<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Erhan Korkut on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Erhan Korkut on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@erhankorkut16?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*TALqtyY60VL13Rk6V-1qrw.jpeg</url>
            <title>Stories by Erhan Korkut on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 07:29:55 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@erhankorkut16/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Jenkins Server’a Maven Kurulum ve Ayarları]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/jenkins-sunucuya-maven-kurulum-ve-ayarlar%C4%B1-4fb1e1410450?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4fb1e1410450</guid>
            <category><![CDATA[jenkins]]></category>
            <category><![CDATA[maven]]></category>
            <category><![CDATA[jenkins-plugins]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 18 Sep 2022 20:38:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-18T20:40:16.471Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*wY9_ONfTEmypCyAzBS5kuA.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar! Bu yazımda java ile yazılmış kodlarımızı build etmemize yardımcı olan Maven’ın, Jenkins Server üzerine kurulum ve ayarlarından bahsedeceğim.</p><p>Öncelikler daha önceden kurulumunu yaptığımız Jenkins Server’a ssh ile bağlanıyoruz.</p><p><strong>Java Kurulum</strong></p><p>Daha sonra Java kurulumu için aşağıdaki komutları giriyoruz. Amazon linux için:</p><blockquote>sudo yum update -y</blockquote><blockquote>sudo amazon-linux-extras install java-openjdk11 -y</blockquote><p>Ubuntu için:</p><blockquote>sudo apt update</blockquote><blockquote>sudo apt install openjdk-11-jdk</blockquote><p><strong>Maven Kurulum</strong></p><p>Maven kurulumu için aşağıdaki komutları giriyoruz.</p><blockquote>sudo su</blockquote><blockquote>cd /opt</blockquote><blockquote>rm -rf maven</blockquote><blockquote>wget <a href="https://dlcdn.apache.org/maven/maven-3/3.8.6/binaries/apache-maven-3.8.6-bin.tar.gz">https://dlcdn.apache.org/maven/maven-3/3.8.6/binaries/apache-maven-3.8.6-bin.tar.gz</a></blockquote><blockquote>tar -zxvf $(ls | grep apache-maven-*-bin.tar.gz)</blockquote><blockquote>rm -rf $(ls | grep apache-maven-*-bin.tar.gz)</blockquote><blockquote>sudo ln -s $(ls | grep apache-maven*) maven</blockquote><blockquote>echo ‘export M2_HOME=/opt/maven’ &gt; /etc/profile.d/maven.sh</blockquote><blockquote>echo ‘export PATH=${M2_HOME}/bin:${PATH}’ &gt;&gt; /etc/profile.d/maven.sh</blockquote><blockquote>exit</blockquote><blockquote>source /etc/profile.d/maven.sh</blockquote><p><strong>Git Kurulumu</strong></p><p>Örneğimizde kullanacağımız git kurulumu yapmak için aşağıdaki komutu girelim.</p><blockquote>sudo yum install git -y</blockquote><p><strong>Maven Ayarları</strong></p><p>Jenkins GUI web browser üzerinden açıyoruz. Resimde görülen sol taraftaki menüden Manage Jenkins bölümüne tıklıyoruz ve devamında orta menüde görebileceğimiz Configure System’e tıklıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dX4VZ2OCMnlfzz-CAjeTMA.png" /></figure><p>Gelen ekrandan Global Properties’in altında “Environment variables” kutucuğuna tıkladığımızda açılan <strong>list of variables</strong> kısmını</p><ul><li>Name PATH+EXTRA</li><li>Value /opt/maven/bin</li></ul><p>olacak şekilde doldurup <strong>Apply Save</strong> yapıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4Ofxn8AqCwtdeUR5Pib1pg.png" /></figure><p>Daha sonra tekrardan Manage Jenkins bölümüne geri dönüp oradan “Global Tool Configuration” kısmına giriyoruz. Daha sonra ağıdaki resimde görebileceğimiz gibi Maven’ın altında bulunan Maven Installations butonuna tıklayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zDv7OOMkhmyKhfAf3ByApA.png" /></figure><p>Maven Installations butonuna tıkladığımızda aşağıdaki resimde göreceğimiz pencere açılacaktır. Bunları resimdeki örnekteki gibi Name maven-3.8.6, Version 3.8.6 olacak şekilde dolduralım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*AUDAvrikedgenCESlFsxnQ.png" /></figure><p>Apply Save yapalım. Maven’ın Jenkins aralarını da tamamladıktan sonra çalıştığını kontrol etmek adında <strong>Freestyle project </strong>oluşturarak test edeceğiz. Bunun için Dashboard dan +New Item dedikten sonra gelen ekranda projemize bir isim girerek Freestyle project’i seçip ok butonuna basıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GqV3-fF_HOG2NFuV6p0CKw.png" /></figure><p>Gelen ekranda projemiz için bir açıklama girdikten sonra sayfanın devamında “Source Code Management” bölümün de Git tıklanarak açılan bölümü aşağıdaki resimdeki gibi dolduralım.</p><p>Buradaki Repository adresinde build edilecek uygulamanın kaynak kodları ve pom gibi gerekli dosyalar bulunmaktadır.</p><p>Burada dikkat etmemiz gereken konu ise Branches kısmındaki isim ile Repository URL kısmına yazdığınız reponuzun branh isimleri(*/main) aynı olmasıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZMydiEK0fh6EpMSbDxl_CQ.png" /></figure><p>Projemizin kaynak kodunun nereden alınacağını belirledikten sonra sayfanın devamında gelen Build Steps bölümünden resimdeki gibi Invoke top-level Maven targets seçiyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/594/1*WZNRofEIzknFBUc5fntpDw.png" /></figure><p>Gelen ekranı aşağıdaki gibi tamamlayalım. Burada teminalden girdiğimiz mvn clean package komutunu jenkins’ten uygulamasını istemiş oluyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1004/1*yINPQ-EagLYhXGTGHU0QYQ.png" /></figure><p>Son olarak da sayfanın devamındaki “Post-build Actions” bölümünden “Archive the artifacts” kısmını seçerek resimdeki gibi File to archive boşluğuna **/*.war yazıyoruz. Bu da oluşacak Artifact’i daha sonra tetiklenecek job’larda kullanabilmek adına arşivlememizi sağlıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1002/1*wdHNM5ucHhIgaS5FzxMT0g.png" /></figure><p><strong>Apply Save</strong> yaptıktan sonra gelen ekranda, “<strong>Build Now”</strong> tıklanarak çalıştırılır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*G8XjH0QZALsHbyBTBWZJlQ.png" /></figure><p>Siz de ekranınızda Last Successful Artifacts java-tomcat-maven-example.war görebiliyorsanız Jenkins üzerinden Maven kullanarak başarılı bir şekilde uygulamanızı package yapmış bulunmaktasınız.</p><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkürler. Hoşça kalın…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4fb1e1410450" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ansible Dynamic Inventory (AWS)]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/ansible-dynamic-inventory-aws-3ea8243124ad?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3ea8243124ad</guid>
            <category><![CDATA[ansible-inventory]]></category>
            <category><![CDATA[ansible-tutorial]]></category>
            <category><![CDATA[ansible-dynamic-inventory]]></category>
            <category><![CDATA[ansible]]></category>
            <category><![CDATA[aws-ec2]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Sep 2022 14:27:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-09-06T14:27:24.435Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*iYqWLO291agy00vE_ZEGiQ.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar, bu yazımda AWS üzerinde çalışan Ec2&#39;larımızın bilgilerini AWS Api vasıtasıyla dinamik bir şekilde nasıl elde edip, kullanabileceğimizden bahsedeceğim.</p><p>Öncelikle Inventory dosyasının ne olduğuna ve manuel olarak nasıl oluşturulduğuna kısaca değinelim.</p><p><strong>Inventory</strong></p><p>Invantory, Ansible’da yönetilen Node’ların sistem bilgilerini, Dns veya Ip numaralarını ve ağ konumları bilgilerini tutar. Birbiri ardına sıralanmış bir dizi server listesi içerir. Ayrıca farklı Server’ları bir araya getirip köşeli parantez ile grubun adını girip gruplayabilirsiniz. Aşağıda örnekte iki web server ve bir db server’ın, Inventory dosyasında manuel olarak tanımlanmış halini görebiliriz.</p><pre>[web_servers]</pre><pre>web_server_1 ansible_host=172.31.94.116 ansible_ssh_private_key_file=~/xxx.pem ansible_user=ec2-user</pre><pre>web_server_2 ansible_host=172.31.91.216 ansible_ssh_private_key_file=~/xxx.pem ansible_user=ubuntu</pre><pre>[db_servers]</pre><pre>db_server_3 ansible_host=172.31.84.16 ansible_ssh_private_key_file=~/xxx.pem ansible_user=ubuntu</pre><p><strong>Dynamic Inventory</strong></p><p>Manuel olarak oluşturulan Inventory dosyası birkaç sunucumuz olduğunda kullanımı çok zahmetli olmasa da, kaynaklarımızın Aws gibi bir Cloud Provider da olduğunu ve sayılarının oldukça fazla olduğunu düşündüğümüzde, çok zahmetli ve kullanışsız olacaktır. Birde kaynaklarımınız ip adreslerinin de kapanıp açılmalarda değişebileceğini düşünürsek içinden çıkılamayacak bir hal alacaktır. Bunun için AWS üzerinde çalışan EC2 larımının bilgilerini, belirleyeceğimiz kriterlere göre temin edebileceğimiz Dynamic Inventory kullanacağız.</p><p>Öncelikle Dynamic Inventory oluştururken kullanacağımız “aws_ec2” Inventory eklentisi, <a href="https://galaxy.ansible.com/amazon/aws">amazon.aws </a>collection (sürüm 3.4.0) bir parçasıdır.</p><p>Ansible Paketi kullanıyorsanız, bu koleksiyonu zaten yüklemiş olabilirsiniz .</p><p>Yüklemek için şunu kullanın:</p><p>ansible-galaxy collection install amazon.aws</p><p>Ayrıca Control Node’a aşağıdakileri kurmamız gerekmektedir.</p><ul><li>python &gt;= 3.6</li><li>boto3 &gt;= 1.16.0</li><li>botocore &gt;= 1.19.0</li></ul><p>aşağıda Aws Linux-2 ’ye göre kurulum komutları</p><pre>sudo yum install pip</pre><pre>pip install — user boto3 botocore</pre><p>Daha sonra Control Node’ un EC2 ların bilgilerine ulaşabilmesi için yetkilendirilmesi gerekmektedir. Bunu da Control Node AWS de ise Amazon EC2 Full Access rol’ ü atayarak, Dynamic Inventory dosyası içerisine credential bilgilerimizi girerek veya Control Node local makinamız ise AWS Configure komutu ile credential bilgilerimizi girerek yapabiliriz. Rol atamayı tercih ederek devam edeceğim.</p><p>Yetkilendirme işlemlerini de hallettikten sonra “inventory_aws_ec2.yml” adında bir Inventory dosyası oluşturuyoruz. Inventory dosyasının ismi aws_ec2.yaml veya aws_ec2.yml ile bitmesi gerekmektedir. Örnek: deneme_aws_ec2.yml</p><p>Dosyayı oluşturduktan sonra aşağıdaki komutları içine kaydedelim</p><pre>plugin: aws_ec2</pre><pre>regions:</pre><pre>- &quot;us-east-1&quot;</pre><pre>keyed_groups:</pre><pre>- key: tags.Name</pre><pre>compose:</pre><pre>ansible_host: public_ip_address</pre><p>Devamında aşağıdaki komut ile Dynamic Inventory içeriğini inceleyebiliriz.</p><pre>ansible-inventory -i inventory_aws_ec2.yml --graph</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/777/1*qe6etwQn8Tb0qAUxTkvgPQ.png" /></figure><p>üstteki fotoda us-east-1 region’ında, Name tag’ına göre gruplanmış ec2&#39;larımızı ve grupları görebilmekteyiz. Aşağıdaki örnekte ise bu bilgileri kullarak, Ad-Hoc komutu şeklinde, erhan grubuna nasıl ping attığımız görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/778/1*wZTGf5QQicpJT5d4Mfp4Lw.png" /></figure><p>Ayrıca aşağıdaki örnekteki gibi kullanacağımız filtrelerle inventory dosyasının içeriğini daraltabiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/671/1*_k6E0arhuIjU8EnTab0sCw.png" /></figure><p>Görüldüğü gibi bir önceki inventory den farklı olarak sadece running durumunda ve env: erhan tag’ına sahip ec2 lar geldi. İstersek aşağıdaki komutları kullanarak da kaynakları gruplayabiliriz.</p><pre><strong>keyed_groups:</strong><br><br>  <em># tag lara göre </em><br>  <strong>-</strong> <strong>prefix:</strong> tag<br>    <strong>key:</strong> tags<br>  <em># instance tipine göre </em><br>  <strong>-</strong> <strong>prefix:</strong> instance_type<br>    <strong>key:</strong> instance_type<br>  <em># </em>Her SG için security_groups_sg_abcd1234 grubu oluşturun<br>  <strong>-</strong> <strong>key:</strong> &#39;security_groups|json_query(&quot;[].group_id&quot;)&#39;<br>    <strong>prefix:</strong> &#39;security_groups&#39;<br>  <em># </em>Application etiketinin her değeri için bir grup oluşturun<br>  <strong>-</strong> <strong>key:</strong> tags.Application<br>    <strong>separator:</strong> &#39;&#39;<br>  <em># </em>Bölge başına bir grup oluşturun, ör. aws_region_us_east_2<br>  <strong>-</strong> <strong>key:</strong> placement.region<br>    <strong>prefix:</strong> aws_region</pre><p>yukarıdaki gruplamaların çıktısını aşağıdaki foto da görebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/778/1*1-kh46OVJmhv0RqDQB2lsg.png" /></figure><p>Artık buluttaki EC2&#39;ların teker teker bilgilerini alıp Inventory dosyasına girmemiz gerekmeyecektir. Böylelikle yazımın sonuna gelmiş bulunmaktayız. Umarım yararlı olmuştur. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere. Hoşça kalın ..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3ea8243124ad" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kubernetes Liveness Probe]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-liveness-probe-66f4c458691a?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/66f4c458691a</guid>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-engine]]></category>
            <category><![CDATA[livenessprobe]]></category>
            <category><![CDATA[startupprobe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Aug 2022 13:24:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-26T13:33:56.179Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*bsgn8qcCsUSDsPelVQGtAg.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar, bu yazımda readiness konusuna özet olarak değinip, devamında asıl konumuz olan Liveness ve Startup Probe’larını anlatmaya çalışacağım. <a href="https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-readiness-9776d62a92b7">Readiness</a> konunu ayrıntılı olarak linkten inceleyebilirsiniz.</p><p>Öncelikle “Neydi bu readiness?” sorusunu bir senaryo üzerinden cevaplandırmaya çalışalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*LNzfAgpRXjE4jYFEgGdy3g.png" /></figure><p>Diyelim ki bizim bir uygulamamız var ve bunu bir Deployment objesi vasıtasıyla 2 pod çalışacak şekilde deploy ettik. Podlarımız çalışmaya başladı, uygulamamız hazır hale geldi ve service objesi trafiği, podlara yönlendirilmeye başladı. Uygulamamız sorunsuz çalışıyordu. Daha sonra uygulamamızı günceleme ihtiyacı duyduk ve deployment’ımızı güncelledik. Fakat container’larımız oluşturulup ready olsa da, uygulamamızın yeni versiyonunun hazır olması biraz zaman alıyorudu. Dolayısıyla da podun bağlı olduğu service, podun ready olma koşulunu dikkate aldığından, gelen trafiği uygulama hazır olmasa da bu poda yönlendiriyor ve dışardan bu uygulamaya ulaşmak isteyen kullanıcılar, uygulama hazır olana kadar, hata mesajı ile karşılaşıyorlardı.</p><p>Bu problemi aşabilmek adına, Kubelet tarafından, bir podun ne zaman gerçekten trafiği kabul etmeye hazır olduğunu öğrenmesine olanak sağlayan readiness probe u uyguladık ve sorunumuzu çözdük. Artık podumuz hazır olmadan Service e dahil edilmediğinden kullanıcılar hata ile karşılaşmıyorlardı. Her şey çok güzeldi.</p><p>Fakat belirli bir süre bunun keyfini sürdükten sonra, dışardan gelen isteklere cevap vermesi gereken uygulamamızdan kullanıcılara hata mesajı dönmeye başlamıştı. Hemen podun durumunu kontrol etmek için “kubctl get pods” komutuna sarıldık fakat pod ready durumda ve container ın kubelet tarafından restart edilmesini gerektirecek herhangi bir koşul bulunmamaktaydı. İşte tam bu noktada senayomuzun sonuna geliyor ve readiness konusundan bu yazının asıl konusu olan Liveness konusuna geçiyoruz. Bakalım Liveness Probe ne gibi çözümler sunacak.</p><h3>Liveness Probe</h3><p>Pod durumları, her zaman için <strong>kubelet</strong>’e podun sağlığı hakkında bizim ihtiyaçlarımızı kaşılayacak yeterlilikte bilgi sağlayamayabilir. Mesala nginx kurulu bir container’da çalışan uygulamamız, <strong>nginx service</strong> çalışıyor olsa da, bir hatadan dolayı yapması gereken görevi yerine getiremiyor olabilir. Uzun süreler boyunca çalışan birçok uygulama, sonunda çalışamaz hale geçebilir ve yeniden başlatılma dışında kurtarılamaz. Kubernetes, bu tür durumları tespit etmek ve düzeltmek için Liveness problarını kullanır. Bu durumları tespit etmenin de <strong>readiness’ </strong>de olduğu gibi üç yöntemi vardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*26TxJErk9DnAG_iMhnAA0g.png" /></figure><p>Resimde de görebileceğimiz bu yöntemleri biraz sonra yapacağımız örnek uygulamalar üzerinden anlamaya çalışalım.</p><h4>Liveness Exec Command</h4><p>Bu örnekte, içerisinde registry.k8s.io/busyboximajından bir container olan Pod oluşturacağız .</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/pods/probe/exec-liveness.yaml">pods/probe/exec-liveness.yaml</a></p><pre><strong>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Pod<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>labels</strong>:<br>    <strong>test</strong>: liveness<br>  <strong>name</strong>: liveness-exec<br><strong>spec</strong>:<br>  <strong>containers</strong>:<br>  - <strong>name</strong>: liveness<br>    <strong>image</strong>: registry.k8s.io/busybox<br>    <strong>args</strong>:<br>    - /bin/sh<br>    - -c<br>    - touch /tmp/healthy; sleep 30; rm -f /tmp/healthy; sleep 600<br>    <strong>livenessProbe</strong>:<br>      <strong>exec</strong>:<br>        <strong>command</strong>:<br>        - cat<br>        - /tmp/healthy<br>      <strong>initialDelaySeconds</strong>: 5<br>      <strong>periodSeconds</strong>: 5</pre><p>Üstteki tanım dosyasını incelediğimizde,</p><p>- <strong>initialDelaySeconds</strong>, kubelet&#39;e ilk sorgulamayı gerçekleştirmeden önce 5 saniye beklemesi gerektiğini söyler. Burayı container başladığında uygulamamızın hizmet verebilir hale gelebilmesi için gereken zaman kadar belirliyoruz.</p><p>- <strong>periodSeconds</strong>: kubelet&#39;in her 5 saniyede bir canlılık araştırması yapması gerektiğini belirtir.</p><p>- <strong>command</strong>: Bu kısımda girilen -cat -/tmp/healthykomutu ile kubelet, container’da inceleme gerçekleştirir. Komut başarılı olursa 0 döndürür ve kubelet container’ı canlı ve sağlıklı olarak kabul eder. Komut sıfır olmayan bir değer döndürürse, kubelet kapsayıcıyı öldürür ve yeniden başlatır.</p><p>- <strong>args</strong>: Bu bölümdeki komutlar, Container başladığında, az önce command kısmında belirlediğimiz testi simule edebilmemiz için girilmiştir.</p><pre>/bin/sh -c &quot;touch /tmp/healthy; sleep 30; rm -f /tmp/healthy; sleep 600&quot;</pre><p>Komutu açıklamak gerekirse, container başladığında /tmp/healthy adında bir dosya oluşturulacak ve 30 saniye bekleyecek . Bu nedenle, ilk 30 saniye boyunca cat /tmp/healthykomutu, başarı kodu döndürecek. 30 saniye sonra rm -f komutuyla dosya silineceğinden cat /tmp/healthybir hata kodu döndürecek.</p><p>Aşağıdaki komut satırını çalıştırarak inceleyeceğimiz Pod’u oluşturalım:</p><pre>kubectl apply -f <a href="https://k8s.io/examples/pods/probe/exec-liveness.yaml">https://k8s.io/examples/pods/probe/exec-liveness.yaml</a></pre><p>30 saniye boyunca ağıdaki komutlarla Pod’u inceleyelim:</p><pre>kubectl describe pod liveness-exec</pre><p>Çıktı, henüz hiçbir <strong>liveness Probe</strong>’un başarısız olmadığını gösterir:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/925/1*8fCzNFzfAEXWkDYI8ht68Q.png" /></figure><p>35 saniye sonra Pod olaylarını tekrar görüntülediğimizde:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SmOWZN6h1QiUmXXJTjk-ew.png" /></figure><p>Çıktının alt kısmında, <strong>livenessProb</strong>’un başarısız olduğunu ve başarısız olan container’ın öldürüldüğünü ve yeniden oluşturulduğunu görebiliriz.</p><p>Container’larımızı listelediğimizde :</p><pre>kubectl get pod liveness-exec</pre><p>RESTARTS sayısının arttığını görebiliriz . Başarısız bir container çalışma durumuna geri döner dönmez, RESTARTSsayacın arttığını unutmayın :</p><pre>NAME            READY     STATUS    RESTARTS   AGE<br>liveness-exec   1/1       Running   1          1m</pre><h3>Liveness HTTP Request</h3><p>Liveness probe’un diğer bir türü ise HTTP GET request’tir.</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/pods/probe/http-liveness.yaml">pods/probe/http-liveness.yaml</a></p><pre><strong>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Pod<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>labels</strong>:<br>    <strong>test</strong>: liveness<br>  <strong>name</strong>: liveness-http<br><strong>spec</strong>:<br>  <strong>containers</strong>:<br>  - <strong>name</strong>: liveness<br>    <strong>image</strong>: registry.k8s.io/liveness<br>    <strong>args</strong>:<br>    - /server<br>    <strong>livenessProbe</strong>:<br>      <strong>httpGet</strong>:<br>        <strong>path</strong>: /healthz<br>        <strong>port</strong>: 8080<br>        <strong>httpHeaders</strong>:<br>        - <strong>name</strong>: Custom-Header<br>          <strong>value</strong>: Awesome<br>      <strong>initialDelaySeconds</strong>: 3<br>      <strong>periodSeconds</strong>: 3</pre><p>Yukarıdaki tanım dosyasındaki <strong>initialDelaySeconds</strong>ve <strong>periodSeconds</strong> kısımları bir önceki örnekte açıklamıştık.</p><p><strong>httpGet:</strong> kısmında girilenler ile kubelet, bir test gerçekleştirmek için , container’da çalışan ve 8080 portunu dinleyen sunucuya/healthzyolundan bir HTTP GET isteği gönderir. Sunucunun işleyicisi bir başarı kodu(status=200) döndürürse, kubelet container’ı canlı ve sağlıklı olarak kabul eder. İşleyici bir hata kodu döndürürse, kubelet container’ı öldürür ve yeniden başlatır.</p><p>200&#39;den büyük veya buna eşit ve 400&#39;den küçük herhangi bir kod başarıyı gösterir. Diğer herhangi bir kod, başarısızlığı gösterir.</p><p>Container image’ında bulunan testi simule edebilmemiz için script:</p><pre>http.HandleFunc(&quot;/healthz&quot;, <strong>func</strong>(w http.ResponseWriter, r *http.Request) {<br>    duration := time.Now().Sub(started)<br>    <strong>if</strong> duration.Seconds() &gt; 10 {<br>        w.WriteHeader(500)<br>        w.Write([]byte(fmt.Sprintf(&quot;error: %v&quot;, duration.Seconds())))<br>    } <strong>else</strong> {<br>        w.WriteHeader(200)<br>        w.Write([]byte(&quot;ok&quot;))<br>    }<br>})</pre><p>Kubelet, Conteiner başladıktan 3 saniye sonra sağlık kontrolleri yapmaya başlar. Böylece ilk birkaç sağlık kontrolleri başarılı olacaktır. Ancak 10 saniye sonra sağlık kontrolleri başarısız olacak ve kubelet, Container’ı öldürecek ve yeniden başlatacaktır.</p><p>HTTP <strong>Liveness prob</strong>e’u denemek için Pod oluşturalım:</p><pre>kubectl apply -f <a href="https://k8s.io/examples/pods/probe/http-liveness.yaml">https://k8s.io/examples/pods/probe/http-liveness.yaml</a></pre><p>10 saniye sonra, <strong>Liveness probe</strong>’un başarısız olduğunu ve Container’ın yeniden başlatıldığını doğrulamak için Pod olaylarını görüntüleyin:</p><pre>kubectl describe pod liveness-http</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/840/1*2EBs5rV0hV0Ss22wGJru1w.png" /></figure><h4>TCP liveness probe</h4><p>Üçüncü olarak liveness probe ile kubelet, belirtilen port üzerinde container’ınıza ulaşmaya çalışacaktır. Bağlantı kurabiliyorsa Pod sağlıklı, kuramazsa arızalı kabul edecektir.</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/pods/probe/tcp-liveness-readiness.yaml">pods/probe/tcp-liveness-readiness.yaml</a></p><pre><strong>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Pod<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>name</strong>: goproxy<br>  <strong>labels</strong>:<br>    <strong>app</strong>: goproxy<br><strong>spec</strong>:<br>  <strong>containers</strong>:<br>  - <strong>name</strong>: goproxy<br>    <strong>image</strong>: registry.k8s.io/goproxy:0.1<br>    <strong>ports</strong>:<br>    - <strong>containerPort</strong>: 8080<br>    <strong>livenessProbe</strong>:<br>      <strong>tcpSocket</strong>:<br>        <strong>port</strong>: 8080<br>      <strong>initialDelaySeconds</strong>: 15<br>      <strong>periodSeconds</strong>: 20</pre><p>Gördüğünüz gibi, bir TCP kontrolünün konfigürasyonu, bir HTTP kontrolüne oldukça benzer.</p><p>Kubelet, Pod başladıktan 15 saniye sonra ilk liveness probe çalıştırır ve bu container’a 8080 portundan bağlanmayı dener. liveness probe başarısız olursa, Container yeniden başlatılır.</p><p><strong>TCP</strong> <strong>liveness probe’</strong>u denemek için bir Pod oluşturun:</p><pre>kubectl apply -f <a href="https://k8s.io/examples/pods/probe/tcp-liveness-readiness.yaml">https://k8s.io/examples/pods/probe/tcp-liveness-readiness.yaml</a></pre><p>15 saniye sonra, liveness probe’u doğrulamak için Pod olaylarını görüntüleyin:</p><pre>kubectl describe pod goproxy</pre><h4><strong>Startup Probe</strong></h4><p>Bazen <strong>initialDelaySeconds </strong>kısmında, uygulamamızın hazır olması için belirlediğimiz süreden fazla zamana ihtiyacımız olabilir. Eğer bu zaman bizim belirlediğimiz <strong>initialDelaySeconds </strong>süresini aşarsa liveness probe hata verecek ve container daha başlamadan kapanma döngüsüne girecek ve uygulamamız başlayamayacaktır. Readiness Probe’lar , Liveness Probe’ların başarılı olmasını beklemez. Bir Liveness Probe’u çalıştırmadan önce beklemek istiyorsanız, Liveness Probe’un yapacağı HTTP or TCP kontrollerin anynısını önceden yapacak olan <strong>startup probe’</strong>u kullanmalıyız . Bu da bize belirlediğimiz uzun zaman içerisinde, uygulama ne zaman hazır olursa, liveness prob u aktif edebilmemize yardımcı olacaktır.</p><p>Böylece, önceki örnek şöyle olur:</p><pre><strong>ports</strong>:<br>- <strong>name</strong>: liveness-port<br>  <strong>containerPort</strong>: 8080<br>  <strong>hostPort</strong>: 8080</pre><pre><strong>livenessProbe</strong>:<br>  <strong>httpGet</strong>:<br>    <strong>path</strong>: /healthz<br>    <strong>port</strong>: liveness-port<br>  <strong>failureThreshold</strong>: 1<br>  <strong>periodSeconds</strong>: 10</pre><pre><strong>startupProbe</strong>:<br>  <strong>httpGet</strong>:<br>    <strong>path</strong>: /healthz<br>    <strong>port</strong>: liveness-port<br>  <strong>failureThreshold</strong>: 30<br>  <strong>periodSeconds</strong>: 10</pre><p><strong>Startup probe</strong> sayesinde, uygulamanın başlatmasını tamamlaması için maksimum 5 dakikası (30 * 10 = 300s) olacaktır. Startup probe bir kez başarılı olduğunda, liveness probe, container kilitlenmelerine hızlı yanıt vermek için devreye girer. Başlangıç ​​araştırması hiçbir zaman başarılı olmazsa, container 300 saniye sonra öldürülür.</p><p>Evet arkadaşlar yazımın sonuna gelmiş bulunmaktayız. Umarım faydalı olmuştur. Hoşça kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=66f4c458691a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kubernetes Readiness]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-readiness-9776d62a92b7?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9776d62a92b7</guid>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[devops-practice]]></category>
            <category><![CDATA[deployment]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 24 Aug 2022 09:30:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-24T09:30:59.722Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*LDO1OIHiEw1UUGPzmdh_aw.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar, bu yazımda Kubelet’in, Container’ ları gözleyip, trafiği kabul etmeye hazır olup olmadıklarını tespit edebilmesine yardımcı olan <strong>Readiness</strong> <strong>Probe </strong>konusu anlatmaya çalışacağım.</p><p>Readiness Probe konusunu anlayabilmemiz için öncelikle bir podun yaşam döngüsünü bilmemiz gerekmektedir. Çünkü pod un bir statusu(bize yaşam döngüsünün neresinde olduğunu gösteren) ve bazı Conditions(koşulları) vardır.</p><p>Bir pod ilk oluşturulduğunda status(durum) u “<strong>Pending</strong>” tir. Bu anda scheduler pod un hangi node da oluşağını belirler. örnek olması adına aşağıdaki resmi inceyebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*99832EpBpn6VazzJL5ulgA.png" /></figure><p>Pending in görülebilmesi için, olmayan bir nodeName belirlediğim, nginx adında pod tanım dosyasını çalıştırdım. Yani scheduler böyle bir node bulamadığından pod “Pending” i geçemedi.</p><p>Daha sonra Pod tanım dosyamızdan hatalı nodeName kısmını çıkartarak tekrar uygularsak , status önce “Pending”e, sonrasında scheduler pod un hangi node üzerinde çalışacağını belirtebildiğinden, uygulama için gerekli imajların çekildiği ve container ın başlatıldığı <strong>ContainerCreatin</strong> durumuna geçer. Devamında pod içerisinde tüm containerlar başladığında, program başarıyla tamamlanıp veya biz kapatana kadar devam edecek olan <strong>Running </strong>durumuna geçer. Dolayısıyla pod durumunun bu değerlerden biri olduğunu ve bize yalnızca bir pod un genel durumunu özetlediğini unutmayalım.</p><p>Fakat bize zaman zaman pod hakkında daha fazla bilgi gerekebilir. Conditions larda podların statuslarını tamamlayan bilgilerdir. Aşağıdaki resimdeki Conditions bölümde de görebileceğimiz gibi pod un koşullarını “True -False” boolen tipinde öğrenebiliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1012/1*dTigOBKV_tMswUslz1ad3A.png" /></figure><p>bunları açıklamak gerekirse;</p><ul><li>PodSchedular : Bir node üzerinde bir pod planlandığında True olur.</li><li>Initialized : Pod başlatıldığında True olur.</li><li>ContainersReady: Pod içerisinde birden fazla da container oluşabildiğini biliyoruz. Pod üzerinde tüm container lar ready olduğunda True olur.</li><li>Ready : Pod un kendisi hazır olduğunda True olur.</li></ul><p>Ayrıca Ready Condition ını “kubectl get pods” komutu ile aşağıdaki resimdeki READY bölümünden de görebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*99832EpBpn6VazzJL5ulgA.png" /></figure><p>Ready Condition(koşul) ları pod içindeki uygulamanın çalıştığını ve trafiği kabul etmeye de hazır olduğunu göstetirir.</p><p>Containerlar içerisinde bir database hizmeti veya kullanıcıların ulaşabileceği büyük bir Frontend web hizmeti çalışıyor olabilir. Komut dosyaları milisaniyeler kadar kısa sürede hazır olabilirken, database dosyasının oluşması birkaç saniye sürebilir. Hatta bazı web sayfalarının hazır hale gelmesi dakikalar alabilir.</p><p>Şimdi sıra yukarıdaki durum ve koşulları neden anlattığımıza gelmiş bulunmaktadır.</p><p>Container(kaç tane ise) imajları indirilip containerlar oluşturulur oluşturulmaz; Kubernetes, Ready Conditionlarını (koşullarını) True yapar. Bu da bu container lerın içinde olduğu pod a service objesinin trafiği yönlendirmesi anlamına gelmektedir. Çünkü service(nodePort gibi) objeleri gelen trafiği yönlendirmek için pod un Ready koşuluna bakar. Fakat container içerisindeki uygulamanın hazır olması uzun zaman alırsa, service bunun farkına varamayacağı için trafiği göndermeye devam eder. Böyle bir durumda da kullanıcılar sayfaya girmek istediklerinde henüz hazır olmayan bir uygulamaya ulaşmak istedikleri için hata ile karşılaşacaklardır.</p><p>Peki bu sorunu nasıl aşacağız. Hiç merak etmeyin Kubernetes onu da düşünmüş ve Pod un READY koşulunu bizim containerımızın içinde çalışan uygulamanın hazır olmasına bağlayacak “<strong>readiness prob</strong>” u tanıtmıştır.</p><p>Bir uygulamanın hazır olup olmadığını en çok geliştiricisi bilebilir. Bunu da tanımlayabileceğimiz, resimde görsel olarak örneklendirdiğimiz, farklı yollar vardır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KFJMhjcEYmNg7o4EJTjztw.png" /></figure><p>Örneğin bir web sunucusunun yanıt vermesini kontrol edebilmek için HTTP test çalıştırabilir, database sözkonusu olduğunda belirli bir TCP portunu test edilebilir veya uygulama hazır olduğunda, başarılı dönüt alabileceğimiz bir komut dosyasını çalıştırabilmek için container içerisinde komut çalıştırılabilir.</p><p>Bunları yapabilmemiz için pod tanım dosyasına <strong>readinessProbe</strong> kısmını ekliyoruz ve her seçeneği tek tek incelemeye başlıyoruz.</p><h4><strong>httpGet</strong> opsiyonu</h4><pre><strong>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Pod<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>labels</strong>:<br>    <strong>test</strong>: readiness<br>  <strong>name</strong>: readiness-http<br><strong>spec</strong>:<br>  <strong>containers</strong>:<br>  - <strong>name</strong>: readiness<br>    <strong>image</strong>: erhankorkut16/readiness<br>    <strong>ports</strong>:<br>    - containerPort: 80</pre><pre><strong>  readinessProbe</strong>:<br>      <strong>httpGet</strong>:<br>        <strong>path</strong>: /healthz<br>        <strong>port</strong>: 80<br>      <strong>initialDelaySeconds</strong>: 5<br>      <strong>periodSeconds</strong>: 3<strong><br>---<br>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Service<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>name</strong>: readiness-http<br><strong>spec</strong>:<br>  <strong>ports</strong>:<br>  - <strong>port</strong>: 80<br>    <strong>targetPort</strong>: 80<br>    <strong>nodePort</strong>: 30001<br>  <strong>selector</strong>:<br>    <strong>test</strong>: readiness<br>  <strong>type</strong>: NodePort</pre><p>yukarıdaki örnekteki <strong>readinessProbe: </strong>bölümünü incelediğimizde</p><p><strong>httpGet</strong> opsiyonunda</p><p><strong>initialDelaySeconds</strong>: container başladıktan 5 saniye sonra</p><p><strong>path : </strong>/healthz ’ e</p><p><strong>port</strong>: 80 den</p><p><strong>priodSeconds </strong>: 3 saniyede bir</p><p>httpGet isteği göndermeye başlayacak anlamına gelir.</p><p>İmage içerisindeki kodlama gereği, ilk 60 saniye status=<strong>500</strong> Durum Kodu (internal Server <strong>Error</strong>, yani sunucu taraflı problemlerin tarayıcılar aracılığıyla kullanıcıya iletilen mesaj) döndürecektir.</p><p>Aşağıdaki resimde görüldüğü gibi “readiness-http” NodePort servisimizin Endpoint’de, container ready olmadığı için, container Endpoint atanmamış durumda. Yani trafik service üzerinden bu poda aktarılmıyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/661/1*gKxxwrRQQP1P7rwTHDKNhg.png" /></figure><p>Yine image içerisindeki kodlama sayesinde 60 saniye sonra stasus=<strong>200</strong> durum kodu( yanıtın başarılı olduğunu gösterir.) dönecek, aşağıdaki resimde görüleceği gibi, container ready durumda ve service endpointine, container endpointi atanmış olacaktır. Yani artık service, trafiği containerımıza yönlendiriyor demektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/669/1*Xs9Gbrben_XFSwHKhaku1g.png" /></figure><h4>TCP Socket opsiyonu</h4><p>Diğer yöntemlerden TCP port kontrolü yöntemi için, pod tanım dosyamızın readinessProbe kısmını aşağıdaki gibi yapıp, belirleyeceğimiz port numarasının konrolünü yaparak pod un hazır olup olmadığını anlayabiliriz.</p><pre><strong>readinessProbe</strong>:<br>  <strong>tcpSocket</strong>:<br>    <strong>port: </strong>3306<br>  <strong>initialDelaySeconds</strong>: 5<br>  <strong>periodSeconds</strong>: 5</pre><h4><strong>Exec-command opsiyonu</strong></h4><p>Bir diğer yöntem olan “exec-command” ile containerda test için tasarladığımız herhangi bir komut çalıştırarak containerın hazır olup olmadığını anlayabilir.</p><pre><strong>readinessProbe</strong>:<br>  <strong>exec</strong>:<br>    <strong>command</strong>:<br>    - cat<br>    - /tmp/healthy<br>  <strong>initialDelaySeconds</strong>: 5<br>  <strong>periodSeconds</strong>: 5</pre><p>Konumuzun sonuna gelmiş bulunmaktayız. Umarım faydalı olmuştur. Yazımı okuduğunuz için teşekkür ederim. hoşça kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9776d62a92b7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[AWS Alb Ingress Controller Kurulumu]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/aws-alb-ingress-controller-kurulumu-dccd130fbc3b?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dccd130fbc3b</guid>
            <category><![CDATA[kubernetes-controller]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-ingress]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-installation]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-cluster]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Aug 2022 02:04:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-22T13:56:37.743Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/756/1*HAeeTn0ELG2ZzpkPqDu40g.png" /></figure><p>Merhaba arkadaşlar, “<a href="https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-ingress-ebf39a342196">kubernetes Ingress</a>” yazımda Ingress Controller nedir sorusuna cevap vermeye çalışmıştım. Bu yazımda ise bir Aws eks-cluster üzerinde deploy edeceğimiz “AWS Ingress Controller” kurulumunu anlatmaya çalışacağım.</p><p>Öncelikle kurulum ve yönetim için gerekli olan araçları kuracağız.</p><p><strong>Gerekli Olan Araçlar :</strong></p><ul><li><strong>AWS Komut Satırı Arabirimi (AWS CLI)</strong>: AWS hizmetlerinizi yönetmek için kullanabileceğiniz birleşik bir araçtır.</li><li><strong>Helm :</strong> Kubernetes de paket yöneticisidir (yum,apt vs. gibi ) Helm, Kubernetes uygulamalarını yönetmenize yardımcı olur — Helm Charts, en karmaşık Kubernetes uygulamalarını bile tanımlamanıza, yüklemenize ve yükseltmenize yardımcı olur.. helm ile aws load balancer Ingress controller kurulumu yapacağız.</li><li><strong>Kubernetes komut satırı aracı (kubectl): </strong>Kubernetes Clusterların da komut çalıştırmanıza olanak tanır. Uygulamaları deploy etmek, cluster kaynaklarını incelemek ve yönetmek ve logları görüntülemek için kubectl’i kullanacağız.</li><li><strong>eksctl</strong> <strong>: </strong>Amazon’un Kubernetes hizmeti olan EKS’de Cluster oluşturmak ve yönetmek için basit bir CLI aracıdır.CloudFormation’ı kullanır.</li><li><strong>Not:</strong> BU ARAÇLARIN KURULUMU AMAZON LİNUX BAZ ALINARAK YAPILDI. Farklı bir işletim sistemine sahipseniz, yeri geldiğinde belirttiğimiz linklerdeki direktifleri baz alarak kurulum yapalirsiniz.</li></ul><h4>AWS CLI Kurulumu</h4><p>Öncelikle AWS kaynaklarını kullancağımız için “aws --version” ile cli verisonumuzu kontrol edelim son versiyon ise devam edebiliriz. Sürümümüzü <a href="https://docs.aws.amazon.com/cli/latest/userguide/getting-started-install.html"><em>Aws CLI kurulum</em></a><strong><em> </em></strong>linkinden kontrol edebiliriz<em>. </em>Eğer versiyonunuz eski ise aşağıdaki komutlarla aws cli ın son versiyonu(şuan 2.7.25 ) kuralım . Eğer komutlar güncel değilse <a href="https://docs.aws.amazon.com/cli/latest/userguide/getting-started-install.html"><em>Aws CLI kurulum</em></a> linkinden güncel komutlarla kurulum yapabilirsiniz.</p><pre>sudo rm -rf /bin/aws<br>curl &quot;<a href="https://awscli.amazonaws.com/awscli-exe-linux-x86_64.zip">https://awscli.amazonaws.com/awscli-exe-linux-x86_64.zip</a>&quot; -o &quot;awscliv2.zip&quot;<br>sudo unzip awscliv2.zip<br>sudo ./aws/install<br>export PATH=$PATH:/usr/bin/aws</pre><h4>HELM Kurulumu</h4><p>Helm kurulumunu <a href="https://helm.sh/docs/intro/install/">helm-kurulum</a> linkinden güncel komutları bululabiliriz. Dilerseniz aşağıdaki komutlarla da kurabilirsiniz.</p><pre>curl -sSL https://raw.githubusercontent.com/helm/helm/master/scripts/get-helm-3 | bash helm version --short</pre><h4>Kubectl Kurulumu</h4><p>Kubectl i oluşturacağımız eks Cluster verisyonuna ve işletim sistemimize göre <a href="https://docs.aws.amazon.com/eks/latest/userguide/install-kubectl.html"><em>install-kubectl</em></a> linkinden kurabiliriz veya aşağıdaki amazon linüx için olan komutlarla kubectl kurulumu yapabilirsiniz.</p><pre>curl -o kubectl <a href="https://s3.us-west-2.amazonaws.com/amazon-eks/1.22.6/2022-03-09/bin/linux/amd64/kubectl">https://s3.us-west-2.amazonaws.com/amazon-eks/1.22.6/2022-03-09/bin/linux/amd64/kubectl</a></pre><pre>chmod +x ./kubectl</pre><pre>mkdir -p $HOME/bin &amp;&amp; cp ./kubectl $HOME/bin/kubectl &amp;&amp; export PATH=$PATH:$HOME/bin</pre><pre>kubectl version --short --client</pre><h4>eksctl Kurulumu</h4><p>Kod vasıtasıyla eks cluster oluşturabilmemiz için eksctl i <a href="https://docs.aws.amazon.com/eks/latest/userguide/eksctl.html"><em>eksctl_</em></a><em>kurulum linkinden veya aşağıdaki komutlarla kurabiliriz.</em></p><pre>curl --silent --location &quot;<a href="https://github.com/weaveworks/eksctl/releases/latest/download/eksctl_$(uname">https://github.com/weaveworks/eksctl/releases/latest/download/eksctl_$(uname</a> -s)_amd64.tar.gz&quot; | tar xz -C /tmp</pre><pre>sudo mv /tmp/eksctl /usr/local/bin</pre><pre>eksctl version</pre><h3>Eksctl ile Eks-Cluster oluşturma</h3><p>Evet arkadaşlar yukarıdaki kurulumları gerçekleştirdikten sonra “aws ingress controller” i deploy edeceğimiz “eks cluster”ı eksctl(komut satırı) üzerinden olurturma aşamasına gelmiş bulunuyoruz.</p><p>Eğer Aws console üzerinden oluşturulmasını da merak ederseniz C<a href="https://medium.com/@arslantobe/aws-eks-ile-kubernetes-cluster-olu%C5%9Fturma-7f9fbebb881d">onsole_üzerimden_aws-eks oluşturma</a> linkinden inceleyebilirsiniz. Biz komut satırı üzerinden yapacağımız için ssh bağlantı anahtarını oluşturmak ile devam edeceğiz.</p><ul><li><strong>ssh-keygen ile anahtar oluşturma</strong></li></ul><p>Öncelikle oluşturacağımız Cluster daki node larımıza ssh bağlanlantı kurmak istersek diye bir çeşit anahtar kilit görevini görecek olan dosyaları oluşturmak için aşağıdaki komutu giriyoruz</p><pre>ssh-keygen -f ~/.ssh/id_rsa</pre><p>komutu girdiğimizde .ssh dosyasının altında iki adet dosya oluşuyor. Bunları kilit ve anahtarına benzetirsek eğer:</p><ul><li>“id_rsa” ya bağlanacağımız kaynağın kilidini açacak anahtar</li><li>“id_rsa.pub”a ise bağlanmak istediğimiz kaynaktaki kilit diyebiliriz</li></ul><p>Bunlardan “id_rsa” bizim bilgisayarımızda anahtar olarak kalıyor, “id_rsa.pub” dosyasını ise bağlanmak istediğimiz “node” lara , bizdeki anahtarın açacağı kilit vazifesini yapması için, aşağıda gireceğimiz “eks create” komutuna “-- ssh-public-key ~/.ssh/id_rsa.pub ” satırını ekleyerek gönderiyoruz.</p><p>Bunu biraz sonra aşağıda yağacağız. Fakat bundan önce aws configure işlemini yapmamız gerekiyor.</p><ul><li><strong>aws configure</strong></li></ul><p>Aws üzerinde oluşacak kaynakların hangi kullanıcı hesabı üzerinde oluşacağını belirlemek ve yetkilendirmek için aşağıdaki komutu giriyoruz .</p><pre>aws configure</pre><p>Devamında gelen boşluklara AWS IAM de kullanıcı oluşturuduğumuzda aws tarafından bize verilen ve .csv uzantılı olarak indirdiğimiz credential bilgilerimizi istenilen yerlere giriyoruz.</p><ul><li><strong>eksctl create cluster</strong></li></ul><p>Artık sıra geldi Clusterımız oluşturmaya başlarda da bahsettiğimiz gibi eksctl cloudformation servisini kullanarak bizim için zahmetsizce bir eks-cluster(control plane) ve nodegroup oluşturabiliyor.</p><pre><br>eksctl create cluster \</pre><pre>--name erhan-cluster \   #bu bölümde clustera isim verelim</pre><pre>--version 1.22 \         </pre><pre>--region us-east-1 \     #hangi region da oluşturmak istediğimiz</pre><pre>--zones us-east-1a,us-east-1b,us-east-1c \ #region subnetleri</pre><pre>--nodegroup-name my-nodes \  #nodgroup a isim belirleyebiliriz</pre><pre>--node-type t3a.medium \  #oluşacak nodun tipini belirleyebiliriz</pre><pre>--nodes 1 \           #desire node sayısı belirleyebiliriz</pre><pre>--nodes-min 1 \       #minimun node sayısı belirleyebiliriz</pre><pre>--nodes-max 2 \       #minimun node sayısı belirleyebiliriz</pre><pre>--ssh-access \        #shh bağlantı açabiliriz</pre><pre>--ssh-public-key  ~/.ssh/id_rsa.pub \ #oluşacak nodun key dosyası</pre><pre>--managed</pre><p>yukarıda girdiğimiz komut satırlarındaki # işeretinden sonraki açıklamalarda belirtilen bilgileri tamamladıktan sonra, # isareti ile belirtilen yorumları silerek (# dahil) oluşturduğumuz komutu girelim örnek:</p><pre>eksctl create cluster \</pre><pre>--name erhan-cluster \   </pre><pre>--version 1.22 \</pre><pre>--region us-east-1 \     </pre><pre>--zones us-east-1a,us-east-1b,us-east-1c \ </pre><pre>--nodegroup-name my-nodes \  </pre><pre>--node-type t3a.medium \  </pre><pre>--nodes 1 \           </pre><pre>--nodes-min 1 \      </pre><pre>--nodes-max 2 \       </pre><pre>--ssh-access \       </pre><pre>--ssh-public-key  ~/.ssh/id_rsa.pub \ </pre><pre>--managed</pre><p>örnek komutu da girebilirsiniz o zaman cluster ınıza benim ismimi vermiş olursunuz :)</p><p>evet arkadaşlar bu işlem makinalarınız gücüne göre biraz zaman alır t3a.medium da 10–15 dk sürebiliyor.</p><p>CloudFormation servisinden kontrol ettiğimizde aşağıdaki resimde görebileceğimiz gibi iki adet stack oluşturuyor. Bunlardan “eks-cwcluster-cluster” ile eks cluster oluşurken , “eks-cwcluster-nodegroup-nodes” ile node lar oluşuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PW0oAx9phsQ6S0S1wXrPTw.png" /></figure><h3><strong>AWS LoadBalancer Ingress Controller Kurulumu</strong></h3><ul><li><strong>Policy ve Rol Oluşturma</strong></li></ul><p>Öncelik AWS Load Balancer Controller için bizim adınıza AWS API’lerine çağrı yapmasına olanak tanıyan bir IAM policy dosyası aşağıdaki komutla indiriyoruz</p><pre>curl -o iam_policy.json <a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes-sigs/aws-load-balancer-controller/v2.4.3/docs/install/iam_policy.json">https://raw.githubusercontent.com/kubernetes-sigs/aws-load-balancer-controller/v2.4.3/docs/install/iam_policy.json</a></pre><p>daha sonra indirdiğimiz bu json file ı kullanarak role oluştururken kullanacağımız bir policy oluşturuyoruz</p><pre>aws iam create-policy \</pre><pre>— policy-name AWSLoadBalancerControllerIAMPolicy \</pre><pre>— policy-document file://iam_policy.json</pre><p>yukarıdaki komutla “AWSLoadBalancerControllerIAMPolicy” adında bir policy oluşturmuş olduk.</p><p>Şimdi sıra bir Yetkilendirme Sunucusu tarafından gerçekleştirilen kimlik doğrulamaya ve Kullanıcı hakkında temel profil bilgilerini elde etmesine olanak tanıyan &lt;<a href="https://openid.net/connect/"><em>OpenID Connect</em></a>(oidc)<em>&gt; </em>” ayarlarını yapmamız gerekiyor. ayrıntılı bilgiye link ten ulaşabilirsiniz.</p><pre>eksctl utils associate-iam-oidc-provider — region=us-east-1 — cluster=mycluster — approve</pre><p>üstteki komutu da sorunsuz çalıştırdıktan sonra, sıra geldi az önce oluşturğumuz “AWSLoadBalancerControllerIAMPolicy” yi kullanarak “aws-load-balancer-controller” adından bir Kubernetes Service Account oluşturmaya. Nedir bu Kubernetes Service Account derseniz açıklamaya çalışalım.</p><p>Siz (bir insan) Cluster a eriştiğinizde (örneğin,kubectl kullanarak ), apiserver tarafından belirli bir Kullanıcı Hesabı olarak kimliğiniz doğrulanır (Cluster yöneticiniz Clusterınızı özelleştirmedikçe bu genellikle &#39;admindir). Podların içindeki container lardaki işlemler de api server ile iletişim kurabilir. Bunu yaptıklarında, belirli bir Service Account olarak kimlikleri doğrulanır. İste biz de oluşturacağımız aws-load-balancer-controller ın, api server vasıtasıyla diğer kaynaklarla iletişim kurabilmesi için service account oluşturuyoruz. Aşağıdaki komuttaki cluster, region, kısımlarını daha önce eksctl create cluster komutu ile cluster oluşturduğumuzda kullandığımız bilgilerle güncelleyelim ve en önemlisi <strong>111122223333 </strong>rakamlarının yerine Aws konsolundan öğrenebileceğimiz Account-ID mizi yazarak komutu çalıştıralım.</p><pre>eksctl create iamserviceaccount \</pre><pre>— cluster=cwcluster \</pre><pre>— region=us-east-1 \</pre><pre>— namespace=kube-system \</pre><pre>— name=aws-load-balancer-controller \</pre><pre>— role-name “AmazonEKSLoadBalancerControllerRole” \</pre><pre>— attach-policy-arn=arn:aws:iam::111122223333:policy/AWSLoadBalancerControllerIAMPolicy \</pre><pre>— approve</pre><ul><li><strong>AWS Load Balancer Ingress Controller kurulum</strong></li></ul><p>Bütün bu uğraşlarımızın sonunda asıl hedefimize ulaşmış bulunmaktayız. Aşağıdaki Helm komutlarını çalıştırarak controller ımızın kurulumunu yapalım.</p><pre>helm repo add eks <a href="https://aws.github.io/eks-charts">https://aws.github.io/eks-charts</a></pre><pre>helm repo update</pre><p>aşağıdaki komuttaki clusterName i, daha önce girdiğimiz komutlardaki ile aynı yapalım ve çalıştıralım.</p><pre>helm install aws-load-balancer-controller eks/aws-load-balancer-controller \</pre><pre>-n kube-system \</pre><pre>--set clusterName=cwcluster \</pre><pre>--set serviceAccount.create=false \</pre><pre>--set serviceAccount.name=aws-load-balancer-controller</pre><p>kurulumun gerçekleştiğini kontrol etmek adına aşağıdaki komutu girelim</p><pre>kubectl get deployment -n kube-system aws-load-balancer-controller</pre><p>aşağıdaki çıktıyı alıyorsak kurdeleyi kesebiliriz :)) çünkü “aws-load-balancer-controller” ımız oluştumuş demektir.</p><pre>NAME                          READY   UP-TO-DATE  AVAILABLE  AGE</pre><pre>aws-load-balancer-controller  2/2     2           2          84s</pre><p>Artık <a href="https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-ingress-ebf39a342196">kubernetes Ingress</a> yazımda örneklerle bahsettiğim Ingress objeleri oluşturabilir ve cluster da deploy ettiğimiz uygulamalarımıza trafiği yönlendirebiliriz.</p><p>Yazımı okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere. Hoşça kalın..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dccd130fbc3b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kubernetes Ingress]]></title>
            <link>https://medium.com/@erhankorkut16/kubernetes-ingress-ebf39a342196?source=rss-27cdd0d764e7------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ebf39a342196</guid>
            <category><![CDATA[application-load-balancer]]></category>
            <category><![CDATA[ingress]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes-ingress]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Erhan Korkut]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 20 Aug 2022 10:59:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-22T22:37:23.666Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/593/1*upUchk1dB9nvd28PNK5GaQ.png" /></figure><p>Merhaba, bu yazımda binbir zahmetle geliştirdiğimiz ve kubernetes üzerinde deploy ettiğimiz uygulamalarımıza, kullanıcıların erişebilmesine olanak sağlayan Kubernetes Ingress Api kaynağından bahsedeceğim.</p><p>Dış kaynaklardan gelen trafiği Kubernetes Cluster’ı üzerinde deploy ettiğimiz uygulamalarımıza yönlendirmemizin birkaç yolu vardır. Bunlardan en yaygın olanları Nodeport, Loadbalancer gibi Service objeleri ve Kubernetes Ingress Api dir. Fakat Nodeport ve loadbalancer gibi Service ler (şekil-1) Osi Layer-4 TCP/UDP seviyede load balancing yaptıklarından çok sayıda service oluşturma ihtiyacı doğurabilecek senaryolarda zahmetli ve masraflı bir yöntem olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cMHcoXlqRb0-clp_xzocbw.png" /><figcaption>şekil-1</figcaption></figure><p>Örneğin bir Cloud Provider üstünde yönetilen bir Kubernetes Cluster da bir uygulamayı deploy ettiğimizde ve bu uygulamaya dış dünyadan erişilebilmesi adına Kubernetes üzerinde bir Loadbalancer services oluşturduğumuzda, Cloud provider bizim için Cloud da bir Loadbalancer yaratır. Daha sonra bunu bizim oluşturduğumuz Service objesi ile eşleştirir ve cloud da oluşturduğu bu loadbalancer ın endpointine gelen tüm istekleri bu service e yönlendirir. Böylelikle oluşan bu endpointle isteğimiz bir DomainName’i eşleştirdiğimizde kullanıcılar Web Browser larına Domain addresimizi yazdıklarında bu service altında çalışan uygulamaya ulaşabileceklerdir.</p><p>Fakat aynı Kubernetes cluster da ikinci veya daha fazla sayıda uygulama deploy etmek istediğimizde, ilk uygulama için uyguladığımız işlemleri diğer uygulamalar için de yapmamız gerekecektir. Her uygulama için ayrı ayrı loadbalancer ve her loadbalancer endpoint için ayrı dns kayıtları yapmak bizim için maliyetli ve zahmetli olabilir. Bu Service lerin ihtiyacımızı karşılayamadığı diğer bir örnek ise mikro service mimarisinde çalışan bir uyulamayı deploy etmeye çalışmaktır. Çünkü Micro Service mimarisindeki bir uygulamayı deploy etmek istediğimizde Path Base Routing’e(şekil-2 ) ihtiyacımız olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*cOR6qc1wzSWscpSkHtanXQ.png" /><figcaption>Şekil-2</figcaption></figure><p>Örnek (şekil-2) “<a href="http://www.example.roop/">www.erhan.</a>com/s1” Path ıne gelen istekler için “s1 Service” i altındaki podlarda çalışan uygulama tarafından cevap verilirken, “ <a href="http://www.example/">www.</a>erhan.com/s2” Path ıne gelen isteklere ise “s2 Service” i altındaki podlarda çalışan uygulama cevap vermesi gibi. Bunu Layer-4 tabanlı bir load balancer ile yapamayacağımızdan, imdadımıza URL i anlayan ve buna göre hangi service e gitmesi gerekiyorsa ona yönlendirebilen Layer-7 Aplication katamanında çalışan bir application load balancer olarak <strong>Ingress</strong> Controller ve ingress objeleri yetişiyor.</p><h3>Ingress Controller</h3><p>Ingress Controller, Cluster kullanıcısı tarafından oluşturulan, ingress kaynaklarına göre bir HTTP loadbalancer yapılandıran, Kubernetes kümesindeki bir bileşendir.</p><p>Diğer “kube-controller-manager” ın bir parçası olarak çalışan diğer Controller ların aksine Ingress Controller otomatik olarak Cluster da başlatılmaz , Kubernetes e deploy ederek kullanırız. Layer-7 application loadbalancer türüdür.</p><p><a href="https://git.k8s.io/ingress-nginx/README.md#readme">nginx</a>, <a href="https://www.haproxy.org/#desc">HAProxy</a>, <a href="https://traefik.io/traefik/">Traefik</a> en bilinen <a href="https://kubernetes.io/docs/concepts/services-networking/ingress-controllers/">Ingress Controller</a> uygulamalarıdır. Kimi tamamen open source ve ücretsiz kimi de üzreti karşılığı ek özellikleri sunan enterprise sürümleri bulunan birçok değişik ingress controller mevcuttur. Bu sürümlere <a href="https://kubernetes.io/docs/concepts/services-networking/ingress-controllers/">Ingress Controllers</a> linkinden ulaşabilirsiniz. Fakat özetle hepsinin yaptığı iş aynıdır. Bunlardan birini seçerek kubernetes Cluster ımıza kuruyoruz .</p><p>Bu kurulumu yaptıktan sonra eğer cloud üzerinde çalışıyorsak bu ingrees controller dış dünyaya bir load balancer servici ile expose oluyor ve public bir ip adresine sahip oluyoruz. Bu noktadan itibaren dış dünyadan kubernetes e erişim sadece bu ip adresi üzerindene sağlanıyor. Sonrasında bu ingress controllerın konfigürasyonunu yani hangi service imize dış dünyadan hangi url ile nasıl ulaşılacak kısmını ingress objeleri dediğimiz objeler aracılığıyla belirliyoruz. Ingress kontroler bizlere Layer-7 application Loadbalancer ların sunduğu ssl termination ve path-base routing gibi bir çok özelliği kubernetis objeleri olarak deploy etmemizi imkan sağlıyor.</p><h3><strong>Ingress Object</strong></h3><p>Ingress objeleri “Ingress Controller” i kubernetes objeleri ile ayarlamamızı sağlıyor. Layer-7 application load balancer olan ingress kontrolar a bağlanarak <a href="http://www.erhan/">www.erhan</a>.com/s1 adresine gelen istekleri a uygulamasına <a href="http://www.ex.com/cont">w</a>ww.erhan.com/s2 adresine gelen istekleri b uygulamasına yönlendirmesi için bu istekleri ingress objesi şeklinde oluşturuyoruz. Deploy ettiğimiz zaman ingress Controller lar bu objeyi okuyarak gerekli düzenlemeyi otomatik olarak yapıyor.</p><h3>Ingress Tipleri</h3><ul><li><strong>Tek bir Service tarafından desteklenen Ingress</strong></li></ul><p>Tek bir Services expose etmemize izin veren mevcut Kubernetes kavramları vardır ( <a href="https://kubernetes.io/docs/concepts/services-networking/ingress/#alternatives">alternatiflere</a> bakın ). <em>Bunu, kuralsız bir default Backend</em> belirterek bir ingress ile de yapabiliriz .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/624/1*U8lIPfApvMO2wmQc8PRN-w.png" /></figure><p>“kubectl apply -f xx.yaml” komutu ile oluşturduğumuz Ingress in durumunu</p><p>“kubectl get ingress test-ingress” komutu ile görüntüleyebilir.</p><ul><li><strong>Simple fanout</strong></li></ul><p>fanout yapılandırması, istenen HTTP URI’sine bağlı olarak trafiği tek bir IP adresinden birden fazla Service yönlendirir. Ingress, load balancer sayısını minimumda tutmanıza olanak tanır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/869/1*UZp_8kBNGap5vpBc4dAP5w.png" /><figcaption><strong>Simple fanout şema</strong></figcaption></figure><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/service/networking/simple-fanout-example.yaml">fanout-example.yaml</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/1*34zWHXv6PvMegF_Y6nOLug.png" /><figcaption>fanout-örnek</figcaption></figure><p>Ingress i kubectl apply -f komutu ile oluşturdutan sonra aşağıdaki komut ile inceleyebiliriz.</p><pre>kubectl describe ingress simple-fanout-example</pre><ul><li><strong>Name based virtual hosting</strong></li></ul><p>Name-based virtual host aynı ip adresinindeki birden fazla Host Name ‘e HTTP trafiğini yönlendirmeyi sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/848/1*TWErmKU_6ppwkhxPCcXpZg.png" /><figcaption><strong>Name based virtual hosting- şekil</strong></figcaption></figure><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/service/networking/name-virtual-host-ingress.yaml">name-virtual-host-ingress.yaml</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/759/1*s4dYgpRs4z-RpF8yS6Pq5w.png" /></figure><p>Ingress i kubectl apply -f komutu ile oluşturdutan sonra aşağıdaki komut ile inceleyebiliriz.</p><pre>kubectl describe ingress name-virtual-host-ingress</pre><p>aşağıdaki yaml dosyasını gördüğünüz Ingress örneğinde ise gelen trafik yaml dosyasında belirttiğimiz Host isimlerinden ikisine de denk gelmiyorsa trafiği diğer bir Service’ e yönlendirmemizi sağlıyor. örnek olarak host u farklı.bar.com olan bir istek geldiğinde trafiği Service3 e yönlendirebilir.</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/service/networking/name-virtual-host-ingress-no-third-host.yaml">name-virtual-host-ingress-no-third-host.yaml</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/751/1*Fo27ENpXR-Pt7hR36OLV2A.png" /></figure><h3>TLS</h3><p>TLS özel anahtarı ve sertifikası içeren bir Secret belirterek bir ıngress’in güvenliğini sağlayabilirsiniz. Ingress kaynağı yalnızca 443 numaralı tek bir TLS bağlantı noktasını destekler ve Ingress noktasında TLS sonlandırıldığını varsayar (Service ve Pod larına yönelik trafik düz metindir). Bir Ingress deki TLS yapılandırma bölümü farklı hostlar belirtiyorsa, bunlar SNI TLS uzantısı aracılığıyla belirtilen host adına göre aynı bağlantı noktasında çoklanır (Giriş denetleyicisinin SNI’yi desteklemesi şartıyla). TLS parolası, TLS için kullanılacak sertifikayı ve özel anahtarı içeren adlandırılmış anahtarları tls.crt tls.keyiçermelidir . Örneğin:</p><pre><strong>apiVersion</strong>: v1<br><strong>kind</strong>: Secret<br><strong>metadata</strong>:<br>  <strong>name</strong>: testsecret-tls<br>  <strong>namespace</strong>: default<br><strong>data</strong>:<br>  <strong>tls.crt</strong>: base64 encoded cert<br>  <strong>tls.key</strong>: base64 encoded key<br><strong>type</strong>: kubernetes.io/tls</pre><p>Bir Ingress bu gizli anahtara başvurarak, Ingress controller a, TLS kullanarak Client dan load balancer a giden güvenli kanal kurmasını söyler. Oluşturduğunuz TLS Secret in , https-example.foo.com içinTam Nitelikli Etki Alanı Adı (FQDN) olarak da bilinen Common Name(CN) içeren bir sertifikadan geldiğinden emin olmanız gerekir.</p><p><a href="https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/website/main/content/en/examples/service/networking/tls-example-ingress.yaml">tls-example-ingress.yaml</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/702/1*qaQZACLDZzBs5ihuDPOq0Q.png" /></figure><p>Ingress de bahsedemediğim daha bir çok konu olsa da genel olarak temel seviyede anlatmaya çalıştım. Bu yazıyı hazırlarken çok şey öğrendim. Umarım sizlere ingress hakkında katkı sağlamış olurum. Yazımı okuduğunuz için Teşekkürler.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ebf39a342196" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>