<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Haticeesmanurak on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Haticeesmanurak on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@haticeesmanurak?source=rss-189007079513------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*bMqye8L4EwpnagBHI4d1Ag.jpeg</url>
            <title>Stories by Haticeesmanurak on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@haticeesmanurak?source=rss-189007079513------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 02:15:31 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@haticeesmanurak/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[O kadar ilginç ki gençlik.]]></title>
            <link>https://medium.com/@haticeesmanurak/o-kadar-ilgin%C3%A7-ki-gen%C3%A7lik-6ddb81af9e6?source=rss-189007079513------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6ddb81af9e6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Haticeesmanurak]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 14 Oct 2022 18:17:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-14T18:17:09.591Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>O kadar ilginç ki gençlik. Bir günün sabahıyla akşamında iki ayrı insan oluyorsun ve bunu her gün iki yeni insanla değişiyorsun. İşte şimdi aktaracaklarım, günlüğümden bir sayfa. Ertesi gününe rüzgarın pantolonumu dalgalandırmasından çok hoşlandığımı yazdığım günlüğümden bir sayfa. Hep düşündürüyor beni insan olmak ve bazen de aynen böyle yoruyor.</p><p>Gençlik, öyle bir büyü ki ertesinde hayat dolu olduğun günün gecesi içsel kıvranışlarla dolu.</p><blockquote>01/09/2022</blockquote><blockquote>Bu dünya bizi neden yutuyor? İnsan olmak neden bu kadar zor ve komplike olmak zorunda? 8 milyar, 8 milyar insan. Korkunç. Binlerce yıllık tarih. Yaşam, ölüm. Gençlik peki? Ah, yaşam dolu, aşk dolu değil mi? Peki o kaybolmuşluk? Hiçbir şeyi anlamlandıramamak? Belki biraz sakinleşsek geçer, geçer. Geçer tabii geçsin. Acılarla ruhu yakarken en sert kırbaçlarını şaklatırken insanlığın yükü, geçsin. Gök ne de masmavi sanki acına güler gibi. Bilmiyorum hiçbir şey bilmiyorum, çok yorgunum. Yaratıcıdan tek dileğim bir kapı. Çok zor. Bu, çok zor.</blockquote><blockquote>Gözlerim yanıyor, gözyaşları söndürmüyor.</blockquote><blockquote>Bu ruh bu acıyı çekemiyor.</blockquote><blockquote>Bir dakika, hangi acı?</blockquote><blockquote>İşte bu acı.</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6ddb81af9e6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>