<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by 51  on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by 51  on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@gansukhmishig?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*ZX6lbqdh_AJlwXbPCA6bFw@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by 51  on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 04:39:06 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@gansukhmishig/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[6/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/6-500-9196693c47ab?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9196693c47ab</guid>
            <category><![CDATA[тэмдэглэл]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Jan 2026 10:07:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-25T10:08:41.806Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өнөөдөр өчигдрийн талаар бус. Өнөөдөр ирээдүйн тухай ч биш. Одоо. Яг одоо оршиж буй чин үнэн сэтгэлийн талаар бичмээр байна…</p><blockquote>✍🏻Яаж бид бүхнийг туулсан амьдралаа хормын төдийд мартаж, өөртөө ч бус тэр нэгэнд чин үнэнчээр дурладаг юм бол?</blockquote><blockquote>✍🏻Юу ч хийсэн сэтгэл, оюунд нь гэнэтхэн орон зайг нь булаан эзэлж, хормын төдийд хэдэн мянган үүх түүхийг бүтээдэг юм бол?</blockquote><blockquote>✍🏻Яаж, өөрийн ч дурладаггүй байсан өнгө, үзэлд хормын дотор уусан нэвчдэг юм бол?</blockquote><blockquote>✍🏻Яаж, эд эсээрээ алс хол зайнаас ч мэдэрч, амь болсон зүрх сэтгэлээ дасгадаг юм бол?</blockquote><blockquote>✍🏻Яаж, түүнийг харахад асуултууд надаас түм түмээрээ цэцэглэж, хаврын яргуй шиг гэнэтхэн өнгө үзлийг мэдрэмжээрээ тэжээн тэтгэдэг юм бол ?</blockquote><blockquote>✍🏻Тэжээн тэтгээд зогсохгүй эгээл диваажин ийм байдаг байх гэсэн бодлын өрнөл зангидна.</blockquote><blockquote>✍🏻Үлдсэн амьсгалыг эцсийн хором хүртэл оршихуйн мухарт мөнх үлдэхээр сийлнэ.</blockquote><blockquote>Яг энэ аялгуу мэт. Намайг нахиалуулах юм…</blockquote><p><a href="https://youtu.be/DE1ws08QKc4?si=wa29WJFf_y6BvrCr">https://youtu.be/DE1ws08QKc4?si=wa29WJFf_y6BvrCr</a></p><p>📝</p><blockquote>Төгс энгийн.</blockquote><blockquote>Хараач, түүний харцыг хэн хүнээс харамлам нандин, энхрий</blockquote><blockquote>Хараач, түүний нүдийг шөнийн тусгалтай болор сар шиг</blockquote><blockquote>Инээмсэглэл нь баяр жаргал, уйтгар гунигийн олон талтыг толилуулж, бүхэл хоромд уужим амьсгалын охь эх болгон мэдрүүлнэ…</blockquote><p>Хүсэл биелдэг болов уу?</p><p>Маргааш<br> уулзая…</p><p>20260112</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9196693c47ab" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[5/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/5-500-30f50ca44026?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/30f50ca44026</guid>
            <category><![CDATA[тэмдэглэл]]></category>
            <category><![CDATA[дурсамж]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 25 Jan 2026 09:13:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-25T09:33:30.386Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Аажим аажимаар, алхам алхамаар эдгэж байх шиг байна. Мөн байжээ. Энэ дурлал нэг л өөр байж…</p><p>✍🏻Өнөөдөр би ямар их ганцаардав аа. Одоо найзууд минь ч залхаж байгаа байх. Миний өчүүхэн зүрх ямар их гашуун авч уудам далайруу ганцаар орчихов оо. Ямар их тээнэглзлээр дүүрэн, дүүрэн зурвасруу даваад явчихав аа. Яг одоо сонсох энэ аялгуу. Мансуурал гэж энд байна…</p><p><a href="https://youtu.be/2S8c09C6J7Q?si=B_1jt2pilnf6XpM6">https://youtu.be/2S8c09C6J7Q?si=B_1jt2pilnf6XpM6</a></p><p>✍🏻Хэр удаан өөрөөсөө би өөрийгөө асууж зэмлэл шаналалыг тунгаах бол. Нүд гялбам зурвасхан өнгөрөөд, үг хэл үгүй хэмжээлшгүйн гүн рүү шигдэх шиг. Чамтай л хамт үлдсэн хугацааг туулсан бол ирээдүйд бид хаана яваа бол. Зугуухан энгийн амьдралын хэмнэлд нэгнээ мэдрээд л. Арьс үс гоо зүйг чинь хэвлүүхэн эвлүүхэн илбэх адил дотно хэзээ ч дуусашгүй.</p><p>✍🏻Чамд юу мэдрэгдсэн, зүрхэнд чинь юу туссан бол. Гэрэл, харанхуй аль нь вэ ? Хонгор минь ~</p><p>✍🏻Нүд гялбам гэрэлтсэн. Гар минь биеийг чинь өвтгөсөн болов уу ? Гарыг чинь хөтлөсөн богинохон тэр хором мөч төсөөлшгүй байсансан. Уянгат аялгуу эгшиглүүлэх мэт. Аялгуу, хөг аялгуулаг уянгалаг сайхан…</p><p>📝</p><blockquote><em>Мандах наран чамайг минь тодорхойлж,</em></blockquote><blockquote><em>жаргах нь миний нүдэнд тусаасай</em></blockquote><blockquote><em>Магад чи байх орчлонд</em></blockquote><blockquote><em>би ч бас хамт байгаасай</em></blockquote><blockquote><em>Ахиад нэг жаргалтайгаар чамд үнсүүлэхсэн</em></blockquote><blockquote><em>Ахиад нэг хөг аялгуутайгаар</em></blockquote><blockquote><em>нэгнээ урлахсан</em></blockquote><blockquote><em>Сайхан бүсгүй болоорой чи минь</em></blockquote><blockquote><em>Амьдралд минь тохиох</em></blockquote><blockquote><em>цор ганц гэрэлт цэцэг минь…</em></blockquote><p>Одоо гуниглах нь <em>… 🍀🌱📝</em></p><p>Маргааш уулзая.</p><p>20260111</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=30f50ca44026" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[4/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/4-500-265043fdcf73?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/265043fdcf73</guid>
            <category><![CDATA[замбараагүй-бодлууд]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 14 Jan 2026 13:08:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-14T14:35:38.105Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өнөөдөр би чиний талаар бичмээргүй байна…</p><blockquote>✍🏻 Мэдмээр, зүгээр л өөрөөсөө хэдэн зүйл асуумаар.</blockquote><blockquote>Юу ч мэдрэлгүй очоод юу үлдээгээд ирэвдээ чи минь…</blockquote><blockquote>Анх хараад л тэр жижигхэн охиноос айдас төрж, сэтгэл минь догдолж, үг хэл гацан, үйл хөдлөл минь хурцад аягалхаа больсон. Гэмээн буулт хийж сэтгэлээ барьж чадна гэж бодсон ч хүнд дурлана гэдэг тийм амархан биш байжээ.</blockquote><blockquote>Салах цаг болоход түүндээ хорогдон, дурласан тэр цэгээс сүнсээ авч чадалгүй буцсансан.</blockquote><blockquote>Эргэж харсаар, эргэж харсаар, эргэж харсаар…</blockquote><blockquote>✍🏻 Одоо болсоон ~</blockquote><blockquote>Үзэг бариад л түүний тухай биччих юм. Одоо алгасаад</blockquote><blockquote>өнөөдрийнхөө талаар бичье …</blockquote><blockquote>Зог тусаад, галзуу хүн шиг л байна.</blockquote><blockquote>Тархи минь ч өөр хүнийх юм шиг.</blockquote><blockquote>Ядаж сэтгэлийг минь үлдээгээч дээ, чи минь</blockquote><blockquote>надаас өөрийг минь хүртэл авч одохоо бүү яар.</blockquote><blockquote>Ядаж л би сүнсээ авч үлдэе.</blockquote><blockquote>Ямагхан охин гарч ирээд сүнсийг минь харцаараа сугалчихсан.</blockquote><blockquote>Сүнсээ ч авч чадсангүй дээ.</blockquote><blockquote>Тэр л өдөр анх чамтай уулзахдаа харцанд чинь бүдрээд, инээмсэглэлийг чинь амтлачихсан.</blockquote><blockquote>Ахин нэгээхэн удаа чамтай хамт гэр хүртэл чинь алхахсан.</blockquote><blockquote>Ядаж л зүрхийг минь үлдээгээч дээ, чи минь.</blockquote><blockquote>Би ч бүтэн сар түүний талаар л сараачихна дээ.</blockquote><blockquote>Уучлаарай, ирээдүйн би минь.</blockquote><blockquote>Энэ байгаа нь л би.</blockquote><blockquote>Би ~ би биш байгаад минь.</blockquote><blockquote>Эсвэл, жинхэнэ би байгаад минь.</blockquote><blockquote>✍🏻 “Young and Beautiful”</blockquote><blockquote>Чиний талаар, чин сэтгэлийн талаар</blockquote><blockquote>Дуулах талаар, уйлах талаар</blockquote><blockquote>Зүрхэнд үлдсэн тэрхүү тусгалын талаар</blockquote><blockquote>Зөвхөн чиний л сүнсний талаар.</blockquote><blockquote>Хонгор минь, чамтай л хамт ирээдүйг бүтээх чин үнэнч сэтгэл байна.</blockquote><blockquote><strong>Байхсан.</strong></blockquote><blockquote><strong>Зүрх минь хүлээхсэн…</strong></blockquote><p>260110</p><p>Маргааш уулзая…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=265043fdcf73" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[3/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/7-500-90d458924ae3?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/90d458924ae3</guid>
            <category><![CDATA[тэмдэглэл]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 13 Jan 2026 14:50:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-15T08:26:08.778Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Там л ийм байдаг байх. Өөр хэлэх үг алга аа ~</p><p>✍🏻Цэцэгчин болохыг хүсэж байна. Ахин нэг удаа нүдийг чинь ширтмээр байна. Огторгуйд ийм л байдаг байх даа гэсэн мэдрэмжийн хариулт байсан. Өдөржин нэг л зүйлийг бодох хэцүү юм. Яах учраа нэг л олж чадалгүй ахин нэг өдөр өнгөрлөө.</p><p>✍🏻Хүсэл бүр биелдэг бол бүх зүйлийг ахин эхлүүлж, түүнээс хойших мянга мянган өдрийг хамт байхсан. Байгаасай. Байна.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*83rDU9Tm4mPgslgFg3w1MA@2x.jpeg" /></figure><p>✍🏻Ярилцаад, нэг нэгнээ ойлгож, гарцаагүй өнгөрсөн тэр нэг жаргалтай, гунигтай, баяр хөөртэй, үлгэрийн мэт амгалан өдрийг ахин дахин өнгөрөөхсөн.</p><p>✍🏻Бяцхан миний гүнж. Нүд, уруул, үнэрийг чинь одоо ч сэтгэл мэдрэмж минь надад түгжсээр. Насан туршдаа, шалтгаантай шалтгаангүйгээр загинуулахсан.</p><p>✍🏻Булбарайхан гараар нь ахин нэг, мянга мянган өдөр ороолтоо зүүлгүүлэхсэн. Богино үс, дур булаам харцыг чинь дууриасан бяцхан охинтой болжээ хэмээн зүүдэлсэн.</p><p>✍🏻Нэг насандаа хажууд чинь байсаар энэ үеийг дуусгамаар байна. Хайртай хүмүүсийг чинь ч бас халамжилж, хаана ч явсан хажууд чинь хамгаалах хүн чинь баймаар байна.</p><p>✍🏻Сэтгэлээр минь дамжин зүрхийг минь татжээ, чи. Дулаан юм аа чиний дурсамж. Өөрийгөө умартах хүртэл хүнд ингэтлээ би дурлаж явсангүй ээ. Учралт тэр өдрийг хүртэл итгэчиж явсангүй.</p><p>✍🏻Гал халуун анхны минь учрал гайхалтай байлаа. Хоригдсон үгс надад байсангүй. Хором мөч бүр нь гэгээлэг байлаа. Одоо ч тэр, дурсах нь хүртэл…</p><blockquote>“Заримдаа чиний тухай бодолд дарагдан<br> Зог туссан газраа андуурч жингүүдэн<br> Нөлөөнд чинь биеийн утга зүйг тунгаан<br> Нэр сүнсгүй оршилдоо биежүүлнэ</blockquote><blockquote>Оюун санаа жолоогоо алдаж<br> Оргүй хоосон, зүг үгүй тэнүүчлэн<br> Заримдаа чиний тухай бодолд дарагдан<br> Зүг чиглэлгүй хэсүүчлэнэ…’’</blockquote><p>260109</p><p>Маргааш уулзая…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=90d458924ae3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/2-500-dc32a5ff64cc?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc32a5ff64cc</guid>
            <category><![CDATA[diary]]></category>
            <category><![CDATA[memories]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Jan 2026 09:51:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-14T13:37:11.799Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>✍🏻 Яагаа вэ чи минь ? Ингэтлээ гунигладаг нэгэн байсан билүү дээ. Өдөржин л зог тусаж заримдаглалаа. Өөрөө хэн хүнийг заримдаг л гээд байсансан. Ингэтлээ зогс тусаж үзсэнгүй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ebxwv_kC_ze8UEJsG8J6Ug@2x.jpeg" /></figure><p>✍🏻 Гэнэт л гарч ирээд, гэнэт л амьдралаас минь тэр нэгэн гарч одлоо. Хүсэл минь ихэдсэн нь үнэн. Донтсон, тэмүүлэл бас хэтрүүлэл. Ганц л өдөр уулзаад галзуурах дөхсөнсөн. Эцэст нь өөрийгөө би алдаж эхлээд өөрөөсөө холдуулчихав уу даа. Түүний хажууд байхад бүх зүйл гайхам тайван бас дөлгөөн. Гэрэлтэй өөдрөг. Гайхам өнгө үзэл цэцэглэж байв. Миний хүсэл надад оргил нь байж. Нүдээ анисан ч салхи нь элбээд, нарны туяа аньсаг дулаацуулж, үл ялиг шаргал туяа сэтгэлийг минь дотроос нь гэрэлтүүлэх тэр хором мөч шиг. Яг л байгаль мэт. Хэтэрхий амттай, хэтэрхий өндөрт. Унахаа умартан дүүлчихэж дээ. Түүнээс хэн нэгнийг хэрхэн хайрлахыг бага ч болов суралцлаа. Үлдээж чадаагүй дээ харамсах авч үлдсэн мэдрэмж нь одоо ч амьд байх нь гайхалтай юм.</p><p>✍🏻 Ганцаардал намайг өдөр тутамд хэн ч биш зүгээр л нэг төмөр болгосон байж. Түүнтэй учирсан хэдхэн хоног юу байсан талаар өдөр бүр л бодож байна. Одоо харин сүнс минь хаачаа юм бол доо.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/508/1*vVPA8nUL-9Pia_VtcWTzkA@2x.jpeg" /></figure><blockquote>✍🏻 “Эдгээр хоёр мессежийн голд үлдээсэн дурсамж миний зүрх сэтгэлд үүрд мөнх үлдэнэ.</blockquote><blockquote>“Учрал” гэх үг энэ мөчид л надад тодорхойлж, дурсаж болохуйц жинхэнэ үнэ цэнийг өгч байна.</blockquote><blockquote>Жаргалтай, зөөлөн, намуухан атлаа гүн бөгөөд удаан үргэлжлэх энэ мэдрэмж…</blockquote><blockquote>Дараагийн хэдэн өдөр хэмжээлшгүй атлаа тэвчихийн аргагүй хорогдом, бодлогшрол.</blockquote><blockquote>Төсөөлөгдөхгүй байна~</blockquote><blockquote>25, чи явахдаа надад юу үлдээчихэв?</blockquote><blockquote>Миний ирээдүйг үү?</blockquote><blockquote>Эсвэл тэвчихийн аргагүй цаг хугацааны зогсолтыг уу? ”</blockquote><p>Даанч … чамдаа мэдрүүлж амжсангүй дээ…</p><p>Үнэр чинь ямар хурц, сэтгэл чинь ямар гүн байгаа вэ? Байгаа тэр үедээ л би чамд уусахдаа цаг хормыг зогсоох байж…’’</p><p>260108</p><p>Маргааш уулзая…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dc32a5ff64cc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[1/500]]></title>
            <link>https://medium.com/@gansukhmishig/1-500-8b3b07112ffe?source=rss-d7ada17b353b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8b3b07112ffe</guid>
            <category><![CDATA[diary]]></category>
            <category><![CDATA[writing]]></category>
            <category><![CDATA[life]]></category>
            <category><![CDATA[self-reflection]]></category>
            <category><![CDATA[personal-essay]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[51 ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jan 2026 05:28:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-14T13:38:28.132Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өнөөдөр 500 өдрийн тэмдэглэлээ эхлэж байна. Яагаад гэвэл яг одоогийн энэ үеэ мартахыг хүсэхгүй байна. Яг одоо. Ядруу, гутрам бас цөхрөм байгаа ч маргааш төс өөр нэгэн мэт байхыг таашгүй.</p><p>✍🏻Амаргүй өдрүүд кк. 1084ийг ахин эхлүүлсэн. Ахин нэг удаа үг, цэг, таслал гээлгүй мэдрэхийг хүсээд тэр. Бичиг минь тааруу ч нүдэлсэн ном, сэмлэсэн мөрүүд минь үг холбоход саадгүй туслах юм. Саяхан нэг хүн ‘Чи үргэлж өөрийгөө дарах юм’ хэмээв. Үнэний ортой л доо. Үргэлж л хэн нэгэнд үл ялиг ч атугай төвөг удахгүйг хичээж бараг бэрхшээсэн үед нь өмнөөс нь бодож тунгаадаг зуршилтай. Энэ хүртэл амьдрахдаа хэн болж амьдраад байснаа одоо л тунгаах шиг. Нэг тийм гутранги юм.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bseySC_tKwtaF_rlmhIWgg.jpeg" /></figure><p>✍🏻01/07. Өнөөдөр өөрийгөө хүчилсэн өдөр. Толгойд нэг л бодол эргэлдээд хэдэн өдөр боллоо. Угтаа сэтгэлээс л болж байгаа хэрэг л дээ. Сэтгэл л цаг хугацааны зогсолт хийсэн хэрэг…</p><p>✍🏻Захиралтай хамт нэг ажил амжуулсан. Тун ойрын өндөр настан нь бурхан болсон учраас гэрийхэн эд юмсыг чөлөөлөх ажилд туслав.</p><p>✍🏻Хүн ер нь юуны төлөө амьдардаг юм бол? Гэрэлтэм гал цогтой амьдарсан ч хорвоод, юунд, хаана сэтгэл зүрхээ үлдээх ёстой юм бол. Бас юу үлддэг юм бол. Эгээ л нисэх нь холгүй шаргуу хөдөлмөрлөж, галзуурхан холгүй шаналаж зовсоны эцэст одоо л салхины аясаар аядуу тайван байдлыг оллоо гэтэл хорвоод юмс мөнх бус юм болохоор тайшралын оронруу нэг мөр цөлж орхих юм. Хэмээн маруухан хариулт үгүй эргэцүүлэл хийсээр өдрийг барлаа. Дуусав. Юу ч үлддэггүй юм байна. Эд хөрөнгө, үр хүүхэд, хүсэл зорилго гээд оргүй хоосон болдог юм байна . Тэр бүү хэл өнгөрсөн аз жаргалтай зураг ч тэр. Салхинд хийсэхийг үзлээ. Ирсэн шигээ оргүй хоосоноос. Дараа нь оргүй хоосондоо голын дээрх бүлээн салхи болон хийснэ. Ойлгож томьёолох гэсэнгүй л дээ. Мэдэрч байгаа нь л энэ. Одоо. Одоо яг одоо доо утга учир хэмнэлээ мэдэрч амьдрах ёстой юм шиг байна. Өдрийн төгсгөлд хэдэн асуудал шийдэж номоо жаахан явуулсаар дуусав.</p><p>Бодолд уяатай хичнээн өдрийг элээх юм бол …</p><p>Маргааш уулзая.</p><p>260107</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-18R0vHMGrLwaE6oC0EmhQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8b3b07112ffe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>