<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Emre Cebeci on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Emre Cebeci on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@emre.cebeci?source=rss-411938e66842------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*bIoL2ippyd0U-lY6kaj_xg.jpeg</url>
            <title>Stories by Emre Cebeci on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@emre.cebeci?source=rss-411938e66842------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 00:54:00 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@emre.cebeci/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Tek appsettings.json, Çoklu Ortam: .NET ve Azure DevOps ile Güvenli Ortam Yönetimi]]></title>
            <link>https://medium.com/@emre.cebeci/tek-appsettings-json-%C3%A7oklu-ortam-net-ve-azure-devops-ile-g%C3%BCvenli-ortam-y%C3%B6netimi-33c4e33d7db3?source=rss-411938e66842------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/33c4e33d7db3</guid>
            <category><![CDATA[azure-devops]]></category>
            <category><![CDATA[pipeline]]></category>
            <category><![CDATA[dotnet]]></category>
            <category><![CDATA[developer-experience]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emre Cebeci]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 01 Aug 2025 19:48:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-01T20:03:04.205Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Tek appsettings.json, Çoklu Ortam: .NET ve Azure DevOps ile Pratik Güvenli Ortam Yönetimi</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PLI_zjCtlXIldd0f" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@flowforfrank?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Ferenc Almasi</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Projelerde yeni özellikler ekler, bug fix’ler yapar, performansı iyileştiririz. Günler kod içinde geçer. Bir gün sonra testler başlar. Güvenlik taramaları devreye girer. Ve uyarı gelir:</p><blockquote><strong>Credential bilgileri dosyada açık kalmış. OWASP A02 riski.</strong></blockquote><p>İlk tepki çoğu zaman:</p><blockquote><strong>Ama repo private, kimse göremez ki?</strong></blockquote><p>Fakat bir dosya bir kez commitlendiyse, <strong>Git geçmişine</strong> yazılır. Branch silinse de, dosya silinse de, PR kapatılsa da fark etmez. Eski bir fork, eski bir clone, bir yedek dosya… Hepsi potansiyel sızıntı kaynağıdır.</p><p>Dahası, bu sızıntılar çoğu zaman aylarca <strong>fark edilmez</strong>.</p><p>Bu yüzden, versiyon kontrolüne giren her credential bilgisi doğrudan bir güvenlik zafiyetidir. Ve bu, geliştiricinin sorumluluğundadır.</p><p><strong>Güvenliğin ilk adımı geliştiricide başlar</strong></p><ul><li>Uygulamanın konfigürasyonunu yazarken,</li><li>Veritabanı bağlantısını tanımlarken,</li><li>JWT secret’ını bir dosyaya eklerken…</li></ul><p>Ben de bir geliştirici olarak şunu düşündüm:</p><p><strong>Bu iş karmaşık olmamalı.</strong></p><ul><li>Yeni gelen yazılımcı yapıyı kolayca anlayabilmeli.</li><li>Secret’lar koda karışmadan, kendi ortamında sorunsuzca çalıştırabilmeli.</li><li>Sistemi bozmadan, güvenliği riske atmadan geliştirmeye devam edebilmeli.</li></ul><p>Birden fazla ortam için appsettings.Development.json, appsettings.Staging.json ve appsettings.Production.json gibi dosyaları yönetmeye çalışmak kısa sürede hem zahmetli hem hataya açık hale gelir.</p><p>Üstelik bu dosyalarda credential bilgilerini barındırmak, proje dizinine erişimi olan herkesin kritik verilere ulaşabilmesi anlamına geliyor.</p><p>Bu durum, OWASP Top 10 listesinde 2. sırada yer alan <a href="https://owasp.org/Top10/A02_2021-Cryptographic_Failures/"><strong>A02:2021 -Cryptographic Failures</strong></a> başlığı kapsamında ciddi bir güvenlik zafiyetidir.</p><p>Ayrıca SonarQube gibi statik analiz araçları tarafından da &quot;Security Hotspot&quot; olarak işaretlenir.<strong> </strong><a href="https://rules.sonarsource.com/csharp/impact/security/RSPEC-6418/"><strong>[1]</strong></a><strong> </strong><a href="https://rules.sonarsource.com/csharp/impact/security/RSPEC-2115/"><strong>[2]</strong></a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/447/1*qZlql2ve0Cq7pkH-qFDW2Q.png" /><figcaption>Hiçbirimiz güvenlikte problem istemeyiz, değil mi?</figcaption></figure><p>Bu yazıda, yalnızca tek bir appsettings.json dosyası kullanarak, <strong>Azure DevOps pipeline</strong> üzerinden ortam bazlı yapılandırmanın nasıl güvenli ve sade şekilde yönetileceğini adım adım anlatacağım.</p><p>Secret’lar Azure DevOps Variable Group yapısıyla tanımlanacak, pipeline sırasında Replace Tokens task’ı ile dosyaya otomatik olarak inject edilecektir.</p><p>Yöntem .NET projelerine odaklı olsa da, aynı prensipleri farklı dillerde ve CI/CD sistemlerinde de kolaylıkla uygulayabilirsiniz.</p><h3><strong>Yöntem</strong></h3><p>Bu yapı dört ana aşamadan oluşur:</p><ol><li>appsettings.json içerisine placeholder değerlerinin eklenmesi</li><li>Azure DevOps üzerinde ortama özel Variable Group yapılandırması</li><li>Azure Pipeline üzerinde Replace Tokens entegrasyonu</li><li>Geliştirici ortamı ve dokümantasyonun standardizasyonu</li></ol><p>Her adım, ortam ayrımı ve secret yönetimini sadeleştirirken güvenlik ilkelerini de ihmal etmeden uygulanabilir bir yapı sunmaktadır.</p><h4>appsettings.json İçerisine Placeholder Değerleri Ekleyin</h4><p>Aşağıdaki gibi $(VariableName) formatında değerleri tanımlayın:</p><pre>{<br>  &quot;ConnectionStrings&quot;: {<br>    &quot;DefaultConnection&quot;: &quot;$(DefaultConnectionString)&quot;<br>  },<br>  &quot;Jwt&quot;: {<br>    &quot;Issuer&quot;: &quot;$(JwtIssuer)&quot;,<br>    &quot;Audience&quot;: &quot;$(JwtAudience)&quot;,<br>    &quot;SecretKey&quot;: &quot;$(JwtSecretKey)&quot;,<br>  },<br>}</pre><blockquote><strong>Not:</strong> $(...) formatı Replace Tokens task’ında &quot;tokenPattern: azpipelines&quot; ile eşleşir. Farklı bir token formatı tercih ediyorsanız, <strong>Azure Pipeline’ı Düzenleyelim</strong> adımında diğer seçenekler açıklanmıştır.</blockquote><h4>Variable Group Oluşturun ve Değerleri Ekleyin</h4><p><em>Azure DevOps arayüzünde </em><strong><em>Pipelines &gt; Library</em></strong><em> menüsüne gidin.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/261/1*HXwUhBf2Dlbo7Fe8LwqtOQ.png" /></figure><p><em>Ortamlara göre ayrı </em><strong><em>Variable Group’lar </em></strong><em>oluşturun</em><br> Örnek:</p><ul><li>ProjectExample-Test-Variables</li><li>ProjectExample-Prod-Variables</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/732/1*M7dos0f4p1Pux0Sdz-XvtQ.png" /></figure><p>Her ortamda aynı key isimlerini kullanın, değerleri <strong>ortama göre </strong>özelleştirin:</p><ul><li>DefaultConnectionString</li><li>JwtIssuer</li><li>JwtAudience</li><li>JwtSecretKey</li></ul><p>Her ortamın <strong>kendine ait Variable Group’unda</strong>, bu key’ler aynı isimle tanımlanmalı fakat içerikleri ortamın ihtiyacına uygun olmalıdır:</p><p><strong>Örnek:</strong></p><p>ProjectExample-Test-Variables adında variable grubun içerisine</p><ul><li>DefaultConnectionString: Server=test-db;...</li><li>JwtSecretKey: test-secret-key-123</li></ul><p>ProjectExample-Prod-Variables adında variable grup içerisine</p><ul><li>DefaultConnectionString: Server=prod-db;...</li><li>JwtSecretKey: prod-secret-key-abc</li></ul><p>Değerlerini ekleyelim</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/995/1*Bl5o3IsUGQrVx0Btm8_0_Q.png" /></figure><p><em>Secret olan değişkenleri </em><strong><em>kilitleyin </em></strong><em>(Lock simgesiyle).</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/342/1*m-trRGAFcJNogX8AIxe3LQ.png" /></figure><p><strong><em>Save</em></strong><em> butonunu tıklayın.</em></p><p><em>Kaydettikten sonra</em><em>Pipeline permissions butonu aktifleşecektir. Bu butona tıklayın.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1018/1*vIlAfR8Zsjw-rwXX2kxYVA.png" /></figure><p><em>Açılan ekranda bu Variable Group’a erişmesi gereken repository’leri tanımlayın. Sağ üstteki </em><em>+ butonuyla bir veya daha fazla repository seçebilirsiniz.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/792/1*YQ8e3_OoXibZOkyuWgN9YA.png" /></figure><p><em>Diğer ortamlar için de aynı yapıda Variable Group’ları oluşturun.</em></p><h4><strong>Azure Pipeline’ı Düzenleyelim</strong></h4><p>Pipeline dosyasına, ortam bazlı doğru Variable Group’u bağlayarak Replace Tokens task&#39;ını eklememiz gerekir.<br>Her ortam (örneğin Test, Prod) için <strong>ayrı stage</strong>, ayrı <strong>Variable Group</strong> kullanılmalıdır.</p><p>Örnek yapı:</p><pre>stages:<br>  - stage: prodEnv<br>    displayName: &quot;Prod Environment&quot;<br>    variables:<br>      - group: &quot;ProjectExample-Prod-Variables&quot;<br>    jobs:<br>      - job: build_test_analyze_and_replace<br>        displayName: &quot;Build, Analyze, Replace Tokens&quot;<br>        steps:<br>          - task: UseDotNet@2 ...<br>          - task: SonarQubePrepare@7y...<br>          - task: DotNetCoreCLI@2...<br>          - task: SonarQubeAnalyze@...<br>          - task: SonarQubePublish@...<br>          - task: ReplaceTokens@6<br>            displayName: &quot;Replace Tokens in appsettings.json&quot;<br>            inputs:<br>              targetFiles: &quot;**/appsettings.json&quot;<br>              encoding: &quot;utf-8&quot;<br>              addBOM: true<br>              tokenPattern: &quot;azpipelines&quot;<br>              missingVarLog: &quot;error&quot;<br>              telemetryOptout: true<br>          - task: DockerInstaller@0...</pre><blockquote><strong>Not: </strong>variables.group ifadesi, ilgili ortamın <strong>Variable Group</strong>&#39;unu bağlamanızı sağlar. Pipeline o stage çalışırken sadece o gruptaki değişkenleri kullanır.</blockquote><h4><strong>tokenPattern Formatı</strong></h4><p>Replace Tokens task’ında tokenPattern parametresi, hangi placeholder formatını tanıyacağını belirler. Bu yazıda kullandığımız $(VariableName) formatı için şu şekilde tanımlanır:</p><pre>tokenPattern: &quot;azpipelines&quot;</pre><p>İsterseniz farklı formatları da tercih edebilirsiniz. Aşağıda desteklenen seçenekleri bulabilirsiniz:</p><ul><li>default: #{VariableName}#</li><li>azpipelines: $(VariableName)</li><li>doublebraces: {{VariableName}}</li><li>doubleunderscores: __VariableName__</li><li>githubactions: #{{VariableName}}</li><li>octopus: #{VariableName}</li><li>custom: Özel prefix ve suffix belirtilebilir</li></ul><p>Ekip standartlarınıza veya diğer sistemlerle uyum gereksinimlerinize göre bu formatlardan herhangi birini kullanabilirsiniz.</p><p><strong>Kaynak: </strong><a href="https://marketplace.visualstudio.com/items?itemName=qetza.replacetokens">Replace Tokens Marketplace eklentisi</a></p><h4>appsettings.Development.json Dosyasını .gitignore’a Ekleyin</h4><p>Geliştirici ortamına özel credential verileri içeren appsettings.Development.json dosyasını versiyon kontrolüne dahil etmeyin. .gitignore dosyasına aşağıdaki satırı ekleyin:</p><pre># Local development settings<br>**/appsettings.Development.json</pre><h4>Credential Bilgileri İçeren Dosyaların Repository&#39;den Temizleyin</h4><p>Credential bilgileri içeren dosyalar daha önce repository&#39;e commit edildiyse, sadece .gitignore ile saklamak yeterli değildir. Bu dosyaların <strong>Git geçmişinden de tamamen silinmesi</strong> gerekir. Bunun için <a href="https://git-scm.com/docs/git-filter-branch">git-filter-branch</a> veya <a href="https://rtyley.github.io/bfg-repo-cleaner/">BFG Repo-Cleaner</a> araçlarını kullanabilirsiniz</p><p>Bu araçlar, tüm Git geçmişini tarayarak belirli dosyaları veya içerikleri temizlemenizi sağlar.</p><h4><strong><em>UY</em></strong>ARI!</h4><blockquote><em>Bu işlem </em><strong><em>Git ağacını yeniden yazmakta</em></strong><em>, yani repository geçmişini kökten değiştirmektedir. Temizlik öncesi mutlaka </em><strong><em>repository&#39;nin yedeğini alın.</em></strong></blockquote><p>Özellikle <strong>public repository&#39;lerde</strong> credential sızıntısı ciddi bir güvenlik zafiyetidir. Geçmişin temizlenmesi güvenlik açısından kritik bir adımdır.</p><h4>Son adım: Dokümantasyonu <strong>güncelleyin</strong></h4><ul><li>appsettings.Development.json.example adında bir örnek dosya oluşturun. Bu dosya, yeni gelen geliştiricilerin local ortamlarını kolayca hazırlayabilmesini sağlar.</li><li>Geliştiricilerin kendi appsettings.Development.json dosyalarını bu örneğe göre oluşturmalarını bekleyin. Böylece hem yapı standardize edilir hem de sorumluluk bilinci gelişir.</li><li>README.md dosyasına, bu yapının nasıl çalıştığını anlatan kısa bir açıklama yazın. Böylece ekip içi bilgi aktarım süreci hızlanır. Hatta bu makalenin bağlantısını da ekleyebilirsiniz.</li></ul><p>Bu noktaya kadar ortam bazlı yapılandırmayı appsettings.json ve Azure DevOps Variable Group yapısıyla nasıl yöneteceğimizi adım adım ele aldık.</p><h3>Neden usersecrets.json yerine appsettings.Development.json kullanmaktayım?</h3><p>Kişisel birkaç sebebim mevcut:</p><ul><li><strong>Visual Studio Code entegrasyonu zayıf</strong><br> usersecrets komutları doğrudan Visual Studio için tasarlanmış. VS Code&#39;da bu yapıyı yönetmek karmaşık ve zahmetli.</li><li><strong>appsettings.Development.json geliştirici deneyimi (DX) açısından daha kolay</strong><br>Bu dosya proje dizininde yer alır, doğrudan düzenlenebilir ve versiyon kontrolü dışına alınabilir. Aynı klasörde bulunması, konfigürasyonun derli toplu olmasını sağlar.</li></ul><p>Bu yüzden, lokal geliştirme ortamında tutulacak secret’ları doğrudan appsettings.Development.json içinde tutmak, benim için daha okunabilir, taşınabilir bir çözüm sağlamakta. Burada nihai karar elbette size kalmış.</p><p>Peki, bu yaklaşım her senaryo için yeterli mi? Daha ileri seviye ihtiyaçlar için hangi çözümler devreye girer?</p><h3>Azure Key Vault Ne Zaman Gerekir?</h3><p>Aşağıdaki senaryolarda Key Vault kullanımı projenizde <strong>gerekli</strong> veya <strong>tercih edilebilir</strong>:</p><ol><li><strong>Uygulama runtime’da secret’a erişiyorsa</strong><br> Örnek: access token, connection string veya API key gibi değerlerin uygulama çalışırken <strong>doğrudan Key Vault’tan okunması</strong> gerekiyorsa.</li><li><strong>Secret rotation politikaları aktifse</strong><br>Parola, key veya sertifikalar otomatik yenileniyorsa ve bu işlemi yöneten merkezi bir sistemi kullanmak gerekiyorsa.</li><li><strong>Birden fazla uygulama aynı secret’ı paylaşıyorsa</strong><br>Farklı microservice’ler veya projeler aynı credential’ı kullanıyor ve merkezi bir yerde tutulması isteniyorsa.</li><li><strong>Role-based access control (RBAC) ile detaylı yetkilendirme isteniyorsa</strong><br>Hangi uygulamanın hangi secret’a erişeceği<strong> detaylı</strong> şekilde kontrol edilmek isteniyorsa.</li><li><strong>Auditing ve erişim logları gerekiyorsa</strong><br>Secret’a kim, ne zaman, nasıl erişmiş gibi detaylı izleme/loglama ihtiyacı varsa.</li><li><strong>Pipeline dışında da erişim varsa</strong><br>Yalnızca DevOps pipeline değil, manuel işlemler, CLI, diğer platformlar da secret’ı kullanıyorsa.</li></ol><h3>Sonuç</h3><p>Replace Tokens ve Variable Group yaklaşımı sayesinde:</p><ul><li>Ortama özel değerler kod dışında tutulur.</li><li>Secret’lar merkezi ve güvenli biçimde yönetilir.</li><li>appsettings dosyaları çoğalmaz, tek dosyayla bile ortamlar ayrılmış olur.</li></ul><p>Kurumsal ihtiyaçlar arttığında, Azure Key Vault gibi çözümler devreye alınabilir.</p><h3>Kaynaklar</h3><ul><li><a href="https://owasp.org/Top10/A02_2021-Cryptographic_Failures/">A02 Cryptographic Failures - OWASP Top 10:2021</a></li><li><a href="https://rules.sonarsource.com/csharp/impact/security/RSPEC-6418/">C# static code analysis</a></li><li><a href="https://rules.sonarsource.com/csharp/impact/security/RSPEC-2115/">C# static code analysis</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=33c4e33d7db3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Argon2 vs bcrypt: .NET’te Temel Parola Hashleme Rehberi]]></title>
            <link>https://medium.com/dogus-teknoloji/argon2-vs-bcrypt-nette-temel-parola-hashleme-rehberi-fc31714fd918?source=rss-411938e66842------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fc31714fd918</guid>
            <category><![CDATA[yazilim]]></category>
            <category><![CDATA[argon2]]></category>
            <category><![CDATA[bcrypt]]></category>
            <category><![CDATA[security]]></category>
            <category><![CDATA[dotnet]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Emre Cebeci]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 May 2025 21:15:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-17T10:35:02.762Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Argon2 vs bcrypt: .NET’te Temel Parola Hashleme Rehberi</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*77NLFcEvCONwZYVsavw6Ag.png" /></figure><h3>Giriş: Neden Parola Hashleme?</h3><p>Kullanıcı parolalarını düz metin (plain-text) olarak saklamak ciddi bir <a href="https://owasp.org/Top10/A02_2021-Cryptographic_Failures/">güvenlik açığıdır</a>. Bir veri ihlali durumunda, parolalar doğrudan kötü niyetli kişilerin eline geçebilir. Parola hashleme, bu riski ortadan kaldırmak için kullanılır. Parola, tek yönlü (one-way) fonksiyonlardan geçirilir ve geri çözülemez hale gelir.</p><h3>Algoritmalara Genel Bakış</h3><h4>bcrypt Nedir?</h4><p>bcrypt, Blowfish algoritması temelli bir parola hashleme fonksiyonudur. 1999 yılında tanıtılmıştır ve yıllarca endüstri standardı olmuştur. Ana parametresi cost değeridir. Bu değer, hash fonksiyonunun kaç kez çalıştırılacağını belirler ve doğrudan işlem süresini etkiler.</p><p><strong>Avantajları:</strong></p><ul><li>Kullanımı basittir</li><li>Legacy sistemlerde güvenli kabul edilir.</li></ul><p><strong>Dezavantajları:</strong></p><ul><li>Hash üretimi sırasında bellek tüketimi düşüktür → Bu da özellikle GPU ile yapılan <strong>brute-force </strong>saldırılarına karşı daha savunmasız olmasına neden olur</li><li>Sadece cost parametresi alabilir, parametre esnekliği düşüktür.</li></ul><h4>Argon2 Nedir?</h4><p>Argon2, <strong>2015&#39;te Password Hashing Competition (PHC)</strong> kazananı olan modern bir algoritmadır. 3 türe sahiptir:</p><ul><li><strong>argon2d</strong>: GPU saldırılarına dayanıklıdır ancak side-channel’a açık olabilir</li><li><strong>argon2i</strong>: Side-channel’a karşı dayanıklı, bellek erişimi rastgele yapılır</li><li><strong>argon2id</strong>: argon2d ve argon2i’nin hibrit biçimidir. Hem güvenli hem dengelidir → <em>önerilen türdür</em></li></ul><p><strong>Avantajları:</strong></p><ul><li>Bellek ve CPU dostu, özelleştirilebilir parametrelerle çalışır</li><li>GPU gücü ile yapılan saldıralara karşı daha dayanıklı</li><li>Modern güvenlik standartlarına uygundur.</li></ul><p><strong>Dezavantajları:</strong></p><ul><li>bcrypt’a göre başlangıçta doğru parametrelerle yapılandırılması gerekir</li><li>Farklı ortamlarda tutarlılık sağlamak için ayarların dikkatle seçilmesi gerekir.</li></ul><h3>OWASP Tavsiyeleri</h3><h4><strong>OWASP’in Parola Hashleme Tavsiyesi</strong></h4><p>Bu karşılaştırmayı yaparken OWASP’in önerilerini temel aldım. OWASP diyor ki:</p><blockquote><a href="https://cheatsheetseries.owasp.org/cheatsheets/Password_Storage_Cheat_Sheet.html#introduction%23:~:text=When%20passwords%20are%20stored,%20they%20must%20be%20protected%20from%20an%20attacker%20even%20if%20the%20application%20or%20database%20is%20compromised.">Parolalar saklandığında, uygulama veya veritabanı tehlikeye girse bile bir saldırgandan korunmalıdır.</a></blockquote><p>Yani işin özü şu: parola hashlemek sadece parolayı gizlemek değil; veri tabanı ele geçirilirse saldırganın işini iyice zorlaştırmak demektir.</p><p>Bu noktada Argon2, modern ve güçlü bir algoritma olarak öne çıkıyor. Eğer Argon2 kullanılamıyorsa, OWASP <strong>scrypt’i</strong> öneriyor.</p><p>Yine de, bcrypt hâlâ birçok legacy sistemde <strong>de facto</strong> standart. Bu yüzden bu yazıda Argon2 ile bcrypt’i, OWASP’in önerdiği ayarlarla karşılaştıracağım.</p><h4>Benchmark Sonuçları</h4><p>BenchmarkDotNet paketiyle gerçekleştirdiğim testlerde,<strong> Argon2id </strong>algoritması <strong>OWASP</strong>’nin önerdiği minimum ayarlarla çalıştırıldığında bcrypt’e kıyasla yaklaşık <strong>%47.5 daha yavaş</strong> (85.08 ms vs. 57.70 ms) sonuç vermektedir. Ancak lane değeri 2 yapıldığında bu fark <strong>%3.5 seviyelerine</strong> (59.75 ms vs. 57.70 ms) kadar düşmektedir.</p><p>Bu da gösteriyor ki: <strong>doğru parametre seçimi kritik öneme sahiptir.</strong> Yanlış yapılandırmalar ya performansı düşürebilir ya da güvenlik seviyesini zayıflatabilir.</p><p><a href="https://github.com/ecebeci/Dotnet-Argon2-Bcrypt-Benchmark">Testte</a> kullanılan Argon2CustomHash methodunu düzenleyerek, farklı ayarlarla performans karşılaştırması yapabilir ve kendi sisteminize en uygun konfigürasyonu belirleyebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*06wrIinmu0tgwOhV4E4qgg.png" /><figcaption>Benchmark sonuçları</figcaption></figure><h3>.NET’te Uygulamak</h3><p><strong>.NET’te bcrypt ve Argon2 Paketlerinin Kurulumu</strong></p><p>bcrypt için BCrypt.Net-Next paketini kullandım.</p><pre>dotnet add package BCrypt.Net-Next</pre><p>Argon2 için Isopoh’un paketini kullandım</p><pre>dotnet add package Isopoh.Cryptography.Argon2</pre><h4>bcrypt ile Parola Hashleme &amp; Doğrulama</h4><pre>public class PasswordHasher<br>{<br>    public string BcryptHash(string password)<br>    {<br>        return BCrypt.Net.BCrypt.HashPassword(password, workFactor: 12); // OWASP minimum 10 önerir<br>    }<br><br>    public bool BcryptVerify(string password, string hashedPassword)<br>    {<br>        return BCrypt.Net.BCrypt.Verify(password, hashedPassword);<br>    }<br>}</pre><h4>Argon2id ile Parola Hashleme &amp; Doğrulama</h4><pre>using Isopoh.Cryptography.Argon2;<br><br>public class PasswordHasher<br>{<br>    // Hashleme (OWASP Ayarları: 19 MiB bellek, 2 iterasyon, 1 paralellik)<br>    public static string Argon2Hash(string password)<br>    {<br>        // Rastgele salt olustur<br>        var salt = GenerateSalt(16);<br><br>        var argon2Config = new Argon2Config<br>        {<br>            Type = Argon2Type.HybridAddressing, // Argon2id<br>            Password = System.Text.Encoding.UTF8.GetBytes(password),<br>            MemoryCost = 19456, // 19 MiB (19456 KB)<br>            TimeCost = 2,<br>            Lanes = 1, // Paralellik<br>            Threads = 1, // Thread sınırı<br>            HashLength = 32,<br>            Salt = salt<br>        };<br><br>        var argon2A = new Argon2(argon2Config);<br>        using (SecureArray&lt;byte&gt; hashA = argon2A.Hash())<br>        {<br>            return argon2Config.EncodeString(hashA.Buffer);<br>        }<br>    }<br><br>    // Doğrulama<br>    public bool Argon2Verify(string password, string hashedPassword)<br>    {<br>        return Argon2.Verify(hashedPassword, password);<br>    }<br>    <br>    // Salt oluşturma<br>    private static byte[] GenerateSalt(int size = 16)<br>    {<br>        var salt = new byte[size];<br>        using (var rng = System.Security.Cryptography.RandomNumberGenerator.Create())<br>        {<br>            rng.GetBytes(salt);<br>        }<br>        return salt;<br>    }<br>}</pre><h3>Gelişmiş Konular</h3><h4><strong>Password Rehashing: Parolaları Sessizce Yeniden Hashlemek</strong></h4><p>Yeni algoritma ya da parametrelerle daha güvenli veya hızlı bir parola hashleme yapılandırmasına geçtiğinizde, eski parolalar hâlâ eski ayarlarla saklanmaya devam eder. Çünkü hash işlemi tek yönlüdür — yani bir parolayı yeniden yapılandırmak için onu tekrar düz metin hâlinde bilmeniz gerekir. Ama veritabanınızda sadece hash vardır, parola yoktur.</p><p>İşte bu noktada devreye “password rehashing” girer. Kullanıcı sisteme giriş yaptığında, yani parolasını doğru şekilde girdiğinde, bu fırsatı değerlendirip parolayı yeni algoritma veya parametrelerle yeniden hashleyebilirsiniz. Bu işlem arka planda sessizce gerçekleşir ve kullanıcı herhangi bir şey fark etmez.</p><h4><strong>RFC 9106: İleri Okuma Önerisi</strong></h4><p>RFC 9106, Argon2&#39;in teknik detaylarını ve parametre optimizasyonunu açıklar. Özelliklikle <strong>Section 4</strong>, Parametre seçiminin güvenlik üzerindeki etkilerini analiz etmektedir. RFC 9106&#39;nın teknik tavsiyelerini inceleyerek parametreleri ölçeklendirebilirsiniz.</p><p><a href="https://datatracker.ietf.org/doc/html/rfc9106#section-4">https://datatracker.ietf.org/doc/html/rfc9106#section-4</a></p><h4>Bonus: bcrypt’in 72 Byte Sınırı Hakkında</h4><p>bcrypt algoritmasının çoğu implementasyonunda, hashleme işlemi sadece parolanın <strong>ilk 72 byte</strong>’ını dikkate alır. Yani 72 byte sonrasını hesaplama işlemine dahil etmez. Burada ayrıca önemi olan husus: 72 sayısı <strong>karakter sayısı</strong> değil, <strong>byte</strong> sınırıdır.</p><ul><li>ASCII karakterler genelde 1 byte yer kaplar, bu nedenle yalnızca ASCII karakterlerden oluşan bir parola en fazla 72 karakter uzunluğunda olmalıdır.</li><li>Ancak ş, ü, ğ, €, 😊 gibi <strong>ASCII dışı</strong> karakterler UTF-8 kodlamada 2 ile 4 byte yer kaplar. Bu durumda aynı sınır, çok daha kısa karakter uzunluklarında aşılabilir.</li></ul><p><strong>Örnekler:</strong></p><p><strong>abcABC123!</strong> → 10 karakter, tamamı ASCII → 10 byte</p><p><strong>şifreGüçlü!</strong> →</p><ul><li>‘ş’, ‘ü’, ‘ç’, ‘ü’ Türkçe karakterleri UTF-8&#39;de 2 byte yer kaplar → 4 × 2 = 8 byte</li><li>Diğer 7 karakter ASCII’dir → 7 × 1 = 7 byte</li><li><strong>Toplam 15 byte</strong></li></ul><p><strong>“Parola😊123” </strong>→</p><ul><li>9 ASCII karakter → 9 byte</li><li>Emoji (😊) → 4 byte</li><li><strong>Toplam 13 byte</strong></li></ul><p>Bu nedenle bcrypt kullanan sistemlerde <strong>72 karakter</strong> sınırı koymak yanıltıcı olabilir. Bu sınırı karakter sayısına göre değil, byte cinsinden kontrol etmek gerekir. Aksi takdirde parolanın sonunda 72 byte sonrasındaki karakterler truncate edilir ve bu çok düşük bir olaslık da olsa güvenlik açığına yol açabilir.</p><p>Tabii ki 72 byte veriden <strong>collision saldırısı</strong> gibi bir şeyin mümkün olup olmayacağı ayrı bir tartışma konusudur.</p><h3>Sonuç</h3><p>Güvenlik, algoritma seçiminin yanı sıra bu seçimin OWASP standartlarına uygun <strong>parametrelerle</strong> desteklenmesiyle sağlanır.</p><p>Parola güvenliğinde doğru algoritma seçimi, sisteminizin direncini belirleyen kritik bir adımdır. <strong>Argon2id</strong>, OWASP tarafından açıkça önerilen modern bir seçenek olarak öne çıkıyor; GPU tabanlı saldırılara karşı üstün direnci, bellek optimizasyonu ve parametre esnekliğiyle güvenlikle performansı dengeliyor. Doğru yapılandırıldığında, bcrypt’ten yalnızca %3.5 daha yavaş çalışarak kaynak tüketimini makul seviyede tutabilir. Lakin o testte Argon2id, bcrypt’e kıyasla <strong>20.000 kat daha fazla bellek</strong> daha fazla bellek kullanır, bu da düşük kaynaklı sistemlerde performans sorunlarına yol açabilir. Argon2, yüksek bellek tüketimiyle saldırganların özel donanım (GPU/ASIC) avantajını kırmayı amaçlayan <em>kasıtlı bir tasarım</em> benimser.</p><p>Ancak <strong>bcrypt</strong>, basit yapısı ve yaygın legacy destekle hâlâ geçerli bir alternatif; özellikle OWASP’in belirttiği work factor&#39;ü 10 veya üzeri ile saldırı maliyeti artırılabilir.</p><p>OWASP, yeni sistemlerde <strong>Argon2id</strong> kullanımını mümkün olduğunca zorunlu kılarken, geçiş sürecinde kullanıcı girişlerinde “rehashing” ile eski hashleri sessizce güncellemeyi önerir. Sonuç olarak, yüksek güvenlik gerektiren projelerde OWASP’in belirlediği Argon2id parametreleri temel alınmalı; eski sistemlerde bcrypt kullanılıyorsa work factor tavsiye edilen değerde tutulmalıdır.</p><p><em>Not: OWASP’in güncel kılavuzlarını takip etmek ve düzenli denetimler yap(tır)mak, sisteminizi gelecekteki tehditlere karşı korumanın en etkili yoludur. Bu makalede yer alan bilgiler ve bulgular zamanla geçerliliğini yitirebilir.</em></p><h3>Kaynaklar</h3><ul><li><a href="https://owasp.org/Top10/A02_2021-Cryptographic_Failures/">A02 Cryptographic Failures - OWASP Top 10:2021</a></li><li><a href="https://cheatsheetseries.owasp.org/cheatsheets/Password_Storage_Cheat_Sheet.html">Password Storage - OWASP Cheat Sheet Series</a></li><li><a href="https://github.com/mheyman/Isopoh.Cryptography.Argon2">GitHub - mheyman/Isopoh.Cryptography.Argon2: Fully managed .Net Core implementation of Argon2</a></li><li><a href="https://datatracker.ietf.org/doc/html/rfc9106">RFC 9106: Argon2 Memory-Hard Function for Password Hashing and Proof-of-Work Applications</a></li><li><a href="https://github.com/ecebeci/Dotnet-Argon2-Bcrypt-Benchmark">GitHub - ecebeci/Dotnet-Argon2-Bcrypt-Benchmark</a></li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fc31714fd918" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/dogus-teknoloji/argon2-vs-bcrypt-nette-temel-parola-hashleme-rehberi-fc31714fd918">Argon2 vs bcrypt: .NET’te Temel Parola Hashleme Rehberi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/dogus-teknoloji">Doğuş Teknoloji</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>