<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Gaye Tekin on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Gaye Tekin on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@gayemce?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*yfhbXmrRG4A8ao2m</url>
            <title>Stories by Gaye Tekin on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@gayemce?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 06:35:38 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@gayemce/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Domain-Driven Design (DDD): Value Object Kavramı]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/domain-driven-design-ddd-value-object-kavram%C4%B1-0e9677ba30e4?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0e9677ba30e4</guid>
            <category><![CDATA[domain-driven-design]]></category>
            <category><![CDATA[value-objects]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 Jan 2025 09:08:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-06T09:08:06.137Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Domain-Driven Design yaklaşımında Value Object kavramı, kimlik yerine içeriklerin önemli olduğu değişmez ve genellikle küçük, bağımsız nesneleri temsil eder. DDD’nin temel kavramlarından biri olan Value Object, genellikle iş süreçlerini anlamak ve yönetmek için kullanılır.</p><p>Bu makalede, Value Object kavramını detaylandırarak C# ile bir örnek üzerinden açıklama yapmak istiyorum.</p><p><strong>1. Value Object Nedir?</strong></p><p>Bir Value Object, yalnızca değerine göre karşılaştırılır ve kimliği (ID) yoktur. Value Object’lerin değişkenliği yoktur. Bu da demektir ki bir Value Object oluşturulduğunda onun özellikleri değiştirilemez. Eğer bir Value Object’in bir özelliği değişirse aslında yeni bir nesne oluşturulmuş olur.</p><p>Örneğin, <strong><em>Adres </em></strong>veya <strong><em>Para Birimi</em></strong> gibi nesneler Value Object’lerdir. Adresin içerdiği değerler değişse de bir Adres nesnesinin kimliği yoktur ve yalnızca içerdiği değerlerle tanımlanır.</p><p><strong>2. Value Object’in Temel Özellikleri</strong></p><p><strong>· Kimlik Yoktur:</strong> Value Object’ler kimliğe sahip değildir ve yalnızca değerleriyle tanımlanır.</p><p><strong>· Değişmezdir:</strong> Oluşturulduktan sonra Value Object’lerin içeriği değiştirilemez. Eğer içerik değiştirilmek istenirse yeni bir Value Object oluşturulur.</p><p><strong>· Eşitlik Değeri:</strong> İki Value Object yalnızca içeriklerine göre karşılaştırılır. Bu onları eşit kılan unsurdur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N3QdzWk0A1oXlsIyxcxjcg.jpeg" /></figure><p><strong>3. Value Object Kullanımı</strong></p><p>Bir Value Object kullanmak, özellikle değişmeyen değerlerin anlamlı bir şekilde modellemesini sağlar. Value Object’ler, sistemin iş mantığını sadeleştirmeye ve iş kurallarının doğruluğunu sağlamaya yardımcı olur.</p><p>Örnek olarak, bir <strong><em>Adres </em></strong>nesnesi ele alalım. Bir Adres nesnesi, <em>sokak adı</em>, <em>şehir</em>, <em>posta kodu</em> gibi değerlerden oluşabilir ancak kimliği yoktur ve bu değerlerin değişmesi durumunda yeni bir Adres nesnesi oluşturulur.</p><p><strong>4. Value Object Örneği</strong></p><p>DDD’deki Value Object kavramını <strong><em>Adres</em></strong><em> </em>nesnesi ile açıklayan bir örnek oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mvyb4SEniGlR_ihbLzHgdA.png" /></figure><p><strong>· </strong>Address sınıfının özellikleri değiştirilemez, bu yüzden get sadece okuma için sunulur. Nesne oluşturulurken tüm değerler constructor üzerinden verilmelidir.</p><p><strong>· </strong>İki Address nesnesinin eşit olup olmadığını belirlemek için <strong>Equals</strong> metodunu override ediyoruz. Bu metot, adreslerin sokak, şehir ve posta kodu değerlerine göre eşit olup olmadığını kontrol eder.</p><p><strong>· </strong>Equals metodu ile uyumlu olması için <strong>GetHashCode </strong>metodu da override edilir. Bu, Value Object’lerin hash tabanlı veri yapılarında (örneğin Dictionary, HashSet) düzgün çalışmasını sağlar.</p><p>Şimdi, yukarıda tanımladığımız <strong><em>Address</em></strong><em> </em>nesnesini nasıl kullanılacağına beraber bakalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GRowNJnTIDDwEByGz_qMZQ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ibA4RwHeT2IIox3q0KYjLg.png" /></figure><p><strong>5. DDD’de Value Object’in Önemi</strong></p><p>Value Object’ler, iş kurallarını modellemek ve iş süreçlerini doğru şekilde yansıtmak için kritik öneme sahiptir. Value Object’lerin doğru bir şekilde tasarlanması, özellikle veri tutarlılığı ve değişmezlik (immutability) sağlanmasına yardımcı olur. Bu, yazılımın sürdürülebilirliğini artırır ve iş mantığının doğru bir şekilde kodlanmasını sağlar.</p><ul><li><strong>Kod okunabilirliğini</strong> artırır.</li><li><strong>İş kurallarını</strong> kapsülleyerek hataları önler.</li><li><strong>Tasarımı basitleştirir</strong> ve <strong>tutarlılığı sağlar</strong>.</li><li>Kimlik gerektirmeyen nesneler için en iyi modelleme yöntemini sunar.</li></ul><p>Bu özellikler, DDD projelerinde karmaşık domain sorunlarını daha kolay ve temiz bir şekilde çözmeye yardımcı olur.</p><p>Bu makalede <strong>DDD</strong> içinde önemli bir kavram olan <strong>Value Object</strong>’i ele aldık ve C# ile nasıl kullanılacağını inceledik. Bir sonraki makalede DDD’nin bir diğer kavramı olan <strong>Aggregate </strong>konusuna dair örnek uygulamalı bir makalede görüşmek üzere…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0e9677ba30e4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Domain-Driven Design (DDD): Entity Kavramı]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/domain-driven-design-ddd-entity-kavram%C4%B1-7f54e5f77a77?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7f54e5f77a77</guid>
            <category><![CDATA[domain-driven-design]]></category>
            <category><![CDATA[entity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 23 Dec 2024 10:05:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-12T10:00:27.415Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>1. DDD Nedir?</strong></p><p>Karmaşık iş problemlerine odaklanarak, yazılım geliştirme sürecini iş süreçleriyle uyumlu hale getiren bir yaklaşımdır.</p><p>Eric Evans tarafından ortaya atılmıştır ve temelinde “iş alanını” anlamak yatar.</p><p><strong>2. DDD’nin Amacı</strong></p><p>Yazılım geliştirme ekipleri ile iş birimleri arasındaki iletişim kopukluklarını azaltmak.</p><p>Yüksek kaliteli ve sürdürülebilir kod tabanı sağlamak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YGS6YHAHjkyBT9aDu-URzQ.jpeg" /></figure><p><strong>3. DDD’nin Temel Kavramları</strong></p><p><strong>Entity: </strong>Kimliği (ID) olan ve zaman içinde durumu değişebilen nesnelerdir. Örneğin, bir “Kullanıcı” veya “Sipariş” bir entity olabilir.</p><p><strong>Value Object:</strong> Kimlikleri yerine içerikleriyle tanımlanan nesnelerdir. Örneğin, bir “Adres” veya “Para Birimi” value object olabilir.</p><p><strong>Aggregates (Topluluklar)</strong>: Bir arada anlam ifade eden ve tek bir birim olarak yönetilen nesneler topluluğudur. Her aggregate bir “Aggregate Root” (Kök Varlık) içerir.</p><p><strong>Repositories</strong>: Entity’ler ve aggregate’lar için veri erişim katmanı sağlar. Örneğin, bir “KullanıcıDeposu” sınıfı, kullanıcıların veritabanından alınmasını veya kaydedilmesini yönetir.</p><p><strong>Domain Events (Alan Olayları)</strong>: Domain içinde önemli bir şey olduğunda oluşturulan olaylardır. Örneğin, bir siparişin onaylanması bir domain olayı olabilir.</p><p><strong>Ubiquitous Language (Ortak Dil)</strong>: İş birimleri ve yazılım ekipleri arasında anlaşmazlıkları önlemek için kullanılan ortak bir dildir. Bu dil, iş terminolojisini ve yazılımın domainine özel terimleri içerir.</p><p><strong>Bounded Context (Sınırlandırılmış Bağlam)</strong>: Bir domain’in alt bölümlerini mantıksal olarak ayırmak için kullanılan bir kavramdır. Her bounded context kendi sınırları içinde anlamlıdır ve bir diğerinden bağımsızdır. Örneğin, “ödemeler” ve “siparişler” iki farklı bounded context olabilir.</p><p><strong>4. DDD’nin Temel Kavramlarınından: Entitiy</strong></p><p>Domain Driven Design (DDD) yaklaşımında, <strong>Entity</strong> kavramı, kimliği üzerinden tanımlanan ve zaman içinde durum değiştirebilen bir nesneyi temsil eder. <strong>Entity</strong>, genellikle uzun ömürlüdür ve farklı zaman dilimlerinde aynı kimliğe sahip olan nesneleri ifade eder. Kimlik, nesnenin benzersizliğini garanti eder ve bu kimlik üzerinden nesneye erişim sağlanır.</p><p>DDD’yi teoriden ziyade uygulamada öğrenmenin daha öğretici ve akılda kalıcı olacağını düşünüyorum. Bu nedenle, DDD’nin temel kavramlarınından Entities’i kod ile örneklendirerek açıklamak istiyorum.</p><p>Örneğin, bir e-ticaret uygulamasındaki <strong>Müşteri</strong> nesnesini ele alalım. Her bir müşteri benzersiz bir <strong>MüşteriId</strong>’ye sahip olmalıdır ve müşteri bilgileri (örneğin, isim, adres, e-posta) zaman içinde değişebilir. Ancak, her zaman aynı <strong>MüşteriId </strong>ile bu müşteriye ulaşılabilir.</p><p>Aşağıda, DDD’deki <strong>Entity</strong> kavramını bir <strong>Müşteri</strong> sınıfı üzerinden açıklayan bir C# örneği verilmiştir:</p><p><strong><em>4.1. Entity Tanımı</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nblVLnk5tnYtxn2zkJlw9Q.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*jiKMiw1hGozoHPdU4L6xSA.jpeg" /></figure><ul><li><strong>CustomerId (Kimlik):</strong> Entity’nin kimliği, her zaman benzersiz olmalıdır. Bu örnekte Guid.NewGuid() kullanarak her müşteri için benzersiz bir kimlik oluşturuluyor.</li><li><strong>Değişken Durum:</strong> Name, Email, Address gibi özellikler zaman içinde değişebilir. Örneğin, bir müşteri adresini değiştirdiğinde bu özellik güncellenebilir.</li><li><strong>Davranışlar (Methods):</strong> UpdateAddress ve UpdateEmail gibi metodlar, Entity’nin özelliklerini değiştiren iş mantığı içeriyor. Bu, DDD’ye uygun olarak iş kurallarının doğrudan Entity sınıfı içerisinde tutulmasını sağlar.</li><li><strong>Equality:</strong> Equals metodu, Entity’nin kimliğine dayalı karşılaştırma yapabilmek için kullanılır. Bu, Entity’nin başka bir nesne ile karşılaştırılmasını sağlamak ve koleksiyonlarda düzgün bir şekilde çalışmasını garanti etmek için önemlidir.</li></ul><p><strong><em>4.2. Entity’nin Kullanımı</em></strong></p><p>Entity’nin nasıl kullanıldığını daha iyi anlamak için aşağıdaki örnek üzerinden ilerleyelim:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZK2AfDP4F7xloyQmKo85cg.jpeg" /></figure><ul><li>CustomerService sınıfı, iş kuralları ve işlem mantığı için kullanılır. Müşteri nesnesi oluşturulup güncellenebilir.</li></ul><p><strong><em>4.3 Repository ve Kimlik Yönetimi</em></strong></p><p>Entity’yi saklamak ve yönetmek için bir <strong>Repository</strong> sınıfı kullanılabilir. Repository, veritabanı ile doğrudan etkileşim kurar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yD0tc86DNm6aVcl696OEuw.jpeg" /></figure><ul><li>Repository sınıfı, veritabanı işlemlerini soyutlar ve Customer nesnesini tutar. Bu sınıf, Entity’nin nesne yönelimli tasarımını ve değişken durumunu yönetir.</li></ul><p><strong>5. Entity ve Değişken Durum</strong></p><ul><li><strong>Entity</strong>, kimliği (bu örnekte CustomerId) üzerinden tanımlanır.</li><li>Entity’nin durumu, bir zaman dilimi boyunca değişebilir, örneğin müşterinin adresi veya e-posta adresi değiştirilebilir.</li><li>Ancak, bu değişikliklere rağmen aynı kimlik (CustomerId) ile nesneye erişilmeye devam edilir.</li></ul><p><strong>6. Domain Driven Design’de Entity’nin Önemi</strong></p><p>Entity, bir domain modelindeki en temel yapı taşlarından biridir. İş süreçleri ve domain logic’in en önemli kısmı <strong>Entity</strong>’ler üzerinde çalışır. Entity’lerin doğru bir şekilde tanımlanması, domain mantığının doğru bir şekilde yansıtılmasını sağlar ve uygulamanın sürdürülebilirliğini artırır.</p><p>Örnek verilen kodları daha detaylı olarak GitHub’dan incelemek isteyenler için ilgili repo: “<a href="https://github.com/gayemce/DomainDrivenDesign"><em>https://github.com/gayemce/DomainDrivenDesign</em></a>”</p><p>Bir sonraki makalede DDD’nin bir diğer kavramı olan <strong>Value Object</strong> konusuna dair örnek uygulamalı bir makalede görüşmek üzere!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7f54e5f77a77" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Liskov Substitution Prensibi Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/liskov-substitution-prensibi-nedir-64d2352d40f2?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/64d2352d40f2</guid>
            <category><![CDATA[solid]]></category>
            <category><![CDATA[liskov-substitution]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 25 Nov 2023 19:31:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-25T19:31:02.985Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Liskov Substitution Principle” veya kısaltması LSP olarak bilinen Liskov İkame İlkesi SOLID prensiplerinden üçüncüsü olarak kabul edilir.</p><p>Bu ilke, türetilmiş sınıfların temel sınıfların yerine sorunsuz bir şekilde kullanılabileceğini ve programda beklenmeyen davranışlar veya hatalar oluşturmayacağını garanti eder.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*4bBACi_Pnkfo0nymaPO8MQ.png" /></figure><p>Bu prensibe daha yakından bakacak olursak;</p><p><strong>Alt Sınıf Uyumluluğu:</strong> Alt sınıflar, üst sınıfların türünü genişletmelidir. Yani, bir üst sınıf nesnesi beklenen herhangi bir işlemi yapabiliyorsa, alt sınıf nesnesi de aynı işlemi sorunsuz bir şekilde gerçekleştirmelidir.</p><p><strong>Alt Sınıf Bağımsızlığı:</strong> Alt sınıflar, üst sınıfların davranışlarını değiştirmeden veya bozmadan kendi özelliklerini ekleyebilmelidir. Bu, alt sınıfların, üst sınıfların kodunu modifiye etmeksizin genişleyebilmesi demektir.</p><p>Liskov Substitution İlkesi’ni C# dilinde bir örnek üzerinden açıklayalım.</p><p>Kuşları temsil eden bir sınıf hiyerarşisi oluşturalım:</p><pre>class Bird<br>{<br>    public virtual void Fly()<br>    {<br>        Console.WriteLine(&quot;The bird is flying.&quot;);<br>    }<br>}</pre><pre>// Alt sınıf 1<br>class Sparrow : Bird<br>{<br>    public override void Fly()<br>    {<br>        Console.WriteLine(&quot;The sparrow is flying.&quot;);<br>    }<br><br>    public void Chirp()<br>    {<br>        Console.WriteLine(&quot;The sparrow is chirping.&quot;);<br>    }<br>}<br></pre><pre>// Alt sınıf 2<br>class Penguin : Bird<br>{<br>    public override void Fly()<br>    {<br>        Console.WriteLine(&quot;Penguins cannot fly.&quot;);<br>    }<br><br>    public void Swim()<br>    {<br>        Console.WriteLine(&quot;The penguin is swimming.&quot;);<br>    }<br>}</pre><p>Bu örnekte, Bird sınıfı, bir kuşun temel özelliklerini içerir ve Fly metodu kuşların uçma davranışını temsil eder. Sparrow ve Penguin sınıfları, Fly sınıfından türetilir ve kendi özel davranışlarını içerir.</p><p>Liskov Substitution İlkesi’nin uygulandığı yer burada şöyle örneklenebilir:</p><pre>class Program<br>{<br>    static void Main(string[] args)<br>    {<br>        // Liskov Substitution İlkesi uygulanmıştır.<br>        Bird sparrow = new Sparrow();<br>        Bird penguin = new Penguin();<br><br>        sparrow.Fly();        //Output: &quot;The sparrow is flying.&quot;<br>        //sparrow.Chirp();    //Error: Bird türünden referans, sparrow sınıfının özel bir metoduna erişemez.<br><br>        penguin.Fly();       //Output: &quot;Penguins cannot fly.&quot;<br>        //penguin.Swim();    //Error: Bird türünden referans, penguin sınıfının özel bir metoduna erişemez.<br>    }<br>}</pre><p>Burada Sparrow ve Penguin nesneleri, Fly türünden referanslarla oluşturulmuştur. Bu, Liskov Substitution İlkesi&#39;ne uyar, çünkü alt sınıflar, üst sınıfın yerine geçebilir ve beklendiği gibi davranabilir. Ancak türetilmiş sınıfların belirli yöntemlerine erişmek için referansların doğru türetilmiş türde olması gerekir.</p><p>Bu ilke, yazılım tasarımındaki hiyerarşik ilişkilerde güvenilirlik ve uyumluluk sağlamak amacıyla geliştirilmiştir. Ayrıca, Liskov Substitution İlkesi, programlama dillerindeki kalıtımı daha etkili bir şekilde kullanmamıza olanak tanır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=64d2352d40f2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Open-Closed Prensibi Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/open-closed-prensibi-nedir-847041d6372f?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/847041d6372f</guid>
            <category><![CDATA[open-closed-principle]]></category>
            <category><![CDATA[solid-principles]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Nov 2023 16:47:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-11-07T16:47:40.395Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>“Open-Closed Principle”</strong> veya kısaltması OCP olarak bilinen Açık-Kapalı Prensibi <strong>SOLID </strong>prensiplerinden ikinicisi olarak kabul edilir.</p><p>Yazılım varlıkları (sınıflar, modüller, işlevler vb.) genişletmeye açık, ancak değişiklik için kapalı olmalıdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*xlZhnFoVkoKgrfKgVnLKbg.png" /></figure><p>Bu prensibe daha yakından bakacak olursak;</p><h4>Genişletmeye Açık</h4><p>Yazılım bileşenleri, yeni davranışları eklemek veya genişletmek için açık olmalıdır. Yani, yeni özellikler veya davranışlar eklemek gerektiğinde, mevcut bileşenler değiştirilmeden yeni kod eklemek mümkün olmalıdır.</p><h4>Değişikliğe Kapalı</h4><p>Bileşenlerin mevcut davranışları veya kodları değiştirilmemelidir. Yani, mevcut işlevselliği veya davranışı değiştirmek için kodu yeniden yazmak gerekmemelidir.</p><p>Bu prensip, yazılımın uzun vadeli sürdürülebilirliğini artırır ve yazılım bileşenlerinin değiştirilmeden yeni işlevsellik eklemesini sağlar. Ayrıca, mevcut kodun çalışmasını bozmadan yeni gereksinimlere uyum sağlamayı kolaylaştırır. Açık-Kapalı Prensibi, genellikle soyut sınıflar, arabirimler ve genişletilebilirlik tasarımlarıyla uygulanır. Bu, yazılımın daha esnek, okunaklı ve bakımı daha kolay hale getirilmesine yardımcı olur.</p><p>Açık-Kapalı prensibine dair bir ödeme sistemi örneği:</p><pre>// Ödeme sınıfı<br>public abstract class Payment<br>{<br>    public abstract bool ProcessPayment(double amount);<br>}<br><br>// Kredi kartı ödeme sınıfı<br>public class CreditCardPayment : Payment<br>{<br>    public override bool ProcessPayment(double amount)<br>    {<br>        Console.WriteLine($&quot;Kredi kartı ödeme işlemi: {amount} TL&quot;);<br>        // Kredi kartı ödeme işlemini gerçekleştirir<br>        return true;<br>    }<br>}<br><br>// Nakit ödeme sınıfı<br>public class CashPayment : Payment<br>{<br>    public override bool ProcessPayment(double amount)<br>    {<br>        Console.WriteLine($&quot;Nakit ödeme işlemi: {amount} TL&quot;);<br>        // Nakit ödeme işlemini gerçekleştirir<br>        return true;<br>    }<br>}</pre><pre>// Ödeme işlemini yapan sınıf<br>public class PaymentProcessor<br>{<br>    public bool ProcessPayment(Payment payment, double amount)<br>    {<br>        return payment.ProcessPayment(amount);<br>    }<br>}</pre><p>Bu örnekte, Payment soyut sınıfı, çeşitli ödeme yöntemlerinin temelini oluşturur. CreditCardPayment ve CashPayment sınıfları bu soyut sınıfı genişletir ve kendi ProcessPayment yöntemlerini uygular. PaymentProcessor sınıfı, farklı ödeme türlerini işleyen bir sınıftır.</p><pre>class Program<br>{<br>    static void Main(string[] args)<br>    {<br>        PaymentProcessor processor = new PaymentProcessor();<br>        double amount = 100.00;<br><br>        Payment creditCardPayment = new CreditCardPayment();<br>        Payment cashPayment = new CashPayment();<br><br>        bool creditCardResult = processor.ProcessPayment(creditCardPayment, amount);<br>        bool cashResult = processor.ProcessPayment(cashPayment, amount);<br><br>        Console.WriteLine($&quot;Kredi kartı ödeme başarılı mı? {creditCardResult}&quot;);<br>        Console.WriteLine($&quot;Nakit ödeme başarılı mı? {cashResult}&quot;);<br>    }<br>}</pre><p>OCP uygulaması şu şekilde gerçekleşir: Yeni bir ödeme türü eklemek istediğinizde, yalnızca yeni bir sınıf oluşturmanız ve Payment sınıfını genişletmeniz gerekir. PaymentProcessor sınıfı değiştirilmeden yeni türleri kolayca kullanabilir ve bu prensip açıkça uygulanmış olur. Bu, kodunuzun genişletmeye açık, ancak mevcut kodu değiştirmeye kapalı olduğu anlamına gelir.</p><p>OCP’nin uygulanması, yazılım geliştiricilerin kodlarını daha iyi düzenlemelerine ve gelecekteki değişikliklere daha iyi uyum sağlamalarına yardımcı olur. Bu nedenle, iyi yazılım tasarımının bir parçası olarak kabul edilir ve yazılım projelerinin uzun vadeli başarısına katkıda bulunur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=847041d6372f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Single Responsibility Prensibi Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/single-responsibility-prensibi-nedir-bb18cde90289?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb18cde90289</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Oct 2023 20:09:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-10-30T14:57:31.610Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Elbette bakımı kolay ve anlaşılabilir bir kod, herkesin istediği bir şeydir ve bu nitelikleri sağlamak için kodlama prensiplerini göz ardı etmemek gerekir. Bu prensiplerin geliştirme sürecinin erken aşamalarında ne kadar faydalı olabileceği her zaman açık olmayabilir ancak projenin büyüdüğü ve geliştirilmeye devam ettiği bir noktada, bu nitelikleri sağlama konusundaki çaba kesinlikle değerlidir.</p><p>“<strong>Single Responsibility Principle</strong>” veya kısaltması SRP olarak bilinen Tek Sorumluluk İlkesi, <strong>SOLID </strong>prensiplerinden ilki olarak kabul edilir ve nesne yönelimli programlama (OOP) uygulamalarının tasarımını geliştirmek için kullanılan önemli bir kavramdır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*LLRIQDWYMM2B4LLyXyx_hw.png" /></figure><p>Bu ilke, bir yazılım modülünün yalnızca bir tek sorumluluğa sahip olması gerektiğini belirtir. Yani bir modül sadece belirli bir görevden sorumlu olmalı ve sadece o göreve yönelik kodlanmalıdır. Bu ilke, yazılımın bakımını kolaylaştırmayı, geliştirmeyi ve daha sürdürülebilir hale getirmeyi amaçlar.</p><p>Bu amaçlara daha detaylı bakacak olursak;</p><h4><strong>Tek Sorumluluk İlkesinin Gerekliliği:</strong></h4><p>Tek Sorumluluk İlkesi, yazılım modüllerinin(sınıf, fonksiyon, metot vb.), karmaşıklığını azaltmayı ve kodun daha anlaşılır hale gelmesini amaçlar. Bir modülün sadece bir sorumluluğu olması, her değişikliğin yalnızca bu sorumluluğa yönelik yapılmasını sağlar.</p><h4>Kodun Daha Kolay Bakımı:</h4><p>Tek Sorumluluk İlkesine uygun bir tasarım, kodun daha kolay bakımını sağlar. Her modülün veya sınıfın tek bir sorumluluğu olduğunda, bir hata tespit edildiğinde sadece bu sorumluluğu etkileyen birim üzerinde çalışmak gerekir.</p><h4>Kodun Daha Anlaşılır Olması:</h4><p>Her modülün belirli bir sorumluluğu olduğunda, kod daha okunaklı ve anlaşılır hale gelir. Başka bir geliştirici veya ekibin kodu anlaması ve değiştirmesi daha kolaydır çünkü her parça belirli bir işlevi yerine getirir.</p><h4>Yeniden Kullanılabilirlik:</h4><p>Tek Sorumluluk İlkesine uyan sınıflar ve modüller, daha fazla yeniden kullanılabilir hale gelir. Belirli bir işlevi yerine getiren birimler, farklı projelerde veya bölümlerde kullanılabilir.</p><h4>Kodun Esnekliği:</h4><p>Tek Sorumluluk İlkesi, kodun daha esnek olmasını sağlar. Her sorumluluğu yerine getiren birimler, gerektiğinde değiştirilip iyileştirilebilir, ve bu değişiklikler sadece ilgili sorumluluğu etkiler.</p><p><strong><em>Konuya dair örnek:</em></strong></p><pre>// Kötü bir örnek: Tek sorumluluğa uymayan User sınıfı<br>public class User<br>{<br>    public void RegisterUser() <br>    {<br>        // Kullanıcı kaydı işlemi<br>    }<br><br>    public void AuthenticateUser() <br>    {<br>        // Kullanıcı kimlik doğrulama işlemi<br>    }<br><br>    public void ChangePassword() <br>    {<br>        // Şifre değiştirme işlemi<br>    }<br>}</pre><p>Yukarıdaki örnekte, User sınıfı üç farklı işlevi yerine getiriyor. Bu kodlama, Tek Sorumluluk İlkesine uymayan bir örnektir.</p><pre>// İyi bir örnek: Tek sorumluluğa uygun User sınıfı<br>public class User<br>{<br>    public void RegisterUser() <br>    {<br>        // Kullanıcı kaydı işlemi<br>    }<br>}<br><br>public class Authenticator<br>{<br>    public void AuthenticateUser() <br>    {<br>        // Kullanıcı kimlik doğrulama işlemi<br>    }<br>}<br><br>public class PasswordManager<br>{<br>    public void ChangePassword() <br>    {<br>        // Şifre değiştirme işlemi<br>    }<br>}</pre><p>Bu düzenleme sayesinde User sınıfı yalnızca kullanıcı kaydı işlevini yerine getirir ve bu işlev dışında bir şeye karışmaz. Her sınıfın kendine özgü bir sorumluluğu vardır, bu da kodun daha anlaşılır ve sürdürülebilir hale gelmesine yardımcı olur.</p><p>Tek sorumluluk ilkesi, kodlamalarımızı daha organize ve yönetilebilir hale getirmeyi mümkün kılar. Bu prensip, özellikle projelerimizin büyüdüğü ve karmaşıklığının arttığı durumlar için oldukça önemlidir, çünkü kodun bu aşamalarda bakımı ve geliştirilmesi daha karmaşık hale gelebilir. Bu ilkeye uygun tasarım, bu zorlukları aşmamıza yardımcı olabilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bb18cde90289" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Single Page Application nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/single-page-application-nedir-8b857934662b?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8b857934662b</guid>
            <category><![CDATA[angular]]></category>
            <category><![CDATA[react]]></category>
            <category><![CDATA[single-page-applications]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 30 Sep 2023 10:42:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-30T12:32:59.431Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Single Page Application modelini duydunuz mu? Bu model, geleneksel frontend yazılım geliştirme modeli olan Multi Page Application (MPA) modeline bir çözüm olarak geliştirilmiş ve yaygın olarak kullanılan bir uygulama modelidir.</p><p>Bu yazıda, tek sayfalı uygulamanın nasıl çalıştığını ve kullanımındaki temel avantajları anlatacağız.</p><p>Şimdi, bu uygulama modellerini daha detaylı inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QU8rOTG6P97RdNhuOmERvw.jpeg" /></figure><p><strong>Verilerin İşlenmesi ve Talep Edilmesi</strong></p><p>Öncelikle, SPA veya MPA’yı anlamak için herhangi bir web uygulamasını kullanırken veri akışının nasıl çalıştığının temellerini anlamamız gerekiyor. Bir web sayfasını açtığınızda ekranda gördüğünüz her şey, bir yerden gelir ve kullanıcıya bir istek yoluyla ulaşır; bu istek resim, video, JSON veya başka bir şey olabilir. Temelde bu bileşenler, tarayıcınız tarafından işlenen ve talep edilen isteklerdir.</p><p><strong>Verilerin İşlenmesi MPA’da Nasıl Çalışır?</strong></p><p>Aslında verilerin işlenmesi dediğimizde zaman ve para tüketimini de kastediyoruz. MPA tabanlı bir uygulama düşünelim. Kullanıcının erişimi olan tüm sayfalara erişimi olacaktır ve bu sayfalarda kullanıcının verilerini gösterecektir. Bu akış şu şekilde gerçekleşir:</p><ol><li>Sayfaya erişilir.</li><li>İstek etkinleştirilir.</li><li>Veri Tabanı ile etkileşim kurulur.</li><li>Sonuç biçimlendirilir.</li><li>Kullanıcıya ekran yanıtı döndürülür.</li></ol><p>Daha sonra başka bir sayfaya geçeriz ve yüklenen her sayfa için aynı akış yürütülür ve bu şekilde devam eder. Bu, tam olarak tekrarlanan veri akışı nedeniyle hem sunucu hem de istemci tarafında kötü bir sonuçla sonuçlanır. Yeni bir işlem yapıldığında sayfadaki tüm veriler yeniden yüklenecektir; eğer kullanıcı bu yazılıma cep telefonunun internet verilerini kullanarak erişirse, daha fazla zaman ve veri tüketilecektir.</p><p>Kısacası, MPA’da her uygulama görünümü veya sayfası, kullanıcının o sayfaya gittiğinde sunucudan yüklenen ayrı bir HTML dosyasıdır. Bu durum, kullanıcının farklı bir sayfaya gittiğinde tam sayfanın yeniden yüklenmesini beklemesi gerektiği için daha yavaş gezinmeye ve daha sıkıntılı bir kullanıcı deneyimine neden olur.</p><p><strong>Single Page Application (Tek Sayfa Uygulaması) Çözümdür!</strong></p><p>Geleneksel yaklaşımın bir sorunu, kullanıcıları her veri değişikliğinde yeni bir sayfaya yönlendirmektir. Bu, bilgileri farklı yerlerde düzenlemek istediklerinde deneyimi biraz sinir bozucu hale getirebilir, çünkü tam olarak daha fazla zaman ve veri tüketir. SPA tabanlı uygulamalar tamamen tek bir şeye odaklanır. Tek sayfalı bir uygulamada, işlevsellik tek bir sayfada yoğunlaşır.</p><p>Daha basit bir ifadeyle, tarayıcının tamamını yeniden yüklemesine veya kullanıcıyı yeni bir sayfaya yönlendirmesine gerek olmadan ekranın yalnızca bir kısmı yenilenir. Bu nedenle, yalnızca ana içerik asenkron olarak güncellenir ve sayfanın geri kalanı statik kalır! Bu şekilde daha az veri gönderip alırsınız, bu da çok daha verimli bir çalışma sağlar.</p><p>Eğer SPA’yı daha önce duymadıysanız bile, muhtemelen Outlook veya Gmail gibi e-posta platformlarını kullandınız ve bu platformlarda bir mesaj açabilir, silebilir veya yanıtlayabilirsiniz, ve sadece merkezi yapı yeniden yüklenerek sayfanın geri kalanı statik kalır.</p><p>SPA uygulamalarına diğer örnekler ise şunlardır:</p><ul><li>Google Maps</li><li>Facebook</li><li>Twitter</li><li>Netflix</li><li>Youtube</li></ul><p>Kısacası, bir SPA’da gerekli tüm kod tek bir HTML dosyasına yüklenir ve farklı görünümler veya sayfalar arasındaki gezinme, tüm sayfayı yeniden yüklemeden istemci tarafında dinamik olarak gerçekleştirilir. Bu, kullanıcının yalnızca ilk yüklemeyi ve sayfanın belirli bölümlerine yapılan sonraki güncellemeleri beklemesi gerektiğinden, daha hızlı ve sorunsuz bir kullanıcı deneyimi sağlar.</p><p><strong>SPA ve MPA Arasında Seçim</strong></p><p>SPA ve MPA arasında seçim yapmak, uygulamanızın özel gereksinimlerine ve hedeflerine bağlıdır. SPA, hızlı ve dinamik güncellemeler gerektiren uygulamalar için uygundur, MPA’lar ise daha basit ve daha doğrudan bir yapıya sahip uygulamalar için daha iyidir.</p><p><strong>SPA ve Angular</strong></p><p>Angular, tek sayfalı uygulamaların (SPA) oluşturulmasını kolaylaştırmaya yardımcı olan popüler ve kullanımı kolay bir frontend çerçevedir. Bileşenlere, iki yönlü veri bağlamaya, yerleşik yönlendirmeye, basit bir şablon söz dizimine sahiptir ve testi destekler. Bu özellikler Angular’ı hızlı ve dinamik web uygulamaları oluşturmak için mükemmel bir seçim haline getiriyor.</p><p><strong>SPA ve React</strong></p><p>2013 yılında Facebook tarafından geliştirildi ve piyasaya sürüldü. React, Angular gibi büyük rakiplerin önünde yer alan en popüler JavaScript kütüphanesidir. Kullanıcının yeni web sitesi oluşturma yöntemlerini kullanarak komut eklemesi için mükemmel geri bildirim sağlar. Dünyanın dört bir yanındaki büyük şirketler React’ı kullanıyor, örneğin: Netflix, Airbnb, Whatsapp, Instagram.</p><p>Bu yazıda Single Page Application yapısını gördük. Bu, bir bağlantıya her tıklandığında her sayfayı yüklemek yerine yalnızca ilgili bilgileri yükleyerek daha hızlı ve sorunsuz bir kullanıcı deneyimi sağlar.</p><p>Single page yapısını kullanmak günümüzde oldukça önemli bir konumdadır. Geliştirdiğiniz projelerde Single Page yapısını kullanmak size kolaylık ve hız sağlayacaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8b857934662b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[CSS Flexbox Modeli Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/css-flexbox-modeli-nedir-9cf37462ab8?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9cf37462ab8</guid>
            <category><![CDATA[css]]></category>
            <category><![CDATA[css-flexbox]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 22 Sep 2023 17:45:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-24T15:03:31.785Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bu makalede çalışmalarımızda bize esneklik kazandıran, flexbox modelinden bahsedeceğim.</p><p>Flexbox, esnek kutu modeli olarak tanımlanmaktadır. Bu model ile CSS de tasarımlarımızın nasıl hizalanması ve düzenlenmesi gerektiğine karar verebiliriz. Genel olarak ögelerin sırasını, aralıklarını, hizalanmasını ve boyutlarını Flexbox ile kontrol etmek oldukça kolaydır.</p><p>Flexbox modeli içerisinde hem kapsayıcı (container) hem de ögeler (items) için birden fazla flex özelliği bulunmaktadır.</p><p><em>Sırayla inceleyecek olursak;</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/997/1*cyWUhrjfkGEn_G0ePK1vww.png" /></figure><p><strong>Container, Flexbox Kullanımı</strong></p><ol><li>‘<strong><em>display</em></strong>’ : Flexbox kullanmak için <em>display:flex</em> özelliğine sahip bir kapsayıcı öğe olması gerekir. Böylelikle içerik ögeleri bir flex konteynırında düzenlenebilir.</li><li>‘<strong><em>flex-direction</em></strong>’ : Bu özellik içerik ögelerinin konteynır içerisinde nasıl düzenleneceğini belirtmemizi sağlar.</li></ol><ul><li><em>flex-direction: row </em>: Öğeleri yatay olarak hizalar (soldan sağa).</li></ul><p>Örnek kullanım:</p><pre>&lt;body&gt;<br>&lt;div class=&quot;container&quot;&gt;<br>&lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 1&lt;/div&gt;<br>&lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 2&lt;/div&gt;<br>&lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 3&lt;/div&gt;<br>&lt;/div&gt;<br>&lt;/body&gt;</pre><pre>.container {<br>display: flex;<br>flex-direction: row; /* Yatay (row) düzeni */<br>}<br><br>.item {<br>background-color: #3498db;<br>color: #fff;<br>}</pre><ul><li><em>flex-direction: row-reverse</em>: row’un tersine, öğeleri sağdan sola doğru hizalar.</li><li><em>flex-direction: column</em>: Öğeleri dikey olarak hizalar (üstten alta).</li><li><em>flex-direction: column-reverse</em>: column’un tersine, öğeleri alttan üste doğru hizalar.</li></ul><p>3. ‘<strong><em>justify-content</em></strong>’: Bu özellik ise ögelerin konteynır içerisinde yatay ekseninde nasıl hizalayabileceğini belirler.</p><ul><li><em>justify-content</em><strong><em>: </em></strong><em>flex-start</em>: Ögeleri başlangıç noktasına (sola dayalı) hizalar.</li><li><em>justify-content: flex-end</em>: Ögeleri sona doğru (sağa dayalı) hizalar.</li><li><em>justify-content: center</em>: Ögeleri ortalı hizalar.</li><li><em>justify-content: space-between</em>: Ögeler arasında eşit mesafede boşluk bırakır.</li></ul><p>Örnek kullanım:</p><pre>&lt;body&gt;<br>  &lt;div class=&quot;container&quot;&gt;<br>    &lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 1&lt;/div&gt;<br>    &lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 2&lt;/div&gt;<br>    &lt;div class=&quot;item&quot;&gt;Item 3&lt;/div&gt;<br>  &lt;/div&gt;<br>&lt;/body&gt;</pre><pre>.container {<br>  display: flex;<br>  justify-content: space-between; /* Eşit aralıklarla boşluk bırakır */<br>}<br><br>.item {<br>  background-color: #3498db;<br>  color: #fff;<br>}</pre><ul><li><em>justify-content: space-around</em>: Ögelerin etrafında eşit mesafede boşlukla bırakır.</li></ul><p>4. <em>‘</em><strong><em>align-items’</em></strong>: Bu özellik, öğelerin konteynır içinde dikey ekseninde nasıl hizalanacağını belirler.</p><ul><li><em>align-items</em><strong><em>: </em></strong><em>flex-start</em>: Öğeleri başlangıç noktasına doğru dikeyde hizalar.</li><li><em>align-items</em><strong><em>: </em></strong><em>flex-end</em>: Öğeleri sona doğru dikeyde hizalar.</li><li><em>align-items</em><strong><em>: </em></strong><em>center:</em> Öğeleri dikeyde ortalar.</li><li><em>align-items</em><strong><em>: </em></strong><em>baseline</em>: Öğeleri bir temel çizgisine göre hizalar.</li><li><em>align-items</em><strong><em>: </em></strong><em>stretch</em>: Öğeleri konteynır yüksekliğine kadar uzatır.</li></ul><p>5.<strong> ‘<em>flex-wrap’</em></strong>: Bu özellik içerik öğelerinin konteynır içinde yeterli yer olmaması durumunda nasıl davranacaklarını belirler. Öğelerin bir satıra veya sütuna sığması durumunda nasıl davranacaklarını kontrol eder.</p><ul><li><em>flex-wrap: nowrap</em>: Bu değer, öğelerin sığdığı kadarıyla tek bir satırda kalmasını sağlar ve diğer öğeleri aşağıda bir sonraki satıra kaydırmaz.</li><li><em>flex-wrap: wrap</em>: Bu değer, öğelerin sığdığı kadarıyla tek bir satıra yerleştirir ve diğer öğeleri alt satıra kaydırır.</li><li><em>flex-wrap: wrap-reverse</em>: Bu değer, wrap’in tersine çalışır ve sıralamayı tersine çevirerek öğeleri alttan üste doğru kaydırır.</li></ul><p>6<strong>. ‘<em>align-content’</em></strong>: Bu özellik, birden fazla satır veya sütun varsa, bu satırların veya sütunların nasıl hizalanacağını belirler.</p><ul><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>flex-start</em>: Satırları başlangıç noktasına doğru hizalar.</li><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>flex-end</em>: Satırları sona doğru hizalar.</li><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>center</em>: Satırları ortalar.</li><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>space-between</em>: Satırlar arasında eşit mesafede boşluklar bırakır.</li><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>space-around</em>: Satırların etrafında eşit mesafede boşluklar bırakır.</li><li><em>align-content</em><strong><em>: </em></strong><em>stretch</em>: Satırları konteynır yüksekliğine kadar uzatır.</li></ul><p><strong>Items Flexbox Kullanımı</strong></p><ol><li><strong><em>‘order’</em></strong>: Öğelerin sıralamasını belirler. Daha küçük değere sahip öğeler önde yer alır. Bu özelliği anlamak için, öncelikle “order” değerinin nasıl çalıştığını ve nasıl kullanıldığını anlamak önemlidir. Her bir öğe (item) bir başlangıç değeri olan 0&#39;a sahiptir. “<em>order</em>” değeri, bu başlangıç değerine eklenerek veya çıkartılarak belirlenir. Eğer öğenin “<em>order</em>” değeri pozitif bir sayı ise, önde yer alır ve diğerlerinden önce sıralanır. Eğer negatif bir sayı ise, arkada yer alır ve diğerlerinden sonra sıralanır.</li><li><strong><em>‘flex’</em></strong>: Bu özellik, öğelerin esnekliğini belirler. Öğelerin büyüme faktörünü temsil eder. Örneğin, <em>flex: 2</em> bir öğeyi diğerlerinden iki kat daha fazla büyütür.</li><li><strong><em>‘align-self’</em></strong>: Bu özellik, tek bir öğenin dikey hizalamasını belirler. Konteynırın <em>align-items </em>özelliğini geçersiz kılar.</li></ol><p>Bu kavramlar ile oluşturacağımız web sayfalarına esnek ve düzenli yapılar oluşturmak mümkündür. Yapmak istediğimiz tasarım ve projeye bağlı bu özellikleri kombinleyerek kullanabiliriz. Sadece burada dikkat etmemiz gereken bu özellikler arasından ihtiyacımız olanları belirlemek. Belirleme aşamasında zorluk yaşanması durumunda ise deneme yanılma yöntemine başvurmakta işimizi oldukça kolaylaştıracaktır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9cf37462ab8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SQL’de Tetikleyiciler (Triggers) Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/sqlde-tetikleyiciler-triggers-nedir-b02ad7a58346?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b02ad7a58346</guid>
            <category><![CDATA[sql]]></category>
            <category><![CDATA[triggers-in-sql]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Aug 2023 16:00:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-23T16:00:07.586Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Triggers yani tetikleyiciler ilişkisel veritabanı yönetim sistemlerinde özel bir store procedure türüdür. Triggers yapısı, veritabanı yönetim sistemlerinde bir tabloda bir işlem(veri ekleme, güncelleme veya silme) yapılacağı zaman bu işlem neticesinde yine aynı tabloyu veya başka bir tabloyu tetikleyerek o tabloda da bir işlem yapılmasını sağlar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*rOzoncElqdqIAThTj8Idgg.png" /></figure><p>Daha açıklayıcı olması açısından örnek verecek olursak, bir ürünler tablomuz olduğunu varsayalım ve bu tablomuzda on adet ürün olduğunu kabul edelim. Bu üründe satış oldu ve iki adet sipariş tablosuna ekleme yapıldı. İşte burada sipariş tablosuna geçen iki ürünün, ürünler tablosundan da eksiltilmesi işlemini triggers yapısı ile gerçekleştirmek mümkündür.</p><h4><strong>Tetikleyici (Trigger) Türleri</strong></h4><p><strong><em>Before Triggers (Öncesi Tetikleyiciler):</em></strong> İlgili olay gerçekleşmeden önce tetiklenir ve belirli koşulların kontrol edilmesine izin verir. Örneğin, veri ekleme işlemi öncesinde belirli bir koşulu kontrol etmek için kullanılabilir.</p><p><strong><em>After Triggers (Sonrası Tetikleyiciler):</em></strong> İlgili olay gerçekleştikten sonra tetiklenir ve genellikle işlem sonrası veritabanında başka işlemler yapmak için kullanılır. Örneğin, bir veri eklemesi yapıldıktan sonra başka bir tabloya veri eklemek gibi.</p><h4><strong>Neden SQL Tetikleyiciler (Triggers) Kullanmalıyız?</strong></h4><p>Tetikleyiciler ile üzerinde çalıştığımız veritabanını daha güvenli ve çalışması bakımından daha işlevsel hale getirebiliriz.</p><p>Tetikleyiciler belirli koşulları kontrol etmemizi ve bu kontrol öncesinde/sonrasında yanlış veya geçersiz veri ekleme veya güncelleme girişimlerini engellemek için kullanılabilir.</p><p>Tetikleyiciler belirli işlemleri izlemek ve günlüğe kaydetmek için kullanılabilir. Bu, denetim izlerini oluşturmanıza yardımcı olabilir.</p><p>Tetikleyiciler, ilişkisel bütünlüğü yönetmek için kullanılabilir ve belirli tablolar arasındaki ilişkileri korumaya yardımcı olabilir.</p><h4>Örnek Kullanım</h4><p>Aşağıda, “Orders” adlı bir siparişler tablosunu izleyen basit bir SQL Trigger örneği bulunmaktadır. Bu trigger, bir sipariş eklendiğinde otomatik olarak ilgili stok miktarını güncellemektedir.</p><pre>CREATE TRIGGER update_stock<br>AFTER INSERT ON Orders<br>FOR EACH ROW<br>BEGIN<br>  UPDATE Products<br>  SET stock_quantity = stock_quantity - NEW.quantity<br>  WHERE id = NEW.product_id;<br>END;</pre><p>Bu örnek, yeni bir sipariş eklendiğinde “Orders” tablosundaki ilgili ürünün stok miktarını güncelleyen bir tetikleyici oluşturur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b02ad7a58346" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SQL Index Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@gayemce/sql-index-nedir-c6cb798ac53?source=rss-b9fa2fa2424------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c6cb798ac53</guid>
            <category><![CDATA[index]]></category>
            <category><![CDATA[sql]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Gaye Tekin]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Aug 2023 13:32:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-08-23T16:01:30.833Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Günümüz teknolojisinde veriler oldukça yer kaplamaktadır. Hemen her sektörde hızla artan ve birikmeye devam eden veriler sadece yer kaplamakla da kalmıyor, verilerin hacmi büyüdükçe istenilen veriye ulaşmakta zaman almaya başlıyor.</p><p>SQL’de indeksleme ise milyon kayıtlık tablolarda yapılan sorgulamalarda çok daha hızlı sonuç almamızı sağlar. Bunu asıl sebebi ise bütün veriyi okumuyor olmasıdır. Peki bütün verileri okumadan nasıl istenen veriyi bulabiliyor?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*_m63JzLlhutzEjHAmk_0wg.png" /></figure><p>Şu konuyu biraz daha detaylandıralım;</p><p>İndeksler, belirli sütun veya sütun kombinasyonlarındaki verilerin fiziksel olarak sıralanmış bir yapıda depolanmasını ve bu verilere daha hızlı erişim sağlanmasını sağlar. Yani veri tabanı yönetim sistemi belirli bir sütundaki verileri alır bunları belirli bir kombinasyonda sıralar ve bu sıralanmış verileri bir başka tabloda tutar. Bütün veri tabanının bu şekilde indekslendiğini düşündüğümüzde artık istenen veriye ulaşmak kolay olacak çünkü sadece belirli tablolarda arama yapılacak böylelikle bütün veri tabanında arama yapılmayarak veriye ulaşmak daha hızlı bir hale gelecek.</p><p>Bu demek ki oluyor ki indeksleme veriye ulaşmayı hızlandırıyor o halde tüm veri tabanlarımızda indeksleme kullanalım, elbette hayır. İndekslemenin avantajları olduğu gibi dezavantajları da mevcuttur.</p><h4><strong>İndekslemenin Avantajları</strong></h4><p><strong><em>Veriye Hızlı Erişim:</em></strong> Büyük veri tablolarında ulaşılmak istenen veri veya verilere hızlı erişim imkanı sağlar.</p><p><strong><em>Sorgu Performansını Artırma:</em></strong> İndeksler sayesinde sorguların daha verimli çalışması sağlanır. Bu da genel sorgu performansını artırır.</p><p><strong><em>Sıralama ve Filtreleme:</em> </strong>Özellikle sıralama ve filtreleme sorgularında indeksler sorgulamaların daha da hızlı yürütülmesini sağlar.</p><h4><strong>İndekslemenin Dezavantajları</strong></h4><p><strong><em>Depolama Alanı:</em> </strong>İndeksleme yöntemi her sütundaki veriyi belirli şartlar ile yeni tablolara atarken aslında depolama alanını da artırır.</p><p><strong><em>Yavaş Güncelleme:</em> </strong>Güncelleme, ekleme veya silme işlemleri indeksleri güncelleme işleminin bir parçası yapar. Bu durum ise güncelleme işlemlerini yavaşlatabilir.</p><p><strong><em>İndeks Seçimi:</em></strong> İndekslenmesi gereken sütunu seçmek önemlidir. Yanlış indeks seçimi yine performansı olumsuz etkileyebilir.</p><p>İndeksleme, veriye hızlı ulaşmak sorguların daha hızlı çalışmasını sağlamak açısından önemlidir. Ancak, indekslerin doğru şekilde tasarlanması ve yönetilmesi de bir o kadar önemlidir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c6cb798ac53" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>