<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Freek Janssen on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Freek Janssen on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@freek_janssen?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*kHq5sWMZ5fUUjeXoWU6TEQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Freek Janssen on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 17:35:48 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@freek_janssen/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Niet meer beter weten]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/niet-meer-beter-weten-8d70063c85bc?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8d70063c85bc</guid>
            <category><![CDATA[math]]></category>
            <category><![CDATA[parenting]]></category>
            <category><![CDATA[wiskunde]]></category>
            <category><![CDATA[ouderschap]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 13 Oct 2018 12:43:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-10-13T12:43:53.334Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hoe we erbij kwamen, dat weet ik niet eens meer. Bij ons aan de keukentafel dook ineens de vraag op:</p><blockquote>Hoeveel vrijdagen de 13en zitten er gemiddeld in een jaar?</blockquote><p>Mijn dochter (groep 6), zoon (brugklas) en ik gingen alle drie op zoek naar de oplossing.</p><p>Eerst maar eens mijn berekening:</p><ul><li>De 13e valt elke maand op één van de 7 dagen van de week</li><li>De kans op een vrijdag de 13e is dus elke maand 1/7</li><li>Als je 12 maanden hebt, dan heb je gemiddeld 12 x 1/7 kans op een vrijdag de 13e dat jaar.</li><li>Het gemiddeld aantal vrijdag de 13en per jaar is dus 12/7 = 1,714</li></ul><p>Ondertussen was mijn dochter driftig aan het rekenen:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NTTiAvh_6K4JrHmCm22Qog.jpeg" /></figure><p>Ze tekende uit van een willekeurig jaar (beginnend op een maandag) hoe veel vrijdag de 13en er zullen zijn. Leuk bedacht, maar niet waterdicht natuurlijk.</p><p>Terwijl zij nog aan het rekenen was, fluisterde mijn zoon in mijn oor: ‘Vrijdag de 13e komt gemiddeld eens in de 210 dagen voor.’ Ik fronste. Hoezo dan? ‘Zeven dagen in de week keer dertig dagen in de maand.’</p><p>Dat leek een beetje te eenvoudig gedacht. Maar toen gingen we aan het rekenen. Wat blijkt: als je niet uitgaat van 30 dagen in de maand, maar van het gemiddelde aantal dagen in de maand van 30,167 (365/12), dan kom je op precies hetzelfde aantal uit van mijn berekening.</p><ul><li>Het komt gemiddeld eens in de 30,167 * 7 = 212,917 dagen voor dat het vrijdag de 13e is</li><li>In mijn berekening: gemiddeld 1,714 vrijdagen de 13e per jaar, 365 / 1,714 = 212,917 dagen</li></ul><p>Door het probleem op een andere manier te benaderen, kwam hij dus op hetzelfde uit.</p><p>En die methode van mijn dochter? “Dit moet je dan doen voor alle dagen in de week”, zei ze toen ze klaar was. En verrek, dat kan natuurlijk ook: jaren kunnen beginnen op een maandag, dinsdag, enzovoorts: als je van alle soorten jaren weet hoeveel vrijdag de 13en ze hebben en dat aantal weer deelt door zeven, dan kom je er ook.</p><p>Los van dat dit wiskundig wel geinig is, leerde het me vooral (a) dat iedereen zo op zijn eigen manier op antwoorden komt en (b) dat het niet meer vanzelfsprekend is dat ik dit soort dingen beter weet dat mijn kinderen.</p><p>Wel een dingetje, hoor…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8d70063c85bc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Het ene woord waar alles bij Obama om draaide (maar wat niet werd uitgesproken)]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/het-ene-woord-waar-alles-bij-obama-om-draaide-maar-wat-niet-werd-uitgesproken-9d138a1581b5?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9d138a1581b5</guid>
            <category><![CDATA[seminar]]></category>
            <category><![CDATA[obama]]></category>
            <category><![CDATA[leadership]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Oct 2018 08:16:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-10-04T09:04:24.761Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Hoe was Obama?</em></p><p>Net als de 2.999 andere bezoekers van het seminar <a href="https://www.denkproducties.nl/seminars/forward-thinking-leadership">Forward Thinking Leadership</a> heb ik die vraag de afgelopen dagen vaak beantwoord. Het korte antwoord: het was anders dan ik verwacht had.</p><p>Verrassing 1: als je naar een congres gaat met als hoofdgast president Obama, dan ga je ervanuit dat de rest één lang voorprogramma is. Dat was niet zo.</p><p>Verrassing 2: de <em>vibe</em> die ik aan de dag heb overgehouden. Vooraf verwachtte ik dat twee gevoelens om voorrang zouden strijden: nostalgie (omdat Obama geen president meer is) en trots (omdat het mijn broer Hans maar mooi gelukt was om die gast naar Nederland te halen).</p><p>Een ander gevoel bleef hangen. Dat had alles te maken met de rode draad die door het programma heen liep. Die boodschap viel samen te vatten in één woord.</p><p>En laat nou dat ene woord de hele dag niet zijn uitgesproken.</p><h4>Steven de Grijze</h4><p>De wereld verandert hard. Daarom moeten we anders gaan denken én onze stijl van leidinggeven aanpassen. Voilà, de rationale achter het thema van de dag dat ook praktisch was opgeknipt in die drie delen: forward, thinking, en dan leadership (met Obama als kers op de Leadershiptaart).</p><p>Als je je afvraagt waar de wereld naar toe gaat, dan kun je geen betere spreker uitnodigen dan Steven van Belleghem. Zijn opening liet het publiek een beetje beduusd achter. En dat is best knap als je spreekt voor 3.000 mensen die al vaak hebben gehoord dat de veranderingen nu écht heel snel gaan en dat je écht actie moet ondernemen om je aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*tXMdJIqWFf_Sr0rOZHnlZg.jpeg" /><figcaption>Steven van Belleghem</figcaption></figure><p>Steven van Belleghem staat tot trendwatchers als Gandalf de Grijze staat tot hobbits. Want laten we eerlijk zijn; de meeste trendwatchers komen niet veel verder dan een beetje keuvelen, oftewel het herkauwen van video’s die ze hebben gezien of artikelen die ze hebben gelezen. Ze zijn filters en doorgeefluiken die het toevallig leuk kunnen vertellen. Steven van Belleghem kan ook leuk praten, maar je voelt aan alles dat hij zelf de wijsheid in huis heeft om die nieuwe wereld te doorgronden. Hij snapt het en kan daarom als geen ander de urgentie overbrengen op het publiek.</p><p>En dat is niet altijd een pretty picture. Of het nu gaat om de almacht van <em>big tech</em> (Facebook, Google, Amazon) of de snelheid waarmee China technologie omarmt; werkelijk niemand in het publiek leunde nog achterover.</p><p>De kernboodschap van Steven is dezelfde die hij al jaren predikt (en dat pleit voor hem): denk vanuit je klant, wat je ook doet. Want dat is je business. Probeer zijn of haar leven beter en makkelijker te maken en denk daarna dan pas na over welke producten of diensten daarbij horen.</p><h4>Awkward momentje met robot</h4><p>Een logische volgende stap in het programma was om de disruptors van vandaag aan het woord te laten: de mensen achter Booking.com (Gillian Tans), Picnic (Joris Beckers), Blendle (Alexander Klöpping) en Bunq (Ali Niknam). “Als ik tien jaar geleden sprekers uit de uitgeverswereld en het bankwezen had aangekondigd, hadden ze er anders uitgezien”, grapte host Jim Stolze over de outfits van Klöpping en Niknam (jeans en sneakers).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_tcSZZ8YUzik_ArclCBIPg.jpeg" /><figcaption>Vier Nederlandse disruptors, aan de tand gevoeld door Jim Stolze</figcaption></figure><p>Het waren echter niet de ondernemerslessen van de vier CEO’s die het meeste tot de verbeelding spraken in dit blokje. Wat vooral bleef hangen was de kennismaking met Sophia, ‘de meest geavanceerde en menselijke robot ter wereld’. Alle gasten mochten Sophia een vraag stellen en het werd behoorlijk ongemakkelijk. Eigenlijk wisten de vragenstellers zich geen raad met de robot. De ene (Jim Stolze) zocht zijn toevlucht in sarcasme (‘hoezo vraag je aan mij om iets op te zoeken op Google, jij bent toch de robot?’), de ander (Klöpping) gaf toe dat hij een beetje bang was.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*stX35S6pDvIKImmbTvyj-w.jpeg" /><figcaption>Alexander Klöpping gaf toe dat hij een beetje bang was voor robot Sophia</figcaption></figure><p>Of Sophia dacht dat robots onze banen in gaan nemen?</p><p><em>People don’t take jobs, people assign them to other people.</em></p><p>Robots zijn hier alleen maar om te dienen en niet om <em>organic life form </em>te vervangen, aldus Sophia. En in dat antwoord hoorden de vijf organische levensvormen op het podium, net als het publiek, misschien net wat te duidelijk de positieve PR-boodschap van de ontwerper van Sophia.</p><p><em>Awkward</em>.</p><h4>Thinking met natte oogjes</h4><p>In evenementenland heet de sessie vlak na de lunch de <em>graveyard shift. </em>Het publiek zit dan namelijk uit te buiken van een lekker broodje en dan kom jij daar aankakken met je Powerpoint-presentatie.</p><p>Een spreker als Dan Shapiro programmeren op dat moment bleek een gouden greep. De onderhandelingsexpert heeft het charisma van Steve Jobs en de aanstekelijke energie van Steve Ballmer: geen woord van zijn verhaal is langs me heen gegaan.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PDvPiSAFKbi3kSSbsIdOGg.jpeg" /><figcaption>Dan Shapiro: het charisma van Steve Jobs en de energie van Steve Ballmer</figcaption></figure><p>Zo goed als hij het kon vertellen, zo simpel was zijn boodschap. Als je wilt onderhandelen, ga dan niet tegen je tegenstander in. Op het moment dat je iets presenteert als een overeenkomst waarin de ene wint en de ander verliest, dan verlies je allebei.</p><p><em>It’s not me versus you. It’s us versus the problem.</em></p><p>Probeer daarom eerst te begrijpen wat een ander beweegt en laat zien dat je die de ander begrijpt. Dan zul je veel meer gedaan krijgen.</p><p><em>I won’t appreciate you until you appreciate me.</em></p><p>Als je het zo neerschrijft dan lijkt het een open deur van jewelste, maar <em>damn</em>, wat kwam het over.</p><p>Het werd pas echt emotioneel tijdens de presentaties van Maggie MacDonnell, lerares van het jaar (wereldwijd) en ballerina Michaela DePrince. Als we het toch hebben over dingen die tien jaar geleden ondenkbaar waren op een management-seminar; wat dacht je van een onderwijzeres die kinderen in een achterstandsgebied behoedt van een leven als drugsdealer (of zelfmoord) door hen een positieve leeromgeving te bieden? Of van een meisje dat in de grootst denkbare ellende is opgegroeid (een door burgeroorlog verscheurd Sierra Leone) en het <em>against all odds</em> schopt tot wereldberoemde ballerina?</p><p>Elke omschrijving doet hun verhaal geen recht. De halve zaal zat met natte ogen te luisteren.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iEfSP_ckVyXlHOZx-Atkjg.jpeg" /><figcaption>Lerares van het jaar Maggie MacDonnell</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KunEDFFosKwfzLzCkly3YQ.jpeg" /><figcaption>Ballerina Michaela DePrince</figcaption></figure><h4>Vraag als leider wat jij beter kunt doen</h4><p>Na een kort verhaal van Bas van der Veldt, CEO van sponsor AFAS, leerde Marshall Goldsmith de zaal een belangrijke les: als er iets is wat je als leider kunt doen om succesvol te zijn, dan is het wel de mensen in je team te vragen hoe je het beter kunt doen. Zij hebben daar echt wel een idee over. En doe dat vooral regelmatig. Van alle CEO’s die Goldsmith heeft begeleid — en dat waren er nogal wat — zagen vooral degenen die stelselmatig om feedback vroegen van hun eigen personeel een verbetering in hun prestaties.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mGbzYFf1BO7gNaMEJC62rg.jpeg" /><figcaption>Marshall Goldsmith</figcaption></figure><p>Dat was overigens ook niet onbelangrijk voor Goldsmith, die zichzelf uit laat betalen naar prestatie. Geen verbetering betekent dus ook geen vergoeding. Lachend (dat deed hij veelvuldig) voegde hij daaraan toe: “Ik heb een kaartje voor mezelf gemaakt waarin ik het verband probeer aan te tonen tussen de tijd die ik met een CEO heb doorgebracht en de verbetering in prestaties. Wat blijkt: hoe langer het coachingstraject duurt, des te minder de verbetering. De beste resultaten heb ik geboekt bij de CEO’s die ik maar een paar uur heb geholpen.”</p><p>Waarna hij weer eens aanstekelijk in lachen uitbarstte. Als er een Nobelprijs was voor zelfrelativering, dan had Goldsmith er eentje verdiend.</p><h4><strong>Obama zelf</strong></h4><p>IJzersterk dus, dat programma in aanloop naar Obama toe. Alsof je U2 als hoofdact hebt en in de aanloop ook Pearl Jam, Coldplay, Daft Punk en Beyonce programmeert.</p><p>En toch, die spanning. Die werd nergens voelbaarder dan toen Goldsmith als een verward mannetje de verkeerde kant van het podium af wilde lopen. “Hooo”, nam Jim Stolze hem bij de arm. Andere uitgang, <em>please</em>.</p><p>Op kwam Ben Tiggelaar, de man die de eer had om hem te interviewen. Ja hij had zich heel erg goed voorbereid en ja, natuurlijk was hij nerveus geweest. Maar vreemd genoeg wist juist Obama hem in de coulissen te kalmeren. Het is gewoon eigenlijk een hele relaxte vent, die je het gevoel geeft dat alles goed komt.</p><p>En verrek, dat deed hij. Niet alleen bij de interviewer, maar bij de hele zaal. Want natuurlijk wilden we horen wat zijn tips zijn voor managers, maar hé, waren we niet vooral benieuwd of hij dacht dat het goed zou komen met Amerika (en de rest van de wereld) ondanks Trump?</p><p>Dat T-woord is niet gevallen. Maar wel impliciet, in wat de beste vraag van Tiggelaar was.</p><p><em>“In de biografie van Ben Rhodes heeft hij het over een gesprek dat jullie hadden over de huidige politieke situatie in de VS. Hij schrijft dat u zou hebben gezegd dat uw presidentschap misschien wel wat te vroeg kwam. En dat het misschien wel een tegenreactie heeft uitgelokt. Wat bedoelde u daarmee?”</em></p><p>Ja, misschien kwam het allemaal wel wat te vroeg, gaf Obama toe. Als je in het jaar 2000 aan mensen had gevraagd wanneer de VS klaar zouden zijn voor de eerste zwarte president, dan hadden ze waarschijnlijk gezegd ‘ergens rond 2020 of 2030’. Het werd 2009. En dan voerde hij ook nog eens het homohuwelijk in, Obamacare en maakte hij het mogelijk dat homo’s in het leger mogen dienen. “Dat kwam voor sommige mensen misschien wat snel. Zo gaat dat met alle veranderingen: <em>you take two steps forward and one step back</em>.”</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K0BZLSxfakvFrKJp6NDlUQ.jpeg" /><figcaption>Obama wordt geïnterviewd door Ben Tiggelaar</figcaption></figure><p>Maar wat bleef hangen is hoop. Want als je met een helikopterblik naar de (huidige) geschiedenis kijkt, dan kun je niet anders concluderen dan dat het langzaam maar zeker de goede kant op gaat. Met de welvaart, maar ook met de participatie en acceptatie van minderheden en dus met de gelijke kansen. Je kunt niet verwachten dat dit van vandaag op morgen verandert. We zijn hier al mee bezig sinds eind 18e eeuw: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Het gaat allemaal nog steeds de goede kant op, maar af en toe zitten er ook kronkels in die lijn. Op dit moment zijn er sterke conservatieve krachten op de wereld die sterk leiderschap propageren. Zij benadrukken de identiteit van bevolkingsgroepen en landen en sluiten anderen uit. Het is niet onwaarschijnlijk dat dit een tegengeluid is op een progressiever geluid dat sinds de jaren negentig heeft geklonken.</p><p><em>Two steps forward, one step back.</em></p><p>Hoop. We komen er wel.</p><p>Obama was de kers op de taart van de boodschap die gaandeweg de dag subliem in de hoofden van bezoekers was geprent: zet de mens centraal. Het gaat uiteindelijk nog steeds om echte mensen: als klant, als leider, als ondergeschikte, als onderhandelingspartner, als leerling en als burger.</p><p>Nu we op de grens staan van een tijdperk waarin technologie alles bepaalt, is menselijk leiderschap belangrijker dan ooit.</p><h4>Hoogmis van humanisme</h4><p>Eigenlijk was Forward Thinking Leadership een hoogmis van humanisme. Alle sprekers hadden gemeen dat ze de menselijke maat propageerden. Humanisme zet de mens centraal in alles en daar ging het over. Alleen werd het woord de hele dag niet genoemd, want het is niet bepaald een hippe term (die hooguit een associatie oproept met het Humanistisch Verbond). Dat wil niet zeggen dat de grondbeginselen ervan niet terugkwamen in alle verhalen.</p><p>De overheersende emotie van de dag was dus niet nostalgie, maar hoop. En dat het mijn broer was die met Denk Producties deze boodschap op zo’n prachtige manier meegaf aan 3.000 mensen in de zaal, dat maakte me natuurlijk ook trots. Als je de kans hebt om een zaadje te planten in de hoofden van 3.000 mensen die echt wel wat te zeggen hebben in het Nederlandse bedrijfsleven en je kiest voor deze boodschap, dan heb je iets moois gedaan.</p><p>Foto’s: Dan Taylor en Ferdy Damman (<a href="https://www.flickr.com/photos/denkproducties/albums/72157701713225454/">bron: Denk Producties</a>)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9d138a1581b5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Konijnenei]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/konijnenei-f6a2b322f9d9?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f6a2b322f9d9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 30 Mar 2018 10:27:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-30T10:27:41.381Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Het is niet bij iedereen bekend, maar sommige konijnen kunnen eieren leggen. Deze eieren zijn klein van stuk en hebben bruine vlekjes.</p><p>Je vindt ze met name in de periode eind maart, begin april. Ze zijn erg zeldzaam, dus zorg er goed voor!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*pjHJvEU6nYctFfJ-HNtiIQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f6a2b322f9d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Vele Hemels Boven De Zevende: net als je denkt dat het niet tragischer kan…]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/vele-hemels-boven-de-zevende-net-als-je-denkt-dat-het-niet-tragischer-kan-7d5b45549c4a?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7d5b45549c4a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Jan 2018 17:30:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-05T17:30:50.405Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Gisteravond zag ik Vele Hemels Boven De Zevende en daar wil ik iets over kwijt.</p><p>Voor wie het niet kent: ‘Vele Hemels…’ is de verfilming van een boek van Griet op de Beeck. Het boek was erg goed, de film ook.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/560/1*CvKIPJ_x2Iff4BGfDAEXOQ.jpeg" /><figcaption>Griet op de Beeck</figcaption></figure><p>Wat Griet op de Beeck beter kan dan welke andere schrijver die ik ooit heb gelezen, is zich inleven in anderen. Het boek beschrijft het leven van een familie die niet functioneert. Elk hoofdstuk wordt beschreven vanuit een andere personage: de hooggevoelige en te lieve Eva, haar zwaar ongelukkige vader (tevens alcoholist), haar nichtje Lou die eigenlijk net als Eva is, haar zus Elsie die een affaire heeft met een kunstenaar en ga zo maar door.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FmAt5vjTXL4Q%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DmAt5vjTXL4Q&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FmAt5vjTXL4Q%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4e9fd1c98222985b79042ecba4390fb8/href">https://medium.com/media/4e9fd1c98222985b79042ecba4390fb8/href</a></iframe><p>Ik hou van verhalen die me iets willen vertellen. Noem het literatuur, maar een boek of film moet meer doen dan alleen vermaken, het is het mooiste als de verteller er ook daadwerkelijk iets mee wil vertellen. De boodschap van Vele Hemels Boven De Zevende is duidelijk: je moet je niet altijd neerleggen bij wat je hebt. Tevredenheid is een mooi ding, maar ook een <em>bitch</em>. Het kan er ook voor zorgen dat je je neerlegt bij een slecht huwelijk, bij een moeder die je geestelijk mishandelt of bij een rol in het leven waarin je het anderen altijd maar naar de zin probeert te maken.</p><p>Dat thema komt in de film (en in het boek) vrij letterlijk terug. Het meest schrijnende is de scene waarin kleindochter Lou aan haar opa vraagt waarom hij eigenlijk bij oma is gebleven. Oma heeft altijd haar mening klaar over iedereen, voelt zich altijd tekort gedaan, is altijd het slachtoffer. Zozeer zelfs, dat ze in de film bijna een karikatuur wordt. Bij ons in de zaal begonnen ze af en toe te lachen als oma weer uitviel, maar het is natuurlijk ontzettend tragisch. Dit soort mensen bestaat echt en ze ruïneren echt levens zoals die van dochter Eva (‘een paar kilootjes eraf, dat zou al genoeg zijn). Maar goed, wijze Lou van 12 vraagt dus aan opa waarom hij bij oma blijft. Zijn antwoord: soms is het beter om bij een mens te zijn zoals oma, dan om alleen te zijn.</p><h3>Uitvergroting van de menselijke tragiek</h3><p>Die tragiek, die in- en in-trieste levens van de hoofdpersonen in de film, ik had het af en toe gewoon niet meer. Vele Hemels Boven De Zevende is zo’n uitvergroting van de menselijke tragiek, dat je af toe de neiging hebt om te vragen of het wat minder kan. Of er misschien ergens een lichtpuntje mag zijn om te ontsnappen. Net als je denkt dat er zo’n lichtpuntje komt (de foto van de vogeltjes die Lou stuurt aan Eva), dan heeft het toch een tragisch effect (Eva die zich realiseert dat ze nooit zo’n liefde zal kennen en besluit uit het leven te stappen).</p><p>Dat vermogen van Griet op de Beeck om zich in te leven in andere mensen, dat ze in haar boek laat zien, dat doet je als lezer vermoeden dat ze zich het meest identificeert met Eva in het verhaal. Ze wil het altijd iedereen maar naar de zin maken, cijfert zichzelf volledig weg.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/1*LiHwgh5yt9spIhEmSOyt9g.jpeg" /></figure><p>En dan is er die ene scene, die ergens doet denken aan dat familiediner uit <a href="https://www.youtube.com/watch?v=SLFZ8Favt0M">Festen</a>. Tijdens een familiebijeenkomst, na de zoveelste rotopmerking van oma, neemt Eva’s rebelsere zus Elsie het voor haar op, gooit de knuppel in het hoenderhok (heb je niet in de gaten wat je Eva aan doet, moeder?), maar Eva wil alles wegwuiven. Net als de rest van de familie, trouwens, alleen Elsie wil eindelijk eens bespreekbaar maken waar het de familie al jarenlang omheen draait. Maar de rest legt zich blijkbaar neer bij het ongelukkige leven dat ze hebben, want ze kunnen niet anders. Ze zitten vast in patronen waar ze niet meer uitkomen (het alcoholisme van opa, het narcisme van oma, het vluchtgedrag van de man van Elsie, het weglachen van Eva).</p><p>Niet zo vreemd dus dat je je als kijker eenvoudig kunt identificeren met de lieve, kwetsbare Eva. Haar moeder, en tegelijkertijd haar tegenpool, is zo’n draak van een karakter dat het eenvoudig is om haar te haten, of op zijn minst om haar gedrag te lachen (die reactie riep ze dus ook op in de zaal).</p><p>Maar net op het moment in de film dat je amper meer bijkomt van alle tragedies die zich opstapelen, ontvouwt zich het meest trieste deel van het verhaal. Voor mij althans: tijdens één scène, heel even, voel je als kijker compassie met de moeder van Eva. Dat is het moment dat ze voor de zoveelste keer in een geparkeerde auto een tirade afsteekt naast haar man. Al duizend keer heeft hij het geërgerd aangehoord en is hij blijven zitten, blijven luisteren. Maar nu niet: hun dochter Eva heeft net zelfmoord gepleegd en vader kan het niet uitstaan dat zij zelfs dat moment aangrijpt om zichzelf te beklagen over het feit dat straks het hele huis vol zit met visite.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*XckFpSWxcffgdHce26VGTQ.jpeg" /></figure><p>Hij opent de deur van de oude Mercedes, vlucht weg en laat haar alleen achter. En dan begint de moeder van Eva, aan wie je de hele film zo gemakkelijk een hekel aan hebt gehad, keihard te huilen. In die huil hoor je wat misschien wel de grootste tragiek is van het hele verhaal: ook zij kan niet anders dan zijn wie ze is. Eigenlijk is het enige wat ze echt wil liefde ontvangen en belangrijk zijn. Maar omdat ze het op die manier uit zoals ze dat nu eenmaal doet, jaagt ze haar hele familie tegen zich in het harnas. Ze heeft nooit geleerd om liefde te geven en zal dat ook nooit meer leren en daarom zal ze ook nooit meer echt liefde krijgen.</p><p>Net op het moment dat je als kijker hoopt dat het nu het toppunt van tragiek hebt gehad, komt er dat moment van compassie met de grote heks van het verhaal.</p><p>Griet op de Beeck heeft niets of niemand gespaard in dit verhaal. En de kijker al zeker niet.</p><p>Is er dan geen een lichtpuntje? Misschien toch wel: wat we hier uit zouden kunnen meenemen, is dat zelfs de akeligste mensen hun eigen <em>secret hell</em> hebben en op een bepaalde manier ons medelijden verdienen.</p><p><em>De soundtrack van de film wordt verzorgd door Spinvis. Kom Terug zal na het kijken van de film altijd een andere lading houden.</em></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F9C4UbGbQYyc%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D9C4UbGbQYyc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F9C4UbGbQYyc%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/a1e2ee9eba7f505d3c9ffec1e8712ede/href">https://medium.com/media/a1e2ee9eba7f505d3c9ffec1e8712ede/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7d5b45549c4a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[We zijn er. En nu?]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/de-toekomst-van-het-menselijke-project-heeft-een-verdomd-goed-verhaal-nodig-3147a227e33c?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3147a227e33c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 24 Dec 2016 19:51:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-27T20:40:19.339Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*WVr6a-RPpTbFe0MhgfoM3A.jpeg" /></figure><p>Wat me mateloos fascineert, is hoe mensen er miljoenen jaren over hebben gedaan om uit de bossen en de steppen te komen, vervolgens gingen settelen, maatschappijen vormden en 10.000 jaar geleden plots begonnen aan een technologische ontwikkeling die steeds sneller en sneller ging, tot op de dag van vandaag.</p><p>We staan niet aan het eind van deze ontwikkeling, en ook niet aan het begin. Ik kan vaak niet anders dan daarnaar kijken met een uitzoomfunctie. Wat de volgende versie van de iPhone is, dat boeit niet zo, dat is een onbelangrijk detail. Interessanter is wat het betekent dat we alle informatie en muziek ter wereld in onze broekzak hebben, dat we met iedereen ter wereld verbonden zijn met zo’n apparaat terwijl mijn grootouders in hun jeugd niet eens een telefoon hadden.</p><p>Als je uitzoomt, zie je dat we gisteren leefden we nog in de bossen, een uur geleden de natiestaat uitvonden, vijf minuten geleden elektriciteit, computers met internet zijn er pas een minuut of twee. Wat er de komende vijf minuten gebeurt, weet niemand.</p><blockquote>We zitten middenin een beslissende fase van het Grote Menselijke Project het is totaal onvoorspelbaar waar het op uitdraait.</blockquote><p>De digitale revolutie kan zoveel verschillende kanten uitgaan dat er geen pijl op te trekken is. Extrapoleren helpt ook niet echt; we kunnen nu simpelweg nog niet bevatten welke aspecten van ons leven worden gedigitaliseerd en hoe. De opmars van social media hadden immers ook weinig experts aan zien komen.</p><p>We weten vooral niet waar we heen gaan, omdat we ook niet weten waar we heen willen. Er is geen wereldwijd geaccepteerd doel waar we nu eigenlijk naar toe werken.</p><p>Grof gezien kun je in de moderne geschiedenis drie levensdoelen onderscheiden:</p><ol><li>Leven volgens religieuze regels met als doel om in de hemel te komen — langzaam maar zeker op de achtergrond geraakt de afgelopen eeuw</li><li>De wereld en het leven begrijpen — dit is steeds belangrijker geworden sinds de renaissance</li><li>Bestaanszekerheid en levenscomfort verkrijgen — al bovenaan ons prioriteitenlijstje sinds de prehistorie</li></ol><h4>De grootste prestatie van de twintigste eeuw</h4><p>Het paradoxale daaraan is dat, als je uitzoomt, de twintigste eeuw het tijdperk was waarin we missie drie in een deel van de wereld hebben volbracht. Daarmee is misschien wel de grootste prestatie in de geschiedenis van de mensheid neergezet, namelijk gegarandeerde welvaart en vrede voor complete samenlevingen gedurende een langere periode. Welvaart en vrede; zeker kunnen zijn van een dak boven je hoofd, eten, veiligheid en zelfs vrije tijd, vermaak en zelfontplooiing; we hebben er duizenden jaren aan gewerkt.</p><p>Het is er. We hebben het gehaald.</p><p>We staan er niet meer zo bij stil hoe bijzonder dat is, omdat we niet anders meer weten. Nog een reden waarom we ons hier nauwelijks van bewust zijn, is dat het een geleidelijke ontwikkeling is geweest zonder een duidelijk aanwijsbaar doorbraakmoment. Andere grote mijlpalen van de twintigste eeuw waren meer afgebakend; de ontdekking van DNA als de code van al het leven, de eerste stap op de maan, het wijdverspreide gebruik van computers met internet.</p><p>Er is echter geen moment geweest waarop we konden zeggen ‘nu hebben we het welvaartsprobleem opgelost’.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rvqD2_KudxzegN6QWmnBFQ.jpeg" /></figure><p>Dat maakt het niet minder indrukwekkend. Onze voorouders hebben generatie op generatie geploeterd voor een bestaansminimum. In een deel van de wereld krijgen we dat nu in de schoot geworpen. Dat heeft niet bepaald geleid tot een jubelstemming — in tegendeel. We worden als mensheid blijkbaar niet gelukkiger van welvaartsgarantie. Ondanks dat we meer dan genoeg te eten hebben, grotere huizen dan we nodig hebben, op vakantie kunnen en alle informatie van de wereld tot onze beschikking hebben in onze broekzak, zijn we nauwelijks gelukkig of tevreden. Eerder gestrest en gefrustreerd.</p><p>Volgens sociologen heeft dat wellicht juist te maken met het ontbreken van een zinvol doel in het leven; we doen vaak werk dat misschien niet heel veel bijdraagt aan een betere wereld, maar worden daar toch voor betaald. <a href="https://decorrespondent.nl/1949/waarom-vuilnismannen-meer-verdienen-dan-bankiers/74929305-f905ef8a">De beroepen die wel essentieel zijn voor onze welvaart, veiligheid en comfort, worden juist slecht betaald (productie, zorg, schoonmaak)</a>.</p><blockquote>De wereld is af en we hebben niet echt meer iets om voor te vechten.</blockquote><p>Het doel is behaald en er is geen nieuw doel, behalve nog meer van hetzelfde krijgen — en daar lijken we ook niet echt voldoening uit te halen.</p><p>Maar natuurlijk zijn we er ook nog lang niet. Een groot deel van de wereldbevolking leeft nog in armoede en/of oorlog. Met ons consumptiegedrag (met name wat betreft fossiele grondstoffen) zijn we bezig de aarde langzaam maar zeker te slopen.</p><h4>De oplossing?</h4><p>Als we uitzoomen op het Grote Menselijke Project en kijken naar de tijd waarin we nu leven, dan ligt de oplossing voor de hand. Onze volgende missie zou duurzaamheid moeten zijn, zowel op sociaal als ecologisch vlak. Met andere woorden: welvaart voor iedereen, terwijl we de aarde in stand houden zoals ze is. Technologisch gezien ligt dat binnen handbereik. Als de ontwikkeling van duurzame technologie zo doorgaat, dan kunnen we gemakkelijk genezen van onze verslaving van fossiele brandstoffen. Door de robotisering van productie en dienstverlening is het goed mogelijk om het welvaartsniveau in rijke landen op peil te houden, terwijl arme landen het geleidelijk steeds beter krijgen, totdat ze op hetzelfde niveau zitten.</p><p>Het lijkt een naïeve utopie, maar het is op zijn minst de moeite waard om de optie serieus te bestuderen. Met de kennis en kunde van de 21ste eeuw moet het te doen zijn, <a href="http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/367395">zoals Jan Terlouw betoogde</a>. De grootste drempel is de bereidwilligheid van de rijken om te investeren in de aarde en de Derde Wereld, in plaats van in (nog meer) eigen rijkdom. Ook is de huidige politieke en economische structuur van de wereld er totaal niet op ingericht; die stimuleert nationalistisch egoïsme, het najagen van het belang van de ene geografische groep ten koste van de andere.</p><p>Als we dit als stip op de horizon willen zetten, dan moet iedereen meewerken. Nu is het formuleren en halen van klimaatdoelen al vrijwel onmogelijk omdat overheden in eigenbelang handelen en zich zo proberen te onttrekken aan een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Wat we nodig zouden hebben, is een sterk gecentraliseerde globale politieke en economische structuur, waarin overheden en bedrijven samen optrekken om hetzelfde doel te realiseren. Ook zal deze <em>taskforce</em> zo min mogelijk vrijblijvend moeten zijn; we doen allemaal samen mee, er is geen onttrekken mogelijk.</p><p>Lijkt het erop dat dit gaat lukken? Niet echt, zeker niet op dit moment. Wie toegeeft te streven naar een duurzame wereld wordt meewarig aangekeken. Duurzaamheid heeft de tijdsgeest tegen. Er is geen ander verhaal dan ‘we moeten nu veranderen of we gaan naar de klote’.</p><p>Hoe krijgen we de neuzen dezelfde kant op? Internationale samenwerkingsverbanden als de Europese Unie brokkelen af, in plaats van dat ze sterker worden. Op nationaal niveau is er overal in de Westerse wereld een roep om meer zelfbeschikking, juist niet om globalisering. Begrijpelijk, omdat globalisering geen oplossing heeft gebracht voor wereldwijde problemen als armoede en milieuvervuiling, maar er juist aan heeft bijgedragen.</p><p>Is een verlicht despoot de oplossing, een alleenheerser of oligarchie die ons dwingt om de schouders eronder te zetten? De ervaring uit het verleden heeft geleerd dat alleenheersers en duurzaamheid niet samengaan. Dictaturen kunnen zichzelf niet in stand houden zonder steeds verder gaande onderdrukking en de opvolging is altijd een groot probleem.</p><p>Hoe onwaarschijnlijk ook, de enige manier waarop de mensheid deze missie kan volbrengen is door een bewustwording en mentaliteitsverandering. Als de bevolking overal ter wereld van haar leiders eist dat ze samen aan deze oplossing werken, dan zullen ze dat doen. Echter, onze overlevingsinstincten zijn daar nog niet klaar voor; we staan nog altijd in de modus waarin we meer bezit nastreven, omdat ons dat door de jaren heen nu eenmaal ver heeft gebracht.</p><p>De geschiedenis heeft verschillende keren laten zien dat het mogelijk is om meerdere volkeren in relatief korte tijd een mentaliteitsverandering te laten ondergaan; dat ging bijna altijd gepaard met een religieuze revolutie. In enkele honderden jaren is vrijwel heel Europa bekeerd tot het christendom, met alle normen en waarden die daarbij hoorden. Hetzelfde lukte de islam in grote delen van het Midden-Oosten en Noord-Afrika.</p><p>Dat het wel anders kan, blijkt uit <a href="https://decorrespondent.nl/5719/luisteren-klimaatpsycholoog-renee-lertzman-over-het-magische-potentieel-van-de-mensheid/630285271-06c66410">deze podcast op De Correspondent</a>. En uit deze TEDx-presentatie:</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fgtu9GHhiK0o%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dgtu9GHhiK0o&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fgtu9GHhiK0o%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6298b78ba66229a9cfd12b7f501404be/href">https://medium.com/media/6298b78ba66229a9cfd12b7f501404be/href</a></iframe><p>Het kan, maar dan moeten we wel een verdomd goed verhaal hebben.</p><p><em>Afbeelding: </em><a href="http://www.earthlymission.com/the-human-body-from-top-to-bottom-in-cross-sections/"><em>Earthly Mission</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3147a227e33c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zomaar enkele verworvenheden]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/zomaar-enkele-verworvenheden-76a42a2d24e1?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/76a42a2d24e1</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Dec 2016 21:33:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-31T19:56:50.844Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ik heb gereisd<br>Palmbomen gezien</p><p>Geleefd<br>Liefde gekregen<br>Een dak boven mijn hoofd<br>Op mijn eigen huis</p><p>Ik ben omringd door familie en vrienden</p><p>Heb me laten rondvliegen in een vliegtuig</p><p>Bankjes in parkjes, puberliefdes, tranen van muziek, aanmoedigingen, discussies, mogen werken voor mijn geld, de zee, sneeuw, het begin van de zomer, internet in mijn broekzak, water uit de kraan</p><p>Er is niets dat ik zou willen eten of drinken, dat ik niet al heb geproefd<br>En als ik wil<br>Proef ik het zo weer</p><p>Mijn tv kan uit</p><p>Ik heb de wereld gezien door de ogen van mijn kinderen</p><p>Ik heb gestemd in een democratisch land</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/665/1*0pcgDmSzXQ7oW9XD1s6hDg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=76a42a2d24e1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Benoem het: ik ben voor vrijheid, gelijkheid en broederschap]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/benoem-het-ik-ben-voor-vrijheid-gelijkheid-en-broederschap-51428ed39cbb?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/51428ed39cbb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 01 Dec 2016 21:52:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-01T21:52:26.921Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ik ben een typisch kind van de jaren negentig. Zo’n beetje mijn voltallige tienerjaren speelden zich af in dit decennium.</p><p>En dus ook de ontwikkeling van mijn politieke bewustzijn.</p><p>Toen mijn zeven jaar oudere broer in 1989 met zijn eindexamenklas Berlijn bezocht, was hij nog getuige van een wereld uit de tijd van de koude oorlog. Een paar jaar, toen ik me begon te interesseren voor politiek, bevonden we ons aan de andere kant van een historische scheidslijn. Het einde van de geschiedenis was achter de rug; de klassieke tegenstelling tussen socialisme en kapitalisme was definitief beslecht. En wel in het voordeel van kapitalisme, dat in West-Europa wel nog een flinke handreiking deed naar het socialisme in de vorm van de sociale welvaartsstaat.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*4hpE5HCAOd_-FVuX6t8fSg.jpeg" /></figure><p>De vrijage tussen deze twee wereldbeelden naderde in Nederland een climax tijdens de Paarse kabinetten van de jaren negentig. PvdA en VVD samen in een regering, dat was het summum van de nieuwe wereld die de geschiedenis van links versus rechts achter zich had gelaten. De eerste keer dat ik mocht stemmen in 1998, kwam Paars II met een ruime meerderheid aan de macht.</p><p>Voor een tiener met een links wereldbeeld die (toch) economie ging studeren verborg de wereld van 1998 een gouden toekomst in zich. Europa was al decennialang zonder oorlog dankzij het Europese project, de Russische invloed in Oost-Europa was verdwenen, de politiek in eigen land hadden een gulden middenweg gevonden tussen kapitalisme en socialisme en de opkomst van het internet beloofde een spannende nieuwe tijd met zich mee te brengen.</p><p>Achteraf, maar dat bedacht ik me pas jaren later, zagen die jaren er zo rooskleurig uit omdat de verlichtingswaarden nog nooit zo stevig in het zadel hadden gezeten. Gelijkheid, vrijheid en broederschap werden door niemand betwist. Ja, door een aantal malloten van de Centrum Democraten, maar eigenlijk nam niemand Janmaat echt serieus.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*WoARpLDnC5WWb3SR29_ORQ.jpeg" /></figure><p>Met mijn puber- en jongvolwassenenbrein had ik destijds nooit kunnen vermoeden op wat voor een manier er een einde zou komen aan de vanzelfsprekendheid van de verlichtingsgedachte. Wie verzint dat een welvarend volk dat in vrede leeft op deze manier zijn verworvenheden aan de kant zet?</p><blockquote>Wie verzint dat een welvarend volk dat in vrede leeft op deze manier zijn verworvenheden aan de kant zet?</blockquote><p>De keuzes die in de wereld op dit moment worden gemaakt druisen in tegen waardes waar we eeuwenlang naar toe hebben geleefd. Ten tijde van de Franse Revolutie werden ze <em>geframed</em>, maar de strijd voor vrijheid, gelijkheid en broederschap was natuurlijk niet nieuw. Het was het omverwerpen van de aristocratie die het nodig maakte om deze drie waardes te benoemen. De Industriële Revolutie in de eeuw daarop maakte de weg vrij voor een welvarendere maatschappij, waarin iedereen een bestaansminimum kon worden gegarandeerd en min of meer gelijke kansen. Vrijheid, gelijkheid en broederschap werden pas écht een vanzelfsprekendheid in het Europa van de tweede helft van de twintigste eeuw, dankzij een lange periode van economische groei. Als het economisch voor de wind gaat, is de neiging om oorlog te maken nu eenmaal een stuk minder groot.</p><p>De vanzelfsprekendheid van broederschap wordt nu door twee sterke kampen bestreden; zowel populisten als moslimextremisten grijpen alle middelen aan om groepen in de samenleving tegen elkaar op te zetten. Ze versterken elkaar en kunnen zelfs niet zonder elkaar. Extremisten drijven bange burgers in de armen van populisten en vreemdelingenhaat doet moslims overlopen naar het kamp van de terroristen. Elke aanslag is koren op de molen van populisten, elke zetel winst voor de PVV een steuntje in de rug van de jihad.</p><blockquote>Elke aanslag is koren op de molen van populisten, elke zetel winst voor de PVV een steuntje in de rug van de jihad.</blockquote><p>Vanuit rationeel oogpunt is deze tweedeling nauwelijks te begrijpen. Het is hard tegen hard, van kwaad tot erger, waarin elke volgende <em>move</em> ons weer een stapje verder weg brengt van een stabiele, vredelievende samenleving waarin je je kinderen graag wilt laten opgroeien.</p><p>Voor gematigde denkers die conflicten vooral willen beslechten door zich te verplaatsen in de tegenstander om zo nader tot elkaar te komen is de polarisering een heel raar, zelfs bevreemdend fenomeen. Deze groep denkers die liever de nuances opzoekt dan de confrontatie, beslaat nog altijd een hele grote groep in de samenleving, maar heeft in het publieke debat een ondergeschikte rol. Dat heeft alles te maken met de dominante positie van media en het internet in het publieke debat; het journaal zendt nu eenmaal liever de mening uit van de boze burger op straat dan van iemand met een genuanceerde houding. Felle opiniestukken en haattweets krijgen meer aandacht dan berichten waarin wordt geprobeerd om begrip voor elkaar te kweken.</p><p>Die jong volwassene uit die eind jaren negentig in het stemhokje het tweede Paarse Kabinet mogelijk maakte, zou met verbazing hebben gekeken naar die samenleving achttien jaar verder in de toekomst. Van alle futuristische scenario’s die hij voorbij had zien komen in films en boeken, was dit er geen van.</p><blockquote>Misschien wel de grootste verrassing van onze huidige tijd is dat er ogenschijnlijk zo weinig is veranderd.</blockquote><p>Misschien wel de grootste verrassing van onze huidige tijd in de ogen van een <em>nineties kid</em> is wel dat er ogenschijnlijk eigenlijk zo weinig is veranderd. Er rijden nog steeds auto’s, de muziek waarnaar we luisteren is amper veranderd en we bouwen dezelfde lelijke huizen. Het straatbeeld is nauwelijks anders dan dat in de jaren negentig, met uitzondering van de voetgangers die in hun scherm staren en oordopjes in hebben.</p><p>Het lijkt soms wel alsof de wereld tot de jaren negentig heeft toegewerkt naar een climax van politieke en economische ontwikkeling, en dat we toen bedachten: ‘Oh, wacht, we moeten ook nog door!’. Niemand die meer op de winkel past, we modderen maar wat aan. Op het gebied van de grote technologische doorbraken van de twintigste eeuw zoals ruimtevaart en DNA is het al jaren verdacht stil. De enige technologische revolutie die de afgelopen twintig jaar zichtbaar ons leven heeft veranderd, is die van de computers. Geen science fiction-film heeft kunnen voorspellen dat we in 2016 de hele dag via social media onszelf zouden profileren.</p><blockquote>Niemand die meer op de winkel past, we modderen maar wat aan.</blockquote><p>Die wereld die maar wat aan lijkt te modderen sinds de eeuwwisseling, die voelt soms haast apocalyptisch aan. Alsof we eindelijk hadden bereikt waar we eeuwenlang voor hadden gevochten en we hebben het laten versloffen. Omdat niemand meer de leiding had of de moeite nam om te verdedigen waar we ook al weer voor stonden. Alsof we waren vergeten wat ons ooit verenigde: vrijheid, gelijkheid en broederschap. We hebben het allemaal voor lief genomen en zijn het zo vanzelfsprekend gaan vinden, dat we vergaten om ervoor te vechten. Niet voor niets leggen veel historici de link tussen de opkomst van het populisme en het feit dat de laatste generatie die de oorlog nog heeft meemaakt nu flink aan het uitdunnen is.</p><p>Natuurlijk weet ik ook wel dat de jaren negentig niet zaligmakend waren, dat Paars doorsloeg in de liberalisering van de overheidssector en de problemen met integratie niet zag of aanpakte. Maar die fouten lijken me <em>peanuts</em> vergeleken bij de standpunten die de grootste tegenstanders van het politieke midden nu innemen.</p><p>Zo’n stuk behoor je te beëindigen met een hoopvol pleidooi: als de genuanceerde meerderheid zich nou eens wat meer laat horen, dan komt het allemaal weer goed. Dat zou inderdaad mooi zijn, maar dat gaan we pas doen als we door hebben wat er op het spel staat. Dat je in landen als Turkije, Polen en misschien zelfs de VS wordt bestempeld als elitair links-intellectueel als je uitgaat van gelijkwaardigheid of (godbetert) cultuurrelativisme. Uitgaan van het goede van de ander, je proberen in iemand te verplaatsen, dat wordt niet alleen ontmoedigd, het druist lijnrecht in tegen de <em>powers that be</em> in steeds meer grote landen met een hele grote stempel op de wereldpolitiek.</p><p>Is het het waard om daartegen te vechten? Ja, maar dan met onze eigen wapens — woorden, toenadering en een roep om empathie. Het wordt tijd dat we laten horen dat we onze verlichtingsidealen nog niet kwijt zijn. Daarvoor is wel meer nodig dan een like op Facebook; alleen als we ons net zo duidelijk uitspreken als de machten die willen afbreken wat we hebben opgebouwd, kunnen we ze bestrijden.</p><p>Vrijheid, gelijkheid, broederschap. Het is waar de Westerse wereld van de tweede helft van de twintigste eeuw op is gestoeld. Laten we die waarden in ere herstellen, alleen al door ze weer te benoemen.</p><p>Ik ben vóór.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=51428ed39cbb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[How Heineken Dominates the Dutch World Cup Buzz]]></title>
            <link>https://medium.com/@freek_janssen/how-heineken-dominates-the-dutch-world-cup-buzz-4b3b4a02c3c6?source=rss-54b49ec601fb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4b3b4a02c3c6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Freek Janssen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Jul 2014 09:32:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2014-07-07T12:58:28.414Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>In a fun, fast and non-branded way</h4><p>Being Dutch, I experienced at least one embarrassing moment during this World Cup. And I don’t mean the penalty caused by <a href="http://www.theguardian.com/football/2014/jun/30/arjen-robben-i-dived-but-the-penalty-was-real">Arjan Robben’s dive</a> (although this incident gave way to some of the most creative <a href="http://9gag.com/gag/azbnx1z/robben-s-dive">newsjacking</a> initiatives so far).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*Hrk2L7ZRRyMX_ip-M9orHg.jpeg" /><figcaption>Source: <a href="http://9gag.com/">http://9gag.com/</a></figcaption></figure><p>In case you missed it: after the Dutch victory over Mexico, Royal Dutch Airlines KLM <a href="http://www.independent.co.uk/sport/football/worldcup/netherlands-vs-mexico-klm-forced-to-apologise-for-racist-joke-tweet-following-dutch-win-9573119.html">posted a tweet</a> of an airline departures sign under the heading ‘Adios Amigos’. That could have been funny, if they hadn’t included a picture of a man wearing a sombrero and a moustache. It led to a storm of protest, KLM deleted the tweet and said <a href="http://www.bbc.co.uk/newsbeat/28086231">sorry</a>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/759/1*gDF7Wh64SsSzUWmf4FFAUg.png" /></figure><p>So, do the Dutch lack a sense of humor? Are companies in the Netherlands not getting the hang of newsjacking? Let me try to save our reputation just a little, by sharing an example of one of the best WC campaigns I have seen so far (apart from McDonald’s’ <a href="https://www.youtube.com/watch?v=-T7zyezBkuY">amazing viral</a>, maybe):</p><p>Heineken.</p><p>If I had to name one brand that is creative, smart and, above all, witty on social media around events, it would be Heineken. Three years ago, when Barcelona played against Manchester in the 2011 Champions League finals, Heineken saw an opportunity in the Twitter hashtag of the match: #barman. An imaginary bartender <a href="https://www.youtube.com/watch?v=P5w4OehkT_w">commented on the entire game</a>, and as a result Heineken was one of the most retweeted brands during the finals.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FP5w4OehkT_w%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DP5w4OehkT_w&amp;image=http%3A%2F%2Fi1.ytimg.com%2Fvi%2FP5w4OehkT_w%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/796b9038e2669bf7bbdcf6141c58c0e0/href">https://medium.com/media/796b9038e2669bf7bbdcf6141c58c0e0/href</a></iframe><h4>Chief Orange Officer</h4><p>Needless to say that the revenue potential for Heineken during the WC is huge. So the brand decided to go all the way with a full-blown social media campaign in the Netherlands. A Chief Orange Officer was appointed: a central (imaginary) figure with his own <a href="https://twitter.com/HeinekenCOO">Twitter account</a> who appeared in many commercials and ads. When the Dutch football team flew to Brazil, he <a href="http://www.onze11.nl/?post_type=videogallery&amp;p=7518">waved them goodbye</a> by delivering <a href="http://www.onze11.nl/wp-content/uploads/2014/06/boodschap-heineken.jpg">a message</a> to our heroes on the top of the roof of their production facility — created with cakes of beer.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FHxzSy3u6rXM%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DHxzSy3u6rXM&amp;image=http%3A%2F%2Fi1.ytimg.com%2Fvi%2FHxzSy3u6rXM%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/db3b6b892ca27bce1b47e721800bbed8/href">https://medium.com/media/db3b6b892ca27bce1b47e721800bbed8/href</a></iframe><h4>#Sambaselfies</h4><p>Heineken fans were challenged to make an orange <a href="http://sambaselfie.heineken.nl/sambaselfie">‘sambaselfie’</a>, the most original one would win a ticket to Brazil. I don’t know the exact numbers, but the volume of selfies entered and the creativity that was used has been extremely impressive. It even encouraged other brands like Adobe <a href="https://twitter.com/AdobeNederland/status/471196498961895424">to create their own sambaselfie</a> — using Photoshop, of course.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/520/1*totzGLNOsZ4yfp7_RG1TPw.jpeg" /><figcaption>Source: <a href="http://sambaselfie.heineken.nl/">http://sambaselfie.heineken.nl/</a></figcaption></figure><h4>Most important lesson</h4><p>But the element of the Heineken campaign that really struck me as being genius, is that the brand is responsible for most of the jokes that are made and shared on social media — without the brand name even being mentioned.</p><p>Heineken decided to ask some of the most popular and humorous Twitter users in the Netherlands to get together during each and every match, and come up with funny comments, visuals and jokes. There is no mentioning of the brand, but they do use the hashtag <a href="https://twitter.com/search?f=realtime&amp;q=twelftal&amp;src=typd">#twelftal</a> (meaning a football team of twelve people). The hashtag has become a trending topic on several occasions.</p><p>The team has been put together by Boomerang Create, a creative agency that is responsible for Heineken’s Facebook page. Martijn Konings, one of the members of the #twelftal team: “The idea was to get together and do what we always tend to do during important matches: comment on the game on Twitter. Heineken supported this idea and enables it in every way to run this campaign. Twelftal is our way to show our support for the national football team.”</p><p>So, what’s in it for Heineken? The media found out that the beer brand has initiated this idea, which has generated a lot of positive publicity. All it took was get some creative minds together, give them some beer and the result is a hugely positive vibe around the brand.</p><h3>Twitter / JOR_ID: I just made a new Twitter-logo. ...</h3><p>I just made a new Twitter-logo. You&#39;re welcome @Persie_Official! #WorldCup #NetherlandsVsSpain #twelftal #VanPersie pic.twitter.com/zvTquKn9rM</p><p>(A tribute to Robin van Persie’s <a href="http://static4.businessinsider.com/image/539b599fecad04697731239f/an-instant-classic-photo-of-robin-van-persies-flying-header-goal-at-the-world-cup.jpg">fabulous diving header</a> against Spain)</p><h3>Twitter / MartijnKonings: Ondertussen, in Australië: ...</h3><p>Ondertussen, in Australië: #ausned #twelftal pic.twitter.com/0pTkYaHo1A</p><p>(‘Meanwhile, in Chile’, posted after the Dutch victory)</p><h3>Twitter / Heineken_NL: 1-0!!! #twelftal #nedchi ...</h3><p>1-0!!! #twelftal #nedchi pic.twitter.com/pj3jEPoVLd</p><p>All the elements of a successful campaign are there: there is an obvious relevance to the target audience and a positive sentiment around the brand, shared by fans.</p><p>But above all #twelftal is about being creative, and doing so quickly.</p><p><em>This post was previously published on </em><a href="http://blog.lewispr.com/2014/07/heinekens-non-branded-strategy-to-dominate-the-dutch-world-cup-buzz.html?preview=true&amp;preview_id=13823&amp;preview_nonce=8482261aa5"><em>LEWIS 360</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4b3b4a02c3c6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>