<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Furkan Akman on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Furkan Akman on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@fakman?source=rss-e3f9d33dc373------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*rE14egU_OFZEjqvSs2spPg.jpeg</url>
            <title>Stories by Furkan Akman on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@fakman?source=rss-e3f9d33dc373------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 23:46:22 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@fakman/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Docker’ın Arkasındaki Teknoloji: Linux Container’ları Oluşturmak]]></title>
            <link>https://medium.com/linuxevi/docker%C4%B1n-arkas%C4%B1ndaki-teknoloji-linux-container-lar%C4%B1-olu%C5%9Fturmak-535917d3235d?source=rss-e3f9d33dc373------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/535917d3235d</guid>
            <category><![CDATA[linux]]></category>
            <category><![CDATA[kubernetes]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[docker]]></category>
            <category><![CDATA[containers]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Furkan Akman]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 Aug 2025 13:09:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-29T13:32:56.503Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fKNucvuOj6ok__YmGdb_GA.png" /></figure><h3>Özetle</h3><p><strong>Namespaces</strong>, <strong>cgroups</strong> ve <strong>pivot_root</strong> kullanarak Linux konteynerlerini manuel olarak oluşturacak ve işin arka planını göreceğiz. Docker’ın arkasındaki temel teknolojileri anlayacak ve konteynerleştirmeyi mümkün kılan temel Linux çekirdeği özelliklerini kullanacağız. Makalenin sonunda, yalnızca standart Linux araçlarını kullanarak sıfırdan kendi konteyner çalışma ortamımızı oluşturmuş olacağız.</p><blockquote><em>A container is just a process with some constraints applied.</em></blockquote><h3>Linux Container Temellerinin Evrimi</h3><p>Container teknolojisi, onlarca yıllık Linux çekirdeği geliştirmesi üzerine inşa edilmiştir. Yolculuk, Unix Version 7&#39;de (1979) chroot ile başladı ve temel dosya sistemi izolasyonu sağladı. Linux namespaces kavramı ise kademeli olarak ortaya çıktı: 2002&#39;de mount namespaces geldi, ardından UTS ve IPC namespaces eklendi, 2013&#39;te ise kritik öneme sahip user namespaces tamamlandı.</p><p>2025 itibarıyla modern Linux, sekiz namespace türünü destekliyor: <strong>UTS</strong> (hostname), <strong>PID</strong> (process), <strong>MNT</strong> (mount), <strong>NET</strong> (ağ), <strong>IPC</strong> (processler arası iletişim), <strong>USER</strong> (yetki izolasyonu), <strong>CGROUP</strong> (kaynak kısıtlamaları) ve <strong>TIME</strong> (saat). Her biri farklı bir izolasyon boyutu sağlar ve container’lar genellikle ilgili tüm türleri birlikte kullanır.</p><p>pivot_root, chroot&#39;tan farklı olarak yalnızca process&#39;in kök dizinini değil, doğrudan mount tablosunu değiştirerek güvenli dosya sistemi izolasyonu sağlar. Bu yöntem, chroot&#39;un güvenlik açısından uygun olmamasına yol açan &quot;<a href="https://tbhaxor.com/pivot-root-vs-chroot-for-containers/">double chroot technique</a>&quot; açığını önler.</p><blockquote><strong><em>💡 Temel Kavram:</em></strong><em> Namespaces, sistem kaynaklarının (UTS, PID, MNT, USER vb.) her konteyner için ayrı ve izole bir alan olarak görünmesini sağlar; böylece konteynerler kendi ortamlarında çalışıyormuş gibi davranır. Cgroups ise bu kaynakların konteynerler arasında ne kadar kullanılabileceğini sınırlar. Yetenek kısıtlamaları ve dosya sistemi izolasyonu ile birlikte bunlar, konteynerlerin güvenlik sınırlarını oluşturur.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/655/1*MmTt3yccsggf1qurk8f93Q.png" /><figcaption>Arka plana bakıldığında, konteyner teknolojisinin birkaç kernel özelliğinin birleşimi ile ortaya çıkan bir kavram olduğu açıkça anlaşılıyor.</figcaption></figure><h3>Docker Container Teknolojisine Derinlemesine Bakış</h3><p>Detaylara girmeden önce Docker ile basit bir container oluşturup inceleyelim. Ardından Docker’ın arka planda hangi bileşenleri kullandığına yüzeysel bir bakış atalım.</p><pre># Örnek bir container çalıştıralım<br>docker run -d --name my-container \<br>  --memory=512m \<br>  --cpus=0.5 \<br>  ubuntu:22.04 sleep 3600<br><br># Container çalışıyormu kontrol edelim<br>docker ps</pre><p>Yeni oluşturduğumuz container’ın süreçlerini görmek için önce process tablosuna, ardından da ilişkilendirildiği namespacelere bakalım.</p><pre># Containerimizin çalıştırıldığı PID&#39;yi görüntüleyelim<br>export CONTAINER_PID=$(docker inspect my-container --format &#39;{{.State.Pid}}&#39;)<br><br># Container&#39;i oluştururken çalıştırmış olduğumuz sleep 3600 komutunu görmekteyiz<br>ps aux | grep $CONTAINER_PID<br># root       82691  0.0  0.0   2792   992 ?        Ss   12:44   0:00 sleep 3600<br><br># Şimdi ise containerimiz ile ilişkilendirilmiş namespacelere bakalım<br>lsns<br># ...<br># 4026532301 mnt         1 82691 root             sleep 3600<br># 4026532302 uts         1 82691 root             sleep 3600<br># 4026532303 ipc         1 82691 root             sleep 3600<br># 4026532304 pid         1 82691 root             sleep 3600<br># 4026532305 cgroup      1 82691 root             sleep 3600<br># 4026532306 net         1 82691 root             sleep 3600</pre><p>Container ortamımızın rootfs ve ana hostumuz üzerinden erişebileceğimiz dosya ve dizinlerini inceleyelim.</p><pre># Container dizin ve dosyalarını görüntüleyelim.<br># &lt;PID&gt; bölümüne docker containerinizin PID&#39;sini giriniz.<br># Bu dizinde containerinize ait rootfs, namespace bilgileri, mount noktaları ve process detayları yer almaktadır.<br>cd /proc/&lt;PID&gt;<br><br># Container&#39;ın rootfs&#39;ini görüntüleyelim<br>ls -la /proc/&lt;PID&gt;/root/<br><br># Container&#39;ın namespace&#39;lerini inceleyelim, burada container&#39;in ait olduğu namespace id&#39;lerini görüntüleyebilirsiniz.<br>ls -la /proc/&lt;PID&gt;/ns/<br><br># Container&#39;ın mount noktalarını görüntüleyelim<br>cat /proc/&lt;PID&gt;/mounts<br><br># Ufak bir test yapalım - ana host üzerinde container rootfs içerisine bir dosya yazalım<br>echo &quot;Host üzerinden aktarılmıştır&quot; &gt; /proc/&lt;PID&gt;/root/root/test<br><br># 1- Docker containerine bağlanıp dosyayı görüntüleyelim<br>docker exec -it &lt;CONTAINER_NAME&gt; /bin/bash<br>cat /root/test<br># Host üzerinden aktarılmıştır<br><br># 2- Alternatif olarak, &quot;docker exec&quot; komutu arka planda kernele setns() syscall&#39;ı yapar.<br># Buna benzer kernel syscall ile işleyen nsenter komutu ile &quot;docker exec&quot; komutunu simule edelim.<br><br># Öncelikle docker containerimizin çalıştığı namespace&#39;leri kontrol edelim<br>CONTAINER_PID=$(docker inspect &lt;CONTAINER_NAME&gt; --format &#39;{{.State.Pid}}&#39;)<br>lsns -p $CONTAINER_PID<br><br># nsenter komutu aracılığıyla hedef PID&#39;in tüm namespace&#39;lerine geçiş yapın<br># &quot;docker exec&quot; komutu ile arka planda aynı kernel syscall&#39;ları yapmaktadır<br>nsenter -t $CONTAINER_PID -a /bin/bash<br>cat /root/test<br># Host üzerinden aktarılmıştır<br>exit</pre><p>Oluşturduğumuz container’a uyguladığımız CPU ve memory kısıtlamalarının host sistem üzerinde nasıl yönetildiğini gözlemleyelim.</p><pre># Container&#39;ın cgroup bilgisini görüntüleyelim<br>cat /proc/$CONTAINER_PID/cgroup<br># 0::/system.slice/docker-71b744651cafe66c18561daa22a75b0dfb5e654874bf659b40aeacd480f0a620.scope<br><br># Container&#39;imiz için cgroup kurallarının bulunduğu dizine gidelim ve inceleyelim.<br>cd /sys/fs/cgroup/system.slice/docker-71b744651cafe66c18561daa22a75b0dfb5e654874bf659b40aeacd480f0a620.scope<br><br># Container&#39;imizi oluştururken CPU ve RAM limiti belirtmiştik, belirtmiş olduğumuz limitleri görüntüleyelim.<br>cat cpu.max<br># 50000 100000<br>cat memory.max<br># 536870912</pre><p>Görüldüğü üzere Docker’ın arka planda container ortamlarını nasıl yönettiğini ve hangi Linux teknolojilerini kullandığını incelemiş olduk. Şimdi ise bu sürecin içerisine dahil olarak, kendi container’ımızı sıfırdan oluşturup tüm adımları manuel olarak gerçekleştireceğiz.</p><h3>Ön Gereksinimler ve Ortam Hazırlığı</h3><ul><li>Sudo erişimi</li></ul><p>Senaryoda ubuntu 22.04 bir sanal sunucu üzerinden ilerliyeceğiz.</p><h3>Hazırlık: Konteyner Ortamınızı Oluşturma</h3><p>Konteynerimizin kullanacağı çalışma alanını ve rootfs (kök dosya sistemi) hazırlayalım:</p><pre># Root yetkilerine geçiş<br>sudo su -<br><br># Ubuntu 22.04 (Jammy) base rootfs indirme<br>wget https://cdimage.ubuntu.com/ubuntu-base/releases/jammy/release/ubuntu-base-22.04-base-amd64.tar.gz<br><br># Container rootfs için dizin oluşturma<br>mkdir -p /root/ubuntu-rootfs<br><br># Ubuntu rootfs arşivini açma<br>tar -xvf ubuntu-base-22.04-base-amd64.tar.gz -C /root/ubuntu-rootfs<br><br># Busybox statik binary indirme<br># Rootfs içerisinde hazır olarak ping, wget, ps, top vb. temel araçlar bulunmaz.<br># Bunun sayesinde bu paketlere sahip olacak ve container ortamında daha rahat hareket edeceğiz.<br>wget https://busybox.net/downloads/binaries/1.35.0-x86_64-linux-musl/busybox<br><br># Busybox&#39;ı rootfs içerisine kopyalama<br>cp busybox /root/ubuntu-rootfs/bin/<br><br># Çalıştırma yetkisi verme<br>chmod +x /root/ubuntu-rootfs/bin/busybox<br><br>ls ubuntu-rootfs/<br># bin  boot  dev  etc  home  lib  lib32  lib64  libx32  linuxrc  media  mnt  old_root  opt  proc  root  run  sbin  srv  sys  tmp  usr  var<br># Görüldüğü üzere container rootfs ortamımız hazır</pre><p>Son olarak, virtual filesystemler arasında bulunan /dev dizini /proc vb. dizinlerden farklı olarak kernel kaynaklarına doğrudan erişim sağladığından, device dosyası oluşturma işlemi yetki gerektiren bir operasyondur. Container namespace&#39;leri içerisinde bu yetkiler kısıtlı olduğu için device dosyalarını önceden host ortamında oluşturmamız gerekiyor.</p><pre># Temel device dosyalarını oluşturma<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/null c 1 3      # Null device - veri çöp kutucusu<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/zero c 1 5      # Zero device - sıfır bayt üretici<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/random c 1 8    # Random device - rastgele veri<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/urandom c 1 9   # Pseudo-random device<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/console c 5 1   # Console device - container console<br>mknod /root/ubuntu-rootfs/dev/tty c 5 0       # Terminal device<br><br># Device dosyalarına uygun izinleri verme<br>chmod 666 /root/ubuntu-rootfs/dev/null /root/ubuntu-rootfs/dev/zero /root/ubuntu-rootfs/dev/tty<br>chmod 644 /root/ubuntu-rootfs/dev/random /root/ubuntu-rootfs/dev/urandom  <br>chmod 600 /root/ubuntu-rootfs/dev/console<br><br># Oluşturulan device dosyalarını kontrol edelim<br>ls -la /root/ubuntu-rootfs/dev/</pre><p>Bu adımla /dev virtual filesystem&#39;imizi hazırlamış olduk. Geri kalan virtual filesystem&#39;ler olan /proc, /sys ve diğerlerini ise namespace içerisine geçtikten sonra mount edeceğiz</p><h4>ADIM 1: Yeni Namespace Ortamı</h4><p>unshare komutu başta bahsetmiş olduğumuz gibi, doğrudan yeni namespace’ler oluşturur ve bu namespace’lerde izolasyon sağlar. Namespace’ler Docker ve Kubernetes gibi modern container teknolojilerinin temelini oluşturan <strong>kernel-level izolasyon</strong> primitifleridir.</p><pre># Yeni namespaceler oluşturarak container ortamı için izolasyon sağlıyoruz.<br># Bu komut modern container teknolojilerinin temelini oluşturan<br><br># --mount: Mount namespace - Dosya sistemi mount&#39;larını izole eder<br>#          Container&#39;daki mount/unmount işlemleri host&#39;u etkilemez<br>#<br># --uts: UTS namespace - Hostname ve domain name izolasyonu<br>#        Container kendi hostname&#39;ini ayarlayabilir<br>#<br># --ipc: IPC namespace - Inter-Process Communication izolasyonu<br>#        Shared memory, semaphore, message queue&#39;lar izole edilir<br>#<br># --net: Network namespace - Ağ stack&#39;i tamamen izole edilir<br>#        Container kendi IP, route table, firewall kurallarına sahip<br>#<br># --pid: PID namespace - Process ID&#39;leri izole edilir<br>#        Container içinde PID 1&#39;den başlayan yeni process tree<br>#<br># --user: User namespace - Kullanıcı ve grup ID&#39;leri izole edilir<br>#         Container içindeki root, host&#39;taki normal user&#39;dır<br>#<br># --cgroup: Cgroup namespace - Control group izolasyonu<br>#           Resource limit&#39;leri ve monitoring izole edilir<br>#<br># --fork: Yeni process oluştur ve onun içinde namespace&#39;leri başlat<br>#         Bu sayede parent process etkilenmez<br>#<br>#<br># --map-root-user: Host&#39;taki mevcut kullanıcıyı container içinde root yap<br>#                  User namespace security sağlarken pratiklik kazandırır<br>#<br>sudo unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork \<br>  --map-root-user \<br>  bash</pre><p><em>Namespace’leri başarıyla oluşturduk. Şimdi ise nelerin değiştiğini gözlemleyelim.</em></p><h4>ADIM 2: Pivot_root İle Kök Dizinin Değiştirilmesi</h4><p>Şimdi, Linux’un pivot_root mekanizmasını kullanarak hazırladığımız Ubuntu rootfs&#39;i aktif root filesystem haline getireceğiz. Bu işlem Docker&#39;ın da arkasında kullandığı temel yöntemdir.</p><p>pivot_root, Linux kernel&#39;ın sağladığı özel bir sistem çağrısıdır ve şu işlevi görür:</p><ul><li>Mevcut root filesystem’i yeni bir dizine taşır</li><li>Belirlenen yeni dizini root filesystem (/) yapar</li><li>Bu sayede sistem tamamen farklı bir filesystem’den çalışmaya başlar</li></ul><p>Container teknolojilerinin temelinde bu mekanizma yatar.</p><p>pivot_root komutu bizden 2 adet parametre bekler:</p><pre>pivot_root [options] new_root put_old</pre><ul><li><strong>new_root</strong>: Yeni oluşturmuş olduğumuz filesystem path’i</li><li><strong>put_old</strong>: Önceki rootfs, yeni rootfs içerisindeki hangi dizine taşınacak</li></ul><p>Bu sayede eski rootfs, yeni oluşturmuş olduğumuz rootfs içerisinde bir dizinden erişilebilir olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XBdIkpRPjFGgdz1D5gjfww.png" /></figure><blockquote>Görüldüğü üzere kök dizin olarak oluşturmuş olduğumuz ubuntu-rootfs ortamına geçmiş ve /old_root dizini içerisinde ise eski rootfs’imiz mount olarak gözükmekte.</blockquote><pre># Container rootfs&#39;imizi kendisine bind mount ediyoruz<br># Neden gerekli: pivot_root komutu sadece mountpoint&#39;ler üzerinde çalışabilir<br># Normal bir dizin pivot_root için uygun değildir, önce onu bir mountpoint yapmamız gerekiyor<br># --bind mount, aynı dizini kendisine mount ederek onu bir mountpoint haline getirir<br>mount --bind /root/ubuntu-rootfs/ /root/ubuntu-rootfs/<br><br># Mount işleminin başarılı olup olmadığını kontrol edelim<br>mountpoint /root/ubuntu-rootfs<br># /root/ubuntu-rootfs/ is a mountpoint<br><br># pivot_root için gerekli olan old_root dizinini oluşturuyoruz<br># Neden gerekli: pivot_root iki parametre bekler:<br># 1. new_root: Yeni root filesystem olacak dizin (bizim container rootfs&#39;imiz)<br># 2. put_old: Eski root filesystem&#39;in nereye taşınacağını belirten dizin<br># Bu dizin new_root içerisinde olmalı ve önceden oluşturulmuş olmalıdır<br># pivot_root işleminden sonra eski root filesystem bu dizinde erişilebilir olacak<br>mkdir -p /root/ubuntu-rootfs/old_root<br><br># Root filesystem değişimi gerçekleştiriyoruz<br># pivot_root new_root put_old formatında iki parametre alır:<br># - /root/ubuntu-rootfs/: Yeni root filesystem (container&#39;ımızın root&#39;u)<br># - /root/ubuntu-rootfs/old_root/: Eski root filesystem&#39;in taşınacağı yer<br># Bu işlemden sonra /root/ubuntu-rootfs/ sistem root&#39;u (/) olacak<br># Eski root filesystem ise /old_root/ altında erişilebilir olacak<br>pivot_root /root/ubuntu-rootfs/ /root/ubuntu-rootfs/old_root/<br><br># Yeni root filesystem&#39;de bash shell&#39;i başlatıyoruz<br># Neden exec kullanıyoruz: exec komutu mevcut process&#39;i değiştirip yerine yeni process&#39;i geçirir<br># Normal bash çalıştırsaydık yeni bir child process oluşurdu<br># exec ile mevcut shell process&#39;i yeni bash ile değiştirilir<br># Bu sayede container içerisindeki bash PID 1 olur ve process tree daha temiz olur<br># Container&#39;dan çıktığımızda direkt olarak host sistem&#39;e döneriz<br>exec bash</pre><p>Container ortamımızı başarıyla oluşturduk ve pivot_root ile root filesystem değişimini gerçekleştirdik. Ancak şu anda container içerisinde ps, top gibi komutları çalıştırmaya çalıştığınızda veya sistem bilgilerine erişmeye çalıştığınızda hatalarla karşılaşacaksınız. Modern Linux sistemleri, sistem bilgilerine erişim için özel filesystem’ler kullanır. Şimdi bunların mount işlemlerini gerçekleştirelim.</p><h4>ADIM 3: Container İçerisinde Sistem Mount’larının Yapılandırılması</h4><p>Container ortamımızı başarıyla oluşturduk ve pivot_root ile root filesystem değişimini gerçekleştirdik. Ancak şu anda container içerisinde /proc, /dev vb. dizinlerin içeriğine baktığınız taktirde boş göreceksiniz, bu çok normal bir durumdur.</p><p>Ubuntu rootfs’imiz sadece <strong>statik dosya sistemini</strong> içerir. Virtual Filesystem’ler /proc, /sys, /dev gibi dizinler fiziksel olarak mevcut olmakla birlikte, içerikleri <strong>dinamik olarak kernel tarafından oluşturulur</strong>. Bu dizinlerin işlevsel hale gelmesi için özel filesystem türlerinin mount edilmesi gerekir.</p><pre># Process filesystem mount&#39;u - sistem ve process bilgileri için gerekli<br># ps, top, htop gibi komutların çalışması için şart<br>mount -t proc proc /proc<br><br># Sys filesystem mount&#39;u - kernel ve hardware bilgileri<br># Sistem konfigürasyonu ve hardware erişimi için gerekli<br>mount -t sysfs sysfs /sys<br><br># Geçici dosyalar için tmpfs mount&#39;u<br># Container&#39;ın geçici dosyaları host&#39;u etkilemez<br>mount -t tmpfs tmpfs /tmp<br><br># Run directory için tmpfs - runtime bilgileri<br># PID dosyaları, socket&#39;lar gibi runtime veriler için<br>mount -t tmpfs tmpfs /run<br></pre><h4>ADIM 4: Host Root Filesystem Bağlantısını Kaldırma</h4><p>Container ortamımızda halen host sistem /old_root dizini altında erişilebilir durumda. Tam bir container izolasyonu sağlamak için bu bağlantıyı kaldırmamız gerekiyor.</p><pre># Lazy umount ile host bağlantısını kes<br>umount -l /old_root<br><br># old_root dizinini tamamen kaldır<br>rmdir /old_root</pre><h4>ADIM 5: Kontroller ve Testler</h4><p>Evet, artık gerçek bir container ortamına sahipsiniz, şimdi container içerisinde bazı komutlar çalıştırarak host ortamından tamamen izole olduğunuzu doğrulayalım.</p><pre># Hostname kontrolü - container&#39;a özgü hostname görmelisiniz<br>hostname<br><br># Process listesi - sadece container process&#39;leri görünmeli<br>ps aux<br><br># Disk kullanımı<br>df -h<br><br># Network interface&#39;leri listele<br>ip link show</pre><p>Oluşturmuş olduğumuz namespaceleri ve ortamımızı dışarıdan (host) görmek için kurulum sağladığınız ortama farklı bir oturumda yeniden giriş sağlayın ve şu komutlar ile yeni ortamınızın namespacelerini görüntüleyin.</p><pre># Host üzerinde çalıştırdığımız taktirde, host ve container için oluşturulan namespace&#39;leri görmekteyiz.<br>lsns<br>#        NS TYPE   NPROCS   PID USER             COMMAND<br>#4026531834 time      123     1 root             /sbin/init<br>#4026531835 cgroup    121     1 root             /sbin/init<br>#4026531836 pid       122     1 root             /sbin/init<br>#4026531837 user      121     1 root             /sbin/init<br>#4026531838 uts       118     1 root             /sbin/init<br>#4026531839 ipc       121     1 root             /sbin/init<br>#4026531840 net       121     1 root             /sbin/init<br>#4026531841 mnt       114     1 root             /sbin/init<br>#4026531862 mnt         1    25 root             kdevtmpfs<br>#4026532292 mnt         1   416 root             /lib/systemd/systemd-udevd<br>#4026532293 uts         1   416 root             /lib/systemd/systemd-udevd<br>#4026532294 mnt         1   540 systemd-timesync /lib/systemd/systemd-timesyncd<br>#4026532295 uts         1   540 systemd-timesync /lib/systemd/systemd-timesyncd<br>#4026532296 mnt         1   584 systemd-network  /lib/systemd/systemd-networkd<br>#4026532297 mnt         1   586 systemd-resolve  /lib/systemd/systemd-resolved<br>#4026532301 user        2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532302 mnt         2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532303 uts         2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532304 ipc         2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532305 pid         1 12823 root             bash<br>#4026532306 cgroup      2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532307 net         2 12822 root             unshare --mount --uts --ipc --net --pid --user --cgroup --fork --map-root-user bash<br>#4026532353 uts         1   638 root             /lib/systemd/systemd-logind<br>#4026532354 mnt         1   628 root             /usr/sbin/irqbalance --foreground<br>#4026532355 mnt         1   638 root             /lib/systemd/systemd-logind</pre><p>Containeriniz ile ilgili tüm ayrıntıları görmek için hostunuz üzerinde /proc/&lt;PID&gt; dizinine girmeniz yeterli olacaktır.</p><pre>ls /proc/12823<br># arch_status  cgroup      coredump_filter     environ  gid_map   map_files  mounts      numa_maps      pagemap      root       setgroups     stat     task            uid_map<br># attr         clear_refs  cpu_resctrl_groups  exe      io        maps       mountstats  oom_adj        patch_state  sched      smaps         statm    timens_offsets  wchan<br># autogroup    cmdline     cpuset              fd       limits    mem        net         oom_score      personality  schedstat  smaps_rollup  status   timers<br># auxv         comm        cwd                 fdinfo   loginuid  mountinfo  ns          oom_score_adj  projid_map   sessionid  stack         syscall  timerslack_ns<br><br>ls /proc/12823/root<br># bin  boot  dev  echo  etc  home  lib  lib32  lib64  libx32  linuxrc  media  mnt  opt  proc  root  run  sbin  srv  sys  tmp  usr  var</pre><p>Host üzerinden container ortamınıza geçiş yapmak isterseniz, Docker’ında docker exec komutunun altına yatan nsenter komutu ile geçiş yapabilirsiniz.</p><pre># CONTAINER_PID=12823<br>nsenter -t $CONTAINER_PID -a bash</pre><h4>ADIM 6: Cgroup İle Kaynak Kısıtlamaları</h4><p>Cgroup’lar (Control Groups), Linux kernel’in bir özelliği olarak süreçlerin CPU, bellek, disk I/O gibi kaynak kullanımını sınırlandırmamıza ve takip etmemize olanak sağlar. Aslında cgroup’lar bir <strong>virtual filesystem’dir</strong>; yani kernel tarafından yönetilen bilgileri, dosya sistemi üzerinden okunabilir ve değiştirilebilir bir şekilde sunar.</p><p>Eğer cgroup’u izole etmezsek, container host’un namespace’indeki cgroup’u kullanır ve virtual filesystem mantığı sayesinde kernel’den doğrudan host üzerindeki cgroup dosyalarını <strong>okuyabilir</strong>. Bu durum, container’in host’taki sistem topology’sini ve diğer container’ların kaynak kullanım bilgilerini görmesine olanak tanır, bu da <strong>güvenlik açısından bilgi sızıntısı</strong> oluşturur.</p><p>Yeni bir <strong>cgroup namespace</strong> oluşturarak, container’in sanki kendi özel cgroup sistemi varmış gibi davranmasını sağlarız. Böylece container yalnızca kendi cgroup ortamını görür ve host üzerindeki <strong>cgroup yapısından tamamen izole</strong> olur.</p><p>Tıpkı diğer processleri container içinde görünmemesi için bir <strong>mount namespace</strong> oluşturup /proc gibi virtual filesystem&#39;leri ayrı mount ettiğimiz gibi, cgroup virtual filesystem&#39;lerini de namespace ile izole ederiz.</p><pre># Cgroup&#39;un konfigurasyonlarının aldığı dizin<br>cd /sys/fs/cgroup<br><br># Cgroup kuralları için özel bir dizin oluşturalım<br>mkdir -p ubuntu-container<br><br># lsns aracılığıyla container&#39;inizin pid namespacesinin PID&#39;sini alınız<br>echo $CONTAINER_PID &gt; ubuntu-container/cgroup.procs<br><br># Container için 512MB memory limiti ayarla<br>echo &quot;128M&quot; &gt; ubuntu-container/memory.max<br><br># Test etmek için rastgele bir yazma işlemi yapınız.<br>dd if=/dev/zero of=/tmp/bigfile bs=10M count=5<br><br># Memory Limitinin başarılı bir şekilde çalıştığını görmek için yüksek bir boyut verelim.<br># Görülen üzere memory kısıtlamasından dolayı işlemimiz kill oldu<br>dd if=/dev/zero of=/tmp/bigfile bs=200M count=5<br># Killed<br></pre><p>Belirlediğimiz memory limitinin üzerinde bir işlem yapmaya çalıştığımızdan <strong>cgroup memory controller </strong>tarafından işlem sonlandırıldı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/910/1*F2QsIN6r05RJpNHXfSSkQA.png" /><figcaption>Container farklı bir namespace içerisinde hosttan bağımsız bir şekilde çalışıyor.</figcaption></figure><h3>Kapanış</h3><p>Bu makalede, Linux container teknolojisinin temelini oluşturan namespace’ler, cgroup’lar ve pivot_root mekanizmalarını kullanarak sıfırdan bir container ortamı oluşturduk. Docker ve Kubernetes gibi modern container orkestrasyon araçlarının arkasında yatan temel Linux kernel özelliklerini görmüş olduk.</p><h4>Devamında…</h4><ul><li>Container’ı ana host network’üne nasıl bağlayacağız</li><li>Virtual ethernet pair’ler ve bridge network’ler oluşturma</li><li>Container’lar arası network iletişimi kurma</li><li>Port forwarding ve NAT konfigürasyonları</li><li>…</li></ul><p>Bu makale sayesinde container teknolojisinin “sihirli” olmadığını, Linux kernel’ın sunduğu güçlü primitifler üzerine inşa edildiğini gördük. Modern DevOps dünyasında bu temel bilgiler, container sorunlarını debug etmek ve daha iyi container stratejileri geliştirmek için kritik önem taşımaktadır.</p><h3>Kaynaklar:</h3><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=sK5i-N34im8">Docker — Cgroups, namespaces, and beyond: what are containers made from?</a><br><a href="https://www.youtube.com/watch?v=t_gBe8Iy_mA">Container’lar nasıl çalışır: Linux namespaces, cgroups</a><br><a href="https://blog.quarkslab.com/digging-into-linux-namespaces-part-1.html">Digging into Linux namespaces — part 1</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=535917d3235d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/linuxevi/docker%C4%B1n-arkas%C4%B1ndaki-teknoloji-linux-container-lar%C4%B1-olu%C5%9Fturmak-535917d3235d">Docker’ın Arkasındaki Teknoloji: Linux Container’ları Oluşturmak</a> was originally published in <a href="https://medium.com/linuxevi">Linux Evi Topluluğu</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>