<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Duygu Rabia Keyf on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Duygu Rabia Keyf on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@duygurabiakeyf?source=rss-4f333693045a------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Vy_U2tRsUK2lGduYwRS4ZQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Duygu Rabia Keyf on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@duygurabiakeyf?source=rss-4f333693045a------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 18:06:52 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@duygurabiakeyf/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[İyi biri miyim, yoksa henüz yeterince sınanmadım mı?]]></title>
            <link>https://duygurabiakeyf.medium.com/i%CC%87yi-biri-miyim-yoksa-hen%C3%BCz-yeterince-s%C4%B1nanmad%C4%B1m-m%C4%B1-c8be90c7b462?source=rss-4f333693045a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c8be90c7b462</guid>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Duygu Rabia Keyf]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 28 Jul 2026 14:07:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-29T11:09:04.270Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>İyi Biri Miyim, Yoksa Henüz Yeterince Sınanmadım Mı?</h3><h4><strong><em>Ahlaki Talih</em></strong></h4><p>Sosyal medya üzerinden karşıma çıkan bir paylaşım, beraberinde birçok konuyu yeniden sorgulamama neden oldu.</p><blockquote>“İyi biri miyim, yoksa henüz yeterince sınanmadım mı?”</blockquote><p>Kiranı bir gün dahi geciktirmemiş olmak, geçim mücadelesi vermediğin bir hayatta erdem sayılır mı?</p><p>Dürüstlüğün, hukuka bağlılığın ya da ilkelerinden ödün vermeyişin… Bunlar gerçekten yalnızca karakterinin ürünü mü? Yoksa seni her düştüğünde ayağa kaldıracak bir aileye, iyi bir eğitime, ekonomik güvenceye ya da ikinci bir şansa sahip olmanın görünmeyen bir katkısı mı var?</p><p>Kendimizi çoğu zaman yaptıklarımız üzerinden tanımlarız. Oysa kim olduğumuzu belirleyen yalnızca yaptıklarımız değildir; hiç yapmak zorunda kalmadıklarımız da bunun bir parçasıdır. Çünkü insanın karakteri, yalnızca geçtiği sınavlarla değil, hiç karşısına çıkmamış sınavlarla da şekillenir.</p><p>Gerçekten hiç yalan söylemedim mi? Yoksa beni gerçeği gizlemeye mecbur bırakacak kadar büyük bir korkuyla hiç yüzleşmedim mi?</p><p>Bugüne kadar yanlış yapmamış olmam, gerçekten benim erdemim mi? Yoksa hayat, beni değerlerimden vazgeçmeye zorlayacak kadar ağır koşulları hiç karşıma çıkarmadı mı?</p><p>Neden aynı hata, herkes için aynı sonuca yol açmıyor?</p><p>Karakter dediğimiz şeyin içinde, hayatın ve talihin payı ne kadar?</p><p>“Ben bunu asla yapmazdım.” derken aslında neye güveniyoruz? İlkelerimize mi? Yoksa o ilkeleri çiğnemenin gerçek bedelini henüz hiç ödemek zorunda kalmamış olmamıza mı?</p><p>İşte felsefede “ahlaki talih” (<em>moral luck</em>) tartışması tam da bu sorunun etrafında döner.</p><p>1970&#39;lerde Bernard Williams ve Thomas Nagel, şu soruyu ön plana çıkardı: “Bir insanı ahlaken yalnızca kontrol edebildiği şeyler üzerinden mi yargılarız?”</p><p>Gündelik hayatta bunun cevabı çoğu zaman hayırdır. Çünkü verdiğimiz kararlar, o kararların sonuçları ve hatta nasıl bir insana dönüşebildiğimiz; yalnızca irademizden değil, kontrolümüz dışında gelişen sayısız etkenden de beslenir.</p><p>Peki ya bazı insanlar için “doğru” olanı seçmek daha mı kolaydır?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MVTyZWGpIwl3ZEzpwLH1Zw@2x.jpeg" /><figcaption>Photo by <a href="http://quantumdoughnut.com/">Stephen Harlan</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Güvenli bir aile, maddi destek, nitelikli bir eğitim, hata yaptığında seni tutacak insanlar, gidebileceğin başka bir ev ya da bulabileceğin yeni bir iş…</p><p>Bunlar insana sadece konfor sağlamaz. Aynı zamanda ahlaki davranabilmek için seçenek de yaratır.</p><p>İşinden ayrılma kararı almak her daim “kendine saygı duymak ”mıdır?</p><p>Bir insan için istifa etmek, haksızlığa boyun eğmemektir. Bir başkası içinse kira, çocuklarının ihtiyaçları, borçları ya da ailesinin geçimidir. Aynı karar, iki kişi için bambaşka bedeller anlamına gelir. Ahlaki talihin “koşul talihi” dediğimiz yönü tam da budur: İnsanlar seçmedikleri hayat koşulları nedeniyle birbirinden çok farklı ahlaki ikilemlerle karşılaşırlar.</p><p>Öyleyse erdem dediğimiz şeyin ne kadarı gerçekten imkâna dayanıyor?</p><p>Doğruyu söylemek, itiraz etmek, ilişkiyi terk etmek, haksız bir düzenin parçası olmayı reddetmek…</p><p>Bunların hepsi değerli seçimlerdir. Ama belki de önce şu soruyu sormamız gerekir:</p><p>Bu davranışı, bedelini ödeyebilecek durumda olduğum için mi yapabildim?</p><p>Aynaya baktığımızda, çoğu zaman kendimizi yaptıklarımız üzerinden değerlendiririz. Cesaretimizi, dürüstlüğümüzü, tutarlılığımızı ya da bağımsızlığımızı, aldığımız kararlar ve yaptığımız tercihler üzerinden anlamlandırırız.</p><p>Peki ya hiç karşılaşmadığımız seçimler?</p><p>Hiç maruz kalmadığımız baskılar?</p><p>Bizi bütünüyle değiştirebilecek ama yaşamımızın kıyısından bile geçmemiş ihtimaller?</p><p>Ahlaki talih, aynadaki yansımamızın bütün hikâyeyi anlatmadığını hatırlatır. Bu elbette “kimse yaptıklarından sorumlu değildir” anlamına gelmez.</p><p>Bir davranışı yanlış bulabilir, eleştirebilir, sınır koyabilir ve hesap sorabiliriz. Ancak bir eylemi değerlendirmekle, o eylem üzerinden bir insanın bütün ahlaki değerini belirlemek aynı şey değildir. Bağlam hiçbir yanlışı masumlaştırmaz ama bağlamı tamamen görmezden gelen bir yargı da adalet üretmez.</p><p>Öyleyse ihtiyat (tedbir), yargılamaktan kaçınmak değildir.</p><p>İhtiyat, bir yargıya varmadan önce kendi hayatımızın bize tanıdığı imkân ve güvenliği de hesaba katmaktır.</p><p>“Ben olsam asla yapmazdım” demeden önce belki de şu soruyu sormalıyız:</p><p><em>Ben, gerçekten onun koşullarında olsaydım; onun korkularını taşısaydım, onun seçenekleriyle sınırlansaydım ve onun ödemek zorunda kaldığı bedelleri ödeseydim de aynı kişi kalabilir miydim?</em></p><p>Ahlaki talih, insanın kendisi hakkında anlattığı en güvenli hikâyeyi sarsar. Çünkü belki de en büyük yanılgımız, karakterimizi henüz ciddi biçimde sınanmamış bir hayatın üzerine inşa edip bunu bütünüyle kendi başarımız sanmaktır.</p><p>Belki de yargının bittiği, ihtiyatın başladığı yer tam burasıdır.</p><p>Bugün “karakterim” sandığım o tertemiz duruş, gerçekten bana mı ait? Yoksa hayatın bana henüz sormadığı, sormaya fırsat bulamadığı ya da sormaya hiç gerek duymadığı soruların sessiz bir sonucu olabilir mi?</p><p>Aynaya bakıp kendine paye vermek yerine, hafif bir gülümsemeyle “bugüne kadar iyi idare etmişim” diyebilen aklıselimler için…</p><p><strong><em>Duygu</em></strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c8be90c7b462" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ted Bundy’nin Suçu Ne?]]></title>
            <link>https://duygurabiakeyf.medium.com/ted-bundynin-su%C3%A7u-ne-ef8b85f3947d?source=rss-4f333693045a------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef8b85f3947d</guid>
            <category><![CDATA[criminal-justice]]></category>
            <category><![CDATA[psicologia]]></category>
            <category><![CDATA[serial-killers]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Duygu Rabia Keyf]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 03 Jul 2022 23:49:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-03T23:49:54.187Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Seri Katil / Bir Psikolojik Profilleme Denemesi</p><p>Öncelikle psikolojik profilleme yaparken nasıl bir yaklaşımda bulunuyoruz bundan bahsedeceğim. Profil çıkarmadaki en önemli soru “ne tür insanlar, ne tür eylemler gerçekleştirir?” sorusudur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/184/1*TuQr2QLVMCdGdrYPPSHoCQ.jpeg" /></figure><p>Bundy, 1946–1989 yılları arasında yaşamış ve 1989 yılında idam edilerek öldürülmüş bir birey. Bundy, hayatı boyunca birçok psikososyal krizle karşılaşıyor. Bu krizlerin bir çoğu sağlıksız bir şekilde çözülüyor. Her sağlıksız çözüm bir sonraki aşamaya daha büyük patolojilerle, daha büyük uyumsuzluklarla geçmesine yol açıyor. Doğumundan ölümüne kadar her gelişimsel dönemi olumsuz, bir sonraki dönemi daha olumsuz bir şekilde ilerlemiştir. Bu yüzden Bundy dünyada suçlu profilleme çalışmalarına yön vermiştir. Ruh sağlığı çalışanları olarak psikolojik profillemede sadece psikolojik argümanlardan yararlanmayız. Aynı zamanda davranış bilimlerinden, sosyal bilimlerden ve fiziksel kanıtlardan yararlanırız.</p><p>Psikolojik Profilleme yaparken psikolojideki 3 tane kuramdan yararlanıyoruz. Bunun bir tanesi Freud’un psikosoyal gelişim kuramı, diğeri Meleni Klein’ın nesne ilişkileri kuramı. Bir de en çok üzerinde durduğumuz bizlerin profesyonel dünyada daha çok çalıştığımız ve bugün de kaynağını alacağımız Erikson’un psikososyal gelişim kuramı. Bu üç kuram bir suçlunun psikolojik profillemesini yaparken kendimizin teorik olarak üzerinde durduğumuz kuramlardır.</p><p>Daha çok sosyal argümanlarında işin içinde olduğu, yaşanılan çevre, rol-model, okul durumu, başarı, kariyer, iş.. yani sosyal krizlerinde işin içinde olduğu konular bir insanın suç geliştirmesinde önemli olduğu için Erikson’un psikososyal gelişim kuramı bizler için öncelikli oluyor.</p><p><strong>Erikson,’un Psikososyal Gelişim Kuramı:</strong></p><p><strong>Psiko-Sosyal:</strong> “Psikoloji” ve “sosyal” kelimelerinin birleşiminden oluşan bu tanım, insanın çevre faktörlerinden etkilenen ve ruhsal açıdan çeşitli evrelere ayrılan yaşamını ifade eder.</p><p>Erik Erikson, insanın sağlıklı bir ruh haliyle gelişebilmesi için 8’e ayırdığı her bir dönemde çeşitli hedeflerini tamamlaması gerektiğini savunuyor. Bu hedefleri ise çatışmalar ve sonuçlar oluşturuyor.</p><p>Yani, 8 evreye ayrılan hayatımızın her evresinde farklı çatışmalarla karşılaşacağımızı ve bu çatışmaları başarılı bir şekilde atlatmamız gerektiğini söylüyor. Çatışmalarla hangi ölçüde başa çıkabiliyorsak kişilik gelişimimiz de o ölçüde başarılı olacaktır. Bununla birlikte, bir dönemin çatışmalarıyla ne derece başa çıkabilirsek; bir sonraki döneme de o derece hazırlanmış olacağımızı söylüyor.</p><p>Yaşanan çatışmaları aşamazsak bir sonraki dönemde farklı zorluklarla karşılaşacağımızı ve geriye dönüp, geçmiş dönemdeki çatışmalarımızın bıraktığı hasarları telafi etmekte zorlanacağımızı ifade ediyor. Bununla birlikte Erikson, sağlıklı bir yaklaşım ile bireyin kişilik bozukluklarının sonraki dönemlerde de telafi edilebileceğini söylüyor.</p><p><strong>Bu hususta çok önemli 2 madde var:</strong></p><ol><li>Herhangi bir dönemin aşılamayan çatışmaları er ya da geç aşılmalıdır. Eğer psikososyal kriz çözülmezse uyumsuzluk baş gösterir. Aşılmayan çatışmalar ömür boyu kişinin psikolojisini tehdit etmektedir.</li><li>Psikososyal gelişim evrelerinde (birazdan bahsedeceğim) çocukluk ve ergenlik dönemleri oldukça önemlidir.</li></ol><p><strong>Psikososyal Gelişim Evreleri ve Bundy’nin Hayatının İncelenme</strong>si</p><p><strong>1.Gelişim Evresi: Temel Güven Karşısında Güvensizlik (0–1,5 yaş)</strong></p><p>Bu dönemde insanların güven duygusunu geliştirmeli gerekmektedir. Eğer güven duygusunu geliştiremezsek güvensizlik gelişir. Bundy’i incelersek, Bundy planlanmamış bir gebelik sonucu, gayrimeşru bir çocuk olarak doğmuştur. Doğumdan sonraki dönemde annelerin kalabildiği ve çocukların bakımlarının yapıldığı bir yerde doğuyor. Daha sonra büyükannesi ve büyükbabasının olduğu yere taşınıyor. Annesinin Bundy tarafından abla olarak bilinmesi, büyükannesinin ve büyükbabasının ise anne baba olarak bilinmesi bizim bu dönme ait psikolojik profillemedeki en kritik bilgidir.</p><ul><li>Bir insan babasının ya da annesinin kim olduğuna dair bir bilgi sahibi değilse ve tutarlı bir bağlanma ve güven duygusu alamazsa psikososyal kriz geliştirir.</li></ul><p>Bizim bebeklik döneminde güvene dair aldığımız bilgi, bizde özgüven hem de benlik saygısı oluşturur. Eğer biz iyi bir özgüvene ve benlik saygısına sahipsek erişkin yaşlarda işlerin iyi gideceğine dair inanca da sahip oluruz. Yani erişkinlik döneminde olayların iyi yönlerini görebilmek yine bebeklik dönemindeki sağlıklı bir güven ilişkisinin kurulmasıyla ilişkilidir. Bundy’ de bunlar gelişmemiştir.</p><blockquote>Biz bir kimseye bebeklik döneminde sağlıklı bir bağlanma şansı tanıyamazsak, güven ilişkisi kurabileceği ebeveyn tanıyamazsak bu kişiler erişkinlik yaşlarında güvensiz, öz benliği öz saygısı düşük birey olarak karşımıza çıkar. Bunu Bundy örneğinde de görebiliyoruz.</blockquote><p>Bundy erişkinlik döneminde dış dünyasına baktığı zaman güvenilir ve güvenilmez olarak bir karmaşa yaşıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*Z4Tgy1-r9t7eGGU2ZT0V5A.jpeg" /></figure><blockquote>Bundy itiraflarından birinde “İnsanlarla bağlantı kuramıyorum. Kadınlara gülümseyerek çekici davranıyor ve onlara kapı açıyor ama temel ilişkilerde bunu yapamıyorum. Kendimde bir sorun görüyorum. “</blockquote><p>Bundy fiziksel olarak aslında yakışıklı diyebileceğimiz bir tip. Atletik ve mavi gözlü bir kişi. Ve kurbanları genellikle 15–25 yaş arası kızlar oluyor. Çoğunlukla üniversite ya da kolej öğrencisi ve genellikle en güzel kızları seçiyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/354/1*H34l24C25v_WRfxwVscEUA.jpeg" /></figure><p>Peki nasıl yapıyor? Üniversitenin bahçesinde yan tarafında arabasıyla bekliyor. Kolunu da sanki sakatmış gibi alçıya alıyor. Elinde de torbalar ve kızın yanına bana yardım eder misin? diyerek geliyor. Kız iyilik yaptığını düşünüyor. Kız arabanın yanına gelince Bundy kızı bayıltarak arabaya bindiriyor ve götürüyor. Tecavüz ediyor ve öldürüyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/194/1*LlPuZ3-hmWVoLKBs4cA8Gw.jpeg" /></figure><p>Bundy’ de tutarsız bir bağlanma ve bağlanma bozukluğuna dair derin bir bilgi görüyoruz. Eğer biz bir kimseye güven duygusu geliştirmez ve bağlanmaya dair iyi bir süreçten geçirtmezsek 3–4 yaşlarında sevgisiz psikopati adı altında bir durumun ortaya çıkmasına yol açarız.</p><blockquote>Peki sevgisiz psikopati nedir ? Anlamlı duygusal ilişkinin olmadığı, dürtü kontrolünün azaldığı ve pişman olmama gibi duyguların geliştiği durumdur.</blockquote><p>Bundy de belirgin bir bağlanma sorunu oluştu. Bebeklik döneminde annesiyle ayrı, baba belli değil nerde nasıl olduğu belli değil ve buna önlem almazsanız -Bundy de önlemsiz çünkü- 3–4 yaşında o kişi yavaş yavaş zalim bir insanın çekirdeğini kazanmaya başlar. Buna da sevgisiz psikopati denir.</p><p>Bundy’nin ilkokul yıllarında kendini arkadaşlarından neden uzaklaştırdığının cevabı aslında bebeklik dönemi olarak karşımıza çıkıyor. Sevgisiz psikopatide sevgiye dair yoğun bir temas ve bağlanmaya dair bir istek yoktur ama aynı zamanda psikopatik davranış, dürtüsellik ve başkalarını kullanma isteği vardır. Birey sevgisizse ve ilkokul döneminde özellikle insanlardan sevgi görmeyi bıraktığı ve görmemeye başladığı için insanlardan yalıtmaya başlarsak biz özellikle ilkokul döneminde, ileriki dönemde yani erişkinlik döneminde sorun çıkacaktır. Yalıtılmış bir çocuk için;</p><p>-Bu çocuk ileriki dönemlerde büyük ihtimalle paranoya geliştirecektir. (insanlar beni sevmiyor, insanlar beni istemiyor gibi..)</p><p>- Yalıtılmışlık depresyona yol açacaktır. Sosyal izolasyon ileride paranoyaların ve depresyonun tetiklenmesine neden olur.</p><blockquote>Bundy’nin birçok cinayetlerini paranoyaları yüzünden işlediğini görüyoruz. Bireyde paranoik ve şüpheci bir davranış görürsek bu insanda bebeklik dönemindeki güvene dair bulguların eksik olduğunu göz önünde bulundurmalıyız. Böylelikle ilk gelişim dönemini böylece bitiriyoruz.</blockquote><p>Bundy’nin itiraf ettiği 30 cinayeti vardır. Bundy uzunca bir süre hem yalan söyledi hem de gerçeği gizledi. (10 sene boyunca) O dönem kimse ona hasta gözüyle bakamadı. Bir kısım psikiyatrist Bundy’nin bipolar olduğunu söyledi ve sonrasında vazgeçti. Bir kısım psikiyatrist narsist kişilik bozukluğu olabileceğini söyledi ve sonrasında vazgeçti. Bir kısım antisosyal kişilik bozukluğu olduğunu söyledi. Psikologlardan bazıları Bundy için şunu söylüyordu: “Ben hayatımda Bundy kadar empatik ve mütevazı insan görmedim.” Yani anlayacağımız gibi Bundy çok manüpilatif bir insan.</p><blockquote>Benim düşüncemi sorarsanız hastalığı yok. Bu bir psikiyatrik hastalıklar noktasında işlenmiş cinayetler değil. Zaten o yüzden psikolojik profilleme olarak ele alıyorum. Bu çalışma hasta profili olarak değil sağlıksız gelişmiş bir bireyin profillemesidir.</blockquote><p>Bundy aynı zamanda nekrofilik davranışlar sergilemiştir.</p><blockquote>Nekrofili, necro (ölü) kelimesinden türetilmiş bir tür cinsel yönelim bozukluğudur. Nekrofili insanlar, cesetlere ilgi duymaktadır.</blockquote><p>Nekrofilik davranışlarının yani cesetlere tecavüz etme davranışının mantığı aslında şudur: bir insan nekrofili ise yani cesete tecavüz ediyorsa ben yaşamda da ölümde de sana sahibim der. Yani yoğun bir sahiplik ve kontrol durumu vardır. Nekrofili de yani cesetle ilişkiye girmede en temel psikopatolijik argüman sahip olma argümanıdır.</p><p><strong>2.Gelişim Evresi: Bağımsızlık Karşısında Utanç ve Şüphe (1–3 Yaş)</strong></p><p>Erikson’a göre bu dönemde birey özerkliğini geliştiremezse birey utanç geliştiriyor. İrade ve otokontrol de bu dönemde gelişir.</p><p>Bundy utanç dolu bir ortamda doğuyor. Gayrimeşru çocuk olarak dünyaya geliyor. Bu dönem bağımsızlığın yavaş yavaş kim olduğuna dair bir şüphe, utanç duygusuna yol açıyor. Babasının kim olduğu belli değil ve etraftan sürekli çeşitli damgalar yiyor. İlerde yaşayacağı aşağılanma ve utanç duygusunun temelleri bu dönemde atılıyor. (örneğin kafasını kestiği bazı kadınların neden kestin diye sorulduğunda beni aşağıladılar diye cevap vermiştir. )</p><blockquote>Bundy cesetlerden 12 tane kafatasını odasına koymuştur. Aslında bu sizin nereye bakacağınıza bile ben karar veririm demektir. Aşırı kontrolcülük sergilemiştir. Cesetleri giydiriyor. Sonra onların resmini çekiyor. FBI neden resimlerini çekiyorsun diye sorduğunda “Hayatta yaptığım en iyi işi resmetmeyeyim mi, arşivlemeyeyim mi? diyerek cevap vermiştir.</blockquote><p>Burda karşımıza çıkan diğer bir kriminolojik kavram “kompulsif kötücülüktür.” Kompulsif kötücü kendisinin zihin hayatına dair kontrolü ve eylemi tamamen kendi iradesiyle belirlemek ister. Başkasından emir, revizyon, talimat almazlar. Amaçları kontrol sağlamaktır.</p><p><strong>3.Gelişim Evresi: Girişimcilik Karşısında Suçluluk (3–5 Yaş)</strong></p><p>Bundy bu dönemde patolojik özerklik geliştiriyor. Özerklik bağımsızlık demektir. Kendi hareket alanını kendisinin belirlemesi durumudur. Bundy bağımsızlığını, kontrollü bir bağımsızlık olarak değil kontrolsüz bir bağımsızlık olarak, sağlıksız olarak ilerletiyor. Sağlıksız özerklik olursa ,ileriki yaşlarda bu durum dikkatsizliğe dönüşür. Bundy sağlıksız bir bağımsızlık geliştirdiği için bu dönemde, ilerde dikkatsiz davranışlar yapıyor. Örneğin kadınlarla tanıştığında gerçek ismini söylüyor. İleriki yaşlardaki dikkatsiz davranışlarının temeli bu dönemde atılıyor.</p><p>Patalojik biçimde özerk bir birey ileride dikkatsiz olur. Bu dikkatsizlikten kasıt aşırı iyimserlik, mantıksız ve neredeyse hezeyanlı düşünce yapısıdır. Bu dönemde patalojik özerklik ileride kariyer seçiminde karşımıza çıkar. (çok iş değiştirmek, çok okul değiştirmek) Örneğin Bundy çince öğreniyor, şehir planlaması, psikoloji ve hukuk okuyor. Bunları tam bitiremiyor ama başarılı bir öğrencilik yapısı vardır. Mantık; kariyer seçiminin Bundy üzerindeki özerkliktir. (kendi seçimimi kendim yaparım, kendi okulumu kendim okurum) çocukluk dönemindeki patalojik özerklik erişkin dönemine böyle yansır.</p><blockquote>Eğer bir insanda aşırı özerklik, aşırı insiyatif alma geliştirirseniz onda aşırı acımasızlığı tetiklersiniz. Bir insanda aşırı insiyatif görülürse hedefler belirlemek ve başarmak için ne gerekiyorsa yapar, amaca ulaşmak için başkalarını kullanır ve sömürür.</blockquote><p><strong>4.Gelişim Evresi: Üretkenlik Karşısında Küçük Görülme-Aşağılık Duygusu (5–11 Yaş)</strong></p><p>Bir insanda yoğun aşağılanma duygusu varsa, aşağılanma duygusunu deneyimlememek için duygularını tembelleştirir.</p><blockquote>Eğer bir insan duygularını yaşamazsa yani bu dönemde tembelleştirirse ileri dönemlerde daha çok acımasızlaşır.</blockquote><p>Bundy, ilkokul döneminde insanlardan uzakta oturan, çok iletişimi olmayan bir tip. Duygusal yalıtılmışlığı var. En sağlıksız insan tipidir.</p><p><strong>5.Gelişim Evresi: Kimlik Kazanımı Karşısında Kimlik Karmaşası(12–19 Yaş)</strong></p><p>Bundy’ de kimlik duygusu zayıftır. Çünkü birincisi gayrimeşru damgası yemiştir. Yani baba belli değil ve dede de doğru bir rol model değil. Ama sonradan dedesinin babası olmadığını annesinin ablası olmadığını fark ediyor. İlerleyen dönemlerde ismi bile değişiyor. Theodor olan ismi Ted oluyor. Kimlik gelişimi döneminde bütün bunları siz bir insana verirseniz bu insanda tutarsız bir kimlik anlayışı ortaya çıkarırsınız. Bundy kim olduğuna dair utanç ve şüphe hissediyor. Kimlik duygusu sağlıksız geliştiği için bu dönemde artık yavaş yavaş suçlarına dair sorunlar ortaya çıkıyor. Bundy, her cinayetinde başka bir kimlikle, başka bir isimle, farklı bir görüntü ile karşımıza çıkıyor. Suçlarının içeriğini de genelde böyle şekillendiriyor. Birinde itfaiyeci birinde polis.. Hep anonim ve farklı olmaya çalışıyor.</p><blockquote>Bütün cinayetlerindeki argüman bu işi ne kadar iyi yaptığıyla ilgili kanıtlarla doludur. (kafa kesmeleri, cesetleri giydirmeler, tecavüzlerin şekli, bunları resmetmesi)</blockquote><p><strong>6.Gelişim Evresi: Yakınlık Karşısında Yalnızlık (20–30 Yaş)</strong></p><p>Bu yaş aralığı artık yetişkinlik dönemi olarak karşımıza çıkıyor. Birey duygusal anlamda bir yakınlık kurmazsa toplumdan yalıtılır. Bundy’ nin gerçek bir kimlik gelişimi olmadığı gibi duygusal bir yakınlığı da yoktur. Bir insanda gerçek bir kimlik gelişimi yoksa makul bir ilişki kuramazsınız. Gerçek bir yakınlık ancak makul bir kimlik geliştirdikten sonra gerçekleşir. Makul bir kimlik gerçekleştiren bir erkek veya bir kadın gerçek bir ilişki kurabilir. Burdaki yakınlık da anlamlıdır. İçinde merhamet, özveri vardır.</p><p><strong>Bundy, 24 Ocak 1989&#39;da Raiford, Florida’daki Florida Eyalet Hapishanesinde elektrikli sandalyede idam edildi.</strong></p><blockquote>Bir katil üzerinden psikolojik profilleme çalışması yaparken burdaki amacım bir çocuğun gelişimindeki psikososyal krizler çözülmezse sonuçların neler olduğuydu. Bundy bu konu üzerinden bir uç örnektir. Unutmayalım ki suç çevresel konulardan çok etkilenen bireysel altyapısı olan bir konudur.</blockquote><blockquote><strong>Dünyaya “seri katil” terimini tanıtan Ted Bundy’nin psikolojik profillemesini yapabilmeme büyük katkı sağlayan çok değerli Nedim Havle hocama emekleri için çok teşekkür ediyorum.</strong></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*EXWyxBK9AsP_jCv2" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@markusspiske?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Markus Spiske</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef8b85f3947d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>