluşmalar ve aktivistler için kapalı oturum atölyelerle devam etti. Bu süreyi, önce dışarı çıkıp Gezi parkında kısa bir yürüyüş ardından etkinliğe geri dönerek ortak alanda lgbti hakkını savunan, seks ticaretine meta edilen kızları kurtarmak için çalışan, çocuk istismarına karşı caydırıcı yasalar çıkması için imza toplayan mücadeleci insanlarla sohbet ve öncesindeki atölye süresini aştığı için planlanandan 45 dk geç başlayan Sürdürülebilir Aktivizm — Şiddetsizlik atölyesine katılarak değerlendirdim. Günün sonunda bir de fotoğraf çektirdim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lhgtRIS5dUvwkBpm1c9WAw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YtTXZfeQc25dj-gXhj0QPQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XpexICrhqP3v0c_JVN70fg.jpeg" /><figcaption>1. Mücadeleci insanlardan biri 2.Sürdürebilir Aktivizm — Şiddetsizlik Atölyesi sonu 3.Buraya geldim bir fotoğraflık izim olsun diyen ben</figcaption></figure><blockquote>8 Mart Dünya Kadınlar Günü herkese kutlu olsun, bu hayatta her şey hepimiz için değil, istediklerimiz bizim için.</blockquote><blockquote>“The woman who follows the crowd will usually go no further than the crowd. The woman who walks alone is likely to find herself in places no one has ever been before.”</blockquote><blockquote>― <strong>Albert Einstein</strong></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a550314bb89c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bisikletimle Toplu Taşıma Aracına Nasıl Binerim?]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bisikletimle-toplu-ta%C5%9F%C4%B1ma-arac%C4%B1na-nas%C4%B1l-binerim-9ef0289c45a1?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9ef0289c45a1</guid>
            <category><![CDATA[metro]]></category>
            <category><![CDATA[bisiklet]]></category>
            <category><![CDATA[otobüs]]></category>
            <category><![CDATA[istanbul]]></category>
            <category><![CDATA[metrobüs]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 17 Jan 2018 14:53:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-06-04T17:39:23.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Bisikletle bir yerden bir yere giderken, yolun bir kısmında toplu taşıma aracı kullanmaya ihtiyaç duyabiliyoruz. İstanbul’da vapura, metroya, otobüse, metrobüse bisikletle birlikte nasıl binebiliriz?</blockquote><h4>Vapur, Deniz Otobüsü, Motor</h4><p>Güzergahınız üzerinde vapur, motor, deniz otobüsü çalışıyorsa ilk tercihiniz olabilir. Hem saat sınırlaması yok hem bu araçlar geniş olduğundan bisiklet için yer bulmak kolay hem de kullanım çok fazla olduğundan iskelelerde görevliler bisiklete alışkın, siz ne yapacağınızı bilemeseniz de onlar biliyor ve ihtiyaç duyarsanız sizi yönlendiriyorlar.</p><blockquote>Vapura binerken yoğunluk varsa önce yolcuların binmesini beklemek, kapalı alan daha geniş olduğundan bisikleti bu alanda geçişleri kapatmayacak şekilde yerleştirmek, kapalı alan doluysa üst kata çıkarmak, vapurdan inerken yine ya en son ya da iskeleye yanaşırken kapı önüne gidip bekleyerek ilk inenlerden olmak kullanım şekli olarak önerilebilir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UNRAopBXz8BuC079GYmn7Q.jpeg" /><figcaption>photo credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi (Women on Bicycles Initiative)</figcaption></figure><p>Motorlarda en son binip, öndeki açık alanda bisikletinizi bırakabilir, iskeleye yanaşırken bisikletinizin yanına giderek ilk inenlerden biri olabilirsiniz. Deniz otobüslerinde de benzer bir durum söz konusu, alan çok geniş olmasa da bisikletinizi arkadaki açık alana bırakıp kendiniz içeri geçip yolculuk edebilirsiniz. Araba vapuru, feribot gibi motorlu araç da taşıyanlarda bisikletinizi araçların olduğu alt kısma bırakabilirsiniz, görevliler yine sizi en uygun yere yönlendiriyorlar. Kalabalık bir organizasyon dahilinde örneğin 50 bisikletli feribot kullanacaksanız, bilet alırken durumu bildirmeniz durumunda önde bir araçlık yeri bisikletler için ayırıyorlar.</p><blockquote>Deniz yollarından sonra ikinci en iyi tercih raylı sistemler</blockquote><h4>Metro, marmaray, tramvay, tünel, funiküler…</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GltjHyFms0BfxM8RFLu3AA.jpeg" /><figcaption><strong>Yürüyen merdiveni bisikletle kullanacaksanız yapmanız gereken fotoğraftaki gibi bisikletin ön tekerleğini 90 derece sola çevirmek, bunu yaptığınızda arka tekerlek de merdivene oturuyor, sağa sola kaymaması için siz de bisikleti tutunca ve frene basınca, kolaylıkla iniyorsunuz / çıkıyorsunuz. </strong>photo credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi (Women on Bicycles Initiative)</figcaption></figure><p>Raylı sistemlerin tümünde bir istasyon düzeni var. Bisikleti bir kattan diğer kata taşımak için önerilen yöntem asansör kullanmak. Asansörler genellikle yürüyen merdiven kullanmaya üşenenler tarafından bloke edildiği için binmek zor olabiliyor. Burada iki şey yapabilirsiniz, bir sonraki sefer boş olur diye düşünerek asansörü bekleyebilirsiniz ancak asansör çıkıp inene kadar bir sonraki metro seferinin yolcuları geleceği için yine bir kalabalığın içinde kalabilirsiniz. Asansöre binemeyeceğinize karar verirseniz yürüyen merdivenleri kullanın. Yürüyen merdiven uyarılarında bisikletle kullanmanın yasak olduğunu belirtiliyor. Bu uyarı, bisikletle birlikte merdivende dengenizi kaybederseniz, size veya bisiklete bir zarar gelirse sorumluluk kabul etmemek için yapılıyor ve kimse size gelip kullanamazsın demiyor, zaten diyen olursa da asansörleri neden kullanamadığınızı anlatabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CaxOJSRMMk1VikeLLOTJlw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JBsBx2ac-cnDB9I1pHiF_w.jpeg" /><figcaption><strong>Gişelerden geçişte kartınızı okuttuktan sonra geçiş çarkını boşa çevirin ve genellikle en başta veya en sonda bulunan çarksız geniş bölümden geçin. </strong>photo credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi (Women on Bicycles Initiative)</figcaption></figure><p>Bisiklet için ayrılan vagon olmadığından gözünüze kestirdiğinize binebilirsiniz. İneceğiniz istasyona yaklaşırken kalabalıktan kapıya ulaşamayacağınız hissine kapılırsanız kapıyla aranızdaki yolculara “ben bu istasyonda ineceğim ve yanımda bisiklet var.” diyerek iletişim kurun. Bunu söylediğinizde yolcular sağa sola çekilerek kapıyla aranızda geçebileceğiniz bir koridor açmak için çaba gösteriyorlar, aynı durum istasyonda kapı önünde bekleyenler için de geçerli, birinin bisikletle indiğini görünce kapı önünde kurdukları barajı biraz açıyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*326E2nLyBPkVsIetpXtqng.jpeg" /><figcaption><strong>Bisikletle vagonda durmak için en rahat bölümler insan geçişinin olmadığı noktalar: ilk vagonun en başı, son vagonun en sonu (vatman kapısının arkası), kullanılmayan kapı tarafları ve engelli yolcular için ayrılan koltuksuz bölümler, tabii engelli yolcu varsa öncelikli olduğunu hatırlayalım. </strong>photo credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi (Women on Bicycles Initiative)</figcaption></figure><blockquote>Raylı değil lastik tekerlekli olmasına rağmen benzer bir işleyiş sistemine sahip olan metrobüse değinelim.</blockquote><h4>Metrobüs!</h4><p>Raylı sistem için yazdıklarımızın çoğu, gişe geçişleri, yürüyen merdiven kullanımı metrobüs için de geçerli. Ancak metrobüse yolcu olarak binmek bile strateji istediğinden bisikletle nasıl binileceği konusu biraz daha karışık gelebilir.</p><blockquote>Bineceğiniz durağı iyi seçin, istasyona ulaşım için bisikleti çok sayıda merdiven indirip çıkarmak yerine bir önceki veya bir sonraki daha sakin, erişimi kolay bir istasyonsa oraya doğru sürüş yapın, bisikletli olmanın avantajını kullanın, binmek için ilk tercihiniz boş araçların geldiği aktarma istasyonları olsun.</blockquote><p>Metrobüs istasyonlarındaki görevlilerin bisiklete daha az aşina olduğunu söyleyelim, zaten bu yazıyı toplu taşıma araçlarının bisikletle kullanım sıklığı ve bu araçlarda görevli olanların olaya alışkın olup olmamasına göre kurguladık. Bu alışkanlığı onlara biz kazandırıyoruz ve onlar alıştıkça kullanım daha rahat hale geliyor, o yüzden kullanmaya ve alıştırmaya devam etmekte çok fayda var.</p><p>İstasyon görevlilerinin en sık karıştırdığı konu izin verilen saatler, o yüzden doğru bir zamanda orada olduğunuzdan emin olun ve görevli saati karıştırır ve size bu saate binemezsin şeklinde itiraz ederse “gelin panodan saatlere birlikte bakalım” deyin. Kendinize güvendiğiniz için panoya bile bakmadan size inanmayı tercih ediyorlar ve geçiş kapısını açıyorlar.</p><blockquote>Raylı sistem ve metrobüsün tüm istasyonlarında yolculuk kurallarının yazılı olduğu panolardan her zaman destek alabilirsiniz.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EtRy5cvIVwlfpMH80bWqSQ.jpeg" /><figcaption><strong>Metrobüse 2. ve 3. kapılardan binmeyi tercih edin ve bisikletle ortada kalmayın, yolculuk güvenliği için bisikleti cam kenarına yaslamanız gerektiğini orada duran yolculara söyleyin ve kendinize yer açın. </strong>photo credit: Bisikletli Kadın İnisiyatifi (Women on Bicycles Initiative)</figcaption></figure><p>İnişlerde yine inmeden önce kapıyla aranızdakileri uyararak size geçebileceğiniz bir koridor oluşturmaları gerektiğini hatırlatın.</p><blockquote>Gelelim otobüslere, burada bir gülücük atmak istiyoruz. Otobüslere binebiliyoruz, ancak bir istasyon sistemi bulunmadığı için her seferinde başka bir şoförle muhatap oluyoruz ve hiçbir zaman neyle karşılaşacağımızı tam olarak bilemiyoruz.</blockquote><h4>Otobüs!!</h4><p>Otobüse başka hiçbir çareniz yoksa binin, yukarıdaki alternatifler varsa onları tercih edin. Binmek zorundaysanız durağa gidip bekleyin, tek bekleyenseniz otobüsün durakta durmamasına hazırlıklı olun, bir gülücük daha. Otobüs duraktaysa şoförden orta kapıyı açmasını isteyin, açarsa binin bisikleti cam kenarına yaslayın veya kalabalıksa birinden yardım alın gidip kartınızı okutun yolculuğun tadını çıkarın. Şoför orta kapıyı açmazsa tartışmaya girmemenizi tavsiye ediyoruz, çünkü ayaküstü yapılan tartışmalar genellikle sinir bozukluğuyla sonuçlanıyor.</p><blockquote>Araç hat kodu, kapı numarası, bulunduğunuz durak ve saat gibi bilgilerle şoförün bisikletli olduğunuz için sizi otobüse almadığını İETT’ye ve 153 Beyaz Masaya bildirin, bisikletli olduğu için yolcu almamanın cezası 100 bilet.</blockquote><p>Eğer ilk durak gibi bir yerdeyseniz ve henüz hareket saatine zaman varsa o zaman şoförle ve hareket amiriyle konuşmayı tercih edebilirsiniz, yolcunun yanında bisiklet taşıyabildiğini, neden o aracı kullanmaya ihtiyaç duyduğunuzu ve sizi bu haktan mahrum bırakmasının bir cezası olduğunu anlatabilirsiniz.</p><p>Toplu taşımayı rahat kullanmak için bisikleti taşımayı ve yönünü değiştirmek için manevra yaptırmayı öğrenin. Araçlara inip binerken en çok ihtiyacınız duyacaklarınızdan olacak.</p><blockquote>Tekerlekler kirli olduğundan diğer yolcuların kıyafetlerine sürtmemeye dikkat edin ama diğer yolculardan daha fazla çekinmeyin, unutmayın orada yolculuk etmek sizin de hakkınız.</blockquote><p>Toplu taşımada bisikletle yolculuk edebileceğiniz saatleri öğrenin, hatta bu konuda hazırlanmış <a href="http://bisikletliulasim.com/?page_id=55">görsel</a>leri telefonunuza kaydedin.</p><p>Zeynep Araboğlu —<a href="https://www.facebook.com/groups/bisikletlikadininisiyatifi/"> Bisikletli Kadın İnisiyatifi</a></p><blockquote>Yazının ardından gelen istek üzerine, NTV Radyo — Bir Bisiklet Hikayesi programında Toplu Taşımada Bisiklet kullanmaktan bahsettiğim yayının kaydını ilgilenenler için paylaşıyorum.</blockquote><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttp%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F402453162%26show_artwork%3Dtrue%26%26utm_campaign%3Dwtshare%26utm_medium%3DTwitter%26utm_content%3Dhttps%25253A%25252F%25252Fsoundcloud.com%25252Fntvradyo%25252Fbir-bisiklet-hikayesi-29-toplu-tasimada-bisiklet%26utm_source%3Dsoundcloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fntvradyo%2Fbir-bisiklet-hikayesi-29-toplu-tasimada-bisiklet%3Futm_source%3Dsoundcloud%26utm_campaign%3Dwtshare%26utm_medium%3DTwitter%26utm_content%3Dhttps%253A%252F%252Fsoundcloud.com%252Fntvradyo%252Fbir-bisiklet-hikayesi-29-toplu-tasimada-bisiklet&amp;image=http%3A%2F%2Fi1.sndcdn.com%2Fartworks-000305435529-hb8von-t500x500.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3d8a8b7f6ab1a0a81d6f8712e560193f/href">https://medium.com/media/3d8a8b7f6ab1a0a81d6f8712e560193f/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9ef0289c45a1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bisikletle Lviv]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bisikletle-lviv-8f6353f48350?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f6353f48350</guid>
            <category><![CDATA[lviv]]></category>
            <category><![CDATA[bicycling]]></category>
            <category><![CDATA[travel-writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Nov 2017 21:37:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T21:37:24.266Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HpxP5nZaz_Z83293QiW4SA.jpeg" /></figure><p>Lviv, Ukrayna’nın batı ucu, Avrupa kapısı, 1200’lere giden tarihinde Polonya ve Rusya’yı görebilirsiniz ancak Osmanlı İmparatorluğu bu kentten geçmemiş. Kentin merkezi olan ve Rynok Square denilen belediye binasının bulunduğu meydanı, çemberin merkezi olarak aldığımızda, Lviv yaklaşık 3km yarıçaplı bir küçük dairenin içinde tüm geçmişini taşıyor. Dairenin çevresinde yeşil bir çember var, nefes almasını sağlayan tüm milli parklar kenti çepeçevre sarıyor. Lviv, yeşil çemberin dışında büyüyor, bu son katmandaki görüntü geniş caddeler, yüksek katlı konutlardan oluşuyor.</p><p>Ukrayna ucuz bir ülke, para birimleri UAH yani grivna, türk lirasına göre yaklaşık 9 kat daha değersiz. Geçirdiğim beş gün boyunca fiyatına baktığım her şeyi 10’a bölerek düşündüm. 25 UAH’a kahve aldım, otobüse bindiğimde şoför 4 UAH istedi. Kendi ürettikleri tüm hizmetlerde oldukça makul fiyatlar belirliyorlar. %1 şehir vergileri var onun dışında görebildiğim kadarıyla devlet, alışverişlerden vergi peşinde değil. Sade ve zevkliler ancak gösteriş yapmıyorlar, Türkiye’de çok yapılan süsleyip 3–5 kat fiyata satma kavramı Ukrayna’da yok.</p><p>5 günlük seyahatin ilk gününde bol miktarda yürüdüm, her çıktığım sokaktan sonra henüz gördüklerimin etkisi geçmeden yenileriyle karşılaştım. Trafiği, trafikteki bisikletlileri gözledim ve kenti bisikletle çok rahat gezebileceğime karar verince bir bisiklet aramaya başladım.</p><p>Bisiklet kiralama sistemi Next Bike, Ukrayna’da ilk olarak Lviv’de belirli noktalara kurulmuş ve kullanılıyor, fakat bisikletler ağır ve ben bisiklet taşımayı sevmiyorum. Turistler için rengarenk bisikletler kiralayan çok sayıda dükkan var. Bu dükkanlar turistlerin yoğun olarak bulunduğu merkezlere bisikletleri getirip kiralık olarak veriyorlar, yani ayağınıza kadar getiriyorlar, ancak pasaport istiyorlar ki teknoloji bu kadar ilerlemişken evrak istemekten artık vazgeçilmeli. Pasaportumu vermek istemediğim için şehri gezmeye devam ederken başka bir çözüm düşünmeye başladım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*o1JTqJHDezdUSmVPoJ1fNw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EPm1oTqYJvG0lhnvnAx6aQ.jpeg" /></figure><p>Lviv’de bisikletliler Google haritaları kullanarak <a href="https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=17CFIZP5JAJ7MHn1yImtXLz16kuY&amp;hl=en_US">Lviv Cycle Map</a> yani Lviv’in bisiklet haritasını oluşturmuşlar. Bu haritada, bisiklet kiralama noktaları, bisiklet tamir ve satış yerleri, off-road parkurlar ve milli parklar gibi bisikletlilerin ilgisini çekebilecek yerler, bisiklet park yerleri ve bisiklet yolları işaretli. Bu haritayla karşılaştığımda Türkiye’de <a href="http://bisikletliulasim.com/">Bisikletli Ulaşım Haritası</a> için verdiğimiz çabaların karşılığını almış gibi hissettim ve dünyanın her yerinde bisikletlilerin bir arada olmaya, dayanışmaya çok ihtiyacı olduğunu ve çok da hazır olduğunu fark ettim. Lviv Cycle Map’e ilk bakışta, bisiklet park yerlerinin tüm haritayı kapladığını görülüyor çünkü Lviv’de hemen her yerde bisiklet park yeri var, belediye çoğu yerde bisiklet park ihtiyacını düşünmüş, örneğin kaldırımla yolu ayıran korkuluğu bisiklet de bağlanabilecek şekilde tasarlamış, belediyenin yetişemediği yerde cafe ve dükkanlar önünde bahçesinde müsait olan yere park yerini koymuş veya belki yine belediye isteyen işletmeye yardımcı olmuş. Burada nasıl olduğunu bilmesem de iyi bir diyalog ve iş birliği olduğu kesin olarak anlaşılıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G_TKsU85gD4UJpGq-XVTMw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e9cYoIAM4sPowUoJOIEzPA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*aemwDPUpHnomikaOXE9opQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ckfkWL8JsP69sYVYtxT9wQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3AEOS5MqIlX6GVpf-pokeQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*D7FZ-czUjtAj0SCzTNOhPg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lXoTnlLjYodcucnx8bnkZQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QX6QxYEzqFjcH-37bsEXMQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*e4sT4CGYd_Ht16F0Muo7Bg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jILzac9m_vH9PzE_fyGwpA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*epxQ3mRmwwUjoj60B1GbJw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-Q3xjq9nPkQ49LBBgrI0rQ.jpeg" /></figure><p>Haritadan tamir ve satış yerleri ile park yerlerinin işaretlerini kaldırınca, geriye bisiklet yolları, ilgi çekecek yerler ve kiralama noktaları kalıyor. Birkaç kişiye de sorup, şehrin en dış katmanında bulunan büyük bisiklet mağazalarından birini seçiyorum. Şehir merkezi büyük mağazacılığa uygun değil, yeni yapılaşmanın olduğu bu dış katmanda ise büyük alışveriş merkezleri, mega marketler, stadyum gibi alanlar var. Toplu taşıma konusunda yol gösteren pek çok uygulamanın birinden faydalanarak en yakın duraktan otobüse biniyorum ve mağazanın çok yakınında inip az sonra başıma geleceklerden habersiz, etrafa baka baka yürüyorum. Hava güzel ve sakin, güneş parlak, insanlar da öyle. Yürüdüğüm kaldırıma paralel bir bisiklet yolu da var, yayalar oradan da yürüyorlar, yoldan her geçen bisikletli bu duruma kızıyor ve yürüyenleri uyarıyor. Dükkana girip gezmeye başlıyorum, büyük bir mağaza, karşılaştırmak gerekirse Decathlon’un bisiklete ayırdığı alana denk. Herkes ukraynaca konuşuyor. Aksesuarlara ve bisikletlere bakıyorum, her şey var ve fiyatlar iyi görünüyor. Bu arada hiçbir çalışan yanıma gelmiyor, genel olarak girdiğim tüm mağazalarda böyle oldu. Ancak ihtiyacım olduğunda gidip yardım istiyorum onlar gelip “buyrun” demiyorlar. Alışverişle ilgili bir diğer detay, kasaya geldiğinizde torba isteyip istemediğiniz soruluyor. Ukraynalılar yanlarında bez torbalar taşıyorlar, birkaç gün içinde adapte olup ben de aynısını yapmaya ve gereksiz plastik kullanımını azaltmaya başladım. Bisikletçiye dönersek, nihayetinde derdimi anlatmak için birine yaklaştım. “Birkaç gün buradayım ve şehrinizi gezmek için bir bisiklet arıyorum, her akşam geri getirip her sabah almak istemiyorum. Şimdi alayım dönerken bırakayım.” diyorum. İngilizceyi anlıyorlar, konuşurken hata yapmak istemedikleri için heyecanlanıyorlar ancak bir şekilde anlaşıyoruz. Yarım saat sonra mağazanın önündeki merdivenlerde düşünüyorum. Geldiğimiz noktada bana bir katlanır bisiklet önerdiler, Lviv’de fazla rağbet görmediği ve satmakta zorlandıkları için, dönüşte uçağa bineceğim için seyahat çantasıyla birlikte İngiliz markası olan Bickerton katlanır bisikleti %55 indirimle veriyorlar. Almamak için bahane üretemiyorum ve nihayetine çok düşünmemeye karar veriyorum. Dakikalar sonra seyahat çantasını bisikletin arka bagajına bağlıyorlar, son ayarları yapılıyor, merkeze dönüş yolumu tarif ediyorlar, garanti belgesi dolduruluyor ve pedala basıyorum. Satıcının da alıcının da “bu nasıl oldu?” şaşkınlığı yaşadığı bir alışveriş yapmış oluyoruz. Gelirken gördüğüm bisiklet yolunu takip etmememi öneriyorlar. O yolu takip ederek, ikinci kavşaktan ana yola çıkıyorum. Yollar geniş, sürücüler solluyor, yol boyunca bahçeli tek katlı evlere yan gözle bakarak, on beş dakika sonra kendimi şehir merkezinde buluyorum. Oturduğum kafede içtiğim su için para almıyorlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vw2QdcTZG_UOuLDsVBqThg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fbfMdkT-TRv5Fz89OkJ1aA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6f4gNaNZoaySCh-u--2y-A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kkf6AgpcLBU5ICOjKQ8Rgw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qrLZtk0pzcMG056AiwohDQ.jpeg" /></figure><p>Lviv’de bisiklet kullanmanın zorluklarıyla bisiklete binince tanışıyorum. Bir kafede yaptığımız sohbette türk olduğumuz öğrenilince, “yollarımızı siz yaptınız” diyorlar. Lviv’in meydanı tamamen yayalaştırılmış, sadece bir yanından tramvay geçiyor. Onun dışındaki yollara geniş taşlarla arnavut kaldırımı döşeli, bu şekilde trafiği yavaşlatmak amaçlanmış. Anlaşılan bu arnavut kaldırımı yolları biz yapmışız, merkezden dışarıya doğru arnavut kaldırımları gittikçe küçülüp sıklaşıyor ve konut bölgelerinde asfalta dönüşüyor. En başta bahsettiğim çember katmanları mantığıyla paralel bir durum söz konusu. Merkeze yaklaştıkça motorlu araç trafiği kademe kademe yavaşlıyor, otobüs, tramvay ve troleybüsten oluşan toplu taşıma yoğunlaşıyor. Bu durumun bisiklet açısından iki dezavantajı mevcut; arnavut kaldırımı yollarda hissedilen sarsıntı fena, o yüzden bisiklet de yavaş gitmek durumunda ve tramvay hattı yaygın olduğu için raylara dikkat etmek gerekiyor, bu arada bazı mazgalların da tehlikeli olduğunu söylemek gerek. Mazgalın yanından geçeyim dediğim yerde mazgalın hemen yanından tramvay rayı geçebiliyor. Neyse ki İstanbul’dan oldukça antremanlıyım, ilk kez karşılaştığım bu zorlukları başarıyla geçtim. Bisikletliler iki çözüm geliştirmişler, sarsıntıdan kurtulmak, raylara ve taş aralarına takılmamak için ağırlıklı olarak kalın lastikli dağ bisikletleri ve mümkün olduğunca kaldırımları kullanıyorlar. Belediye de bu durumu göz önüne alarak kentteki bisiklet yollarını arnavut kaldırımı yollara paralel olarak kaldırım üzerine yapmış veya bize yaptırmış.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AUACY8U1RaFyFCp9aJALBg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q0naNOCEWA1-nwlBQNSzNA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2w1lW7e2XxmWhobBXc_vbQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*A0avbLtgDTSTxHFhBvJCeA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1HiD6ab67TfKmcuaN_pofQ.jpeg" /></figure><p>Zorluklar aşılıyor, yeni çözümler geliştiriyor ve Lviv’de zamanımın çoğunu bisikletle geçiriyorum. Şehrin dış çemberinde merkeze 5–6 km mesafede anıt, mezarlık, park gibi yerlere bisikletle ulaşıyor, yol boyunca şehrin içinden geçme fırsatı yakalıyorum. Gittiğim yerde türk kafileleriyle karşılaşıyorum, otobüsle geliyorlar, rehber anlatıyor, bende dinliyorum, bol bol fotoğraf çekiyorlar, beni rus zannediyorlar, ingilizce “fotoğrafımızı çeker misiniz” diyorlar, türkçe yanıt verince yüzleri farklı şekiller alıyor, o esnada ülkemizde dini bayram kutlandığı için bayramlaşıyor ve gülümsüyoruz. Akşamları şehir merkezinde yeni mekanlar keşfediyoruz, konseptler tanıyoruz, dünya güzeli opera binasında Romeo ve Juliet balesini izliyor, Lviv Filarmoni orkestrasını ve Ukrayna’nın folklorik orkestrası olan, alışılmışın dışında müzik aletleriyle cover müzikler yapan ve halkın adeta bağrına bastığı Naoni orkestrayı dinleme şansını yakalıyoruz. Etkinlik biletleri, yeme-içme yine çok ucuz, menülerde fiyatlarla birlikte kalori değerlerini veriyorlar.</p><p>Dönüş yaklaştıkça bisikletle uçağa nasıl bineceğim konusu aklımı epeyce kurcalıyor. Kaldığım otelden bir çalışan baloncuklu plastiklere sarıp çantasına koymayı öneriyor. Yine şehrin dış bölgelerine çıkıyoruz, büyük bir alışveriş merkezi olan King Cross’u geziyoruz ve yanındaki yapı markette aradığımızı buluyoruz. Bir gece önce bisikleti güzelce paketliyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bbwipze389gFqhfYXXqc9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q4QchJz6A2rFWGaNoC5G9w.jpeg" /></figure><p>Dolu dolu ve doya doya yaşanan beş günün sonunda pek çok anı kalıyor, öyle ki bu uzun yazı tümün küçük bir parçası, ancak her şeyi anlatmaya gerek yok, gitmeli ve kendince yaşamalı. Bisikletle Lviv Havaalanı’nda gayet iyi karşılanıyoruz. Check-inde bir görevli gelerek bisikleti alıyor ve doğrudan uçağa götürüyor. İstanbul’da ne olduğunu yoğunluktan fazla anlamıyorum. Atatürk Havalimanı’ndaki bagaj bandına gittiğimde bisiklet bandın yanında beni bekliyor. Eve gelip çantayı açtığımda, atıldığı, düştüğü veya ağırlık altında kaldığı için neyse ki değiştirilebilecek iki parçasının yamulduğunu görüyorum, biraz uğraştırsa da halledilemeyecek bir sorunla karşılaşmadığıma memnunum. Bu deneyimle anlıyorum ki, uçakta bisiklet taşınabilir ancak yoğun havaalanında hasar riski her zaman var ve bunun da sorumlusu havayolu şirketi değil havaalanı yer hizmetleri oluyor.</p><p>Enerjiyi düşürmeyelim ve Lviv’de geçen bisikletli bir günden ortaya çıkan rotayla bitirelim:</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?type=text%2Fhtml&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;schema=instagram&amp;url=https%3A//www.instagram.com/p/BKNn775BVIc/&amp;image=https%3A//i.embed.ly/1/image%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fscontent-iad3-1.cdninstagram.com%252Ft51.2885-15%252Fe35%252F14309834_1150318301709154_683147315_n.jpg%26key%3Da19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07" width="640" height="640" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7a18477d70197ecd9f877c23f90e8237/href">https://medium.com/media/7a18477d70197ecd9f877c23f90e8237/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f6353f48350" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sade, şekersiz.]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/sade-%C5%9Fekersiz-7776eecd9a72?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7776eecd9a72</guid>
            <category><![CDATA[sugar-free]]></category>
            <category><![CDATA[sugar]]></category>
            <category><![CDATA[eating]]></category>
            <category><![CDATA[health]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 03 Jun 2017 10:11:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T21:50:22.242Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bBzqRPbV36iexEm7QmF-mg.jpeg" /></figure><p>Yüzyıllar önce gibi gelen bir zamanda birisi şöyle demişti : “Bağımlılıktan kurtulmak için önce o bağımlılığın sebeplerini bulmalı ve onlardan kurtulmalı.” Bu sözü duyduktan sonra öfkelendiğimi ve sözün sahibiyle görüşmeyi kestiğimi hatırlıyorum. Bugün anladım ki, haklıymış ve içimde büyüyen öfke onunla değil yüzleşmeye çekindiğim sebeplerle ilgiliymiş.</p><p>Kahveyi sade içerdim ama çaya şeker atar bir güzel karıştırırdım. Günün bir noktasında mutlaka bir dilim pasta, olmadı bir parça kek, hiçbiri olmazsa bir gofret çayıma eşlik ederdi. Fastfoodları menü alırdım. Onlar da olmasa ne vardı mutlu olacak, sığınacak, hayattan tat alacak?</p><p>Bir gün -dört yıl önce- bisiklet kullanmaya başladım. Çıktığım yolculuklarda bir süre kullandıktan sonra başımdaki dönme hissiyle mola veriyor, durumu da yorgunluğa, sıcağa, rüzgara bağlıyordum.</p><p>Gençliğimden beri demir eksikliği yaşadığım ve dönem dönem ilaç kullandığım için her sene doktorum kan değerlerime bakıyor, bakmışken kan şekeri, kolestrol gibi değerleri ölçüyordu ve çıkan sonuçların normal olduğunu düşünüyordu.</p><p>“Ne yesem yarıyor” hissi gün geçtikçe artıyor ve her geçen yıl kendimi daha sığamaz buluyordum.</p><p>Ve bir sürü başka şey… okuduğum, izlediğim, duyduğum farklı kaynaklardan aklımda kalanlar birleşti sanki. Bir gün aniden, aslında uzun bir sürecin son anıydı ama aniden, önünde durduğum pastanenin kapısından girmekten vazgeçtim ve ara sokakta bir kahve dükkanına gidip oturdum. Az önce çıktığım toplantıdan kalanları not alacak ve nefeslenecektim, görüntüde. Şimdi biliyorum ki o an karar vermiştim şekeri bırakıyordum ve zaten şekersiz içtiğim şey kahveydi.</p><p>Beş gün boyunca şekerin bana yaptıklarını çözümledim ve sonunda “şekeri bırakıyorum” dedim, kendime samimi şekilde itiraf ettim. O andan sonra bilinçli hareket etmem gerekiyordu, çünkü reflekse dönüşmüş alışkanlıklarım vardı, demlikten çayı koyduktan sonra şekere uzanmak, üzüldüğümde çikolata yemek gibi. Elimi şeker kabından çektim, çikolatanın yerine çalışma masamın çekmesine fındık koydum. Teknik olarak tatlı-şeker kategorisinde olmayan paketli ürünleri, şeker içerdiği için bir-bir sepetten çıkardım.</p><p>Sonra sınavlar gelmeye başladı. Yemek davetlerinde “arkadaşlar tatlı olarak size dondurma yaptım” diyen veya”süpriizzz doğumgününü unuttum sanma” derken bir dilim cheesecake üzerindeki mumu söndürmemi bekleyen, asla hayır demediğim profiterolden bir kilo alıp “en sevdiğin yerden aldık” diyerek kapıdan giren onca güzel insanı nasıl geri çevirebilirsin? Samimiyetle.</p><p>Samimiyetle yani verdiğin mücadeleyi anlatarak. Anlayan da oldu, “hiç mi yemeyeceksin?” diyen de, bir süre sonra unutup tekrar teklif eden de… ama herkes olayın kendiyle değil benimle ilgili olduğunu mutlaka anladı, konu onun yaptığı jest veya eliyle hazırladığı tatlı değildi, bunu hep anladılar ve kimse kırılmadı.</p><p>İlk on beş gün, tüm vücudumda minik boşluklar hissettim, bu hissin nereden geldiğinden hala pek emin değilim, fakat şekeri bıraktıktan altı ay sonra yapılan kan testinde şekerim normal çıktı ve çıkan değer öncekilere göre yüksekti. Bu da önceden bir tür insülin direci yaşadığımı ve önlem almasaydım hipoglisemiye doğru gittiğimi gösteriyordu. Doktorum kendisinin bile fark edemediği bu durumu içsel olarak algılayışıma hayran oldu.</p><p>Bir yıl oldu.</p><p>Bisiklet bugüne kadar bana kattığı çoğu şeyin yanında, bedensel sınırlarımı da anlattı.</p><p>Artık bisiklet üzerinde daha hızlı ve daha uzun mesafe gidebiliyorum. Elbette şekeri bırakarak kilo da verdiğim için bisiklet üzerinde taşıdığım en büyük yük yani kendi ağırlığımın da azalmasının da etkisi olmuştur ancak yaşadığım baş dönmeleri ve yorgunluk hissi geride kaldı.</p><p>Kendimde tenise başlayacak gücü buldum ve seneler sonra yeniden raketimi elime aldım ve hayatımda hareketin yerini çok çok artırdım.</p><p>Şimdi bir markete girdiğimde belli koridorları pas geçerek çok daha seri şekilde alışverişi tamamlıyorum, yediğim şeyler artık semt pazarında satılıyor ve oraya daha sık gidiyorum.</p><p>Kilo vermek demişken, rejim-diyet türü şeylerle arası olmayan benim gerçek anlamda kilo verme deneyimi yaşamamı sağladı. Beslenme tarzımı değiştirince, bünyem bu yeni duruma uyum sağlama sürecine girdi. Karaciğerimin yağa dönüştürdüğü şekeri beslenmeden çıkarınca, postum küçüldü. Sıkan kıyafetlerimi çok rahat giymeye başladım. Üzerimde bol durmaya başlayanları geri dönüşüme verdim. -Belediyelerin ve <a href="https://about.hm.com/en/sustainability/get-involved/recycle-your-clothes.html">H&amp;M</a> firmasının geri dönüşüm sistemleri araştırın.</p><p>Cildim güzelleşti, hiç beklemediğim etkilerinden birisi oldu bu. Galiba şekerden gelen yağın bir kısmı ciltte depolanıyordu ve o akımı da kesmiş oldum. -Parlamayı önleyici kremler diye bir şey yok aslında.</p><p>Bir not da vücudun kendini soğutma sistemi olan terlemeyle ilgili. Özellikle yaz aylarında durduğum yerde nemden terlediğimi düşünürdüm. Yanlış düşünüyormuşum, doğrusu sıcak havada, üstelik soğuk yiyecek ve içeceklerle güya serinlemek için, şekeri yakıt gibi alıp vücudu iyice ısıtıyormuşum. Bu duruma vücudun reaksiyonu da yeniden normal ısıya dönebilmek için kendini soğutmaya başlamak, terlemek.</p><p>Fotoğraf’ı Lviv’de Strudel yani reçelli çörek yapan bir <a href="http://www.fest.lviv.ua/en/restaurants/lvivskipljacky/">tatlı dükkanı</a>nda çektim. İç mimarisi ve enerjisi aynı anda hem sade hem de canlıydı, binayı bozmadan ekledikleri yaratıcı ögeleri görmek ve atmosferini yaşamak istedim. Kapısından girerken şöyle düşündüm, strudel yemeyecek olmam içeriye girmeme engel değil. İçeride biraz zaman geçirdikten ve çalışanlarla sohbet ettikten sonra, bitki karışımı çayın yanına ıspanaklı bir strudel aldım.</p><p><em>Originally published at </em><a href="http://daphnezeyno.com/?p=561"><em>daphnezeyno.com</em></a><em> on June 3, 2017.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7776eecd9a72" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sesli Kitap]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/sesli-kitap-e37da15768a6?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e37da15768a6</guid>
            <category><![CDATA[books]]></category>
            <category><![CDATA[voice-readout]]></category>
            <category><![CDATA[getem]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Mar 2017 11:25:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T21:46:23.630Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z8L3hBYZfNAfiQt6k8yLyw.jpeg" /></figure><p>Getem’in yıllar önce görme engelliler için sesli kitap projesini başlattığını ilk duyduğumda “ben de seslendirsem” demiştim. Biraz araştırdıktan sonra ses kaydının temiz yani arka planının gürültüsüz olması beklendiği için bunu kendi imkanlarımla yapamayacağımı anlamıştım. Geçen sene yolumuz Gayrettepe metro istasyonundaki Karanlıkta Diyalog’dan geçti ve tur sonundaki sohbette sesli kitapların görme engelliler tarafından ne kadar istendiğini, Dünya Göz Vakfının seslendirme odalarının olduğunu ve Turkcell’in bir uygulamayla kitapları onlara rahatlıkla ulaştırdığını öğrendim. Milli Kütüphane, <a href="http://konusankitaplik.mkutup.gov.tr/">Konuşan Kütüphane</a>sinde sadece Getem değil Altı Nokta Körler Derneği gibi pek çok sivil toplum kuruluşundan gelen sesli kitapları bir araya getiriyor. Bu yeni bilgiler içimdeki eski isteği uyandırdı ve Dünya Göz Vakfına başvurarak bir demo kayıt oluşturdum. Kayıt incelenmek üzere Getem’e gönderildi ve kabul edildi. Kendi sesini duyduğunda kaçacak yer arayan benim için büyük bir adım oldu. O günlerden <a href="http://daphnezeyno.com/?p=159">Karanlığa Yolculuk</a> yazımda biraz bahsetmiştim ve yazının sonunda kitap seslendirme sürecinde yaşadıklarımı da bir gün yazabilmeyi dilemiştim. Bugün o dileğimi gerçekleştiriyorum.</p><p>Ses kaydı onayımı aldıktan sonra ilk adım okuyacağım kitabı seçmek oldu. Demo kaydında görüştüğüm Dünya Göz Vakfı yetkilisinin önerilerini de dikkate alarak, ilk defa kitap seslendireceğim için, sayfası, diyaloğu, yabancı kelime ve dipnot sayısı az, <a href="http://getem.boun.edu.tr/?q=katalog&amp;field_kategorisi_value=Talep+Al%C4%B1nd%C4%B1&amp;sort_by=title&amp;sort_order=ASC&amp;items_per_page=20">listede</a> yer alan yani bekleyeni olan daha önce okuduğum veya seslendirmeden önce okuduğum, tanıdık bir kitabı seçtim.</p><p>Binlerce gönüllü okuyucudan gelen kitapların bir düzende kalabilmesi için belirlenmiş kurallar var. Kitabın kapak resmini anlattığınız, baskı tarihi, özgün adını derli toplu ve bir örnek oluşturmayı sağlayan başlangıç formu, arka kapak, yazar hakkında, içindekiler gibi bölümleri okuyarak başlıyor kitap seslendirmesi. Seslendirilen her bir parçaya ayrım adı veriliyor ve sesli kitap işte bu ayrımlardan oluşuyor. Ayrım sonlarında o ayrımda geçtiyse yabancı kelimeleri tekrar okuyor ve daha sonra harflerine ayırıyorsunuz. Bir kılavuz gibi dikkat edilmesi gereken tüm noktalar başlarken adım adım anlatılıyor, merak edenler için <a href="http://getem.boun.edu.tr/?q=node/17940">şurada</a>.</p><p>İlk kitabı okurken okuma yönergelerini hep yanımda bulundurdum. Nasıl bitiriyorduk, nasıl kaydediyorduk, burada bunu nasıl söyleyecektik, diye takıldıkça da açıp tekrar tekrar baktım. Ve elbette bir süre sonra ne yapacağımı bildikçe bakma ihtiyacı hissetmemeye başladım.</p><p>Ses kayıt programını kullanmak, seslendirme ile birlikte tonlama yapmak, harfleri heceleri yuvarlamadan ve yutmadan okumak, okurken doğru nefes almak derken daha önce konuşurken dikkat etmediğim pek çok şey öğrendim, çoğunu ses kaydını tekrar dinlerken bu kısmı daha iyi nasıl okuyabilirdim, diyerek düzelttim. Kaydı kontrol ederken kendi sesimi dinledikçe de sesimle yeniden tanışıp barıştım. Bana ait olmayan sözlerin, benim sesimden ve kayıtsız çıkmasını başardım. Belki hiç bir zaman kurmayacağım cümleleri kurdum. Ve demo kaydımın onaylandığı Şubat 2016’dan bugüne tam üç kitap seslendirdim. 168 sayfalık İnez’in Sezgisi seslendirdiğim ilk kitaptı, daha sonra Osho’nun 221 sayfa olan Cesaret ve 326 sayfalık Aşık Olmak kitaplarını seslendirdim.</p><p>Hayatımdaki çoğu şeyde olduğu gibi önce kapasitemi görebilmek için dışarıdan içeri yol aldım. Kapasitemi gördükçe de potansiyelimi keşfetmek, biraz daha fazlasını yapabilmek için içeride derinleştirmeye devam ettim. Şimdi ne okusam diye düşündüğüme göre de derinleşmeye devam ediyorum.</p><p>Bir kitabın sesi olmak, onu daha fazla kişiye üstelik onu hiç göremeyecek ve okuyamayacak insanlara ulaştırmak muhteşem bir duygu. Kitap seslendirmeye gönüllü olmak sadece başkaları için iyi bir şey yapmak değil, kendin için de iyi bir şey yapmak aynı zamanda.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dhIuTe5KzNltYHGMmLcmpg.jpeg" /></figure><p><em>Originally published at </em><a href="http://daphnezeyno.com/?p=566"><em>daphnezeyno.com</em></a><em> on March 12, 2017.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e37da15768a6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bisikletli ebeler : Call the Midwife]]></title>
            <link>https://medium.com/@daphnezeyno/bisikletli-ebeler-call-the-midwife-638b853c9290?source=rss-53c46abe1a6a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/638b853c9290</guid>
            <category><![CDATA[london]]></category>
            <category><![CDATA[bicycles]]></category>
            <category><![CDATA[tv-series]]></category>
            <category><![CDATA[call-the-midwife]]></category>
            <category><![CDATA[tv-reviews]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[DaphneZeyno]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 16 Aug 2016 09:07:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-26T21:58:25.142Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F7_ivDtJ7H4g%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D7_ivDtJ7H4g&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F7_ivDtJ7H4g%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/987e9e2233f1bf5ee267bb15f2c8f7b5/href">https://medium.com/media/987e9e2233f1bf5ee267bb15f2c8f7b5/href</a></iframe><p>“Devam ettim, trafik korkutucuydu ama duramadım.” diyor hemşire.</p><p>Akşamları arada bir bölüm dizi izliyorum, bu sıra Call the Midwife’a sardım. Hikaye 1950’lerin doğu Londra’sında geçiyor. Senaryo, baş karakter Jenny’nin günlükleri temel alınarak yazıldığı için anlatılanların çoğunluğunun yaşanmış olduğunu düşünüyorum. Dizinin benim için izlemeye değer bir diğer yanı hemşirelerin ulaşımlarında bisiklet kullanmaları oldu. Aralarına yeni katılan biri bilmiyordu “yeri geldiğinde 10km uzağa gidiyoruz bisiklete binmen lazım dediler”, ne yaptılar ettiler ona da öğrettiler.</p><p>Geçen akşam izlediğim bölümde ebe hemşirelerden biri zor bir dönemden geçiyordu ve baş edemeyeceği noktaya geldiğinde bisikletine atlayıp yola vurdu kendini, diğerleri de onu merak edince aramaya başladılar, yine bisikletleriyle sokak sokak aradılar ve buldular da. Bir başka akşam doğum sırasında elektrikler kesildiğinde aşağı inip bisikleti üç kat yukarı taşıdılar ve bisiklet ışığından yararlandılar. Kısacası, bu hikaye pek çok şeye ek olarak bisikletin kadınların hayatındaki yerine dair çok şey anlatıyor.</p><p><em>Originally published at </em><a href="http://daphnezeyno.com/?p=413"><em>daphnezeyno.com</em></a><em> on August 16, 2016.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=638b853c9290" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>