<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Karnawat Wongudom on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Karnawat Wongudom on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@endkarn?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*XPDdqF3EB_fY2uhP.</url>
            <title>Stories by Karnawat Wongudom on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@endkarn?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 02:45:39 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@endkarn/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[เปิด Bug Ticket แบบโคตรไวด้วย Jam Extension!]]></title>
            <link>https://medium.com/@endkarn/%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94-bug-ticket-%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-jam-extension-c896d94a73d5?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c896d94a73d5</guid>
            <category><![CDATA[testing]]></category>
            <category><![CDATA[qa]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Oct 2023 03:03:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-06T03:05:31.159Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>วันนี้ระหว่างนั่งไถ่มือถือในตอนเช้า ก็ได้เห็นมีเครื่องมือตัวนึงที่ชื่อว่า Jam ที่จะช่วยให้เหล่า Dev หรือ Tester QA สามารถเปิดการ์ด Ticket ได้ไวขึ้นแบบ 300%</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l5KQJnBr8KKnZusZyyxLTQ.png" /><figcaption><a href="https://jam.dev/">https://jam.dev/</a></figcaption></figure><p>ซึ่งเครื่องมือชื่อว่า Jam ที่สามารถใช้เป็นเครื่องมือ Record ตาม Use Case แล้วจะสร้างตัว Report พร้อมข้อมูลการ Reproduce, Console, Network มาให้เสร็จสรรพ แถมสามารถเชื่อมต่อกับ Jira เพื่อสร้างเป็น Ticket สำหรับใช้ในทีมได้เลย!</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FomTQok6aJy0%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DomTQok6aJy0&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FomTQok6aJy0%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/2d6bc577953f07bdf3cc001d1a14c01c/href">https://medium.com/media/2d6bc577953f07bdf3cc001d1a14c01c/href</a></iframe><p>หลังจากที่ลองใช้มา (สองครั้งก่อนเขียนบล็อคนี้) รู้สึกชอบมาก เพราะข้อมูลที่เราได้จากการ Record ผ่าน Extension มีครบยิ่งกว่าครบ และในเมื่อ Bug Ticket มีข้อมูลที่จำเป็นสำหรับคนที่ต้องแก้ การแก้ไข Bug ก็จะยิ่งไวขึ้นไปอีกเพราะลดเวลาในการ Investigate</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PZzyePVyNjGF7qzMsOhOLg.png" /><figcaption>ข้อมูลพร้อมมาก ๆ</figcaption></figure><p>ลองไปอ่านและโหลดมาเล่นกันได้ที่ <a href="https://jam.dev/">https://jam.dev/</a></p><p><a href="https://www.instagram.com/reel/CyBJCDkvMk_/?utm_source=ig_web_copy_link">https://www.instagram.com/reel/CyBJCDkvMk_/?utm_source=ig_web_copy_link</a></p><p><a href="https://www.youtube.com/@jamdotdev">https://www.youtube.com/@jamdotdev</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c896d94a73d5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[บันทึกการปรับปรุงชุด Automation Test ระดับ End-to-End ที่เขียนด้วย Robot Framework]]></title>
            <link>https://medium.com/@endkarn/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%94-automation-test-%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%9A-end-to-end-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-robot-framework-faf6bcfdb33c?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/faf6bcfdb33c</guid>
            <category><![CDATA[automation-testing]]></category>
            <category><![CDATA[robot-framework]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Sep 2022 07:18:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-09T07:18:43.244Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สำหรับคนที่อยู่ในสาย Software Tester ที่กำลังพัฒนา Automation Test เคยเจอเหตุการณ์อะไรที่ใกล้เคียงประมาณนี้กันบ้างไหมครับ</p><ul><li>ต้องการพัฒนาชุดการทดสอบแบบ Automation เพิ่มขึ้นมาตามทีหลังจากระบบเสร็จแล้วระดับหนึ่ง</li><li>ชุดการทดสอบถูกส่งต่อมาเรื่อย ๆ จากรุ่นสู่รุ่นสู่รุ่นสู่รุ่นสู่รุ่น…(พอแล้ว)</li><li>การพยายามเขียน Test Code ที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆๆๆๆ</li><li>Test Case ที่ยังพังอยู่และไม่มีใครเหลียวแลเพราะไม่รู้ว่าคืออะไรและต้องแก้ไขยังไง เลยต้องปล่อยน้องไว้อย่างนั้นไม่ก็คอมเม้นต์ข้ามไป</li><li>ระยะเวลาการทดสอบที่ใช้เวลานานและผลการทดสอบเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย อย่างไม่ทราบสาเหตุ</li></ul><p>สำหรับผมนี่เป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดและงดงามเมื่อต้องเป็นหนึ่งในผู้ที่รับไม้ต่อมรดกชิ้นนี้ และต้องดูแลในฐานะของตำแหน่ง Automation Tester/QA บทความตรงนี้จึงอยากมาแบ่งบันประสบการณ์ที่พบ และวิธีการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ให้ฟังกันครับ ซึ่งตรงนี้หลัก ๆ จะเป็นการพูดถึงส่วนที่ใช้เครื่องมือ Robot Framework สร้างชุดทดสอบแบบ Automation นะครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/0*OPL72tJREv8qOSSS.png" /><figcaption>can’t deny this! lol</figcaption></figure><h3>ชุดการทดสอบที่ถูกลอยแพ (ทิ้งไว้กลางทาง)</h3><p>ผลการทดสอบของชุด Automation Test ที่ถูกสร้างไว้ คงเหลือแต่เพียงสถานะ <strong>Failed </strong>อยู่บน Build Pipeline ไม่ว่าจะสั่ง Trigger Job ไปอีกกี่ครั้งผลก็ยังเหมือนเดิม…</p><p>อาการนี้เป็นผลมาจากคนที่เป็น Maintainer ของชุดการทดสอบนี้ได้ออกไปจากองค์กร ผลจากการพัฒนาตัวระบบไปต่อเรื่อย ๆ แต่ชุดการทดสอบไม่ได้ปปรับปรุงไปตามระบบทำให้ของที่เคยผ่านกลับกลายเป็นพัง</p><p>สิ่งที่ผมทำในสถานการณ์นี้คือทำการเก็บข้อมูลการทดสอบทั้งหมด และแยกประเภทของแต่ละการทดสอบออก มีเคสไหนที่ยังผ่านอยู่, มีเคสไหนที่ Data Test เปลี่ยนไปแล้ว, มีเคสไหนที่ Functionality ของหน้าเว็บเปลี่ยนไปแล้ว เพื่อที่จะได้รู้สถานะปัจจุบันของชุดทดสอบเราว่ามีความสามารถขนาดไหน จุดไหนที่คุ้มค่าที่จะเลือกมาแก้ไขก่อน เช่น กรณีของเคสที่เทสไม่ผ่านเพราะ Data Test อาจจะแก้ไขได้ง่ายโดยการสร้าง Data Test ชุดใหม่สำหรับทดสอบ Scenario เดิม, เคสของ Functionality ที่เปลี่ยนไปแล้วการไปแกะโค้ดชุดเดิมอาจจะยากเกินไปกว่าสร้างขึ้นมาใหม่ เราจะเก็บเคสนี้ลง Backlog ของเราเพื่อไว้พัฒนาตามทีหลัง</p><p>แน่นอนว่าของใหม่ที่สร้างขึ้นมาใหม่ ต้องดีกว่าของเก่าทั้งในแง่ของ การดูแลและส่งต่อต้องทำได้ง่าย, ความซับซ้อนที่ต่ำ และความน่าเชื่อถือของผลการทดสอบที่ได้มาจากการทดสอบ ผลการทดสอบคือเป็นสิ่งที่ทีมควรรับรู้ด้วยไม่ใช่แค่คนที่เขียน Script นี้ และเมื่อเรื่อง Automation Test ไม่ได้ถูกระบุไว้อยู่ใน Definition of Done และ Pipeline ของ Automation Test ถูกแยกออกจาก Pipeline หลักของตัว Software เหตุการณ์นี้เลยไม่ได้น่าแปลกใจสักเท่าไหร่ ประเด็นคือผมต้องการที่จะรู้ว่าปัจจุบันหน้าตาของสิ่งที่มีอยู่เป็นอย่างไร มี Footprint อะไรที่น่าสนใจหรือเปล่า ก่อนที่จะเริ่มทำในขั้นตอนต่อไป (ทางไหนที่มีคนลองแล้วไม่เวิร์ค เราจะได้ไม่ไปซ้ำ)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*IQ0Qd-2-zG6RiqjQ.jpg" /><figcaption>wait….whatt ??</figcaption></figure><h3>Code Test ที่ยิ่งมองก็ยิ่งหลง….หลังรัก?….หลงทาง!!!</h3><p>ชุดการทดสอบที่เหลือรอบจากการคัดเลือกรอบแรก ผ่านเข้ารอบสอง ถึงคิวของการสแกนความสามารถของแต่ละ Test Case ดูว่ามีเคสไหนที่มี Potential ที่จะได้ไปต่อ ซึ่งผมในฐานะกรรมการ จุดที่เป็นตัวตัดสินใจว่าเคสไหนที่เข้าใกล้คำว่า Potential มันคือการวัดว่า ชุดการทดสอบนี้ถูกสร้างมาดีพอหรือยัง เพราะเทสที่ดีต้องไม่ใช่แค่เทสที่รันแล้วผ่านเท่านั้น</p><p><strong>ชื่อของ Test Case ต้องสามารถบอกได้ทันทีว่าการทดสอบนี้ทดสอบอะไร เพื่ออะไร</strong></p><p>ในที่นี้แต่ละคนอาจจะมีวิธีหรือรูปแบบของการตั้งชื่อ Test Case กันอยู่ในใจ แต่ถ้าไม่มี ก็ควรมีซะ เพราะการตั้งชื่อที่ดีไม่ใช่แค่ทำให้เรารู้ว่าเคสนี้กำลังทดสอบอะไร แต่ยังส่งผลไปถึงว่าเราสามารถรู้ได้ทันทีว่าระบบมันพังตรงไหน ชีวิตจะยากไปไหมถ้าของพังแล้วเรายังต้องไปนั่งแกะโค้ดเพื่อทำความเข้าใจมันอีกรอบ รวมถึง Keyword ที่อยู่ในแต่ละ Test Case ก็ควรที่จะเข้าใจง่ายแบบที่ว่าอ่านแล้วยังพอเดาออกว่ามันกำลังทำอะไรภายในสิบวินาที ถึงเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ Basic มาก ๆ แต่ในชีวิตจริงนี่เจอปัญหาทรงนี้มาซะเยอะเลย ขอยกตัวอย่างการตั้งชื่อที่ควรและไม่ควรแบบง่าย ๆ</p><p><strong><em>Test Login Case 01</em></strong> | อันนี้ไม่ควร ไม่ดี ไม่ทำ<br><strong><em>User Login With Invalid Email and Password Should Failed</em></strong> | ดีขึ้น ถ้าอิตัวนี้พัง ลอง Reproduce ใหม่เองได้เลย</p><p><strong>Test Case พวกนี้จะต้องไม่เป็น Dependency ของ Test ใน Suite อื่น</strong></p><p>ซึ่งสำหรับผมการมีให้ Test Case ยัง Depend กันอยู่ในระดับ Suite ยังพอรับได้ การแยกให้ทุก Test Case ให้เป็นอิสระจากกันเลยดีกว่าแต่…ต้องแลกกับการจัดเตรียม Test Data จำนวนมาก ซึ่งผมมองว่ายังไม่ใช่เหมาะสมที่จะลงแรงทำในตอนนี้</p><p><strong>Keywords ที่อยู่ภายใน Test Case ยังพอที่จะสามารถทำความเข้าใจได้อยู่ ไม่ซับซ้อนเกินไป</strong></p><p>ตัว Robot Framework เค้าบอกไว้ว่า <em>Robot Framework has an easy syntax, utilizing human-readable keywords </em>แต่ใจเจ้ากรรม บางอย่างมันไม่ก็ตอบโจทย์เรา เลยต้องมีท่าพิเศษ ทำลูปเช็ค มีเงื่อนไข IF/ELSE ทำตัวต่อ Database เพื่ออ่านค่าบางอย่างมากมาย จนสิ่งที่ออกมาห่างออกไปจากคำว่า Human-readable ซึ่งความซับซ้อนที่เพิ่มขึ้น ก็ต้องแลกมากับความยากในการดูแลและทำความเข้าใจ Code ตรงส่วนนั้น จากประสบการณ์ที่ผมพบส่วนมากจะมีปัญหาตบตีกับการหา Locator ที่ทางทีม Frontend ไม่ได้ใส่มาไว้ให้เพราะตอนที่ทำไม่มีการพูดคุยเรื่องว่าการจะทำ Automation ตรงนี้ และฝั่งคนที่ต้องเป็นคนทำก็ไม่ได้เข้าไปบอกความต้องการให้อีกฝั่งทราบ</p><p>สถานการณ์ที่ผมเจอคือมีการพยายามเขียน Loop เพื่อไล่หา Element ที่อยู่ใน Table หาจนกว่าจะเจอ &lt;/span&gt;, &lt;/i&gt; ที่ต้องการ , กด Next Page ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจอข้อมูลที่ต้องการ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YKMmiaZl-Dj-EMLnDyyN4A.png" /><figcaption>ตัวอย่างข้อมูลในตาราง HTML</figcaption></figure><p>ตรงนี้ผมเดาเอาเองว่า การที่พยายามเขียนเงื่อนไขการทำงานแบบงี้ เทียบกับการเดินไปพร้อมขนมให้ทีม Frontend ขอให้เพื่อน Id หรืออะไรบางอย่างที่ Unique ทำให้เราทำงานได้ง่ายขึ้น และไม่ซับซ้อน เช่น อยากได้ Element ฟิลด์ Country ของคนที่ 1 เพิ่ม Id ในรูปแบบที่ <strong><em>id:user-{id}-country</em></strong> ให้หน่อย ตัวเลือกหลังน่าจะใช้เวลาน้อยกว่าและไม่ได้เพิ่มความซับซ้อนให้กับชุดทดสอบของเรา</p><p>แน่นอนว่าต้องมีเหตุการณ์ที่ทีม Frontend ยุ่งมากจนไม่มีเวลาทำของที่เราอยากได้ให้จนอาจจะต้องเดินคอตกกลับมา อาจจะสลับมาใช้ XPath แบบระบุ Index อยู่บ้าง แต่จำเป็นต้องคิดดี ๆ ว่าการเพิ่มความซับซ้อนนั้นคุ้มค่าไหม เรากำลังจะขี่ช้างจับตั๊กแตนอยู่หรือไม่ ทางออกของตรงนี้เราอาจจะยก Test Case นี้ไปอยู่ระดับอื่นที่ต่ำลงมาเช่น API เพื่อให้เรายังพอเดินได้ต่อภายใต้เงื่อนไขข้อจำกัดก่อน ทดสอบให้อยู่ภายในระดับที่เรายังมั่นใจได้ว่าถ้าเกิดอะไรพัง เรารู้ได้เลยว่าพังตรงไหน</p><p>แน่นอนว่าของที่เพิ่มขึ้นไปใหม่ก็ต้องทำให้ดีกว่าของเก่าด้วยเช่นกัน การดูแล Test Code ก็ย่อมเหมือนกับการดูแล Source Code เราต้องมีการตกลง Coding Convention ร่วมกันกับทีม ใช้เครื่องมือเข้ามาช่วยด้วย เช่น</p><p><a href="https://robotidy.readthedocs.io/en/stable/">robotidy</a> เป็นเครื่องมือสำหรับทำ autoformatting ของ ​Robot Framework หลัก ๆ จะเป็นเรื่องพวก Indent ของโค้ดที่เราใช้ไม่เหมือนกันในบางที่ สองเคาะ สามเคาะ หรือกดแทป หลังจากรันแล้วเจ้าเครื่องมือตัวนี้จะจัดการให้เราแบบสวย ๆ</p><p><a href="https://robocop.readthedocs.io/en/stable/">robocop</a> เป็นเครื่องมือสำหรับทำ Static Code Analysis ซึ่งแนะนำให้ใช้กันดู สำหรับใครที่ลองอาจจะตกใจกับรายการ Issues ที่โผล่ขึ้นมาหลังจากสแกนครั้งแรก ลองอย่าเพิ่งพยายาม Exclude Rules เพื่อให้รายการ Issues หายไป ลองพยายามค่อย ๆ แก้ไปทีละอัน แล้วจะได้โค้ดที่เป็นระเบียบและง่ายต่อการอ่านมากขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/717/0*v3rEnvBhFuLGTQrz" /><figcaption>เลือกสักอย่าง ถ้าเลือกไม่ได้ก็ฝากพี่ robotidy จัดการ</figcaption></figure><h3>เทสผ่านบ้าง พังบ้าง บนเครื่องเราผ่าน เครื่องอื่นไม่ผ่าน</h3><p>ปัญหาคลาสสิคกับเรื่องนี้ ถ้าเป็นฝั่ง Dev อาจจะคุ้นกับคำว่า It’s worked on my machine แต่เหตุการณ์นี้ สำหรับชาว Automation Tester ก็อาจจะต้องเจอเหตุการณ์นี้บ้างเช่นกัน บนเครื่องตัวเองรันเทสบน Browser แบบปกติ…ผ่าน, แบบ Headless …ผ่าน ทำเสร็จคิดว่าชัวร์แล้ว ดันไปตายกลาง Pipeline แบบงง ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1015/0*9GdgaAOnf4IL15Sr.jpg" /><figcaption>‘passed’ on my machine…</figcaption></figure><p>ปัญหาหลัก ๆ ของข้อนี้คือเราไม่ได้ทำการควบคุม Environment ที่ใช้ในการทดสอบ</p><p>ในเมื่อเครื่องของ Tester แต่ละคน ลงของเหมือนกันบ้างต่างกันบ้าง บางคนติดการอัพเดท ตัว Python บนเครื่องฉันต้องล่าสุดเสมอ บางกดก็มีหน้าอัพเดทแจ้งมาก็ Remind me later ทุกที</p><p>วิธีการแก้ไขปัญหาของผมคือการใช้เทคโนโลยี Container มาช่วย หรือไอ่ตัวที่เราคุ้น ๆ กันก็คือ Docker นั่นเอง ถ้าของมันทดสอบรันบน Container บนเครื่องเราผ่าน บน Pipeline ที่ใช้วิธีเดียวกันมันก็ต้องผ่าน</p><p>สิ่งที่ผมเจอคือเรามีการเขียน Dockerfile กันอยู่แล้ว……แต่!</p><p>มันคือมรดกที่ถูกส่งต่อมารุ่นแล้วรุ่นเล่า และสคริปภายในผมก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เพราะว่ามีการใช้ Base Image ตัวใหญ่เกินไป, ไม่ได้มีการระบุ Version ของ Library/Dependency แต่ละตัว และรวมถึงการขน Resource ทั้งหมดของ Test Suites เข้าไปตั้งแต่ขั้นตอนการ Build เลย ซึ่งอาการเหล่านี้ในระยะสั้นอาจจะยังไม่เห็นปัญหา แต่ในระยะยาวนี่ต้องเจอปัญหาแน่ ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง Version ของ Library ที่ขยับไปทำให้มี Keyword บางตัวที่ใช้ไม่ได้แล้ว, ระยะเวลาการทดสอบที่นานเพราะมีการ Build Image ทุกครั้งที่ทดสอบ</p><p>ในเมื่อเป็นแบบนี้ผมเลือกที่จะรื้อ และเขียน Dockerfile , docker-compose.yml ขึ้นมาใหม่ ผลที่ได้คือได้ขนาดของ Docker Image ที่มีขนาดเล็กลงและสามารถใช้กับโปรเจคอื่นได้, ลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนเลข Version แล้วทำให้ผลทดสอบเปลี่ยนไป, ลดระยะเวลาที่ใช้ในการ Build ทุกครั้งที่ทดสอบโดยเปลี่ยนเป็นการ Map Volume ของเข้าไปในตอนที่เราต้องการจะรันการทดสอบแทน</p><blockquote><em>ตัวอย่างการทำ Docker Image สำหรับทดสอบ Web จากพี่ปุ๋ย<br></em><a href="https://www.somkiat.cc/docker-image-for-robotframework/"><em>https://www.somkiat.cc/docker-image-for-robotframework/</em></a></blockquote><p>ทางที่ดีที่สุดคือการทำให้เครื่องของคนที่จะเป็น Maintainer ของเหล่า Automation Test Script ตรงกันผ่านข้อตกลง (Convention) ละคำว่าเสร็จของชุดทดสอบคือการได้ผลทดสอบที่ตรงตามที่เราคาดหวังจากการรันบน Automation Pipeline บน CI Machine ไม่ว่าจะเป็น Jenkins, Gitlab-CI หรืออะไรก็ตามที่เราใช้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vZMisjK-rn9VYHo_t_ohMw.png" /><figcaption>เปรียบเทียบขนาดของ Docker Image ของเดิมกับของใหม่ (2.61 Gb -&gt; 627 Mb)</figcaption></figure><p><strong>**แถม**</strong> สำหรับผมเจอเหตุการณ์ Build Pipeline ดูไม่ค่อย Stable ทั้ง ๆ ที่พยายามคุม Environment ด้วย Docker แล้ว ลองหาข้อมูลพบว่าการใช้งาน Chrome แบบ Headless บน Container หากหน้าเว็บของเรามีทำงาน เรียกใช้ API จำนวนมาก เราจะเจอ unknow error : session deleted from unknow error ซึ่งเป็นสาเหตุมาจากมี Memory ไม่พอสำหรับให้ Webdriver ใช้ ผมแก้ปัญหาโดยเปลี่ยนไปใช้พื้นที่ Disk แทน ตามลิ้งค์ด้านล่างนี้เลย //กราบบบบ</p><p><a href="https://stackoverflow.com/questions/53902507/unknown-error-session-deleted-because-of-page-crash-from-unknown-error-cannot">https://stackoverflow.com/questions/53902507/unknown-error-session-deleted-because-of-page-crash-from-unknown-error-cannot</a></p><h3>การทดสอบแต่ละครั้งใช้เวลานานเกินไป ยิ่งเยอะก็ยิ่งนาน ยิ่งนานก็ยิ่งท้อ</h3><p>คำว่า <strong>‘นาน’ </strong>ของแต่ละคน สำหรับแต่ละเรื่องจะแตกต่างกันไป สำหรับเรื่องเรื่องการพัฒนา Software คิดว่าระยะเวลาเท่าไหร่ที่เราจะสามารถรับรู้ได้ว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบน Code ของเราไม่ส่งผลกระทบกับการทำงานของระบบที่ปกติอยู่?</p><p>สำหรับผมตั้งไว้อยู่ที่ 10 นาทีครับ รู้สึกว่าการนั่งรอ 10 นาทีมันรู้สึกไม่นาน ไม่รู่สึกว่าเสียเวลาขนาดนั้น รู้สึกว่าถ้ายิ่งนานเรายิ่งไม่อยากรอ แล้วก็จะไม่อยากสนใจมันไปในที่สุด</p><p>เหตุผลมันก็มีแค่นี้จริง ๆ คือเราแค่อยากรู้ Feedback เร็ว ๆ ยิ่งไวยิ่งดี แน่นอนว่าจุดคุ้มทุนของการทำ Automation Test คือการที่มันสามารถทดสอบ Software ของเราได้บ่อย ๆ การกำหนดเลข 10 นาทีของผมใช้ในการวางเป้าหมายของการ Improve ระยะเวลาของการทดสอบ และดูของเดิมที่เรามีอยู่ว่าห่างจากเป้าหมายอยู่เท่าไหร่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/556/1*lJV-wfGTcp4TDaJ1YIi3zg.png" /><figcaption>ของเดิมระยะเวลาอยู่ที่ 13 นาที มีจำนวนเคสอยู่ที่ประมาณ 11 เคส</figcaption></figure><p>หลังจากพยายามแก้ไขของเดิมให้สามารถทดสอบได้แล้ว ไล่ดูก็เจอว่าหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ เทสเคสช้ามีสาเหตุมาจากการเติม Sleep ใน Keyword ต่าง ๆ เพื่อแก้ปัญหาหน้าเว็บโหลดไม่เสร็จแต่เจ้า Robot Framework ดันวิ่งไปหา Element นั้นก่อนแล้ว จนทำให้เจอ Error ผมจึงจัดการ Refactor ตัว Test Case ที่มีปัญหาโดยเปลี่ยนจากการใช้ Keyword จาก Sleep มาเป็น Wait Untill ... ซึ่งสิ่งที่ได้กลับมานอกจากการลดเวลาที่เสียไปจากการ Sleep ยังช่วยจัดการกรณีที่ Response Time แต่ละครั้งแตกต่างกันด้วย ลดปัญหาที่เราต้องพยายามหาระยะเวลา Sleep เพื่อให้หน้าเว็บ Render เสร็จก่อนที่ Robot Framework ทำงานต่อส่งผลให้เราเจอ Test Case ที่รันผ่านบ้างไม่ผ่านบ้าง ส่วนเคสที่เขียนแบบงง ๆ ผมก็รื้อและเขียนขึ้นมาใหม่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/574/1*C0kVN1lzrY3S1TrlRSt5LA.png" /><figcaption>ระยะเวลาลดลงเหลือ 5 นาที และมีจำนวนเทสมากขึ้นเป็น 21 เคส (มี Success Ratio/Test Cases ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ)</figcaption></figure><p>ใครที่อยากไปไวกว่านี้ ก็มีเครื่องมีที่สามารถทำให้เราทำ Parallel Run ของ Robot Framework ได้ชื่อว่า <a href="https://pabot.org/">pabot</a> และแน่นอนว่า Test Suites ที่เราทำต้องเขียนออกมาดีระดับนึงด้วยหากอยากลองท่านี้ สำหรับผมเองเจ้าเครื่องมือตัวนี้ยังอยู่ในช่วง Proof of Concept อยู่</p><p>และพอเรายิ่งเทสเยอะ เวลาที่ใช้ก็ย่อมนานขึ้นด้วย ซึ่งเยอะตรงนี้หมายความว่าปริมาณ Test Case / Scenario ที่เราเขียนชุดการทดสอบมีจำนวนมาก เลยวนมาที่คำถามว่าแล้วขนาดไหนถึงจะพอ?</p><p>ซึ่งหนึ่งใน Key Concept ที่ผมใช้คือ Automation Test Pyramid ของ Mike Cohn</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/466/0*iEbnQV_iqfkG-zO2.png" /><figcaption>Automation Test Pyramid ของ Mike Cohn</figcaption></figure><p>แน่นอนว่าชุดการทดสอบที่ผมใช้ Robot Framework มันคือชั้นบนที่เป็น UI Tests จากภาพของ Automation Test Pyramid ซึ่งจะมีจำนวนไม่มาก ใช้เวลานาน เพราะถ้าหากมันมีจำนวนมาก(เกินไป) เราจะต้องเจอเรื่องปวดหัวไม่ว่าจะเป็นการ Maintain และระยะเวลาการรอ Feedback ที่นานขึ้นไปเรื่อย ๆ</p><p>Scenario ที่ผมเลือกมาเขียน Robot Framework เลยจะมีจำนวนไม่มาก เน้นการทดสอบในมุมมองของ User ที่ใช้งานระบบ จากต้นทางถึงปลายทางต้องดำเนินการจนจบได้เป็นอันผ่าน และ Test Case ไหนที่รู้สึกว่าเราขี่ช้างจับตั๊กแตนผ่านช้างที่เรียกว่า Robot Framework อยู่ อาจจะต้องดันมันอยู่ในชั้นที่ต่ำลงมา ซึ่งอาจจะเป็นวิธีการทดสอบที่ไม่ได้อยู่ในภาพที่ผมยกมาก็ได้นะ เพราะอย่างว่ามันคือ Concept</p><p>ปัจจุบันหลังจากผ่านด่านเหล่านี้มา การปรับปรุงและพัฒนาในด้านของกระบวนการและเทคนิคการใช้เครื่องมือสำหรับทดสอบ Software ก็ยังดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ยังมี Pain ของเรื่อง Test อีกหลาย ๆ อย่างท่ีอยากแก้, การเติมปริมาณของ Automation Test ให้เท่าทันกับความสามารถของระบบที่นำไปไกล มีพื้นที่อีกหลายจุดที่ผมในฐานะ Automation Tester/QA สามารถเข้าไปช่วยได้ การทดสอบแบบ Automation Test ของผมยังเป็นแบบ On-Demand และยังเน้นไปที่การทดสอบแบบ Manual เป็นส่วนใหญ่อยู่ เพราะปัญหาที่มักจะพบบ่อยกว่าเรื่อง Functional คือ Dev ทำมาไม่ครบ ทำมาไม่ตรงตาม Requirement และคิดว่ายังคงต้องทำร่วมกันต่อไปเลือกวิธีการทดสอบให้เหมาะสมกับบริบท ความดีงามของทีมผมคือ Dev หลงรักการเขียน Unit Tests เพราะมันช่วยให้เค้าเช็คของได้ก่อนตั้งแต่ตอนพัฒนา ของที่หลุดมาจนถึง Tester เลยจะไม่ค่อยเจอส่วนที่ผิดเพี้ยนไปจาก Business Requirements สักเท่าไหร่</p><p>อนาคตข้างหน้าอาจจะเจอ Pain Point ใหม่ ๆ อาจจะต้องโล๊ะของเก่า ใช้เครื่องมือใหม่ ๆ ปรับกระบวนการทำงานร่วมกับทีม และลองแก้ปัญหากัน</p><blockquote>Automation เป็นแค่เรื่องมืออย่างนึงที่เข้ามาช่วย ในคำว่า Quality ยังมีมิติอื่นอยู่อีก</blockquote><p>ขอขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=faf6bcfdb33c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Daily] โจทย์ Multi Ramp Up บน Jmeter ด้วย Ultimate Thread Group]]></title>
            <link>https://medium.com/@endkarn/daily-%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B9%8C-multi-ramp-up-%E0%B8%9A%E0%B8%99-jmeter-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-ultimate-thread-group-569df9ce24e6?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/569df9ce24e6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Jan 2021 16:44:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-05T16:44:56.891Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>โจทย์ Multi Ramp Up คือการพยายามจำลองพฤติกรรมการเข้าใช้งานระบบของผู้ใช้งาน โดยสถานการณ์คือ</p><blockquote>ปริมาณการใช้งานเพิ่มขึ้นเป็นช่วงต่อ ๆ กันจนถึงจุดสูงสุด <br>จากนั้นปริมาณการใช้งานจึงลดลง</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*49rNdh_ZhjrJ-CGX6dOYrQ.png" /></figure><p>โดยกราฟการใช้งานจะอยู่ในรูปแบบตามตัวอย่างในรูป <br>และผมจะจำลองพร้อมอธิบายขั้นตอนที่ผมสร้าง Thread Group เพื่อสร้างกราฟขึ้นมา</p><p>การออกแบบผมอยากให้ได้พฤติกรรมคือ</p><blockquote>ทุก ๆ 1 นาทีจะมีปริมาณการใช้งานเพิ่มขึ้น 100 Concurrent ค้างไว้ 1 นาที<br>จนถึงนาทีที่ 5 จะค่อย ๆ ลดปริมาณการใช้งานลงจนถึง 0</blockquote><p>ก่อนจะเริ่มทำขออธิบาย Thread Scheule บน Jmeter ก่อน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cBZQBFa4UPccrPaLmQd2aQ.png" /></figure><p>Start Threads Count : จำนวน Thread ที่จะสร้าง<br>Initial Delay, sec : ระยะเวลาการรอในการสร้าง Thread แรก<br>Startup Time, sec : <strong>ระยะเวลาการไต่ขึ้น</strong>ระดับนับตั้งแต่ Thread แรก ไปจนถึงปริมาณที่ต้องการ<br>Hold Load For, sec : ระยะเวลาการคงปริมาณ Thread ไว้<br>Shutdown Time : <strong>ระยะเวลาการไต่ลง</strong>ระดับนับตั้งแต่ปริมาณที่ต้องการลดลงจนเหลือ 0</p><h4>ผมได้ทำการสร้าง Thread Schedule ได้ออกมาดังนี้</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xYEpeoif6OWJfIlp2UiR6A.png" /></figure><p>1st Row : เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ 0 ค้างไว้เป็นเวลา 300 วินาที (00:00–05:00)<br>2nd Row : เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ 60 ค้างไว้เป็นเวลา 240 วินาที (01:00–05:00)<br>3rd Row : เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ 120 ค้างไว้เป็นเวลา 180 วินาที (02:00–05:00)<br>4th Row : เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ 180 ค้างไว้เป็นเวลา 120 วินาที (03:00–05:00)<br>5th Row : เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ 240 ค้างไว้เป็นเวลา 60 วินาที (04:00–05:00)</p><p>หากต้องการให้การเพิ่มหรือลด Threads ให้เป็นการไต่ระดับสามารถเพิ่ม Startup Time หรือ Shutdown Time ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zBfxjHhpGiJRDjB-WAqZxQ.png" /></figure><p>ผมลองใส่ที่ 5 วินาทีทั้งขาขึ้นและขาลง เวลาที่ใช้ทั้งหมดจะขยับไปจบที่ 05:10 แทน</p><p>จากโจทย์หากต้องการ Concurrent สูงสุดที่ 500 สิ่งที่ควรทำคือการออกแบบไปแต่ละขั้นก่อน เพื่อให้ได้ปลายทางตามเป้าที่วางไว้ หากรู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่เริ่มซับซ้อนเกินไป อาจจะไปเพราะเรากำลังไปผิดทาง</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=569df9ce24e6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[บันทึก] การทำงานแบบ Work From Home ในช่วงแรกของผม]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A-work-from-home-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A1-e02496984209?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e02496984209</guid>
            <category><![CDATA[scksealteam]]></category>
            <category><![CDATA[work-from-home]]></category>
            <category><![CDATA[work-life-balance]]></category>
            <category><![CDATA[remote-working]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Mar 2020 15:01:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-27T15:01:00.999Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีครับท่านผู้อ่าน มีใครกำลังอยู่ในช่วง “<strong>Work From Home</strong>” <br>โดยเป็นเหตุมาจากน้อง COVID-19 ไหมครับ ? บทความนี้ผมจะมาแชร์ปัญหาของผมเจอจากการทำ Work From Home ทำงานกันแบบ Online กับทีมมาให้ฟังกัน</p><h3>รู้สึกเหมือนทำงานตลอดเวลา</h3><p>มีใครรู้สึกเหมือนผมกันไหมครับ ตอนทำงานเราก็ทำงานหน้าคอม <br>ตอนเราพักเราก็พักหน้าคอม จริง ๆ แล้วอาจจะเป็นกับการที่ผมใช้ Work Space ทั้งทำงานและพักผ่อน จากข้อนี้เผลอ ๆ ผมว่าอาจะเกิดเป็น Office Syndrome ได้ง่ายกว่าการที่ต้องเดินทางไปทำงานออฟฟิศอีก</p><h3>ใช้เวลาในการคุยกันมากเกิน</h3><p>ข้อนี้เนื่องด้วยงานที่เป็นการคิดวิเคราะห์ เป็นเรื่องที่จำเป็นอยู่แล้วที่ต้องมีการสื่อสารกัน แต่ว่ายิ่งคุยกันเยอะก็ใช่ว่าจะดี อาจจะเกิดเป็นข้อเสียซะอีก สถานการณ์ของผมคือการคุยกันใช้เวลาล่วงเลย แผนการหรือการตัดสินใจได้ถูกลงความเห็นร่วมกันเรียบร้อยแล้ว แต่เมื่อผ่านไปไม่นานก็ได้มีการหยิบเรื่องเก่ามาพูดซ้ำอีกครั้ง วน ๆ ไปแบบนี้ซึ่งกว่าจะรู้ตัวกันก็เสียเวลาไปเยอะ</p><h3>สุขภาพที่(กำลังจะ)แย่ลง</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5U2BPoPaJjOPS7szAaX4yg.jpeg" /><figcaption>ภาพจากภาพยนต์แอนนิเมชั่น <a href="https://movies.disney.com/wall-e">Well-E</a></figcaption></figure><p>เคยดูเรื่อง Wall-e กันไหมครับ ที่เป็นยุคหุ่นยนต์ทำงานแล้วผู้คนก็กลายเป็นคนอ้วนไปหมด นั่นแหละครับผมที่ผมคิดว่าที่พฤติกรรมของการ Work From Home ของผมจะส่งผลกับเรื่องสุขภาพในอนาคต โดยกิจวัตประจำวันคือ ตื่น-กิน-ทำงาน-นอน ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่หอพักของผม การขยับตัวมากสุดคือลงไปรับอาหารที่สั่ง หรือไปเข้าห้องน้ำ</p><p>ซึ่งวิธีแก้ไขของผมคือการบังคับตัวเองให้ออกกำลังกายให้ได้วันละ 1 ชั่วโมง<br>จากที่ได้ฟังมามันคือวิธีการสร้างสารแห่งความสุขให้กับสมอง และให้ร่างกายแข็งแรง<br>การนอนหลับให้ได้อย่างน้อย 8 ชั่วโมง นอนเต็มอิ่ม ทำตัวให้สดชื่น พร้อมที่จะทำงาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C8jFafXq0jzxux3W1VMCDg.png" /><figcaption>จากวีดีโอ “<a href="https://www.youtube.com/watch?v=XP1Ecm4Q3Fo">ทำอย่างไรให้มีความสุข</a>”</figcaption></figure><p>บางปัญหามองว่ามันเป็นผลมาจากการที่เราจำเป็นต้องกักตัวเนื่องจากโรคระบาด <br>ซึ่งถ้าหากไม่เกิดโรคพฤติกรรมตรงนี้อาจจะเปลี่ยนไปไหม <br>Work From Home เท่ากับ Work From Anywhere หรือเปล่านะ<br>การเข้าออฟฟิศ กับการทำงานที่อื่นเราเสียประโยชน์อะไรแล้วได้อะไรกลับมา<br>เวลาที่ได้กลับมาจากการไม่ต้องเดินทาง สามารถใช้เพื่อ Improve ชีวิตเราได้ไหม</p><p>ลองมาคิดดูดี ๆ แล้วการทำงานแบบ Work From Home มีเรื่องที่ต้องให้คิดเยอะมาก ทั้งเรื่องการจัดการเวลาให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เรื่องการจัดการสภาพแวดล้อมในห้องให้ใกล้เคียงกับการทำงานในออฟฟิศ การดูแลสุขภาพกายและสุขภาพจิต</p><p>ซึ่งจากสถานการณ์นี้ผมมองว่าในอนาคตที่การทำงานจะเป็นแบบไม่ต้องเข้าออฟฟิศ นี่เป็นเสมือนการซ้อมในสนามจริง เพื่อให้ได้พบปัญหาเพื่อแก้ไขและนำไปพัฒนาการทำงานต่อไป “สู้ไปด้วยกันครับ เราต้องชนะ” /เอ๊ะ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e02496984209" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A-work-from-home-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9C%E0%B8%A1-e02496984209">[บันทึก] การทำงานแบบ Work From Home ในช่วงแรกของผม</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[DataVisualization] ทำความรู้จักกับ Tree Map และ Heat Map]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/datavisualization-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-tree-map-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-heat-map-17861452f85c?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/17861452f85c</guid>
            <category><![CDATA[data-visualization]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 31 Jan 2020 15:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-31T15:01:01.488Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>บทความชิ้นที่สี่สำหรับเรื่อง Data Visualization แล้วนะครับ<br>โดยภายในบทความนี้จะพามารู้จัก Map ทั้งสองประเภทนี้ โดยมี<br>Heat Map ที่อาจจะคุ้นหน้าคุ้นตากันแล้ว และ<br>Tree Map ที่อาจจะเคยผ่าน ๆ ตามาบ้างแต่ยังไม่เข้าใจ เรามาลองดูกันเลยครับ</p><h3>Tree Map — แผนภูมิต้นไม้</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/317/1*5tPlrCiauD3vNS6V3Z95HA.png" /></figure><p><strong>การใช้งาน</strong> <strong>:</strong> ใช้นำเสนอข้อมูลแบบแสดงให้เห็นพื้นที่ แสดงผลในแบบลำดับชั้น เหมือนแบบโครงสร้างต้นไม้ เบื้องต้นพื้นที่จะบ่งบอกถึงปริมาณในข้อมูลนั้น ๆ เป็นแผนเชิงปริมาณ จัดกลุ่มตามกลุ่มพื้นหลักและมีแต่ละกลุ่มย่อยตามความสัมพันธ์ เช่น ข้อมูลปริมาณยอดขายของอาหารแต่ละชนิดในประเภทอาหารเช้าและมื้อเที่ยง , ปริมาณพนักงานในแต่ละแผนกในแต่ละออฟฟิศ เป็นต้น</p><p><strong>เทคนิค :</strong> แผนภูมิสามารถใช้ความเข้มของสี เพื่อเพิ่มรายละเอียดให้เห็นความต่างของแต่ละประเภทของข้อมูลได้ดีขึ้น โดยยิ่งข้อมูลในประเภทนั้นมีจำนวนมาก พื้นที่จะยิ่งกว้าง และมีสีที่เข้มมาก ซึ่งการใช้สีควรใช้ให้น้อยเพื่อให้ได้แผนภูมิมีความซับซ้อนมากจนเกินไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/711/1*xEYckWxef43s9SzAIjGGLQ.png" /><figcaption>ตัวอย่าง Tree Map ของความห่างผู้เลือกประธานาธิบดีในรัฐฟลอริด้าในเขตต่าง ๆ</figcaption></figure><h3>Heat Map-แผนภูมิความร้อน</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/777/1*oj6IBhYOPQryBGreCnGlpw.png" /></figure><p><strong>การใช้งาน : </strong>ใช้นำเสนอข้อมูลแนวโน้มหรือความสัมพันธ์แบบง่าย ๆ โดยใช้ <strong><em>คู่สี <br></em></strong>และความเข้มข้นของสีแทนปริมาณหรือความถี่ <strong><em><br></em></strong>เช่น ตารางแสดงข้อมูลอุณหภูมิในแต่ละพื้นที่ในช่วงเวลาของแต่ละเดือน , <br>ตารางข้อมูลจำนวนอุบัติเหตุในแต่ละวันของช่วงเดือนมกราคม เป็นต้น <br>โดยพื้นฐานของแผนภูมินี้ไม่จำเป็นว่าต้องระบุตัวเลขลงไป ในแต่ละช่องของตาราง</p><p><strong>เทคนิค : </strong>เลือกใช้คู่สีที่แสดงถึงความหมายที่ต้องการจะสื่อสาร (เช่น สีแดงหมายถึงอันตราย คู่กับสีเขียวที่หมายถึงปลอดภัย) โดยแผนภูมิความร้อนที่เกี่ยวข้องกับทางภูมิศาสตร์จะเรียกว่า Choropleth Map(แผนที่เฉพาะเรื่อง)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*eS6GFOZpcE0Y9XK7VAKT_w.png" /><figcaption>ตัวอย่าง Heat Map (Choropleth) แสดงจำนวนผู้ติดเชื้อโคโรน่าในประเทศจีน</figcaption></figure><blockquote>ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้สนุกกับ Data Visualization ครับ<br><em>Reference Course : Data Visualization, Excel Charts &amp; Graphs : </em><a href="https://www.udemy.com/user/chrisdutton3/"><em>Chris Dutton</em></a></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=17861452f85c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/datavisualization-%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-tree-map-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0-heat-map-17861452f85c">[DataVisualization] ทำความรู้จักกับ Tree Map และ Heat Map</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รู้จักกับ Acceptance Test Stage ใน Deployment Pipeline กัน]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-acceptance-test-stage-%E0%B9%83%E0%B8%99-deployment-pipeline-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-e7f1b30f3fb0?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e7f1b30f3fb0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 29 Jan 2020 15:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-29T15:01:01.359Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/458/1*86olnhUXNxSD-lqAz2Glng.png" /></figure><p>Acceptance Test Stage ก็คือ ขั้นตอนการทดสอบเพื่อทดสอบว่าโปรแกรมทำงานได้ตามที่ลูกค้าต้องการ สามารถตอบสนองความต้องการทางธุรกิจของลูกค้าได้</p><p>โดยสิ่งที่ลูกค้าต้องการเราเรียกว่า <strong>Acceptance Criteria <br></strong>ซึ่งเจ้าสิ่ง Acceptance Criteria นี้แหล่ะนำมาสร้างชุดการทดสอบเพื่อที่จะทำให้เกิดเป็น Automate Test Script และนำเข้าไปอยู่ใน Deployment Pipeline เพื่อทดสอบว่าโปรแกรมระบบของเรา ยังคงสามารถตอบความต้องการของลูกค้าอยู่ไหม เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในระบบของเรา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/841/1*-zIluQ_yXFA2woXOY2svgQ.png" /></figure><p>การทดสอบนี้จะเป็นการจำลองการสร้างระบบเสมือนจริง<strong> </strong>ขึ้นมาเพื่อทดสอบ<br>เช่นมีการติดต่อกับ Database จริง , มีระบบรอบข้างภายในของเราที่เหมือนจริง<br>แต่ว่า หากเป็นระบบที่มีโครงสร้างที่จำเป็นต้องเชื่อมต่อไปยังระบบภายนอก เราสามารถใช้เทคนิค Test Double เพื่อจำลองระบบภายนอกเพื่อให้เราสามารถทดสอบภายในของเราเองได้ ข้อสำคัญของชุดการทดสอบนี้ ในแต่ละการทดสอบนั้นต้องเป็นอิสระต่อกัน การทดสอบแต่ละอย่างควรจะตอบกับธุรกิจหรือมีจุดประสงค์ในการทดสอบภายในตัวเอง ซึ่งในการทดสอบนี้จะใช้เวลาในการทดสอบมากขึ้น และมีความซับซ้อนที่มากขึ้นด้วย การสร้างชุดการทดสอบนี้ควรตั้งอยู่บนหลัก <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/INVEST_(mnemonic)"><strong>INVEST</strong></a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/676/1*jwZxG9pZlEfRFp6spo-z9g.jpeg" /><figcaption><a href="http://agileety.com/definition-of-ready">http://agileety.com/definition-of-ready</a></figcaption></figure><p>การทดสอบใน Stage นี้จะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการทดสอบระบบของเราซ้ำ หาก Release Candidate ของเราไม่ผ่านในกระบวนการทดสอบนี้ ก็ไม่ควรนำขึ้น Release เพื่อใช้งาน หรือเข้าสู่กระบวนการทดสอบถัดไป</p><p>สุดท้าย การทดสอบนี้เป็นการทดสอบเพื่อลูกค้าของเรา การทดสอบนี้จะช่วยเพิ่มความมั่นใจในกระบวนการส่งมอบของเราให้มากขึ้น เมื่อ Software สามารถตอบโจทย์ของธุรกิจก็จะทำให้เกิดมูลค่าของธุรกิจ การทำเป็น Automate ยังมีผลประโยชน์ที่ช่วยลดแรงและค่าใช้จ่ายในการทดสอบซ้ำ ช่วยให้ทีม Tester ไปเน้นเรื่องการวางแผนการทดสอบหรืองานอื่นที่มีประโยชน์มากกว่า และมี Feedback ที่เป็นประโยชน์และบอกจุดข้อผิดพลาดได้ไวด้วย</p><p><em>Reference : </em><a href="https://www.amazon.com/dp/0321601912?tag=contindelive-20"><em>Continuous Delivery</em></a><em> : Chapter 8 Automated Acceptance Testing</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e7f1b30f3fb0" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-acceptance-test-stage-%E0%B9%83%E0%B8%99-deployment-pipeline-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-e7f1b30f3fb0">รู้จักกับ Acceptance Test Stage ใน Deployment Pipeline กัน</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[บันทึกความเข้าใจ] การนำ Docker Image ไปใช้อย่างมั่นใจ]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B3-docker-image-%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88-a19df90812b3?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a19df90812b3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 27 Jan 2020 03:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-27T03:01:01.418Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>ในปัจจุบันเมื่อผมต้องการจะ Deploy ตัว Software ของผมที่ทำเสร็จพร้อมกับทดสอบเรียบร้อยแล้ว ผมก็แค่เข้า Docker ที่เครื่องที่ผมต้องการจะ Deploy จากนั้นก็ทำการ Pull Image ที่เราต้องการลงมาแล้วทำการเรียกใช้งาน สั้น ๆ ง่าย ๆ แต่ภายใต้ความเรียบง่ายนี้ ผมจะมาเล่าเกี่ยวกับเทคนิคที่จะช่วยลดข้อผิดพลาดในการใช้งาน Docker Image ครับ</p><h3>ควรระบุเลข Version ของ Dependency แต่ละตัวไว้ใน Dockerfile ด้วย</h3><p>เราเคยได้ยินปัญหาเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ที่บอกว่า <br>“โปรแกรมมันทำงานเครื่องผมได้ ไม่รูู้ทำไมพอลง Production แล้วใช้งานไม่ได้”<br>ปัญหาตรงนี้ อาจเกิดขึ้นได้จากการที่ Dependency ของ Software เรา Version ไม่ถูกต้อง เช่น <br>เราทดสอบบน Python 2.x แต่ตอน Deploy ทำบน Python 3.x<br>เราเขียนโค้ดและทดสอบผ่านทุกอย่างบน Windows แต่ต้องไป Deploy บน Ubuntu<br>ปัญหาเหล่านี้อาจเกิดขึ้นได้ และใช้เวลานานในการแก้ไข เมื่อใช้ Dockerfile เราก็ควรจะระบุ Version ของของที่เราต้องการไปไว้เลย ซึ่งจะทำให้มั่นใจได้ว่าจะไม่เกิดข้อผิดพลาดจากความต่างของ Version</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*_QhJAom8N0qMaGxfbSeBMg.png" /><figcaption>**<strong>ตัวอย่างที่ไม่ดี</strong>** ของ Dockerfile โดยหากไม่ระบุ Tag/Version จะทำการใช้ตัวล่าสุดเสมอ</figcaption></figure><h3>ใช้ Docker Image เดียวกันในการนำไป Deploy ทุก ๆ Environment</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/793/1*mtA0J34Vzz9QIIIOqYjDGA.png" /><figcaption>**<strong>ตัวอย่างที่ไม่ดี</strong>** การสร้าง Image ใหม่ทุกครั้งเมื่อต้องการนำไป Deploy ที่ต่าง ๆ</figcaption></figure><p>สืบมาจากข้อด้านบนนะครับ หากเราไม่ได้มีการระบุเลข Tag/Version ใน Dockerfile ไว้ ไฟล์ Image ที่เราได้ออกมาอาจจะต่างไปจากเดิม ยกตัวอย่างเช่น<br>Base Image ที่ Build ครั้งแรกใน Development -&gt; เราได้ Ubuntu 18.01<br>Base Image ที่ Build ครั้งต่อมาใน Testing -&gt; เวอร์ชั่น Ubuntu มีการอัพเดทกลายเป็น 18.04 (Latest)</p><p>เมื่อเกิดกาดเปลี่ยนแปลงเราจะมั่นใจได้อย่างไรว่า การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ส่งผลกับ Software ของเรา ? ทุกการเปลี่ยนแปลงต้องมีการทดสอบ</p><p>โดยวิธีที่แนะนำสำหรับวิธีนี้คือ เปลี่ยนจากการ Rebuild มาเป็นการ <strong>Promote </strong>แทน<br>เราใช้ Image เดียวกันทั้งใช้นำไปทดสอบแบบต่าง ๆ ใน Pipeline ของเรา และเมื่อผ่านการทดสอบในขั้นตอนนั้น ก็จะทำการ Promote Image ชิ้นนั้นว่าผ่าน และพร้อมนำไปทดสอบในขั้นตอนต่อไป อย่างนี้ไปจนหมดกระบวนการใน Pipeline ของเรา โดยเราจะมองว่า Docker Image เป็น Release Candidate และเมื่อเราต้องการนำ Image ไป Deploy ก็แค่เพียงนำ Image ที่ถูก Promote แล้วว่าผ่านทุกขั้นตอนในการทดสอบแล้ว ไปขึ้น Production ซึ่งในกระบวนการนี้ขึ้นอยู่ว่า Pipeline ของเราว่าเป็นอย่างไร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CGhMp0KTK1pyNqXogA50oA.png" /><figcaption>ตัวอย่าง Release Candidates บน CI Machine แสดงว่ามี Artifact ไหนที่ผ่านการทดสอบใดบ้าง</figcaption></figure><p>ซึ่งในข้อนี้ทุกอย่างสามารถทำให้เป็น Automation ได้นะครับ โดยอาศัยเครื่องมือพวก Continuous Integration จัดการ Process ภายใต้ Pipeline ของเรา</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a19df90812b3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%99%E0%B8%B3-docker-image-%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%83%E0%B8%88-a19df90812b3">[บันทึกความเข้าใจ] การนำ Docker Image ไปใช้อย่างมั่นใจ</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[บันทึกความเข้าใจ] การควบคุม Environment ของ Software กับเทคโนโลยี Container]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%A1-environment-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-software-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B5-container-f68ef4f56b9a?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f68ef4f56b9a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Jan 2020 03:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-25T03:01:01.234Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีครับ บทความนี้ผมจะมาเล่าเกี่ยวกับสิ่งที่ผมได้เรียนรู้มา เกี่ยวกับการใช้งาน เทคโนโลยี Container กับความสำคัญของการควบคุม Environments กันครับ ซึ่งโดยภายในบทความนี้จะเป็นการเขียนที่มาจากการศึกษา และทำความเข้าใจออกมาในรูปแบบของตัวเองดูครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/340/1*DpWKWkXRDY0ZbebeOAlA8Q.jpeg" /></figure><p>ในการพัฒนาโปรแกรม เคยเจอปัญหาแนว ๆ นี้กันบ้างไหมครับ</p><blockquote>โปรแกรมใช้งานเครื่องตัวเองได้ แต่บนเครื่องของเพื่อนร่วมงานกลับพังซะงั้น!<br>โค้ด Build ผ่านบ้าง ไม่ผ่านบ้างไม่รู้ว่าผิดที่ตรงไหน?<br>ทุกอย่างสามารถทำงานได้เป็นปกติ ยกเว้นบน Production<br>เผลอไปทำการ Update Version ของ Database จากนั้นระบบก็ใช้งานไม่ได้</blockquote><p>แล้วหลังจากผ่านไป วันแล้ววันเล่าก็พบว่าปัญหามาจาก <br>“ความต่าง Environments ของ Software” เช่น<br>Version Java ของเครื่องเราใหม่เกินไป , Database ใช้คนละ Version หรือ หนักกว่านั้นเลยคือ ทีมเราพัฒนาและทดสอบบน Windows แต่ตอนลงเครื่องให้ลูกค้าใช้งานจริงเป็น Linux !!</p><p>ความต่างเหล่านี้อาจจะทำให้เกิดปัญหาได้ หากเราละเลยที่จะใส่ใจกับมัน<br>ซึ่งจริง ๆ แล้วคำว่า Environment นั้นไม่ใช่แค่เพียงส่วนของ Version โปรแกรม ที่เกี่ยวข้องกับระบบของเราเท่านั้น แต่รวมถึงเหล่า Infrastructure ทั้งหลายด้วย Version/Patch ของระบบปฏิบัติการ จนลึกถึงขั้น Hardware เลยก็เป็นได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/671/1*V5JFhp3tTl4WqaJ-kGgvCg.png" /></figure><p>ในยุคก่อน ๆ ที่การทำงานแบ่งเป็นช่วง ปัญหาที่ผมพูดมาก่อนหน้านี้มักจะเจอตอนช่วงท้ายก่อนที่จะส่งงาน หรือว่า Deadline นั่นเอง ซึ่งแน่นอนว่าปัญหาต่าง ๆ ยิ่งตรวจเจอได้ช้า ค่าใช้จ่ายในการแก้ไขไม่ว่าจะเป็นแรงในการที่ต้องหาข้อผิดพลาด เวลาที่ต้องเสียไปก็ย่อมสูงขึ้นตามด้วย จึงส่งผลเกิดเป็นแนวคิดที่ว่า</p><blockquote>งั้นเราก็ส่งงานกันบ่อย ๆ สิ จะได้เจอปัญหาได้เร็ว<br>เราจะตรวจรับงานกันทุก 1–2 อาทิตย์บนเครื่องเหมือนกับเครื่อง Production จริง</blockquote><blockquote>คุ้น ๆ กันไหมครับ ?</blockquote><p>โดยแนวคิดด้านบนที่ว่า เป็นการจัดการกับความเสี่ยง ซึ่งจริง ๆ แล้วการทำงานเป็นรอบนี่ มันเกิดขึ้นมาก่อนพวก Container ที่ผมกำลังจะพูดถึงเสียอีก ซึ่งในยุคก่อนการที่จะจำลองเครื่องที่เหมือนกับ Production ได้ก็เริ่มจากสั่งเครื่องเซิฟเวอร์มาสองเครื่องที่สเปคเดียวกันแล้วตั้งค่าให้เหมือนกันมากที่สุด จากนั้นก็เริ่มมีเทคโนโลยี Virtual Machine จำลองเครื่องได้ ทำ Image ที่เหมือนกับเครื่องที่เราต้องการไว้ใช้ได้ จนมาถึงเทคโนโลยี Container ที่มีขนาดเล็กและความสามารถอื่น ๆ มากมายในปัจจุบัน เพื่อช่วยในการจัดการ Environment และเป็นส่วนช่วยในการพัฒนาและส่งมอบ Software ที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบัน</p><p>ตัวอย่างความสามารถการใช้เทคโนโลยี Container อย่างเช่น<br>- นักพัฒนาสามารถจำลองเครื่อง Production ไว้บนเครื่องของตัวเองเพื่อใช้ทดสอบ เพียงในเวลาไม่กี่วินาที<br>- Environment สามารถทำ Reversion ได้ง่าย (ทำ Version ของ Environment แล้วย้อนกลับไปเลือก Version ที่เราต้องการได้)<br>- System Engineer สามารถสร้างเครื่องไว้ให้ Tester ทดสอบระบบได้ในไม่กี่นาที<br>- สนับสนุนการทำ Automation Deployment<br>- ทำการ Scale ได้สะดวกสุด ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/602/1*M_OoWTj1lLzXxBoM3yrfYA.png" /><figcaption><a href="https://www.quora.com/What-is-Docker-and-how-important-is-learning-it">https://www.quora.com/What-is-Docker-and-how-important-is-learning-it</a></figcaption></figure><p>ก่อนหน้านี้ผมมองพวกเครื่องมืออย่างเช่น Docker เป็นแค่เครื่องมือในการทำงานอย่างหนึ่งเท่านั้น คิดแค่ว่า มันทำมาให้ใช้งานง่าย ให้ใช้งานสะดวก แต่พอเมื่อลองศึกษาหลาย ๆ เรื่องดู เครื่องมือที่เกิดขึ้นในปัจจุบันล้วนเกิดมาเพื่อแก้ไขปัญหาบางอย่าง การได้รู้เรื่องเหล่านี้ทำให้เข้าใจและสามารถใช้เครื่องมือได้ตามวัตถุประสงค์ของการสร้างได้มากขึ้น</p><blockquote>If It Hurts, Do It More Frequently, and Bring the Pain Forward</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f68ef4f56b9a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%88-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%A1-environment-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-software-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B5-container-f68ef4f56b9a">[บันทึกความเข้าใจ] การควบคุม Environment ของ Software กับเทคโนโลยี Container</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[บันทึก] การเข้าร่วมในคลาส Microservice ของพี่ปุ๋ย วันที่ 3/3]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%AA-microservice-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%8B%E0%B8%A2-%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-3-3-a041311aa694?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a041311aa694</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jan 2020 16:08:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-23T16:08:40.718Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีครับผม วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วของคลาส Microservice ของพี่ปุ๋ยครับผม</p><p>เนื้อหาตอนเช้า พี่ปุ๋ยพามาดูวิวัฒนาการของ Microservice ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม<br>พี่ปุ๋ยพานับเป็น Microservice 1.0 ไปจนถึง 4.0</p><p>โดยใน Microservice ในยุคหลัง ๆ นี่มีเทคโนโลยีมากมายที่เกิดมาเพื่อสนับสนุนแนวคิดของ Microservice โดยหัวใจหลักที่ส่งผลอย่างมากในยุคนี้เลยคือเทคโนโลยี Container ซึ่งจะส่งผลให้ Service</p><blockquote><strong>เกิด</strong> ขึ้นมาเพิ่มเริ่มต้นทำงานได้เร็ว<br>สามารถ <strong>ตาย </strong>จากไปและ <strong>เกิดขึ้นมาใหม่ </strong>ได้ง่ายด้วย</blockquote><p>ซึ่งในประโยคนี้จะเป็นหัวข้อเกี่ยวกับพวก <br>Graceful Shutdown และ Service Recovery ครับ</p><p>Service ที่พังแล้วฟื้นตัวเองได้ดูเผิน ๆ อาจจะคิดว่าดีแต่จริง ๆ <br>แล้วควรจะทำให้มันไม่พังจะดีกว่า</p><p>นอกจากนี้ยังรวมถึง Service สามารถทำการ Scale ได้ง่ายขึ้นมาก ๆ ในโลกของ Container</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/855/1*1RTYR9vokenmKeAU8WTQnw.png" /><figcaption>Microservice ในช่วงหลัง ๆ เน้นมาทางฝั่งของเทคโนโลยี Container และไม่ผูกติดกับภาษาแล้ว</figcaption></figure><h4>Microservice Testing</h4><p>ตรงนี้พี่ปุ่ยอิงตามรูปแบบการทดสอบ <a href="https://martinfowler.com/articles/microservice-testing/">Microservice ของ Matin Fowler</a> เลยครับ<br>โดยเริ่มตั้งแต่</p><p><strong>Unit Test</strong> — ระบุจุดของการทดสอบว่าอยู่ในชั้นไหนใน Service เราโดยแบ่งประเภทของ Unit Test เป็น 2 ประเภทก็คือแบบ<br> Solitary และแบบ Sociable</p><p><strong>Integration Test</strong> — อันนี้พี่คุยแซวไว้ว่า ให้คุยกันดี ๆ นะว่าคำว่า Integration Test ของแต่ละคนเหมือนกันไหม (เพราะอย่างเช่นในการพัฒนาตามรูปแบบของ Monolith จะใช้คำว่า Integration สำหรับการการทำงานร่วมกันของหลายส่วนภายในระบบเดียวกัน) พี่ปุ๋ยให้คำนิยามว่าเป็นการทดสอบตะเข็บชายแดนของระบบเรา มันคือการทดสอบส่วนที่ต้องเชื่อมต่อไปยังระบบอื่นนั่นเองครับ</p><p><strong>Component Test</strong> — คำนิยามของการทดสอบนี้คือ การทดสอบภายในประเทศ ที่มีจังหวัด อำเภอ ตำบลมาทำงานร่วมกันทั้งหมด แต่ก็ยังเป็นแค่ภายในประเทศอยู่นะ ยังไม่มีการเชื่อมต่อไปยังระบบภายนอก แต่จะจำลองเอาไว้ก่อนเพื่อให้ทดสอบภายในได้</p><p><strong>Contract Test</strong> — ตามชื่อของการทดสอบเลยครับ มันคือการเช็คสัญญาของระบบเราและระบบภายนอก<br>อธิบายเพิ่มเติมคือ ใน Service ที่ให้บริการแล้วมีผู้รับบริการเป็น Service ภายนอก ต้องมีการทดสอบว่าตั้งสอง Service ยังสามารถทำงานร่วมกันได้อยู่ เกิดเป็น Contract ระหว่างฝ่าย Consumer และ Provider นั่นเอง</p><p><strong>End-to-End Test </strong>— การทดสอบในมุมมองการใช้งานจริง โดยทดสอบกับระบบที่ทำงานเหมือนกับ Production เลยเพื่อทดสอบว่าระบบทำงานได้ตามที่ต้องการจริง ๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C5IKoh2ngbhG8QtAcl21Ag.png" /><figcaption><a href="https://martinfowler.com/articles/microservice-testing/">Microservice Testing ของ Matin Fowler</a></figcaption></figure><p>ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบแบบไหน การทดสอบนั้นต้องสามารถทดสอบซ้ำได้<br>การทดสอบต้องได้ผลลัพธ์ที่เหมือนเดิมตลอด<br>จึงทำให้การจัดการข้อมูล ที่เกี่ยวข้องกับการทดสอบนั้นสำคัญมากเช่นกัน</p><p>การทดสอบในจุดนี้จะใช้เครื่องมือที่แตกต่างกันไป และต้องทำให้เป็น Automate และสามารถทดสอบซ้ำได้ เพื่อที่ว่าลดงานของเหล่า Tester แล้วให้ไปโฟกัสกับงาน Test ในจุดอื่นที่มีประโยชน์กว่าแทน</p><h4>Continuous Delivery / Continuous Integration</h4><p>พี่ปุ๋ยยกภาพมาอธิบายไว้ก็คือ ใน Pipeline(Build-Test-Deploy) ของการส่งมอบของเรานั้นจะต้องเกิดอะไรขึ้นบ้าง โดยไล่ตั้งแต่จากฝั่ง Source Code บนเครื่องของ Developer จะต้องผ่านขั้นตอนต่าง ๆ ตามภาพครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/826/1*to3hdWDT-tAm1IH6Lf-r6w.png" /></figure><p>ซึ่งตรงนี้พี่ปุ๋ยได้เอาเครื่องมือต่าง ๆ มาทำให้ดูว่า <br>กระบวนการใน Pipeline นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร เป็นตัวอย่างการสร้างและใช้งาน</p><p>ไม่ว่าจะเป็นการเริ่มต้นสร้าง Project บน Jenkins เพื่อให้ทำการบางอย่างเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงบน Version Control และค่อย ๆ เพิ่มรายละเอียดเข้าไป โดยเริ่มจากง่าย ๆ ก่อน , มีตัวอย่างการทำ Source Code Analysis โดยใช้เครื่องมืออย่าง Sonarqube</p><p>ซึ่งข้อควรระวังตรงนี้คือพอระบบ Pipeline ที่เราสร้างขึ้นมามีความซับซ้อนมากขึ้น การดูแลก็ทำได้ยาก เครื่องมือที่ถูกนำมาช่วยเพื่อให้พัฒนาได้เร็วขึ้น กลับกลายเป็นทำให้ช้าลง ข้อแนะนำของพี่ปุ๋ยคือ</p><blockquote>อย่านำเครื่องมือเป็นตัวตั้ง ทดลองสร้างจากพื้นฐานง่าย ๆ ดูก่อนจากนั้นก็ค่อย ๆ ปรับปรุง ทำให้มันดีขึ้น ทำให้มันเร็วขึ้นตามลำดับวิธี</blockquote><blockquote>CI is about what people do not about what tools they use</blockquote><p><strong>สรุปสำหรับตัวเอง : </strong>ผ่านมาแล้ว 3 วันกับการเรียนรู้เรื่อง Microservice สำหรับตัวเองในตอนนี้ รู้สึกอยากทดลองทำโปรเจคของตัวเองดูสักอย่าง โดยเอาความรู้ที่ได้มา ลองมาใช้กับสิ่งที่จะทำดู ในทฤษฎีอาจดูสวยงาม แต่ในชีวิตจริงนั้นอาจจะเป็นหนังอีกเรื่องเลยก็ได้ อาจจะได้เจอปัญหาเพื่อที่จะต้องนำมาศึกษาหาวิธีแก้เพิ่มเติมอีก เพื่อที่จะได้เข้าใจลึกซึ้งขึ้น แล้วก็สำหรับตัวเองในเรื่องของการที่วันหนึ่งต้องขึ้นมาสอน ได้สังเกตุเห็นวิธีการสอนเนื้อหาที่การสอนแต่ละครั้งไม่ได้มีรูปแบบตายตัว แต่เป็นการปรับเนื้อหา ปรับบริบทให้เข้ากับคนที่มาเรียน ส่วนมากจะเน้นเกี่ยวกับการกระบวนการการทำงานที่เป็นพื้นฐาน การพูดคุยทำงานร่วมกันในทีมมากกว่าเน้นใช้เครื่องมือสำเร็จรูป สิ่งที่เน้นคือต้องเข้าใจพื้นฐานให้ดีก่อนที่จะไปในขั้นต่อไป</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a041311aa694" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B6%E0%B8%81-%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%AA-microservice-%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B9%8B%E0%B8%A2-%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-3-3-a041311aa694">[บันทึก] การเข้าร่วมในคลาส Microservice ของพี่ปุ๋ย วันที่ 3/3</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รู้จักกับ Commit Stage ใน Deployment Pipeline กัน]]></title>
            <link>https://www.sck.co.th/%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-commit-stage-%E0%B9%83%E0%B8%99-deployment-pipeline-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-c50d71a92f60?source=rss-2bb3aba00ea------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c50d71a92f60</guid>
            <category><![CDATA[continuous-delivery]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Karnawat Wongudom]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Jan 2020 03:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-23T03:01:01.377Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>สวัสดีครับ ก่อนหน้านี้ผมได้เขียนบทความเกี่ยวกับ <a href="https://siamchamnankit.co.th/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81-deployment-pipeline-%E0%B9%83%E0%B8%99-continuous-delivery-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%96%E0%B8%AD%E0%B8%B0-3953408d83ec">Deployment Pipeline ใน Continuous Delivery</a> ไปแล้ว วันนี้ผมจะมาเขียนเกี่ยวกับ Commit Stage จุดแรกใน Deployment Pipeline ที่ Source Code ของเราจะถูกทดสอบครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/841/1*-zIluQ_yXFA2woXOY2svgQ.png" /><figcaption>ภาพตัวอย่าง Deployment Pipeline จากหนังสือ <a href="https://www.amazon.com/dp/0321601912?tag=contindelive-20">Continuous Delivery</a></figcaption></figure><h3>The Commit Stage</h3><p>เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงของ Source Code จาก Version Control นี่คือด่านแรกที่จะต้องเจอก่อนผ่านไปยังส่วนต่อไป ซึ่งใน Concept ของ Commit Stage คือ ใช้เวลาตรวจสอบ Source Code ให้น้อยลงที่สุด ซึ่งตรงนี้รวมถึงการทดสอบด้วย (เรียกชุดการทดสอบนี้ว่า Commit Test Suite)เพื่อให้ได้ Feedback ที่เร็วที่สุด โดยเมื่อ Source Code ของเราผ่านการทดสอบที่ Commit Stage แล้วก็จะทำการส่ง Report , ไฟล์ Binary ที่มาจากการ Build และข้อมูลเกี่ยวกับ Build นี้ไปเก็บไว้ที่ Artifact Repository และดำเนินการต่อไปยังขั้นตอนต่อไปของ Pipeline</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/349/1*ur4trK9Y33r4wUQtT3tIGg.png" /></figure><h4>Commit Stage Principles and Practices</h4><p>Provide Fast, Useful Feedback — ข้อผิดพลาดหากพบได้เร็ว ก็จะสามารถแก้ไขได้ง่าย ปัญหาไม่ว่าจะเป็นตั้งแต่ Syntax Error หรือ Test Case ที่ไม่ผ่าน ต้องถูกส่งไปยัง Developer ได้เร็วพร้อมกับสามารถบอกเหตุของข้อผิดพลาดได้</p><p>What Should Break the Commit Stage? — ไม่ได้มีเพียง Unit Test ที่ออกแบบมาเพื่อทดสอบ Function ที่ทำงานถูกต้องหรือไม่เท่านั้น ที่จะบอกว่า Commit Stage นี้จะผ่านหรือไม่ แต่อาจจะนำตัวชี้วัดอื่นมาใช้ได้ ตัวอย่างเช่น เลขของ Test Coverage ที่ต้องผ่านเกิน 80% , ผลที่ได้จาก Code Analysis เขียนได้ถูกตามหลักภาษาหรือ Coed Style</p><p>Tend the Commit Stage Carefully — ควรมีการจัดการกับ Script สำหรับ Commit Stage ให้ดี ซึ่งต้องมันใจว่าใน Script หากเกิดข้อผิดพลาดต้องสามารถหาและแก้ไขได้เร็ว โดยที่นี้แนะนำให้ทำ Script ให้อยู่ในรูปแบบ Modular</p><p>Give Developers Ownership — ให้ความเป็นเจ้าของใน Process นั้น ลดช่องว่างในการที่ทีมพัฒนาเข้ามาแก้ไขปัญหา ดูแล และช่วยให้ทีมเกิดความรับผิดชอบในส่วนนั้น มากกว่าที่จะมีตำแหน่งที่คอยดูแล Process อยู่ห่าง ๆ</p><p>Use a Build Master for Very Large Teams — ในทีมที่มีขนาดใหญ่มาก ๆ ควรจะมีบุคคลที่เป็นตำแหน่ง Build Master คอยติดตามและแก้ไขเมื่อการ Build เกิดข้อผิดพลาด แต่คนคนนั้นจะไม่เป็น Permanent Role ต้องคอยสับเปลี่ยนกันไปในทีม</p><h4>The Commit Test Suit</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/587/1*-8prjYXCrmrkaVpnCxpb3g.png" /><figcaption>Unit ที่อยู่ข้างล่างสุด จะสามารถทดสอบได้เร็ว และมีจำนวนมาก</figcaption></figure><p>ในหนังสือมีกฏที่น่าสนใจอยู่เกี่ยวกับลักษณะของ Commit Test ไว้<br>ผมขอเลือกข้อที่น่าสนใจมาบางข้อมาสรุปไว้ตรงนี้นะครับ</p><blockquote>จะไม่มีการทดสอบร่วมกับการเชื่อมต่อ Database จริง แต่จะใช้เทคนิค Dependency Injection หรือใช้ In-Memory Database เพื่อทดสอบแทน</blockquote><blockquote>หลีกเลี่ยงการทดสอบที่เป็นแบบ Asynchronous เพราะว่าจะทำให้การทดสอบนั้นใหญ่และเริ่มยุ่งยากเกี่ยวกับการจัดการ Process การใช้ Asynchronous จะอยู่ในการทดสอบในขั้นอื่นเช่น Component Test ที่เป็นภาพใหญ่</blockquote><blockquote>ใช้เทคนิค Test Double สำหรับ Focus จุดที่เราทำการทดสอบ (ย้ำว่าต้องเป็นจุดเล็ก ๆ สำคัญที่ต้องกำหนด Scope ของชุดการทดสอบ)</blockquote><blockquote>ใช้เทคนิค Faking Time สำหรับการทดสอบที่เกี่ยวข้องกับเวลา เราจำเป็นต้องให้การทดสอบของเราได้ผลลัพธ์เหมือนเดิมเสมอ รวมถึงสามารถทดสอบซ้ำได้ทุกเวลา</blockquote><p>อย่างที่พูดไปข้างต้นว่าใน Stage นี้เราต้องการ Feedback ที่เร็วที่สุด <br>( Rapid Feedback ) ชุดการทดสอบที่อยู่ใน Commit Test จึงจะมีขนาดเล็กและเป็นการทดสอบในระดับ Low-Level หรือใกล้เคียงกับภาษาของโปรแกรมมาก ๆ</p><p>ในการทำ Continuous Delivery หรือ Continuous Integration ตัว Deployment Pipeline นั้นจะตั้งอยู่บนข้อหลัก ๆ คือ Source Code บน Version Control นั้นต้องเป็น Releasable Software อยู่เสมอและหากเกิดข้อผิดพลาดบน Pipeline ไม่ว่าจากขั้นตอนใดก็ตามต้องได้รับ Feedback ที่เร็วและแก้ไขอย่างทันที</p><p><em>Reference : </em><a href="https://www.amazon.com/dp/0321601912?tag=contindelive-20"><em>Continuous Delivery</em></a><em> : Chapter 7 The Commit Stage</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c50d71a92f60" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://www.sck.co.th/%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-commit-stage-%E0%B9%83%E0%B8%99-deployment-pipeline-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-c50d71a92f60">รู้จักกับ Commit Stage ใน Deployment Pipeline กัน</a> was originally published in <a href="https://www.sck.co.th/">The  Journey of Siam Chamnankit</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>