<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Hassadee on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Hassadee on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@hassadee?source=rss-39c43223b764------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*dIM0uZhm40LUWViYVP8bsA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Hassadee on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@hassadee?source=rss-39c43223b764------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 21:12:59 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@hassadee/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[3 คำถามสำคัญของ “Great leader”]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/3-%E0%B8%84%E0%B8%B3%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-great-leader-2d45e4df5417?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2d45e4df5417</guid>
            <category><![CDATA[innovation]]></category>
            <category><![CDATA[leadership]]></category>
            <category><![CDATA[questions]]></category>
            <category><![CDATA[great-leaders]]></category>
            <category><![CDATA[leadership-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Oct 2021 22:27:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-16T17:21:08.770Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>สรุปเนื้อหาจาก TED Talk “<a href="https://www.ted.com/talks/roselinde_torres_what_it_takes_to_be_a_great_leader/transcript?language=en">What it takes to be a great leader</a>”โดยคุณ Roselinde Torres และหนังสือ “<a href="https://c.lazada.co.th/t/c.bUyfVg?url=https%3A%2F%2Fwww.lazada.co.th%2Fproducts%2Fthe-innovators-dna-i731932832-s1400774868.html&amp;sub_aff_id=Hassadee+Medium">นวัตกรพลิกโลก : The Innovator’s DNA</a>”</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*S4K67jg6xyCQZJwulG0vNw.png" /><figcaption>บรรยาย TED Talk หัวข้อ “What it takes to be a great leader” โดยคุณ Roselinde Torres</figcaption></figure><h3>เกริ่น</h3><p>ช่วงนี้ผมอ่านหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ชื่อ “<a href="https://c.lazada.co.th/t/c.bUyfVg?url=https%3A%2F%2Fwww.lazada.co.th%2Fproducts%2Fthe-innovators-dna-i731932832-s1400774868.html&amp;sub_aff_id=Hassadee+Medium"><strong>นวัตกรพลิกโลก : The Innovator’s DNA</strong></a>” (ฉบับ original ภาษาอังกฤษ คือ “<a href="https://amzn.to/3BOCPzB"><strong>The Innovator’s DNA</strong></a>”) และพอดีได้ฟังวิดีโอหนึ่งบน TED ชื่อ “<a href="https://www.ted.com/talks/roselinde_torres_what_it_takes_to_be_a_great_leader/transcript?language=en"><strong>What it takes to be a great leader</strong></a>” โดย Roselinde Torres ที่ได้ศึกษาบริษัทจำนวน 4,000 บริษัท ในด้านการพัฒนาผู้นำในองค์กร และสังเกตว่าหนังสือที่อ่านอยู่ กับสิ่งที่คุณ Roselinde ได้พูดจากงานศึกษาของเธอนั้น ดูจะไปในทิศทางที่สอดคล้องกัน และผมเองก็เห็นด้วยทั้งจากประสบการณ์ของผมเองและจากที่เห็นจากผู้นำองค์กรหรือคนที่ทำธุรกิจที่ประสบความสำเร็จหลาย ๆ คน จึงอยากจะนำสิ่งที่ Roselinde Torres ได้นำเสนอและบางส่วนของหนังสือที่กล่าวถึงประเด็นเดียวกันและที่เป็นเหตุเป็นผลกันมาบันทึกไว้ใน blog และแชร์ให้อ่านกันครับ</p><h3>คำถาม 3 ข้อ ของ Reselinde Torres</h3><p>คุณ Roselinde Torres ได้เสนอคำถาม 3 ข้อ สำหรับถามตัวเองในเรื่องของความเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ในยุคศตวรรษที่ 21 หรือ “<strong>Great leader</strong>” โดยเธอกล่าวว่า “Great leader” ที่เธอได้เจอมา จะมีคุณสมบติที่เป็นคำตอบของ 3 คำถามเหล่านี้ในระดับที่สูง คือ</p><ol><li>Where are you looking to anticipate the next change to your business model or your life?</li><li>What is the diversity measure of your network?</li><li>Are you courageous enough to abandon the past?</li></ol><p>เมื่อลงในรายละเอียดโดยสังเขปของคำถามแต่ละข้อที่คุณ Reselinde นำเสนอมา</p><h4>ข้อที่ 1. Where are you looking to anticipate the next change to your business model or your life?</h4><p>สำหรับข้อนี้ คงไม่มีอะไรชัดเจนกว่ากว่าที่คุณ Roselinde ได้กล่าวไว้โดยตรง คือ</p><blockquote>The answer to this question is on your calendar. <strong>Who are you spending time with?</strong> <strong>On what topics? Where are you traveling? What are you reading?</strong> And then how are you distilling this into understanding potential discontinuities, and then making a decision to do something right now so that you’re prepared and ready? <strong>There’s a leadership team that does a practice where they bring together each member collecting, here are trends that impact me, here are trends that impact another team member, and they share these, and then make decisions, to course-correct a strategy or to anticipate a new move.</strong> Great leaders are not head-down. They see around corners, shaping their future, not just reacting to it.</blockquote><p>เราจะสังเกตได้ว่า เวลามองสักใดสิ่งหนึ่ง หรือต้องการ<strong>เปลี่ยนแปลง</strong>สิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ ให้มองให้รอบด้าน มองถึงผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด สิ่งที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับสิ่งต่าง ๆ แล้วถึงมาวางแผนกลยุทธ์กันต่อ</p><p>ซึ่งการมองให้รอบด้าน ในมุมมองของผม คือ มันทำให้เราเห็นรายละเอียดต่าง ๆ มากขึ้น รวมถึงปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสิ่งสิ่งหนึ่ง ที่อาจจะไปกระทบกับอีกสิ่งหนึ่ง ต่อเนื่องกันไป ซึ่งหลังจากเห็นภาพพวกนั้นรอบด้านแล้ว การเปลี่ยนแปลงที่จะนำไปสู่นั่น ย่อมมีแนวโน้มที่จะสร้าง impact ได้มากกว่า ไม่ใช่นึกแค่จะทำอะไรแล้วทำไปโดยไม่สนใจใครหรือคำนึงถึงผลกระทบอะไรที่จะเกิดขึ้นตามมาบ้าง</p><h4>ข้อที่ 2. What is the diversity measure of your network?</h4><p>คุณ Roselinde กล่าวถึงคำถามว่า ให้ถามตัวเองว่า<strong>เรามีความสามารถในการสร้างและพัฒนาความสัมพันธ์กับคนที่แตกต่างจากเรามากน้อยขนาดไหน?</strong> ซึ่งสิ่งที่แตกต่างนี้อาจจะเป็นความแตกต่างด้าน biological, physical, fundamental, political, cultural, หรือ socioeconomic</p><p>แล้วทำไมถึงต้องถามตัวเองด้วยคำถามนี้กันล่ะ?</p><p>ในหนังสือ “<a href="https://c.lazada.co.th/t/c.bUyfVg?url=https%3A%2F%2Fwww.lazada.co.th%2Fproducts%2Fthe-innovators-dna-i731932832-s1400774868.html&amp;sub_aff_id=Hassadee+Medium">นวัตกรพลิกโลก : The Innovator’s DNA</a>” ผู้เขียนได้ทำการศึกษาอะไรทำนองนี้อยู่เหมือนกันว่า “นวัตกรรม” นั้น มักจะเกิดจากองค์ความรู้คนละศาสตร์มาเจอกัน จนเกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่ และนั่นมักจะเกิดเป็นนวัตกรรมใหม่ที่สร้างให้เกิดผลิตภัณฑ์หรือบริการใหม่ให้เกิดขึ้น ในบริบทขององค์กรธุรกิจ สิ่งนี้ก็มักจะทำให้เกิดการเติบโตใหม่ หรือเราอาจจะมักเรียกสิ่งนี้กันว่า “New S-curve” ก็มาจากสิ่งนี้แหละ</p><p>ยกตัวอย่างในประเด็นเรื่อง biological และ physical เช่น หากเราเป็นผู้ผลิตยกทรง เราจะรู้ได้อย่างไรว่า หน้าอกนั้นมีหลายรูปทรง ที่ต้องออกแบบผลิตภัณฑ์มาให้รองรับ และตอบโจทย์คนที่มีหน้าอกที่แตกต่างกันในแต่ละทรง หรือ pain point ของคนในแต่ละที่ แต่ละไซต์ และค่านิยมในแต่ละวัฒนธรรมในเรื่องนี้มีความเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร ผมชอบเคสที่ผู้บริหารบริษัทผลิตชุดชั้นในแบรนด์ Sabina ให้สัมภาษณ์ในรายการ The Secret Sauce นะครับ เริ่มจากธุรกิจ OEM ส่งออก ตลาดหลักอยู่ที่ยุโรป จนมาจับจุดสำหรับตลาดคนเอเชียได้ ว่ามีความต้องการในตัวผลิตภัณฑ์ชนิดนี้ที่แตกต่างจากลูกค้าในยุโรปอย่างไร จนเป็นที่มาของ เสื้อชั้นในที่ช่วยดันทรงได้อย่าง Sabina Doomm Doomm Collection และสามารถสร้างจุดเด่นเฉพาะสำหรับสินค้าของตัวเองได้ตอบโจทย์ จนขยาย market share ในตลาดภูมิภาคนี้ขึ้นเป็นผู้นำผลิตภัณฑ์ชุดชั้นใน ยกทรงไปได้ ลองไปชม<a href="https://www.youtube.com/watch?v=Wg7pcfYl3MY">วีดิโอคลิปเต็มได้ในลิงก์ข้อความ</a>นี้ได้เลยครับ</p><p>ในจุดนี้มันก็จะเหมือนนักเล่นแร่แปรธาตุนิดนึง ในมุมมองของผม คือ ต้องจับนั่น นี่ มาคิด จินตนาการถึงการเอามา mix &amp; match กัน และสิ่งเหล่านี้ก็มักจะช่วยให้เกิดไอเดียใหม่ขึ้นมาได้จริง ส่วนมันจะเกิดขึ้นแล้วหรือยัง หรือมีใครทำแล้วหรือยัง เวิร์คไหม อันนี้ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่งนะครับ แต่อย่างน้อยที่สุดคือมันช่วยให้เราคิดหาไอเดียใหม่ ๆ จากความ<strong>แตกต่าง</strong>ได้จริง</p><p>ซึ่งท้ายที่สุด ทั้งคุณ Roselinde และในหนังสือ “<a href="https://c.lazada.co.th/t/c.bUyfVg?url=https%3A%2F%2Fwww.lazada.co.th%2Fproducts%2Fthe-innovators-dna-i731932832-s1400774868.html&amp;sub_aff_id=Hassadee+Medium">นวัตกรพลิกโลก : The Innovator’s DNA</a>” ก็มีทิศทางเดียวกัน คือ การจะเป็น “Great leader” ได้นั้น ควรจะต้องมีความสามารถในการสร้าง relationship กับคนที่มีความแตกต่างกันได้ด้วย</p><p>เสริมในบริบทนี้อีกนิดหนึ่ง คือ “Great leader” ต้องมีความคิดสร้างสรรค์ และเป็นคนที่มีความสามารถในการสร้างนวัตกรรมได้ และนวัตกรรมนั้นส่วนหนึ่งก็มาจาก เครือข่ายที่มีความหลากหลายนั่นเองเป็นตัวช่วยทำให้มันเกิดได้ ซึ่งคุณ Roselinde ก็ได้กล่าวอีกว่า</p><blockquote><strong>Great leaders understand that having a more diverse network is a source of pattern identification at greater levels and also of solutions, because you have people that are thinking differently than you are.</strong></blockquote><p>ซึ่งก็แน่นอนว่า ผมก็เห็นด้วยเต็ม ๆ ในประเด็นนี้เช่นกัน</p><h4>ข้อที่ 3 Are you courageous enough to abandon the past?</h4><p>ข้อนี้ คือ ถามตัวเองว่า <strong>กล้าไหมที่จะละทิ้งอดีต? </strong>แล้วอดีตที่ว่านี้คืออะไร? มันคือ “<strong>ความสำเร็จในอดีต</strong>” ครับ</p><p>ว่าแต่ แล้วทำไมเราต้องกล้าที่จะลืมมันกันล่ะ?</p><p>นั่นก็เพราะมันจะทำให้เรายึดติดครับ ยึดติดกับความสำเร็จเดิม ๆ ของเรา และนั่นก็อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เรา<strong>ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง</strong>ไปทำอะไรใหม่ ๆ</p><p>กลับไปสังเกตที่ข้อที่ 2. นะครับ ถ้าเราเกิดไอเดีย นวัตกรรมใหม่ ๆ แล้ว แต่เราไม่กล้าที่จะลงมือทำมัน กลัวว่าทำไปแล้วจะไม่สำเร็จเหมือนในอดีต ยังอยากติดภาพความสำเร็จเดิม ๆ ไว้อยู่ นวัตกรรมใหม่นั้นก็ย่อมไม่เกิดขึ้น จริงไหมครับ?</p><p>หากแต่การแข่งขันยังดำเนินต่อไป เทคโนโลยียังดำเนินต่อไป แต่เรายังยึดติดกับอะไรเดิม ๆ ย่ำอยู่ที่เดิม ทั้งตัวผู้นำเอง และองค์กรก็จะไม่ไปไหน</p><p>แต่ในโลกการแข่งขัน การย่ำอยู่กับที่ก็เสมือนกันก้าวถอยหลังแหละครับ เพราะคนอื่น ๆ เขาก็พัฒนากันไปหมด ในขณะเดียวกัน เรายังมีสิ่งที่เรียกว่าเงินเฟ้อที่แทบจะเพิ่มขึ้นทุกปี (ในสภาวะเศรษฐกิจปกติ) เพราะฉะนั้น การย่ำอยู่กับที่มันคือการถอยหลังในระบบนี้เลย เพราะการพัฒนาที่มีอยู่เท่าเดิม มันจะด้อยค่าลงไปเรื่อย ๆ โดยตัวของมันเอง</p><p>เป้าประสงค์ของข้อนี้ หลังจากที่เรา “<strong>กล้า</strong>” ที่จะละทิ้งอดีตเหล่านั้นไปได้แล้ว เราจะไม่มีอะไรมันปิดกั้นสิ่งที่มักจะเป็นต้นกำเนิดของการเกิดนวัตกรรมอีกข้อ นั่นก็คือ “<strong>การคิดต่าง</strong>”</p><p>นี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทั้งหนังสือที่อ่านและ TED Talk โดยคุณ Roselinde กล่าวไว้ตรงกันอีกข้อ คือ เราต้องกล้าที่จะคิดต่าง และ กล้าตั้งคำถามที่ตรงประเด็นหรือแหวกแนวออกไป โดยในหนังสือจะใช้ศัพย์คำหนึ่ง โดยผู้แปลในฉบับภาษาไทย ใช้คำนี้ว่า “<strong>คำถามก่อกวน</strong>” หรืออาจจะเรียกว่า คำถามยั่วยุ ก็ได้นะครับ ตัวอย่างคำถามในหนังสือ เช่น ทำไมถึงทำแบบนี้? ทำมาทำไม? เพราะอะไรถึงทำ? ลูกค้าต้องการสิ่งนี้จริงหรือเปล่า? มีทางที่จะลดต้นทุนให้ดีกว่านี้ไหม? ทำไมต้องผลิตสินค้าถึง 300 ตัว ทำไมไม่ลดไปเหลือแค่ 10% จากสิ่งที่มีอยู่ได้ไหม?</p><p>และยังมีอีกหลายคำถาม ในลักษณะคล้าย ๆ กันนี้</p><p>ผมมองว่ามันเป็นลักษณะคำถาม ที่<strong>ถามเพื่อก่อ</strong>ให้เกิดการฉุกคิด และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะในกระบวนการ หรือการคิดค้นผลิตภัณฑ์หรือบริการใหม่ ๆ ได้จากคำถาม ซึ่งในหนังสือนวัตกรพลิกโลก ได้กล่าวถึงประเด็นเรื่องนี้ถี่ยิบมาก ว่าผู้บริหารหรือผู้นำองค์กรที่ยิ่งใหญ่และมีนวัตกรรมสูงจำนวนมาก มักจะเป็นผู้ตั้งคำถามที่เก่งกาจกันแทบทั้งหมด</p><p>และไม่ต้องไปกลัวหรือกังวลว่าคำถามเราจะไปทำให้คนอื่นมองว่าเราโง่จากคำถามที่ดูโง่ ๆ นะครับ เพราะรายละเอียดหรือปัญหาบางอย่างมันมักถูกแก้ได้ หรือถูกสังเกตขึ้นได้จากคำถามเหล่านี้แหละ โดยเฉพาะในการทำ process improvement ถ้าคนอยู่ในงานสายอุตสาหกรรมอาจจะพอจินตนาการถึงงานของตัวเองแล้วก็อาจจะพอเห็นภาพครับ ผมก็ยังเชื่อว่าอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้มันก็ยังมีช่องว่างให้เกิดคำถามอะไรที่ดูโง่ ๆ ดูจุกจิก แต่พอเอามาคิดแล้วเกิด solution ที่แก้ปัญหาและ improve อะไรที่มีอยู่เดิมได้จริงพอสมควร</p><p>และความ “กล้า” ที่ว่านี้ ไม่ได้จะหมายถึงกล้าที่จะตั้งคำถามที่แตกต่างอย่างเดียวนะครับ แต่รวมถึงกล้าที่จะเสนอไอเดียที่แตกต่างหรือแปลกประหลาดออกมาด้วย โดยคุณ Roselinde ได้กล่าวไว้อีกว่า</p><blockquote><strong>Great leaders dare to be different. They don’t just talk about risk-taking, they actually do it. And one of the leaders shared with me the fact that the most impactful development comes when you are able to build the emotional stamina to withstand people telling you that your new idea is naïve or reckless or just plain stupid.</strong></blockquote><p>โดยสรุปรวมแล้ว “courageous enough to abandon the past” ตีความเป็นไทยง่าย ๆ ก็ คือ “<strong>อย่าไปยึดติด</strong>” พอยึดติดแล้วความกล้าที่จะล้มเหลว อาจหมายรวมถึงอีโก้ของเราเอง ก็อาจจะทำให้เราไม่กล้าที่จะทำอะไรที่มันแปลกแหวกแนวออกไป หรืออะไรที่เสี่ยงต่อความล้มเหลวจากภาพความสำเร็จหรือภาพลักษณ์เดิม ๆ ไปได้ นั่นเองครับ</p><p>—</p><p>สำหรับใครที่สนใจหนังสือ “<a href="https://c.lazada.co.th/t/c.bUyfVg?url=https%3A%2F%2Fwww.lazada.co.th%2Fproducts%2Fthe-innovators-dna-i731932832-s1400774868.html&amp;sub_aff_id=Hassadee+Medium"><strong>นวัตกรพลิกโลก : The Innovator’s DNA</strong></a>” สามารถเข้าไปตามลิงก์ที่ผมทิ้งไว้ให้ได้เลยนะครับ หรือจะสามารถหาซื้อจาก Se-ed ก็น่าจะมีให้สั่งออนไลน์อยู่เช่นกันครับ ผมคิดว่าเป็นหนังสือที่ดี มีประโยชน์ครับ ถึงแม้ว่ามันอาจจะหลายปีมาแล้วก็ตาม (ตีพิมพ์ครั้งแรกฉบับ original ในปี 2011 ในชื่อ “<a href="https://amzn.to/3mWnSVY"><strong>The Innovator’s DNA</strong></a>” เขียนโดย Clayton Christensen, Hal B. Gregersen, และ Jeff Dyer แปลฉบับภาษาไทยโดยคุณนรา สุภัคโรจน์ ตีพิมพ์ในปี 2013) แต่เนื้อหาผมคิดว่าคลาสสิค มีประโยชน์ และนำมาใช้ได้เสมอครับ ผมจัดเรตว่าหนังสือเล่มนี้ควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้</p><p>ส่วนวีดิโอตัว TED Talk สามารถเข้าไปดูฉบับเต็มได้ที่ “<a href="https://www.ted.com/talks/roselinde_torres_what_it_takes_to_be_a_great_leader/transcript?language=en"><strong>What it takes to be a great leader</strong></a>” โดยคุณ Roselinde Torres</p><p>และในกรณีตัวอย่างที่สนับสนุนคำถามในข้อที่ 1 ของคุณ Roselinde ผมแนะนำให้ดูวีดิโอ TED Talk ตัวนี้อีกคลิปหนึ่งครับ “<a href="https://www.ted.com/talks/fields_wicker_miurin_learning_from_leadership_s_missing_manual"><strong>Learning from leadership’s missing manual</strong></a>” โดยคุณ Fields Wicker-Miurin จะมีตัวอย่างของข้อนี้ได้อย่างดีเลยครับ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2d45e4df5417" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[How to fix Thai language for exported PDF file on Prestashop 1.7]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/how-to-fix-thai-language-for-exported-pdf-file-on-prestashop-1-7-6bb0458b38b0?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6bb0458b38b0</guid>
            <category><![CDATA[fonts]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop]]></category>
            <category><![CDATA[pdf]]></category>
            <category><![CDATA[thai]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 16 Apr 2021 09:48:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-04-16T09:48:41.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*o8ZUohpuM8ALAcGajejZnA.jpeg" /><figcaption>Prestashop 1.7’s PDFGeneratorCore Class</figcaption></figure><p><strong>Hint: It’s so simple, and it’s just about font.</strong></p><p>First place that you need to look at when you need to fix something that related to PDF, you need to go to</p><pre>classes/pdf/PDFGenerator.php</pre><p>And then you’ll see the default font as,</p><pre>const DEFAULT_FONT = &#39;Helvetica&#39;;</pre><p>That font is not support Thai language, all you need to do next is scroll down to find ‘<strong><em>th</em></strong>’ in the <strong><em>$font_by_lang</em></strong> array, it’s probably ‘<strong><em>dejavusans</em></strong>’ font, which is also doesn’t supports Thai language.</p><p>What you need to do is change it to ‘<strong>freeserif</strong>’ which is already in the placed as a vendor in Prestashop package with <strong>TCPDF</strong>. And this is the output,</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2L1ALpI-G0e_46xL25qrOw.png" /><figcaption>PDF that generated from PrestaShop’s Backoffice after changed the font to ‘freeserif’</figcaption></figure><p>If you want to change the font to the other font, you can do by adding the font to TCPDF following this path,</p><pre>/vendor/tecnickcom/tcpdf/fonts/</pre><p>And about the config, you can find here, <a href="https://tcpdf.org/docs/fonts/">https://tcpdf.org/docs/fonts/</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6bb0458b38b0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[สิ่งดีๆ ด้านการศึกษา ที่เรา(น่า)จะเอาติดตัวกลับไทยไปด้วย | Zum Mitnehmem oder nur hier Studieren?]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%86-%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B2-%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2-%E0%B8%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A2-zum-mitnehmem-oder-nur-hier-studieren-5f9b5b1a95fa?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5f9b5b1a95fa</guid>
            <category><![CDATA[การศึกษา]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <category><![CDATA[thailand]]></category>
            <category><![CDATA[germany]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Nov 2019 16:28:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-06T00:41:52.777Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ENqT91sFFrS3jhEoTYE01A.jpeg" /><figcaption>München, Deutschland</figcaption></figure><ol><li><strong>บทนำ</strong><br>การศึกษาเป็นปัญหาที่ถูกยกขึ้นมาเป็นอันดับแรกๆ เมื่อพูดถึงการพัฒนาประเทศไทย และในฐานะที่สมาคมบริจาค เป็นกลุ่มนักเรียนไทยในเยอรมนีที่มีเป้าหมายในการมีส่วนร่วมในการพัฒนาและให้โอกาสทางด้านการศึกษาที่ดีขึ้นในประเทศไทย จึงเห็นว่าเราควรที่จะอภิปรายในประเด็นการศึกษานี้ในกลุ่มนักเรียนไทยในเยอรมนีในวงที่กว้างขึ้น เยอรมนีเป็นประเทศที่เป็นผู้นำและเป็นคลังความรู้ในอันดับต้นๆ ของโลก ในมุมหนึ่งการศึกษาของเยอรมนีควรที่จะเป็นเป้าหมายและเป็นแนวทางในการพัฒนาการศึกษาของประเทศไทยได้ แต่ในทางกลับกันไม่ใช่ว่าทุกสิ่งที่เยอรมนีทำจะเหมาะสมและสามารถปรับใช้ได้กับสภาพสังคมวัฒนธรรมและระบบความคิดของไทย การระดมความคิดเห็นและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในเรื่องนี้จึงเป็นสิ่งสำคัญ มุมมองเกี่ยวกับปัญหาและแบ่งปันความเข้าใจปัญหาในภาพที่กว้างขึ้นเป็นสิ่งจำเป็น</li></ol><p>กลุ่มนักเรียนไทยในเยอรมนีเอง สามารถแยกออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่ๆ คือ<br>1.) กลุ่มที่มาเรียนหลังจากจบมัธยมปลายเลยและยังไม่มีประสบการณ์ทำงาน<br>2.) กลุ่มที่มาเรียนต่อหลังจากจบปริญญาตรีหรือโทที่เมืองไทยและยังไม่มีประสบการณ์ทำงาน<br>3.) กลุ่มที่เรียนจบในประดับตรีหรือโทและมีประสบการณ์ทำงานแล้วและกลับมาศึกษาต่อ<br>4.) กลุ่มที่เรียนจบแล้วและกำลังทำงานอยู่ในประเทศเยอรมนี</p><p>ดังนั้นมุมมองด้านการศึกษาและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องย่อมต่างกัน สำหรับกลุ่มที่ไม่ได้เรียนในระดับอุดมศึกษาที่ประเทศไทยภาพการศึกษาในประเทศไทยอาจจะยังไม่ชัดเจนนัก แต่ก็มีข้อดีอย่างมากคือกลุ่มนี้ มีประสบการณ์กับระบบการศึกษาของเยอรมนีอย่างเต็มที่ ไม่มีกรอบของการศึกษาในเมืองไทยในการมองปัญหาเราเล็งเห็นจุดดีในส่วนนี้ จึงได้ตั้งหัวข้ออภิปรายในครั้งนี้ เพื่อให้สามารถดึงข้อดีในส่วนนี้ออกมาให้ได้เต็มที่โดยยังไม่เติมกรอบของความเป็นไปได้เข้ามาเกี่ยวข้อง และด้วยข้อดีของความหลากหลายของกลุ่มนักเรียนเราสามารถอภิปรายประเด็นเหล่านี้ต่อไปในมุมมองของความเป็นไปได้ที่จะปรับใช้และปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นถ้าเรานำแนวคิดเหล่านั้นไปใช้ที่เมืองไทย จากกลุ่มที่มีประสบการณ์แล้วได้อีกด้วย</p><p>แต่ด้วยข้อจำกัดด้านเวลาทำให้การอภิปรายไม่สามารถครอบคลุมในทุกหัวข้อได้ แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่เราจะมองปัญหาเรื่องการศึกษาในเมืองไทยร่วมกัน และเริ่มเขียนบันทึกและสรุปมุมมองที่เราได้ร่วมกันเหล่านี้เพื่อสามารถนำไปต่อยอดความคิดและอาจจะสามารถนำไปปฏิบัติได้ในอนาคตต่อไป</p><p><strong>2. เนื้อหาจากการอภิปราย</strong><br>หลังจากเริ่มการอภิปรายได้สักพักเราจัดกลุ่มของความคิดเพื่อให้การอภิปรายเป็นระบบขึ้นเป็นสี่หัวข้อหลักดังนี้</p><p><strong>2.1) ความคิดเกี่ยวกับบุคคลในระบบการศึกษา</strong><br><strong>2.1.1 ระดับมัธยมปลาย</strong></p><ul><li>เราได้พูดถึงลักษณะของเด็กในระดับมัธยมปลายที่ควรถูกพัฒนาเพื่อให้พร้อมสำหรับการเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ในคำถามที่ว่าคุณสมบัติอะไรที่เด็กไทยควรจะมีเพิ่มเติมบ้าง ถ้าหากมหาวิทยาลัยเมืองไทยอยู่ในระดับเดียวกับเยอรมนีแล้วจะเรียนได้อย่างไม่มีปัญหา ในมุมมองที่เราหลายคนจบมัธยมปลายมาจากเมืองไทยและต้องปรับตัวเพื่อเรียนในระดับมหาวิทยาลัยในเยอรมนี</li><li>คุณสมบัติที่ควรมีในเด็กระดับมัธยมปลาย<br>◦ ความรับผิดชอบ<br>◦ มีวินัยสม่ำเสมอในการเรียน อ่านหนังสือ<br>◦ การวางแผนในการเรียน (ปัญหาอาจจะมาจากระบบด้วย ชีวิตในเยอรมนีทำให้วางแผนได้ง่าย และจำเป็นต้องวางแผน แต่ในประเทศไทย แผนถูกเปลี่ยนได้เสมอทำให้ความจำเป็นในการวางแผนไม่มี)<br>◦ ซื่อสัตย์ต่อตนเอง<br>◦ กล้ายอมรับว่าตัวเองไม่รู้<br>◦ ทักษะการแก้ปัญหาด้วยตนเอง (เด็กไทยถูกพ่อแม่แก้ปัญหาให้เยอะเกินไป)</li><li>เราได้พูดต่อไปถึงประเด็นที่ว่าแล้วอะไรที่ทำให้ไม่สามารถพัฒนาสิ่งเหล่านี้ในเด็กได้ดีเท่าที่ควร สิ่งที่น่าสนใจคือ มุมมองของเราไม่ได้พุ่งไปที่สถาบันการศึกษามากนัก แต่สิ่งที่ถูกอภิปรายมากกว่าคือลักษณะการปลูกฝังจากครอบครัวและทัศนคติจากสังคมที่มีต่อเด็กมากกว่า</li><li>ทำไมเราถึงมีปัญหาสำหรับในการพัฒนาคุณสมบัติของเด็กระดับมัธยมปลาย<br>◦ เด็กมีอิสระในการตัดสินใจน้อย ส่วนใหญ่พ่อแม่เป็นคนตัดสินใจให้<br>◦ พ่อแม่คิดว่าลูกเป็นความรับผิดชอบของตัวเองมากเกินไป ควรจะให้เด็กฝึกรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้มากขึ้น<br>◦ สังคมที่ไม่เปิดช่องว่างให้เด็กที่ผิดพลาดและเรียนรู้จากสิ่งทิ่ผิดพลาด สังคมมองเด็กที่ทำผิดพลาดว่าเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ</li></ul><p><strong>2.1.2 ระดับมหาวิทยาลัย</strong><br>เราได้อภิปรายถึงลักษณะของเด็กเยอรมันที่เรียนในระดับอุดมศึกษาที่เรามองว่าเป็นสิ่งที่ดีที่ควรส่งเสริมให้มีมากขึ้นในนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในไทย ในมุมมองของเราหลายๆคนที่ไม่ได้มีประสบการณ์ในการเรียนระดับอุดมศึกษาในไทย ข้อดีในส่วนนี้ คือเราไม่มีกรอบจากภาพการศึกษาในเมืองไทย แต่มาจากประสบการณ์ตรงที่เห็นคุณสมบัติเหล่านี้ที่เขาต่างจากเรา</p><ul><li>คุณสมบัติของเด็กในระดับอุดมศึกษาของเยอรมัน<br>◦ ช่วยเหลือตัวเองด้านการเรียนเก่ง แก้ปัญหาในและนอกห้องเรียนได้ดีมาก<br>◦ ทำงานเองส่งตัวเองเรียน ทำให้มีความรับผิดชอบและมีวินัยมาก<br>◦ มีวินัย ระบบไม่มีเช็คชื่อ เด็กซื่อสัตย์ต่อตัวเองสูง<br>◦ การแก้ปัญหานำไปใช้ในชีวิตจริงได้นอกจากแค่ใช้ในหนังสือ<br>◦ โครงสร้างของภาษามีตรรกะ การใช้ภาษาที่ถูกต้องอาจจะมีส่วนสร้างระบบความคิดที่ถูกต้อง<br>◦ ไม่สนใจเรื่องอายุเท่ากับสิ่งที่ต้องการเรียนรู้ ความหลากหลายของระดับอายุคนที่เรียนในระดับอุดมศึกษามีมาก ไม่มีค่านิยมที่ต้องจบเร็ว<br>◦ เคารพสิทธิคนอื่น และเข้าใจถึงขอบเขตของสิทธิของคนอื่นได้ดี<br>◦ ยอมรับความแตกต่างของบุคคล เข้าใจว่าแต่ละคนมีเหตุผลที่ไม่เหมือนกัน<br>◦ การทำงานเป็นกลุ่ม<br>◦ ทำเพื่อตนเองมากกว่าตามความคิดเห็นของคนอื่น สนใจว่าตนเองอยากได้อะไรมากกว่ามุมมองจากคนรอบข้างและสังคม<br>◦ รู้จักตัวเอง และสิ่งที่ตัวเองต้องการ และต้องการที่จะเป็น<br>◦ มีครอบครัวก็สามารถเรียนมหาวิทยาลัยได้ การมีครอบครัวไม่เป็นอุปสรรคในการเรียน</li></ul><p>หลังจากที่เราพูดคุยในประเด็นหัวข้อดังกล่าว เราได้พูดถึงว่าทำไมเขาถึงสามารถพัฒนาบุคลิกเหล่านี้ ได้ชัดเจนกว่าเรามาก มุมมองของเราพุ่งไปที่ประเด็นของ ลักษณะสังคมและการใช้ชีวิตของเด็กในเยอรมนีและระบบในมหาวิทยาลัย มากกว่าวิธีการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยที่ส่งเสริมให้เกิดลักษณะเหล่านี้ ขึ้นและความคิดส่วนใหญ่มุ่งไปที่การเริ่มทำงานพิเศษระหว่างเรียนที่ส่งเสริมให้เกิดคุณสมบัติเหล่านี้</p><p>• ทำไมเขาถึงมีคุณสมบัติเหล่านี้ ชัดเจนต่างจากเรา<br>◦ นักศึกษาในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ทำงานพิเศษหาเงินด้วยตัวเอง ใครที่ไม่ทำงานพิเศษถือเป็นเรื่องแปลกในหมู่เพื่อน<br>◦ การทำงานและรับผิดชอบตัวเอง ทำให้เขาต้องมีวินัยและความรับผิดชอบมากขึ้น<br>◦ การทำงานด้วยทำให้เวลาน้อยลง บังคับให้เห็นคุณค่าของเวลามากขึ้น<br>◦ มหาวิทยาลัยเปิดกว้างมากกว่า ไม่ต้องลงทะเบียนเรียน แค่ลงทะเบียนสอบ<br>◦ การสอบตกไม่เป็นเรื่องแปลกและให้โอกาสแก้ตัวได้โดยไม่บันทึกในใบจบ<br>◦ หากตกวิชาบังคับวิชาเดิมเกิน 3 ครั้งก็ต้องเลิกเรียนในสาขาที่มีวิชานั้นสอนอยู่ ทำให้เด็กตั้งใจมากขึ้น และเลือกสาขาที่ตัวเองชอบและทำได้ดีมากกว่า</p><p>หลังจากนั้นเราได้พูดคุยถึงสิ่งที่เป็นอยู่ในการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ประเทศไทยและพูดถึงว่าอะไรที่ไม่ส่งเสริมให้เกิดคุณสมบัติเหล่านี้จากเพื่อนๆ ที่มีประสบการณ์ในการเรียนระดับอุดมศึกษาที่เมืองไทยและที่เป็นอาจารย์ในระดับมหาวิทยาลัยด้วย</p><p>• ทำไมเด็กไทยจึงขาดคุณสมบัติเหล่านี้ไป<br>◦ ค่าแรงสำหรับการทำงานพิเศษในประเทศไทยตำ่มากเมื่อเทียบกับค่าครองชีพในไทยชั่วโมงละประมาณ 25 บาท ต้องทำงานทั้งวันจึงจะสามารถพอใช้ในหนึ่งวัน แต่ที่เยอรมนีชั่วโมงละ 7–9 ยูโร ทำงานหนึ่งวันเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายในหนึ่งสัปดาห์ ระบบไม่เปิดโอกาสให้เด็กไทยอยู่ได้ด้วยการทำงานพิเศษ<br>◦ คนที่ไม่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยถือเป็นคนที่ไม่มีความสามารถ ทำให้เด็กรู้แค่ว่าอยากเข้ามหาวิทยาลัย แต่ไม่รู้ว่าตัวเองอยากได้อะไรจากมหาวิทยาลัย<br>◦ สังคมมีผลในการเลือกสถาบันด้วย เช่น เด็กบางคนเลือกเอ็นทรานซ์สี่คณะไม่เหมือนกัน แต่สถาบันเดียวกัน ชี้ให้เห็นว่าเด็กเห็นคุณค่าของการเข้าเรียนในสถาบันนั้นๆมากกว่าสิ่งที่ตัวเองอยากเรียน ทำให้ความอยากรู้ในสิ่งที่เรียนขาดหายไป<br>◦ มหาวิทยาลัยและระบบการศึกษาไทยมีนโยบายไม่ให้เด็กเรียนตกหรือซำ้ชั้น ทำให้เด็กไม่กลัวที่จะไม่จบ อาจารย์ที่ให้เด็กสอบตกกลับถูกประเมินจากมหาวิทยาลัยว่าสอนไม่ดี และเด็กมองว่าโหดมากกว่าจะพยายามเรียนให้มากขึ้น<br>◦ งานที่ต้องการความรู้ตรงสายงานยังมีน้อย เกิดค่านิยมเรียนจบอะไรมาก็ทำงานอะไรก็ได้ และเรียนมาก็ไม่ได้ใช้ ทำให้ความสนใจในการเรียนยิ่งน้อยลง</p><p><strong>2. ความคิดเกี่ยวกับนโยบายในระบบการศึกษา</strong><br>เราอภิปรายถึงหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับนโยบายการศึกษาในแต่ละส่วนโดยแบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ๆ สามกลุ่มโดยเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยกับเยอรมนีในแต่ละหัวข้อดังนี้</p><p><strong>• ระดับมัธยมปลาย</strong><br><strong>◦ ประเทศไทย</strong><br>▪ กระบวนการคัดเลือกนักเรียนเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยซับซ้อนเกินไป<br>▪ การเรียนในสายอาชีพ ไม่ประสบความสำเร็จนัก ภาพของนักเรียนที่เรียนสายอาชีพยังคงเป็นกลุ่มนักเรียนที่ไม่สามารถเรียนในสายสามัญได้<br>▪ สายวิทย์ สายศิลป์ ไม่ประสบผลสำเร็จ ถึงแม้จะมีการแบ่งให้เหมาะสมสำหรับการเรียนในระดับมหาวิทยาลัยในสายสังคม แต่ระบบยังคงอนุญาตให้นักเรียนสายวิทย์มีสิทธิเลือกคณะสายสังคมได้อยุูดี และสังคมไทยยังได้มองเด็กในระดับมัธยมให้สามารถเลือกอนาคตตัวเองได้ ดังนั้นการเข้าเรียนในสายวิทย์จึงยังเป็นคำตอบของระบบการศึกษาไทยอยู่ดี<br>▪ ปัญหาเรื่องการแนะแนว โดยปกติเรามีอาจารย์แนะแนวเพียงหนึ่งคนต่อหนึ่งโรงเรียนเท่านั้น ไม่เพียงพอที่จะให้คำแนะนำนักเรียนได้อย่างทั่วถึง โอกาสที่นักเรียนจะรู้จักตัวเองและสามารถเลือกเรียนต่อในสาขาที่เหมาะกับตัวเองจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย เด็กเก่งยังคงเลือกที่จะเรียนวิศวะและแพทย์ตามกระแสสังคมโดยไม่ได้มองถึงว่าจริงๆแล้วตัวเองต้องการอะไร<br><strong>◦ เยอรมนี</strong><br>▪ เลือกเรียนสิ่งที่อยากเรียนได้เลย ในระดับมัธยม โดยมีวิชาบังคับไม่มากนัก เด็กมีอิสระที่จะเลือกวิชาที่ตัวเองอยากเรียนได้<br>▪ ให้สิทธิในการตัดสินใจของเด็กอย่างเต็มที่ อายุ 18 เด็กมีสิทธิของตัวเองครบทุกอย่าง โรงเรียนไม่สามารถแม้กระทั่งบอกผลการเรียนของเด็กให้กับผู้ปกครองทราบได้ ถ้าผู้ปกครองอยากรู้ต้องถามตัวเด็กเองเท่านั้น<br>▪ เนื้อหาเหมาะสมกับสิ่งที่อยากรู้ และมีเวลาในการเรียนรู้ตัวเองหลังจากห้องเรียน<br>เยอรมนีเรียนเลิกบ่ายโมง ในกรณีนี้เยอรมนีทำได้เพราะการกระจายความเจริญมีอย่างเต็มที่เมืองเล็กแทบไม่ได้ต่างจากเมืองใหญ่เลย เด็กสามารถทำกิจกรรมที่สร้างสรรค์ได้นอกห้องเรียน แต่ในเมืองไทยยังคงเป็นคำถามอยุ่ดีว่าถ้าให้เด็กเรียนแค่ครึ่งวันแล้วเด็กจะทำอะไรในครึ่งวันที่เหลือ</p><p>• <strong>ระดับมหาวิทยาลัย</strong><br><strong>◦ ประเทศเยอรมนี</strong><br>▪ เข้าง่าย จบยาก ปกติมหาวิทยาลัยในเยอรมนีไม่มีการคัดคนเข้าเรียน ใครอยากเรียนสาขาวิชาไหนสามารถเข้าเรียนได้หากผ่านการประเมินจากข้อสอบกลาง (Abitur) หรือตามเงื่อนไขอื่นๆของแต่ละมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้ยากมากนัก<br>▪ หากเรียนวิชาบังคับไม่ผ่าน 3 ครั้งไม่สามารถเรียนสาขาวิชาที่มีวิชานี้ได้อีก เนื่องจากช่องทางการศึกษาในเยอรมนีมีมาก สายอาชีพก็ถือเป็นส่วนที่ประสบความสำเร็จมากในระบบการศึกษาเยอรมนี แต่ถ้าหากเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยก็ต้องผ่านมาตรฐานในส่วนนี้ ถ้าเรียนไม่ไหวก็ต้องเลือกเรียนสาขาวิชาอื่นหรือระดับการศึกษาแบบอื่น<br>▪ ไม่มีบันทึกในใบจบว่าเคยสอบไม่ผ่านวิชาใด<br>▪ ลงทะเบียนสอบไม่ต้องลงทะเบียนเรียน<br>▪ ฝึกงานหนึ่งเทอม ทำโปรเจคจบกับบริษัทอีกหนึ่งเทอม การมีระบบนี้ทำให้นักเรียนเห็นภาพการทำงานที่ชัดเจนขึ้น และได้ใช้ความรู้กับการทำงานจริงๆ ระบบนี้ต้องมีการสื่อสารที่มากขึ้นระหว่างบริษัทที่รับเด็กเข้าไปเขียนงานและมหาวิทยาลัยด้วย การศึกษาในเมืองไทยยังมองเห็นภาพนี้ยากและค่านิยมที่จะต้องเรียนจบภายในสี่ปีตามหลักสูตร ทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าจะเอาส่วนนี้ไปปรับใช้ต้องแก้ทั้งระบบ<br><strong>◦ ประเทศไทย</strong><br>▪ อาจารย์มหาวิทยาลัย ยังขาดประสบการณ์อุตสาหกรรมและการทำงานจริง ภาพของการทำงานหลังจากจบการศึกษาแล้วสำหรับอาจารย์ในประเทศไทยยังไม่ชัดเจนนัก เนื่องจากอาจารย์มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่จะอยุูในระบบการศึกษาโดยตลอด ดังนั้นการสอนยังขาดความต่อเนื่องของเนื้อหาที่เหมาะสำหรับการนำไปประกอบอาชีพในสาขาวิชานั้นๆ<br>▪ ภาระเอกสารอาจารย์เยอะเกินไป ไม่เพียงแค่อาจารย์มหาวิทยาลัยเท่านั้น อาจารย์มัธยมก็ด้วยเช่นกัน ควรที่จะพัฒนาระบบบุคลากรที่เข้ามาช่วยทำงานเอกสารให้ชัดเจนขึ้น</p><p><strong>• ระดับนโยบายองค์กรของรัฐ (เช่น กระทรวงศึกษาธิการ สพฐ. สกอ. กพ.)</strong><br>◦ การสื่อสารกันในระดับองค์กรยังมีน้อย อย่างเช่น สพฐ. กับ สกอ. ยังไม่สามารถกำาหนดหลักสูตรร่วมกัน เนื้อหาหลายๆ อย่างในระดับมัธยมเยอะเกินไป และในระดับมหาวิทยาลัยยังคงมีเนื้อหาบางส่วนที่ควรจะถูกสอนตั้งแต่ระดับมัธยม เพื่อที่มหาลัยจะสามารถกำหนดหลักสูตรที่เหมาะจะพัฒนาองค์ความรู้สำหรับสาขาวิชานั้นๆ ได้ชัดเจนขึ้น<br>◦ กพ. ในฐานะฝ่ายทรัพยากรบุคคลของรัฐควรมีการจัดการและการวางแผนที่ดีขึ้น เช่น นักเรียนทุนรัฐบาลควรที่จะถูกส่งเสริมให้มีประสบการณ์ทำงานต่างประเทศร่วมด้วย องค์ความรู้ในระดับที่ใช้งานได้คือสิ่งที่ดูเหมือนจะยังขาดไปจากระบบการศึกษาไทย<br>◦ กองทุนกู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) ดี แต่ควรจัดการระบบใช้เงินคืนให้ดีขึ้น เช่น เปิดช่องทางให้จ่ายเงินก้อนคืนได้เลย ไม่ต้องผ่อน</p><p><strong>3. ความคิดเกี่ยวกับค่านิยมในระบบการศึกษา</strong><br>หลังจากที่คุยกันในระดับนึงเราพบว่าส่วนนึงที่มีผลต่อการศึกษาอย่างมากคือ ค่านิยมเกี่ยวกับการศึกษาของสังคมไทย ก็มีผลต่อแนวทางและการพัฒนาการศึกษาอย่างมากเช่นกัน เราได้พูดถึงในหัวข้อนี้ ไว้ดังนี้<br>• ค่านิยมในครอบครัว<br>◦ พ่อแม่ไม่ปล่อยให้ลูกเป็นอิสระในการตัดสินใจ<br>◦ พ่อแม่ดูแลลูกมากเกินไป ลักษณะของพ่อแม่รังแกฉันเพิ่มมากขึ้นในสังคมไทย</p><p>• ค่านิยมในโรงเรียน<br>◦ ผลักดันให้นักเรียนจะต้องสอบเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยของรัฐให้ได้ ถ้าไม่ได้จะได้รับการดูถูกจากสังคม</p><p>• ค่านิยมในสังคม<br>◦ ต้องยอมรับว่าเงินสำคัญ ผลตอบแทนสมนำ้สมเนื้อ นอกจากบอกว่าให้ใช้ใจทำงาน<br>◦ ไม่มีที่ว่างสำหรับการผิดพลาด การสอบตกหรือไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยไม่ใช่สิ่งที่ผิดพลาดในชีวิต<br>◦ เลิกค่านิยมเรียนสูงๆ จะได้เป็นเจ้าคนนายคน ให้เด็กเรียนในสิ่งที่เด็กอยากเป็นมากขึ้นกว่าสิ่งที่สังคมบอกว่าอยากให้เป็น</p><p><strong>4. สิ่งที่ควรคำนึงถึงเกี่ยวกับการนำาไปใช้ในเมืองไทย</strong><br>แต่ละสังคมก็มีลักษณะในแต่ละสังคมที่ไม่เหมือนกัน ดังนั้นการนำแนวคิดต่างๆ จากต่างประเทศไปใช้ในประเทศไทยก็ควรที่จะคำนึงถึงในหลายๆประเด็นด้วยในส่วนนี้ เรามีการอภิปรายกันไว้ดังนี้<br>• ในสังคมเยอรมนี สามารถอภิปรายทุกอย่าง แต่ในบ้านเรายังมีระบบมีระบบอาวุโสอยู่ บางครั้งเราก็ไม่สามารถที่จะพูดทุกอย่างได้</p><ul><li>ปรับให้เข้ากับสังคมของเรา การนำไปใช้โดยไม่ปรับอะไรเลยอาจจะไม่เหมาะสม การมองถึงรากฐานวัฒนธรรมของเราก็ถือเป็ นสิ่งสำคัญ การนำอะไรกลับไปใช้ต้องคำถึงถึงส่วนนี้ด้วย</li></ul><p>• ยอมรับคนอื่น ไม่มองขาวดำ แนวคิดต่างไม่ได้ถือว่าผิด แต่เราต้องยอมรับความคิดเห็นและเคารพในเหตุผลของคนอื่นด้วยเช่นกัน</p><p>• แก้ระบบน่าจะได้ผลมากกว่า หลายๆปัญหาหยั่งรากลึกมาก ถ้าหากถูกแก้ที่ตัวระบบเพื่อบังคับใช้น่าจะได้ผลมากกว่าการคาดหวังว่าให้องค์ประกอบในระบบเปลี่ยนแปลงตัวเอง</p><p><strong>3. บทสรุป</strong><br>เมื่อพูดถึงการศึกษาเรามักจะคิดถึงการพัฒนาโรงเรียนบุคลากร เช่น ครู หลักสูตรเนื้อหาการเรียนการสอน ข้อสอบ แต่สิ่งหนึ่งที่เราพบหลังจากที่ได้อภิปรายกันคือ การศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของสังคม การพัฒนาการศึกษาหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องพัฒนาองค์ประกอบอื่นๆ ในสังคมด้วย ที่เห็นได้เด่นชัดคือ ครอบครัวที่มีส่วนอย่างมากในการเสริมสร้างลักษณะที่เหมาะสมของเด็กในช่วงจนถึงมัธยมเพื่อ ค่านิยมเกี่ยวกับการศึกษาในสังคมหลายๆ อย่างที่ควรจะเปลี่ยนแปลงเพื่อให้แนวคิดของสังคมไปในทางที่เหมาะสมให้เด็กเห็นความสำคัญของการศึกษาในทางที่ถูกต้องมากขึ้น นอกจากเห็นคุณค่าแค่ใบปริญญาเท่านั้น รวมถึงองค์กรต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาควรจะถูกพัฒนาไปพร้อมๆกันกับสถาบันการศึกษาด้วยระบบสังคมของเยอรมนีที่เราใช้เป็นแม่แบบในการพูดถึง เป็นสังคมที่พร้อมในทุกๆ ด้าน การพัฒนาการศึกษาก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เยอรมนีทำอยู่อย่างสมำ่เสมอ ถ้าหากเปรียบการศึกษาคือเครื่องยนต์ของรถยนต์ซึ่งคือประเทศ การทำให้ประเทศพัฒนาวิ่งไปข้างหน้าได้เร็วขึ้นการพัฒนาการศึกษาซึ่งก็คือเครื่องยนต์เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล กับประเทศที่วิ่งได้อย่างสมบูรณ์อยุูแล้วอย่างประเทศเยอรมนี แต่สำหรับประเทศไทยแล้ว ถ้าเราพุ่งประเด็นอยู่แค่การมองว่าการพัฒนาการศึกษาเป็นสิ่งจำเป็นเพียงอย่างเดียว สำหรับการพัฒนาประเทศให้ไปข้างหน้าได้ แต่ประเทศไทยในตอนนี้ เปรียบเหมือนรถที่หลายๆส่วนต้องการการบำรุงรักษาเช่นกัน รถยนต์อย่างประเทศไทยกำลังจะวิ่งไม่ได้ ถึงแม้เราจะพัฒนาเครื่องยนต์ให้ดีแค่ไหน แต่ไม่ได้มององค์ประกอบอื่นๆร่วมกันไปด้วย รถยนต์ก็คงวิ่งไม่ได้อย่างที่หวัง หรืออาจจะวิ่งไม่ได้เลย เพราะส่วนประกอบอื่นๆของรถไม่ได้รองรับเครื่องยนต์ที่ถูกพัฒนาเพียงอย่างเดียว การพัฒนาการศึกษาในประเทศไทยปัจจุบันยังคงเป็นการมองแบบแยกส่วนออกจากระบบ เรายังมองแค่ว่าการศึกษาคือเริ่มต้นจากความรู้ในหนังสือและจบที่ข้อสอบ การพัฒนาการศึกษาที่แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงหลักสูตรเห็นได้ชัดในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน เพียงแค่พัฒนาข้อสอบให้ยากหรือหลากหลายมากขึ้น เพราะมุมมองของเราคือเด็กจะมีความรู้ในหนังสือมากแค่ไหนเท่านั้นเอง สุดท้ายเราก็จะหนีระบบการเรียนพิเศษไม่พ้น เพราะเป็นวิธีการที่เหมาะสมสำหรับการสอบมากกว่าการเรียนในโรงเรียน และในปัจจุบันการเรียนพิเศษก็กำลังเข้าถึงการเรียนในระดับมหาวิทยาลัยแล้ว การพัฒนาการศึกษาที่มองถึงองค์ประกอบอื่นๆเพิ่มขึ้นน่าจะเป็นสิ่งที่เราควรจะทำสำหรับการพัฒนาการศึกษาไทย การทำให้การศึกษาในโรงเรียนมีคุณค่ามากขึ้น จากการผูกโรงเรียนและสถานศึกษาเข้ากับสังคมและระบบอื่นๆมากขึ้น เปลี่ยนมุมมองในการประเมินผลการศึกษา ให้อิสระกับเด็กมากขึ้น ในการตัดสินใจเลือกสิ่งที่ตัวเองอยากจะเป็น ปรับเปลี่ยนค่านิยมของสังคม (ซึ่งดูเหมือนเป็นสิ่งที่ยากที่สุด) เกี่ยวกับการศึกษาใหม่ มีช่องว่างให้กับการทำผิดพลาดได้มากขึ้น น่าจะเป็นทางออกให้กับการพัฒนาการศึกษาและประเทศไทยได้ต่อไป</p><p>อ้างอิง: <a href="http://www.borijak.org/images/files/zummitnehmenodernurhierstudieren.pdf">http://www.borijak.org/images/files/zummitnehmenodernurhierstudieren.pdf</a></p><p>Note: PDF ต้นฉบับไม่สามารถเข้าถึงแล้วจาก URL นั้น ผมจึงอยากจะคัดลอกข้อสรุปนี้ใหม่ จาก blog เดิมของผมที่เคยเผยแพร่ไปเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ.2017 (<a href="https://hassadeepimsuwan.wordpress.com/2011/07/12/zum-mitnehmem-oder-nur-hier-studieren/">https://hassadeepimsuwan.wordpress.com/2011/07/12/zum-mitnehmem-oder-nur-hier-studieren/</a>) เนื่องจากว่ายังเห็นว่าเนื้อหาเหล่านี้น่าจะยังเป็นประโยชน์กับเราอยู่</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5f9b5b1a95fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[PrestaShop 1.7 Global Variables]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/prestashop-1-7-global-variables-77c628a44dd3?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/77c628a44dd3</guid>
            <category><![CDATA[prestashop-development]]></category>
            <category><![CDATA[web-development]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop-ecommerce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Jan 2019 12:40:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-01-03T12:40:49.015Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>{$currency.name}</strong> -&gt; Name of the active currency. <br><strong>{$currency.iso_code}</strong> -&gt; ISO language code enabled. <br><strong>{$currency.sign}</strong> -&gt; Symbol of the active currency <br><strong>{$currency.iso_code_num}</strong> -&gt; Active Currency ISO Code</p><p><strong>{$shop.name}</strong> -&gt; Store name in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.email}</strong> -&gt; Store Email in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.logo}</strong> -&gt; Image routing store logo in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.favicon}</strong> -&gt; Route favicon image of the store in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.address1}</strong> -&gt; Store address 1 in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.address2}</strong> -&gt; Store address 2 in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.postcode}</strong> -&gt; Store Zip Code in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.city}</strong> -&gt; Store City in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.state}</strong> -&gt; Province of the store in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.address.country}</strong> -&gt; Shop Country in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.phone}</strong> -&gt; Store phone in Prestashop 1.7 <br><strong>{$shop.fax}</strong> -&gt; Store Fax in Prestashop 1.7</p><p><strong>{$language.name}</strong> -&gt; Language name enabled <br><strong>{$language.iso_code}</strong> -&gt; ISO language code enabled <br><strong>{$language.language_code}</strong> -&gt; Language code enabled (for Spanish, fr for French, tc ..)<br><strong>{$language.is_rtl}</strong> -&gt; (1 -&gt; On / 0 Off (for when language is written from right to left) <br><strong>{$language.format_lite}</strong> and <strong>{$ language.format_full}</strong> -&gt; Simulated date format and full date format <br><strong>{$language.id}</strong> -&gt; Language ID enabled</p><p><strong>{$customer.lastname}</strong> -&gt; Customer Last Name in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.firstname}</strong> -&gt; Client Name Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.email}</strong> -&gt; Prestashop Customer Email 1.7<br><strong>{$customer.birthday}</strong> -&gt; Prestashop client birthday 1.7<br><strong>{$customer.newsletter}</strong> -&gt; Subscribed to the newsletter in Prestashop 1.7 (1 subscribed / 0 unsubscribed)<br><strong>{$customer.newsletter_date_add}</strong> -&gt; Newsletter subscription date<br><strong>{$customer.ip_registration_newsletter}</strong> -&gt; IP Registration Customers newsletter<br><strong>{$customer.optin}</strong> -&gt; Subscribed to offers from our partners in Prestashop 1.7 <br><strong>{$customer.date_add}</strong> -&gt; Client creation date in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.date_upd}</strong> -&gt; Last updated client update in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.id}</strong> -&gt; Customer ID in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.id_default_group}</strong> -&gt; Default group to which the client is associated in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.is_logged}</strong> -&gt; Check if the client is “logged in” in Prestashop 1.7<br><strong>{$customer.gender.name[$customer.gender.id]}</strong> -&gt; Client Gender (Mr / Ms)<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].city}</strong> -&gt; Client city of address ‘X’ that has partner. (Address ID, because a client can theoretically have multiple addresses)<br><strong>{$customer.addresses [Address ID].alias}</strong> -&gt; Address alias<br><strong>{$customer.addresses [Address ID].firstname}</strong> -&gt; Addressholder last name<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].lastname}</strong> -&gt; Name of address holder<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].company}</strong> -&gt; Company name of address holder<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].address1}</strong> -&gt; Address 1<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].address2}</strong> -&gt; Address 2<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].postcode}</strong> -&gt; Mailing address<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].id_state}</strong> -&gt; Address Province ID<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].state}</strong> -&gt; Province address<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].state_iso}</strong> -&gt; ISO address province code<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].id_country}</strong> -&gt; Country address ID<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].country}</strong> -&gt; Country of address<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].country_iso}</strong> -&gt; ISO country address code<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].phone}</strong> -&gt; Address phone<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].phone_mobile}</strong> -&gt; Mobile phone address<br><strong>{$customer.addresses[ID Address].dni}</strong> -&gt; Address ID<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].vat_number}</strong> -&gt; Customer VAT number<br><strong>{$customer.addresses[Address ID].formatted}</strong> -&gt; Client formatted address</p><p><strong>{$urls.base_url}</strong> -&gt; Store address <br><strong>{$urls.current_url}</strong> -&gt; Current address (url) where we are <br><strong>{$urls.shop_domain_url}</strong> -&gt; Store domain <br><strong>{$urls.img_ps_url}</strong> -&gt; Image root directory url <br><strong>{$urls.img_cat_url}</strong> -&gt; Url directory of images of the categories <br><strong>{$urls.img_lang_url}</strong> -&gt; Url of the language images directory <br><strong>{$urls.img_prod_url}</strong> -&gt; Url of the product images directory <br><strong>{$urls.img_manu_url}</strong> -&gt; Url directory of manufacturers images <br><strong>{$urls.img_sup_url}</strong> -&gt; Url of the providers directory <br><strong>{$urls.img_ship_url}</strong> -&gt; Url directory of images of carriers <br><strong>{$urls.img_store_url}</strong> <br><strong>{$urls.img_url}</strong> -&gt; Url of the image directory of the template <br><strong>{$urls.css_url}</strong> -&gt; Template URL directory url <br><strong>{$urls.js_url}</strong> -&gt; Template JS directory url <br><strong>{$urls.pic_url}</strong> -&gt; Url file directory uploaded <br><strong>{$urls.pages.address}</strong> -&gt; Url from the “My Address” section <br><strong>{$urls.pages.addresses}</strong> -&gt; Url from the “My addresses” section <br><strong>{$urls.pages.authentication}</strong> -&gt; Url section of the authentication page <br><strong>{$urls.pages.cart}</strong> -&gt; Cart section url (order summary) <br><strong>{$urls.pages.category}</strong> -&gt; Url section of categories <br><strong>{$urls.pages.cms}</strong> -&gt; Url of the content section <br><strong>{$urls.pages.contact}</strong> → Url section of the contact form <br><strong>{$urls.pages.discount}</strong> -&gt; Url of the discount voucher section <br><strong>{$urls.pages.guest_tracking}</strong> -&gt; Tracking url for unregistered clients <br><strong>{$urls.pages.history}</strong> -&gt; Url from the order history section <br><strong>{$urls.pages.identity}</strong> -&gt; Url of the section “Personal data” <br><strong>{$urls.pages.index}</strong> -&gt; Page url <br><strong>{$urls.pages.my_account}</strong> -&gt; Url section of my account <br><strong>{$urls.pages.order_confirmation}</strong> -&gt; Url section of the order confirmation page. <br><strong>{$urls.pages.order_follow}</strong> → Url in the “Order Tracking” <br><strong>{$urls.pages.order}</strong> <br><strong>{$urls.pages.order_return}</strong> <br><strong>{$urls.pages.order_slip}</strong><br><strong>{$urls.pages.pagenotfound}</strong> -&gt; Url of section “404 (Page not found)” <br><strong>{$urls.pages.password}</strong> -&gt; Url of the section “Recover Password” <br><strong>{$urls.pages.pdf_invoice}</strong><br><strong>{$urls.pages.pdf_order_return}</strong> <br><strong>{$urls.pages.pdf_order_slip}</strong> <br><strong>{$urls.pages.prices_drop}</strong> -&gt; Url section we lowered prices / products discount / discounts <br><strong>{$urls.pages.product}</strong> -&gt; Product tab url <br><strong>{$urls.pages.search}</strong> -&gt; Url of the searcher section <br><strong>{$urls.pages.sitemap}</strong> -&gt; Site Map section url <br><strong>{$urls.pages.stores}</strong> -&gt; Url of the section “Shops/Our stores” <br><strong>{$urls.pages.supplier}</strong> -&gt; Url from the providers section <br><strong>{$urls.pages.register}</strong> -&gt; Url log page <br><strong>{$urls.pages.order_login}</strong> <br><strong>{$urls.theme_assets}</strong> -&gt; Url of the “assets” directory of the template <em>/ themes/template/assets/</em><br><strong>{$urls.actions.logout}</strong> -&gt; Url to close section in the store</p><p>Reference/Modified from: <a href="https://catalogo-onlinersi.net/en/content/33-prestashop-17-global-variables">https://catalogo-onlinersi.net/en/content/33-prestashop-17-global-variables</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=77c628a44dd3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[อะไรคือ Human-Centered Design ในความหมายของ IDEO.org]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD-human-centered-design-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-ideo-org-1b2f4b5a163f?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1b2f4b5a163f</guid>
            <category><![CDATA[problem-solving]]></category>
            <category><![CDATA[desirability]]></category>
            <category><![CDATA[human-centered-design]]></category>
            <category><![CDATA[feasibility]]></category>
            <category><![CDATA[empathy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 05 Dec 2018 12:01:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-05T15:22:19.498Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Human-Centered Design คืออะไร (ในความหมายของ IDEO.org)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-OWlFZpIz2wTSYGhMb6Ykg.png" /><figcaption>Human-Centered Design</figcaption></figure><p><strong>Human-centered Design</strong> คือวิธีการออกแบบเพื่อการแก้ปัญหาที่มุ่งตรงไปสู่การสร้าง solution ให้กับ <strong>“ผู้ที่มีปัญหาโดยตรง”</strong> หรือผู้ที่จะได้ใช้ solution ของเราอนาคตโดยตรงโดย โดยมีขั้นตอนที่สำคัญคือการทำ <strong>empathy</strong> หรือที่หลายๆ ท่านมักเรียกวิธีการนี้ว่าเป็นการเข้าไป <strong>“สิง” </strong>เขาเพื่อให้เรารู้ปัญหาของเขาอย่างแท้จริงว่า <strong>“ถ้าเราเป็นเขา”</strong> เจอสถานการณ์และปัญหาแบบเดียวกับเขา เขาจะมีความรู้สึกนึกคิดอย่างไร</p><p>หลังจากที่เรา empathy คนที่เราต้องการจะแก้ปัญหาให้เขาได้แล้ว เราก็จะเข้าสู่ขั้นตอนของการ<strong>สร้างไอเดีย</strong> แน่นอนว่าปัญหาปัญหาหนึ่ง มักไม่ได้มีทางแก้วิธีเดียวอยู่แล้ว เราลิสไอเดียมาให้เยอะที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้มาเลยสำหรับขั้นตอนนี้ และหลังจากนั้นเราจะนำไอเดียเหล่านั้นมา <strong>prototype</strong> ให้เห็นภาพ เช่น หากเป็นอุปกรณ์ เราอาจจะพับกระดาษจำลองสิ่งนั้นขึ้นมา หรือมีเครื่องมือหน่อยก็อาจจะใช้ CNC กัดมัน 3D Printer มาปริ้นท์มัน หรือหาก prototype นั้นเป็นซอฟต์แวร์ เราก็อาจจะเขียนโค้ดหรือทำหน้า Mockup ให้เขาเห็นภาพ แล้วนำไปทดสอบกับเขา แชร์สิ่งที่เราคิด กระบวนการคิดของเราให้เขาฟัง จนได้ solution ที่เขาต้องการอย่างแท้จริง ถึงทำสิ่งนั้นออกมาเพื่อแก้ปัญหาของเขาเหล่านั้น</p><p>โดยทาง IDEO ได้แบ่งขั้นตอนของการทำ Human-centered design ออกมาเป็น 3 ขั้นตอน คือ</p><ol><li><strong>Inspiration Phase</strong> คือ การเข้าไปคุยกับผู้ที่มีปัญหานั้นจริงๆ ไปรับรู้ปัญหาของเขา และลองคิดว่า<strong>เราเป็นเขา</strong>ดู เพื่อที่จะได้เข้าใจปัญหาและความต้องการของเขาอย่างแท้จริง หรือเป็นการ empathy นั่นเอง</li><li><strong>Ideation Phase</strong> หลังจากที่เราเข้าใจปัญหาและความต้องการของเขาจากขั้นตอน Inspiration Phase เราจะเริ่มเห็นว่าไอเดียอะไรที่พอมีโอกาสที่จะสามารถแก้ปัญหาให้กับเขาได้ และสามารถทำให้มันเป็นจริงได้ ลิสมันออกมา แล้วมาสร้าง prototype ของสิ่งที่อาจจะเป็น solutions ของปัญหานั้น</li><li><strong>Implementation Phase</strong> คือการสร้าง solution ให้เกิดขึ้นจริงเพื่อแก้ปัญหาที่เราต้องการจะแก้ให้เขา ซึ่งโอกาสที่จะแก้ปัญหาสำเร็จนั้นจะมีสูงแทบจะ 100% โดยทาง IDEO เขียนไว้เลยว่า <em>“you’ll know that your solution will be a success because you’ve kept the very people you’re looking to serve at the heart of the process”</em></li></ol><p>สำหรับผมแล้ว คิดว่ากระบวนการแก้ปัญหาแบบนี้สามารถแก้ปัญหาได้จริง โดยเฉพาะกับกลุ่มตัวอย่างที่เราเข้าไปทำ empathy</p><p>ส่วนการสเกล solution ที่เราทำขึ้นมาให้มันเป็นธุรกิจและออกไปสู่ตลาดในสเกลที่ใหญ่กว่าได้นั้น มีอยู่ด้วยกันหลายวิธีการและหลาย phases ครับ เช่น เราอาจจะทำ empathy กับกลุ่มคนหลาย personas แล้วลองมาแบ่งกลุ่ม (ทำ Customer Segment) ดูว่า กลุ่มไหนคือกลุ่ม Innovator หรือกลุ่ม First adopter ที่เราจะสามารถนำ solution ของเราเข้าไปให้เขาใช้จริง แก้ปัญหาให้เขาได้จริงๆ ไปใช้ก่อน ซึ่งอาจจะเป็นกลุ่มเล็กๆ ครับ หลังจากมีกลุ่มผู้ใช้กลุ่มแรกที่เราแก้ปัญหาเขาได้จริง มันอาจจะทำให้เกิด Network effect ช่วยให้เราขยาย solution ของเราไปยังกลุ่ม personas อื่นๆ และช่วยให้เราผ่านจุดที่เรียกว่า “Crossing the chasm” ได้ หลังจากนั้น ก็น่าจะช่วยให้ธุรกิจของเราสเกลได้ฉลุยมากขึ้นเยอะเลยครับ</p><p>หวังว่าคุณผู้อ่านจะได้ประโยชน์จากบทความนี้นะครับ ผมขอสรุป เรื่อง Human-Centered Design ไว้ด้วยคำสั้นๆ ว่า <strong>“เริ่มที่คนก่อน”</strong> หรือ <strong>“Start with People”</strong> เราจะมีโอกาสแก้ปัญหาต่างๆ ได้ตรงจุดมากขึ้นครับ ไม่ว่าปัญหานั้นจะเป็นเรื่องใดก็ตาม เพราะผมคิดว่า method หรือ process ต่างๆ อาจจะยืดหยุ่นได้ แต่หากโฟกัสจุดผิด สิ่งที่พยายามมาก็อาจจะไม่เกิดผลเลย เพราะฉะนั้น <strong>“Start with People”</strong> กันนะครับ : )</p><p>อ้างอิง: <a href="http://www.designkit.org/human-centered-design">http://www.designkit.org/human-centered-design</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1b2f4b5a163f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Tutorial — How to add custom media (CSS) and script (JS) file in PrestaShop 1.7]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/tutorial-how-to-add-custom-media-css-and-script-js-file-in-prestashop-1-7-eb27cbc47010?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eb27cbc47010</guid>
            <category><![CDATA[custom]]></category>
            <category><![CDATA[asset-management]]></category>
            <category><![CDATA[web-development]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 26 Nov 2018 17:31:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-26T17:31:07.870Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Tutorial — How to add custom media (CSS) and script (JS) file in PrestaShop 1.7</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lRZRwl7kWmO5YUVjSey5Kw.jpeg" /><figcaption>How to add custom media (CSS) and script (JS) file in PrestaShop 1.7</figcaption></figure><ol><li>Go to {project_directory}/classes/controller/FrontController.php</li><li>Go to <strong>setMedia()</strong> function <em>(at line 899 in PrestaShop 1.7.4.4)</em></li><li>Then you can add your custom style, for example,</li></ol><pre>$this-&gt;<strong>registerStylesheet</strong>(‘theme-gamanee_the_penguin’, ‘/assets/css/main.css’, [‘<strong>media</strong>’ =&gt; ‘all’, ‘<strong>priority</strong>’ =&gt; 0]);</pre><p>4. In case you want to add your custom JavaScript file too, add this,</p><pre>$this-&gt;<strong>registerJavascript</strong>(&#39;theme-gamanee_the_penguin&#39;, &#39;/assets/js/custom.js&#39;, [&#39;<strong>position</strong>&#39; =&gt; &#39;bottom&#39;, &#39;<strong>priority</strong>&#39; =&gt; 0]);</pre><p>For JavaScript, you can set the position of your script in 2 positions,</p><p>4.1) Add to the top of the page (inside &lt;header&gt;) by setting the position to top like this ‘position’ =&gt; ‘top’ and,</p><p>4.2) Add to the end of &lt;body&gt; tag by ‘position’ =&gt; ‘bottom’ like the example code.</p><p>And the content below will show the options that you can set for <strong>Stylesheet</strong> and <strong>JavaScript</strong></p><p><strong>Parameters for Stylesheet (registerStylesheet)</strong>,</p><ol><li><strong>media</strong>: <em>all|braille|embossed|handheld|print|projection|screen|speech| tty|tv</em> (default: all)</li><li><strong>priority</strong>: <em>0–999</em> (default: 50) 0 is the highest priority</li><li><strong>inline</strong>: <em>true|false</em> (default: false), If true, your style will be printed inside the &lt;style&gt; tag in your HTML &lt;head&gt;. Use with caution.</li></ol><p><strong>Parameters for JavaScript (registerJavascript)</strong></p><ol><li><strong>position</strong>: <em>head|bottom</em> (default: bottom) JavaScript files should be loaded in the bottom as much as possible. Remember: core.js is loaded first thing in the bottom so jQuery won’t be loaded in the &lt;head&gt; part.</li><li><strong>priority</strong>: <em>0–999</em> (default: 50) 0 is the highest priority</li><li><strong>inline</strong>: <em>true|false</em> (default: false) If true, your style will be printed inside &lt;script type=&quot;text/javascript&quot;&gt; tags inside your HTML. Use with caution.</li><li><strong>attribute</strong>: <em>async|defer|none</em> (default: none) Load JavaScript file with the corresponding attribute (Read more: <a href="http://www.growingwiththeweb.com/2014/02/async-vs-defer-attributes.html">Async vs Defer attributes</a>)</li></ol><p>You also can manage them by registering in theme (theme.yml) or each module too. Read more: <a href="https://devdocs.prestashop.com/1.7/themes/getting-started/asset-management/">PrestaShop 1.7 Asset Management</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eb27cbc47010" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Here come the robots]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/here-come-the-robots-43bc4d20ec8?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/43bc4d20ec8</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 19 Apr 2018 18:14:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-11-26T17:38:33.220Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UlO_lIwOvJvN8Gg0ArjArg.jpeg" /><figcaption>The Industries of the Future — Alec Ross</figcaption></figure><p>วันนี้ช่วงที่ผมซื้อของกลับเข้าบ้าน ได้มีโอกาสลองใช้เครื่อง Self Checkout ที่เดอะมอลล์ โคราช เพิ่งเอามาติดตั้งได้ไม่นาน (หรืออาจจะนานแล้ว แต่ผมเพิ่งจะเห็น) ตอนแรกผมก็ไม่ได้ฉุกคิดอะไรนะครับ เพราะเคยใช้ที่ห้างอื่น สถานที่อื่นมานานแล้ว แต่สำหรับห้างใกล้บ้านห้างนี้ ยังไม่เคย หากพูดถึงเรื่อง UX และ UI โดยรวมทำได้ดีครับ (แต่จะดีกว่ามากถ้าเครื่องสามารถสแกนสินค้าทุกชิ้นในตระกร้าเราได้เลยทันที ไม่ต้องหยิบมาสแกนเองทีละชิ้น แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นหลักที่จะนำมาเขียน ณ ที่นี้ครับ)</p><p>ประเด็นอยู่ที่ ระหว่างผมกำลังเล่นเจ้าเครื่องนี้อยู่ มีพนักงานเดินมาช่วยแนะนำการใช้เครื่องกับผม และช่วยผมหยิบสินค้าที่สแกนบาร์โค้ดแล้วใส่ถุงให้ จังหวะนี้แหละครับ ฉุกคิดทันที</p><p>ตอนนั้นผมคิดแว๊บขึ้นมาในหัวว่า</p><blockquote>“เจ้าเครื่องที่พนักงานกำลังแนะนำการใช้งานกับเราอยู่ตอนนี้ มันกำลังจะ disrupt งานที่เขากำลังทำอยู่”</blockquote><p>หากพิจารณาดู ส่วนจุดชำระเงินปัจจุบันมีพนักงานประจำแต่ละจุดอยู่ 1-2 คน โดยแบ่งเป็น คนหนึ่งมีหน้าที่หยิบสินค้ามาสแกนบาร์โค้ด และอีกคนหนึ่งทำหน้าที่หยิบสินค้าที่สแกนบาร์โค้ดแล้วลงถุง</p><p>ส่วนการมาของ Self Checkout จะทำให้แต่ละจุดมีพนักงานประจำอยู่เพียง 0–1 คน โดยลูกค้าสามารถบริการตัวเอง ทำเองได้ทุกอย่าง แต่อาจจะช้าหน่อยด้วยข้อจำกัดของตัวโปรแกรมและตัวเครื่องเอง การมีอีกคนไว้คอยแนะนำและช่วยลูกค้าหยิบสินค้าใส่ถุงจะยังมีอยู่เพื่อความรวดเร็ว</p><p>แต่เมื่อเครื่องมันดีพอที่จะสามารถสแกนสินค้าทุกอย่างได้ในระยะเวลาอันรวดเร็วและมีเครื่องที่ช่วยจัดของลงถุงให้อีก คนทำหน้าที่นี้ยังจำเป็นอยู่ไหม? หรือ workflow การจับจ่ายสินค้าอาจจะกลายเป็นเหมือนของ Amazon Go ขึ้นมา พนักงานที่ทำหน้าที่นี้ยังจำเป็นอยู่อีกหรือเปล่า?</p><p>ความคิดมันก็เลยโยงต่อเนื่องมาถึงหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ตอนนี้ คือ <strong>The Industries of the Future</strong> เขียนโดย Alec Ross, ในบท Introduction ของเขา เขียนถึง Globalization และเทคโนโลยีต่างๆ ได้เข้ามาช่วยยกระดับฐานะและคุณภาพชีวิตของคนบนโลกให้หลุดพ้นจากความยากจนได้ โดยเขาได้ยกตัวอย่างในประเทศอินเดีย ที่ในระยะเวลา 30 ปี (1982–2012) อัตราประชากรที่มีฐานะยากจน ลดลงจาก 60% เหลือเพียง 22% และอายุขัยเฉลี่ยของประชากรเพิ่มขึ้นจาก 49 ปี มาเป็น 66 ปี</p><p>ส่วนที่ประเทศจีนการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นยิ่งใหญ่กว่านั้น โดยประชากรที่ยากจนจาก 84% ลดเหลือเพียง 13% ตีเป็นตัวเลข นี่มีคนหลุดพ้นจากความจนในจีนถึง 600 ล้านคน ภายในระยะเวลา 30 ปี</p><p>แต่ Alec Ross ได้เขียนไว้อีกว่า <strong>อนาคตมันจะไม่ใช่แบบนี้อีกแล้ว</strong> การเติบโตของเทคโนโลยีจะไม่ได้ทำให้คนจากระดับที่ยากจนขึ้นมาเป็นชนชั้นกลางเหมือนเช่นแต่ก่อน แต่กลับกัน มัน “<strong>อาจจะ” </strong>เป็นการทำให้ชนชั้นกลางกลับไปเป็นคนยากจนใหม่อีกรอบ หรืออาจจะทำให้คนที่ฐาระร่ำรวยอยู่ในปัจจุบันกลายเป็นคนที่ฐานะยากจนได้เลย หากไม่สามารถปรับตัวได้กับเทคโนโลยีที่เข้ามา</p><p><strong>สิ่งนั้นเกิดจากอะไรครับ?</strong></p><p>หากจะอิงตามหนังสืออีกสักหน่อย ก็คงพอจะสรุปได้ว่า เพราะ</p><blockquote>“คุณค่าที่เปลี่ยนแปลงไปของสิ่งหนึ่ง ไปยังอีกสิ่งหนึ่ง”</blockquote><p>โดยในที่นี้ คือ “<strong>ข้อมูล”</strong> และ “<strong>เทคโนโลยี”</strong> ที่จะเข้ามามีบทบาทสำคัญมากในอนาคต และเรากำลังอยู่ในช่วงการเปลี่ยนแปลงนั้น</p><blockquote>“Our most valued commodities have gone from salt and sugar to chemicals and fuels to data and services” — Alec Ross</blockquote><p>เมื่อการปฏิวัติอุตสาหกรรมที่ผ่านมาได้นำมาซึ่งศักยภาพในการผลิต การจัดการทรัพยากร การกระจายสินค้า และเทคโนโลยีต่างๆ ได้เกิดขึ้นมามากมาย ต่อไปเราจะต้องการอะไรอีก หากคำตอบมันคือการเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลของสิ่งที่ทำอยู่ เช่น ทุกคนผลิตสินค้าได้เหมือนกันหมด เครื่องจักรแทบจะเหมือนกันหมด แต่ใครที่จะเป็นผู้กุมตลาดได้อยู่หมัด? ใครจะควบคุมต้นทุนได้เก่งกว่ากันเพื่อที่จะชนะในสนามการแข่งขันในโลกตลาดทุนนิยมและโลกาภิวัตน์แบบนี้ โลกที่การเปลี่ยนแปลงต่างๆ เป็นไปอย่างรวดเร็ว ทั้งการเคลื่อนย้ายของคน สิ่งของ ข้อมูล รวมถึงปรากฏการณ์ต่างๆ ของธรรมชาติ เราอาจจะเห็นว่า “<strong>ข้อมูล</strong>” นั้นจะมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดขึ้นมาทันที เพราะเราสามารถนำเอาข้อมูลต่างๆ มาประมวลผลเพื่อ improve อะไรบางอย่าง ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น หากเราต้องการจะขายอะไร เราต้องรู้ก่อนว่าลูกค้าเราคือใคร trend เป็นอย่างไร แล้วเขานั้นชื่นชอบอะไร เขาอยู่ที่ไหน เขารายได้เท่าไหร่ มีกำลังซื้อเท่าไหร่ และเราจะเข้าถึงเขาได้อย่างไร? การวิเคราะห์สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ล้วนใช้ข้อมูลทั้งสิ้น การเข้าถึงได้ก่อน ได้ขายก่อน ได้ engage ลูกค้าก่อน คุณก็มีโอกาสที่จะช่วงชิงชัยชนะในการแข่งขันมากกว่าคู่แข่ง เพราะ “<strong>ข้อมูลทำให้เราหยั่งรู้อนาคตได้” </strong>และ<strong> “เทคโนโลยีก็ทำให้เราสามารถลดข้อผิดพลาด เพิ่มประสิทธิภาพ และลดต้นทุนได้ ทำให้เราสามารถทำกำไรได้มากขึ้น”</strong></p><p>ข้อมูลยังเอาไปทำประโยชน์อื่นๆ ได้อีกมากมาย เช่น วิเคราะห์การรักษาโลก การวิเคราะห์เพื่อติดตาม แจ้งเตือน และป้องกันภัยธรรมชาติ และอื่นๆ อีกมาก แต่ก็รวมถึงการทำร้ายคนอื่นได้อีกเช่นกันหากนำไปใช้ในทางที่ไม่ดี</p><p>ดังนั้นไม่ผิดเลยที่ Alec Ross จะกล่าวแบบนั้น ผมเห็นด้วยกับเขาอย่างที่สุด</p><p><strong>กลับมาที่เรื่องที่ผมเจอในห้างสรรพสินค้า</strong></p><p>ผมมีความรู้สึกเป็นห่วงว่าต่อไปสิ่งที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงอยู่นี้ จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นแน่ๆ คงเป็นการที่พนักงานที่ทำหน้าที่เดิมอยู่จำเป็นจะต้องไปเรียนรู้ทักษะใหม่ เพื่อที่จะใช้ไปทำในหน้าที่ใหม่ การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างใหม่ในองค์กรและการโยกย้ายตำแหน่งงานหรือแม้แต่สถานที่ทำงาน การโยกย้ายที่อยู่อาศัย จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ปัญหาจะมาตกอยู่กับคนที่มีปัญหากับการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้ช้า ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นมากในคนที่เริ่มมีอายุมากแล้ว จุดนี้น่าเป็นห่วงครับ ว่าเขาจะไปทำอะไรต่อ จะมีอะไร ตำแหน่งไหน หน้าที่ไหนรองรับคนเหล่านี้อยู่บ้าง เป็นจุดที่นายจ้างต้องคิดและวางแผนรองรับ แต่ผมคิดว่าบริษัทแบบนี้น่าจะมีแผนรองรับไว้อยู่แล้ว แต่หากมองในวงกว้างถึงธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีจำนวนมากในประเทศไทย พากันเลิกจ้างพนักงานในบางตำแหน่งที่หาเทคโนโลยีมาทดแทนได้แบบนี้กันหมด คงเป็นโจทย์ใหญ่ที่ต้องร่วมกันแก้ในระดับมหภาคกันเลยทีเดียว</p><p>ทิ้งท้ายไว้แบบนี้แล้วกันครับ</p><blockquote>“การที่คิดว่าอะไรที่เป็นอยู่มันมั่นคงที่สุดแล้ว มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่คิด การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและตลอดเวลาในปัจจุบัน จงพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงและเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เสมอจะทำให้เรารอดพ้นจากการเปลี่ยนแปลงในทุกยุคทุกสมัย”</blockquote><p>ด้วยรักและห่วงใย</p><p>:-)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=43bc4d20ec8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“กว่า 74% ของนักพัฒนาซอฟต์แวร์ศึกษาการเขียนโปรแกรมด้วยตัวเอง” เราเห็นภาพอะไรจากตัวเลขนี้บ้าง]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/about-74-percent-of-software-developers-are-at-least-partially-self-taught-c818afd52478?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c818afd52478</guid>
            <category><![CDATA[education-technology]]></category>
            <category><![CDATA[education]]></category>
            <category><![CDATA[self-taught]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 25 Jan 2018 10:01:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-25T11:07:13.390Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>About 74 percent of software developers are at least partially self-taught. And 25 percent learned to code before they could learn to drive.” – MIT Technology Review</blockquote><p>(อ้างอิง: <a href="https://www.technologyreview.com/the-download/610052/want-to-code-you-better-start-teaching-yourself">https://www.technologyreview.com/the-download/610052/want-to-code-you-better-start-teaching-yourself</a>)</p><p>ตัวเลขดังกล่าว อาจจะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการวางแผนหลักสูตรที่มีอยู่ในโรงเรียน หรือ มหาวิทยาลัยในอนาคตอันใกล้นี้ สำหรับหลักสูตรที่มีการเรียนการสอนในด้านการเขียนโปรแกรม</p><p>ในบางสาขาวิชา ความจำเป็นที่จะต้องเข้าเรียนในระบบการศึกษาแบบที่เป็นอยู่ในประเทศไทยและหลายประเทศในปัจจุบัน มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ลดลงได้สูง และผู้เรียนก็มีแนวโน้มที่จะสามารถเลือกเรียนในสิ่งที่ผู้เรียนต้องการเรียนได้เองโดยไม่ถูกจำกัดว่าเรียนจบแล้วจะต้องได้วุฒิอะไร อยู่ในสาขาไหน ด้านไหนมา เพราะความรู้จะถูก Blend เข้าไปด้วยกันหมด เป็นสหศาสตร์ เพื่อที่จะนำมาประยุกต์หรือประกอบกิจการที่ผู้เรียนนั้นต้องการจริงๆ</p><p>ซึ่งมีหลายศาสตร์ที่ผู้เรียนสามารถศึกษาได้เอง จากปัจจัยเกื้อหนุนที่มาจากการเติบโตและพัฒนาของเทคโนโลยีต่างๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ซึ่งสาขาและศาสตร์เหล่านั้นก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย</p><p>สถานศึกษาจะถูกเปลี่ยนรูปแบบการเรียนการสอนใหม่ โดยเน้นไปที่การสร้าง Environment ให้เหมาะสม และเป็น Facilitator สำหรับผู้เรียนให้มากขึ้น รูปแบบเนื้อหามีความ Agile มากขึ้น และรูปแบบการวัดผลก็จะเปลี่ยนแปลงไปด้วย</p><p>และนี่ยังไม่รวมถึงมิติด้าน Generation ของผู้เรียนที่จะมีผลเข้ามาอีก</p><p>อย่างไรก็ตาม สิ่งดังกล่าวเป็นหัวข้อที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางอยู่แล้วในปัจจุบันถ้าในวงการการศึกษาและนอกวงการ คงเป็นเรื่องที่น่าจับตามองอย่างมาก โดยเฉพาะในบริบทของไทยที่จะเปลี่ยนแปลงไปทางไหน ในสภาวะที่ด้านการศึกษาบ้านเราอยู่ในสถานะที่ถดถอยลงเรื่อยๆ เมื่อเทียบกับชาติอื่นๆ ในภูมิภาค</p><p>ซึ่งการเปลี่ยนแปลงต่างๆ จะส่งผลต่อค่านิยมที่มีในอดีตและปัจจุบันกำลังจะเปลี่ยนแปลงไป โดยมีแนวโน้มจะส่งผลกระทบต่อเนื่องไปอีกในหลายธุรกิจที่เป็น Stakeholder อยู่ใน Value Chain ของรูปแบบเดิม อย่างธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับงานรับปริญญา อาจจะกระทบในอนาคตรึเปล่า? หรือกระทบเห็นผลชัดเจนในอีกกี่ปี? สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่น่าขบคิดพอสมควร</p><p>ถือเป็น Challenge หนึ่ง ที่กิจการด้านนี้จะต้องเผชิญต่อการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันและอนาคตอันใกล้นี้</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c818afd52478" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[PrestaShop Tip] How to get a CMS page title in a TPL file]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/prestashop-tip-how-to-get-a-cms-page-title-in-a-tpl-file-f6d0b0df5ef?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f6d0b0df5ef</guid>
            <category><![CDATA[prestashop-development]]></category>
            <category><![CDATA[programming]]></category>
            <category><![CDATA[programming-tips]]></category>
            <category><![CDATA[prestashop]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 08 Sep 2017 16:23:34 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-08T16:28:02.442Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Extend Tools class in <em>classes/Tools.php</em> and add this method:</p><pre>public static function getCMSTitle($id_cms,$id_lang){<br>    $cms = new CMS($id_cms, $id_lang);<br>    return $cms-&gt;meta_title;<br>}</pre><p>And call this in TPL file:</p><pre>{Tools::getCMSTitle(1, $cookie-&gt;id_lang)}</pre><p><em>(“1” is a CMS ID from CMS page list in PrestaShop Back office).</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f6d0b0df5ef" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[HOMEWORK] Devil wears Prada — 30 August 2017]]></title>
            <link>https://hassadee.medium.com/homework-devil-wears-prada-30-august-2017-2f55fcd56a2c?source=rss-39c43223b764------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2f55fcd56a2c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hassadee]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 30 Aug 2017 09:44:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-08-30T09:44:17.413Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>[HOMEWORK] Devil wears Prada — 30 August 2017</strong></p><ol><li><strong>คนเลือกทำงานอย่างไร มีพฤติกรรมอย่างไร เมื่อมีปัญหาพนักงานแสดงพฤติกรรมอย่างไร</strong></li></ol><p>คนเราให้ value ต่างกัน ในกรณีนี้ บริษัทของ Miranda เป็นผู้นำในวงการ Fashion จึงเน้นไปที่การทำงานให้ดีที่สุด ให้ผลงานดีที่สุด โดยไม่ให้ value กับเรื่องชีวิตส่วนตัวมากนัก โดยไม่คิดว่ามันเกี่ยวข้องหรือเป็นประเด็นสำคัญอะไรกับเรื่องงาน เป็น Perfectionist สำหรับเรื่องงาน</p><p>โดยเลือกทำงานในแบบ,</p><p>1.1) [บริษัทของ Miranda] “<strong>Sociological</strong>” คนเลือกที่จะทำงานตามการยอมรับของสังคม การเปลี่ยนแปลงไปในสิ่งที่สังคมคิดว่าดีที่สุด และเปลี่ยนไปกับมัน (social class ส่งผลต่อ personality behavior)</p><p>1.2) [บริษัทของ Miranda] “<strong>Passion/Obsessed</strong>” ทำในสิ่งที่คลั่งไคล้ ตัวอย่างเช่น ต้องคลั่งไคล้ในแฟชั่น ถึงจะมาทำงานที่นี่ได้ กลายเป็น qualification หลักตัวหนึ่ง</p><p>1.3) [กลุ่มเพื่อน Andy และแฟนของเขา] “งาน คือ เงิน” ต้องการอยู่ไปเรื่อยๆ ไม่ได้มีความรู้สึกว่าต้องทุ่มเท หรือมี passion กับสิ่งที่ทำอยู่มากนัก ชีวิตก็มีความสุขแล้ว เน้น <strong>work-life balance</strong> มีเวลาให้ครอบครัวและเพื่อนฝูง</p><p>โดยมีพฤติกรรม และ ปัญหา คือ,</p><p>1) [บริษัทของ Miranda] พฤติกรรมแบบ Perfectionist และเมื่อมีปัญหา พนักงานเลือกที่จะกดปัญหานั้นไว้ ไม่แสดงออกมา หนักไปทาง psychological และ sociological โดยยอมแลกกับ physiological อย่างชัดเจน แต่การกดอารมณ์ความรู้สึกไว้จะมีผลในระยะยาว ส่งผลในเรื่อง turnover กับองค์กร บางครั้งส่งผลให้งานไม่ต่อเนื่อง เป็นปัญหาเชื่อมต่อกันไปถึงการประสานงานระหว่างงานเก่า-ใหม่ หรือการมีอาการป่วยกับร่างกาย ก็มีปัญหาต่องานเช่นกัน ซึ่งบางครั้งจะส่งผลถึง brand image ขององค์กรเสียหายได้</p><p><strong>2. ผู้นำมีลักษณะอย่างไร ส่งผลต่อพฤติกรรมพนักงานอย่างไร สิ่งที่เรียนรู้เกี่ยวกับ พฤติกรรมมนุษย์ในองค์กร การปฏิบัติงานในองค์กร การบริหารองค์กร การสร้างแรงจูงใจคนในองค์กร การเป็นผู้นำ (หัวหน้างาน)</strong></p><p>ผู้นำ มีลักษณะเป็น Perfectionist มีความเด็ดขาด ไม่ให้ value กับเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องงาน</p><p>หากมองในเรื่อง <strong>Emotional Intelligent</strong> จะมีความบกพร่องในการบริหารองค์กรโดยส่งผลให้ <strong>Staff Turnover</strong> สูง จากปัญหาด้าน</p><ol><li><strong>ความกดดัน</strong> ที่มาจากการไม่รับฟังความคิดเห็น ต้องยอมตามทุกอย่าง และอาจจะขัดจากความรู้สึกที่บางอย่างอาจจะดูไร้เหตุผลจนถึงขั้นงี่เง่า แต่ก็จะเอาให้ได้ เป็นต้น</li><li><strong>น้อยใจ รู้สึกไม่มีความสำคัญ</strong> จากการขาดการให้ reward หรือคำชม ซึ่งการได้มานั้น อาจจะยากสำหรับบางคน ซึ่งจะทำให้คนนั้นมีปัญหา</li></ol><p>และ<strong>ปัญหา Work-Life Balance ที่สุดโต่ง</strong> จนมีความเสี่ยงสูงที่จะเกิด conflict กับชีวิตทั้งในชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว จากปัญหาด้านเวลา และความคิดที่อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเดิมที่ชัดเจนและมาก จากการที่อยู่กับสภาพแวดล้อมที่สุดโต่ง</p><p><strong>ไม่ยืดหยุ่น</strong> ต้องการจะได้ ต้องได้ ไม่ว่าจะกรณีใดใด หรืออะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ซึ่งนี้อาจทำให้พนักงานรู้สึกว่าไร้เหตุผลและดูงี่เง่า หากพนัดงานไม่มี passion ในสิ่งที่ทำอยู่ ในองค์กรที่ทำอยู่ หรือวงการที่อยู่ จะส่งผมต่อ Staff turnover ที่สูงมากขึ้น</p><p>โดยส่งผลต่อพฤติกรรมพนักงาน โดยทุกคนไม่แสดงออกเรื่องส่วนตัว lifestyle ความเป็นตัวเองในองค์กรจะหายไป ถูกกลืนไปด้วยเรื่องงาน ต้องกดไว้ เรื่องแฟชั่น เป็นทุกอณูของชีวิต รับหรือทนไม่ได้ก็ลาออก เน้น performance และความ Perfect ในงาน เรื่องส่วนตัวจะเป็นอย่างไรไม่สน โดยการสร้างแรงจูงใจจะเป็นการไปสู่จุดสูงสุดในสายงานนั้น แต่สิ่งนี้ถือว่าเป็น<strong>การสร้างเป้าหมายร่วมกันขององค์กรได้ดี</strong> แต่ชีวิตจะมี conflict ในตัวเอง ที่พนักงานและผู้บริหารเองจำเป็นต้องเลือก โดยมี mindset ว่า เรื่องส่วนตัวน้อยลง งานก้าวหน้าขึ้น โดยเป็นองค์กรที่เน้น abilities และ skills อย่างชัดเจน แต่มันมีปัญหาอยู่ในนั้น ในเรื่อง emotional</p><p><strong>Satisfaction-Performance Relationships</strong> เป็นแบบ</p><p>Job Performance -&gt; Job Satisfaction โดยที่ Reward มีน้อยมาก และใช้ความพยายามสูงมากกว่าจะได้ Job Satisfaction</p><p>เนื่องจากว่ามาตรฐานของตัว Miranda มีสูง จากการที่ต้องการรักษามาตรฐานไว้ และรักษาความเด็ดขาดของตัวเอง งานไหนที่ไม่ถึงมาตรฐานของตัวเอง ก็จะไม่ได้รับ reward โดยตรงจากตัวหัวหน้างาน ซึ่งอาจเป็นปัญหาที่พนักงานท้อแท้และหมดกำลังใจจากการทำงาน</p><p>การสร้างแรงจูงใจหลักจากหัวหน้าเองโดยตรง แทบว่าไม่มีเลย โดยหลักจะเป็นเป้าหมายของตัวพนักงานเองอยู่ที่แล้วจะยึดตัวพนักงานและเป็นแรงจูงใจที่พนักงานสร้างเองเป็นหลัก</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2f55fcd56a2c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>