<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ece Solmaz on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ece Solmaz on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ensolmaz4215?source=rss-91918662e30b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*Tkb-hZ4smhLUkFiasChNQg.jpeg</url>
            <title>Stories by Ece Solmaz on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215?source=rss-91918662e30b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 01:44:23 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ensolmaz4215/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[İstanbulum]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/i%CC%87stanbulum-108614779b89?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/108614779b89</guid>
            <category><![CDATA[gezilecek-yerler]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Jun 2023 20:56:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-19T20:56:00.493Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Doğduğum bu eşsiz şehirde gezilecek yerleri anlatacağım. Nereden başlasam bilemiyorum o kadar çok yer var ki… O zaman listenin birincisi <strong>1.Ayasofya Camiisi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*nsxhvUYP6YyE_U1eG1dWBQ.jpeg" /></figure><p>Orijinal adıyla Hagia Sophia. “Hagia” Eski Yunanca ’da kutsal demekken “Sophia” da bilgelik anlamına gelen “sophos” kelimesinden türemiş. Dolaysıyla caminin adı olan Kutsal Bilgelik Ortodoks mezhebinde Tanrı’nın üç niteliğinden birine atıf yapıyor.</p><p>Ayasofya Bizans İmparatoru 1. Justinianus tarafından, 532–537 yılları arasında dönemine göre 5 yıl gibi kısa bir sürede İstanbul’un tarihi yarımadasındaki eski şehir merkezine inşa ettirilmiş bazilika planlı bir patrik katedrali olup 1453 yılında İstanbul’un Osmanlılar tarafından alınmasından sonra Fatih Sultan Mehmet tarafından camiye dönüştürülmüştür.</p><p>1 Şubat 1935’te müze olan Ayasofya 1985 senesinde UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne girdi. Uzun süre müze olan Ayasofya 24 Temmuz 2020’de yeniden camiye dönüştürüldü. Caminin zeminine halı döşendi ve duvar mozaikleri de elektronik açılır kapanır perdeyle gizleniyor. Perdeler ibadet sırasında kapanırken namaz sonrasında yeniden mozaikler görülebiliyor.</p><p><strong>2. Topkapı Sarayı</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y38EezWKA8tis_rHKM8sag.jpeg" /></figure><p>Topkapı Sarayı, Osmanlı Sultanlarının ikametgâhı, devletin yönetim ve eğitim merkezidir. İstanbul fatihi Sultan II. Mehmed tarafından 1460–1478 tarihleri arasında yaptırılmış olan ve zaman içerisinde bazı ilavelerin yapıldığı sarayda, Osmanlı padişahları ve Saray halkı 19&#39;uncu yüzyıl ortalarına kadar ikamet etmiştir. Topkapı Sarayı, Osmanlı monarşisi 1922’de kaldırıldıktan sonra, 3 Nisan 1924’te Mustafa Kemal Atatürk’ün emriyle müzeye dönüştürülmüştür.</p><p>Fatih Sultan Mehmed, fetihten sonra Beyazıt’ta bugünkü İstanbul Üniversitesi’nin bulunduğu yerde, daha sonra <strong>“Eski Saray”</strong> olarak anılacak olan bir saray yaptırmıştır. Fatih, bu ilk saraydan sonra, önce <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/cinili-kosk"><strong>Çinili Köşk</strong></a>’ü, ardından da yapımı tamamlandığında yerleşecek olduğu Topkapı Sarayı’nı inşa ettirmiştir. Fatih, bu saraya Osmanlıca’da <strong>“Yeni Saray”</strong> anlamına gelen <strong>“Saray-ı Cedid”</strong> ismini vermiştir. Yeni Saray’a Topkapı Sarayı denmesi ise şöyle gerçekleşmiştir: Sultan I. Mahmud tarafından Bizans surlarının yakınına yaptırılan ve önündeki selam topları nedeniyle <strong>“Topkapusu Sahil Sarayı”</strong> denilen büyük ahşap sahil sarayı bir yangında tamamen kül olunca, bu sarayın ismi yeni saraya verilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*u0I8UjZzf2xcBjmYNSnrHQ.jpeg" /></figure><p><strong>3.Pierre Loti Tepesi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*E9mrP8_veqJ4z8QnlI5XYA.jpeg" /></figure><p>Haliç manzarasına sahip eşsiz bir lokasyonda bulunan tepe, adını sık sık buraya gelip tepedeki bir <strong>kıraathanede</strong> vakit geçiren <strong>Fransız yazar</strong> olan <a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Pierre_Loti"><strong>Julien Viaud</strong></a>’dan (<strong>takma adı </strong>ile Pierre Loti) alır. Zaman içerisinde Pierre Loti Tepesi olarak anılmaya başlanan tepenin adının değişmesi için teklif sunulsa da reddedilir. Tepe, sahip olduğu eşsiz manzaranın yanı sıra ayrıca aynı ismi taşıyan turistik tesisleri ile de bir çok kişinin uğrak yerlerinden birisi olmuştur.</p><p><strong>4. Galata Kulesi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6KSQKRc3ymnNefaA1XqkzQ.jpeg" /></figure><p>Dünyanın en eski kuleleri arasında sayılan ve İstanbul’un sembollerinden biri olan <strong>Galata Kulesi</strong>, 2013 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne dahil edilmiştir. İstanbul’un siluetini oluşturan en önemli yapılardan biri olan Galata Kulesi, uzun dönem yangın gözetleme kulesi olarak kullanıldı ve Galata Yangın Kulesi olarak adlandırıldı.</p><p>On yedinci yüzyılda <strong>Hezarfen Ahmet Çelebi</strong>, uçuş denemeleri yaptığı Galata Kulesinden, tahtadan yapılan kanatları sırtına bağlayarak gerçekleştirdiği uçuşunu Üsküdar’da tamamladıktan sonra kuleye olan ilginin giderek arttığı bilinmektedir.</p><p>Galata Kulesi ilk olarak <strong>Bizans İmparatoru Justinianos</strong> tarafından MS 507–508 yılında inşa edilmiştir. Günümüzdeki kuleyi 1348–49 yılında Cenevizliler yeniden inşa etmiştir. Kule 1445–46 yılları arasında yükseltilmiştir. 1500&#39;lü yıllarda depremden zarar görerek <strong>Mimar Murad bin Hayreddin</strong> tarafından onarılmıştır. III. Selim döneminde kule onarıldıktan sonra, kulenin üst katına bir cumba eklenir. 1831&#39;de kule bir yangın daha geçirir, II. Mahmut kulenin üzerine iki kat daha çıkar ve külah biçiminde olan ünlü dam örtüsüyle kulenin tepesi kapatılır. 1967&#39;de onarım gören kule, 2020 yılında tekrar restore edilir.</p><p>Bugün yapının üçüncü kata kadar olan kısmının Ceneviz, diğer katlarının Osmanlı karakteri taşıdığı gözlenmektedir. Yapı günümüzde sosyal ve kültürel faaliyetler için kullanılmaktadır.</p><p><strong>5.Gülhane Parkı</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PaI1ygFKD0MuusH6voj0Ig.jpeg" /></figure><p>Osmanlı Devleti’nde Topkapı Sarayı’nın dış bahçesi olarak kullanılan ve içinde barındırdığı güllerden adını alan tarihi bir mekan olan Gülhâne Parkı, 1912 yılında park haline getirilerek halkın hizmetine açıldı.</p><p>Mustafa Kemal Atatürk’ün 24 Kasım 1928 yılında kara tahta üzerinde Latin harflerini halka tanıttığı törenin Gülhâne Parkı’nda gerçekleşmesi; parkın önemini Cumhuriyet döneminde de koruduğunun göstergesidir.</p><p>İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından 2001 yılında gerçekleştirilen restorasyonla 2003 yılında halkın kullanımına açılan park, Yarımada’nın en bakımlı en büyük parkı olarak halkın yararına sunuldu.</p><p><strong>6.Kız Kulesi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/753/1*5QzF0NVgnBn8sV2q8Se-Og.jpeg" /></figure><p>Boğaz manzarasının vazgeçilmez yerlerinden biri de kuşkusuz <strong>Kız Kulesi</strong>’dir. Salacak açıklarındaki küçücük bir adanın üzerine inşa edilmiş olan kule, pek çok efsaneye konu olmaktadır. Bunlardan biri ve en bilineni, kuleye adını da vermiş olan (Leander’s Tower) <strong>Leandros efsanesi’</strong>dir. Aralarındaki denize meydan okuyan aşıklar<strong> Leondros</strong> ve <strong>Hero</strong>’nun hikayesi trajediyle bitecektir.</p><p>Fırtınalı bir gecede, Leondros, kulede ışık yandığını görünce sevgilisi Hero’nun kendisini çağırdığını düşünür ve denize atlar. Oysaki bu kez ışığı yakan Hero değil, aşıkların her gece gizlice buluştuğunu anlayan bir başkasıdır ve ışığı söndürüverir. Leondros, boğazın dalgalarına gömülür; bunun acısına dayanamayan Hero ise kuleden atlayarak hayatına son verir. Efsanenin sonunda aşıklar adına kulenin olduğu yere bir deniz feneri yapılır. Tarihi MÖ 24 yılına dek uzanan Kız Kulesi, uzun tarihi boyunca savunma kalesi, sürgün istasyonu, hapishane, karantina odası, radyo istasyonu, vergi noktası ve deniz feneri olarak kullanılmıştır.</p><p>Üsküdar’ın sembolü olan kule, 2000 yılında özel bir şirket tarafından restore edildikten sonra kafe ve restoran olarak hizmete açılmıştır.</p><p><strong>7. Pera Müzesi</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*ukHqqBQQKVFb705EisHmNQ.jpeg" /></figure><p>Beyoğlu’nda Tarlabaşı’nın aşağıda tarafında,<strong> </strong><a href="https://istanbeautiful.com/tr/istiklal-caddesi/"><strong>İstiklal Caddesi</strong></a>‘ne bir sokak mesafede bulunan <strong>İstanbul Pera Müzesi</strong>, şehrin aktif kültür ve sanat mekanlarından birisi konumunda. Suna ve İnan Kıraç Vakfı tarafından 2005 yılında açılan Pera Müzesi’nde vakfa ait üç özel koleksiyonun sergilendiği müze katları, çok amaçlı sergi salonları, oditoryum, eğitim odası, Artshop ve Pera Cafe gibi birimler bulunuyor. Müze ilk olarak 1893 yılında inşa edilen görkemli Hotel Bristol binasında yer alıyor.</p><p><strong>8. Yerebatan Sarnıcı</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*T7yG3Vukg0Rnvkwa6yKDCg.jpeg" /></figure><p>532 yılında <strong>İmparator Justinianus</strong> tarafından inşa ettirilen <strong>Yerebatan Sarnıcı</strong> Stoa Bazilikası’nın altında yer aldığı için <strong>Bazilika Sarnıcı </strong>olarak da bilinir. Sarnıç, uzunluğu 140 metre genişliği 70 metre dikdörtgen biçimde bir alanı kapsayan dev bir yapıdır. 52 basamaklı taş bir merdivenle inilen sarnıcın içerisinde her biri 9 metre yüksekliğinde 336 sütun bulunmaktadır. Birbirine 4.80 metre aralıklarla dikilen bu sütunlar, her sırada 28 tane 12 sıra meydana getirirler.</p><p><strong>Yerebatan Sarnıcı</strong>, İstanbul’un Osmanlılar tarafından 1453 yılında fethinden sonra, bir müddet daha kullanılmış ve padişahların oturduğu <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/topkapi-sarayi"><strong>Topkapı Sarayı</strong></a>’nın bahçelerine buradan su verilmiştir. Durgun su yerine çeşme suyunu yani akan suyu tercih eden Osmanlıların şehirde kendi su tesislerini kurduktan sonra kullanmadıkları anlaşılan sarnıç, 1544–1550 yıllarında Bizans kalıntılarını araştırmak üzere İstanbul’a gelen Hollandalı gezgin P. Gyllius tarafından yeniden keşfedilmiştir.</p><p>Basilika Sarnıcı kurulduğundan günümüze kadar çeşitli onarımlardan geçmiştir. Osmanlı imparatorluğu döneminde iki defa restore edilen sarnıcın ilk onarımı 18. yüzyıda III. Ahmet zamanında Mimar Kayserili Mehmet Ağa tarafından yaptırılmıştır. 19. yüzyılda ikinci büyük onarım Sultan II. Abdülhamit (1876–1909) zamanındadır. Cumhuriyet dönemindeki en büyük onarım 1985 yılında yapılmıştır. İçerisindeki 50 bin ton çamurun çıkartılması ve gezi platformunun yapılmasıyla birlikte 9 Eylül 1987 yılında tamamlanmış ve tekrar ziyarete açılmıştır.</p><p><strong>9.Karaköy Kamondo Merdivenleri</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/299/1*yOGtFYHMD562UY6YtMT35g.jpeg" /></figure><p>Kamondo Merdivenleri ismini dönemin ünlü ve varlıklı ailesi olan Kamondo Ailesi’nden alıyor. Ailenin büyüklerinden Abraham Salomon Kamondo bu merdivenleri yaptırıyor. Sonrasında merdivenler halk tarafından Aşıklar Merdiveni olarak da isimlendiriliyor.</p><p>Halk arasında merdivenin ismi Aşıklar Merdiveni olarak yayılsa da aslında merdivenin yapılmasının altında torun aşkı yatıyor. Merdivenlerin yapılmasını sağlayan Abraham Kamondo’nun torunları o dönemde Avusturya Lisesi’nde okuyor. Bu torunlar eve varabilmek için ise bayağı uzun bir yolu katetmek zorunda kalıyorlar. Bunu farkeden Abraham Kamondo torunlarının daha rahat eve varabilmeleri için bu merdivenlerin yapımına başlar.</p><p><a href="https://www.hurriyet.com.tr/haberleri/kamondo-merdivenleri">Kamondo Merdivenleri</a>’nin döner bir şekilde ve iki parça tasarlanmasının altında ilginç bir akıl yürütme yatıyor. Merdivenlerin bu şekilde olmasının nedeni yukarıdan biri aşağıya doğru düştüğünde en azından bir noktada durabilmesini sağlamak. Torunlarının rahatını çok düşünen Kamondo tabii ki onların başına gelebilecek kötü bir şeyin de önlemini almak istemiş.</p><p><strong>10.Dolmabahçe Sarayı</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*k_x1m4z6txFTMt2nmEQ2FA.jpeg" /></figure><p>Evliya Çelebi, <strong>Dolmabahçe Sarayı</strong>’nın bugünkü yerinde Yavuz Sultan Selim’in bir köşk yaptırdığını yazar. I. Ahmet zamanında, mekân taşla doldurulur ve köşk büyütülür. Sarayın ve yerleşimin adı buradan gelir. 19&#39;uncu yüzyılda II. Mahmut aynı yerde yeni bir saray inşa ettirir. Bugünkü yapı ise 1842 yılında I. Abdülmecit tarafından, <strong>Karabet Balyan</strong>’a inşa ettirilir. Yapımı 1853 senesine kadar devam eden saray Abdülmecit’in ikamet ettiği yer olmasının yanı sıra resmî işleri de gördüğü mekândır. Abdülmecit’ten sonra kardeşi Abdülaziz de bu sarayda yaşamıştır. Cumhuriyetin ilanından sonra Atatürk’ün İstanbul’daki Cumhurbaşkanlığı Konutu olan Dolmabahçe Sarayı, 10 Kasım 1938 tarihinde Atatürk’ün öldüğü yer olması münasebetiyle Cumhuriyet tarihinde ayrı bir öneme sahiptir.</p><p><strong>Kaynakça:</strong></p><p>1. <a href="https://www.enuygun.com/bilgi/ayasofya-camii/">https://www.enuygun.com/bilgi/ayasofya-camii/</a></p><p>2. <a href="https://www.haberler.com/haberler/ayasofya-camii-kim-yapti-14394818-haberi/">https://www.haberler.com/haberler/ayasofya-camii-kim-yapti-14394818-haberi/</a></p><p>3. <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/topkapi-sarayi">https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/topkapi-sarayi</a></p><p>4. <a href="https://seyahatdergisi.com/pierre-loti-tepesi-nerede-nasil-gidilir-ve-hakkinda-bilgi/">https://seyahatdergisi.com/pierre-loti-tepesi-nerede-nasil-gidilir-ve-hakkinda-bilgi/</a></p><p>5. <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/galata-kules">https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/galata-kules</a></p><p>6. <a href="http://www.istanbul.gov.tr/istanbulun-koru-ve-parklari-gulhane-parki">http://www.istanbul.gov.tr/istanbulun-koru-ve-parklari-gulhane-parki</a></p><p>7. <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/kiz-kules">https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/kiz-kules</a></p><p>8. <a href="https://istanbeautiful.com/tr/pera-muzesi-istanbul/">https://istanbeautiful.com/tr/pera-muzesi-istanbul/</a></p><p>9. <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/yerebatan-sarnici-">https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/yerebatan-sarnici-</a></p><p>10. <a href="https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/hayat/karakoy-kamondo-merdivenlerinin-ilginc-hikayesi-40734635">https://www.hurriyet.com.tr/kelebek/hayat/karakoy-kamondo-merdivenlerinin-ilginc-hikayesi-40734635</a></p><p>11. <a href="https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/dolmabahce-sarayi">https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/istanbul/gezilecekyer/dolmabahce-sarayi</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=108614779b89" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Didem Madak Üzerine]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/didem-madak-%C3%BCzerine-aaf53df8f0ac?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aaf53df8f0ac</guid>
            <category><![CDATA[düz-yazı]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jun 2023 18:12:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-11T18:12:45.203Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>41 yıllık ömrüne 3 kitap sığdırmış bu zorlu yolculukta asla pes edmeyen bir ismi konuşacağım bugün. O isim ise Didem Madak. İlk önce kendisinin hikayesine kulak verelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/687/0*T6PwudcUClyuXk9n.jpg" /></figure><blockquote>8 Nisan 1970 tarihinde, Füsun ve Yusuf çiftinin ilk çocuğu olarak İzmir’de doğdu. Anne ve babası öğretmen olduğu için çocukluğunun büyük bir kısmını Amasya ve Burdur’da geçirdim. Henüz altı yaşımdayken, kardeşim Işıl dünyaya geldim. 12 Eylül olayları sırasında babam Uşak’a sürülünce kardeşim ve annemle birlikte Burdur’da kalarak sıkıntılı bir hayat geçirmeye başladım.1983 yılında, annemi beyin kanseri sebebiyle kaybettim. Bu kayıp, şiirlerime tesir edecek olan ilk büyük travmaya yol açtı. Babamın kısa süre sonra tekrar evlenmesiyle birlikte de yavaş yavaş ilişkilerim kopmaya başladı. İlköğretimine Uşak’ta, babamın yanında, başladıysa da ortaokul ve liseyi İzmir’de tamamladım.Üniversite sınavına girdiğim ilk yıl Ege Üniversitesi Biyoloji Bölümünü kazandım ancak maddi sıkıntılardan dolayı çalışmak zorunda kalınca okulu bıraktım. Daha sonra tekrar sınavlara hazırlanarak, bu kez Dokuz Eylül Üniversitenin hukuk fakültesine girmeyi başardım. Birinci sınıfa kadar devam ettiyse de bu kez babamla olan ilişkiminbozulmasından dolayı kaydımı dondurdum. Henüz on dokuz yaşındayken ilk evliliğimi yaparak evi terk ettim. Yaklaşık dört sene evli kaldıktan sonra boşandım ve yarım bıraktığım hukuk eğitimini 2000 yılında tamamladım. Stajyer avukatlık yaptığım zamanlarda tasavvufa yöneldim ve aynı zamanda şiirle tanıştım. Bu süreçte, edebiyatçı Müjde Bilir ile sıkı bir dostluk ilişkisi kurdum.2002 yılında <a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/%C4%B0stanbul">İstanbul</a>’a taşındım ve ölene kadar burada yaşadım. İstanbul Eczacılar Odasının avukatlığını yaparken bir yandan da şiir çalışmalarına devam ettim. 2006 yılında, ikinci evliliğini Timur Çelik ile yaptım. Bu evlilikten doğan çocuğuna ise annemin adını verdim. Anne olduktan sonra şiir yazmayı bıraktım bir süre edebiyattan uzaklaştım. 2010 yılında <a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Kal%C4%B1n_ba%C4%9F%C4%B1rsak_kanseri">kolon kanserine</a> yakalandım ve bir yılı aşkın süren tedavim sonucu hayata tutunamadım ve 23 Temmuz 2011 tarihinde hayata gözlerimi yumdum. Şairin mezarı Edirnekapı Mısır Tarlası Mezarlığı’nda bulunmaktadır.</blockquote><p>Şairin üç tane şiir kitabı bulunmaktadır. Grapon Kağıtları,Ah’lar Ağacı,Pulbiber Mahallesi’dir.Şimdi şairin bana göre en güzel 5 şiirine bakalım.</p><ol><li>Bıktığım Şeyler ve Yeşil Fanilya</li></ol><p>Gözlerin yeşil fanilaydı balkonda uçuşan<br>Sicim yağmur taklidi<br>Bıkmıştım zor geçen kışlarımı anlatmaktan<br>Bardağa birkaç çiçek ıslamaktan.<br>Parmağımın ucunda kırmızı kenarlı bir bulut<br>Onu uzatırdım sana, yalnızlık gibi iri bir damla<br>Parmağıma düşen bir damla kandı aşk.</p><p>Seni sevince pazara çıktım sevinçten<br>Enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan<br>Oturup ağladım sonra, şaşırdın.<br>Bu “süper” oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.<br>Canımın acısıydın.<br>Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.<br>Sevişmiştik.<br>Evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri<br>Sevişmiştik.<br>Biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü<br>boşaltmış gibi<br>Seni sevince kıpırdayan her şiiri<br>Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum.</p><p>Sonra gittin.<br>Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik.<br>Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini<br>Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim.<br>Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.<br>Sonra gittin.<br>Çocuk oldum bir daha, ağladım.<br>Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.<br>Kitaplar, aşk, her şey.<br>Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.<br>Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım<br>Sonra gittin.<br>Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.<br>Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.<br>Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.<br>Söz dedim, söz verdim.<br>Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.<br>Güneşi özledim, sonra seni<br>Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.</p><p>Sonra gittin<br>Gözlerin bir yeşil fanila unutulmuş balkonda<br>Sicim yağmur taklidiydi<br>Artık iyice inceldi.</p><p>2.Mutsuza Kim Bakacak?</p><p>Müjde Bilir’e</p><p>İki sigaram kaldı bu gece için maviş anne<br>İki muhabbet kuşum.<br>İki kendim varmış maviş anne<br>Biri benmişim, biri mutsuz<br>Ben ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?<br>Dünyaya bile bir dünya anne lazım.<br>Biri sen ol maviş anne, biri ben.<br>Dünyanın bütün sabahlarına iki bilet al da<br>birlikte gidelim maviş anne<br>Bana da kendi serüvenimden bir yer ayırt,<br>Şefkate söyle o da gelsin.<br>Özledim onu, o da gelsin saçlarıma dokunsun<br>Bilir misin, büyüler bile ninniyle büyür<br>Temiz kokan pazen gecelikler, şehriye çorbası…<br>Hepsi, hepsi ninniyle büyür.<br>Bilir misin maviş anne?<br>Ben çekildiğim her fotoğrafta<br>Defolu bir kelebek gibi çıkarım.</p><p>Mavi kareli gömleğiyle hatırladıkça babamı<br>Kırpıp kırpıp fotoğrafları, döküyorum başımdan aşağı<br>Sanırım ben assolist oldum maviş anne<br>Şimdi mutluyum<br>Geçmişini mi yok ettin kızım diye soran<br>Bir babadan kurtuluşumu kutluyorum<br>Babama söyle, o gelmesin maviş anne<br>Birileri mutsuzsa, mutsuzlara nergis yolla,<br>Bir kırmızı battaniye,<br>onlara bir mutluluk çadırı yolla<br>sonra belki, ben de gelirim</p><p>Kuşlarımı da bırakayım gitsinler<br>Dışarıda ölürler mi sence<br>Postacı mektup bile getirmezse onlardan<br>Ben bir anne gibi ağlarım sonra<br>Bırakmayayım, gitmesinler bari maviş anne<br>Ölürler yazık dışarıda!<br>Onlar birer yıldız olursa<br>Biri mavi, biri yeşil<br>Ben onlara bakarım maviş anne.</p><p>Kalbimi de büyüttüm sonunda<br>Artık bazen gözlerime tırmanıp bakıyor sokağa<br>Kirpiklerime tutunuyor, o ince parmaklıklara<br>Öyle çok büyüdü yani, görsen şaşarsın.<br>Kalbim sanırım büyüyünce<br>Sokaklarda ağlayan biri olacak<br>Rezillik yani maviş anne!<br>Kalbim komik kaçacak<br>Kaçmaması için sen en iyisi kalbime de<br>Benim serüvenimden bir yer ayırt<br>Aman, mutsuz bir yer olmasın!</p><p>İki sigaram kaldı bu gece için<br>Yüzyıl yetecek çocukluğum,<br>İki muhabbet kuşum,<br>Biraz da ateşim var.<br>Dua ediyorum ateşe<br>Vazgeçsin diye beni yakmaktan bu gece<br>Dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne<br>Aman umutsuz bir yer olmasın!</p><p>İki kendim varmış maviş anne<br>Biri benmişim biri mutsuz<br>Ben ölürsem maviş anne, mutsuz için<br>Dünyanın bütün sabahlarına bir bilet al.</p><p>Ben ölürsem mutsuza iyi bak!</p><p>3.Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım!</p><p>‘Zenciler prensesi olacağım.<br>Hayat işte asıl o zaman başlayacak.’<br>Pippi Uzunçorap</p><p>Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım<br>Bilmiyorsunuz. Darmadağın gövdemi<br>Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.<br>Karanlıkta oturuyorum. Işıkları yakmıyorum.<br>Çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor<br>Acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum.<br>Bir bıçağın gereksiz yere parlaması bu.<br>Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.<br>Bir yağsam pahalıya malolacağım.<br>Ben bir bodrum kat kızıyım bayım<br>Yalnızlıktan başka imparator tanımaz bodrumum<br>Bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum<br>Fakat korkuyorum. Birazdan da<br>Kırküç numara ayakkabılarınızla<br>Bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız<br>Bu iyi olmaz bayım!</p><p>‘Gün akşam oldu’ diyorum<br>Ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara<br>Cam kırıkları yiyorlar<br>Rüyamda; bir kase dolusu suyun içinde<br>Rengarenk yap-boz parçacıkları<br>Anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.<br>Hayır,sanırım sabahı bekleyemem<br>Bilmiyorum.<br>İnsanlar rüyalarım acilen anlatmalı.</p><p>Ondört yaşındaydı ruhum bayım<br>Bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı.<br>Protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz<br>Gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri<br>Protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar<br>O ara içimde çiçeklerden oluşmuş<br>bir silahsız kuvvet ablukaya alındı<br>Sinemalarda da ‘organzm gıcırtıları’ oynuyordu.<br>Kaçmaya çalıştım. Olmadı.<br>Bu nedenle, çiçekli şiiler yazmayı<br>Ruhum açısından faydalı buluyorum bayım.<br>Neyse işte<br>Ben her filmi hatırlarım<br>Sinemaların hiç bitmeyen gecesine sığındığım çok oldu.<br>‘Sofı’nin tercihini’ seyrederken çok ağlamıştım.<br>Öpüşen Guramilerle ilgili bir film yapsalar<br>Onu da mutlaka hatırlardım.<br>İnsan içinde çevrilen bir çıkrığın sesini unutur mu?<br>Hem sonra ben hatırlamaya alışkınım<br>Bir ‘eşya toplayıcısıyım’ bayım.</p><p>Büyük gemiler de yok artık bayım<br>Büyük yelkenler de<br>Büyük kağıtlar yakmak istiyor şimdi canım.<br>İşte az önce bir karabatak daldı suya<br>Bir süredir de kayıp<br>Dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya<br>Ölüm çok iri bir sözcük değil bayım.<br>Kasımpatları kadar acı kokuyorum biliyorum.<br>Ama siz sobada sucuklu yumurta pişirip yiyen<br>Yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?<br>Bir gül, bir güle derdi ki görse<br>Yalan söylüyorum<br>Güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım.</p><p>4.‘Ah’lar Ağacı</p><p>1-Bir ilaç içsem bari diye düşündüm,<br>Biraz kolonya sürünsem,<br>Ferahlasam, pencereyi açsam.<br>Şöyle bir şey yazdım sonra:<br>Yağmur, çamurlu bir elbise dikiyor şehre<br>Sıkılıyoruz hepimiz bu çamurlu giysinin içinde.<br>Berbattı,<br>Bir şiire böyle başlanmazdı.</p><p>İç ses diye söylendim,<br>Ardından Yıldırım Gürses…<br>Aptal aptal güldüm bir de buna.<br>Ayşecik vazoyu kırıyor<br>Ve ‘tamir et bakalım’ diyordu babasına.<br>Yapıştırsam da parçalarını hayatımın<br>Su sızdırıyordu çatlaklarından.<br>Karnabahar kızartmıyordu asla<br>Başrolde kadınlar.</p><p>Güçlü bir el silkeledi beni sonra<br>Sanırım Tanrı’nın eliydi.<br>Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.<br>Binlerce yeşil gözü olan bir zeytin ağacı gibi,<br>Çok şey görmüşüm gibi,<br>Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,<br>Ah…dedim sonra<br>Ah!</p><p>İç ses, diye söylendim<br>Çocukken şöyle dua ederdim Tanrı’ya:<br>Tanrım bana hiç erimeyen,<br>Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.<br>Eski tül perdelerden gelinlik biçerdik<br>Kardeşimle kendimize durmadan,<br>Olmayan çayları,<br>Olmayan fincanlardan içerdik.<br>Olmayan kapıları açardık,<br>Olmayan ziller çaldığında.<br>Siyah papyonlu olurdu mutlaka<br>Resim defterimizdeki damat.<br>Yedi günde yarattığımız dünya<br>Mutlu olurduk pastel koksa.</p><p>Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya:<br>Olanlar oldu tanrım<br>Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!</p><p>Kaybolmak istemiştim bir zamanlar<br>Kapının arkasında yokum demiştim<br>Ve divanın altında da.<br>Bulamazsınız ki artık beni,<br>Hayatın ortasında.<br>Kaybolmak istemiştim bir zamanlar<br>Beni kimse bulamazdı<br>Tanrı’nın arkasına saklansam.<br>O Kocamandı, en kocamandı o.<br>Bir kız çocuğunun hayalleri kadar.</p><p>Bir zamanlar kendimi<br>Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.<br>Kaç metredir benim yokluğum?<br>Benden daha çok var sanmıştım.<br>Benim yokluğumdan dünyaya<br>Bir elbise çıkar sanmıştım.<br>Dünyanın çıplaklığına bakmaya utanmadan<br>Sonunda ben de alıştım.<br>Ah…dedim sonra,<br>Ah!</p><p>Güzin Ablası kitaplar olan bir kızdım,<br>İçim sıkılmasa o kadar<br>Tek bir satır bile okumazdım.<br>Taş bebeğim ters çevrilince ağlardı<br>Bir derdi var derdim.<br>Derdimi demeyi ben taşbebeğimden öğrendim.<br>Ninni derdim, ninni bebeğim!<br>Cam gözlerini kapardı, naylon kirpiklerini.<br>Plastik gözkapaklarının ardında,<br>Bilirdim rüyaları yoktu bebeğimin,<br>Gözyaşları da.<br>Ağladıkça tükürüğümden sürerdim gözaltlarına.<br>Bu kadar kolay harcamazdım rüyalarımı,<br>Kırmızı çantamda bayram harçlıklarım olmasa.</p><p>İnsan çıtır ekmeği ısırdığında,<br>Kırıklar dolar kucağına,<br>İşte orası umudun tarlasıdır.<br>Ve orada başaklar ağırlaştığında,<br>Sayısız ah dökülür toprağa.</p><p>İç ses, diye söylendim<br>Ve ah dedim sonra,<br>Böyle ah demeyi beli bükük bir ahlat ağacından öğrendim.</p><p>Dallarına salıncak kurardı çocuklar,<br>Hızlı yaşanan bir hayatın şarkılarıydı salıncaklar.<br>Meyveleri tatsızdı<br>Eski bir lanetten dolayı<br>Herkes dişlerdi acı meyvelerini,<br>Ve herkes söverdi ona.<br>İsmini yazardı herkes onun bağrına,<br>Ah derdi o. Ah!</p><p>Bıçağın ucundaydı insanların hafızası<br>‘İnsan unutandır<br>ve insan unutulmaya mahkum olandır.’<br>Tanrı şöyle derdi o zaman:<br>Ah!</p><p>Ne çok dikeni vardı ahlat ağacının tanrım,<br>Ulaşılamazdı,<br>Sen sarılmak istesen ona,<br>O sana sarılmazdı.<br>Ne çok dikenin vardı Tanrım!<br>Ne çok isterdim,<br>Sana sarılamazdım.<br>Ve şöyle derdim o zaman:<br>Ah!</p><p>Ahlat ahların ağacıydı,<br>Yaşlanmaya başlayanların,<br>İtiraf edilememiş aşkların,<br>Evde kalmış kızların.<br>Ahlat ahların ağacıydı,<br>Cezayir nasıl cezaların ülkesiyse,<br>Öyleydi işte.</p><p>Ve etimoloji Eti’lerden kalma<br>Bir zaman birimiydi yanılmıyorsam.<br>Ve yanılmıyorsam yalnız insanların,<br>Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman.<br>Mesela o zamanlar<br>Mutsuz olduğunda insanlar,<br>Yok olurmuş bazı dakikalar.</p><p>Gülümsedim o sıra,<br>Bazen sevinirim,<br>Sevinmek nedense hep yedi yaşında<br>Ve ah… dedim sonra,<br>Ah!</p><p>Bazen ah diyorum durmadan,<br>Şimdi ben ahlatın başında,<br>Otuz iki yaşımda.<br>Ahlar ağacı gibi.<br>Rengarenk çaputlar bağladım yıllarca dallarıma,<br>Mavi, mor, kırmızı ve yeşil,<br>İstedim, hep istedim,<br>Sen iste derdim, iste yeter ki<br>Vereyim.<br>Her istediğimi verdim.Arttım, fazlalaştım,<br>Eksikli yaşamaktan.<br>Ahlar ağacıyım, gibisi fazla.<br>Başka bir şey istemem<br>Artık beyazlaşan üç-beş tel saçıma,<br>Hesabımı vermekten başka.</p><p>Vasiyetimdir:<br>Dalgınlığınıza gelmek istiyorum<br>Ve kaybolmak o dalgınlıkta.</p><p>At arabasıyla kağıt toplardı<br>Her sabah çingene kadınlar.<br>Üst üste yığılırdı buruşuk kirli kağıtlar<br>Şaşırırdım<br>Kadınların mı yoksa kağıtların mı memeleri kocaman?</p><p>Bir zamanlar öfkem beni zora koşardı.<br>Kızıl yelelerim yapışırdı terli alnıma<br>Ne eğere gelirsin ne de semere derledi bana,</p><p>Yeniden doğmuş olurdum oysa,<br>Öldüğümü sandıklarında,<br>Yalnızca kağıtlarda iyi koşan bir at olarak.</p><p>Vasiyetimdir:<br>En güçlülerinden seçilsin<br>Beni taşıyacak olanlar.<br>Ahtım olsun,<br>Yükleri ağırlaşsın diye iyice,<br>Tabutumun içinde tepineceğim.</p><p>2-<br>Bir göl vardı evimizin karşısında,<br>Mavi gözleri olan,<br>Kara yağız bir şehirde yaşamışım meğer yıllarca.</p><p>Ya siz,<br>Nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat?<br>Nasıldı<br>Öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?</p><p>İlk üç vişneyi verdiğinde bahçedeki ağaç<br>Annem sevindiydi hatırlarım.<br>Ah demişti.<br>Ah!<br>Üç küçük kırmızı dünya verilmişti sanki ona.<br>Annem çok sevinmelerin kadınıydı.<br>Bazen sevinince annem gibi,<br>Rengarenk reçeller dizerim kalbimin raflarına.<br>Annem çok sevinmelerin kadınıydı,<br>Sıcak yemeklerin.<br>Başına diktikleri o taş,<br>Ne zaman dokunsam soğuktur oysa.<br>Ben okşadığımda ama, ısınır sanki biraz.</p><p>İç ses!<br>Bu bahsi kapa!</p><p>Mutfağa gidip domates çorbası pişirdim.<br>Çoktandır öksüz olan mutfakta<br>Buğulandı ve ağladı camlar,<br>Gözyaşlarını kuruladım perdelerin ucuyla.<br>Çoktandır öksüz olan dünyaya baktım,<br>Allah babasıyla baş başa kalmış insanlara,<br>Poşetin tamamını beş bardak suya boşaltınca,<br>Sanki biraz rahatladım.<br>Kazanlar dolusu çorba kaynatsam sanki,<br>Artık kimse mutsuz olmayacaktı.<br>Ah…dedim sonra,<br>Ah!<br>İç sıkıntımla çektirdiğimiz bu fotoğrafta,<br>Aynı vampir gibi çıkacağız.<br>Kırmızı çorbama ekmek doğrayınca,<br>Sanki biraz ferahladım.<br>Karıştırdım ve iç ses diye fısıldadım:<br>Hala aç mısın?</p><p>Bir tren geçti yine tam o sıra<br>Ustura gibi kara,<br>Düdük çala çala,<br>Geçti şiirimin ortasından.<br>Kes şunu dedim, kes artık!<br>Oldu olacak,<br>Kan kardeşi olsun ruhumla yollar.<br>Merak ederdim,<br>Kesik başları ve sarı ışıklarıyla<br>Nereye gider bu insanlar?<br>Raylar uzanırdı içimde kilometrelerce<br>Bir kara yılan gibi,<br>Bilemezdim menzil neresi?</p><p>Ah…dedim sonra<br>Ve acilen makas değiştirdim.<br>İç ses, diye söylendim,<br>Raydan çıkma bundan sonra.</p><p>Kuyruk sallardı,<br>annemden kalma maaşım<br>her üç ayın sonunda.<br>Sevinirdi,<br>Kocaman bir kara kediyi okşamış gibi ellerim.<br>Sarımsak kokulu fötr şapkalı amcalarla,<br>Muhabbet ederdik kuyrukta.<br>Bizler sarımsak kokan uzun bir dizenin,<br>Fötr şapkalı kelimeleriydik,<br>Çürük dişlerimizle bizler,<br>Dökülmüş harfler gibi kelimelerden,<br>Saf ve pembe gülümserdik.<br>Bizler her üç ayın sonunda yeniden doğan bebeklerdik.<br>Neden ilerlemiyor bu kuyruk derdik,<br>Neden hep aynı yerdeyiz,<br>Hayattan söz edilirdi,<br>Zor denirdi,<br>Ve ardından susulurdu mutlaka.</p><p>Fötr şapkalı amcalardan biri<br>Ah derdi sonra,<br>Ah!<br>Kuyruk öfkeyle kıpırdanırdı o zaman.</p><p>3-<br>“Bir Arap şairi şöyle demiş,<br>Savaşta yenilen halkına,<br>Ağlamayın, ağlamayın, acınız azalır”</p><p>Uzun bir dize dayardı hayat her sabah karnıma<br>Şiir için düelloya gelmiş bir sevgili gibi,<br>Sorardı:<br>Daha yazacak mısın?<br>Hayır derdim,<br>Artık yazmayacağım.<br>Ama şöyle denir:<br>Kılıç çeken kılıçla ölür.<br>Ama şöyle denir:<br>Kaderden kaçılmaz.</p><p>Ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi,<br>Tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.<br>Yıllarca biriktirdim<br>rengarenk çokomel kağıtlarını kitap aralarında.<br>Aşık olduğumda,<br>Çikolata kokardı kırmızı yazgım.<br>hayatıma hayat diyemem artık.<br>sarı yazgım her sonbahar onu<br>biraz daha fazla, ömür yaptı.<br>Maviye de, yeşile de dili dönmez ömrümün artık.</p><p>Kara yazgımı şimdi kim bilir<br>Hangi kitabın arasında saklıyorsun tanrım?<br>Ah.. dedim sonra<br>Ah!</p><p>İç ses, diye söylendim,<br>Başımda rüzgar vardı<br>Başımda uğultular…<br>Kalbim usulca kıpırdardı<br>Ve ses çıkarırdı dokununca<br>Çan çiçeğiyle karıştırırdı onu belki<br>Bir başkası olsa.<br>Başımda rüzgar vardı,<br>Yine esiyordum<br>Hızla dönmeye başladı kalbim<br>Rüzgargülüyle karıştırırdı onu belki<br>Bir başkası olsa.<br>Başımda uğultular…<br>Fırtına çıktı sonra,<br>Yaşadığını anladı kalbim,<br>Böyle yaşanamaz derdi<br>Bir başkası olsa.</p><p>Bir zamanlar meydan okumak isterdim.<br>Kaç meydanını okudum da bu hayatın.<br>Yalnızca iki harfini öğrendim:<br>A<br>H!</p><p>Ah benim nergis kokulu cehaletim…<br>Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda<br>Anlatmak isterdin kendini durmadan<br>Bir bardağa bile olsa.<br>Ne diyecektin, ne söyleyecektin<br>Şairlerin şahı olsan,<br>Bir AH’dan başka.<br>Ah benim nergis kokulu cehaletim<br>Bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin.<br>AH!</p><p>Güçlü bir el silkeledi beni sonra<br>Sanırım tanrının eliydi,<br>Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan,<br>Çok şey geçmiş gibi başımdan<br>Ah dedim sonra,<br>Ah!</p><p>İç ses, diye söylendim.<br>Gel!<br>Ahlar ağacından sen de biraz meyve topla.</p><p>Vasiyetimdir:<br>Bin ahımın hakkı toprağa kalsın…</p><p>5-İris’in Ölümü</p><p>bugün kalbimi eski bir plak gibi<br>öyle çok tersine çevirdim ki</p><p>bazı şarkılar vardır<br>cızırtılı bir yağmur gününü anlatır<br>uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı<br>deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır<br>o zaman bir yavru yengece bakan<br>insanların şarkısı olurdu o şarkının adı<br>keşke ismim iris olsaydı<br>keşke ismim herkese<br>sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı</p><p>bazı şarkılar vardır<br>ellerim kocamanlaşır, tuhaflaşır<br>işte o ellerimle herkese<br>çamurlu şiirler uzatsaydım<br>hepsi çok kirli olsaydı tanrım</p><p>bazı şarkılar vardır<br>kırmızı akşamsefalarını anlatır<br>karanlığın kalbinde yalnız, açmanın acısını<br>komşu kadınların basma elbiseli konuşmalarını<br>geceyi onlar bahçeye taşırdı<br>ben ne zaman öleceğim tanrım<br>sabah olunca mı<br>keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım<br>irileşen, gitgide irileşen ağaç gibi<br>ismi nedensizce iris oluveren bir ağaç gibi<br>şu odanın ortasında dursam<br>saat kuleleri dökülürdü dallarımdan tanrım<br>artık sarı yaprakların ölü olduğuna inanmıyorum</p><p>bazı şarkılar vardır<br>kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır<br>kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu<br>o şarkının adı<br>ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı<br>keşke ismim iris olsaydı<br>keşke ismimin bir anlamı olmasaydı</p><p>herkes çıkarsın kalbini<br>o çirkin mücevher sandığından<br>ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım</p><p><strong>Kaynakça:</strong></p><ol><li><a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/Didem_Madak">https://tr.wikipedia.org/wiki/Didem_Madak</a></li><li><a href="https://www.gazetekadikoy.com.tr/edebiyat-hayatindan-hatirlamalar/didem-madak-seme-siirler">https://www.gazetekadikoy.com.tr/edebiyat-hayatindan-hatirlamalar/didem-madak-seme-siirler</a></li><li><a href="https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/didem-madak">https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/didem-madak</a></li><li><a href="https://www.neoldu.com/didem-madak-siirleri-40748h.htm">https://www.neoldu.com/didem-madak-siirleri-40748h.htm</a></li><li><a href="https://www.antoloji.com/didem-madak/?sayfa=1">https://www.antoloji.com/didem-madak/?sayfa=1</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=aaf53df8f0ac" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Geri Geldim]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/geri-geldim-925ae2ccbc7?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/925ae2ccbc7</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 01 Jun 2023 19:02:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-06-01T19:02:32.826Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/284/1*Hv9R4YGa-oO18Maw2TkLgw.jpeg" /><figcaption>Sümbüller</figcaption></figure><p><em>Eve dönüyorum</em></p><p><em>Sümbülleri koklayarak,dans ederek</em></p><p><em>Geliyorum evime</em></p><p><em>Geride bıraktığım beş yılın sonunda geri dönüyorum.</em></p><p><em>Biraz mutluyum biraz üzgün ama yine de dans ediyorum.</em></p><p><em>Tek başımayım,tek büyüdüm.</em></p><p><em>Sürur var yüzümde özgürlüğün sevinci yansımış yüzüme.</em></p><p><em>Kelimeler kifayetsiz kalır anlatmaya.</em></p><p><em>Ah,ne mutluyum aradan geçen onca yılda ne yaptığımı görünce.</em></p><p><em>Gurur duyuyorum kendimle.</em></p><p><em>Geri geldim evime her şeyin başladığı o yere.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=925ae2ccbc7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KEMALİSTLİK Mİ ATATÜRKÇÜLÜK MÜ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/kemali%CC%87stli%CC%87k-mi%CC%87-atat%C3%BCrk%C3%A7%C3%BCl%C3%BCk-m%C3%BC-2fc8778614e1?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2fc8778614e1</guid>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 May 2023 14:51:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-15T14:51:27.290Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bugünkü konumuz Kemalistlik ve Atatürkçülük’ün ne olduğu ve farklarının neler olduğunu inceleyeceğiz.Hadi, başlayalım.<strong>Atatürkçülük</strong> veya <strong>Kemalizm</strong> (kullanımdan düşmüş adı: <strong>Kamâlizm</strong>), Türkiye Cumhuriyeti’nin Atatürk İlkeleri’ni esas alan kurucu ideolojisidir. Kemalizm, Mustafa Kemal Atatürk tarafından uygulandığı şekliyle yeni Türk devletini öncülü Osmanlı İmparatorluğu’ndan ayırma, laikliğin getirilmesi, batı demokrasisine dayanan cumhuriyetin ilanı, ekonomik kalkınma ve sanayileşme, bilim, teknoloji ve sanata devlet desteği, ücretsiz ve zorunlu eğitim gibi kapsamlı siyasi, sosyal, ekonomik, kültürel ve dinî reformları içermektedir. Reformların amacı Atatürk’ün tarifiyle “muasır medeniyetler seviyesinin üstüne çıkmak”, çağdaş ve Batılı bir hayat tarzını benimsemektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*5vScVXcJFOzjzlj5.jpg" /><figcaption>MUSTAFA KEMAL ATATÜRK</figcaption></figure><p>Atatürkçülük, milletimizin her ferdinin yaşaması için mutlaka bağımsız bir ulusun evladı olarak kalması gerektiğinin yoludur. Atatürkçülük, yaşamsal olan ulusal bağımsızlığın ifadesidir.<br>Atatürk, Türk ulusunu esir etmek isteyen ulusların bu düşüncesinden vazgeçirme mücadelesinin sembolüdür.<br>Atatürk, “Benim bedenim bir gün elbet toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet yaşayacaktır” inancıdır.<br>Atatürkçülük, tam bağımsızlık için aşağılanmayı değil ölümü seçmek demektir.<br>Atatürkçülük, yabancı bir devletin himaye ve desteğini kabul etmek, insanlık özelliklerinden mahrumiyeti, beceriksizlik ve miskinliği itiraf etmek olduğunun farkındalığı demektir.</p><p>Kemalizm, ulusal kurtuluş savaşını anlatırken batılının ifade ettiği “Kemalist hareket”tir.<br>Kemalizm, Mustafa Kemal’in düşünce ve eyleminin bir bütün olarak savunulmasıdır.<br>Kemalizm, Mustafa Kemal’in izlediği yolun ve de kendine özgü bir yöntemle geliştirdiği düşüncelerin genel adıdır.<br>Kemalizm, geri kalmış ve gelişmekte olan ülkelerde başarılı olmasını bekleyemeyeceğimiz liberalizmin karşısına karma ekonomi ilkeleriyle çıkmak demektir. Çünkü acımasızca sömürülen geri kalmış ve gelişmekte olan ülkelerin liberalizmle gelişmesi mümkün değildir. Aşırı devletçilikle de gelişmezler. Özel girişimin de desteklenerek milli bir burjuvazi yaratarak onun ekonomik gelişmeye katkısı sağlanmalıdır. Bu nedenle en iyi ekonomik model kamu ve özel girişimciliği dengeleyen karma ekonomik modeldir. Kemalizm de bunu savunmaktadır.<br>İzm bir yol ve bir sistemdir. Kemalizm, Kapitalizm ve Marksizm gibi farklı bir sistem getirmemiş olsa da kapitalist sistem içinde Batı’nın sömürüsünden ve esaretinden kurtaracak en azından dik durmayı sağlayacak yeni ve bize özgü düşünceler ve ulusal yol olarak “izm” olmayı hak ediyor.<br>Atatürkçülük Atatürk’ün yolundan gitmenin adı, Kemalizm de Atatürkçülüğün bilimsel adıdır.</p><p><a href="https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/ataturkculuk-ve-kemalizm-69334">1.https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/ataturkculuk-ve-kemalizm-69334</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2fc8778614e1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KONUMUZ ŞİİR]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/konumuz-%C5%9Fi%CC%87i%CC%87r-821216f8b588?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/821216f8b588</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 07 May 2023 14:28:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-07T14:29:25.788Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Başlıktan da anlayacağınız üzere bugünkü konumuz şiir. Peki şiir nedir?Duyguların ve düşüncelerimizi anlattığımız kısa veya uzun da olabilen serbest veya kurralı bir ölçüde yazılabilen dizeler bütünü diyebiliriz. Şiir Nasıl Yazılır:<br>-Medeniyetini geliştiren, dilini de birlikte geliştirmiştir. Dilini geliştiren milletler, duygu ve düşüncelerini daha öz ve kısa ve etkili bir şekilde dile getirebilmek için ortaya koydukları veciz sözlere şiir demişlerdir.<br>-Şiir yazmak kolay değildir. Şiir yazan arkadaşlar bunun zorluğunu bilirler. Arif Nihat Asya; ‘şiir yazan şair, doğum sancısı çeken kadına benzer, sancı çeker ve bir şiir doğurur’ demiştir. Bu nedenle şiir, Şair’in çocuğu gibidir. Bir kısım insanımıza şiir gibi konuşmak özelliği doğuştan verilmiştir. Bazen da soya çekim şeklinde ailece şair olanlar da vardır. Karakoçlar gibi…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/680/1*6u1pkiNMjA6vgalBOjm_xg.jpeg" /></figure><p>a) Türk Halk Şiiri:<br>-Şiir yazmak için öncelikle, istek ve ilham olmalı. Şiir yazabilmek için konsantre olabilecek bir ortam seçmelisiniz. Abdurrahim KARAKOÇ, şiiri geceleri, ışığı söndürerek karanlıkta yazdığını söylüyor. Üzüntülü bir anda çile ve ızdırap (dramatik) şiirleri, neşeli bir anda romantik aşk şiirleri, kin dolu anlarda taşlama, hiciv ve intikam duyguları içeren şiirler yazılabilir. Neşeli anlarda matrak va mizah şiirleri yazılabilir. Güzel bir doğa manzarası ile başbaşa iseniz, tabiat şiiri yazılabilir.<br>-Türk Halk şiiri 7,8,9,10,11,12,13,14,15,16&#39;lık hece vezinleri ile yazılır. Bu şiirler aralarında ayrı adlandırılırlar: Koşma, Gazel, Horyat, Mani,Rubai, Mersiye, Destan şiiri’dir.<br>-Öncelikle şiire başlamak için bir ayak kelime veya cümle gerekli. Bu ayağa göre şiirin konusu(teması) seçilmelidir. Sonra uyak(kafiye) gereklidir. Ayak olarak ele alacağımız bu kelime ile bir cümle oluşturarak, şiire başlanır. Bu cümle 11&#39;lik ise, bundan sonraki mısralar da 11&#39;lik olmak zorundadır. Bu ayak kelime’ye uyak (kafiye) lı kelimeler bulmalıyız. Ayak kelimeyi mısranın başında, ortasında veya sonunda kullanmış iseniz,bundan sonraki kafiyelerin de hep aynı yerde kullanılması gereklidir.<br>Örnek olarak, ‘seçilmiş’ kelimesi mısranın başında kullanılmış ise, türetilen ‘geçilmiş, biçilmiş, açılmış,saçılmış…’ gibi kelimeleri de diğer mısraların başında kullanılmalı… Ortasında veya sonunda tercih edersek, hep aynısı yapılmalıdır..<br>-Bir dörtlükte kafiye olarak kullanmak istediğimiz kelimeyi türeterek,bir çok benzer kelime elde etmeliyiz. Kelimeleri türetirken, birçok uyak kelime bulmalıyız. Türettiğimiz kelimelerin kök kısmını esas almalıyız. Kelimenin ekini kafiye olarak almaya çalışırsak, bu kafiye olmaz, redif olur. Redifle şiir yazılmaz.<br>-Ayak kelimemiz ‘taşlar’ olsun. Bu kelimenin uyaklarını bulmaya çalışalım: ‘taşlar, başlar,yaşlar,haşlar,işler,düşler,dişler,fişler,kışlar,kaşlar, şeklinde çoğaltılabilir. Bu uyakları anlamlarına göre uygun yerlere yerleştirebiliriz.<br>-Yedi hecelik şiirlerde mısralardaki hece sayıları 4+3 şeklinde olmalıdır. Yani bir mısradaki ilk virgüle kadar 4 hece, virgülden sonrakiler 3 hece şeklinde toplam 7 hece olmalıdır. Bu şekilde şiir daha vurgulu, akıcı olur. Bu durumda şiiri okurken, aksaklık veya topallama olmayacaktır.<br>-Yine 8’lik şiirde; 4+4, 9&#39;lukda; 5+4, 10&#39;lukda; 5+5, 11&#39;likde; 6+5, 12&#39;likde; 6+6, 14&#39;lükde; 7+7 şeklinde olursa şiir çok akıcı ve mükemmel olur.<br>Örnek:</p><p>Mahzun gözlerinde, biriken yaşlar.<br>Sılayı andıkça, akmağa başlar…<br>Yatağın topraktır, yastığın taşlar,<br>Gözlerin uykuya, doymaz mehmedim…</p><p>A.Karakoç’un bu 11&#39;lik şiirinde görüyoruz ki, mısralar 6+5 şeklinde yazılmıştır.<br>-Koşmalarda ilk dörtlük (abab veya abcb veya abba) şeklinde yazılabilir. Diğer dörtlüklerde (aaab, abab, aacb) şeklinde olabilir. Son dörtlükde şair Mahlas’ını (Takma adını) veya gerçek adını kullanarak şiiri tamamlar.<br>Örnek:<br>Ellerin yurdunda çiçek açarken,-a<br>Bizim ile kar geliyor gardaşım…-b<br>Bu hududu kimler çizmiş gönlüme? -c<br>Dar geliyor, dar geliyor gardaşım…-b</p><p>Gazel olmuş sıra sıra söğütler,-a<br>Dağ ardında unutulmuş yiğitler.-a<br>Hürriyete seymen giden şehitler,-a<br>İki gidip, bir geliyor gardaşım..-b</p><p>A.Karakoç’un ‘Kara Haber’ şiirinden bir örnek verdik. Diğer dörtlükler de ikinci dörtlük gibi, (aaab) olmalıdır..<br>-Horyatlar Cinaslı Kafiye ile yazılır. Yazılışı aynı, anlamı farklı olan sözcüklerden oluşan kafiyeye Cinaslı denilmektedir. Horyatlar genellikle 7 ve 8&#39;lik hece vezinleri ile yazılırlar. Azeri Musıkisinde Horyat’a çok yer verilir. Cinaslı kafiyelere çok rastlanır.<br>Örnek:<br>Yazmalımsın, yazmalım.<br>Kalemi al yazmalım.<br>Neden bana gücendin?<br>Küstün mü Alyazmalım?</p><p>Bana ait olan bu Horyat (aaba) şeklinde yazılmıştır. Antolojimde ‘Öğretmenim’ ve<br>‘Sızlar’ şiirleri buna örnek sayılabilirler…<br>-Rubai, Arapça Erbea(dört) kökünden gelir ve dörtlük denilmiştir.(aaab, aaaa, aaba) şeklinde yazılır.<br>Örnek:<br>Taht kurmak ister isen gönüllerde; -a<br>Sözünü esirgeme dudaklardan…-b<br>Taht kurmak ister isen anılarda; -a<br>Gözünü esirgeme budaklardan…-b<br>Bu örnekleri çoğaltabiliriz…</p><p>b) Serbest şiir:<br>-Üyesi olduğum Antolojide şair arkadaşların ekseriyetinin Serbest şiire yöneldiklerini görüyorum. Bu işin kolayına kaçmak oluyor aslında. Ancak serbest şiirin de mükemmel olabilmesi için, üstadların şiirlerinden faydalanabiliriz. Bayrak Şairinin Bayrak Şiirinden bir örnek verelim ve serbest şiir yazmak isteyenlerin bu tarzı örnek almalarını arzu ederiz:</p><p>Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü, — a<br>Kız kardeşimin gelinliği, Şehidimin son örtüsü,-a<br>Işı ışık, dalga, dalga bayrağım, — -b<br>Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım…b</p><p>Sana benim gözümle bakmayanın,-a<br>Mezarını kazacağım.. — b<br>Seni selamlamadan uçan kuşun-a<br>Yuvasını bozacağım… — b</p><p>Bu serbest şiirdeki bazı dörtlükler (aabcb,aabb,abab,abcabc) şeklinde kafiyeli olabilmektedirler. Bu örnekleri çoğaltabiliiriz. Dörtlüklere bağlı kalmadan daha fazla mısra ile şiir yazılabilir,ancak kafiyeden vazgeçilmemelidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*47BovWL-AhgWcvdCnBMt_w.jpeg" /></figure><p>Şiir yazmaya başladığım bu yoldaki ilk şiirimi sizlerle paylaşacağım.</p><p><strong>Gecenin Sessizliği</strong></p><p><em>Gecenin sessizliğindeyim kimse yok</em></p><p><em>Issızlığın içindeyim.</em></p><p><em>Yıldızlar gibi karanlığın içindeyim</em></p><p><em>İsterdim olmayı bazıları gibi benden başka</em></p><p><em>Duyan var mı sesimi benden başka</em></p><p><em>Beni gören var mı benden başka</em></p><p><em>Elimde bir kadeh bakıyorum yıldızlara</em></p><p><em>Benziyorum onlara.</em></p><p><em>Tanıdık geliyor artık</em></p><p><em>İçimdeki yalnızlık.</em></p><p><em>Keşke benzer olmasaydık.</em></p><p><em>Yalnızlık, sıkıntının içinde devam eder hayat…</em></p><p><em>Tadı gelir bana bayat</em></p><p><em>Sanki ben yokmuşçasına</em></p><p><em>Devam ediyor kendince.</em></p><p><em>Duyan var mı sesimi benden başka</em></p><p><em>Beni gören var mı benden başka</em></p><p>Kaynakça:<a href="https://www.antoloji.com/siir-nasil-yazilir-2-siiri/">https://www.antoloji.com/siir-nasil-yazilir-2-siiri/</a></p><p>Şiir yazalım,okuyalım. Sağlıcakla kalın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=821216f8b588" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BEN DE BURADAYIM!!]]></title>
            <link>https://medium.com/@ensolmaz4215/ben-de-buradayim-a5ff90acfdd4?source=rss-91918662e30b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a5ff90acfdd4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ece Solmaz]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 May 2023 15:27:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-05-05T15:27:29.166Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhabalar:) Nereden başlasam bilemiyorum. Çok fazla anlatmak istediğim konu var ama bugün niye bu platformda yazı yazmaya başlayacağımı ve yazmak istediğim konulardan kısaca bahsedeceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*EvtYRQcobuxRHuoKrKWT0w.jpeg" /><figcaption>Güne enerji dolu başlayın.</figcaption></figure><p>İlk öncelikle kendimden bahsetmekle başlayayım. Küçüklükten beri kitap okumayı çok seven fakat yazmaya biraz sonradan başlayan hayat dolu, enerjik birisiyim. Resim çizmek , sanatla uğraşmak olmazsa olmazım. İlk öncelikle her ne kadar pozitif bir insan olsam da hepimiz bazen tabiricayisse karanlık dönemlerden geçebiliyoruz. Lakin elimizden geldiğince geçmişte yaptığımız hataları unutmalı ve her güne umutla başlamalıyız. Hayat zorlu bir yol maalesef. Bazen düşebiliriz bazen yükseliriz. Bu uzun zorlu bir yolda giderken asla ama asla umudumuzu yitirmeden ilerlemeliyiz.Keza yaşadığımız zorlukların amaçlarımıza etkisi de değişebilir ama hiçbir şey imkansız değildir. Şimdi ise güne enerjik başlamak için verdiğim öneriler şunlar:</p><p>1- Kendinizle en iyi arkadaşınızla konuşur gibi konuşun.</p><p>2- Negatif düşüncelerinizden kurtulmayı ve pozitif olanlarla değiştirmeyi deneyin.</p><p>3- Bir başarı listesi yapın.</p><p>4- Kendinize iyi davranın.</p><p>5- Hedefler belirleyin.</p><p>6- Kendinize dair olumlu ifadeler kullanın.</p><p>7- Hayatınızdaki güzel şeylerin listesini yapın.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*-c22GLdCSuIWJQBqWe1gyA.jpeg" /><figcaption>Umutluyuz.</figcaption></figure><blockquote>Umutsuzluğa gerek yok. Bulutlar her zaman gelir, gider. Ama gökyüzü her zaman bakidir.</blockquote><blockquote>Bir umudu olmalı insanın, ilk bahar güneşi gibi.</blockquote><blockquote>“Perişan bir haldeyim fakat içimde kendimden bile sakladığım bir ümit vardı.”<br>- Sabahattin Ali</blockquote><p>Kaynakça:</p><ol><li><a href="https://hthayat.haberturk.com/yasam/guncel/haber/1018649-gune-pozitif-baslamanin-yollari-nelerdir">https://hthayat.haberturk.com/yasam/guncel/haber/1018649-gune-pozitif-baslamanin-yollari-nelerdir</a></li><li><a href="https://stock.adobe.com/tr/images/gundo-umu-yuzmek-ve-enerjik-olmak/117174153">https://stock.adobe.com/tr/images/gundo-umu-yuzmek-ve-enerjik-olmak/117174153</a></li><li><a href="https://stock.adobe.com/images/gundo-umunda-enerji-patlamas/61713191">https://stock.adobe.com/images/gundo-umunda-enerji-patlamas/61713191</a></li></ol><p>Bu yazının şarkısı ise “Adele — Someone Like You”. Sonraki yazımda görüşmek üzere. Sağlıcakla kalın kendinize iyi bakın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a5ff90acfdd4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>