<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Fikriye Kayli on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Fikriye Kayli on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@fikriye.kayli?source=rss-300dcf01415b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*RNzBKG-lwzcx4R2V_I5nCg.jpeg</url>
            <title>Stories by Fikriye Kayli on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@fikriye.kayli?source=rss-300dcf01415b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 02:03:12 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@fikriye.kayli/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Prompt Engineering Değil, Prompt Architecture]]></title>
            <link>https://medium.com/rdc-academy/prompt-engineering-de%C4%9Fil-prompt-architecture-9e5cc7960997?source=rss-300dcf01415b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9e5cc7960997</guid>
            <category><![CDATA[prompt-architecture]]></category>
            <category><![CDATA[prompt-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fikriye Kayli]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Jun 2026 09:47:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-25T09:47:35.964Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>AI entegrasyonuna ilk başladığımda açıkçası beklediğimden daha kolay gelmişti. Bir API çağırıyorsun, birkaç satır prompt yazıyorsun, cevap geliyor. İlk denemelerde sonuçlar da fena olmayınca bir noktada kendi kendime “Bu iş gerçekten bu kadar mı?” diye düşünmeye başladım.</p><p>Başlarda öyle gibiydi. Sonra gerçek kullanım da başladı. Bazı günler sonuçlar beklediğimden iyi oluyordu. Ama bazı günler de aynı model, aynı prompt ve benzer verilerle tamamen alakasız şeyler dönmeye başlıyordu. İlk yaptığım şey hep aynıydı. Prompt’u değiştirmek.</p><p>Bir cümleyi çıkarıyordum, başka bir şey ekliyordum, örnek artırıyordum, prompt’unu yeniden yazıyordum. Çoğu zaman küçük iyileşmeler de oluyordu. Ama bir süre sonra aynı problemler tekrar karşıma çıkıyordu. Bir noktada fark ettim ki aslında hep yanlış yere bakıyormuşum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DSqSMew0VvxZx9AsAkv6jw.png" /></figure><p>Çünkü benim aklımdaki soru ve uzun süre bütün odağım “Bu prompt’u nasıl daha iyi hale getiririm?” sorusuydu. Sonra zamanla farklı sorular da sormaya başladım.</p><ul><li>Bu üç ay sonra da aynı şekilde çalışır mı?</li><li>Beklediğim format dönmezse ne olacak?</li><li>Altı ay sonra dönüp baktığımda neden böyle yaptığımı hatırlayabilecek miyim?</li></ul><p>Galiba olay o noktada değişmeye başladı. Çünkü problem sadece prompt kalitesi değildi. İş biraz daha sistem tasarımına benzemeye başlamıştı. Ben buna kendi adıma Prompt Architecture diyorum. Belki farklı isimler kullananlar vardır ama benim kastettiğim şey şu:</p><p>LLM çağrılarını tek seferlik sorular gibi görmek yerine, yazılımın diğer parçaları gibi düşünmek. Çünkü bir yerden sonra bunlar da diğer parçalar gibi davranıyor. Hata verebiliyorlar, beklenmedik şeyler yapabiliyorlar, değişebiliyorlar ve bakım istiyorlar.</p><h3>İlk Hata: Her Şeyi Tek Prompt’a Sıkıştırmak</h3><p>Başta yaptığım en büyük hatalardan biri buydu. Prompt’lar zamanla şöyle görünmeye başlıyordu:</p><blockquote>“Bu projeyi incele. Onay süreçlerini analiz et. İş akışındaki hataları bul. Çözüm önerileri üret. İngilizce içerikleri Türkçeleştir. Kod standartlarını kontrol et. Sonuçları önceliklendir.”</blockquote><p>İlk başta gerçekten çalışıyor gibi duruyordu. Sonra yeni bir ihtiyaç geldi. Ardından bir tane daha. Bir tane daha. Bir süre sonra prompt büyümeye başladı. İşin zor tarafı da şuydu:</p><p>Bir yerde yaptığım küçük bir değişiklik başka bir davranışı etkileyebiliyordu. Bir süre sonra neyin neyi bozduğunu takip etmek zorlaştı. Sadece kendi projelerimde değil, ekip içinde çalışırken de benzer şeyleri yaşamaya başladım. Daha sonra başka insanların deneyimlerine baktığımda bunun oldukça yaygın olduğunu gördüm.</p><p>Benim işime yarayan şey işleri biraz ayırmak oldu.</p><ul><li>System Layer : Modelin rolü ve temel kuralları</li><li>Context Layer : Çağrıya özel bilgiler</li><li>Task Layer : Yapılacak iş</li><li>Constraint Layer : Sınırlar ve kurallar</li><li>Output Layer : Çıktı yapısı</li></ul><p>Bunu yaptıktan sonra bir anda her şey mükemmel hale gelmedi. Ama neyin ne işe yaradığını görmek çok daha kolaylaştı. Bir şeyi değiştirmem gerektiğinde artık bütün prompt’u tekrar okumam gerekmiyordu.</p><h3>İkinci Hata: Çıktıya Fazla Güvenmek</h3><p>Bir ara modelden direkt JSON dönmesini istiyordum. İlk başlarda da sorun yok gibi görünüyordu. Çoğu cevap düzgün geliyordu, ben de açıkçası çok üstünde durmuyordum. Sonra garip şeyler olmaya başladı. Bazen JSON’un önüne “Tabii, yardımcı olayım” diye bir cümle ekliyordu. Bazen de nedenini hiç anlamadığım şekilde farklı bir yapı dönüyordu. İlk başta çok önemli gelmedi bana. Çünkü denediğim senaryolarda genelde çalışıyordu zaten. Sonra bir gün küçücük bir format farkı yüzünden bütün akış dağıldı. Orada fark ettiğim şey şu oldu:</p><p>Sorun sadece modelin ne ürettiği değilmiş. Benim sistemin neyi kabul edeceğini de net belirlemem gerekiyormuş. O yüzden bir süre sonra giriş ve çıkış tarafına biraz daha katı davranmaya başladım. Model ne gönderirse doğrudan kullanmak yerine önce kontrol etmeye başladım. En azından bir şey ters gittiğinde neden bozulduğunu görebiliyordum.</p><h3>Üçüncü Hata: Hata Senaryolarını Sonraya Bırakmak</h3><p>“Önce çalıştıralım, sonra düzeltiriz.” Muhtemelen çoğumuz yapıyoruz. Sorun şu: O “sonra” çoğu zaman gelmiyor. Model bazen eksik alan dönüyor. Bazen gereğinden uzun cevap veriyor. Bazen tamamen farklı bir yapı oluşturuyor. Birkaç kez bunlarla uğraştıktan sonra hata senaryolarının sonradan eklenecek bir detay olmadığını anladım.</p><p>Artık bir LLM entegrasyonu yaparken en başta şunları düşünmeye çalışıyorum:</p><ul><li>Beklediğim format gelmezse ne olacak?</li><li>Retry olacak mı?</li><li>Varsayılan bir cevap dönecek miyim?</li><li>Bu cevaba ne kadar güveniyorum?</li><li>Aynı hata üst üste yaşanırsa sistem nasıl davranacak?</li></ul><p>Örneğin aşağıdaki gibi basit bir akış bile birçok problemi önceden yönetilebilir hale getiriyor:</p><pre>async function callWithFallback(<br>  input: FeatureInput<br>): Promise&lt;FeatureOutput&gt; {<br>  try {<br>    const raw = await llm.complete(buildPrompt(input));<br>    const parsed = parseAndValidate(raw);</pre><pre>const parsed = parseAndValidate(raw);<br><br>if (!parsed.success) {<br>      return await retryWithSimplifiedPrompt(input);<br>}<br><br>if (parsed.data.confidence &lt; 0.6) {<br>      return handleLowConfidence(parsed.data);<br>}<br><br>return parsed.data;<br>  } catch {<br>    return defaultFallback(input);<br>  }<br>}</pre><p>İlk başta fazla kontrol gibi geliyor. Ama sorun yaşandığında nerede hata oluştuğunu görmek ciddi rahatlık sağlıyor.</p><h3>Dördüncü Hata: Prompt’ları Versiyonlamamak</h3><p>Bir süre sonra aynı prompt’un farklı kopyaları oluşmaya başladı. Hangisi güncel ? Hangi değişiklik neden yapılmış? Bir problem çıkarsa geri dönebiliyor muyum? Bunları takip etmek zorlaşmaya başladı. Sonra prompt’lara da normal kod gibi davranmaya başladım.</p><pre>prompts/<br>  support-feature/<br>    v1.0.0/<br>      system.md<br>      task.md<br>      constraints.md</pre><p>Ayrı dosyalarda tutmak, değişiklikleri not almak ve commit’lerle ilişkilendirmek düşündüğümden daha faydalı oldu. Özellikle birkaç hafta sonra dönüp baktığımda neden bir değişiklik yaptığımı anlayabiliyor olmak ciddi kolaylık sağlıyor.</p><h3>Büyük Resim: Parçalara Ayırmak</h3><p>Bugüne kadar en çok işime yarayan şeylerden biri büyük işleri küçük parçalara ayırmak oldu.</p><p>Örneğin tek bir prompt’un:</p><ul><li>E-postayı okumasını</li><li>Kategorisini belirlemesini</li><li>Bilgileri çıkarmasını</li><li>Cevap üretmesini</li><li>Son formatı hazırlamasını</li></ul><p>beklemek yerine bunları ayrı adımlara bölmek çok daha yönetilebilir geldi.</p><pre>Input<br>   ↓<br>Classifier<br>   ↓<br>Extractor<br>   ↓<br>Responder<br>   ↓<br>Formatter</pre><p>Böyle olduğunda her parçanın tek bir görevi oluyor. Bir sorun çıktığında da nerede olduğunu bulmak çok daha kolay oluyor. Başta biraz fazla karmaşık gibi gelebiliyor. Ama sistem büyümeye başladığında neden gerekli olduğunu daha net görüyorsun.</p><h3>Peki Her Projede Gerekli mi?</h3><p>Açıkçası ben böyle düşünmüyorum.</p><p>Küçük bir şey deniyorsam veya sadece aklımdaki bir fikrin çalışıp çalışmadığını görmek istiyorsam bu kadar yapı kurmuyorum. Çünkü bazen fazla düzen kurmaya çalışmak işin kendisinden daha uzun sürebiliyor.</p><p>Ben hâlâ bazı küçük işlerde tek bir prompt yazıp devam ediyorum. Ama iş biraz büyümeye başlayınca durum değişiyor. Özellikle birkaç hafta sonra tekrar dönülecekse ya da projeye başka insanlar da dahil olacaksa. Bir noktadan sonra “Bu neden böyle yapılmıştı?” sorusu çıkmaya başlıyor. Benim için de ihtiyaç biraz orada ortaya çıktı zaten.</p><h3>Sonuç</h3><p>Geriye dönüp baktığımda yaşadığım problemlerin büyük kısmının model seçiminden kaynaklanmadığını görüyorum. Daha çok sistemi nasıl kurduğumla ilgiliymiş. Hâlâ öğreniyorum ve muhtemelen birkaç ay sonra bugün düşündüğüm bazı şeyleri yine değiştireceğim. Ama artık bir problem yaşadığımda ilk refleksim prompt’u yeniden yazmak olmuyor. Önce akışa bakıyorum. Sonra katmanlara. Sonra hata senaryolarına. Bazen sorun gerçekten prompt’ta olmuyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9e5cc7960997" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/rdc-academy/prompt-engineering-de%C4%9Fil-prompt-architecture-9e5cc7960997">Prompt Engineering Değil, Prompt Architecture</a> was originally published in <a href="https://medium.com/rdc-academy">RDC Academy</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[B2B & B2C: Aynı Ünvan, Bambaşka Oyun Alanı]]></title>
            <link>https://medium.com/@fikriye.kayli/b2b-b2c-ayn%C4%B1-%C3%BCnvan-bamba%C5%9Fka-oyun-alan%C4%B1-b43542ca9686?source=rss-300dcf01415b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b43542ca9686</guid>
            <category><![CDATA[b2c]]></category>
            <category><![CDATA[b2b]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fikriye Kayli]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 14 Aug 2025 16:11:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-14T16:11:44.682Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Günümüzde teknolojiden pazarlamaya kadar pek çok iş alanında sık sık karşımıza çıkan iki temel kavram var: <strong>B2B</strong> ve <strong>B2C</strong>.<br>PM, PO ya da Scrum Master gibi unvanları çoğumuz artık ezbere sayabiliyoruz. Ama işin <em>kime satıldığı</em> kısmı bazen arada kaynayıp gidiyor. Ben de tam bu yüzden, “B2B tam olarak ne, B2C tam olarak ne, kim ne yapıyor?” sorularına kendi öğrendiklerimden bir derleme yapmak istedim. Bu B2B ve B2C kavramlarına ilk kez bir podcast dinlerken rastladım. O gün tam olarak ne olduklarını bilmiyordum, biraz kurcalayınca hem sektörde hem de kendi işimde aslında ne kadar önemli olduğunu fark ettim. Bu yüzden hem kendim için not hem de merak eden başkalarına küçük bir özet bırakmak istedim.</p><h3>B2B Tam Olarak Ne?</h3><p><strong>B2B (Business to Business)</strong> dediğimizde, bir şirketin ürün ya da hizmetini başka bir şirkete satmasından bahsediyoruz. Yani müşteriniz bir son kullanıcı değil; başka bir işletme, başka bir organizasyon.</p><p><strong>B2B’nin Öne Çıkanları:</strong><br> ✅ Müşteri sayısı genelde az olur ama işlem hacmi yüksektir.<br> ✅ Satış döngüsü uzundur; teklif, toplantı, sözleşmeler önemlidir.<br> ✅ Ürün genelde özelleştirme, entegrasyon ve destek hizmeti gerektirir.<br> ✅ İlişkiler uzun vadeye yayılır, bir defalık değil süreklidir.</p><p><strong>B2B’ye Basit Örnekler:</strong></p><ul><li>SAP, Oracle gibi dev kurumsal yazılımlar (Bir kere alınır, yıllarca lisansı uzatılır.)</li><li>Bir fabrikanın başka bir fabrikaya makine satması (En saf hali)</li><li>Bir ajansın bir markaya kurumsal web sitesi tasarlaması.</li></ul><h3>B2C Tam Olarak Ne?</h3><p><strong>B2C (Business to Consumer)</strong> ise ürün ya da hizmetin doğrudan son kullanıcıya, yani bireylere ulaşmasıdır. Hedef kitle bireydir. Satış hızlıdır, iletişim daha direkt akar.</p><p><strong>B2C’nin Öne Çıkanları:</strong><br> ✅ Müşteri kitlesi geniştir, hacim yüksektir.<br> ✅ Satış döngüsü kısa, aksiyon hızlıdır.<br> ✅ Pazarlama ve kullanıcı deneyimi (UX) kritik rol oynar.<br> ✅ Amaç, kullanıcıyı etkileyip tekrar geri getirebilmektir.</p><p><strong>B2C’ye Basit Örnekler:</strong></p><ul><li>Netflix, Spotify gibi dijital içerik platformları</li><li>Yemeksepeti, Getir gibi sipariş uygulamaları</li><li>Trendyol, Amazon gibi e-ticaret siteleri.</li></ul><h3>Peki Kim Ne Yapar?</h3><h4>B2B’de Ekip Rolleri</h4><ul><li><strong>Product Manager (PM):</strong> Müşteri şirketlerle masaya oturur, ihtiyaçları toplar, ürünü uyumlu hale getirir.</li><li><strong>Product Owner (PO):</strong> Talepleri önceliklendirir, backlog’u düzenler, yazılım ekibini yönlendirir.</li><li><strong>Scrum Master:</strong> Takımın süreci doğru yürütmesini sağlar, engelleri kaldırır.</li></ul><h4>B2C’de Ekip Rolleri</h4><ul><li><strong>Product Manager:</strong> Pazarı araştırır, kullanıcı verilerini okur, yeni özellikler planlar.</li><li><strong>Product Owner:</strong> Kullanıcı hikayeleri yazar, geliştirme sürecini koordine eder.</li><li><strong>Scrum Master:</strong> Takımın düzenli, engellerden arınmış şekilde ilerlemesini sağlar.</li></ul><h3>Bonus: Hibrit Model — B2B2C</h3><p>Son dönemde bir de <strong>B2B2C</strong> modeli sık duyuluyor.<br> Burada önce bir şirkete ürün/hizmet satılır, sonra o şirket son kullanıcıya ulaşır.<br> Mesela <strong>Yemeksepeti Market</strong> tam bu sistemdir: Marketler B2B müşteridir, ama market ürününü eve sipariş veren kişi için B2C’ye dönüşür. Tek zincirde iki dünya.</p><h3>Özetle</h3><p>Bir ürünün kime hitap ettiği, ekiplerin nasıl çalışacağını baştan aşağı değiştirir. <strong>B2B</strong> tarafında güçlü satış, müşteri desteği, entegrasyon uzun vadeye yayılır. <strong>B2C</strong> tarafında hız, kullanıcı memnuniyeti ve pazarlama ön plandadır. Aynı PM, PO ya da Scrum Master unvanına sahip olabilirsiniz; ama sahada oynadığınız oyun değişirse sorularınız, öncelikleriniz, iş planınız da bambaşka olur.</p><p>Kısacası; bu farkı bilmek sadece pazarlamacıların değil, ürünle ilgilenen herkesin işine yarar. Ünvan aynı kalabilir, ama <strong>oyun planı mutlaka değişir</strong>.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b43542ca9686" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[React Dünyasında Unit Test & Jest]]></title>
            <link>https://medium.com/rdc-academy/react-d%C3%BCnyas%C4%B1nda-unit-test-jest-91ecb909c305?source=rss-300dcf01415b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/91ecb909c305</guid>
            <category><![CDATA[unit-testing]]></category>
            <category><![CDATA[react]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Fikriye Kayli]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Jul 2025 09:03:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-22T10:57:43.282Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gxglcuz5ehPp0FxL0SECtw.jpeg" /></figure><p>Frontend tarafında çalışmaya başladıysanız, bir süre sonra mutlaka <em>unit test</em> lafını duyuyorsunuzdur.</p><p>Ben unit testlerle ilk kez büyük bir projede çalışırken karışılaştım. Başta ne dedikleri bile anlamamıştım. Benden unit test yazmam istenilince biraz içgüdüsel panikle araştırmalara başladım. İşin içine girdikçe mantığını daha iyi kavradım. Hâlâ gözüm korkmuyor değil özellikle büyük, karmaşık komponentlerde ama en azından artık basit yapıları test etmekten çekinmiyorum.</p><p>Benim gibi bu dünyaya yeni adım atan birileri için ne öğrendiysem, ne deneyimlediysem aktarmaya çalıştım :)</p><h3><strong>Peki Jest Nedir ?</strong></h3><p>Jest Facebook’un geliştirdiği ve React projelerinde en sık kullanılan test framework’lerinden biridir.</p><p>Test dediğimiz şey de aslında yazdığımız kodun gerçekten beklendiği gibi çalışıp çalışmadığını kontrol etmek anlamına gelir.</p><p>Bir fonksiyon doğru değer döndürüyor mu, ya da butona tıklanınca doğru fonksiyon mu çağrılıyor? Yani aslında bizim tek tek kontrol etmemiz gereken yerleri test yazarak daha güvenilir bir şekilde denetlememizi sağlar.</p><h3>Jest Nasıl Kurulur?</h3><pre>npm install --save-dev jest</pre><p>Bu arada, eğer create React App kullanıyorsanız jest zaten içinde yüklü olarak gelir.</p><p>Test dosyalarını genelde <strong>Button.test.tsx</strong> ya da <strong>Button.spec.tsx<em> </em></strong>gibi adlandırılıyor.</p><h3>Basit Bir Test Örneği</h3><p>Genelde frontend kodlarının hepsinde olan ufak string fonksiyonu yazalım:</p><pre>// dosyamız name.tsx dosyası olsun <br>export   const formatName = ( name : string ): string = &gt; { <br>  if (!namte) return   &#39;&#39; ; <br>  return name.charAt ( 0 ). toUpperCase () + name.slice ( 1 ). toLowerCase ( ); };</pre><p>Şimdi bunun testini yazalım:</p><pre>// test dosyamızda name.test.tsx ya da name.spec.tsx<br>import { name } from &#39;./name&#39;;<br><br>test(&#39;isim doğru formatlanıyor mu?&#39;, () =&gt; {<br>  expect(formatName(&#39;ali&#39;)).toBe(&#39;Ali&#39;);<br>  expect(formatName(&#39;VELİ&#39;)).toBe(&#39;Veli&#39;);<br>  expect(formatName(&#39;&#39;)).toBe(&#39;&#39;);<br>});</pre><p>Bir test dosyasını çalıştırmak için şu komutu kullanabilirsin:</p><pre>npm run test</pre><p>Bu komut, projedeki tüm test dosyalarını çalıştırır.<br>Sadece belirli bir test dosyasını çalıştırmak istersen, dosya adını da belirtmen gerekir:</p><pre>npm run test name.test.tsx</pre><h4>Peki bu komutu çalıştırınca terminalde ne görürüz ?</h4><p>Bu komutu çalıştırdığında terminal çıktısı genelde şöyle görünür:</p><pre>&gt; my-app@1.0.0 test<br> &gt; jest <br><br>PASS src/name.test.tsx <br>  ✓ isim doğru formatlanıyor mu? (5 ms) <br><br>Test Paketleri: 1 geçti, toplam 1 <br>Testler: 1 geçti, toplam 1 <br>Anlık Görüntüler: toplam 0 <br>Süre: 1,12 s /name.test.tsx/i ile eşleşen <br>tüm test paketleri çalıştırıldı.</pre><p>Bu çıktıda temel olarak:</p><ul><li>Kaç test dosyasının çalıştığı ve geçip geçmediği</li><li>Her bir testin sonucu (PASS / FAIL)</li><li>Test süresi</li><li>Kaç test tanımı yazıldığı gibi bilgiler yer alır.</li></ul><p>Eğer testimiz başarısız olursa (FAIL), Jest bize Expected ve Received değerlerini göstererek hangi satırda ve neden hata aldığımızı da belirtir.</p><h3>Komponent Testleri</h3><p>Fonksiyon testleri biraz daha basit olsa da, esas olay komponent testleridir.<br> Bu noktada @testing-library/react devreye giriyor. Genellikle Jest ile birlikte kullanılıyor.</p><p>Birlikte bir Checkbox örneği yapalım:</p><p><strong>Onay kutusu.tsx</strong></p><pre>import React from &#39;react&#39;;<br><br>type CheckboxProps = {<br>  checked: boolean;<br>  onToggle: () =&gt; void;<br>  label: string;<br>};<br><br>export const Checkbox: React.FC&lt;CheckboxProps&gt; = ({ checked, onToggle, label }) =&gt; {<br>  return (<br>    &lt;label&gt;<br>      &lt;input type=&quot;checkbox&quot; checked={checked} onChange={onToggle} /&gt;<br>      {label}<br>    &lt;/label&gt;<br>  );<br>};</pre><p><strong>Onay kutusu.test.tsx</strong></p><pre> import React from &#39;react&#39;;<br>import { render, screen, fireEvent } from &#39;@testing-library/react&#39;;<br>import { Checkbox } from &#39;./Checkbox&#39;;<br><br>test(&#39;checkbox doğru label ile render ediliyor&#39;, () =&gt; {<br>  render(&lt;Checkbox checked={false} onToggle={() =&gt; {}} label=&quot;Onayla&quot; /&gt;);<br>  expect(screen.getByText(&#39;Onayla&#39;)).toBeInTheDocument();<br>});<br><br>test(&#39;checkbox tıklanınca onToggle çağrılıyor&#39;, () =&gt; {<br>  const handleToggle = jest.fn();<br><br>  render(&lt;Checkbox checked={false} onToggle={handleToggle} label=&quot;Kabul et&quot; /&gt;);<br>  const checkbox = screen.getByRole(&#39;checkbox&#39;);<br><br>  fireEvent.click(checkbox);<br><br>  expect(handleToggle).toHaveBeenCalledTimes(1);<br>});</pre><p>Checkbox komponentinde gördüğümüz gibi iki temel adımı test ettik:</p><ul><li>Doğru render oluyor mu?</li><li>Kullanıcı aksiyonuna (tıklama) doğru tepki veriyor mu?</li></ul><p>Burada jest.fn() ile sahte bir fonksiyon tanımlayıp, butona basılınca çağrılıp çağrılmadığını test ettik. Bir komponent karmaşıklaştıkça test senaryoları da çeşitlenir. Farklı durumlar hata senaryoları, loading state’leri ve API’ den veri gelince ne oluyor gibi durumların hepsi için özel test yazmak gerekir.</p><h3>Neden mi?</h3><ul><li><strong>Hızlıdır:</strong> Testleri paralel olarak çalıştırır, bekletmez.</li><li><strong>Snapshot Test imkanı sunar:</strong> Komponentin render’ını dosya halinde saklar, değişiklik olursa seni uyarır.</li><li><strong>Mock kolaylığı sağlar</strong>: Dış bağımlılıkları kolayca taklit edersin.</li><li><strong>Topluluk desteği büyüktür:</strong> React + Jest ikilisi en popüler ikililerden biri.</li></ul><h3>Son Söz</h3><p>Test yazmak, frontend geliştirme yolculuğunda çoğu zaman göz ardı edilen, ancak uzun vadede projeyi güvence altına alan çok önemli bir alışkanlık. Ben de bu süreci öğrenirken zorlandım. Hâlâ bazı karmaşık komponentleri test ederken çekincelerim olabiliyor. Ancak Jest, React projelerinde gerçekten büyük bir güvence sağlıyor.<br>Özellikle B2B işler yapıyorsanız, bir gün mutlaka kapınızı çalacaktır.</p><p>Bu yazıyla amacım; test dünyasına yeni adım atan geliştiricilere, sade ve örneklerle ilerleyen bir rehber sunmaktı. Umarım ilk adımı atmanı kolaylaştırabilmişimdir.<br>Unutma, küçük testlerle başlamak bile büyük bir ilerlemedir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=91ecb909c305" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/rdc-academy/react-d%C3%BCnyas%C4%B1nda-unit-test-jest-91ecb909c305">React Dünyasında Unit Test &amp; Jest</a> was originally published in <a href="https://medium.com/rdc-academy">RDC Academy</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>