<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Peker Mert Oksuz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Peker Mert Oksuz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@devopstr?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Us0Pejj_bXnI_eKQv3Q9rQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Peker Mert Oksuz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@devopstr?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 07:57:04 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@devopstr/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[MacOs ile aynı ortamda Helm2 ve Helm3 kurulumu ve kullanımı nasıl yapılır?]]></title>
            <link>https://medium.com/@devopstr/macos-ile-ayn%C4%B1-ortamda-helm2-ve-helm3-kurulumu-ve-kullan%C4%B1m%C4%B1-nas%C4%B1l-yap%C4%B1l%C4%B1r-5a5e31e0c268?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5a5e31e0c268</guid>
            <category><![CDATA[helm]]></category>
            <category><![CDATA[helm-3]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[open-source]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Aug 2020 22:40:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-08-24T22:42:59.343Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="Kubernetes helm package manager" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/635/1*o1xmXQHu4FuHBZ-4AIy2gw.png" /></figure><p>Helm, Kubernetes ortamında bulunan kaynaklarımızı yada paketlerimizi yönetmek için bize sunulmuş en güzel open source araçlardan biri olabilir. Bu nedenle severek kullandığım ve hem Developerlarin hem Devops takımının hayatını kolaylaştıran bir araç. Bu yazımda birden fazla kubernetes projesini yöneten yada helm2&#39;den helm3&#39;e geçmek isteyen yani farklı helm versiyonlarını aynı ortamda kullanmayı gerektiren durumlar için nasıl her iki versiyonu MacOs üzerinde kurup kullanabileceğinizi göstereceğim.</p><p>Öncelikle <a href="https://brew.sh/">Homebrew</a> ile helm 2 ve helm3 paketlerini yükleyelim.</p><pre><em>brew install helm@2<br>brew install helm</em></pre><p>Artık sistemimizde helm3 ve helm2 aynı anda kurulu. Artık bunların sembolik linklerini oluşturmamız gerekiyorki gerektiğinde farklı versiyonları kullanabilelim.</p><pre>cd /usr/local/bin<br>ln -s /usr/local/opt/helm@2/bin/tiller tiller<br>ln-s /usr/local/opt/helm@2/bin/helm helm2<br>ln -s helm helm3</pre><p>Burada helm3 bir tiller’a sahip olmadığı için tiller’ı versiyonlama ihtiyacı duymadım. Ancak helm2 versiyonu binary’sini helm2 olarak isimlendirdik ki kullanırken karışıklık oluşmasın.</p><p>En son satırda helm binary’si helm3 olarak linklenmiştir bunu isterseniz sadece helm olarak kullanabilirsiniz. Tamamen tercihen versiyonu görmek adına helm3 olarak kullanıyorum.</p><p>Birden fazla paketin farklı major versiyonlarını bu şekilde link yöntemiyle kullanmak mümkün.</p><p>Artık terminalden helm2 ve helm3&#39;e linklediğimiz isimler ile erişebilirsiniz. Örnek olarak versiyonlarını terminale yazdıralım ve yazımızı burada noktalayalım.</p><pre>&gt; helm3 version<br>version.BuildInfo{Version:&quot;v3.2.4&quot;, GitCommit:&quot;0ad800ef43d3b826f31a5ad8dfbb4fe05d143688&quot;, GitTreeState:&quot;dirty&quot;, GoVersion:&quot;go1.14.3&quot;}</pre><pre>&gt; helm2 version<br>Client: &amp;version.Version{SemVer:&quot;v2.16.9&quot;, GitCommit:&quot;8ad7037828e5a0fca1009dabe290130da6368e39&quot;, GitTreeState:&quot;clean&quot;}</pre><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5a5e31e0c268" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kubernetes Request & Limit]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/kubernetes-request-limit-97ca56c4718b?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97ca56c4718b</guid>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[resources]]></category>
            <category><![CDATA[limits]]></category>
            <category><![CDATA[request]]></category>
            <category><![CDATA[orchestration]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Jul 2018 10:08:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-20T10:39:01.044Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Kubernetes Resource Limit ve Request</strong></p><p>Kubernetes uzerinde node’larda belli miktarda cpu ve memory kaynagi bulunur. Bunun bir kismi kube-system denilen kubernetes kaynaklarina tahsis edilir. Kalan kaynaklar uzerinde calisan pod’lar arasinda paylasilir.</p><p>Limit vermedigimizde tum pod’lar ihtiyaci oldugu kadar kaynak ele gecirebiliyor. Ayni anda birden fazla uygulama node uzerindeki kaynaktan daha fazla kaynak ele gecirmeye calistiginda cluster tarafinda sorunlar yasiyoruz. Bunun onune gecebilmek icin tum deployment’larda pod’larimiz icin cpu ve memory limitleri tanimlamaliyiz.</p><p><strong>Limit ve Request arasinda nasil bir fark var ?</strong></p><p><strong>Request</strong> bir pod’a tahsis edilecek resource miktarini belirler. <strong>Request</strong> edilen kaynak bu pod’a tahsis edilir ve garanti edilir. Yani bir pod baska bir pod’un <strong>request</strong> ettigi kaynagi ele geciremez.</p><p><strong>Limit</strong> pod’a tahsis edilen kaynagin uzerinde bir kaynaktir. Ihtiyac halinde kullanabilecegi maximum cpu ve memory kaynagini belirtir. Pod <strong>limit’in</strong> uzerinde bir kaynak ele geciremez.</p><p><strong>Kubernetes cpu ve memory kaynak birimleri nelerdir ?</strong></p><p>CPU kubernetes uzerinde core ve millicore cinsinden hesaplanir.</p><p>1 core 1000m (millicore) ile ifade edilir.</p><p>Ortalama bir production makinasinda 16core yani 16000m kaynak vardir.</p><p>Memory ise Gi ve Mi ile ifade edilir. Gi gigabyte cinsini , Mi megabyte cinsini ifade eder.</p><p>Ortalama bir production makinasinda 64Gi memory bulunmakta.</p><p><strong>Request ve limit verirken nasil karar vermeliyiz ?</strong></p><p>Memory icin konusacak olursak deployment’larda kaynak belirlerken uygulamanin saglikli bir sekilde ayaklanmasi icin gerekli minimum kaynaklari belirlemek onemli. Eger uygulamamiz 512Mi ile calistirilabiliyorsa bunun bir miktar uzerinde request etmek saglikli olacaktir.</p><p>JVM ortaminda heapsize vs girdigi icin orada <strong>heap+system</strong> request edilecek memory olarak hesaplanmali.</p><p>768Mi guvenli bir limit olarak belirledik ve request memory olarak set ettik.</p><p>Limit belirlerken uygulamanin peak yaptigi durumlar dusunulmeli. Eger belli surelerde batch isler yapacak ise bu limitleri belli donemlerde kullanacagi anlamina gelir.</p><p>768Mi request edilen bir uygulama icin 1Gi yada 1280Mi memory limit’i verilebilir. Burada onemli olan nokta <strong>Limit’in</strong> <strong>Request</strong> ettiginiz kaynaktan fazla olmasi.</p><p>CPU icin kademeli olarak arttirim yapilabilir. Eger uygulamanizin cpu kullanimi hakkinda hic bir fikriniz yoksa 100m ile baslayarak. Uygulamayi gozetleyebilirsiniz. Cluster dashboard’dan pod’larin cpu kullanimlarina bakmak fikir verebilir. Heapster gibi bir monitoring araci yuklu ise grafana uzerinden gecmise yonelim cpu kullanimlari fikir verebilir. CPU request’lerini mumkun oldugu kadar dusuk tutmaya calismak cluster uzerinde kaynak yetersizligini onlemek icin onemli bir konu. Burada yine limit request orani 1’e 1.5 yada 1’e 2 olarak verilebilir.</p><p><strong>Ornek bir deployment yml:</strong></p><pre><strong>apiVersion: apps/v1<br>kind: Deployment<br>metadata:<br>  name: nginx-deployment<br>  labels:<br>    app: nginx<br>spec:<br>  replicas: 3<br>  selector:<br>    matchLabels:<br>      app: nginx<br>  template:<br>    metadata:<br>      labels:<br>        app: nginx<br>    spec:<br>      containers:<br>      - name: nginx<br>        image: nginx:1.7.9<br>        ports:<br>        - containerPort: 80<br>        resources:<br>          limits:<br>            cpu: &quot;150m&quot;<br>            memory: &quot;1024Mi&quot;<br>          requests:<br>            cpu: &quot;100m&quot;<br>            memory: &quot;512Mi&quot;</strong></pre><p><strong>Helm chart icin resource tanimlama ornegi (</strong><a href="https://yazilimportal.com/helm-ile-kubernetese-deployment-9e58154565e3"><strong>helm nedir?</strong></a><strong>)</strong></p><p>Helm ile values yaml’da her ortam icin farkli resource tanimlanabilir. Ornegin prod’da 200m cpu kullanan bir uygulama icin dev ortaminda 50m cpu yeterli olacaktir. Burada values yaml baz alinir ayrica dev.yml,prod.yml.. uzerinde tanimlanan resource’lar o ortamlar icin values.yml’i ezer.</p><pre># Default values for app.<br># This is a YAML-formatted file.<br># Declare variables to be passed into your templates.</pre><pre>terminationGracePeriodSeconds: 120</pre><pre>image:<br>  repository: test.dockerhub.com/test-api<br>  tag: stable<br>  pullPolicy: IfNotPresent<br>  secretName: sfront-registry</pre><pre>service:<br>  type: NodePort<br>  port: 8080<br>  probe: http<br>replicaCount: 1<br>profile: test<br>ingress:<br>  enabled: false</pre><pre>resources:<br>  requests:<br>    memory: &quot;1024Mi&quot;<br>    cpu: &quot;200m&quot;<br>  limits:<br>    memory: &quot;2048Mi&quot;<br>    cpu: &quot;400m&quot;</pre><pre>nodeSelector: {}</pre><pre>tolerations: []</pre><pre>affinity: {}</pre><p><strong>Ornek env bazli yml (prod.yml)</strong></p><pre># Production values for app.<br>service:<br>  type: NodePort<br>  port: 8080<br>  nodePort: 31219<br>replicaCount: 3<br>profile: prod</pre><pre>resources:<br>  requests:<br>    memory: &quot;1024Mi&quot;<br>    cpu: &quot;300m&quot;<br>  limits:<br>    memory: &quot;2048Mi&quot;<br>    cpu: &quot;500m&quot;</pre><p>Daha detayli bilgi icin kubernetes dokumantasyonundan faydalanabilirsiniz: <a href="https://kubernetes.io/docs/tasks/configure-pod-container/assign-cpu-resource/">https://kubernetes.io/docs/tasks/configure-pod-container/assign-cpu-resource/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97ca56c4718b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/kubernetes-request-limit-97ca56c4718b">Kubernetes Request &amp; Limit</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Helm ile Kubernetes’e Deployment]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/helm-ile-kubernetese-deployment-9e58154565e3?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9e58154565e3</guid>
            <category><![CDATA[deployment]]></category>
            <category><![CDATA[helm]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[charts]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Jul 2018 19:22:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-18T06:47:42.157Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kubernetes ortamına deployment yapabilmek için bir çok araç geliştirilmiştir. Bunun temelinde ise fazlasıya karmaşıklaşan ve yönetimi can sıkan yaml dosyalarının fazlalaşması diyebiliriz. Bazı projeler yaml üretmek üzerine kolaylıklar sağlarken <a href="https://www.helm.sh/">Helm</a> ise probleme çok farklı bir açıdan yaklaşarak bize bir paket yönetici sunmakta. Şuanda Cloud Native Computing Foundation (<a href="https://www.cncf.io/">CNCF</a>) tarafından resmi olarak desteklenen bir projedir ki bunun anlamı artık helm kubernetes için resmi paket yöneticisi olmaya <a href="https://www.helm.sh/helm-enters-the-cncf/index.html">aday</a>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CPbwC1AYAuz9IZASRq7QjQ.png" /><figcaption>Helm structure</figcaption></figure><p><strong>helm create foo </strong>komutu ile foo adında bir klasör içerisinde yeni bir helm chart’ı oluşturabiliriz. Büyük resmi anlatacağım için şuanda chart’tan öteye geçmeyeceğim.</p><h3>Chart Nedir ?</h3><p>Chart’lar kubernetes tarafında oluşturabileceğimiz resource’ların bir deployment için hazırlanmış paket halidir. Yani bir uygulamayı kubernetes üzerinde çalıştırmak için deployment, ingress, statefulset, configmap, service gibi tanımlamaları yaptığımız helm paketi.</p><h3>Neden Helm ? Bize neler katıyor ?</h3><p>Helm ile bir kubernetes uygulamasının paket halini oluşturabiliyoruz. Bu paket içerisinde daha önce bahsettiğim gibi uygulamamızın ihtiyacı olan tüm resource tiplerini tanımlayabiliyoruz. Bunları yaparken bir template yapısı kullanarak tüm chart’ı parametrik hale getirebiliyoruz.</p><p><strong>Peki parametrik chart ne işime yarar ?</strong></p><p>Genelde uygulamalarımızı birden fazla ortama deploy ederiz. Bu ortamlar arasında bağlanacağı DB’den bağımlılığı olan API’a ya da SECRET’lara kadar hersey farklılaşabilir. Bu farklılıkları tek bir deployment paketinde yönetmek için <strong>values.yaml</strong>’ları kullanırız. Her ortam için değişkenlere farklı value’lar tanımlayabiliriz. Yine buna benzer şekilde dinamik olarak aynı ortamda farklı şartlara bağlı kontroller yaparak deployment’ı manipüle edebiliriz. (<strong>Esneklik</strong>)</p><p>Her deployment için revision takibi yaparak tek bir komut ile bir önceki versiyona geri dönmemizi sağlar. (<strong>Rollback</strong>)</p><p>Parametrik olmakla birlikte chart’lar genel bir iş için hizmet ediyor olabilir. Bir MysqlDB’yi kubernetes üzerinde çalıştırdığımızı düşünelim. Mysql için bir chart yazarak birden fazla ihtiyacım için aynı chart’ı kullanabilirim ve bunu başkalarıyla paylaşabilirim. Bunu bir adım öteye taşıyarak kubernetes sizin için stable chartları <a href="https://github.com/kubernetes/charts/tree/master/stable"><strong>github’da</strong></a> toplamış. (<strong>Tekrar kullanılabilirlik</strong>)</p><p>Bir diğer güzel yanı ise paylaşım platformlarının şekilleniyor olması. Dockerhub’a benzettiğim Monocular adında bir helm projesi mevcut. Github üzerinde opensource olarak paylaşılan <a href="https://github.com/kubernetes-helm/monocular"><strong>monocular</strong></a> yazdığınız chart’ları yayınlamanız ve kullanmanız için size bir web arayüzü sunuyor. <a href="https://hub.kubeapps.com/"><strong>Kubeapps</strong></a> üzerinden stable chart’lara göz atabilirsiniz. (<strong>Paylaşılabilirlik</strong>)</p><h3>Helm nasıl çalışıyor ?</h3><p>Helm client &amp; Tiller server olmak üzere iki parçadan oluşur. Bunu ismini aldığı dümen’den esinlenerek anlatacak olursak; helm client dümene verdiğimiz hareketlerdir.</p><p>Tiller helm’in kubernetes üzerinde çalışan kısmıdır. Tüm deployment islemleri tiller tarafından karşılanarak kubectl üzerinde çalıştırılır.</p><p>Helm client ise chart’ı ve deployment’ı belirlediğimiz kısımda bulunur. Burada release version ve release name gibi temel bilgileri girerek chart ile yeni bir deployment tetikleriz.</p><p>Tiller ise bu deployment isteğini bir nevi kubernetes’in anlayacağı şekle dönüştürür ayrıca rollback ve update gibi işlemleri yürütür.</p><blockquote>Devamı gelecek..</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9e58154565e3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/helm-ile-kubernetese-deployment-9e58154565e3">Helm ile Kubernetes’e Deployment</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Nginx kaynak kodundan kurulumu ve modül ekleme]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/nginx-kaynak-kodundan-kurulumu-ve-mod%C3%BCl-ekleme-f39d965cac21?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f39d965cac21</guid>
            <category><![CDATA[compile-nginx]]></category>
            <category><![CDATA[nginx-from-source]]></category>
            <category><![CDATA[nginx]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Aug 2017 22:00:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-08-12T22:00:13.964Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Nginx’ten temel olarak bahsetmek gerekirse, NGINX yaygın olarak kullanılan opensource bir web server’dır. Reverse proxy ve mail server olarakta kullanılabilmektedir.</p><p>Nginx opensource bir proje olduğu için bir çok kişi tarafından module geliştirilerek katkı sağlanabilmektedir. Günümüzde ihtiyaçlar çok fazla çeşitlilik gösterebileceği için bu modüllerin hepsi nginx ile kurulu olarak gelmemektedir. Her hangi bir linux dağıtımındaki paket yöneticisi ile çekip kurduğunuz nginx paketi çok temel modüller ile birlikte gelmektedir.</p><p>Peki farklı bir modüle ihtiyaç duyduğumuzda ne yapacağız ?</p><p>Bu durumda nginx’in yeniden arzu ettiğimiz modüller ile birlikte compile edilmesi gerekmektedir.Compile etmek sandığınız kadar zor olmayacak ancak bir miktar uğraştırıyor. Nginx’te 1.10 versiyonu ile gelen bir özellik (bu konu ile çok bağlantılı olmasada kısa bahsetmek istedim) ile dinamik modüller oluşturabiliyor ve bunları ihtiyaç duyulan kısımlarda import edebiliyorsunuz. Biz bu yazıda dinamik olmayacak şekilde compile edeceğiz.</p><p>Nginx’te bir çok 3rd party modül bulunmakta. Nginx modül listesine <a href="https://www.nginx.com/resources/wiki/modules/">şuradan</a> ulaşabilirsiniz. Benim bu yazıda ihtiyaç duyup eklediğim modüller;</p><ul><li><a href="https://github.com/openresty/lua-nginx-module">ngx_http_lua_module</a></li><li><a href="https://github.com/openresty/set-misc-nginx-module">ngx_set_misc</a></li><li><a href="https://github.com/simpl/ngx_devel_kit">ngx_devel_kit</a></li></ul><p>Nginx’i Build edebilmek için gerekli kütüphaneler ise şöyle;</p><ul><li><a href="https://gcc.gnu.org/">GCC</a></li><li><a href="https://www.openssl.org/">OpenSSL</a></li><li><a href="http://www.pcre.org/">PCRE</a></li><li><a href="https://www.zlib.net/">Zlib</a></li></ul><p>Ben bu yazida nginx’i ubuntu 16.04 uzerinde compile edecegim. Gerekli komutlari ve kutuphaneleri diger linux dagitimlarina gore kucuk farkliliklarla tekrarlayabilirsiniz.</p><p>Compile etmeye başlamadan önce aşağıdaki komutlar ile paket yöneticisi source list’i ve sistem paketlerini güncelleyerek, C compiler’i yüklüyoruz. Nginx 1.11.2 sürümünün kaynak kodunu indirerek arşivden çıkartıyoruz.</p><pre>apt update &amp;&amp; sudo apt upgrade -y<br>apt install build-essential -y<br>wget <a href="http://nginx.org/download/nginx-1.11.2.tar.gz&#39;">http://nginx.org/download/nginx-1.11.2.tar.gz</a><br>tar zxvf nginx-1.11.2.tar.gz</pre><p>Bu library’leri source kodundan nginx’i compile ederken verebiliriz ancak ben sistem’e yükleyerek sistem library’lerini kullandırmayı tercih ettim. Keza nginx’e source code path’i verdiğimizde bu library’leri compile edecek ve bizim compile süremiz uzayacak belkide farkli dependency problemleri ile karşılaşıp işlerin uzamasına sebep olacaktır. Ancak bu library’lerin spesifik versiyonlarını kullanmayı tercih ederseniz nginx compile parametrelerine bu path’i belirtmeniz gerekecektir. Şimdi aşağıdaki library’leri sisteme yükleyerek hızlıca bu adımı geçiyoruz.</p><pre>apt-get install libssl liblz-dev libpcre3</pre><p>Sıra geldi nginx compile komutumuza. İlk olarak nginx source kodumuzu indirdiğimiz dizinde yani nginx klasöründe olduğumuzdan emin olmalıyız.</p><p>ls komutu çalıştırdığımızda configure Makefile gibi dosya ve klasörleri görmelisiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/858/1*dpBgk2Ggtbf8G_qFE0r3aA.png" /><figcaption>Nginx kaynak kodu indirdiğiniz taktirde bu klasörleri içermeli.</figcaption></figure><p>Aşağıda yazmış olduğum uzun komut aslında temelde configure dosyasının aldığı parametreleri içeriyor. Bu parametrelerden siz kendi ihtiyacınıza olan modülleri ekleyip çıkartabilirsiniz. Tabi bu eklediğiniz modüllerin varsa bağımlılıklarını da önceki adımlarda olduğu gibi yüklemelisiniz. Configure adımında aldığınız hatalar genelde paket bağımlılıkları yani environment sorunları olmakta. Bu adımı yazımızı takip ederek başarıyla geçtiğinizi düşünerek devam ediyoruz.</p><pre><em>./configure <br>--with-cc-opt=&#39;-g -O2 -fPIE -fstack-protector-strong -Wformat -Werror=format-security -Wdate-time -D_FORTIFY_SOURCE=2&#39; --with-ld-opt=&#39;-Wl,-rpath,/usr/local/lib,-Bsymbolic-functions -fPIE -pie -Wl,-z,relro -Wl,-z,now&#39; --prefix=/etc/nginx --conf-path=/etc/nginx/nginx.conf --http-log-path=/var/log/nginx/access.log --error-log-path=/var/log/nginx/error.log --lock-path=/var/lock/nginx.lock --pid-path=/run/nginx.pid --add-module=/opt/modules/ngx_devel_kit-0.3.0 --add-module=/opt/modules/lua-nginx-module-0.10.8 --add-module=/opt/modules/set-misc-nginx-module-0.31 --with-pcre --with-pcre-jit --with-ipv6 --with-http_ssl_module --with-http_stub_status_module --with-http_realip_module --with-http_auth_request_module --with-http_addition_module --with-http_dav_module --with-http_geoip_module --with-http_gunzip_module --with-http_gzip_static_module --with-http_v2_module --with-http_sub_module --with-stream --with-stream_ssl_module --with-threads --with-zlib</em></pre><blockquote><em>Build için kullandığımız komutları merak edenler için mukemmel bir cevap şurada Fatih Arslan tarafından verilmiş : </em><a href="https://stackoverflow.com/a/10961531"><em>https://stackoverflow.com/a/10961531</em></a></blockquote><p>Artık environment hazır olduğuna göre nginx’i build edebiliriz. Sonrasında sisteme yükleyeceğiz. Bunların ikisini tek bir komut ile aşağıdaki gibi yapabiliriz.</p><p>Yükleneceği yeri ise configure parametresi olarak geçmiştik.</p><pre><em>--prefix=/etc/nginx --conf-path=/etc/nginx/nginx.conf</em></pre><p>Build Nginx &amp;&amp; Install</p><pre><em>sudo make &amp;&amp; make install</em></pre><p>Bu komutun ardından /etc/nginx dizinini kontrol edebiliriz. Burada nginx’in build edilmiş hali çalıştırılmaya hazır bir şekilde bizi bekliyor olacak.</p><pre>/etc/nginx/sbin/nginx</pre><p>Bu path’de nginx executable binary dosyamız bulunuyor. Bunu komutu yazarak nginx’in default ayarlarında 80 portunu dinleyerek ayağa kalkmasını sağlamış oluyoruz. Tebrikler! Welcome to nginx!</p><p>Nginx ayaklandığına göre sırasıyla nginx configurasyonunu test edip reload etmek için aşağıdaki komutları çalıştırabilirsiniz. Bu komutları ister sbin dizini altında çalıştırın ister alias tanımlayarak heryerden erişin.</p><pre>nginx -t<br>nginx -s reload</pre><p>Ancak ben systemd komutlarını kullanmak istiyorum derseniz onunda çözümünü paylaşmadan bitirmeyelim.</p><p><a href="https://www.nginx.com/resources/wiki/start/topics/examples/systemd/">https://www.nginx.com/resources/wiki/start/topics/examples/systemd/</a></p><p>Benim bahsedeceklerim bu kadar. Sizlerde eksik yada hatalı yerleri bana geri bildirirseniz sevinirim. Karşılaştığınız problemleri sormaktan çekinmeyin. Esen kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f39d965cac21" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/nginx-kaynak-kodundan-kurulumu-ve-mod%C3%BCl-ekleme-f39d965cac21">Nginx kaynak kodundan kurulumu ve modül ekleme</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Docker intermediate containers]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/docker-intermediate-containers-dc40958fcb8b?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc40958fcb8b</guid>
            <category><![CDATA[docker-build]]></category>
            <category><![CDATA[intermediate-containers]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 08 Nov 2016 20:24:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-11-12T18:08:50.665Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Docker ile otomatize edilmis build pipeline’lariniz varsa ve bunlari jenkins gibi bir CI tool ile yonetiyorsaniz buyuk ihtimalle gunde onlarca kez image build ediyorsunuzdur. Ancak jenkins slave’lerinize baktiginizda birden bire kaynagi belirsiz dead container’lar olustugunu farketmis olabilirsiniz. Eger bu container’larin nereden geldigini bilmiyorsaniz yazimda sizin icin kisaca deginecegim.</p><p>Bu container’lar dockerfile’da yazdigimiz her run komutu icin build islemi sirasinda olusuturulur ve basarili bir sekilde calistigi takdirde kendiliginden silinir. Ancak build islemi sirasinda run komutu fail olursa, ki bu komut genellikle deterministik olarak calismasi garanti edilemez, bu komutun icra edildigi container docker-deamon tarafindan silinmez. Bu container aslinda image build ederken neden fail oldugumuzu debug edebilmek icin birakilir.</p><p>Bu container ile ilgili docker build parametrelerine goz atarsak iki rm secenegi goruyoruz.</p><p>— force-rm Always remove intermediate containers<br> — rm Remove intermediate containers after a successful build (<strong>default</strong> true)</p><p>Default ayarlarimizda docker deamon basarili bir image build isleminden sonra isi biten tum intermediate container’lari temizlemekte. Ancak image build sirasinda bir hata olursa build sirasinda olusturulan container silinmeden oylece birakilir. CI tool’lar gibi birden cok docker build isleminin gunde defalarda yapildigi bir ortamda bu container’lar zamanla siser ve container kirliligi olusturur. Bu nedenle jenkins’te yapilan build’ler icin zaten console log’da yeterli build bilgisi zaten mevcut oldugundan <strong>force-rm </strong>yapmak oldukca makul bir islem gibi gorunuyor (fikirlerinize acigim). Build komutlarimiza <strong>force-rm</strong> parametresini ekleyerek fail durumlarinda olusabilecek docker container’lar build’in sonlanmasiyla birlikte temizlenmis olur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc40958fcb8b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/docker-intermediate-containers-dc40958fcb8b">Docker intermediate containers</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Docker Nedir]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/docker-nedir-9297b71ae35?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9297b71ae35</guid>
            <category><![CDATA[oracle-vm]]></category>
            <category><![CDATA[sanal-makina]]></category>
            <category><![CDATA[docker-kurulumu]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 16 Dec 2015 20:10:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-02T12:19:07.505Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Docker günümüzde yaygın olarak kullanılan bir sanallaştırma teknolojisidir. Diğer sanal makinalardan ayrı olarak gelişmiş mimarisi ve esnek katman teknolojisi ile bir çok alanda ön plana çıkmıştır. Sanallaştırma teknolojileri ortam çeşitliliğinin getirdiği dezavantajları ortadan kaldırmak için geliştirilmiştir. Yaygınlaşmasıyla klasik bir yazılımcı sözü olan “localimde çalıştı” lafının da artık piyasadan silinmesine vesile olmuştur.</p><h4>Virtualbox varken neden Docker ?</h4><p>Sanalmakina mimarisine baktığımızda temelinde 3 katman ve her sanal makina içerisinde de 3 er katman bulunduğunu görürüz.</p><ul><li>Server</li><li>Host OS</li><li>Hypervisor</li></ul><p>Her vm için ise host OS üzerinde çalışan şu 3 katman vardır.</p><ul><li>Guest OS</li><li>Libs- Binary</li><li>Applications</li></ul><p>Docker mimarisinde ise GuestOS kavramı ve Hypervisor yerine tek bir katman oluşturularak HostOS ile Binary Library katmanına köprü atılmıştır. Bu köprü Docker Engine olarak adlandırılarak aşağıdaki grafikte görülmektedir.</p><p>[caption id=”attachment_2018&quot; align=”aligncenter” width=”509&quot;]</p><figure><img alt="docker_vs_vmware" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/509/0*9NVt01Su6S4IWHvu.jpg" /></figure><p>Docker ile VM mimarisi karşılaştırması[/caption]</p><p>Bu yapı sayesinde docker GuestOS kavramını sanallaştırmadan çıkararak herşeye yeni bir boyut getirmektedir. Docker Engine sayesinde vm boyutları küçülmüştür. Bunun getirdiği hız ve esneklik ile uygulamaların sanal ortamlar ile birlikte taşınması daha güvenilir deployment ve production ortamları sağlamıştır.</p><h4>Docker temel bilgileri</h4><p>Docker ile birşeyler yapmadan önce hangi terimleri içerdiğini ve ne anlama geldiklerini kısaca özetlemekte fayda var.</p><p>İmage : içerisinde uygulamaları barındıran container oluşturmak için kullanılan onceden hazırlanmış paketlerdir.</p><p>Container : İmagelardan türetilen host os üzerinde çalışan veya çalışmaya hazır ortamlardır.</p><p>Dockerfile : İmage üretmek için önceden belirlenmiş kuralları ve komutları içeren dockera özel dosya yapısı.</p><p><a href="https://hub.docker.com/">DockerHub </a>: Docker imageların paylaşıldığı community deposu diyebiliriz. Bir çok official image barındırılmaktadır.</p><h4>Docker nasıl kurulur ?</h4><p>Kurulum için oldukça fazla ortam var bu nedenle tek tek anlatmaya gerek duymadan size kaynağı veriyorum. Oldukça basit adımlarla docker kurulumunu gerçekleştirebilirsiniz.</p><p><a href="https://docs.docker.com/engine/installation/">About Docker Engine - Community</a></p><h4>Docker ile ilk adım!</h4><p>Docker kurulumunu başarıyla gerçekleştirdiysek artık birşeyleri sanallaştırmaya hazırız! Bir sonraki yazımda docker ile bir uygulamanın çalıştırılmasını anlatacağım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9297b71ae35" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/docker-nedir-9297b71ae35">Docker Nedir</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[GIT Komutlari ve Ileri Kullanim]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/git-komutlari-ve-ileri-kullanim-9198fbeef777?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9198fbeef777</guid>
            <category><![CDATA[git-commands]]></category>
            <category><![CDATA[git-remote]]></category>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <category><![CDATA[git-snapshots]]></category>
            <category><![CDATA[git-kullanimi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Aug 2015 16:23:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-02T12:19:36.818Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Git sisteminin efektif kullanılabilmesi için nasıl çalıştığının anlaşılması gereklidir. Git ile diğer versiyon kontrol sistemleri arasında çok az farklar olmakla birlikte git’in getirdiği kolaylıklar ve kullanıcı arayüzü farklılıkları ilerleyen zamanlarda farkedilmektedir. Bu nedenle git kullanımının derinlerine inebilmek için tüm mekanizmanın iyi çözümlenmesi gereklidir.</p><h4>3.1.1. Snapshots</h4><p>Git’in diğer versiyon kontrol sistemlerinden en büyük farkı, git data odaklı olarak çalışır. Konsept olarak bakılırsa, bütün diğer sistemler dosya tabanlı değişikliklerin bilgilerini saklar. Bu sistemlere örnek olarak Bazaar, Perforce, Subversion gibi sistemler gösterilebilir. Şekil 3.4&#39;te diğer sistemlerin kontrol yapıları gösterilmiştir.</p><figure><img alt="VCS" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*m6X3yS32pa6pj4i_.png" /></figure><p>Şekil 3.4: Diğer versiyonlama sistemlerinin değişiklik gözlemlemesi</p><p>Git değişiklikleri bu şekilde saklamaz. Bunun yerine, her bir versiyon için dosya sisteminin bir snapshot’ını alır. Bu sayede her commit için projenin durumu bütünleşik olarak tutulmuş olur. Git temelde commit edilen an için projenin nasıl bir durumda olduğunu kaydeder. Diğer sistemler ise dosyanın hangi durumda olduğunu kaydeder. Şekil 3.5&#39;te git’in versiyonlama yapısı gösterilmiştir.</p><figure><img alt="GIT VCS" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/993/0*XccbdELBD39PtLQa.png" /></figure><p>Şekil 3.5: Git versiyonlama yapısı</p><h4>3.1.2. Integrity</h4><p>Git üzerinde yapılan herşey check-sum metodu ile kontrol edilir ve saklanır. Git’in bilgisi haricinde bir dosyayı düzenlemek yada silmek imkansızdır. Git haricinde yapılan değişiklikler kabul edilmez ve engellenir. Bu sayede veri kaybının önüne geçilmektedir.</p><p>Git’in kullandığı bu mekanizmaya SHA-1 hash denir. Sha-1 hash 40 karakter uzunluğunda string ve hexadecimal karakter karışımından oluşur. İçerik ve dosya yapılarının hesaba katılarak oluşturulan bu sha-1 hashi her bir commit için saklanarak projenin bütünlüğü güvence altına alınır.</p><h4>3.2. Git Temel Kullanımı</h4><p>Git uygulaması işletim sistemine göre kurulum yaparak kullanıma hazır hale getirilir. Projenin oluşturulacağı dizinde aşağıdaki komut yazılarak boş bir repository oluşturulur. Bu işlemler local bilgisayarda gerçekleştirilir.</p><p>“git init”</p><p>Git init ile boş repository oluşturulduktan sonra isteğe bağlı olarak bir remote eklenebilir. Remote eklemenin amacı repositoryebaşka local bilgisayarlardan erişebilmektir. Aynı zamanda olası bir local bilgisayar arızasında projenin güvenliğini sağlamakla birlikte birden fazla geliştiricinin aynı proje üzerinde çalışmasını sağlamaktadır. Git local repositorymizi yüklemek için github üzerinden bir hesap ile remote repository açabiliriz. Github üzerinden açılmış bir remote repository’nin eklenmesi aşağıdaki kod ile gerçekleştirilmektedir.</p><p>“git remote add [repo-name] <a href="https://github.com/pekermert/demo-repo.git">https://github.com/pekermert/demo-repo.git</a>&quot;</p><p>Yeni remote eklendikten sonra yapılan değişikliklerin uzaktaki sunucuya gönderilmesi gereklidir. Bu işlem genellikle saatlik yada günlük olarak yapılır. Her committen sonra remote sunucuya gönderim yapmak hatalı commit gibi durumları geri almayı zorlaştırır. Bu nedenle commitlerinincelenip emin olunduktan sonra remote sunucuya aktarılması daha doğru olacaktır.</p><h4>3.2.1. Değişikliklerin Remote Üzerine Aktarımı</h4><p>Local git repositorysi üzerinde değişiklikleri kaydetmek için commit yapısını kullanırız. Commitler localde sıra ile kaydedilerek her biri için hash değeri atanır. Tüm bu commitlerin remote sunucu üzerine aktarımı ile geliştirilme yapılan kısımlar diğer geliştiricilerle paylaşılmış olur. Aşağıdaki kod yapısı ile değişikliklerin git üzerinde kaydedilmesi ve commit ile remote sunucuya aktarılması işlemleri gösterilmektedir.</p><p>“git add *”</p><p>“git commit -m ‘first commit description’”</p><p>“git push origin master”</p><p>İlk kısımda (*) ile tüm dosya tiplerinin değişiklik durumlarını kaydettiğimizi bildiriyoruz. İsteğe bağlı olarak sadece değişiklik yapmak istediğimiz dosyalarıda ekleyebiliriz. İkinci kısımda commit yapısı görülmektedir. Commit mesajı tırnak içinde m parametresi ile yazılmaktadır. Son kısımda ise push komutu ile origin isimli remote serverın master branchine değişiklikler kaydedilmektedir.</p><h4>3.2.2. Remote Üzerindeki Değişikliklerin Local’e Aktarımı</h4><p>Proje geliştirirken birden fazla geliştirici birbirilerinin yaptığı geliştirmeleri takip etmek ister. Bu nedenle projenin en güncel halinin remote sunuculardan çekilmesi gerekir. Proje remote üzerinde yönetilerek birleştirme işlemleri gerçekleştirilir. Projenin son versiyonu tek bir branch üzerinde , genellikle master branch, toplanarak geliştirmeye yan branchlerden devam edilir. Geliştiriciler projenin güncel halini aşağıdaki komut ile master branchi üzerinden çekebilirler.</p><p>“git fetch origin”</p><p>Yapılan değişikliklerin doğru bir şekilde çekilebilmesi için local repositoryde remote üzerine yazılmamış commitlerin bulunmaması gereklidir. Daha öncede belirtildiği gibi git’in bilgisi dahilinde olmayan değişiklikler önlenir ve bu sayede veri bütünlüğü korunur. Eğer yapılan değişiklikler git’e kaydedilmeden yeni veriler çekilmek isteniyorsa git bu verilerin merge edilmesi gerektiği uyarısını verir. Dosyalar merge edilerek yeni commitler oluşturulur. Projenin bütünlüğü korunmuş olur.</p><h4>3.2.3. Git ile Etiketleme</h4><p>Bir çok versiyon kontrol sistemleri gibi git’te spesifik tag noktoları oluşturmaya imkan tanımaktadır. Taglar geçmiş versiyonların yönetiminde büyük önem taşıyan belirteçlerdir. Genellikle, release adı verilen yazılım yayınlanan versiyonları için taglar kullanılır. Aşağıda gösterilen kod ile mevcut tagların listesinin shell üzerinde çıktı olarak alınması incelenmektedir.</p><p>“git tag”</p><p>“$ v0.1”</p><p>“$ v1.3”</p><h4>3.2.3.1. Yeni Etiketlerin Oluşturulması</h4><p>Git temel olarak iki tip etiketleme kullanımı; önemsiz ve açıklamalı. Bu tagların ingilizce karşılıklarıyla kullanılması daha doğru olacaktır. Önemsiz taglar git üzerinde lightweight, açıklamalı taglar ise annotated olarak belirtilir. Lightweight taglar projedeki değişikliklerin aksine yalnızca spesifik bir commit’i işaretlemek için kullanılan taglardır.Annotated taglar ise bir açıklama, isim , tarih, email içeren ve içeriğinin imzalanabilir olduğu taglardır. Tavsiye edilen annotated tag kullanımıbüyük değişikliklerin ve açıklama gerektiren commitlerin işaretlenmesi içindir. Aşağıdaki kod ile bir annotated tag oluşturma işlemi incelenmiştir.</p><p>“git tag -a v1.4 -m ‘my version 1.4’”</p><p>Eğer bir annotated tag imzalanmak isteniyorsa “-a” parametresi yerine “-s” parametresi eklenebilir. Bu parametre ile eklenen taglar için bir kullanıcı adı , email ve anahtar değer üretilmelidir. Aşağıdaki kod ile imzalanmış tag örneği incelenmiştir.</p><p>“git tag -s v1.5 -m ‘my signed 1.5 tag’”</p><p>“You need a passphrase to unlock the scret key for</p><p>user: ‘KTU CENG &lt;ktuceng@gmail.com&gt;’</p><p>1024-bit DSA key, ID F721C43A, created 2015–05–12&quot;</p><p>Tüm bunların yerine küçük bir değişikliği için etiketleme yapılacaksa lightweight taglar tercih edilmelidir. Bu taglar çoğunlukla basit commit değişiklikleri için kullanılır. Aşağıdaki kod ile basit bir lightweight taglama örneği incelenmiştir.</p><p>“git tag v1.4-lw”</p><p>“v1.4-lw”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9198fbeef777" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/git-komutlari-ve-ileri-kullanim-9198fbeef777">GIT Komutlari ve Ileri Kullanim</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Amazon Web Services Webinar]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/amazon-web-services-webinar-4039e401abc0?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4039e401abc0</guid>
            <category><![CDATA[ec2]]></category>
            <category><![CDATA[bulut-bilişim]]></category>
            <category><![CDATA[amazon-web-servis]]></category>
            <category><![CDATA[cloud-computing]]></category>
            <category><![CDATA[aws]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 15 Aug 2015 13:02:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-02T12:19:34.378Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Amazon web servisleri dünyasında hangi teknolojilerin nasıl çalıştığına oldukça detaylı bir şekilde değinilmiş bir webinarı sizlerle paylaraşarak bu alandaki yazılarımızın geleceğini bildirmek istedim. AWS son zamanlarda yakından takip ettiğim ve üzerine yoğunlaştığım bir bulut teknolojisi. Bu konuda edindiğim deneyimleri yazmaya çalışarak neredeyse hiç bulunmayan türkçe amazon kaynağını oluşturmaya çalışacağım. Burada ingilizce bir webinarı bulabilirsiniz. İyi seyirler.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FDERzYnthq1s%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DDERzYnthq1s&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FDERzYnthq1s%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dadafcac33270eef9eb08c5f710ac55d/href">https://medium.com/media/dadafcac33270eef9eb08c5f710ac55d/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4039e401abc0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/amazon-web-services-webinar-4039e401abc0">Amazon Web Services Webinar</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[GIT Versiyon Kontrol]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/git-versiyon-kontrol-75673abb0140?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/75673abb0140</guid>
            <category><![CDATA[github]]></category>
            <category><![CDATA[git-yapilari]]></category>
            <category><![CDATA[git-komutlari]]></category>
            <category><![CDATA[git-control]]></category>
            <category><![CDATA[git]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 08 Aug 2015 16:14:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-02T12:19:28.595Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Versiyon kontrol sistemi yazılım dünyasında oluşturulmuş büyük devrim niteliğine sahip araçlardan biridir. Linux çekirdeğinin geliştirilmesinde kullanılmak amacı ile Linux Torvalds tarafından bizzat geliştirilmiş olup şuanki pazar payının %30&#39;larda olduğu bilinmektedir. [7] Git adıyla anılan bu versiyon kontrol sisteminde yerel bilgisayar ve uzakta bir bilgisayar olmak üzere iki farklı ortama sahiptir.</p><p>Yerel bilgisayar üzerinde git kurularak proje geliştirilmesinde önemli adımlar “commit” adı ile anılan kayıtlara geçilir. Geliştirme sürecinde her basamak commit edilerek projenin gelişim süreci kontrol altına alınmış olur. Tüm değişiklikleri versiyon olarak tek tek kaydederek olası bir gereklilik durumunda eski versiyonlara dönmeye olanak sağlar. Güvenlik amacıyla ve takım çalışmalarında uzak sunucuda git repository paylaşımı yapılmaktadır.</p><p>Git sunucusu üzerinden public veya private olarak iki tür ayar yapılabilmektedir. Private olması durumunda sadece sunucuya erişimi olan kişiler git repository’sini indirebilmektedirler. Repositoryi indiren kişiler projenin tüm versiyonlarınıda indirmiş olurlar.</p><h4>3.1. Git Yapı Türleri</h4><p>Git ile 3 farklı yapı oluşturulabilmektedir. Bu yapıların kendilerine özgü getirileri bulunmaktadır.</p><h4>3.1.1. Local Versiyon Kontrol Sistemleri</h4><p>Bir çok insan versiyon kontrolü için proje dosyalarını kopyalayarak isimlendirme yöntemini seçer. Bu yöntem oldukça basittir ve başlarda kolay gelir. Ancak ilerleyen zamanlarda versiyonlama işlemi zorlaşır ve versiyonlar arası karışıklıklara yol açabilir. Git ile bu yöntemlerin aksine oldukça basit ve kullanıcıyı yormayan bir yapı kurulabilmektedir. Local bilgisayarda proje için yapılan her commit mesajını bir versiyon olarak tutar ve bu commit değerine hash ataması yapılır. Hash ataması sayesinde her versiyon bir diğerinden ayırt edilir. Tarihsel sıra ile tutulan versiyonlar arası geçiş yapmakta bir git komutu kadar kolaydır. Ayrıca versiyo geçmişini görüntüleme imkanı sağlar. Local bir versiyonlama sisteminin diyagramı Şekil 3.1 de gösterilmiştir.</p><figure><img alt="Local" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/422/0*fsdKLqFngWXyNWT1.png" /></figure><p>Şekil 3.1: Local versiyon kontrol diyagramı</p><h4>3.1.2. Merkezi Versiyon Kontrol Sistemleri</h4><p>Bazı durumlarda geliştiriciler birbirleriyle etkileşimde olmak isterler. Geliştirilen projenin ortak bir repositoryde tutularak birden çok geliştiricinin aynı repository üzerinde çalışması yöntemine dayanan bu tasarım kısaca CVS olarak adlandırılmaktadır. CVS yapısının gösterildiği Şekil 3.2 diyagramı aşağıdadır.</p><figure><img alt="Central VCS" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*yLp2apQR16s3gSb-.png" /></figure><p>Şekil 3.2: Merkezi versiyon kontrol diyagramı</p><p>Merkezi versiyon kontrol sisteminin bir çok avantajı bulunmaktadır. Örnek olarak herkesin projede belirli oranda katkı sağladığını düşünecek olursak. Yöneticinin kimin hangi işi yaptığı konusunda fikir sahibi olmasına olanak tanır. Bu sayede projenin hangi aşamalarından kimin sorumlu olduğu takip edilebilir.</p><p>CVS’in problemlerinden biride tek bir merkezi sistemin arızalanması durumunda tüm geliştiricilerin etkileşimi durur ve iş sürecinde aksama yaşanır. Veri kaybı yaşanması olasıdır.</p><h4>3.1.3. Dağıtık Versiyon Kontrol Sistemleri</h4><p>Dağıtık versiyon kontrol sistemleri kısaltılmış adıyla DVCS olarak anılır. DVCS sistemlerde merkezi bir repository yoktur. Bu nedenle veri kaybı önlenmiştir. Dağıtık versiyonlama sistemlerinde tüm kullanıcılar ve master bilgisayar aynı düzeydedir. Yazılımın tüm versiyonları her bir repositoryde tutulmaktadır. Bu nedenle merkezi sistemlere göre güvenlik ve etkileşim daha gelişmiştir. Dağıtık versiyon kontrol sistemlerinin diyagramı Şekil 3.3&#39;te gösterilmiştir</p><figure><img alt="Distributed" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*IgfKpQb4mSIywX0i.png" /></figure><p>Şekil 3.3: Dağıtık versiyon kontrol sistemleri diyagramı</p><p>Dağıtık versiyon kontrol sistemlerinde karşılaşılan en büyük sıkıntı senkronizasyon ve veri paylaşımıdır. Git üzerinde yapılan karşılıklı değişiklikler aktarılırken birleştirme işlemi yapılmalıdır. Bu nedenle geliştiricilerin sürekli olarak merkezi sisteme senkronizasyon yapmaları gerekir. Yapılan değişiklikler farklı branchlerde aktarılarak ana branche birleştirilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=75673abb0140" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/git-versiyon-kontrol-75673abb0140">GIT Versiyon Kontrol</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Python Virtual Environment]]></title>
            <link>https://medium.com/devopstr/python-virtual-environment-8d50f5bae0d7?source=rss-d9c094a10fdc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8d50f5bae0d7</guid>
            <category><![CDATA[python-sanal-ortam]]></category>
            <category><![CDATA[venv]]></category>
            <category><![CDATA[python]]></category>
            <category><![CDATA[python-proje]]></category>
            <category><![CDATA[python-versiyon-kontrol]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Peker Mert Oksuz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 03 Aug 2015 16:11:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-08-02T12:19:21.432Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Virtual environment python projelerinde izole bir ortam hazırlamaktadır. Birden fazla proje için kullanılabilecek paket çakışmaları ve versiyon uyuşmazlıklarının önüne geçebilmek için birbirinden bağımsız python environmentlarının oluşturulması gerekir. Örnek olarak bir projede iki farklı python uygulamasının çalıştığını ve bunların birinin bağımlılıklarından ötürü python 3 ile geliştirildiğini diğerinin ise python 2.7 versiyonu ile geliştirildiğini düşünelim. Buradaki python versiyonlarının çakışmasını farklı environmentlar oluşturarak engelleyebiliriz.</p><p>Virtual environment oluşturmanın sadece çakışmalara değil daha kolay yönetilmeyede katkısı vardır. Sunucu üzerinde paketlerin izole olarak tutulması ile projelerden birinin silinmesi durumunda hangi paketlerin sileneceği konusunda seçilim yapılmasına gerek kalmamaktadır. Projeyi environmentı ile birlikte silerek diğer projeleri etkilemeden tüm paketlerini temizlemek mümkün.</p><h4>1. Virtual Environment Kurulumu</h4><p>Virtual environment yükleme işlemi python paket yükleyicisi ile gerçekleştirilmektedir. Python paket yükleyisine virtual environment kurmak için aşağıdaki komutun yazılması yeterlidir.</p><p>“sudo pip install virtualenv” [6]</p><p>Virtual environment’ın yüklü olduğundan emin olmak için işletim sistemine bağlı olarak komut satırını açıp aşağıdaki kodun çıktısının gözlemlenmesi gerekir.</p><p>“virtualenv — version” [6]</p><p>Eğer kodun çıktısında sisteminizde yüklü olan virtual environment versiyon bilgisini görünüyorsa yükleme işlemi başarı ile gerçekleşmiştir. Eğer komutun çıktısı “virtualenv: command not found” ise yükleme işlemi tekrar uygulanarak hata bulunmalıdır.</p><h4>2. Virtual Environment Temel Kullanımı</h4><p>Virtual environmentı kuracağınız projenin dizinine yakın bir dizinde kurulum işlemi yapılması genel olarak kabul edilen yöntemdir. Projenin bir üst dizini yada proje dizini uygun bir ortamdır. Proje dizininde aşağıdaki komutu çalıştırarak yeni bir environment yaratılabilir.</p><p>“virtualenv env_name”</p><p>Yukarıdaki komut ile env_name adında bir virtualenv klasörü oluşturulur. Oluşturulan klasörün içerisinde bin, include, lib, local klasörleri bulunmaktadır. Environmentı aktif hale getirmek için bin klasörü altındaki activate dosyasına source komutuyla erişilmelidir.</p><p>“source /env_name/bin/activate”</p><p>Yukarıdaki komut çalıştırıldığında komut satırında sistem adının sol tarafında parantez içerisinde geçerli environment adı yazacaktır. Environmentın içerdiği paketler yalnızca bu gösterimin olduğu shell’de geçerlidir.</p><p>Geçerli environmentı sonlandırmak için deactivate komutunu virtual environmentın geçerli olduğu shell üzerinde yazmamız yeterlidir. Virtual environmentın geçerli olduğu tüm shell birimlerinde yüklenen python paketleri o environment içerisinde geçerli olacaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8d50f5bae0d7" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/devopstr/python-virtual-environment-8d50f5bae0d7">Python Virtual Environment</a> was originally published in <a href="https://medium.com/devopstr">YazılımPortal</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>