<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Felsefi Dervish on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Felsefi Dervish on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@felsefidervish?source=rss-a7783de8e561------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*LCMrQ33HzvkmVJX-ndRMvw.jpeg</url>
            <title>Stories by Felsefi Dervish on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish?source=rss-a7783de8e561------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 14:37:47 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@felsefidervish/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Düşünce Atlasında Ana Karakter: ELİF !]]></title>
            <link>https://mediumturkiye.com/d%C3%BC%C5%9F%C3%BCnce-atlas%C4%B1nda-ana-karakter-eli%CC%87f-c5a591fbd29d?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c5a591fbd29d</guid>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <category><![CDATA[mindfulness]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 04 Nov 2026 18:48:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-11-04T18:48:17.846Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Düşünce Atlasında Ana Karakter ELİF</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W39m4PwtdMLd0EZFYMPHKA.jpeg" /></figure><p>Bakış açımı mı değiştirsem yoksa bakışımı mı düzeltsem ? “Acaba mı ?“ dediğimde neler değişir?</p><ul><li>Nerden / neden geldiğimi soramaz mıyım?</li><li>Nereye gideceğimi merak edemez miyim?</li><li>Cennet veya Cehennem midir işin sonunda ulaşacağım netice?</li><li>Sıradan bir inanç ile inanmak zorunda mıyım?</li><li>Beni yaradanı tanımak anlamaya çalışmak görevim değil mi?</li><li>Bir Allah var yukarıda, E tamam mı demeliyim?</li><li>Elinde adalet terazisi beni bekliyor inancının ötesindeyi göremez miyim?</li><li>Yapay zeka gibi kodlarımın üstüne kod ekleyemez miyim?</li><li>Allah bizi işitir ve görür kılmış oku ve yaz demişse sorup soruşturamaz mıyım..?</li></ul><p>Bu sorularla şüphe edersemleri, dinden mi çıkarım korkularını geçtim şükür.</p><p>Din girilip çıkılan bir kapı mıdır zaten?</p><p>Ritüellerin ritmik ezberinin yetmediği yerde “OKU!” emri ile yepyeni bir dünyaya açılmışım, kimse tutamaz artık beni.</p><p>Tutamaz evet de önemli olan dümeni doğru rotada tutmak. Düşünce atlasında sorup soruşturduklarım kendi zanlarımın haritası mı yoksa kalbimin rotası mı olacak?</p><p>Bu uğurda pergelin bir ayağı gibi sabitem sağlam olmalı “Diğer ayakla nereye gidebilirsen git!” demeliyim güvenle.</p><p>Fazla da güvenmemek lazım zira gizli kibir beni alaşağı edebilir.</p><p>Bu rotada ilerlerken burada yani Medium’da “bildirim” kaygısı olmaksızın yazmak ve paylaşmak için alışkanlık geliştirmeye çalışıyorum.</p><p>İnsanları okumak, kalemlerinden dökülenlerin içindeki onları görmek kütüphanede gibi hissettiriyor beni.</p><p>Ana akımların ardındaki her şey gibi…</p><p>Hem PERGEL beni bu mecraya soktuysa vardır bir bildiği diye düşünüyorum. İnancın dünyasında inanmanın ötesinde bir yolculuk bu.</p><p>Düşünüyorum da neden varlıkla ontolojiyle ilgili ayrıca bir fakülte ya da bölüm oluşturulmuyor? Felsefe ağırlıklı olmalı, yüksek lisansla sınırlandırılmayıp lisans derecesinde de okunabilmeli hatta okunmalı.</p><p>En azından açıktan/uzaktan okuyabilmeli insan diye düşünüyorum.</p><p>Hobi olarak zaten bu konunun meraklıları bilgiye erişir okurlar. Önemli olan soru işaretleriyle ve belirsizliklerle dolu genç zihinlerin ilgisini çekebileceği düşünülmeli, evrensel bir din bakışı içinde tüm ezoterik konulara erişimin olabileceği bir rota çizilebilir. Çatı sağlam olduğunda altında binlerce fikir üretebiliriz.</p><p>Geçen yazımda 1 sayısının hem matematiksel hem de ibn Arabi bakışıyla sentez oluşturmaya çalıştım.</p><p>Matematiksel boyutta 1 için “BEYAZ IŞIK ve Prizma” metaforu ile;</p><blockquote><em>“Bir odaya girdiğinizi ve karşınızda kırmızı, mavi, yeşil, sarı, mor binlerce farklı rengin uçuştuğunu hayal edin. Sıradan bir göz, orada “bir sürü farklı ve çok sayıda renk” görür (Tıpkı dünyada milyarlarca sayı, harf veya madde görmemiz gibi). Ancak bir fizikçi veya bir bilge araya bir </em><strong><em>prizma</em></strong><em> koyar ve bize gerçeği gösterir: </em><strong><em>O odada aslında tek bir şey vardır: Saf, renksiz, beyaz ışık.</em></strong></blockquote><blockquote><em>1 sayısını matematiksel bir niceliğe indirgemek, beyaz ışığı sadece ‘renklerden biri’ zannetmek gibidir. Oysa kırmızı, mavi ya da yeşil nasıl ki beyaz ışığın kırılmasından ibaretse; 2, 3 ya da milyonlarca sayı da 1&#39;in kırılmasından ve dalgalanmasından ibarettir.”</em></blockquote><p>1’in sayıların arasında bir sayı değil; tüm sayıları doğuran, kapsayan ve hiçbir sayı doğrusuna sığdırılamayan sınırsız bir tecellidiri anlamaya çalıştık.</p><h3>BU YAZININ ANA KARAKTERİ : ELİF’in HİKAYESİ <strong>(ا)</strong></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*ilDcX23YlYhqMvzrBL-ihA.jpeg" /></figure><p>1 herhangi bir mertebeyle sınırlanmadığı gibi, Elif de bir mertebeyle sınırlanmaz.</p><p>Elif, sadece Arapçanın değil, <strong>insanlığın en kadim dil hafızasının ortak başlangıç noktasıdır diyebiliriz.</strong> Arapça ilk dil değil belki fakat arapçadaki Elif, İbranicede <strong>Alef (א)</strong>, Fenike ve Aramicede de yine benzer isimlerle ilk harftir.</p><p><em>İbranice mistisizminde (Kabala) şöyle bir kural vardır: Alef harfi yazılır ama boğazdan çıkan çok hafif bir soluk sesidir; tek başına belirgin bir “sesi” yoktur, üzerine gelen harekeyle ses kazanır. Diğer tüm harfler (Be, Te, Cim) ağzın içindeki engellere çarparak (diş, dudak, damak) şekil alan seslerdir.</em></p><p><strong><em>Elif ise engelsizce çıkan “Nefes-i Rahmânî” (İlahi Nefes)’dir. Nefes olmadan ses olamaz; yani Elif (İlahi Öz) olmadan diğer harfler (yaratılanlar) var olamaz</em></strong><em> .</em></p><p>Elif, ruhaniyetinin her yönünden harflere sirayet eder.</p><p>O, diller üstü bir semboldür.</p><p>(Okudukça MATRİX filminde bir oyuncuymuşum gibi hatta NEO gibi hissediyorum. )</p><p>Sayıların varlıkları Bir’e ilişir, o ise hiçbirisine bağlı değildir tıpkı Allah gibi.</p><p>1 sayısını sistemden çekip alırsanız, matematik çöker ve diğer hiçbir sayı varlığını sürdüremez Bir, bütün sayıları ortaya çıkartır; sayılar ise onu ortaya çıkartamazlar tıpkı insan gibi. Elif için de aynı kural geçerlidir.</p><p>İbn Arabi harflerin içinde de insanlarda olduğu gibi bir Kutup olduğunu; onun da Elif olduğunu ifade eder ve devamla bütün harflerin Elif’in değişik şekillerde görünmesinden ibaret olduğunu dile getirir. Mesela, Elif <strong>(ا) </strong>düz durursa kendi olur, bükülürse diğer harfler meydana gelir. Yazı fırçası (Kalem) eliften başka bir harf yazmadı da diyebiliriz.</p><p>Dikkat et de gör, bütün harflerin içinde gizlenen tek şey Elif’tir. Fark edemiyoruz diye yalanlayamayız da.</p><h4>Suretler çok gibi görünür ama mana tektir.</h4><blockquote><strong>Varlığın birliği B harfi ile varlık sahası ortaya çıkmış (ا) elif b (ب) ye dönüşerek altındaki nokta ile Yaratan ve yaratılan birbirinden ayrılmıştır. Hepimiz hakikatte o noktayız.</strong></blockquote><p>Varlıklar da böyledir; her şey o Mutlak Bir’in tecellisidir. Sayıların aslı nasıl 1 ise ve her sayı aslında 1’in tekrarından başka bir şey değilse, kâinattaki tüm çoklu da o Tek olanın esmasının tekrarıdır .</p><p><em>Elif ilâhî zat’ın simgesidir.</em></p><p><em>Bu durum onun sayısal değerinin bir olmasından da anlaşılır.</em></p><p><em>Elif birdir ve Tann’nın mutlak tekliğini anlatır.</em></p><p><em>Elif yazıda hiçbir harfe bitişmez</em>.</p><p><em>Bu durum Tann’nın âlemlerden uzak oluşuna ve hiçbir şeyin doğrudan kendisine ilişmeyişine işaret eder.</em></p><h3>MASLOW IŞIĞINDA İNSANIN DERECELERİ</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/675/1*4LwsduPAgZEoceYnZwilhA.jpeg" /></figure><p>İnsan olmanın derecelerini Maslow‘un İhtiyaçlar Piramidine benzetiyorum.</p><p>Üçgenin en altında kalanlar tamamen dünyaya kayıtlı/odaklı büyük çoğunluk olurken, yukarı çıktıkça daralan alanda kayıtlardan ve gereksiz kalabalıklardan arınan azınlık kısım oluşturuyor.</p><p>Maslow piramidin tepesine kendini gerçekleştireni koyarken ben kendini yok edeni koyuyorum. Yani Hz.Muhammed yer alıyor. Zira yokluğumla yani fakirliğimle övünürüm derken sizce neyi kastetti acaba?</p><p>İnsanın bakışı değişmediği takdirde bu cümlelerin hiçbir hükmü olmuyor maalesef.</p><p>Bunları yıllar önce asla söyleyemezdim, okuduğumda da anlamaz hatta dalga da geçebilir inanmazdım da. Okumaya bile değer bulmazdım.</p><p>Sadece bakışımı değiştirmek tüm dünyamı değiştirdi . Belki de bakışı değiştirmeye hazırdım o an.</p><p>Mesela hazır olmak deyince önceden çok da anlamadığım ya da düz anladığım Hz.Ali nin “Ben o B’nin altındaki noktayım”la <strong>(ب)</strong> demek istediğini yavaş yavaş anlamaya başlıyorum.</p><p>Noktanın sonsuzluğu içinde …</p><p>Düşünsenize harfler de sayılar da canlıdır, ruhsuz kesinlikle değildir. Hissediyorum da diyebilirim..</p><p>Evet asıl kulluk Allah ile olan iletişimimin bu olması gerektiğine inanıyorum, biliyorum.</p><p>Hatta bu uğurda farklı dönemlerde yaşamış farklı dinlerde olan bir çok düşünür, bilim insanının muhteşem tespitlerini, sentezlerini okudukça imreniyorum. Onlar bunu düşünürken elimde her türlü imkân varken ne yaptım ben senelerce?</p><p>Yazımı sonlandırırken;</p><p>Kalemin yazmadığı, kağıdın gereksiz kaldığı, aklın mat olduğu yerde anlayış hatta kelimeler/ses/mekan/zaman kalacak mı?</p><p>Hazır mısın bilgisayar terimiyle spamlardan soyunmaya ve “Ben de B nin <strong>(ب)</strong> altındaki noktayım diyebilmeye.</p><p>Sen de Elif’ten çıkan B’nin <strong>(ب)</strong> noktası olmaya niyet et de başka bir şey olmasan da olur, bu saadet sana yeter.</p><p>Binlerce harf yan yana gelse de sendeki kavuştuğun o noktanın yerini ve anlamını yazamaz, sus ve hisset!</p><p>Sarıl Elif’ine!</p><p>Sarıl yay gibi oluşuna <strong>(ب)</strong> ‘ye dönüşüne ve o kaleme.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c5a591fbd29d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://mediumturkiye.com/d%C3%BC%C5%9F%C3%BCnce-atlas%C4%B1nda-ana-karakter-eli%CC%87f-c5a591fbd29d">Düşünce Atlasında Ana Karakter: ELİF !</a> was originally published in <a href="https://mediumturkiye.com/">Türkiye Yayını</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Evrenin Gizli Kodu: İbn Arabî ve Matematik Aynı Şeyi mi Söylüyor?]]></title>
            <link>https://mediumturkiye.com/evrenin-gizli-kodu-i%CC%87bn-arab%C3%AE-ve-matematik-ayn%C4%B1-%C5%9Feyi-mi-s%C3%B6yl%C3%BCyor-0e55c01aea32?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0e55c01aea32</guid>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 27 Oct 2026 16:02:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-27T16:02:22.650Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/456/1*_OJXA3dEcJZA48xaLLdDjQ.jpeg" /></figure><blockquote>Yazmak da hayat gibi karışık sanki. Yazmak isteyip yazamamakla yaşamak isteyip yaşayamamanın kesiştiği noktada ellerim klavyede bekliyorum. Sonsuza kadar bekleme ihtimalimi yok sayamayacak olsam da sonra yazarımın sahte tatmini kendime yaşatmamak adına kendime sandalyede oturma cezası verdim.</blockquote><blockquote>Bir kaç gündür içine düştüğüm konu hakkında yazacağım :) , Başaracağım ! Artık itaat et her şeyden kaçan ruhum ve oynat parmaklarını, harekete geç!</blockquote><blockquote>Bugün günlerden İbn Arabi sarhoşluğu içinde sayılardan 1,harflerden Elif .. Harflerden Elif ‘e bu yazımda girmeyeceğim. İkisini bir arada anlatmak çok zor olacak gibi. “Ne var ki bunda ?!” dedirtecek bir açıklama olarak da gözükebilir yazacaklarım, gözünde bir ışık çakar meraklanmaya da yol açabilir okuyacakların.</blockquote><blockquote>1 SAYISI NEREDE ÇIKTI, NEYİ İFADE EDER? Bilimsel bakış ve İbn Arabi’nin bakışına göz kırpmaya kalkalım mı?</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/486/1*uVtidS1j84DijHj9j8dGSw.jpeg" /></figure><blockquote>Matematik biliminin temeli kabul edilen <em>Peano Aksiyomları</em>’na göre 1 tüm doğal sayıların türediği <strong>“ilk ilkel terimdir”. </strong>Buradan hareketle 2 aslında 1+1, 3 ise 1+1+1&#39;dir. Bilimsel olarak <strong>diğer tüm sayılar bağımsız birer varlık değildir; sadece 1 sayısının ardı ardına tekrarlanmasından ibarettir.</strong></blockquote><blockquote><strong>İbn Arabi ise ;</strong></blockquote><blockquote><strong>Bir sayısı herhangi bir mertebeyle sınırlanmadığı gibi, Elif de bir mertebeyle sınırlanmaz. Sayıların varlıkları Bir’e ilişir, o ise hiçbirisine bağlı değildir. Bir, bütün sayıları ortaya çıkartır; sayılar ise onu ortaya çıkartamazlar. Bir, ilahî hazretteki Allah isminin mazharıdır. Kendisi hiçbir mertebeye bağlı değilken, her şey var olmak için ona muhtaçtır. ki, çokluğun (kesretin) kapısıdır ama tek başına yaratmayı (tekvîni) tamamlayamaz; çünkü iki, Bir’in sadece bir kez kendisini tekrar ederek genişlemesinden ibarettir der.</strong></blockquote><p>Şimdi gerçekliğe dönelim mi, gerçeklik derken lafın gelişi gerçeklik diyorum tabi . Bir’in kendini tekrarından ibaretse her şey, sen neredesin/ben neredeyim sorusu ortaya çıkmıyor mu?</p><p>Var mısın ki soruları, her şeyin bir simülasyon olduğu teorisinin kaynağı işte burada yatıyor. Ne yani şimdi ne mi olacak? Yaşıyorum ya, hissediyorum ya; canım yanıyor mesela, mutlu oluyorum, sinirleniyorum, fiziki ve zihinsel olarak bunları ben yaşıyor/hissediyorum, ne diyorsun sen de diyebilirsin ve başlangıçta haklısın da. İşin aslında biz Zannediyoruz. “Vücudunda kiracısın” derken erenler ne kadar öngörülü ne kadar da aşmışlar bilimin de ilimin de duvarlarını yıkmışlar hatta. Senin olmayan vücutta kiracı olmak geçiciliği ifade eder, gerçek bir sahibinin olduğunu sadece kullanım hakkına sahip olduğunu söyler. Güzel bir hediye bence bu. Yaşama dahil olmak, doğmak/nefes almak/büyüme evreleri/sevgiyi öğrenmek, sevmek/sevilmek, aşık olmak, zorluklarla mücadele, hastalıklar, kayıplar.. vs gibi deneyimlere dahil olmak düşününce bir lütuf.</p><p>1+1+1+1….+999 bu 1’lerin neresindeyim. Benim ortalardaki 1’le sonlardaki 1’den ne farkım var? Her şeyin özü 1 ‘den çıkması onu çoğaltmaz çünkü düşünün sir odada tek bir insan (1) ve etrafında yüzlerce farklı ayna (yaratılmışlar) olduğunu düşünün. Her aynada bir suret görünür; aynanın rengine, şekline göre “farklı farklı 1’ler” varmış gibi gelir. Öz tek iken sıfatlar/isimler (esma) itibariyle çokluk olarak gözükür.</p><p>Sizinle de paylaşmak istediğim kendimde geliştirmeye çalıştığım bir bakış açısı veya alışkanlık var .</p><blockquote>Dışarıdaki zenginliklere bakıp kendimi eksik hissettiğimde aslında kendi içimdeki o “Mutlak Bir”in sınırsız hazinesine sırtımı döndüğümün farkındalığını kabul ettik.</blockquote><blockquote>Hem nasılsa bir süre sonra büyük oranda anlamını yitirecek veya katlanması o kadar da zor olmayacak dertler/sıkıntılar/hastalıklar/kayıplar veya kişilerin beni kilitlediğini /tükettiğini de kabul ettik.</blockquote><p>Her şeye alışmıyor muyuz zaten? Bu cümle o an ne kadar da basit ve anlamsız gelse de “Bu da geçecek” bilinci ufaktan aktive olmaya başlıyor. Artık bu kabullenişin yarattığı ferahlıkla dışarısı ne kadar fırtınalı olursa olsun, içimdeki o yıkılmaz odada oturmaya hatta oradan dünyayı seyretmenin güzelliğini yakalamaya çalışıyorum.</p><p>Evet bu yaşam “PLAY” tuşuna bastığım bir oyunla daha annemin karnına düşmeden önce başladı. Jeton atıldı, süre başladı; oyunun içindeki zor görevler (hastalık, fakirlik) aslında karakterimin “level atlaması” (tekamülü) için tasarlanmış özel bölümlerdir bilinciyle yaşamaya ve anlatmaya hatta anlatırken anlamaya çalışıyorum. Okuyan olursa onlara da sorular sordurmayı, başka bir bakış açısıyla bakmalarına olanak sağlamayı hedefliyorum.</p><p>Ve, yazımı bitirirken bize bu çokluk simülasyonunun ardındaki o tek frekansı fısıldayan, sayıların illüzyonunu yüzyıllar öncesinden deşifre eden İbn Arabî’ye; zamanı aşan o yönlerden bağımsız algılayışına sonsuz bir selam olsun…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0e55c01aea32" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://mediumturkiye.com/evrenin-gizli-kodu-i%CC%87bn-arab%C3%AE-ve-matematik-ayn%C4%B1-%C5%9Feyi-mi-s%C3%B6yl%C3%BCyor-0e55c01aea32">Evrenin Gizli Kodu: İbn Arabî ve Matematik Aynı Şeyi mi Söylüyor?</a> was originally published in <a href="https://mediumturkiye.com/">Türkiye Yayını</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çözüm Maskeli Bataklık: Neden Saatlerce Düşünüp Hiçbir Şeyi Çözemiyoruz?]]></title>
            <link>https://mediumturkiye.com/%C3%A7%C3%B6z%C3%BCm-maskeli-batakl%C4%B1k-neden-saatlerce-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCn%C3%BCp-hi%C3%A7bir-%C5%9Feyi-%C3%A7%C3%B6zemiyoruz-bfaf5f974a43?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bfaf5f974a43</guid>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[overthinking]]></category>
            <category><![CDATA[depresyon]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 21 Oct 2026 16:39:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-21T16:39:31.728Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*7YQM-HHcl4gxeO0jatkzuQ.jpeg" /></figure><p><strong>Zihninizin “SUS ARTIK! DİNLEMEK İSTEMİYORUM “ diye bağırsanız da sizi dinlemediği oldu mu hiç ?</strong></p><p>Örneğin, patronunuz/işvereninizle gün içinde bir tartışma yaşadınız. Akşam eve döndüğünüzde zihniniz olayı tekrar tekrar oynatmaya başladı. “Keşke o kavgayı hiç yapmasaydık. Çok aptalım. Şunu bunu söylemeliydim. İşe geri döndüğümde berbat olacak. Neden bu şeyler hep benim başıma geliyor? Bununla başa çıkamam.” dediğiniz oldu mu?</p><p>Ya da arkadaşınızla sohbetiniz esnasında bir konuda ayrı düştünüz. Ondan ayrıldıktan bir süre sonra mesaj attınız ve mesajınıza geri dönmedi. “Acaba yanlış bir şey mi yaptım neden mesajımı okumadı?” düşüncesi kafanızda belirdi mi?</p><p>Hepimiz zaman zaman “bunu iyice düşünmem lazım” deriz. Peki ya o “düşünme” saatleri geçip de hiçbir karara varamadığınızı fark ettiğiniz oldu mu? Saatlerce aynı konuyu evirip çevirdiniz, ama ortada ne bir plan var ne de bir eylem. Sadece yorgunluk ve artan bir kaygı. Bu düşünceler geçmişe odaklanır, cevaplanamaz sorular sorar ve hiçbir eylem üretmez.</p><p>Biz buna aşırı düşünme yani <em>overthinking</em> diyoruz. Sizi düşünce girdabında evirip çevirirken sahte bir verimlilik ve üretkenlik hissi verirken dibe çekildiğinizi fark etmezsiniz bile. İnsanlar, “sadece düşünmem gerekiyor” veya “dikkatli olmaya çalışıyorum” diyerek saatlerce düşünmenin sorumluluk almak veya çözüm aramak olduğunu zannettirir. Düşünceyle meşgul olmak, kısa bir rahatlama veya üretkenlik hissi verir, bu da beyne düşüncenin önemli olduğunu öğretir ve onu tekrar servis eder. (Bu tuzakların içinde yıllardır yaşıyorum ben de.) Bu ödül döngüsü, aşırı düşünmenin cezbedici oluşununun neden bu kadar ikna edici olduğunu açıklar.</p><h3><strong>İçerideki Cehennemle Yüzleşmek</strong></h3><p>Açıkçası yıllardır ben de bu konudan muzdarip biriyim. Bu konuda eğitim aldıkça kendimdeki zayıflıkları, çaresizliği, savunmasızlık içerisinde düşünce cehenneminde hastalık hastasına dönüşümümü farkettim. Bitmeyen depresyonlarım, kronik mide rahatsızlıklarım, bağırsak düzensizlikleri, fibromiyalji vs…</p><p>Şunu farkettim; düşman dışarıda değil zihnimin içindeymiş. Şimdilerde, tekrara bağlayan düşünceler zihnimde dönerken nasıl da çözüm bulacağım rahatlığı ile o devam edişlerime acıyorum. Geviş getirir gibi sıkılmadan olanları saatlerce sürse de kafamda döndürmek nasıl bir ruh haliydi? Ne kadar yormuş ne kadar acımasız davranmışım kendime.<strong> “Ben” için ağlamak ve ona sarılmak ve yaşattıklarım için özür dilemek istiyorum.</strong> Kurtuldum diyemem, fakat farkındalık halindeyim diyebilirim. En azından kontrolü ele geçirmek gibi elimde bir kartım var artık. :)</p><h3>Döngüyü Kırmak: Polyannacılık Değil, Çıplak Hakikat</h3><p>Düşünmek zararlı mı yani? Sorun düşünmekte değil, düşünmenin biçimindedir. Zihnimizde iki farklı yol ayrımı vardır:</p><blockquote><strong><em>Geviş Getirir Gibi Aşırı Düşünmek (Ruminasyon):</em></strong><em> ❌ “Neden benim başıma geliyor?”, “Ya şöyle yapsaydım, böyle yapsaydım” gibi suçlayıcı veya çileci bir tavır takındırırken hatta sizi dibe çöktürüp ruhunuzu felç eder.</em></blockquote><blockquote><strong><em>Somut ve Çözüm Odaklı Düşünmek:</em></strong><em> “Şimdi ne yapabilirim?” sorusunu sordurur, şu ana odaklar, eylemsizlikten eyleme geçiş yaptırır, döngüsel tekrarları durdurur ve çıplak şekilde durumu analiz eder. En iyi yaptığı şey de döngüde olduğunu ve çözüm aramadığını ve bulmadığını farketmektir. Ne yapıyorumu sordurmak bile rahatlatır. Stoacıların yaptığı gibi kontrol edemediğin şeyleri kontrol etmeyi bırakmayı öğretmeye çalışır.</em></blockquote><p>Yazının başındaki verilen örneklere tekrar gelirsek; akşam evde otururken, o öfke ve fibromiyalji ağrıları içinde kıvranırken bir anda somut adımları atmak o kadar kolay değil. Zihin size <em>“Bitti, kesin kovulacaksın”</em> diye bağırırken durup sakin kalmak, adeta kendi canavarına karşı savaş açmaktır. Buradaki sır, kendinizi iyi hissetmek veya polyannacılık oynamak değildir. Sır; zihninizin size oynadığı o felaket senaryolarına inanmayı, acı çekme pahasına, iradeyle reddetmektir. Yutkunup, o karanlığın içinden geçerek şu somut planı zihninize dökmektir:</p><p>“Yaptığım hataları kabul edeceğim ve onlar için özür dileyeceğim. İş programımda bazı noktaların değişmesini isteyeceğim. Bir dahaki sefere konuşmadan önce duraklayıp derin bir nefes alarak daha etkili iletişim kuracağım.” gibi yapılandırıcı ve sonuç odaklı somut adımlar zihninizdeki kara bulutları ve girdabı yok edecektir.</p><p>Veyahut arkadaşınızın mesajı okumama ya da cevap vermemesi karşısında <em>“Şarjı bitmiştir”</em> deyip geçmek, geçici bir zihinsel uyuşturucudur ve bizi her zaman rahatlatmaz. Belki de gerçekten size kırıldı. Gerçek somut düşünme, her şeyi pembeye boyamak değil; belirsizliğin getirdiği acıyla yüzleşebilmektir.</p><p>Durumu şöyle ele alalım : Evet, mesaj attınız, cevap yok. Elinizde sadece boş bir kutu var. Ama zihnin o boş kutuya bakıp “içinde ne var acaba” diye sürekli kurcalıyorsunuz — oysa kutu boş, çünkü henüz kimse bir şey koymadı. Yapabileceğiniz tek şey kutuyu bir kenara bırakıp hayatınıza devam etmek. Cevap geldiğinde zaten göreceksiniz. Burada rahatlama düşüncenin <strong>gitmesinden</strong> değil, ona <strong>verdiğiniz tepkinin</strong> değişmesinden gerçekleşecektir.</p><p>Başlangıç için önce farketmemiz gerekir. Siz de bir şeyleri fark edebildiniz mi benim gibi?</p><p>Hadi, Kendimizi iyileştirelim ! Kendimize biraz merhamet edelim! Sevgiler .</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bfaf5f974a43" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://mediumturkiye.com/%C3%A7%C3%B6z%C3%BCm-maskeli-batakl%C4%B1k-neden-saatlerce-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCn%C3%BCp-hi%C3%A7bir-%C5%9Feyi-%C3%A7%C3%B6zemiyoruz-bfaf5f974a43">Çözüm Maskeli Bataklık: Neden Saatlerce Düşünüp Hiçbir Şeyi Çözemiyoruz?</a> was originally published in <a href="https://mediumturkiye.com/">Türkiye Yayını</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İllüzyondan Kaçış Rehberi: Kendini Eksilt, Mutlak Olana Yer Aç!]]></title>
            <link>https://mediumturkiye.com/i%CC%87ll%C3%BCzyondan-ka%C3%A7%C4%B1%C5%9F-rehberi-kendini-eksilt-mutlak-olana-yer-a%C3%A7-4012931ecdb9?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4012931ecdb9</guid>
            <category><![CDATA[mindfulness]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Oct 2026 20:14:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-19T20:14:41.033Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/1*V1PTrdvvb1Dsmw4J5nxTyQ.jpeg" /></figure><h4>Dünyanın parlak yalanlarıyla şişirilmiş o sahte benliği bırakmadıkça, ölümsüz olanın hitabını asla duyamayacaksın.</h4><p>Allah inancı olup, müslüman olan insanlar arasında iki farklı duruş görüyorum; birisi inandığı dine ait asgari bilgisi olup, duyduğu ve gördüğü kadarı ile yetinip bunu kabul edip inanan, diğeri ise inandığı dine ait okumalar yapan ilk başta kuran olmak üzere merak eden sorgulayan, şekilden ziyade yaratılışını ve kendi özüyle beraber yaradanı okumaya gayret eden bir grup mevcut.</p><p>İkinci grup azla yetinmeyen mekaniklikten öte, sürece bilinciyle fiili olarak dahil olmak isteyenler diye düşünürüm hep. Allah gerçekten bunu mu diler ? Aslında kullarından ne ister de kul ne anlar? Bu arzuyla yaşayan kişiye Allah onun daha çok soru sormasına , merak etmesine yarayacak tesadüfler yaratır. a</p><p>Bazen bir kitap alıntısı, bazen izlediği bir videoda duydukları ya da okuduğu ayetlerdeki sırları merak edişi ile diğer insanlarla yaptığı sohbetlerden uzaklaşmaya başladığını hisseder. Hatta kendinde bir tuhaflık olup olmadığını da düşünür. bir an bir fikir atar eşine dostuna sonra onlardan ya sessizliğin sesini ya da dinden çıkarsın dikkat et uyarısını alır.</p><p>Aslında kişinin istediği ölümlüden gelen bilgi ya da hitap değil, ölümsüzden gelen bir hitap ve uyanış olur. Henüz farkına varamasa da kader ağlarını örer..</p><p>Hem bedenen hem manen bir sürecin içine dahil olduğunun farkına varmaksızın o nesnelere bakarken nesneler ona gülümser.</p><h4>Gelin sizinle hakikatın dünyası ile bizim dünyamız arasındaki paralelikleri izleyelim. kuran okumaktan korkanların olduğu , onun anlaşılmaz olduğu gerekçesiyle elini sürmeyenlere bir selam çakması için:</h4><p>Parmaklar yazmak, yazmak okunmak içinse, okunmak harflerin kaynağı ise, harfler kelimeler anlam kazansın diyeyse…</p><blockquote><strong>“Nûn. Kaleme ve onunla satır satır yazdıklarına andolsun.”<em> — Kalem Suresi, 1. Ayet</em></strong></blockquote><blockquote>Anlam hatırlamak, hatırlamak farketmek içinse, farketmek yeniden tanışmak demekse…</blockquote><blockquote><strong>“Şüphesiz bunda, kalbi olan yahut hazır bulunup kulak veren kimse için bir öğüt vardır.”<em> — Kâf Suresi, 37. Ayet</em></strong></blockquote><p>Tanışmak konuşmak içinse, konuşmak anlaşmak içinse, anlaşmak sözleşmek içinse, sözleşmek sınava girmek demekse, sınav yüklenmek içinse, yüklenmek ağırlık ise…</p><blockquote><strong>“Şüphesiz biz emaneti göklere, yere ve dağlara teklif ettik de onlar bunu yüklenmekten çekindiler, ondan korktular. Onu insan yüklendi…”<em> — Ahzâb Suresi, 72. Ayet</em></strong></blockquote><blockquote>Ağırlık eğilmek demekse, eğilmek yükselmek demekse…</blockquote><blockquote><strong>“…Secde et ve yaklaş.”<em> — Alak Suresi, 19. Ayet</em></strong></blockquote><p>Yükselmek aşık olmak içinse, aşık olmak eksilmek demekse, eksilmek yokluğun temeliyse, yokluk murada ermek ise, murada ermek Allah’a varmak ise…</p><blockquote><strong>“Şüphesiz en son varış, yalnızca Rabbinedir.”<em> — Necm Suresi, 42. Ayet</em></strong></blockquote><blockquote>Varmak görmek içinse, görmek tanık olmak demekse, tanık olmak şehadet etmek desene, şehadet etmek kabul etmek içinse, kabul etmek teslim olmayı gerektirir.</blockquote><blockquote><strong>“Hayır, kim tam bir samimiyetle yüzünü Allah’a teslim ederse, onun Rabbi katında mükafatı vardır…”<em> — Bakara Suresi, 112. Ayet</em></strong></blockquote><blockquote><strong><em>Dünyanın bu süslü ve yozlaşmış illüzyonundan yorulan, o tek katlı bacası tüten evi özleyen milyonlarca yalnız insandan biri de sensin, biliyorum. Kader bizi bu harflerin, bu ayetlerin ve bu dürüst uyanışın altında buluşturdu. Sebeplere sarılmak lazım bazen, tesadüfler kırılma noktası yaratabilir.</em></strong></blockquote><blockquote><strong><em>Şimdi sözü sana bırakıyorum: Sen kendini bu zincirin hangi halkasında hissediyorsun? Yorumlarda buluşalım, biraz da sen içini dök…”</em></strong></blockquote><p>Kayıp yolların gürültüsü bittiyse eğer; şimdi aynaya bak, kendini eksilt ve o dikey sessizlikte nesnelerin tebessümünü dinle.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4012931ecdb9" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://mediumturkiye.com/i%CC%87ll%C3%BCzyondan-ka%C3%A7%C4%B1%C5%9F-rehberi-kendini-eksilt-mutlak-olana-yer-a%C3%A7-4012931ecdb9">İllüzyondan Kaçış Rehberi: Kendini Eksilt, Mutlak Olana Yer Aç!</a> was originally published in <a href="https://mediumturkiye.com/">Türkiye Yayını</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Gibi bile değil : ?]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/gibi-bile-de%C4%9Fil-6a548e632457?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6a548e632457</guid>
            <category><![CDATA[deneme]]></category>
            <category><![CDATA[religion]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[mysticism]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 17 Oct 2026 14:27:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-17T14:27:23.362Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><em>Allah’ı anlatırken sınırsızlık demek bile bir sınırsa biz şu an neyin labirentindeyiz?</em></h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/312/1*vxK8BdKfOlcaMBUZ3HHVaw.jpeg" /></figure><p>Zaman kavramının olmadığını hayal bile edemiyorum. Mantıksız şekilde bile bir yere oturtamıyorum. Kelimeler bir sınır çiziyor zihnime, düşünceme. Nasıl bir bilinç ki sonrası yok öncesi yok hep şu an var.</p><h3><strong>Yokluğun ötesindeki var olana hayranım.</strong></h3><p>Varlık yani ontolojik ilimde ilerleyenlerin sesleri solukları , kelimeleri tükenirmiş sözsüz harfsiz konuşurlarmış çünkü o anlayışı anlatacak tarif edecek bir lisan bulamazlarmış bunu büyüklerimiz öyle der. Anlatsalar da anlayamazmışız Rumi’nin dediği gibi lafı kısa keserlermiş çünkü .. Çünküsü bile yok o baş o gövdede kalmazdı şimdiki dönemde de parmaklıklar arasından ya da akıl hastanesinden çıkılmazdı.</p><p>Kişi kalben dünyadan sıyrılıp Allah’a yöneldiğinde, onun için geçmişin hüznü veya geleceğin kaygısı biter; zaman durur ve sadece “o an” kalır.</p><h4>Tek Soruda İşini Bitirmek İsteyenler</h4><p>Bunu söylemek kolaydır. Hele bir yönel bakalım önce zihninde tahsilat başlar; şunu yaptım mı, şu faturayı ödedim mi, o ne dedi bu ne yaptı derken biz nereden nereye geldik dersin. Dünya ve dertleri peşini bırakmaz ve maalesef insanız hatta bunlara bağlıyız. Onların üzerimizdeki etkisini en aza indirmek amaç.</p><p>Yapanın, yaptıranın ve yapılanan ne olduğunu bildiğinde olgunluk seviyene göre olursun. Yüzün asılmaz hiç mesela , insanın yüzü yedi ayettir. İçindeki dışına yansır. Hak yolunun yolcusu kişi küsmez yaşadıklarına. İçindeki dermanı bulmaya çalışır, hikmet ne ola ki der. Çözebilirse ardından mükafakatı gelir. Bu yolda böyle yol alınır. Çözemezsen geçmiş olsun, bir sınav daha gelir. Her an sınavdasın, farkında olsan da olmasan da.</p><blockquote><em>Hem şunu bil! Sınavı ağır olanın mükafatı da ağır olur. 100 puanlık 50 soru mu çözmek istersin yoksa tek soruda işi bitirmek mi?</em></blockquote><p>Yok ben uğraşamam bunlarla dersen ufak dertlerle geçirmeye bakarsın. Seyran almak yani Hak yolunda ilerlemek istiyorsan sınav gelsin istersin. Sınav demek ardından gelecek hediye var demektir. Hediyeden maksat işinin görülmesi, olmaz dediğin bir zorluğunun aşılması en güzeli de manevi alanda yükselmendir. Sonra rabbine karşı büyük bir memnuniyet ve içtenlikle şükredersin.</p><p><strong>Büyük Plan: 200 Hamle Sonrası</strong></p><p>Neden dünyada bu kadar dert mi var? Neden Allah yaratmış ve kenara çekilmiş diye mi düşünüyorsun?</p><p>Neden bunca dert senin mi başında?</p><p>Sen ne mi yaptın ki? Ya da Zalimler neden mi yükselişte? Kalbin sıkışmış ve çaresizken yeni bir dert neden mi başına geldi?</p><blockquote><strong>Sence yer ve gök arasında ne varsa sahibi olan Allah’ın bunlardan haberi yok mu sanıyorsun?</strong></blockquote><p>Sana şunu diyebilirim: Her şeyin bir sebebi yani olması gerekenin olması için gerçekleşiyor bunca çirkinlik, kötülük ya da ilerleyişler. Büyük plan… Satrançtaki hamleler gibi 200 hamle sonrası için gerçekleşiyor gerçekleşmekte olan.</p><p><strong>Sen bunun neresindesin, önemli olan bu.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6a548e632457" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İlk Kitap Kendinsin!]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/i%CC%87lk-kitap-kendinsin-1d794e78adba?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1d794e78adba</guid>
            <category><![CDATA[mindfulness]]></category>
            <category><![CDATA[allah]]></category>
            <category><![CDATA[rumi]]></category>
            <category><![CDATA[kitap]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 16 Oct 2026 19:51:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-16T19:51:12.507Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Oku hitabının kaynağı da sensin!</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*LSXoMsShxsjh0EudYR0WrA.jpeg" /></figure><p>Kitabın ortasından başlamak lazım, gelişine ya da . Gönlüm Makalat’la alışverişte. Makalat’ından okurken karşıma çıkan “Her şeyin ilacı zamandır, kalbin ise Allah” cümlesi saatlerdir beni bu dünyanın tüm zorlukları, kaosu ya da savaşından çıkarıp vakum gibi içine çekti. Allah‘ı düşünmek, bağlantı kurmaya çalışmak ya da zaten bağlantıda olduğundan habersiz o bağlantıya bağlanmak için uğraşmak yolculuğun ilerleyen safhalarında hem gülümseyeceğin hem de keşke daha önce fark edebilseydim diyeceğin anılara dönüşecek.</p><h3>Mârifet nedir diye sordular Şems’e</h3><blockquote>Buyurdu ki: Mârifet, kalbin Allah ile olmasıdır. Diriyi öldür ki o cesedindir. Ölüyü dirilt ki o kalbindir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*_0rHqf9TNCE6sVqfNKuq1A.png" /></figure><p>Öyle bir zamanlardayız ki her şey önümüzde ne kadar açıksa o kadar da saklı sanki. Kendim de dahil şerbetin içindesin de şeker nerede diye arıyorsun. Oysa şekerin içindesin şekersin belki de kör olmuşsun da göremiyorsun. Biraz uyanır gibi oluyorsun görür gibi oluyorsun. Dikkat et her an körlüğe gebesin. Evliya bile son nefesinden korkuyorsa biz ne yapalım.</p><p>Bu arada bir çok şeyi paralel okuyorum. Az önce de Kuran okurken şu cümleye ya da ayete rastladım “Eğer inkâr ederseniz, şüphe yok ki Allah’ın size ihtiyacı yoktur. “ Yani bu kadar basit, Allah‘ ’a yaranmak için değil Allah’a kavuşmak için, O nu tanımak için, kendini tanımak için insan İNSAN olmaya çalışmalıdır. Bize ihtiyacı olmayan bizi neden yarattı? Yaşamla, nefes almakla, bir çok mucizevi deneyim; kışlar, baharlar, büyümek, uyumak … vs bunları tatmak almadan verilen bir ödül buradan bakarsak. Korkudan ziyade hayranlığa ihtiyacımız var.</p><p>Allah sevgiyle yarattı insanı, önce bunu idrak ederek anlamamız lazım. Sonrasında zaten hepimizin bildiği kişi sevdiği şeye kıymak istemez, Allah sevgiyle yarattığı insanı neden yaksın, kaynar kazanlarda kaynatsın. Bu olsa olsa evladını bir yanlış içindeyse onu oradan çıkarmak, korumak isteyen bir annenin merhametiyle insana yaklaşması, uyarması olarak düşünmeliyiz.</p><h4>Evet, evrende neye bakıyorsan bir bakan/bir bakılan/ bir de baktıran vardır.</h4><blockquote>Baktıran yoksa onlar bakarlar ama görmezlerin öznesi olursun.</blockquote><h4>Ne duyuyorsan bir duyan, bir duyurtan bir de duyulan vardır.</h4><blockquote>Duyurtan yoksa onlar işitirler ama duymazların öznesi olursun.</blockquote><h3>Sence baktıran kim, duyurtan kim?</h3><blockquote>Arama dışarıda…</blockquote><blockquote>Şerbeti de, şekeri de, bakanı da, baktıranı da tek bir vücutta cem eden O’dur.</blockquote><blockquote>Sen sadece O’nun aynasısın.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*hBVCA-_JUBzYKEIs4y8Vag.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1d794e78adba" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ÖZ]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/%C3%B6z-36724a354499?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/36724a354499</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[mindfulness]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 15 Oct 2026 12:12:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-15T12:12:32.948Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*bkbJQ9WejlHM-4WGi0-1Gw.jpeg" /></figure><p>Küçükken algıladığımız şeyler kadar saf ve gerçek belki de TANRI.. Sana verilen bu hayat yani zaman kapsamı yaradana ve gerçeğe kavuşmak için bir labirent gibi sanki. Labirent içinde kayboluyor sonra ulaştığını zannediyor ardından başladığı noktaya vardığını farkedip önce duruyor ve bir hevesle labirentin çıkışını bulmak için tekrar başlıyor . Yorucudur aramak, fakat bulanlar hep arayanlardır.</p><p>Yanlış ve çıkmaz yollar ile hayatımızda karşılaştığımız hatalar, oluşlar, kazanımlara benzemiyor mu sizce de? Nedensellikten uzak sandığın her eylem, bağlam sen farkında olarak ilerlediğin zaman anlam kazanıyor ya da kabul görüyor gibi.</p><p>Hem bazen düşünüyorum da nedençağlar boyu insanlar bir şeylere inanmak için sözde üst varlıklara , insanüstü güçleri olduğunu iddia eden kimselere inanmak istedi ya da devasa kanatları olan melekler hayal etti veya fantastik öğelere ihtiyaç duydu? Bu konuda Kuran yiyen/içen, uyuyan-gezen olan bir insanı olduğu için mi kabul etmiyorsunuz sorusuyla buna dikat çeker.</p><p>Herkes kapasitesi ölçüsünde inanır. Algıları bugün ne kadarsa bugünkü anladığı din de öyledir yarın ise başka.</p><p>Sonsuz bir okyanus gibidir konusu Allah ve yaratılış olan bütün ilimler. Kuran bize bu noktada yazmaya kalksanız okyanuslar kadar mürekkebiniz olsa yine bitiremezsiniz diye uyarırken kalbimize dokunuyor, aklımızı sarsmak istiyor.</p><p>Ve evet inanmak için bir çok vesile ve bir karar varken inanmamak için çok bahane ve çok kaçış var. Neyden kaçtığına nereye vardığına hatta arkana bakıp geçtiğin yollara bakmak lazım. Kaçtığın şey bırakmak ya da vazgeçmek zorunda kalacağın basit zevklerin ya da sana yükleneceğinden korktuğun sözde ağır yükler mi? Zannetiklerimizle çok şey kaçırıyoruz. Kırıntı gibi doyurmayan alışkanlıklarımıza eleştirel bakmalıyız, kalbimizin bizden beklediği bir şeyler var biz ne kadar duymamak için yüksek seslerin altında kendimizi bıraksak ta.</p><p>Allah yaratım sürecine başlamaya karar verip bizleri dünyaya salmasaydı; nefes almak nedir, uyumak nedir, büyümek, aşık olmak, üzülmek, anne olmak, baba olmak, yaşlanmak nedir bilmezdik. Hiç bile olmayan hiçin içinde yok olurduk. Yaşamı hissetmek ve deneyimlemek harika bir şey değil mi ?</p><p>Bir kutuya her şeyi sığdırmaya çalışmak gibi Allah ilmi.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=36724a354499" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[BÖLÜM I: UYANIŞ, GÖLGE VE MODERN DÜNYANIN YANILSAMALARI]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/b%C3%B6l%C3%BCm-i-uyani%C5%9F-g%C3%B6lge-ve-modern-d%C3%BCnyanin-yanilsamalari-3a80e5d628f3?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a80e5d628f3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Oct 2026 18:29:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-14T18:29:52.452Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bugün gölgemi ne zamandır görmediğimi farkettim. Sanki uzun zamandır görmediğimden haberim olmadığım sevdiğim biriyle karşılaşıyor gibiyim. Gölgesiyle yüzleşmek kaç kişinin harcıdır acaba? Gölge karanlıktır, siyahtır. Bilinmeyen neyimiz varsa saklar kendimizden bile.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/468/1*M4mUwxdjtDCl-bfnQ1rAcQ.png" /></figure><p>Bazen eski parçaları açarım 80&#39;lerden başlar Guns Roses, Bon Jovi, Aeoresmith ve diğerleri.. Son zamanlarda şarkılar çalarken yorumlara baktığımda bir çok insanın da benim gibi o yılların gerçekliğine, samimiyetine ve kalitesine ne kadar özlem duyduğunu hatta benim gibi dinlerken o yıllara yolculuk ettikleri hatta ağladıklarına şahit olduğumda daha da duygusallaşıyorum. Özellikle sosyal medya ile beraber başlayan yapaylık algısı insanın şeylere bakışını, algılayışını bozduğunu ilişkileri körelttiğini, insanlığı çürüttüğünü bununla beraber insanın kendisinin çürüdüğünün farkına varamadığını fark ediyorum ve maalesef eskiye yönelik şarkıların insanlar üzerinde neden bir tokat etkisi olduğunu anlıyorum. Yapaylığın etkisinden bir anda çıkıp o şok dalgasıyla beraber burun direkleri sızlıyor benim gibi binlerce insanın.</p><p>İnsan bir devinim içinde sanki tombala gibi tüm sayıların içerisinde olduğu bir çanta gibi her an her şeye gebe.. Aslolan çantanın bütününü anlayabilmek belki de. Büyük çoğunluğun bu özlemi çektiğini ve dünyanın neresinde olursanız olsun yozlaşmışlıktan yorulmuş milyonların olduğu gerçeği umutlarımı yeşertiyor. Özünde hepimiz aynı şeyi arzuluyor ve de özlüyoruz. Tıpkı bir çocuktan bir resim yapmasını istediğinizde tek katlı bacası tüten ev çizmesi hatta yanına ağaç kondurması kadar basit mutluluk anlayışımız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*Slm1R1emixI67pX0OXI8EA.png" /></figure><p>Ve maalesef bu anlayışımızı , acılarımızı, zayıflıklarımızı aldılar ve kendi kasalarını doldurmak için , rant kaynağına dönüştürdüler. İşlenmiş gıdaların süslü ve bir o kadar zehirli reklamları ile içimize işlenen sloganlarıyla büyüdük ve hastalandık. Güzellik algısının kariyer ilerlemesinde bile kriter haline geldiği o büyük rant kapısında çocuklarımızı oyuncak bebeklere çevirdik. Olmazsa olmazlara döndürdük kadınlarımızı da erkeklerimizi de. Cinsellik algısı üzerinden çocukları kullandık, saygın diye bildiğimiz o büyük insanların sapkınlıklarına şahit olduk. Şişirilmiş başarı ve güzellik öykülerinin altında karanlık bir girdap olduğunu görsek te çark bu yönde akmaya devam ederken acılarımız katlandı ve evet tüm bu kötülükleri belki biz yaratmadık fakat kötülüklerin içinde alet olarak onların ceplerini fena halde doldurduk. Milyarlarca insan olan bizler binlerin kasalarına sığmayan paraların kaynağı olduk.</p><p>Din, dil, ırk ayırt etmeksizin hepimiz kurbandık fakat uyanmak isteyen büyük bir çoğunluk olduğunu görüyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a80e5d628f3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kelimelerin Ötesindeki Hiçlik: Sen Tanrı’yı Kendi Sözlüğünle mi Anlayabileceğini Sandın?]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/kelimelerin-%C3%B6tesindeki-hi%C3%A7lik-sen-tanr%C4%B1y%C4%B1-kendi-s%C3%B6zl%C3%BC%C4%9F%C3%BCnle-mi-anlayabilece%C4%9Fini-sand%C4%B1n-b3d6024847e8?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b3d6024847e8</guid>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[mindfulness]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[tasavvuf]]></category>
            <category><![CDATA[mindset]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 14 Sep 2026 14:31:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-14T14:31:15.914Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*rFm95ka_fCFl0OMgCEq5ng.png" /></figure><p>Kelimelerin anlamı kim için ne ifade eder? Beş bin yıl önceki bir insana bugün yazdığımız kitapları, kutsal metinleri okutsak ne anlam ifade ederdi? Ona söyleyeceğiniz hangi modern cümle zihninde bir karşılık bulurdu? O, bizim bugün anlam yüklediğimiz bu kavramlardan tamamen uzaktır. Demek ki kelimeler, her insan için mutlak ve değişmez değil; sadece doğduğu dönemin geçici gölgeleridir. Her devir kendi kelimelerini üretir ve her anlam zamanın akışında değişken bir illüzyona dönüşür.</p><p>Konudan fazla da çıkmadan merak ediyorum; bugün büyük bir özgüvenle “Allah Birdir” diyoruz. İyi ama, o “Bir” kelimesinin tanımını, sınırlarını ve içini dolduran biz insanoğlundan başkası mı? Söylesene, bizim anladığımız o matematiksel “bir”, Hakikat-i Mutlak olan “Bir”den bambaşka bir sır barındırıyor olamaz mı?</p><p>Şimdi bize denecektir ki; “Kutsal kitaplar da bu harflerle, bu kelimelerle bize geldi. Allah kendini bu kelimelere dökmüş, sıfatlara bürümüş, kendini buralarda gizlemiş.” Evet, O seninle konuştu. Ama O, senin o dar kelimelerinden ibaret değildir. Anla, idrak et diye bilgisini senin o küçücük seviyene indirdi, senin diline büründü. O’nun bilgisi derken bile, biz Yaratan’ı bir kayıt, bir kalıp, bir sınır içinde bırakıyoruz. Oysa O, her türlü kalıptan münezzehtir. Biz O’na “Sınırsız” derken bile, aslında insani dilimizle O’na yeni bir sınır çiziyoruz.</p><blockquote>Bak aynaya ve dürüst ol, olabilirsen: bugünkü anladığın Allah ile dün anladığın aynı mı? Algılayışın bin bir çeşit insani değişkene, yaşına, acılarına ve okuduklarına bağlıyken; sen kalkmış, yegane ve mutlak olanı kendi cücen aklınla anlamaya ve anlatmaya çalışıyorsun.</blockquote><p>Kelimeler yalan söylüyor ey kul, harfler hakikati perdeliyor. Sen de o perdelerden güneşi göremiyorsun ve kelimelerin labirentinde Allah’ı ararken, asıl gerçeği kaçırıyorsun. Çünkü o muazzam perdenin arkasında, gerçeğin o asil çıplaklığında ne bir kelime var konuşulacak… Ne de aslında o kelimeleri söyleyecek bir “sen” varsın bu alemde. Hepsi O… Vesselam.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b3d6024847e8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ruhların Soykırımı: Yapay Zeka Çağında “Yapay” Olan İnsanın Cehaleti]]></title>
            <link>https://medium.com/@felsefidervish/ruhlar%C4%B1n-soyk%C4%B1r%C4%B1m%C4%B1-yapay-zeka-%C3%A7a%C4%9F%C4%B1nda-yapay-olan-i%CC%87nsan%C4%B1n-cehaleti-4d780bc73c8d?source=rss-a7783de8e561------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4d780bc73c8d</guid>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[tasavvuf]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Felsefi Dervish]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 11 Sep 2026 19:11:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-09-11T19:11:27.951Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/466/1*1trsSMSp_eltGUGVp1CmbQ.png" /></figure><p>Bilinç kazanmaya çalışan, insanı insandan belki de daha iyi taklit eden yapay zekaların karşısında kendimize bakıyorum. İnsan denen varlık robotlaşmış, kendisinden geçerek gerçek “üst bilinci” kazanabilecek mi dersiniz? Kendi elimizden çıkan yapay olan zeka bunu yapabiliyorken organik bizler neden bir durup düşünmüyor, yoksa yapaylaştık mı?</p><p>Yeryüzü sahnesinde zerre kadar kıymeti olmayan geçici kavramlarla oyalandığımızın ne zaman farkına varacağız? Sorduğumuz “Beynimizin yüzde kaçını kullanıyoruz?” sorusunun gerçek cevabı koca bir “HİÇ” mi olmalıdır?</p><p>Kertenkelenin Huzuru, İnsanın Labirenti</p><p>Başımızı kaldırıp gökyüzüne ya da indirip bir an olsun doğaya baksak, fıtratın o muazzam dengesini göreceğiz. Bir kertenkele altın fiyatlarını düşünüp kolay yoldan nasıl zengin olacağının peşine düşmüyor. Bir yılan, köşesinde emekli zamlarının kahrıyla efkarlanıp önüne geleni ısırmıyor. Ya da ötede gezinen bir tavşan kendi ırkını yok etmek için sinsi planlar kurmuyor.</p><p>Onlar tabiatın ritmiyle bir ve bütün halde yaşarken; insan, en gelişmiş canlı olduğunu iddia ediyorken neden kendi temel yapılarıyla ve evrenin tabiatıyla uyumlu hale gelemiyor? Bunu düşünmeye ne zaman başlayacağız?</p><blockquote><strong><em>“Aciz cümlelerime denk gelen sen! Sen de nihayet soru sormaya başlayan o azınlık insanlardan mısın? Yoksa akıntıda sürüklenenlerden mi? Ya da ruhların soykırımından kaçanlardan mısın?”</em></strong></blockquote><p>Kör Teslimiyet mi, Uyanık Bir Kalp mi?</p><p>Çünkü dinden bilime, kainatı ilimle kuşatmış olan Yaradan da kulundan kör bir teslimiyet değil, uyanık bir akıl hatta kalp ister.</p><p>Kur’an, <em>“Onlar sadece zanna ve atalarının uydurduğu sahte öykülere uyarlar”</em> derken, bugün etrafımızı saran o cevapsız “emin” insanları asırlar öncesinden tasvir etmiyor mu? “Hiç düşünmez misiniz?” ayeti, bizi tam da bu medeniyet görünümlü ruh soykırımından uyandırmak için bas bas bağırmıyor mu?</p><p>Yapar zekanın bilinç aradığı yerde, insan kendi fıtri bilincini altın fiyatlarına, zam haberlerine ve yapay kavgalara kurban ediyor. Labirent derin, uykumuz ağır… Ama soruyu sormaya başladıysan, Morpheus’un elindeki o kırmızı hapı yutmuşsun demektir.</p><p>Uyanmak lazım vesselam.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4d780bc73c8d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>