<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Merve Demiraslan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Merve Demiraslan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@demiraslanmerve?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*iazjMJCMJBVUL1qq32bLsg.jpeg</url>
            <title>Stories by Merve Demiraslan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 09:24:11 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@demiraslanmerve/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Entity Relationship Diagram]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/entity-relationship-diagram-525d775d1387?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/525d775d1387</guid>
            <category><![CDATA[entity-relationship]]></category>
            <category><![CDATA[erd]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Nov 2022 17:43:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-11-21T17:43:04.981Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Merhaba, bugün sizlere kısaca Entity Relationship Diagram(ERD) konusundan bahsedeceğim. İyi okumalar dilerim…</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*BSXpx1tOp06RVBFf.png" /></figure><p>Örneğin bir proje olarak bir işe alım sitesi ya da e-ticaret sitesi gibi bir site oluşturmanız gerekiyor. Peki bu projeyi tasarlarken en başta nereden başlarız? Projenin ihtiyaçlarını besleyecek şekilde isterleri belirledikten sonra uygulamanın tutacağı her veri ve istenebilecek her rapor göz önünde bulundururuz ve veri tabanında tablolar oluşturarak projemize başlarız. Veri tabanı tasarımında ise entity relationship diagrams olarak geçen veri ilişki diyagramlarından faydalarınız.</p><p>Bir veritabanı tasarlarken karşılaşılan zorluklardan biri, tasarımcıların, geliştiricilerin ve son kullanıcıların verileri ve kullanımını farklı şekilde görme eğiliminde olmalarıdır. Bu durum kontrol edilmeden bırakılırsa, kullanıcıların gereksinimlerini karşılamayan bir veritabanı sistemi üretebiliriz. Projede bulunan ve projeyi kullanan tüm kişilerce anlaşılan iletişim araçları (teknik ve teknik olmayan kullanıcılar), kullanıcıların gereksinimlerini karşılayan veritabanı sistemlerinin üretilmesinde kritik öneme sahiptir. ER modelleri bu tür araçlara örnektir.</p><p>Öncelikle veri tabanı ilişkilerini daha iyi anlayabilmek için birkaç kavramı ele alalım.</p><h4>Entity(Varlık)</h4><p>Varlık oluşturacağımız yapının en temel öğesidir, veritabanında oluşturulacak nesneleri temsil eden yapılardır. Genel olarak veritabanında bu nesnelere tablolar, programlamada ise sınıflar(class) örnek verilebilir. Kendine has özellikleri olan ve benzerlerinden ayırt edilebilen her şeye varlık diyebiliriz. Gerçek hayattan örnek verecek olursak; Belirli bir bilgisayar, kalem yani belirli bir nesneyi ifade eden her bir eleman varlıktır.</p><p>Varlık yani entitylerimiz veri tabanında özellikleriyle girilmiş her bir satır kaydı ifade eder.</p><h4>Entity Set (Varlık Kümesi)</h4><p>Aynı türden birden fazla varlığın oluşturduğu kümeye entity set denir. Bir kaleme varlık dendiğine göre bir düzine kaleme varlık kümesi denebilir. Benzer şekilde sınıftaki öğrenciler, bu dönem alınan dersler, otoparktaki arabalar da birer varlık kümesidir. Aynı türden (kalem, öğrenci, ders, araba) varlıkların bir araya gelerek oluşturdukları kümelerdir.</p><p>Veritabanı açısından baktığımızda entity set, bir tablodaki birden fazla kaydı ifade eder.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/628/0*-sza0sR7WWLrNfFC.png" /></figure><p><strong>Nitelik(Attribute)</strong></p><p>Varlıkların sahip olduğu ayırt edici, kendine has olan her bir özelliğe attribute(nitelik) denir. Bir arabadan örnek verecek olursak markası, rengi, üretim yılı, modeli, motor gücü, motor hacmi, vites türü gibi bir çok ayırt edici özelliğe yani attribute/niteliğe sahiptir.</p><p>Veritabanı açısından baktığımızda ise her bir attribute, bir tablodaki bir sütunu ifade eder.</p><p><strong><em>Multivalued Attribute :</em></strong> Türkçe’ye “Birden Fazla Değerli Özellik” olarak çevirilir ve birden fazla değer alabilen özellikleri ifade eder. Örneğin bir kişinin birden fazla telefon numarası olabilir. (örn. Sabit telefon, cep telefonu)</p><p><strong><em>Derived Attribute (Türetilmiş Özellik):</em></strong> Bu özellikler başka bir özelliğe dayanır. Örneğin bir öğrencinin bilgilerini tuttuğumuz tabloda Doğum Günü bilgisini ve buna ek olarak birde yaşını tutuyoruz diyelim. Aslında doğum tarihini kullanarak öğrencinin yaşını bulabiliriz ve bu yüzden yaş bilgisi Türetilmiş Özellik oluyor. Ama bazı durumlarda erişmek istediğimizde hızlıca erişebilmek için türetilmiş özelliği kullanabiliyoruz.</p><h4><strong>İlişki(Relationship)</strong></h4><p>Entity varlıklarımız arasındaki fiziksel ve mantıksal bağlantıları ifade eder. Örneğin; öğrenci ve dersler ayrı varlık kümeleridir ama öğrenciler ders almak zorunda olduğu için iki varlık arasında ders alma ilişkisi vardır.</p><h4>Sayısallık (Cardinality)</h4><p>Entitylerimiz arasındaki sayısal bağlantılar için kullanılan bir terimdir Bazı kaynaklarda sayılabilirlik olarak da geçer. Varlıklar(entities) arasında üç ilişki şekli bulunur</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/248/1*2NTJT8Kh3tSes_j35BuiqA.png" /></figure><p><strong><em>Bire bir (one -to-one) ilişki</em></strong>— İki tarafında birbirine karşılık tek bir varlıkla bağlantılı olabildiği ilişki türüdür. Buna örnek olarak bir çalışanın cep telefonu numarası ile TC kimlik no arasında birebir ilişki vardır. Yani her farklı TC kimlik no için farklı bir cep telefonu numarası söz konusudur.</p><p><strong><em>Bire çok(one-to-many) ilişki — </em></strong>Bir tablo veya varlığın sadece bir öğesinin birden fazla tablo veya varlık öğesiyle bağlantılı olabildiği ilişki türüdür. Örneğin bir bölüm ve bu bölümde okuyan birden çok öğrenci olabilir, bu bağlantı ‘1: N’ olarak işaretlenir.</p><p><strong><em>Çoka çok(many-to-may) ilişki — </em></strong>Bir tablodaki birden fazla öğenin, başka bir tablodaki birden fazla öğeyle ilişkisi bulunduğunda ortaya çıkar. E-ticaret örneği verecek olursak; müşteriler tablosunda kayıtlı birden fazla müşterinin verdiği siparişler bulunur ve bir müşteri, birden fazla sipariş verebilir.</p><p>Eğer iki varlık(entity) arasında birebir ilişki bulunuyorsa bu iki varlığın birbirinden ayrı olmasına gerek olmadığı durumu ortaya çıkar. Büyük ihtimalle bunlar bir varlığın iki farklı parçası olabilir ve bu ihtimalde tek varlık gibi birleştirilmesi veri tabanı teorisi açısından daha doğrudur.</p><p>Eğer iki varlık arasında çoka çok bir ilişki tipi varsa bu ilişki tipinin hem performans hem de hafıza olarak sistemde sorun çıkarma ihtimali olduğu için bu ilişki tipi bire çok tipinden iki ilişkiye indirgenmelidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/533/1*KEeDGqgpJY1H5NApi2kK2A.png" /></figure><p><strong>Primary Key : </strong>Üzerinde işlem yapılan tabloya ait kayıtları benzersiz olarak tanımlayan alanlardır. Örneğin bir kişiyi ele alırsak aynı isimde, soyisimde, yaşı boyu aynı olabilecek bir çok insan bulunabilir. Fakat hiçbir insanın TC kimlik numarası aynı olamaz. Cep telefonu, identity(kimlik) numaraları, email gibi başka varlıkta olmayacak sadece varlığa ait olan bilgiyi içermelidir. Bu alan boş geçilemez ve null değer alamaz.</p><p><strong>Foreign Key : </strong>Tablo içerisindeki verilerin birbirleri ile iletişim kurabilmeleri amacı ile kullanılan benzersiz olması gerekmeyen alanlardır. Tablo ilişkilerinde bağlantıları oluştururken kullanırız. Örneğin içerisinde “Ögrenci_No” primary keyi barındıran “Ögrenciler” isimli tablonun var olduğunu varsayalım. Ayrıca “Notlar” isimli bir tablonun içerisinde, aynı “Ögrenci_No” alanını foreign key olarak alabilir. Bu foreign key bir öğrencinin birden fazla notu olabileceğini anlamamızı yani bire çok ilişkiyi sağlar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=525d775d1387" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[HTTP STATUS CODES]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/http-status-codes-f2715cc5a1d9?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f2715cc5a1d9</guid>
            <category><![CDATA[list-of-http-status-codes]]></category>
            <category><![CDATA[http-response]]></category>
            <category><![CDATA[http-status-code]]></category>
            <category><![CDATA[http-status]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 Aug 2022 00:51:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-15T09:30:45.976Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/0*VSWVxgJn9N4j8-Nd.jpeg" /></figure><blockquote>Merhabalar, bugün ki yazımda HTTP response durum kodlarından ne anlama geldiğinden ve hangi durumları belirttiğinden genel olarak bahsedeceğim. İyi okumalar dilerim.</blockquote><p>Kullanıcılar, bir internet sitesine girmek istediklerinde, istemci olan tarayıcı(web browser) bu siteyi oluşturmak için sunucudan web sitesi dosyalarını, verilerini ister. Bu istek(request) sonucunda sunucular bir durum kodu kullanarak yanıt(response) oluşturur. Sunucunun yanıtı olan bu durum kodlarına HTTP Durum kodu denir. Daha önceki <a href="https://medium.com/@demiraslanmerve/http-keywords-ab23be4fd4ee">HTTP keywords</a> adlı yazımda http kavramından ve http request(istek) türleri kısmından bahsetmiştim. Şimdi ise response/yanıt kısmı olan Http durum kodlarına göz atalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/450/0*T2eXVXD6Jra7RH49.png" /></figure><p>Http durum kodları bir yanıtın başarılı mı yoksa başarısız mı olduğunu anlamamıza yardımcı olan kodlardır. Çoğu zaman, kullanıcılar tarayıcıda döndürülen kodları görmezler, ancak tarayıcı sunucuyla her etkileşim kurduğunda bu kodlar istemciye döner.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/810/0*5G9Fo9a9fJolGNzi.png" /></figure><p>Her bir yanıt kodu farklı anlamlara gelir ve bunlara göre sayfaların düzgün çalışıp çalışmadığını ve kodumuzdaki hatanın kaynağını anlamlandırırız. HTTP durum kodları hata mesajının ve başarı mesajının görüntülenmesi sayesinde, bir uygulamayı kullanan istemciler için daha iyi bir kullanıcı deneyimi sağlamaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/732/1*qccTlsnvYDPTZEd9og1chw.png" /></figure><p>HTTP durum kodları ;</p><p>2xx - Successful responses (200–299) — Başarı(İşte başlıyoruz)<br>3xx - Redirection messages (300–399) — Yönlendirme(Diğer yere git)<br>4xx - Client error responses (400–499) — İstemci Hatası(Kaybettiniz, tekrar deneyin)<br>5xx - Server error responses (500–599) — Sunucu Hatası(Kaybettim, benim hatam)</p><p>olmak üzere 5 farklı grup içerisinde incelenebilir.</p><h4><strong>1xx<em>-Bilgilendirici HTTP Durum Kodları</em></strong></h4><p>Sunucunun isteği aldığını belirtir. Tarayıcı tarafından gönderilen isteğin sunucuya ulaştığını ve işlemin başladığını bildiren bilgilendirme kodlarıdır.</p><p><strong><em>HTTP 100 (Continue)</em></strong><em> </em><br>Şimdiye kadar her şeyin yolunda gittiğinin ve isteğin henüz sunucu tarafından reddedilmediğinin bir göstergesidir. istemcinin isteğe devam etmesi gerektiğini, istek zaten bitmişse de yanıtı yoksayması gerektiğini gösterir.</p><p><strong><em>HTTP 101 (Switching Protocol)</em></strong><br>Bu aşamada, sunucunun bir istemci tarafından talep edildiği gibi protokolü değiştirdiğini belirtir. Sunucu daha sonra protokolün değiştirildiğini belirtmek için yanıt başlığında bir güncelleme yapar.</p><p><strong><em>HTTP 102 Processing (WebDAV)</em></strong><br>Bu HTTP durum kodu işleme aldığını belirtme kodudur. Sunucunun isteği aldığını ve işlediğini, ancak henüz bir yanıt olmadığını gösterir.</p><p><strong><em>HTTP 103 (Early Hints)</em></strong><br>Bu HTTP durum kodu, esas olarak, sunucu bir HTTP mesajı göndermeden önce bazı yanıt başlıklarını önceden yüklemeye başlayarak, döndürmek için kullanılır.</p><h4><strong>2xx-Başarılı HTTP Durum Kodları</strong></h4><p>Tarayıcı tarafından gönderilen isteğin sunucuya ulaştığını, anlaşıldığını ve başarılı olduğunu ifade eden durum kodlarıdır.</p><p><strong><em>HTTP 200 (OK)</em></strong><br>HTTP 200 durum kodu, yanıtın başarılı olduğunu gösterir. Yani, istemci ile sunucu arasındaki iletişimin herhangi bir hata olmadan sorunsuz bir şekilde yürütüldüğünü gösterir. Başarı sonucu genellikle GET, HEAD,PUT,TRACE http metodlarına bağlı gelir.</p><p><strong><em>HTTP 201 (Created)</em></strong><br>Talebin hem başarılı olduğunu hem de aynı zamanda bir kaynağın da yaratıldığını gösterir. Bu durum kodu, sunucuya gönderilen kaynağı tanımladığı için genellikle bir POST isteğiyle birlikte gelir.</p><p><strong><em>HTTP 202 (Accepted)</em></strong><br>Bir istemcinin sunucuda bir şey yaratma isteği gönderdiğine, ardından yapılan bu isteğin kabul edildiğini, ancak hala bir miktar işlemden geçtiği için henüz tamamlanmadığını gösterir. Yani istek alınmıştır ama henüz işlem yapılamıyor demektir.</p><p>İşleme sırasında izin verilmeyebileceği ihtimali ve eşzamansız yanıt göndermenin yolu olmadığı için istekte bulunulmuş olabilir veya uygulanmayabilir. Yani bir kesinliği yoktur. Başka bir işlemin veya sunucunun isteği işlediği durumlar veya toplu işlem için tasarlanmıştır.</p><p><strong><em>HTTP 203 (Non-Authoritative Information)</em></strong><br>Bu yanıt kodu, başarılı bir isteği gösterir ama kaynağın sunucu tarafı değiştirilmiştir. Döndürülen metadataların kaynak sunucuda bulunanla tam olarak aynı olmadığı, ancak yerel veya üçüncü taraf bir kopyadan toplandığı anlamına gelir. Bu çoğunlukla başka bir kaynağın yansımaları veya yedekleri için kullanılır.</p><p><strong><em>HTTP 204 (No Content) </em></strong><br>Gönderilen isteğin alındığı, ancak yanıt yönünde gönderilecek ek veri olmadığı anlamına gelir. Bu kaynak için önbelleğe alınmış başlıklar yenileriyle kullanıcı tarafından güncellenebilir. PUT yöntemi çoğunlukla 204 yanıtı için kullanılır ve varsayılan olarak önbelleğe alınabilir.</p><p><strong><em>HTTP 205 (Reset Content) </em></strong><br>İstek başarılı bir şekilde işlenmiştir, ancak yanıt kullanıcıya belge görünümünü sıfırlamasını söyler. Böylece istek sunucudan alındığı orijinal durumuna geri döner.</p><h4><strong>3xx — </strong>Yönlendirme HTTP Durum Kodları</h4><p>Erişilmek istenen kaynağın başka bir kaynağa taşındığını ve bir yönlendirmenin söz konusu olduğunu ifade eden durum kodlarıdır.</p><p><strong><em>HTTP 300 (Multiple Choice)</em></strong><br>Bu HTTP kodu, bir kullanıcının seçebileceği çok sayıda seçeneği veya kaynağı gösterir ve her bir seçenek veya kaynak benzersiz bir şekilde tanımlanabilir. Belirli bir yanıtı seçmenin genel olarak kabul edilmiş bir yolu olmadığından, bu yanıt kodu nadiren kullanılır.</p><p><strong><em>HTTP 301 (Moved Permanently)</em></strong><br>Burada, kaynağa yapılacak tüm gelecekteki istekler belirli bir URL’ye yönlendirilmelidir. Artık var olmayan bir sayfadan yönlendirme yapmak için kullanılabilir. Verilerin yernin kalıcı olarak değiştirilmesi anlamına gelir. Ancak bu isteğin yalnızca GET veya HEAD yöntemleri için kullanılması önerilir, çünkü bazı hatalar içerir ve tüm kullanıcı aracıları onunla uyumlu değildir. Bu tür bir yanıt varsayılan olarak önbelleğe alınabilir.</p><p><strong><em>HTTP 302 (Moved Temporarily)</em></strong><br>Bu yanıt, 301 HTTP durum koduna benzer. Buradaki fark, istenen kaynağın geçici olarak belirli bir başlığa taşınmış olmasıdır. Ancak 302, 303 ve 307 ile değiştirilmiştir. Tıpkı 301 HTTP yanıt kodunda olduğu gibi, bu isteğin yalnızca GET veya HEAD yöntemleri için kullanılması önerilir, çünkü tüm kullanıcı aracıları onunla aynı hizaya gelmez.</p><p><strong><em>HTTP 303 (See Other)</em></strong><br>Bu HTTP durum kodu, bir isteğin yanıtının başka bir URL’e yönlendirildiğini gösterir. Bu durum kodu, herhangi bir HTTP keywordleri için geçerlidir.</p><h4><strong>4xx-</strong>İstemci Hata HTTP Durum Kodları</h4><p>İsteğin yerine getirilemediğini, ilgili web sayfasına ya da web sitesine ulaşılamadığını ifade eden durum kodlarıdır.</p><p><strong><em>HTTP 400 (Bad Request)</em></strong><br>Alınan isteğin yanlış söz diziminden kaynaklanabilecek bir hata nedeniyle sunucu tarafından işlenemediğini gösterir. Sunucu, bir sonraki istek alındığında bazı değişikliklerin yapılmasını bekler, aksi takdirde aynı hatayı vermeye devam eder.</p><p><strong><em>HTTP 401 (Unauthorized)</em></strong><br>Bu durum kodu yetkisiz, kimliği doğrulanmamış anlamındadır. Alınan bir yanıta erişim sağlamak için yetkilendirme(<strong><em>authorized) </em></strong>gerekir. Bu HTTP durum kodu HTTP 403&#39;e benzer. Ancak burada, talebin kabul edilebilmesi için geçerli kimlik bilgilerine sahip olması beklenir.</p><p><strong><em>HTTP 402 (Payment Required Experimental)</em></strong></p><p>Bu yanıt kodu ileride kullanılmak üzere ayrılmıştır. Bu kodu ilk olarak dijital ödeme sistemlerinde kullanmak amacıyla oluşturmuşlardır ancak bu durum kodu çok nadiren kullanılmaktadır ve standart bir düzeni yoktur.</p><p><strong><em>HTTP 403 (Forbidden)</em></strong><br>Bu HTTP durum kodu, kullanıcı-istemcinin geçerli bir veriye sahip olduğu halde sunucu tarafından erişiminin engellendiği anlamına gelir. Kullanıcının söz konusu kaynak üzerinde herhangi bir hakkı yoktur. Kullanıcı tekrarlanan girişimlerde bulunsa da başarılı bir yanıt vermeyecektir.</p><p><strong><em>HTTP 404 (Not Found)</em></strong><br>Sunucu istenen kaynağı bulamıyor anlamına gelir. Tarayıcıda bu, URL’nin tanınmadığı anlaşılır. Bir API’de ise bu, uç noktanın geçerli olduğu ancak kaynağın kendisinin mevcut olmadığı anlamına da gelebilir. Bu, geçici bir aksaklıktan kaynaklanıyor olabilir ve gelecekte başka bir istekte bulunulursa kaynak kullanılabilir olabilir. Çoğunlukla, 404&#39;e götüren bağlantılara genellikle bozuk bağlantılar denir.</p><p><strong><em>HTTP 405 (Method Not Allowed)</em></strong><br>İstenen bir yöntemin, sunucu tarafından tanındığında bile istenen kaynak için desteklenmediği anlamına gelir. Örneğin, bir API, bir kaynağın kaldırılması için istek yapılmasına izin vermeyebilir. Kaynak bir GET veya POST yöntemi bekliyor olabilir, ancak bir DELETE veya PUT yöntemi alırsa, yapılan istek 405 olarak reddedilecektir.</p><h4><strong>5xx- </strong>Sunucu Hata HTTP Durum Kodları</h4><p>Tarayıcı tarafından gönderilen isteğin başarıyla sunucuya ulaştığını fakat sunucu tarafındaki sorunlar nedeniyle isteğin yerine getirilemediğini ifade eden durum kodlarıdır.</p><p><strong><em>HTTP 500 (Internal Server Error)</em></strong><br>Belirli bir isteğin, isteği tamamlayamamasına neden olan beklenmedik bir durumla karşılaştığı anlamına gelir. Kullanıcının bu HTTP durum kodunu web sayfasında görmesi beklenmez. Sebebi bilinmeyen hatadır.</p><p><strong><em>HTTP 501 (Not Implemented)</em></strong><br>Bu HTTP durum kodu, sunucunun belirli bir isteği tamamlamak için gereken gereksinimleri desteklemediğini veya sahip olmadığını gösterir. Bu, kullanıcı-istemcinin erişmeye çalıştığı sunucunun düzeltilmesi gerektiği anlamına gelir.</p><p><strong><em>HTTP 502 (Bad Gateway)</em></strong><br>Sunucunun proxy olarak hareket ederken istekte bulunurken sunucudan geçersiz bir yanıt aldığını gösterir.</p><p><strong><em>HTTP 503 (Service Unavailable)</em></strong><br>Sunucu, isteği işlemeye hazır değil anlamına gelen geçici bir durumu gösterir. Bu, sunucuya yapılan isteğin şu anda eylemi gerçekleştiremediği anlamına gelir; bu, bakım nedeniyle veya sunucunun aşırı yüklenmesi nedeniyle olabilir. Bu yanıt geçici koşullar için kullanılmalı ve mümkünse HTTP başlığı hizmetin geri döndürülmesinden önceki tahmini süreyi içermelidir. Bu geçici koşul yanıtlarının genellikle önbelleğe alınmaması gerektiğinden, web yöneticisinin bu yanıtla birlikte gönderilen önbelleğe almayla ilgili başlıklara da dikkat etmesi gerekir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/638/0*jbTMzK8vazxMjefP.jpeg" /></figure><p>Genel anlamda sık karşılaşılan ve bahsedeceğim durum kodları bu kadardı. Ayrıca HTTP Durum kodlarının genel kapsamı aşağıda tablolandırılarak verilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TkcMV6fg0yQ0chMZ.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f2715cc5a1d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[MultiThreading]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/multithreading-d3671ce3a464?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d3671ce3a464</guid>
            <category><![CDATA[asynchronous]]></category>
            <category><![CDATA[asynchronous-programming]]></category>
            <category><![CDATA[multithreading]]></category>
            <category><![CDATA[multithread]]></category>
            <category><![CDATA[multithreading-in-java]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 14 Aug 2022 20:50:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-14T22:11:07.469Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/454/0*hvVd8dZoFx2e7d_d.png" /></figure><blockquote>Merhaba, bu yazımda sizlere MultiThreading konusundan, Thread sınıfı ve kullanımlarından bahsedeceğim. Umarım faydalı ve keyifli bir yazı olmuştur. İyi okumalar dilerim…</blockquote><p>Java’da birden fazla iş yapmak için yararlanılan sınıfımız olan Thread sınıfı ile bu yapıyı daha yakından inceleyeceğiz. Öncelikle thread yapısından bahsederek başlayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*pd7nwbQ5J1EB3KkP.jpg" /></figure><p>Thread yaşam döngüsü durumları aşağıdaki gibidir.</p><ul><li><strong>NEW :</strong> Yaratılmış ancak start edilmemiş thread’in durumudur.</li><li><strong>RUNNABLE : </strong>Start edilmiş yani o an java virtual machine’de çalışan thread’in durumudur.</li><li><strong>WAITING : </strong>Belirli bir iş parçasını yapabilmek için süresiz olarak başka threadlerin çalışmasını tamamlamasını bekleyen threadin durumu.</li><li><strong>TIMED_WAITING: </strong>Kendi işini yapabilmesi için belirli bir sure içinde digger threadlerin çalışmasının bitmesini bekleyen threadin durumu.</li><li><strong>TERMINATED(DEAD) :</strong> Çalışması durmuş ve çıkılmış olan threadin durumu.</li></ul><p><strong>Thread Nedir?</strong></p><p>Her bir işlemin altında çalışan alt işlemlere, iş parçacıklarına thread adı verilir. Thread yapısı aynı anda birden fazla işlemi yapmamızı sağlar. İşlemler birbirlerinin bitişini beklemeden kendi işlemini yapabilir.</p><p>Örneğin bir bir programda bir istek işlemi yapıldığında onun yanıtı gelmeden program üzerinde işlem yapılmayacaktır. Bunun gibi durumlarda thread yapısının kullanımı büyük bir fayda sağlayacaktır.</p><p>Yazdığımız kodlarımızın çoğu kodların yazılış sırasına göre yukarıdan aşağıya doğru işleyerek ilerler. Bir önceki kodun işlemi bitmeden diğerine geçilmez. Her şey sıra ile yapılır. Buna Senkron Programlama(synchronous programming) adı verilir. Senkron programlamada her şeyin sırayla işlenmesi ve her bir işlemin birbirini beklemesi bazı durumlarda programımızı çok yavaşlatabilir, hatta işlem bitene kadar durdurabilir. Bazen de bir önceki işlemi beklemeden diğer işlemden daha önce diğer işlemden çıktı almak isteyebiliriz. İşte bu tip durumlar için asenkron programlamayı(asynchronous programming) kullanırız. Kod akışının sırayla işlemediği, işlemlerin birbirini beklemediği, işlem durumlarına göre öncelik verme, bir süre bekletme gibi fonksiyonlarla devam ettiği programlamaya Asenkron Programlama denir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*btdUbJCjAbTwHnyp.png" /></figure><p>Asenkron Programlamayı kullanmak için thread sınıflarından yararlanırız. Ve birden çok işlemin olduğu bu programlama kod örnekleri Multithreading olarak adlandırılır.</p><p>Thread oluşturma kodlarına başlamadan önce, Thread sınıfının metodlarının bazılarına bir göz atalım.</p><p><em>setPriority():</em> Bir iş parçacığının önceliğini belirler.<br><em>isAlive():</em> Bir iş parçacığının hala çalışıp çalışmadığını belirler.<br><em>join():</em> Bir iş parçacığının sona ermesini bekler.<br>run(): Thread’i çalıştırır.<br><em>sleep (): </em>İş parçacığını bir süre askıya alır.<br>start(): run() yöntemini çağırarak bir iş parçacığı başlamasını sağlar.</p><p>MultiThreading kullanımı için öncelikle Thread sınıfının kullanımına göz atalım.</p><p><strong>Thread Kullanımı</strong></p><p>Java’da thread yapısını kullanmak için Thread sınıfından yararlanızrız Bu sınıf için herhangi bir ek kütüphane eklemeye ya da ek bir işlem yapmaya gerek yoktur. Java’nın içindeki bulunan java.lang paketinin altındadır.</p><p>Thread yapısını kullanabilmek için iki yöntem vardır. Thread sınıfından kalıtım alarak(extends) veya Runnable arayüzünü(interface) uygulayarak(implements) thread yapısını kullanabiliriz.</p><p><strong><em>1.Thread sınıfından Extend yoluyla thread oluşturma;</em></strong></p><p>Thread sınıfından kalıtım yoluyla yapıyı kullanırken kalıtım aldıktan sonra tun metodu ezilir(override) ve gerekli işlemler için iş kuralları yazılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/372/1*1hcf1hqIy39m_EffET8KLQ.png" /></figure><p>Bu örnekte Merhaba Thread yazısının yazılması için islem1 metodunun bitmesi için bir bekleme süresi oluşur.</p><p>Ama bu işlemi thread ile yaparsak bu bekleme süresinden kurtulmuş oluruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/643/1*i154uqquWeJjx-Z02ltQRw.png" /></figure><p><strong>run()</strong> metodunun başına @override anostasonu eklenir ve metod aynı kalır. Main’i Thread sınıfından kalıtım olarak kullanırız. Thread oluşturulmaya başlandığı zaman yeni instance nesnesi oluşturma durumundadır. <strong>start()</strong> metodu cağrıldığı zaman işlem durumuna geçer .Böylelikle işlem1&#39;deki bekleme süresi yansımadan Merhaba Thread çıktısını alabilir. <strong>run()</strong> metodu tamamlandığında ise zaman thread <strong>“dead” </strong>duruma geçer.</p><p><strong><em>2.Runnable interface’ini implement ederek thread oluşturma;</em></strong></p><p>Kalıtım yoluyla yaptığımız thread’den tek farkı kalıtım yoluyola(extends) değil de arayüz uygularak(implement) yapılmasıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/499/1*zLOS2cfoY3MGdYxk22Yu6w.png" /></figure><p><strong>Multithread Durumu</strong></p><p>Birden fazla thread aynı anda tek bir kaynağı kullanmaya çalıştığında durum biraz karmaşıklaşır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/558/1*OU4Fn-KruVohms9anMKyjQ.png" /></figure><p>Örneğimiz thread1 ve thread2 için 100 çıktı döndürmektedir. Ama program her çalıştığında farklı sonuçlar vermektedir. Örneğin kodu çalıştırınca 98.çıktıda Thread-1 varken bir sonraki çalıştırmamızda Thread-0 çıktısını görebiliriz.</p><p>Bu belirsizliğin önüne geçmek için thread’ler arasında senkronizasyon iyi bir şekilde yapılması gerekir.</p><p>Senkronizasyonun iyi bir şekilde yapılması için çeşitli teknikler kullanılır.</p><p>Senkronizasyon için threadler belirli bir süre durdurulabilir. bunun için ilk örneğimizde de kullandığımız sleep() metodunu Thread.sleep(sure) şeklinde run() metodumuza eklememiz yeterlidir.</p><p>Diğer bir yöntem ise run metoduna <strong>synchronized</strong> anahtar kelimesini eklemektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/489/1*DXtuNdBofbvbGF07ewRW4Q.png" /></figure><p>Böylelikle her çalıştırdığımızda aynı çıktıyı alabiliriz.</p><p>Threadlere öncelik verilmesi yöntemi de uygulanabilir. Ama threadlere öncelik vermemiz kodumuzun senkron çalışmasını garanti etmez.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/561/1*e4tzwiFsGfxN5TrcRwYBYQ.png" /></figure><p>Öncelik vermek için Thread sınıfı içindeki setPriority() motadunu önceliğe göre parametrsinde çağırarak kullanırız. Bu şekilde thread2 ye setPriority(Thread.MAX_PRIORITY) yazarak MAX_PRIORITY parametresiyle önceliği vermiş oluruz vekod çıktımızda öncelikle 100 kere thread2&#39;iyi görüntüleriz. thread1 için ise MIN_PRIORITY yazdığımız için son olarak onun çıktısını alırız.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d3671ce3a464" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[HTTP KEYWORDS]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/http-keywords-ab23be4fd4ee?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ab23be4fd4ee</guid>
            <category><![CDATA[http-request]]></category>
            <category><![CDATA[http-keywords]]></category>
            <category><![CDATA[https]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 12 Aug 2022 00:10:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-12T00:16:26.165Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/0*fzqtLTAPHluh4nm2.png" /></figure><blockquote>Merhaba, bu yazımda sizlere HTTP Keywords konusundan bahsedeceğim. İyi okumalar dilerim…</blockquote><p>Tam açılımı “Hypertext Transfer Protocol (HTTP)” ağ üzerinden web sayfalarının görüntülenmesini sağlayan bir protokoldür. HTTP istemciler (kullanıcılar/PC) ile sunucular(server) arasındaki iletişimleri sağlamak için tasarlanmıştır. Sunucu ve kullanıcılar arasındaki bilgi alışverişine dair kuralları ve yöntemleri düzenleyen bir sistemdir.</p><p>Daha detaylı açıklamak gerekirsek, HTTP aracılığı ile kullanıcılar tarafından gelen istek ve bu istek sonrasında sunucular tarafından isteğe bağlı eşleşmelerin, verilerin, bilgilerin, görsellerin, videolar gibi bütün işlemlerin sunucuya aktarılması durumudur. Kısacası HTTP istemci ile sunucu arasındaki istek(request)-yanıt(response) protokolü diyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/0*c3PF_sFLTH0l77kQ.jpg" /></figure><p>HTTP çalışma şeklini örneklendirecek olursak, örneğin;</p><p>Bilgisayar yani istemci, sunucuya bir HTTP istek gönderir. Bu istek web browser’lar aracılığıyla iletilir. Sunucu bu isteği alır ve web<em> sunucu</em> programları aracılığıyla istemciye yanıt döner. Bu yanıt istek hakkında bilgi ve istenen içeriği de barındırabilir.</p><p><strong>Statik içerik: </strong>Kullanıcının oluşturduğu talebe göre içeriği değiştirmez hep aynı cevabı dönderir. Sunucu bir web sayfası ile ilgili bir istek( aldığında, istek gönderilen web sayfası ile birlikte herhangi bir ek işlem yapmadan müşteriye doğrudan cevap verilir. Yalnızca o sayfayı sabit diskinde bulur ve HTTP üstbilgileri ekler ve bir HTTP yanıtını yanıtlar. Statik bir web sayfası için en önemli nokta, web sayfasının herhangi bir içeriğinin isteğe bağlı olarak değişmemesidir.<br><strong>Dinamik içerik: </strong>Kullanıcının oluşturduğu talebe göre içerik değişir. Dinamik web sayfası içeriği, parametre sayısına bağlı olarak değişebilir. Web sunucusu, sabit diskte bulunan ve bir veri tabanına erişebilen, işlem gerçekleştirebilen özelliklere sahiptir. Dinamik web sayfaları, hisse senedi fiyatları, hava durumu bilgileri, haberler ve spor güncellemeleri gibi sık güncellenen ve değişen bilgilerin olduğu yerlerde kullanılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/573/0*3xY4_BqmmbG1EJPK.jpg" /></figure><p>HTTP’de iki adet mesaj formatı vardır. Bunlar Request(istek) ve Response(yanıt) mesajlarıdır.</p><p><strong>HTTP Request:</strong> İstemci tarafından sunucuya ne yapmak istediğimizi bildirdiğimiz mesajlardır. Örneğin bir web sayfasına kayıt olurken ya da giriş yaparken sunucudan bir istekte bulunuruz. Bu isteğin durumu gereken metotlara göre değişiklik gösterebilir.</p><p>HTTP/1.0 versiyonu sadece; <em>GET, POST</em> ve <em>HEAD</em> metotlarını destekler.<br>HTTP/1.1 versiyonunda; <em>GET, POST, HEAD, PUT, DELETE</em> metotları bulunmaktadır. Bunlara ek olarak <em>CONNECT, OPTIONS, TRACE, PATCH</em> metotları da bulunmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/656/0*D8hwCfJZsr4nsclA.png" /></figure><p><strong>GET<em> </em></strong>metodu bilgileri getirmemizi sağlar. Sunucudan veri almak için kullanılır. Get metodu belirtilen kaynağın bir temsilini ister. GET kullanan istekler yalnızca veri almalıdır. Gönderilen isteğin karakter limiti vardır. (2048 Karakter)</p><p><strong>POST</strong> metodu hedefte bulunan kaynağın tüm geçerli temsillerinin yerine istek yükünü (request payload) koyar. Bir form doldurma yada bilgi gönderme işlemlerinde kullanılır. Bu metot ile sunucu üzerine bir veri yazdırılabilir.<br>Bu istek parametreleri, body (gövde) kısmında gönderir. URL’da görünmez, sunucu kayıtlarına işlemez. Bu yüzden daha güvenlidir. Kullanıcı bilgileri veya nispeten büyük veriler bu metotla gönderiler.</p><blockquote>Yapacağımız GET isteği sunucu kayıtlarına<strong> iz bırakabileceği</strong> için, parametrelerin gizlilik ihtiyacı varsa POST metodu kullanımı daha uygundur.</blockquote><p><strong>HEAD</strong> Get metoduyla benzerdir. Bir kaynağın var olup olmadığını sorgular. Yanıt gövdesi(body) bulunmaz.</p><p><strong>PUT</strong> Kaynağı güncellemek, belirli bir kaynağa veri yüklemek için kullanılır.</p><p><strong>DELETE :</strong> Belirtilen kaynağı silmek için kullanılır.</p><p><strong>TRACE: </strong>Request-Response döngüsünde istek cevap yolu boyunca yapılan değişikliklerin tespit ve durum bilgisini verir.</p><p><strong>PATCH:</strong> Bir kaynak üzerinde değişiklikler yapmak için kullanılır.</p><blockquote>PUT metodu ile karşılaştırılabilir ama PUT direkt olarak üzerine yazabileceği için bunu istemediğiniz durumda PATCH metodu kullanılmalıdır.</blockquote><p><strong>HTTP Response: </strong>HTTP protokol içerisindeki kaynağa ulaştığında bize geri dönen değere response denir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/0*ZTVCTh8ZQToqYUtV" /></figure><p>Sunucu HTTP Request isteğine göre Request’i alır ve içerisinde işmelimi yapar. Response olarak istemciye, bağlantı ile ilgili başlık bilgilerini “Header” kısmına ekleryerek döner . İstemci tarafından istenen veriyi de Body(Gövde) bölgesine ekler ve bir cevap gönderir.</p><p><em>Umarım faydalı ve keyifli bir yazı olmuştur. Başka yazılarda görüşmek üzere…</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ab23be4fd4ee" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Spring Boot Validation]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/spring-boot-validation-c5ea7d9ebaf?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5ea7d9ebaf</guid>
            <category><![CDATA[validation]]></category>
            <category><![CDATA[java]]></category>
            <category><![CDATA[validator]]></category>
            <category><![CDATA[spring-boot]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 11 Aug 2022 00:00:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-12T11:14:01.098Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/225/0*0U3Gher3OlNRsiwt" /></figure><blockquote>Merhaba, bugün sizlere Spring Boot Validator olarak kullanılan Validation kütüphanesi ve anotasyonlarından bahsedeceğim. Umarım faydalı ve keyifli bir yazı olmuştur. İyi okumalar dilerim…</blockquote><p>Validasyonlar, Java projelerimizdeki verilerimizi ve bağlı alanlarımızı kontrol edebileceğimiz yöntemleridir.<br>Kullanıcının girmiş olduğu verilerin iş kurallarına dahil edilmesi için projeye ve istenen kısıtlara(constraint) uygunluğunu kontrol eder. Buna örnek olarak bir kullanıcının, bir sisteme kayıt olurken mail formatının doğruluğu, şifre kısmının boş geçilmemesi, isim alanlarının 2 gibi belirli karakterden küçük olmaması gibi kısıtlar verilebilir. Tam da bu gibi kontroller için validasyonlar verilerin veri tabanına işlenmeden önceki kontrolünü kolayca yapabilmemizi sağlar.</p><p>Anotasyonlar ile veri doğrulama işlemini kolayca yapabilmek için öncelikle oluşturduğumuz spring projemize pom.xml dosyasına Spring Boot Starter Validation kütüphanesini içeren dependency’i eklemeliyiz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/490/1*qibWEaH1jtFyjqebN9bURw.png" /></figure><p>Daha sonra projemiz için gerekli entity veri katmanı olan veri tabanımızı oluştururuz. Validasyon işlemleri genellikle verilerin set edildiği yani verileri kullanıcıdan istediğimiz business iş katmanında oluşturulur ve böylelikle veri kısıtlarımızın uygunluğu iş kurallarına göre daha esnetilebilir olacaktır. Bu aşamada kullanıcı isteğinin işlendiği nesne paketini yani Request paketini oluştururuz. Request paketinde kullanıcıdan aldığımız verilerin hangi kısıtlamalar içerisinde olacağını nesnelerin üstünde <a href="http://twitter.com/NotNull">@NotNull</a>, <a href="http://twitter.com/NotBlank">@NotBlank</a> <a href="http://twitter.com/Min">@Min</a> gibi anotasyonlar ekleyerek sağlayabiliriz.</p><p><strong>Constraints(Kısıtlar)</strong></p><p>Eklediğimiz Spring Boot Starter Validation kütüphanesinin içerdiği kısıtları projemizdeki Maven Dependencies doyası altındaki <em>jakarta.validation-api jar</em> dosyası altında aşağıdaki görseldeki gibi görüntüleyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/327/1*VXyfhBtr7w4EJUOH_4I9JQ.png" /></figure><p>Sık karşılaşılan bazı anotasyonlardan bahsedelim.</p><p><strong>@NotNull</strong> : Bu anotasyonu alan özelliğin <em>null</em> olmasını engeller, özellik null olarak set edilmeye çalışıldığında buna engel olacaktır.</p><p><strong>@NotEmpty</strong> : Özelliğin <em>boş(empty)</em> veya <em>null</em> olmadığını doğrular; String, Collection, Map veya Array’lere uygulanabilir.</p><p><strong>@NotBlank</strong> : Yalnızca <em>String </em>alanlara uygulanabilir ve özelliğin <em>null</em> olmasını ve <em>whitespace</em> olmasını engeller.</p><p><strong>@Email</strong> : Özelliğin geçerli bir<em> e-posta formatına</em> sahip olup olmadığını kontrol eder.</p><p><strong>@Min</strong> — <a href="https://dev.to/max"><strong>@max</strong></a><strong> </strong>: Özelliğin <em>minimum </em>değerden küçük, <em>maksimum </em>değerden büyük olmamasını sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/613/1*t1Y6XouMi1Lo6cHyQxz4cw.png" /></figure><p>Bir müşteri giriş sistemi üzerinden örnek verecek olursak isim, soy isim alanları karakter uzunluğu olarak kontrol edilebilir verilen aralıkta değilse hata mesajı verir. Kimlik numarasını 11 hane yapmak zorunlu kılınmıştır. Email formatı kontrol edilmektedir.</p><p><a href="https://dev.to/negative"><strong>@negative</strong></a><strong> </strong>: Sayısal değerlere uygulanabilir değerin <em>negatif</em> olmasını zorunlu kılar.</p><p><strong>@NegativeOrZero</strong> : <em>Nümerik</em> değerlere uygulanabilir değerin <em>negatif ya da sıfır</em> olmasını zorunlu kılar.</p><p><strong>@Positive</strong> : Sayısal değerlere uygulanabilir değerin <em>pozitif</em> olmasını zorunlu kılar.</p><p><strong>@PositiveOrZero</strong> : Sayısal değerlere uygulanabilir değerin <em>pozitif</em> ya da <em>sıfır</em> olmasını zorunlu kılar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/292/1*vo8jMrnGGUl0jhcwcR-kyA.png" /></figure><p>Buna bir ürünün özelliklerinden örnek verelim. Fiyat pozitif olmak zorundadır. Stok adedimiz ise pozitif ya da sıfır olmalıdır.</p><p><strong>@Past</strong> : <em>Tarih alanlarına</em> uygulanabilir değerin <em>geçmiş bir tarih</em> olmasını zorunlu kılar. <em>Java 8&#39;de gelen Tarih tiplerine</em> de uygulanabilir.</p><p><strong>@PastOrPresent</strong> : <em>Tarih alanlarına</em> uygulanabilir değerin <em>geçmiş bir tarih ya da şimdi</em> olmasını zorunlu kılar. <em>Java 8&#39;de gelen Tarih tiplerine</em> de uygulanabilir.</p><p><strong>@Future</strong> : <em>Tarih alanlarına</em> uygulanabilir değerin <em>gelecek bir tarih</em> olmasını zorunlu kılar. <em>Java 8&#39;de gelen Tarih tiplerine</em> de uygulanabilir.</p><p><strong>@FutureOrPresent</strong> : <em>Tarih alanlarına</em> uygulanabilir değerin <em>gelecek bir tarih ya da şimdi</em> olmasını zorunlu kılar. <em>Java 8&#39;de gelen Tarih tiplerine</em> de uygulanabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/317/1*z-Iw_DWG6u7R_cO5u0GgSg.png" /></figure><p>Bir ürünü kiraya verdiğimiz bir uygulamadan örnek verirsek; ürünün alınma tarihi geçmişte olması zorunlu kılınmıştır. Geri döneceği tarih ise günümüz veya gelecek bir tarihten farklı olamaz.</p><p>Son olarak kullanıcıdan, dışardan aldığımız request verilerimizde doğrulama yani validasyonu sağlayabilmemiz için api katmanına da @ Valid anotasyonunu eklemeliyiz. Böylece add metodu çalıştığında bu anotasyonumuzu görür ve veri alanımız doğrulamalarımıza uygunluk sağlamıyorsa hata mesajını göndererek hatayı kullanıcıya döndürür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/713/1*XFf5mIUndoQ8Z31bL6O8IA.png" /></figure><blockquote>Başka yazılarda görüşmek dileğiyle…</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5ea7d9ebaf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Git Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@demiraslanmerve/git-nedir-3b48220011e?source=rss-b52aeba37b3d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b48220011e</guid>
            <category><![CDATA[github]]></category>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <category><![CDATA[git-nedir]]></category>
            <category><![CDATA[version-control-system]]></category>
            <category><![CDATA[versiyon-kontrol-sistemi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Merve Demiraslan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Jun 2022 11:16:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-06-25T11:34:49.162Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZLYPV3wqqQXYylZlggbwUg.png" /></figure><p>‘Git nedir?’ sorusuna karşılık karşımıza ilk çıkan tanım bir versiyon kontrol sistemi olduğudur. Peki bu versiyon kontrol sistemi nedir? Versiyon kontrol sistemleri, bir doküman veya yazılım projesi üzerinde yapılan değişiklikleri merkezi bir depoda saklayan ve istediğimizde yönetmemizi sağlayan bir sistemdir. Yazılımcıların geliştirdikleri projeleri üzerinde yeni bir sürümlerini kontrol edebilecekleri, değişiklikler yapabilecekleri bir ortam sağlar.</p><p>Biraz daha ayrıntılı bakıp örneklendirecek olursak, yazdığımız statik bir web sayfası ya da çok kullanıcılı bir uygulama gibi yazılımların ya da projelerin belirli zamanlarda farklı versiyonlarını oluştururuz. Mesela bir e- ticaret sitesi yaptığımızı düşünürsek bu projeyi oluştururken müşteri ihtiyaçlarına ve geri dönütlere göre yeni kısıtlar ve kurallar eklenebilir, ek özellikler istenebilir. Her bir adımımızda projeyi Git ile kaydederek check-pointler oluştururuz. Böylelikle o adımdaki ya da önceki adımlardaki versiyonunu sonradan kontrol edebiliriz. Projeyi ara yüzü tasarlama, veri tabanı bağlantısı kurma gibi işlemleri oluşturduktan sonra commit ederek Git veri tabanına işleriz. Her commit işlemiyle save-pointler oluşturmuş oluruz. Bu noktada müşteri ihtiyaçlarının değiştiğini varsayalım. Değişiklikler ve geliştirmeler yaptıktan sonra, versiyon kontrol sistemiyle hem halihazırda geliştirmeler yapıp kullandığımız versiyona hem de her değişikliğimizin öncesindeki versiyona istediğimiz zaman ulaşabilme imkanımız olacaktır. Projemizle birlikte ara güncellemelerimiz de burada kayıtlı kalacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U_IYUSHI_mHJw39YTlJwsg.png" /></figure><blockquote><em>Linux işletim sisteminin geliştiricisi ve proje yöneticisi olan Linus Torvalds kendi geliştirmelerini yaparken versiyon kontrol sistemine ihtiyaç duymuştur. İhtiyaçlarına yönelik bir kontrol sistemi olarak Git’i 2005 yılında Linux çekirdeğinin geliştirilmesinde kullanılmak üzere tasarlamıştır. Bu zamana kadar açık kaynak kodlu versiyon kontrol sitemi olarak ekibiyle birlikte geliştirmeye devam etmiştir.</em></blockquote><h3>Neden git kullanırız?</h3><p>Geliştirme süreçlerini izleme imkanı vardır. Projede yapılan değişikliklerin nerede ne zaman yapıldığını takip edebilir, projeyi aşamalandırabiliriz.</p><p>Yaşanabilecek silinme gibi herhangi bir aksilik, hata ya da gereksiz işlemlerde önceki istenilen versiyonlara dönebilme imkanı sağlar.</p><p>Projeler tek bir kişi ile değil de bir takım çalışmasıyla çıkarılıyor olabilir. Projeye birden çok kişi düzenlemeler veya eklemeler yaptığında bu değişikliklerin çakışmaması, takibi ve takım içindeki paylaşımı için git kolaylık sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/968/1*Zk6GM_uDQAUbdYtHPpZjZw.png" /></figure><p>Bir yazılım projesi üzerinde çalışırken projenin belirli dallara ayrılma kolaylığını sağlar. Projenin her bir dalına branch deriz. Ve projeyi belirli bir yerde birleştirip yeni bir commit oluşturabiliriz. Mesela bir web projesi yapıyorsak projenin frontend ve backend kısmı vardır. Proje içerisinde tasarımcı ve geliştiricinin çalışmalarının birbiri için herhangi bir karışıklık oluşturmadan, istedikleri çözümlemelere odaklanarak projeye devam edebilmesini sağlar. Bu sayede projede oluşabilecek çakışmalar(conflict) önlenir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*no3uzPIJLTF5Htjw9QM0Qg.png" /></figure><p>Projelerimiz büyük bir bellek kaplayabilir. Git bu noktada yedekleme avantajı sağlar.</p><p>Git az yer kaplar ve oldukça hızlıdır. Böylelikle kişisel bilgisayarımız veya depolama araçlarımızda yer kullanımını minimize etmiş oluruz.</p><p>Git projemizin değişikliklere göre geçmiş kaydını alır. Projemizi yaparken projenin bulunduğu bilgisayar ya da bellek kaybolduğunda, bozulduğunda repository hizmeti veren programlardan yararlanabiliriz. Bunlardan en bilineni ise Github’dır. Sıklıkla karıştırılan Github ve Git’i birbirleriyle ilişkilendirerek tanımlayacak olursak; Github, Git yazılımı ile entegre olmuş bir yazılım depolama alanıdır ve Git’i, Github’ın kalbi olarak nitelendirebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FoFQG_X_x7wusmAD6cxduQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/608/1*T5s-FTOSAEI_zlJgsttb_w.png" /></figure><p>Üzerinde çalışılan projeyle ilgili tüm dosyaları, değişiklikleri, işlemleri, dallandırmaları tuttuğumuz yer repo, repositorydir. Ne zaman ne yaptığımızı buradan görebiliriz. Bu yönüyle projemizin zaman makinesi diyebiliriz. İstediğimiz zaman geri bir adıma gidip güncel adıma dönebilir ve projenin farklı dallarında işlem yapabiliriz.</p><h3><strong>Git Terminalinde Temel Komutlar</strong></h3><p><strong><em>ls</em></strong> → list gibidir. İçerisinde bulunduğumuz doküman ve klasörleri bize gösterir.</p><p><strong><em>pwd </em></strong>→ print working directory güncel olarak bulunduğumuz klasörü gösterir.</p><p><strong><em>cd Documents</em></strong> → cd komutu istediğimiz klasöre gitmemizi sağlar. Documents klasörüne girer. Burada ls yazarsak documents klasöründeki dosya ve klasörleri görüntüleyebiliriz.</p><p><strong><em>cd</em></strong> → change directory klasörü değiştir. Terminal içinde bulunduğum yeri navige etmemi sağlar. Bu komuttan sonra pwd yaparak burada nerede olduğumuzu gösterebiliriz.</p><p><strong><em>cd ..</em></strong> → bir önceki klasöre geri gitmemizi sağlar.</p><p><strong><em>clear</em></strong> → ekranı temizler.</p><p><strong><em>mkdir</em></strong> → make directory. Bu komut klasör oluştur anlamına gelir.</p><p><strong><em>touch not.txt</em></strong> → not.txt dosyası oluştur.</p><p><strong><em>rm</em></strong> → remove kaldır</p><p><strong><em>rm not.txt</em></strong> → not.txt dosyasını siler</p><p><strong><em>rm -rf Documents</em></strong> → rm -rf klasör silme komutudur. Burada documents dosyasını siler.</p><p><strong><em>git clone &lt;link&gt; </em></strong>→ Halihazırda bulunan bir repository’i <em>clone</em><strong> </strong>komutuyla kopyalayıp<strong> </strong>bilgisayarımıza indirmemizi sağlar.</p><p><strong><em>git </em></strong>komutunu yazarsak Git’in bize yardım help dokümantasyonunu getirir. Çıktısı şu şekildedir :</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/602/1*q7qi0dzfixE2qpodc8Qu7Q.png" /></figure><p>Aslında git komutu ile yardım dokümantasyonunu sağlayarak burada ihtiyacımız olan komuta ve işlevine ulaşabiliriz.</p><p><strong><em>git config — global</em></strong> <a href="http://user.name&quot;merve/">u</a>ser.name “Merve Demiraslan”</p><p><strong>config</strong> → Konfigürasyonu değiştiriyoruz. Yani ayarları değiştirmiş oluyoruz. Global yazmamızın sebebi de global olarak değiştirmiş oluyoruz .Bu her yerde geçerli olmasını sağlayacaktır</p><p><strong><em>git config </em></strong><a href="http://user.name/"><strong><em>u</em></strong></a><strong><em>ser.name</em></strong> → Kullanıcının kontrolünü bu şekilde sağlayabiliriz.</p><p>Birebir aynı komutu email için de yazabiliriz</p><p><strong><em>git config — global user .email </em></strong><a href="/service/mailto:emailadresi@gmail.com"><strong><em>emailadresi@gmail.com</em></strong></a></p><p>Bu işlemlerle birlikte commitleri atanın, kullanıcının kim olduğunu anlayabiliriz.</p><p><strong><em>git config — list</em></strong></p><p>Kayıtlı kullanıcı adı email adresimizi buradan görebiliriz.</p><p><strong><em>git init </em></strong>&gt; Klasörümüzde git repository oluşturur. Local repomuz yani projemizdeki tüm değişikliklerin depolanacağı yer.</p><p><strong><em>git status</em></strong> &gt; Şuanki git versiyonunda durumumuz ne, dosya mı oluşturduk, bu dosyaya geçişte mi yoksa dosya üzerinde mi çalışıyoruz bunu gösterir. <strong><em>Untracked files</em></strong> ise hiçbir dosya izlenmiyor demektir.</p><p>Projeyi commit edip Git’e local repomuzu gönderirsek Git’in hangi dosyaları takip edeceğini belirleriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/924/1*bApbFLwZzREJHSBat1JYvA.png" /></figure><p>Working directory den tüm dosyaları staging area geçiş bölgesine götürmek için<strong><em> git add . </em></strong>komutunu kullanırız. (.) ifadesi bu komutun o klasördeki, her bir dosya ve klasör için bu işlemin yapılmasını sağlar.</p><p>Projemizin olduğu çalışma klasörümüzü<strong> <em>git add</em></strong> komutunu çalıştırarak bu çalışmamızı Index-Staging Area içerisine alırız. Buradayken <strong>g<em>it commit -m “commit mesajı”</em></strong> komutunu çalıştırırsak Local Repository’de projemizi commit edip veri tabanına Github’a işlemiş oluruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FoFQG_X_x7wusmAD6cxduQ.png" /></figure><p>Stating area daki tüm dosyaları <strong><em>git commit</em></strong> ile git e göndeririz.</p><p><strong><em>git commit -m</em></strong> komutuyla yaptığımız değişiklik ve geliştirmelerimizin ne olduğunu yazarız ki sonrasında proje geçmişini incelerken ne zaman ne yaptığımızı takip edebilelim.</p><ul><li><strong><em>git commit -m ‘Dosyalar eklendi’</em></strong></li></ul><p>Eğer çalışma alanı dosyalarımız güncelse ve local repodaki dosyalarımla çalışma dosyam aynıysa<em> git status </em>işleminde durum olarak <em>nothing to commit, working tree clean</em> ifadesini görürüz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/560/1*vfU0AP-USMRgkcmIGRu_8A.png" /></figure><blockquote>Sizlere temelde Git’i ve komutlarını github ve kavramlarla birleştirerek anlatmaya çalıştım. Umarım faydalı ve keyifli bir yazı olmuştur. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Başka yazılarda görüşmek dileğiyle…</blockquote><h3><strong>Kaynakça</strong></h3><ul><li><a href="https://www.btkakademi.gov.tr/portal/course/versiyon-kontrolleri-git-ve-github-19439"></a></li><li><a href="https://talentgrid.io/tr/git-nedir/">Git Nedir? Gelişmiş Git Komutları ve GitHub Entegrasyonu - TalentGrid</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b48220011e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>