<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Gerle Choi on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Gerle Choi on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@gerlee9989?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*DufMQa9lJ51x21XaznLivg.jpeg</url>
            <title>Stories by Gerle Choi on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 12:05:50 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@gerlee9989/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Өглөө уусан кофе үр дүнгээ өгч байна…]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D3%A9%D0%B3%D0%BB%D3%A9%D3%A9-%D1%83%D1%83%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%BA%D0%BE%D1%84%D0%B5-%D2%AF%D1%80-%D0%B4%D2%AF%D0%BD%D0%B3%D1%8D%D1%8D-%D3%A9%D0%B3%D1%87-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-7da4647c445b?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7da4647c445b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Apr 2019 04:44:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-04-02T04:44:13.455Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өглөө уусан кофе үр дүнгээ өгч байна…</p><p>Хорвоог хар цагаанаар л хардаг нэгэнд үндсэн 7 өнгийг үндсэн 7 нотонд хувиргадаг төхөөрөмж бүтээвэл ямрав?<br>Тэгэхээр Пикассо уг нь зураач л даа гэхдээ уран зургийн галлерэйд ороход симфони тоглогдох байх?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*85XX20f8QlH8tN1tkzETbg.jpeg" /></figure><p>Ингэхэд үхэхээр сэтгэл хаачдаг юм бол?<br>Би гэж бие махбодио хэлээд бна уу эсвэл хаана нь үл мэдэгдэх сэтгэлийг хэлж бна уу <br>Улаан өнгийг улаан гэж яаж мэдээд бна миний улаан чиний ногоон бвал яах уу? Үнэн худлыг нь хэн ялгах вэ ялгах хүн нь улаан ногооноо яаж хардагийг нь хэн мэдэх вэ <br>Төрөхөөсөө сохор хүн ямр өнгөөр зүүдэлдэг бол эсвэл дүрсээр эсвэл дуу хоолойгоор зүүдэлдэг бол уу ёооо юу юу ч бичээд бгн</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7da4647c445b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Яруу найрагч, зохиолч Л.Өлзийтөгсийн]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D1%8F%D1%80%D1%83%D1%83-%D0%BD%D0%B0%D0%B9%D1%80%D0%B0%D0%B3%D1%87-%D0%B7%D0%BE%D1%85%D0%B8%D0%BE%D0%BB%D1%87-%D0%BB-%D3%A9%D0%BB%D0%B7%D0%B8%D0%B9%D1%82%D3%A9%D0%B3%D1%81%D0%B8%D0%B9%D0%BD-646675e418ce?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/646675e418ce</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 08:01:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T08:01:10.132Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OptGg9kFGOqulYX7cB-FZg.jpeg" /></figure><p><em>Яруу найрагч, зохиолч Л.Өлзийтөгсийн “Үзэхийн хязгаар” номонд багтсан “Би юунд дуртай, юунд дургүй вэ?” эсээнээс санаа аван бичиглэв.</em></p><p><em>нэг хүн шиг мэдэрсэнд баярлаад эсвэл хүн болохоор адилаар мэдэрдэг ч байж болох</em></p><p><em>Би дурсамжиндаа дуртай. Аавтайгаа өнгөрүүлдэг байсан эрх цэнхэр, эвсэг шаргал өдрүүдэд дуртай. Аавын арьсан бор шар бор куртикнээс үнэртдэг тэр нэг содон мөртөө таатай үнэрт дуртай. Одоо харин би өөрөө өмсдөг өмсөөд явахад аавдаа тэврүүлсэн мэт. Арван найман цагийн нар жаргаж байхад аавтайгаа хөтлөөд энхтайвны гүүр даван алхдаг байсандаа дуртай. Би дурсамжиндаа дуртай.</em></p><p><em>Би дурсамжиндаа дургүй. Аав маань хүндээр өвдсөн тэр гунигт өдрүүдэд дургүй. Эмнэлэгийн ор, тарианы хурц үнэрт хамаг мөн чанараа алдан, өнгө нь дарагдсан тэр хаврын арьсан бор шар бор куртикнд дургүй. Арван найман цагийн нар жаргаж байхад ганцаараа энхтайвны гүүр даван алхахдаа аавынхаа юуг нь өвдсөнийг ч сайн ойлгоогүй явсандаа дургүй. Түүнээс хойш энхтайвны гүүр давах хэрэггүй болсондоо дургүй. Би дурсамжиндаа дургүй.</em></p><p><em>Цоо шинэ дууг өөртөө нээчихээд хэдэн арван удаа ухрааж сонсохдоо дуртай. Тэр дуундаа, аялгуундаа “живж” байгаа мэт мэдрэмжийг ахин дахин авах дуртай. Гэхдээ тэдгээр дуунаасаа удахгүй уйдаад анх шимтэн сонсож байсан мэдрэмжээ алдчихдагтаа дуртай. Олон дахин ухрааж сонсож “донтсон” анхны тэр мэдрэмжиндээ илүү дуртай.</em></p><p><em>“Амьдрал их энгийн” гэж бодох дуртай, тэр энгүүн байдыг мэдрэх бас дуртай. Бид хэн нэгэнд өөрсдөө титэм зүүлгэчихээд тээр холоос харж суухдаа “энэ хүн мундаг, энэ хүн гайхалтай, энэ хүн л хосгүй” гэж боддог юм шиг. Гэтэл хорвоо дээр бүгд адилхан зовж, бүгд жижигхээн зүйлсээс таашаал авч, алдаж онож, уйлж дуулж согтож, хэн нэгэнд тачаадаж, галзууртлаа дурлаж, үхэтлээ шаналаж үзсэн байдаг. “Том том” сэдэв ярьж байгаа хүнээс илүү амьдралын энгүүн сайхан зүйлсийг ярьж байгаа хүмүүст илүү татагддагтаа дуртай.</em></p><p><em>Зүгээр л мөрөөдөх дуртай. Тэнгэр дээгүүр онгоцтой нисэж, үүлэн дунд хөвж байна гэж, агаарын бөмбөлөгт сууж тээр дээрээс хотоо харж байна гэж, хамгийн хайртай зохиолчтойгоо энгүүн яриа өрнүүлэн сууж байна гэж, усан онгоцоор Номхон далайг гаталж байна гэж, нуурын эрэг дээр байшин бариад даруухан амьдарч байна гэж, бичгийн машин дээр зохиол бичин сууж байна гэж, хэзээ нэг өдөр төгөлдөр хуураар тоглож сурч байна гэж мөрөөдөх дуртай. Парисын гудман дахь задгай кофешопт кросуант идэнгээ чихэрлэг латте уугаад сууна гэж, Рио Де Жинеоро дэх Христийн аварга хөшөөг үзэж байна гэж, Тайланд дахь Буддагийн хөшөөний наана зогсоод зургаа татуулж байна гэж, шамблын орон Түвдэд очин мөргөл үйлдэж байна гэж мөрөөдөх би дуртай.</em></p><p><em>Хөгжмийн зохиолч Н.Жанцанноров гуайн авъяас ухаанаа шингээн “урласан” аялгуудад ухаангүй дуртай. “Мандухай сэцэн хатан” киноны аялгуунд хамгийн дуртай. Яаж ингэж урлаж шаглаж чаддагийг нь гайхаад бардаггүйдээ дуртай. Бас “Догшин хутагтийн сахиус” киноны аязад дуртай. Тэр аялгууг анх сонсохдоо би түүнтэйгээ хамт байсан. Эхлэнэ гэдгээ биш, дуусна гэдгийг, эхлэл ч угаас байхгүйг хэн хэн нь мэддэг байсан, эхлэх цэг нь ч тавигдаагүй бидний хайр. Үүнийг сонсохдоо би түүнийхээ цээжин дээр гашуун нулимс унагаж байсныг, тэр гашуун өдрийг тодоос тод санадаг юм. Одоо харин бүлээн дурсамж болон үлдэж дээ. Энэ ая-тэр нулимсаас үлдсэн тийм нэг сэжим одоо ч биднийг холбодог гэдгийг мэдрэх дуртай. Аялгуунд хүртэл амьдрал бүрэлдэж байдаг юм шиг. “Цагаан суврага” аянд нь мөн л дуртай. Тэрээр нэгэн нэвтрүүлэгт энэ бүтээлээ “оршихуйгаас тасарсан” гэж дурдаж билээ. Би ч гэсэн яг тэгж хэлмээр санагддаг. Нүдээ аниад сонсох бүртээ энэ ая яав ч энэ ертөнцийн, энэ ахуйнх биш болохыг мэдэрдэг. Тэнгэрт хөөрөх мэт тийм нэг… Энэ мэдрэмжиндээ би дуртай.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=646675e418ce" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өөө өгөх л гэж өгсөн зүрх минь…Л.Өлзийт]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D3%A9%D3%A9%D3%A9-%D3%A9%D0%B3%D3%A9%D1%85-%D0%BB-%D0%B3%D1%8D%D0%B6-%D3%A9%D0%B3%D1%81%D3%A9%D0%BD-%D0%B7%D2%AF%D1%80%D1%85-%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8C-%D0%BB-%D3%A9%D0%BB%D0%B7%D0%B8%D0%B9%D1%82-208ca3532f48?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/208ca3532f48</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 07:25:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T07:25:14.742Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өөө өгөх л гэж өгсөн зүрх минь…Л.Өлзийтөгс</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*1sc_6F57U_Pu_T15_9DozA.jpeg" /></figure><p>Намайг солонго болохын цагт<br>Чи бяцхан хүү болоод<br>Найм дахь өнгийг зурж<br>Тэнгэр бид хоёрыг гоёорой</p><p>Намайг бороо болохын цагт<br>Чи минь өвс болоод<br>Нарийнхан ишин дээрээ өнгийж<br>Унагалгүй тосон аваарай</p><p>Намайг шуугин урсахын цагт<br>Чи минь санаад байвал<br>Намуун шөнөөр ирж<br>Давалгаан дээр минь унтаарай</p><p>Намайг од болохын цагт<br>Чиний минь зүрхийг нээсэн<br>Найз бүсгүйдээ өмчлөн<br>Намайг зүсэлж өгөөрэй</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=208ca3532f48" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ганц л амьдарна]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%86-%D0%BB-%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%BD%D0%B0-76aa15144327?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/76aa15144327</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 07:00:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T07:00:38.854Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/1*ccM-M2m51_95vo6pgol5yg.jpeg" /></figure><p>Ганц л амьдарна</p><ul><li>Юунаас ч юм бэ барьсанаа алдаж , хаашаа ч юм бэ ойчиж буй мэдрэмж …</li></ul><p>Заримдаа хэнд ч хэрэггүй юм шиг мэдрэмж төрдөг үү амьдрал гээд том нөхөр гарч ирээд учиргүй заагаад өгөхийн байх гэсэн авгай заагаад өгдийн байна гэдэг шиг үнэндээ Амьдрал гээч нь өөрөө тийм сүртэй том зүйл биш ч юм билүү Амьсгаа аваад гаргах тѳдий…эсвэл олон олон бодрол дурсамжуудын нийлбэр ч юм уу. Дурсамж хэзээ ч дуусахгүй , гунигтай нь элж бүдгэрээд , гэрэл гэгээтэй нь сэтгэлд илүү тод үлдсэн байна. Тэр үед тэнгэр лүү ч явчмаар хэцүү үе ээ бид зүгээр л ногоон гэрэл хүлээх зуураа юу ч болоогүй юм шиг бүр гаднаа өчүүхэн ч төдий хувирал илрэл гаргалгүйгээр бодож чаддаг…</p><p>Жаргах гэж тѳрсѳн хэмээх итгэл үнэмшлийг ѳѳртѳѳ бий болгоод түүнийхээ л тѳлѳѳ явдаг амьтан хүнээс ѳѳр байдаггүй биз ээ .</p><p>…Ганц л амьдрах энэ их шидтэй үг шүү. Хэнийг ч самууруулж , юуг ч хийлгэж чадна,</p><p>гэхдээ хэн ер нь хүн тѳрѳлхтѳнд Ганц удаа амьдарна гэд хэлчихсэн юм бэ? эсвэл бас хэн нь “ урьд насандаа хүн байсан юм, хоёрдохоо амьдарч явна гээд үлгэрлээд ѳгчихсѳн юм бэ? хэнд итгэж , юуг мэддэг болоод дураараа загнаж бардам амьдардаг тѳрѳлхтѳн бэ?</p><p>Магадгүй жаргаж хадуурах ёсгүй ч юм билүү.. эсвэл бүр эрх ч үгүй байх….эсвэл дэлхий аль нэг ертөнцийн там байж мэдэх…хэн ч юуг ч мэдэхгүй байж үхээд л дуусах юм шиг аашилдаг хѳѳрхийлѳлтэй дэлхийн хүмүүс ..</p><ul><li>Тѳрмѳл чанараараа худалч хүмүүс үнэнд итгэдэггүй , тѳрмѳл чанараараа шунахай хүмүүс шуналгүй сэтгэлд итгэдэггүй, тѳрѳлхийн харамч хүн ѳгѳѳмѳр занг хардаж сэрддэг .. ѳгѳгдсѳн зүйлээ тээсээр л байгаа учраас харангадаж үхэхгүй амьдарч яваа байх ..</li></ul><p>Юунаас ч юм бэ барьсанаа алдаж, хаашаа ч юм бэ ойчиж буй мэдрэмж …</p><p>Амьдрал хуваагдашгүй . Гэхдээ хуваагчуудтай . Дурсамж , аз , эз ямар нэг бүдэгхэн дурлал …</p><p>Хүлээсэн Сэтгэл дүүрсэн юм уу? дундарсан юм уу? хэн мэдэх вэ ..</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=76aa15144327" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Дурсамж]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D0%B4%D1%83%D1%80%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B6-ad19e34af4f7?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad19e34af4f7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 05:16:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T05:16:43.214Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*fUXMtYE-Kg_dlSSn6Da0nQ.jpeg" /></figure><p>Дурсамж</p><p>Хүн дурсамжуудаа хүссэнээрээ өөрчилж, тийн өөрчилснөөрөө амьдралаа цоо шинээр эхлүүлж болно. Эсвэл бүх дурсамж , бүх зовлон, бүх хүлээсээ агаарт зангидаж байгаад ганцхан сэлэмдчихэж болж байна. Бидэнд харагдаж буй амьдрал бол жинхэнэ амьдралын муухан хуулбар. Жинхэнэ амьдрал ерөөс хүний сэтгэлд, зүүд дурсамж, зөн совин, ёр билиг дотор л өрнөдөг түүнээ чагнаж сэрж, мэдэрч чадсан нь илүү баялаг оршихуйг бүтээдэг шиг санагдана.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad19e34af4f7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өглөө уусан кофе үр дүнгэээ өгч байна…]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D3%A9%D0%B3%D0%BB%D3%A9%D3%A9-%D1%83%D1%83%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%BA%D0%BE%D1%84%D0%B5-%D2%AF%D1%80-%D0%B4%D2%AF%D0%BD%D0%B3%D1%8D%D1%8D%D1%8D-%D3%A9%D0%B3%D1%87-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D0%B0-8c3b655daec3?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8c3b655daec3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 05:08:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T05:08:14.815Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*o4Obo8sS71_k0dhMc-4sAw.jpeg" /></figure><p>Өглөө уусан кофе үр дүнгэээ өгч байна…</p><p>Юу ч мөнх биш болохоор, мөнх байдаг гэвэл итгэл, найдвараас өөр тулчих юмгүй болохоор..</p><p>Өөртөө хүрээ татаж, жилээс жилд түүнийгээ хумьсаар байгаа ч, хүссэн болгон орж болдоггүй ч, яаж ч түгжиж гинжлээд үл ялиг хэрнээ тодорхой нэг л төрлийн салхинд савлана…</p><p>Би ингэж боддог юм. Хааяа бидний итгэл тун барьцгүй. Ёстой л хэн нотлох юм гэдэг шиг. Өөрийнхөө итгэж байгаа юмсыг хүн тэгээд өөрөө өөртөө л нотолдог шүү дээ. Юмс харагдаж байгаа шигээ байдаггүй нь хорвоогийн хамгийн новшийн үнэн.</p><p>Бид юмсыг хэрхэн хүлээж авах нь хүүхэд ахуйн дурсамж, гэр бүлийн хүмүүжил, тэгээд амьдралын туршлагатай маань холбогддог. Нөгөө “чи сайн гэдгийг мэдэхгүй бол муу гэдгийг ч мэдэхгүй” гэдэг үгтэй агаар нэг. Ингээд бодохоор гомдмоор байгаа биз?</p><p>Зовлон дайрахад итгэл хазайвал жаргал үзэлгүй сэтгэл хөрнө…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8c3b655daec3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бага насандаа амссан ядуу зүдүү байдлаа үзэн яддаггүй шиг ээ одоогийнхоо хангалуун чинээлэгт хэт…]]></title>
            <link>https://medium.com/@gerlee9989/%D0%B1%D0%B0%D0%B3%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B0%D0%B0-%D0%B0%D0%BC%D1%81%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D1%8F%D0%B4%D1%83%D1%83-%D0%B7%D2%AF%D0%B4%D2%AF%D2%AF-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B4%D0%BB%D0%B0%D0%B0-%D2%AF%D0%B7%D1%8D%D0%BD-%D1%8F%D0%B4%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%88%D0%B8%D0%B3-%D1%8D%D1%8D-%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BE%D0%B3%D0%B8%D0%B9%D0%BD%D1%85%D0%BE%D0%BE-%D1%85%D0%B0%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D1%83%D1%83%D0%BD-%D1%87%D0%B8%D0%BD%D1%8D%D1%8D%D0%BB%D1%8D%D0%B3%D1%82-%D1%85%D1%8D%D1%82-6b603365b3bc?source=rss-2b9ff3ad8df3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6b603365b3bc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Gerle Choi]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Mar 2019 03:44:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-03-20T03:44:35.166Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/413/1*7NvqjykW8QlPtKvHLuGdKA.jpeg" /></figure><p><em>Бага насандаа амссан ядуу зүдүү байдлаа үзэн яддаггүй шиг ээ одоогийнхоо хангалуун чинээлэгт хэт автдаггүй, үүрдийн ийм байна гэдэгтээ ч итгэдэггүй. Гэвч маргаашдаа тэгтэл бэлдэн санааширдаггүй.</em></p><p><em>Өнөөдрөөрөө амьдарч чаддаг нэгэн</em></p><p><strong><em>Жон Кидинг: </em></strong><em>Өнөөдрөөрөө амьдар! Бид бол хорхой шавжны идэш тэжээл, ургамлын бордоо. Итгэнэ үү, байна уу, өөрөө л мэд. Гэвч бид бүгдээрээ л хэзээ нэг өдөр амьсгал хурааж, газар дэлхийд шингэнэ. Тиймээс “Make life extraordinary”!</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6b603365b3bc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>