<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Furkan Dogan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Furkan Dogan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@furkndognn?source=rss-cf7ccc37a476------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*EPoIUBM5ePYeuwFBaKgp6Q.jpeg</url>
            <title>Stories by Furkan Dogan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@furkndognn?source=rss-cf7ccc37a476------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 15:48:40 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@furkndognn/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[İlk App Store Deneyimim: ByeBuddy’i Geliştirirken Öğrendiklerim]]></title>
            <link>https://medium.com/@furkndognn/i%CC%87lk-app-store-deneyimim-byebuddyi-geli%C5%9Ftirirken-%C3%B6%C4%9Frendiklerim-05408c65247d?source=rss-cf7ccc37a476------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/05408c65247d</guid>
            <category><![CDATA[indiedev]]></category>
            <category><![CDATA[ios]]></category>
            <category><![CDATA[uikit]]></category>
            <category><![CDATA[ios-app-development]]></category>
            <category><![CDATA[swift]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Furkan Dogan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 Aug 2025 17:51:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-08-25T17:51:38.542Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9yB2D9MgrCarsYsH54XoRg.jpeg" /></figure><p>Ben Furkan Doğan. Yaklaşık iki yıldır iOS development alanında kendimi geliştiriyorum. Bu serüvene, çoğu yeni iOS geliştiricinin karşılaştığı gibi, <a href="https://www.hackingwithswift.com/">Paul Hudson’un Hacking with Swift</a> kaynaklarıyla SwiftUI öğrenerek başladım. Ancak bir noktadan sonra UIKit’e geçiş yaparak iki dünyanın da avantajlarını deneyimledim.</p><p>Öğrenme sürecimde “tutorial hell”e düşmemek için mümkün olduğunca uygulama yaparak ilerlemeye çalıştım. Bu yaklaşım hem motivasyonumu diri tuttu hem de gerçek problem çözme becerilerimi geliştirdi. Zamanla geliştirdiğim projeleri GitHub’a eklemeye başladım.</p><p>Fakat <a href="https://apps.apple.com/tr/app/byebuddy/id6751235189">ByeBuddy</a> benim için ayrı bir dönüm noktası oldu çünkü GitHub projelerimden farklı olarak, App Store’da yayına giren ilk uygulamam oldu.</p><p>ByeBuddy’i geliştirirken fark ettiğim şeylerden biri, GitHub için yapılan “self-improvement” projeleriyle gerçekten piyasaya çıkacak bir ürün geliştirmek arasında çok büyük farklar olduğuydu. Bu yolculuk bana yalnızca kod tarafında değil; lokalizasyon, performans optimizasyonu, App Store sayfası hazırlığı, hatta Apple’ın review süreci gibi birçok alanda deneyim kazandırdı. Ama en çok dikkatimi çeken şey, bu iki tür geliştirme arasındaki zihniyet farkı oldu.</p><h3>Tutorial Deneyimi</h3><p>ByeBuddy’i geliştirirken en çok zorlandığım kısımlardan biri — ve bu yazıyı yazmama neden olan şey — onboarding / tutorial ekranıydı. Düşününce, çoğu başarılı uygulama basit de olsa kullanıcıyı bir tutorial flow ile karşılıyor. Fakat ben ByeBuddy’ye kadar böyle bir şeye hiç kafa yormamıştım; aklıma bile gelmemişti.</p><p>Bu noktada kendime bazı sorular sordum:</p><ul><li>Kullanıcıya uygulamanın özelliklerini en iyi nasıl anlatabilirim?</li><li>Her şeyi anlatmaya çalışıp kullanıcıyı sıkmadan, en kritik noktaları nasıl ön plana çıkarabilirim?</li></ul><p>Kısa sürede fark ettim ki tutorial hazırlamak ciddi bir iş. Çünkü kullanıcı zaten cihazın temel gesture’larını ve ikonlarını biliyor olarak geliyor. Biz iOS geliştiriciler için asıl mesele, geliştirdiğimiz uygulamayı Apple ekosisteminin doğal bir parçası gibi hissettirebilmek.</p><p>Örneğin, dil ayarı soldan sağa (LTR) olan cihazlar için:</p><ul><li>Sağa kaydırma → önceki adıma dönmek</li><li>Tam ekran view → geri butonu sol üstte</li><li>Sheet → sağ üstte x, aşağı kaydırarak kapatma</li></ul><p>Yani:</p><ul><li>iOS’in kendisiyle bütünleşmiş ortak gesture ve ikonları doğru anlamlarda kullanmak,</li><li>Kullanıcının bu gesture’ları zaten bildiğini varsayarak, ekstra bilgi yüküyle boğmadan minimum ama yeterli açıklama yapmak en kritik tasarım kararları oluyor.</li></ul><p>Kısacası, tutorial flow hazırlamak yalnızca birkaç ekran eklemekten ibaret değil. Ekosistemi, kullanıcı alışkanlıklarını ve Apple’ın UI prensiplerini gerçekten anlamayı gerektiriyor. ByeBuddy bana bunu öğretti.</p><figure><img alt="ByeBuddy’nin onboarding ekranlarından: kullanıcıya minimum ama yeterli bilgi sunmayı amaçladım." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/688/1*6HvayGcBwOhfLtiM-DzRYQ.png" /><figcaption><em>ByeBuddy’nin onboarding ekranlarından: kullanıcıya minimum ama yeterli bilgi sunmayı amaçladım.”</em></figcaption></figure><h3>UX Detayları</h3><p>ByeBuddy’de fark ettiğim bir diğer konu da küçük UX detaylarının düşündüğümden çok daha önemli olmasıydı.<br>GitHub’da yaptığım prototip projelerde çoğu zaman her şeyin “olması gerektiği gibi” olacağı varsayılırdı.</p><ul><li>İstenen erişim her zaman verilirdi,</li><li>Yapılan network çağrıları her zaman başarılı dönerdi.</li></ul><p>Ama gerçek hayatta işler böyle yürümüyor. Kullanıcı çok farklı senaryolar yaratabiliyor ve bu durum geliştiriciyi ister istemez tüm olasılıklar için bir plan yapmaya zorluyor.</p><p>ByeBuddy’nin çalışabilmesi için kullanıcının <em>Kişiler</em> bilgisine erişim izni vermesi gerekiyor. GitHub’daki bir prototipte belki “nasıl olsa izin verilir” diye düşünülürdü. Ama App Store için geliştirdiğim bu uygulamada şu soruları sormam gerekti:</p><ul><li>Ya kullanıcı bu izni vermezse ne olacak?</li><li>Uygulama tamamen işlevsiz mi kalacak, yoksa kullanıcıyı yönlendirecek miyim?</li></ul><p>Sonuçta ByeBuddy bu durumu da ele alan bir ekrana sahip oldu:</p><ul><li>Eğer kişi erişimi verilmezse, kullanıcıya bu durum açıklanıyor,</li><li>Erişimin neden önemli olduğu açıkça belirtiliyor,</li><li>Ayarlar’dan erişimi yeniden nasıl açabileceğini anlatan bir mesaj gösteriliyor,</li><li>Ve doğrudan cihaz ayarlarına yönlendiren bir <em>buton</em> ekleniyor.</li></ul><p>Küçük bir detay gibi görünse de aslında bu, kullanıcıya şunu hissettiriyor:<br><em>“Uygulama profesyonelce düşünülmüş, beni yolda bırakmıyor.”</em></p><figure><img alt="Erişim verilmediğinde kullanıcıya yol gösteren ekran — küçük ama kritik bir UX detayı." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/688/1*my4zb6IolNjoPYOiSOZm7w.png" /><figcaption><em>Erişim verilmediğinde kullanıcıya yol gösteren ekran — küçük ama kritik bir UX detayı.</em></figcaption></figure><h3>Performans Düşüncesi</h3><p>GitHub’daki <em>prototype</em> tadındaki projelerde performans genellikle kritik bir konu olmuyor. Önemli olan “çalışıyor olması”. Ancak gerçekten App Store’a çıkacak bir uygulama geliştirdiğinizde işler değişiyor: bellek kullanımı, init/deinit maliyetleri ve kullanıcı deneyimini etkilemeyen performans optimizasyonları devreye giriyor. ByeBuddy’de bu farkı çok net hissettim.</p><p>Başlangıçta kullanıcıların kişilerini gösterebilmek için custom bir `UIView` oluşturdum. Ana ekranda bu kartları arka arkaya iki tane olacak şekilde <em>stack</em>’ledim. Neden tek kart değil? Çünkü en öndeki kart kaydırılmaya başlandığında, arkadan bir sonraki kartın görünmesi gerekiyordu.</p><p>İlk yaklaşımda şöyle işliyordu:</p><ul><li>Kullanıcı bir kartı kaydırdığında, arkadaki kart öne geliyordu.</li><li>Onun arkasına ise yeni bir kişiyle initialize edilmiş yeni bir kart ekleniyordu.</li><li>Bu döngü boyunca sürekli olarak `init` ve `deinit` çalışıyordu.</li></ul><p>Başta “sorun yok” gibi görünse de bir noktada bunun doğru bir yaklaşım olmadığını fark ettim. Çünkü aslında uygulama hiçbir zaman iki karttan fazlasını aynı anda kullanmıyordu. Peki neden her seferinde yeni bir kart yaratıp bellek tüketeyim ki?</p><p>Bunun üzerine optimizasyon yaptım:</p><ul><li>Uygulama açıldığında yalnızca iki kart oluşturuluyor.</li><li>Kullanıcı öndeki kartı kaydırdığı anda, bu kart ekran dışına çıkıyor ve yeni bir kişiyle konfigure edilip, arka karta dönüşüyor.</li><li>Böylece kartlar sürekli olarak geri dönüştürülüyor ve bellek kullanımı sabit kalıyor.</li></ul><p>Sonuç olarak ByeBuddy’nin son halinde bellek yönetimi çok daha verimli hale geldi. Kullanıcı yüzlerce kişiyi kaydırsa bile arka planda aslında sadece iki kart kullanılmış oluyor. Bu süreç bana prototip ile üretim arasındaki farkı öğretti: performans sorunları çıkmadan önce onları öngörmek ve optimizasyon planlamak gerekiyor.</p><figure><img alt="Kart recycling mantığı: ekranda her zaman iki kart bulunuyor, öndeki kaydırıldığında arkadaki öne geliyor." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/688/1*CyZyI-NgSr7YAMXHJDTSGw.png" /><figcaption><em>Kart recycling mantığı: ekranda her zaman iki kart bulunuyor, öndeki kaydırıldığında arkadaki öne geliyor.</em></figcaption></figure><h3>MVP Disiplini</h3><p>ByeBuddy sürecinde öğrendiğim bir başka önemli şey de mükemmeliyetçiliğin riskleri ve MVP yaklaşımının önemi oldu.</p><p>Başlangıçta ‘şunu da ekleyelim, bunu da değiştirelim’ derken projenin sürekli büyüme riski vardı. Ama kısa sürede fark ettim ki bu yaklaşım projeyi hiç sona ermeyen bir döngüye sürüklüyor. Bir noktada sınırları kesin çizgilerle belirlenmiş bir minimum viable product (MVP) tanımlamak ve ona odaklanmak gerekiyor.</p><p>Bu disiplin sayesinde:</p><ul><li>Proje bir “bitmeyen proje” olma riskinden kurtuldu.</li><li>Öncelikli problemleri çözen, basit ama işleyen bir ürün ortaya çıktı.</li><li>Kullanıcılardan gelecek geri bildirimlerle yolumu daha net çizebilme şansı doğdu.</li></ul><p>Kısacası, ByeBuddy bana sadece teknik anlamda değil; zaman yönetimi, feature kontrolü ve <em>“önce piyasaya çık, sonra geliştirmeye devam et”</em> anlayışının ne kadar değerli olduğunu da öğretti.</p><h3>Marketing &amp; Distribution</h3><p>ByeBuddy benim için sadece bir teknik öğrenme süreci değil, aynı zamanda ilk App Store review deneyimim oldu.</p><p>Bu sürece girmeden önce şunu fark ettim: Eğer araştırmayı en başta yapmazsam, bazı kritik detayları atlayabilirdim. Ayrıca yayına hazırlık sırasında projenin heyecanı da bu dikkatsizliği artırabilirdi. Bu nedenle daha bir satır kod yazmadan önce oturup:</p><ul><li><a href="https://developer.apple.com/app-store/review/guidelines">App Store Review Guidelines</a></li><li><a href="https://developer.apple.com/design/human-interface-guidelines">Human Interface Guidelines</a></li></ul><p>dokümanlarını baştan sona okuyup not çıkardım.</p><p>Bu tercihin arkasındaki sebep çok netti:<br>Uygulama geliştirme sürecinde son aşamaya kadar bekleseydim, yayınlama telaşı ve ilk App Store deneyiminin heyecanıyla kolayca göz ardı edilebilecek ayrıntılar vardı. O yüzden bu işi en baştan yapmak bana doğru çerçevede ilerleme imkânı verdi.</p><p>Ayrıca ByeBuddy’yi her zaman küçük ölçekli bir proje olarak planladım. Böylece daha kontrollü bir şekilde ilerleyip dağıtım sürecini yönetmek benim için kolaylaştı.</p><p>Sonuç olarak:</p><ul><li>Hızlı ve sorunsuz bir review süreci yaşadım.</li><li>App Store sayfası için tanıtıcı metinler, görseller ve uygun keyword seçimlerini önceden hazırlamıştım.</li><li>Yayına çıkma süreci benim için sancılı değil, aksine öğretici ve motive edici bir deneyim oldu.</li></ul><figure><img alt="ByeBuddy’nin App Store’daki sayfası — dağıtım sürecinin doğal bir parçası." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/688/1*HWp18hZB7tnlh9OL_6RFTg.png" /><figcaption>ByeBuddy’nin App Store’daki sayfası — dağıtım sürecinin doğal bir parçası.</figcaption></figure><h3>Sonuç</h3><p>Benim için en büyük ders şu oldu: GitHub projeleri öğrenmek için harika, ama bir ürünü App Store’a taşımak bana gerçekten bambaşka bir bakış açısı kazandırdı. Herkesin yolu farklıdır ama kendi adıma bu adımı atmanın çok değerli olduğunu düşünüyorum.</p><p><a href="https://apps.apple.com/tr/app/byebuddy-contact-cleaner/id6751235189">‎ByeBuddy - Contact Cleaner</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=05408c65247d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>