<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by HALİL İSMAİL YEŞİLYURT on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by HALİL İSMAİL YEŞİLYURT on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@halilismailyeilyurt?source=rss-fb4b3b8c2026------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*oxol_Mk5fmjOXos8tE11HA.jpeg</url>
            <title>Stories by HALİL İSMAİL YEŞİLYURT on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@halilismailyeilyurt?source=rss-fb4b3b8c2026------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 01:18:54 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@halilismailyeilyurt/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bağlı Kalıp Kalmamak Size Bağlı]]></title>
            <link>https://medium.com/@halilismailyeilyurt/ba%C4%9Fl%C4%B1-kal%C4%B1p-kalmamak-size-ba%C4%9Fl%C4%B1-069a32b1f359?source=rss-fb4b3b8c2026------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/069a32b1f359</guid>
            <category><![CDATA[sosyal-medya]]></category>
            <category><![CDATA[boş-zaman]]></category>
            <category><![CDATA[bağımlılık]]></category>
            <category><![CDATA[zaman-yönetimi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HALİL İSMAİL YEŞİLYURT]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 12 Nov 2025 13:28:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-11-12T13:28:36.798Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ch2eW_0qQZPNAfdC50SA5g.jpeg" /></figure><p>İnsan duracağı yeri seçer; hayvandan farkı da budur gibi mavralar okumayacağım. Fakat insanın kusursuz yaratılmış bir aklı olduğuna inanıyorum. Bedenimizde doğuştan ya da sonradan gelen eksiklikler, engeller olabilir ama beyin kusursuzdur — eğer bilinen bir beyin hasarı yoksa.Fakat kullanılmazsa o da muhakkak kusurlu hale gelir; eskiyip körelir.</p><p>Peki ne yapacağız? Bunları yazarken bir yandan kendime kızıyorum. Sana mı düştü insanların beynini kullanmalarını öğütlemek? Tabii ki değil. Aslında bunları biraz da kendime yazıyorum. Zira beynimi geliştirmek için yapabileceklerimin çok azını yapıyorum. Günümüz teknolojisi ve sosyal medya, sanki beynimizi kullanmamamız için kurulmuş bir tuzak gibi. Kısaca, bu tuzaklara takılmadan geçebilirsek zaman kazanıyoruz; kazandığımız zaman da bize kendimizi geliştirmemiz için ekstra fırsatlar sunuyor. Ben bu tuzaklardan kurtuldum mu? Şu an için bu sorunun cevabı hayır.</p><p>Fakat deniyorum.</p><p>Mesela cep telefonumdaki sosyal medya ve haber uygulamalarını kaldırdım. Giriyorsam sadece bilgisayardan, günde belki 10 dakika kadar giriyorum. Haberleri genelde bilgisayarımdan okumaya eğilimliyim. Bu yüzden bilgisayardan tüm haber sitelerini yasakladım. Arada sırada haberleri cep telefonumdan kontrol ediyorum. Beynimi farklı şeylere yönlendiriyorum. Zira boş kalınca kendimi ya haber okurken ya da sosyal medyada, Twitter’da gezerken buluyorum. Boş vakitlerimi yazarak değerlendiriyorum — uzun zamandır hemen her gün kendime yazıyorum. Küçük bir dijital piyano aldım ve çalmaya başladım, nota öğreniyorum. Ara ara İstanbul’da tarihi gezilere çıkıp fotoğraflar çekiyorum. Yabancı dilimi geliştirmeye çalışıyorum, yapay zekânın derinliklerine dalıyorum. Her gün sektirmeden kitap okuyorum.</p><p>Oradan nasıl görünüyor bilmiyorum ama ben bunları yaparken çoğu zaman zorlanıyorum, kendimle kavga ediyorum. Beynim, sosyal medya uygulamalarından elde ettiği hızlı dopamin için beni zorluyor. Ben ise istediğim yerde durma iradesini ortaya koymaya çalışıyorum.</p><p>Aslında bu iş hayatı için de geçerli: Her gün önümüze gelen işi yapmaktan başka bir şey yapmıyorsak, bağlı kalacağız. İplerimizi çözmenin bilinen en iyi yolu çizginin dışına çıkmak, fark yaratmak, yaptığımız işi herkesten daha iyi yapmak.</p><p>Peki bunları nasıl yapacağız?</p><p>Bilmiyorum ki… Ben de arıyorum.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=069a32b1f359" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çalışma Ortamı]]></title>
            <link>https://medium.com/@halilismailyeilyurt/%C3%A7al%C4%B1%C5%9Fma-ortam%C4%B1-0c7ee1145cc7?source=rss-fb4b3b8c2026------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0c7ee1145cc7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[HALİL İSMAİL YEŞİLYURT]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 Apr 2024 12:20:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-26T12:20:55.566Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Z6KNRf_3epRTZR_zsZYj6g.jpeg" /></figure><p>Havanın iyi olduğu her cuma yapmaya çalıştığım bir rutin var. Şehrin karmaşasından, gri binaların arasındaki rutinden sıyrılıp, bilgisayarımı, bir masa ve sandalyeyi kaparak ormana doğru yola çıkıyorum. Neden mi? Çünkü bazen, tüm cevaplar doğanın sessizliğinde gizli. Ormanın serin gölgesinde, büyük ağaçların altında otururken, düşüncelerimde bir açıklık hissediyorum. Yeşilin binbir tonu arasında kaybolurken, yaratıcılığım da benimle birlikte dans ediyor. Her dalın rüzgarda hışırdaması, sanki yeni bir fikir fısıldıyor gibi.</p><p>Orman, stresten arınmış bir sığınak. Kuş cıvıltıları, yaprakların şarkısı ve uzaklardan gelen ağaç uğultuları… Tüm bu doğa konseri, zihnimin daha sakin çalışmasını sağlıyor. Her nefeste, stresimin yerini huzur alıyor. Ormanın temiz havası, şehirdeki kirli havanın yerini alıyor. Her solukta, vücudumun daha fazla oksijenle beslendiğini hissediyorum. Bu taze hava, hem bedenime hem de ruhuma iyi geliyor.</p><p>Doğal ortam, dikkatimi toplamam için bana ilham veriyor. Ağaçların arasında, yalnızca rüzgarın ve kuşların sesi eşliğinde, işime odaklanmam çok daha kolay oluyor. Belki de doğa, en iyi çalışma arkadaşım. Ormanın bu büyülü atmosferi, sadece işimi yapmamı değil, aynı zamanda kendimle baş başa kalmamı da sağlıyor. Yaprakların arasından süzülen güneş ışığı altında, geleceğe dair planlar kurarken, belki de en önemli şey anı yaşıyorum: Doğa, ruhumu dinlendiriyor ve yaratıcılığımı besliyor.</p><p>Belki siz de bir gün bilgisayarınızı kapıp, doğanın kucağında bir ofis kurmaya karar verirsiniz. Kim bilir, doğa sizin de hayatınızı değiştirir. Ve bu yazı size ilham olmuş olur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0c7ee1145cc7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KUZGUNCUK]]></title>
            <link>https://medium.com/@halilismailyeilyurt/kuzguncuk-97d47f47c12c?source=rss-fb4b3b8c2026------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/97d47f47c12c</guid>
            <category><![CDATA[yaşamak]]></category>
            <category><![CDATA[kuzguncuk]]></category>
            <category><![CDATA[evlat]]></category>
            <category><![CDATA[çalışmak]]></category>
            <category><![CDATA[sevgi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[HALİL İSMAİL YEŞİLYURT]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 05 Jan 2024 07:52:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-09-03T07:49:20.469Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FG8fVKyvRNZz4MKTJ1n-0Q.jpeg" /></figure><p>Sessizce içime sızan müzik eşliğinde,<br>Sıralı çınar ağaçları boyunca uzanmış,<br>Küçüklü büyüklü, beyazlı kırmızılı kefelerde oturan,<br>Göbekli göbeksiz, uzun, kısa insanların içinde,<br>Koybolmuş düşünmeye, hayal kurmaya, yaşamaya, hedef belirlemeye çalışıyorum.<br>Kulağıma takılı olan kulaklıkta çalan piyano sesinin her bir vuruşu, ruhumu ürpertiyor.<br>Rüzgarın vurduğu bir tüy gibi, beynimin içindekiler sağa sola savruluyor.</p><p>Hayatı bir su gibi yaşamak, akıp gitmek ama hiç kaybolmamak,<br>Hep bir yerlerde, bir biçimde var olmak.</p><p>Varlık ne güzel şey.</p><p>Bu sadece yaşamak değil.</p><p>Öyle ki yok olmak yok,<br>Öğrettiğin bilgiyle, yazdığın bir satırla yaşarsın,<br>Bir fotoğraftaki gülüşte, bir evlattaki huyda, belki bir ağaçtaki canda yaşarsın,<br>Ölüm yok, sadece su gibi yer değiştirmek var.<br>Yoldan kaldırıp başka bir yere koyduğun taş parçasıyla yaşarsın,<br>Sen yaşamak iste yeter, yaşayacak bir yer bulursun.</p><p>Gülümse, seni görüp gülümseyenlerle yaşarsın,<br>İnsanı sev, seni konuştuklarında sözcüklerde yaşarsın,<br>İyi ol, birileri iyi olduğunda yaşarsın.<br>Akıt merhameti gördüğün her varlığa, sen yağan yağmurdaki rahmetle yaşarsın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=97d47f47c12c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>