<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Helin TUNÇ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Helin TUNÇ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@helintunc?source=rss-54b8296aebda------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*kYvLOAPM5w9lySTsWqolIQ.jpeg</url>
            <title>Stories by Helin TUNÇ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@helintunc?source=rss-54b8296aebda------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 16:46:48 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@helintunc/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Buradayım Ama Kimim?(monolog 7)]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/buraday%C4%B1m-ama-kimim-monolog-7-3c6795792217?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3c6795792217</guid>
            <category><![CDATA[benim-hikayem]]></category>
            <category><![CDATA[varoluşçuluk]]></category>
            <category><![CDATA[hayatı-sorgulama]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 28 Feb 2026 20:28:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-02-28T20:29:39.474Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>yaşamın anlamını derinden sorguladığım günlerden selamlar efenim… uzun zaman oldu kendimle konuşmayalı, hoş geldim ve hoş gördüm :)</p><p>bahar döneminin başlamasıyla beraber okula gidiş-dönüş serüvenleri devam ederken geçen gün uyanınca “şu an neden bu odadayım?” bu soruyla başbaşa kaldım bir süre. Tavanının benle konuşacak hali yoktu ya kalkıp giyindim ve gittim derse. Yine kurcaladı o soru aklımı, “şu an neden buradayım?” o an aklımdan birkaç seneryo çeşitlendi. Derste olmasaydım ne yapardım diye düşündüm; memleketimi, evimi, arkadaşlarımı düşündüm yine de ikna edici bir hayal kuramadım zihnimde çünkü birkaç yıl önce yine bu soruları soran Helin’in imgesi üniversite yıllarını görmekti… O an duraksadım ve o an da oturduğum sıra benim yıllardır emek verip gelmek istediğim yerdi, evet hayalime kavuşmuştum yine de eksikti bir şeyler…</p><p>İnsan zihninin sürekli bir arayış içerisinde olup, gerekirse yıllarca emek verdiği bir uğraşı elde edince uğraşın değerinin kalmaması ne garip değil mi? Sen kalk çalış çabala günlerini ver erişince sevin bir süre sonra koca boşlukla bakış :d</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*ePMgGqWYAb6MinPd7Sx5lQ.jpeg" /></figure><blockquote>Buradayken kim olmak istiyorum?</blockquote><p>Bu soruya içtenlikle tek bir cevabım var: “bilmiyorum”. Kim olmak istediğimi bilmiyorum, birileri olmak istemiyorum mesela. <em>Hiç kimse olabilir miyim?</em></p><p>Olmayı istediğim bir şeyler tabi kii var fakat bu hiçbir zaman bir insan olmadı. İnsan insana neden benzemek ister ki? <em>Yöneticiliğini sadece bir kez üstlendiğimiz hayat filminde neden başkalarına başrol verelim?</em> Bizim oynamamız için verilen bu fırsatta senaryoyu baştan yazalım derim.</p><p>Ben mi?.. Şu dönem rolümü bende bilmiyorum. Nesne olabilir miyim? Bir keman? Bir renk de olabilir, mavi rengi olsam… Güneş de olabilirim, hem ışık saçarım etrafıma hem de ısıtırım, güzel olur. Ne dersiniz?! Tamam, dünyamı saran atmosfer olayım şimdilik. En azından görünmem fakat hissedilirim…</p><p>Belki de mesele bir şey olmak değil, bir şeylerin içinde çözünmekti. Ulaşmak için çabaladığım hedefler bir varış noktası değil hayat filmimden birer kesittir. Yeni bir anlam için, yeni bir heyecan için, belki de sadece daha sade bir varoluş için.</p><p><em>Şimdilik rolümü bilmiyorum.<br> Ama sahnede olduğumu biliyorum.<br> Ve galiba bu da fena bir başlangıç değil’</em></p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3c6795792217" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zamanla Geçir’eme’diklerimiz (monolog 6)]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/zamanla-ge%C3%A7ireme-diklerimiz-monolog-6-0e2ee209d08d?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0e2ee209d08d</guid>
            <category><![CDATA[zaman]]></category>
            <category><![CDATA[değer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 08 Nov 2025 19:32:32 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-05T20:47:25.201Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Zaman her şeyin ilacıdır der büyükler. Gerçekten öyle mi? Yoksa bazı yaralar sadece sessizleşiyor mu?</p><p>Yaşam, insan ilişkileri nezlinde keşkeleri barındırman çok olası bir durumdur. Söylenmemiş bir cümle, bitmiş bir iletişimin ardından gelen hayıflanmalar ve nicesi… Zaman geçiyor, ama bazı anıların saati durmuş gibi hissedebiliyoruz. Unutmak değil de, sadece hatırlamayı sessizleştirmek ister insan içten içe.</p><p>Zaman; yarayı değil, yaranın içindeki insanı olgunlaştırıyor. Bazen aynı anılar geçitleriyle karşılaşıyoruz gündelik yaşamamızda ve bakaduruyoruz öylece… Yeniden canlıyor kahkahalar, gülümsemeler veya kaşları çatmalar. Her seferinde sanki yeni bir bakış açısı kazanıyor hatıralar. Ve günler geçtikçe sadece o boşluğun etrafından geçip yolumuza devam ediyoruz. O boşluğun etrafında yaşamayı öğretiyor hayat.</p><p>Ve günler geçtikçe insan anlıyor… Bir insanı, bir anıyı ya da yarım kalan cümleyi bitirmek değil mesele asıl olan onlarla yaşamayı öğrenebilmek ve yola devam edebilmek. Evet, eskisi gibi acıtmıyor bazı şeyler, bir yerlerde varlıkları devam ediyor ve süreç içinde yüklediğimiz manalar değişiyor. Ve bizler her seferinde biraz daha kabulleniyoruz.</p><p>Kalbimize direnç geliyor derinden, o an’lardan kaçmak yerine tecrübesi için teşekkür ediyoruz. Çünkü bizi büyüten, sevmenin ağırlığını öğreten, kaybetmenin sessizliğinde olgunlaştıran hepsi onlardı.</p><p>Ve ekler Oğuz Atay,</p><blockquote>“Zaman her şeyin ilacıysa, fazlası intihara girmez mi?”</blockquote><p>Sevgilerle,</p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0e2ee209d08d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Nerede Kalmıştık? (monolog 5)]]></title>
            <link>https://medium.com/yetkingencler/nerede-kalm%C4%B1%C5%9Ft%C4%B1k-monolog-5-c546c53ac6ce?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c546c53ac6ce</guid>
            <category><![CDATA[numbers]]></category>
            <category><![CDATA[hayat-dersleri]]></category>
            <category><![CDATA[rakam]]></category>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 Oct 2025 22:23:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-06T22:23:01.524Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>5 rakamı… Çoğu zaman hayatımını organize eden, dakikalarda değer biçtiğim katları ve karar mekanizmalarımda türevlerini seçtiğim bir rakam. Oysa matematiksel olarak işlemlere aracı olan sadece bir rakam, işaretten ibaret.</p><blockquote><em>Bir rakama göre fazla mı değer biçiyorum 5&#39;e?</em></blockquote><p>Belki de bir rakamdan çok daha ötedir benim için. Misal, beşinci çocuk olmam, büyük emek verdiğim bir sitede hesabı açış tarihimin aylardan 5&#39;ine yani mayıs ayına denk gelmesi, doğum tarihimde 20 temmuzdaki 20&#39;nin 5&#39;in katı olması ve daha niceleri… Değer biçmede haklıymışım :)</p><blockquote>Denge Noktası: 5</blockquote><p>Ne çokluk ne de fazlalık. Ortada bir yerde, tıpkı yaşamı oturtmamız gereken zemin gibi. Bazen eksiklikleri gidermek için gerekli olan aksiyon bazen de fazlalardan arınmak için almam gereken aksiyonlar gibidir 5. Solunmak için beklememiz gereken nokta; geçmişin yükünü, geleceğin telaşını bir araya getiren hayat çizgisidir.</p><blockquote>Hayatın Beşinci Tonu</blockquote><p>Hayatı duygularımızın ve mantığımızın içe içe geçmiş girdap olarak ele alırsak hissilerimizin yankısını oluşturur 5. Rakamların ötesinde bir denge kurmaya çalışırız ve bunu kurgulayabilmek oldukça güçtür. Yaşamın dayattığı normlardan, kişisel sorumluluklardan kaçış ve dinlenme noktası olarak nitelendirebiliriz. Dengenin, sessizliğin ve aradaki çizgilerdir. Bir noktada mantığın sınırında, hissin merkezindedir 5.</p><blockquote>5&#39;in Formu:</blockquote><p>Yazarken kesin çizgiler barındırıp devamında dönüşü temsil eder. Bazen ilerdiğimize emin olduğumuz yollardan dönüş yapmamız gerekir. Bu dönüş yolunun sonu yoktur çünkü dönüşün sonu yoktur. Sonsuz geri dönüş ihtimali barındırır, tekrar tekrar yılmadan denemeyi, süregelen bir arayıştır. Belki de hayatın dengesi o kıvrımda saklıdır; sertlikle esneklik, mantıkla his, durmakla akmak arasında ince bir çizgi.</p><p><em>Ve hayat 5&#39;in dengesini anlayabilmekle saklıdır.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*hGg0Gzg3DbwpsW7ngDvpgw.jpeg" /></figure><p>Sevgiler,</p><p>Helin TUNÇ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c546c53ac6ce" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/yetkingencler/nerede-kalm%C4%B1%C5%9Ft%C4%B1k-monolog-5-c546c53ac6ce">Nerede Kalmıştık? (monolog 5)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/yetkingencler">Yetkin Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Düşüncelerimiz ve Yaptıklarımız]]></title>
            <link>https://medium.com/yetkingencler/d%C3%BC%C5%9F%C3%BCncelerimiz-ve-yapt%C4%B1klar%C4%B1m%C4%B1z-d9de7f07ee4d?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d9de7f07ee4d</guid>
            <category><![CDATA[beyin]]></category>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[zihin]]></category>
            <category><![CDATA[karmaşıklık]]></category>
            <category><![CDATA[düşünce]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 21 Jun 2025 12:37:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-06-21T12:37:29.492Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sizde de gece uykuya dalmak için her şeyi bıraktığınız o sessiz an’da zihninde duran karmaşık problemler, gelecekteki size giden yolda olmak istediğiniz kişiden çok uzak veyahut var olan durumunuzun daha iyisini hayal etmek çok sık oluyordur ve zihni kemiren bu düşünceler zaman zaman saatlerce süreğendir. Güne başlarken rutin işlerimizin yeniden başa sarıp devam eden ve gündelik yaşamda okul, iş, ev üçlüsü içerisinde sıkışmış durumdayken düşünceleri ısrarla düşünmekten çekindiğimiz, yok saydığımız zaman da gecenin tehasında yeniden patlak veren düşünceler silsilesi… Bir sarmal misali… Uçsuz bucaksız bir döngü :)</p><figure><img alt="https://kemalsayar.com/haftanin-yazisi/rahatsiz-edici-dusuncelerle-nasil-bas-edilir" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*Ko3te3uUeoWIL_2F7n1mrw.jpeg" /></figure><p><em>Bu neden olur? (Bilimsel Ölçekte)</em></p><p>Default Mode Network (Varsayılan Mod Ağı), zihin taraması olarak nitelendirebiliriz. Boş durduğumuz, uykuya dalmadan önceki zamanlarda devreye girer ve kendi kendimizi sorgulamamızı neden olur. Burada beynimizin bize uyarılar(duygusal, soyut) verdiğini anlamladırmak mümkün. Mühim olan bu sese kulak kesilebilmemiz ve harekete geçebilmemiz.</p><p><em>Yeni Gün: Tekrar Deneyiniz!</em></p><p>Gece yaptığımız zihin taramasından sonra yeni güne başlarken oldukça mükemmel, her şeyin harika ilerlediğini imgelediğimiz o an’dan eser yoktur çünkü frontal korteks (kısa vadeli düşünme ve işlere anlık kararlar vererek şekillendirmek; somut, mantığa dayalı) devreye girmiştir. Sadece an’ı yönetmek ve günü kurtamaya çalışan bir döngüye girmeye başlıyoruz.</p><blockquote><em>Adeta tek bedende yer alan iki ruhun çatışması gibi sürekli düşünceler silsilesi içinde sıkışmış biz, bu durumda neler yapabilir?</em></blockquote><p>Çok klasik olacak farkındayım, yazmak(!) en etkili ve çözüme götüren yol diyebiliriz. Zihnimizdeki karmaşıklıkları kağıda döktüğümüzde beynimiz o sorunun çözüldüğünü ve karmaşık bağlantıları bırakıp daha anlaşılır bağlantılar kurmaya başlar. Bu da daha az enerji harcamasına dolasıysıyla yorulmasına engel olur. Geceden sonraki sabaha not bırakmak , geceden sonraki günü planlamak (ayrıca günlük yazma alışkanlığı elde etmek) oldukça etkileyici olacaktır.</p><p>Disiplini es geçemeyiz ve bunun yolu alışkanlıklardan geçer. Alışkanlıkların kaderimizi belirlediğinin farkında mısınız? Rutin işleri sürekli yapabilme becerisi hayattaki kalitemizi bir noktada standarlarımızı bile belirleyebilir. Çok kritik ve önemli olan alışkanlarımızı yeniden gözden geçirmek (sabah ilk kalkınca ne yaptığınız, gün içindeki meşguliyetiniz, hangi aktiveyi ve sıklıkla ve ayırdığınız zaman vs.) daha etkili yeni alışkanlıklar kazanmaya çalışmak bayağı etkili olacaktır. Unutmayın, alışkanlıklar kaderimizi belirler.</p><p><em>Ben bunların ne kadarında varım? (Deneyimlerim)</em></p><p>Gündelik yaşamda alışkanlarına özen gösteren ve kendimi oldukça gözlemleyen biriyim, (yemek saatim, günlük içtiğim su miktarı, farklı insanlarla nasıl iletişim kurduğum, o insanlayken bedenimin tepkileri, sabah uyanırken aklıma gelen ilk düşünce, buna tepkim ve yaptıklarım vs.)</p><p>Günlük yazmaktan ziyade düşüncelerimizin aşırı karmaşıklaştığı yönemlerde günlüğe benzer defterime yazarım. Bu ayda bazen 2–3 bazen 5–6 kere yazamaya tekabül edebiliyor ve benim için bir tür terapi yöntemi. Zihnimin susturamadığım zaman telefon karşısına geçip kendimle sohbet ediyorum, arada o videoları açıp motive oluyorum. Ayna karşındaki kendimi görünce süiletime gülümseyip göz kırpmıyor da değilim :)</p><p>Bu zihinsel karmaşıklığı normal karşılıyor kendime yüklenmek yerine çözüm önerileri üretmeyi tercih ediyorum çoğu zaman. Erken kalkmak istediğim güne geç kalkınca ufak ve anlık gerilip sonrasında günün kalan saatinde ne yapabilirim diye düşünüp doğaçlama plan yaparak geçirdiğim günler çokça var; sonuçta ben bir insanım ve bunlar normal.</p><p>İnsanın en büyük dostu da düşmanı da kendisidir, her şey kendimize olan yaklaşımımızdan ibaret. Farkındalıklarla yola devam etmeyi diliyorum.</p><p>Dipnot: İzlediğim youtube videosundan eslinlenerek buraya koştum. izlemek isterseniz linki: <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ZtRlHq0iOp0">https://www.youtube.com/watch?v=ZtRlHq0iOp0</a></p><p>Sevgilerle,</p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d9de7f07ee4d" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/yetkingencler/d%C3%BC%C5%9F%C3%BCncelerimiz-ve-yapt%C4%B1klar%C4%B1m%C4%B1z-d9de7f07ee4d">Düşüncelerimiz ve Yaptıklarımız</a> was originally published in <a href="https://medium.com/yetkingencler">Yetkin Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İnsanı Anlamdır(-a)ma(-ma)k]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/i%CC%87nsan%C4%B1-anlamd%C4%B1r-a-ma-ma-k-b3a6dd8d802b?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b3a6dd8d802b</guid>
            <category><![CDATA[i̇nsan]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nsanı-anlamak]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 31 May 2025 21:27:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-05-31T21:27:42.483Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son zamanlarda enerjimi insanları anlamaya çalışarak ve bolca empati yapmaya adamış olduğumu fark ettim ve çevremdeki gözlemlerim de beni buna iteledi.</p><p>Neredeyse herkesin bir insana dair halledemediği bir sorunu, üzüntüsü ve kırgınlığı var. Buna bende dahilim tabi. Herkes bu kadar iyi niyetliyken ve güzel ilişkilere hasretken üstelik bu konuda sıklıkla yakınırken iyi insanlar nerede? Bizlerin karşısında neden hep bencil bireyler çıkıyor diye düşünmeden edemedim.</p><p>Ta kii bizlerin bireysel olarak farklı hikayelerde farklı karaktere büründüğümüz fark edene dek :) aslında bizler de farklı hikayelerde bazen kıran, bazen üzen taraf olabiliyoruz. Bunu isteyerek veyahut istemeyerek yapıyoruz. Hayatın kaidesinde varmış bu.</p><p>Misal, size aşırı bağlılık gösteren bir arkadaşınız var ve bir yerden sonra onun bu bağlılığı belki kişisel yaşamındaki problemlerinin sizin hayatınızda da olumsuz etkilerini fark ettiğiniz zaman, bedeninizin yanındayken huzursuz sinyaller vermesi ve sizin bu bireyden uzaklaşmanız... Bunu kendiniz için yaptınız fakat karşı tarafın bakış açısını ele alırsak belki de sizin için açılan o büyük yerde birdenbire koca bir boşluk oluştu ve muhtemelen bunu kapatması aylarını alacak. Muhtemelen başkası dolduracak (nereden bildiğimi sormayın :).</p><p>Bir diğer gözlemim ise herkesi kendi niyetimizden sanmamız farkındalığı oldu. Kötü niyetli insanlar var ve bizler bunu anlayana dek karşımıza hep böyle insanlar çıkması tesadüf olamaz. Hayatın “öğrenmen gereken bu gerçeği sen kavranaya dek senin karşına hep kötü niyetli bireyler çıkaracağım” demesi gibi bir şey bu. Sen bu dersi almadığın sürece acı çekeceksin ve ite kaka da bunu öğreneceksin.</p><p>Toplumsal olarak acı çekmeye, melankoli olmaya aşırı duyarlı bir milletiz. Sıkı bağlarımızın var oluşu ve insani yönümüzün bu denli ağır basması çoğu zaman hatta neredeyse her zaman takıntı haline getirdiğimiz bireyleri meydana getiriyor. Mantıklı bir cevap arayarak ilişkiyi sonlandırmaya yelteniyoruz çoğu zaman, beynimiz de genelde ‘kurguladığımız’ mantıklı cevabı kabul ediyor.</p><p>Her ilişkinin bir ömrü vardır. İlişkiye büyük manalar yükleyen kişi kendimiziz. Sen sevdiğin ve paha biçtiğin ölçüde o insan seninle var oluyor. İletişim kesildikten sonraki birkaç ayda o bireyin sıradanlığını fark eder buluyoruz kendimizi. Yani insana kıymeti veren de kıymetsizleştiren de yine insan. Aşık Veysel’in bu konudaki satıları :</p><blockquote>Güzelliğin on par’etmez<br>Şu bendeki aşk olmasa<br>Eğlenecek yer bulaman<br>Gönlümdeki köşk olmasa</blockquote><p><em>Kurtuluş…</em></p><p>Bundan keskin bir kurtuluş yok (: Sadece enerjimizi, sevgimizi harcayacağımız insana karar verirken çook daha seçiçi olmamızda yatıyor ve evet yine hatalar yapacağız. Kusursuz olmamız hata olur, bu kadar da yüklenmeyelim benliğimize. Kollarımızı açıp içimdeki o çocuğa kocaman bir sarılmayı ihmal etmediğimiz sürece gelen gidenin o kadar da önemli olmadığını anlayacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yGYn65ZaBCxXogTLAtUQNg.jpeg" /></figure><p>Sevgiler,</p><p>Helin TUNÇ</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b3a6dd8d802b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Helin’e (monolog 4)]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/heline-monolog-4-c6651e61d196?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c6651e61d196</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Mar 2025 20:39:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-02-28T20:45:18.529Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba Helinim!</p><p>Bu satırları kaleme almayı düşünürken çok enerji ve heyecanlı idim sonrasında fotoğraf arşivimde gezinip arka planda çalan müziğin etkisiyle biraz melankoli bir ruh haline büründüm.</p><p>Biraz dertleşmek istedim kendimle, ruhumla… (:</p><p>İçimde bir yerlerde bir ses bir şeylerin yolunda gitmediğini söylüyor ve son zamanlarda bu ses sanki çığlık da atıyor gibi. Acaba benliğim mi bu ses veya o içimdeki küçük kız çocuğu Helin mi?</p><p>Yaşıma kıyasla geçmişe takılı kalan biri olmadım. Normalde olan buydu da son aylarım takıntılı olmuşum gibi hissiyat veriyor. Bunun etkini belki de son aylarda üst üste gelen hayal kırıklıklarım oldu. Gelince üst üste gelir derler, sana düşen sadece kabullenmektir. Neden diye sorgulayamıyorum, ne olana ne de bitene müdahele edebilirim diye düşünüyorum. Çözüm de basit ya zaten kabullen ve geç. Çözüm basitliği canımı sıkan belki veyahut benim duygularımın manası da olabilir…</p><p>Bir şeylerin farkında olmak büyümüş olduğumu fark etmek zaman zaman ürkütüyor beni. Helin, artık birey olma yolunda ilerliyorsun. Sorumlulukların var ve bunları üstlenmen gerekiyor diyorum kendime. Hani çocukluğa tam alıştık derken sana artık büyüdün, olgun davranmalısın denmiş gibi ve ben bunun <em>kitabını okumadım, yaşıyorum.</em> Yaşarken tadına bakabiliyorum çoğu şeyin. Eh, an’ın tadını da çıkarmaya çalışıyorum elimden geldiğince (:</p><p>Geçen gün kuzenim ‘seni görünce direkt gelecek görüyorum, çok gelecek odaklısın bak bana ben geçmişte duruyorum’ dedi. Şaşırdım tabii. O an kavradım, zihnim gelecek odaklı olsa da ruhumda geçmişe dair parçalar taşıyorum ve bundan haberdar olan tek kişiyim.</p><p>Yakın arkadaşım çok içe kapanıksın demişti ortaokulda iken ve o zamanlar öyle olduğumu düşünmüyordum. Bunun üzerine düşündüm geçen gün, sordum kendime ayna karşısında ‘Helin, sen içe kapanık mısın?’ karşımdaki süilet gülümseyerek “evet” diyordu. Üstelik gözlerim ışıl ışıldı bunu derken! Kendimle dertleştim sonra, açtım kamerayı kendimle konuştum uzun bir süre.</p><p>Motive eder buldum kendimi o an. Nasıl da bilmiş ve farkındalıkla konuştuğumu fark ettim. Bilmek? Üstelik farkında olarak? Bu denklemde bir hata vardı. Problem var, çözüm yolunu biliyorum, bunun bilincindeyim kendi kendimi teselli ediyorum? Ne demek oluyordu bu?!</p><p>Ah, tabii çok iyi tanıyorum ya ben bu kızı. Elinden de neredeyse her iş gelir, halleder bir şekilde (:</p><p>İşte böyle Helinim, yine farkındasın bir şeylerin ve değimesi için bir arayış içerisindesin. Hayat yolculuğundaki bu olağan seslere kulak verirken daha seçici olmayı deneyebilirsin güzelim.</p><p>Kuzenime ve arkadaşıma da cevap verelim madem: Evet, içe kapanık biriyim ve bu durumun bana her zaman artısı oldu. Anlatılması gerektiği kadar aktarınca daha yolunda gidiyor hayat. Kendi içinde, kendi kendine çözmüş oluyorsun. Ve evet, gelecek odaklı endişelerim var. Kendi kendini yetiştiren benliğim bunu öğrendi ve sürdürüyor.</p><p>Bir noktada öğrendiklerimin pratiğini yapıyorum sadece.</p><p>Sevgiler Helinim,</p><p>Işıltıllı yolunu usanmadan inşa etmeye devam et! Işığın her gün var olsun (:</p><p>Helin TUNÇ (:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*12wiu8PRKKMZPZ0KQfLXhA.jpeg" /><figcaption>Küçük kızım, Helinim</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c6651e61d196" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Anlamsız Farkındalık (monolog 3)]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/anlams%C4%B1z-fark%C4%B1ndal%C4%B1k-feabfe16ddcc?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/feabfe16ddcc</guid>
            <category><![CDATA[farkındalık]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[kendini-tanıma]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 02 Jan 2025 02:41:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-02T02:55:18.328Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yapacağınız her şeyin farkında olduğunuz halde aslında kılınızı bile kıpırdatmak istemediğiniz zamanlar oluyor mu? Hiçbir şey istemeden, konfor alanı içinde oturduğunuz yerden istediğinizin size gelmesini istemek... Sanırım tanıdık geldi (:</p><p>Bugün sizlere son birkaç haftadır içinde olduğum bir buhardan ve çıkışa doğru gelmişken aldığım aksiyonlardan söz edeceğim.</p><p>Son zamanlarda oldukça tükenmiş, isteksiz hatta ne yaptığını bilmeden hayatta kalmaya çalışan bir Helin ile beraberdim. Yapılması gerekenleri biliyor ve faaliyet geçmemekte ısrar ediyordum.</p><p>Bu yorgunluk aslında bana aylar değil de seneler içinde yüklemiş ve aralık ayında tesirini göstermiş oldu. Geçmişte katıldığım eğitimler, seminerler, aldığım hiçbir serttifikayı önemsiz görüyordum çünkü tüm bunlar inşa etmek istediğim Helin’e giden yolda zorluğu kolaylaştırmakla beraber daha kolay olanı görmeme engel oluyordu(gibi hissediyordum).</p><p>Seneler içinde kendimi geliştireyim diye diye kendimden uzaklaşmışım meğer... İçimdeki Helin’i ötelemiş, onun isteklerini görmemezlikten gelip farklı olduğumu sanarak herkesleşmeye başlamışım. Bunu idrak edince ruhumda oluşan sancıyı anlatamam… (‘:</p><p>Ruhsal sancılarım beraberinde depresif, sürekli durgun, bir arayış halinde olan Helin’e dönüştü günler içinde. Yapacak bir şeyi olmadığı için enerjisi sönmüş üstelik bu düşünüş bile hasta olmasına dek itelemiş, bağışıklılığımın düşmesine neden olmuştu. Öylece salıvermişim kendimi.</p><p>Bu ilk defa başıma gelmiyordu ne de olsa, tabi kii bu tarz sancılı dönemlerim vardı da böylesine ilk defa denk geldim diyebilirim. Önceki dönemlerde 1–2 gün yas tutar sonrasında ayağa kalkardım, bu sefer durum cidden vahimdi. Ya dibe doğru batacak ya da en iyi versiyonum için ayakta kalkmam gerekecekti ve ben ikincisini seçtim. Buna birkaç saat önce karar verdim, şimdi de buradayım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/690/1*DzIrLR2oawrKXdcFTykMgg.jpeg" /></figure><p>Peki, neler yaptım?</p><p>Önceliğim durumu kabul etmek oldu, oturdum aklımda olanları kağıda döktüm. Geçmişte çektiğim videoları izledim, 2025&#39;deki Helin’i inşa ettiğim yeni bir video çektim. Üstüne aylardır ertelediğim karakalem çalışmasına başladım, kalemin sesi bile huzur verdi bana o an. Kitaplığımı, kıyafet dolabımı baştan sona düzenledim. En sonunda ise klasik müzik açıp kısa bir kestirdim. Gelecekti Helin’i hayal ettim ve uyukuya dalmışım o ara. Uyandığım zaman oldukça enerjik hissediyordum. Gecenin ikisinde günlerdir ertelediğim o kitaplarla bakıştım. Birbirimizle podcastleştiğim aylardır dönmediğim birkaç arkadaşıma sesli mesajlar gönderdim, konuştukça daha da iyi hissettim. Sonrasında aldım koluma çantamı etüdten bu satırları yazmaktayım. (: Güzel ve özverili bir şekilde çalışıp molada yabancı kanallarda bana ilham olan birkaç video izledim.</p><p>Tüm kilit, konfordan çıkmak veya çıkmamak. Her zorluğun ardından bir kolaylık olduğunun bilincinde olan, şükretmeyi ihmal etmeyen bir yaşam ve yıl diliyorum.</p><p>Not: Bu yazıyı tamamen arşiv niteliğinde yazdım.</p><p>Sevgiler,</p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=feabfe16ddcc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Göbeklitepe’den Geleceğe: ESS’24 Deneyimim]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/g%C3%B6beklitepeden-gelece%C4%9Fe-ess-24-deneyimim-2ac1df5a645a?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2ac1df5a645a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 26 Nov 2024 20:38:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-27T09:35:28.781Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Göbeklitepe’den Geleceğe: ESS’24 Deneyimim</blockquote><p>Bir zirve düşünün ki tarihin sıfır noktasında, alışagelmişlerin dışında, kalıp şehirlerin gerisinde alanında rekor katılımcıyla başarıya erişmiş olsun.</p><p>İşte ESS’24 tam da böyle bir zirveydi!</p><h4>ESS’24 Nedir ?</h4><p>Eurasia Startup Summit 2024; girişimciler, inovasyon liderleri, yatırımcılar ve sektör uzmanlarının bir araya geldiği eşsiz bir platform. Zirve, dünyanın bilinen en eski tapınağı ve “zamanın sıfır noktası” olan Göbeklitepe’nin bulunduğu Şanlıurfa’da düzenlendi.</p><p>Geçmişin bilgeliklerini geleceğin yenilikçi fikirleriyle buluşturan bu etkinlik, katılımcılara yeni fikirler edinme, güçlü bağlar kurma ve ilham dolu içgörülerle harekete geçme fırsatı sundu.</p><p><em>Program Akışı:</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zcMka_sHUfssJPvn3_hkqw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*C8BF3vuEzwIQM6XcmPmFXw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ggCwAypzGxVlQf4F68c8Ow.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JXteRD8g8QhdTgqTtlx0iQ.jpeg" /></figure><h4>Bana Katkıları Neler?</h4><p>Tüm bu süreçte, JCI Avrasya iletişim ekibinde stajyer rolündeydim. Ekip arkadaşlarım Eda, Ruken, Duygu birbirinden güzel insanlar. Canva’da tasarım yapmaktan Excel’de veriler toplamaya, LinkedIn’de şirket sayfasını yönetmeye kadar birçok alanda aktif rol aldım. Zirveye katılan konuşmacılar hakkında bilgi toplamak, onların hikayelerini öğrenmek ve göz aşinalığı kazanmak, benim için güzel bir deneyimdi.</p><p>Bu deneyim, teknik becerilerimi geliştirmekle kalmadı; aynı zamanda insanlarla birebir iletişim kurarak network ağımı genişletmemi sağladı. Tasarımını yaptığım insanlarla yüz yüze görüşmek ve sohbet etmek ise kariyerime oldukça katkı sağladı diyebilirim.</p><h4>Neler Zorladı?</h4><p>Yoğun çalışma saatleri ve ani değişimler, ilk başta zorlayıcı gibi görünse de kriz yönetimi ve ekip arkadaşlarımın problem çözücü yaklaşımı sayesinde sorunlara hızla çözüm üretebildik. Bu süreç, takım çalışmasını daha iyi anlamama ve ekip ruhunun önemini kavramama yardımcı oldu. Ekip olarak bir kriz karşısında birlikte aksiyon almak ve gözle görülür bir değişime şahit olmak eşsizdi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0B4SAoV1Se6leXL2YZJ4Og.png" /></figure><h4>Şanlıurfa’da Neler Yaşandı?</h4><p>Şanlıurfa’da geçirdiğim dört gün boyunca harika anılar biriktirdim ve oldukça hoş insanlarla tanıştım. İlk gün, kaynaşma ve yerleşmeyle başladı. Ekip arkadaşlarımın samimiyeti, sanki uzun zamandır tanışıyormuşuz gibi hissettirdi. Herkesin yardımseverliği, ekip ruhunu daha da pekiştirdi.</p><p>İkinci gün, zirvemizin ilk günüydü ve hepimiz oldukça heyecanlıydık. Zirve öncesinde Balıklıgöl’e yaptığımız kısa bir gezi, Şanlıurfa ile daha yakından bağ kurmamı sağladı. İlk günden yoğun bir katılımla karşılaşmak, emeklerimizin karşılığını aldığımızı hissettirdi.</p><p>Üçüncü gün, zirvenin en yoğun ve en önemli günüydü. Sunumlarla ilgili teknik destek sağladığım bu süreçte kriz yönetiminin pratikte ne anlama geldiğini deneyimledim. Her bir aksiyonda ekibimizin iş birliği sayesinde güçlü sonuçlar elde ettik.</p><p>Son gün, şehrin tarihi ve kültürel dokusunu keşfetmeye adandı. Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’ni gezmek ve sergilenen eserlerle tarihe tanıklık etmek beni derinden etkiledi. Göbeklitepe’ye canlı gözle şahit olmak ve o atmosferi solumak garip olduğu kadar oldukça öğreticiydi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qzKGij6PXP8NXVqeCobPzw.jpeg" /></figure><p>Zirvede emeği geçen başta JCI Avrasya 2024 Başkanı Büşranur Tenik Özdemir olmak üzere Let’s Scale Up’un tohumlarını eken Emine Zerrin Şakır’a, zirvenin genel moderatörlüğünü üstlenen ve JCI Avrasya İş Dünyası’ndan Sorumlu Başkan Yardımcısı Irmak Başoğlu’na, JCI Avrasya İletişim ve Uluslarası İlişkilerden Sorumlu Başkan Yardımcısı Fatma Eda Pelit’e, takım arkadaşlarım Ruken Bozdağ’a ve Duygu Saymaz Şakır’a kocaman sevgilerimi iletiyorum.</p><p>Tüm ekip arkadaşlarıma emekleri, özverili çalışmaları için teşekkür ediyorum. Harika bir iş çıkardık!</p><p><em>Nice güzel zirvelerde yeniden buluşmayı ümit ediyorum!</em></p><p>Sevgiler,</p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2ac1df5a645a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kendin Olma Rehberliği]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/kendin-olma-rehberli%C4%9Fi-ccf46d8227dc?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ccf46d8227dc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 14 Jun 2024 22:23:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-14T18:50:51.368Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kendin Olma Rehberliği</p><p>Çevremizin bize dayattığı normlar arasında gerçekten kim olduğumuzu ve neler yapmak istediğimize karar verebiliyor muyuz? Kaybolmuş sürü psikolojisinden sıyrılıp içe dönüp aynada yüzleşmeye ne dersiniz? O halde başlayalım!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xf5q5vmHG_XST3UjfHXcKg.jpeg" /><figcaption><a href="https://unsplash.com/photos/woman-walking-on-train-trail-at-daytime-C5yfbvMWxC8">Link</a></figcaption></figure><p><strong>1.Kendini Tanı</strong></p><p>Sosyal mecralarda gezinmek, iş baskısı, toplumsal beklentiler arasında kaybolmamak elde değil. Buradan sıyılmak ve hayatı inşa etmek için işe kendimizi tanımakla başlamalıyız. Bu alanda swot analizi yapmanızı tavsiye ederim.</p><ul><li>Swot Analizi: Bir işletmenin veya bireyin güçlü yönlerini (Strengths), zayıf yönlerini (Weaknesses), fırsatlarını (Opportunities) ve tehditlerini (Threats) belirlemek için kullanılan bir stratejik planlama aracıdır. (ChatGPT)</li></ul><p><strong>2.Kendini Memnun Etmek</strong></p><p>Başkalarının isteklerini yerine getirip sürekli insanları memnun etmek sadece geçici haz verir. Bireyin kendisiyle barışık olması ve bireysel beklentilerini karşılaması özgüven oluşturacağı için sonraki başarı adımlarını daha emin bir şekilde atmasına aracı olur.</p><p><strong>3.Sağlıklı İlişki</strong></p><p>Tostik bireyler beraberinde kötü deneyim doğurur. Bu noktada oldukça sık duyduğumuz “bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim” veyahut “çevrenizdeki beş kişinin ortalamasısınızdır” cümleleri bilimsel temellere dayanılarak ortaya çıkmıştır. Kişisel sınırlarımızın bilincinde olarak bizi destekleyen, ilham olan, umut vaad eden insanlarla olmak pozitif yaşamı getirmekle beraber rol model bireyler oluşturur.</p><p><strong>4.Sürekli Gelişim ve Öğrenme</strong></p><p>“Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.” der Herakleitos ve ekler “Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz.” gelişimine, değişimine yatırım yapan birey uzun vadede refah yaşamın tadını çıkaracaktır. Maddiyata bağlı kalmadan zaman zaman manevi yatırımlar (kişisel bakım, topluma hizmet, sanat ve kültürle ilgilenmek vb.) yapmak gerekir.</p><p><strong>5.Zamanlama</strong></p><p>Kendin olma rehberliğindeki en büyük sermayen zamanın. Herkese günübirlik tanımalanan koca 86.400 saniyelik kotayı umarım ve dilerim doğru yerde, mekanda kullanıyor olursunuz.</p><p><strong>Birkaç özlü söz;</strong></p><p>“Kendin olmak, başkalarının senin hakkında düşündüğü şey değil, senin kendin hakkında ne düşündüğündür.&quot; - C.S. Lewis</p><p>&quot;Kendin olmak, en sevdiğin şeyde en iyi olduğun zamanı yaşamaktır.&quot; - Beyoncé</p><p>&quot;Kendin olmak, yalnızca ne olduğunu bilmekle ilgili değil, aynı zamanda ne olmadığını bilmekle de ilgilidir.&quot; - Eric Roth</p><p>Her daim kendi olabilmiş ülkesine layık gençler olabilmek ümidiyle…</p><p>Helin TUNÇ (:</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ccf46d8227dc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Başarılı Olmak ve Hayatı Başarmak]]></title>
            <link>https://medium.com/@helintunc/ba%C5%9Far%C4%B1l%C4%B1-olmak-ve-hayat%C4%B1-ba%C5%9Farmak-6d97b4a9fcd0?source=rss-54b8296aebda------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6d97b4a9fcd0</guid>
            <category><![CDATA[başarı]]></category>
            <category><![CDATA[başarılı-olmak]]></category>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Helin TUNÇ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 06 May 2024 21:40:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-06T21:49:21.685Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çağımızda sürekli başarılı olma bombandırmanına tutulmuş durumunda iken hayatta başarılı olmak için kaçımız çaba harcıyoruz? Başarılı olmanın belirli bir süreci var mıdır? Hayatta başarılı olmanın sırrı nedir?</p><p>Hayatta başarılı olmak yaptığımız işe, tecrübemize ve kendimize bağlıdır. Yaşamda herkesin birinci sorumluluğu kendin olmak ve eksikliklerini belirleyip hayalindeki kendini meydana getirmek.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1ydy5WLNIne7hvh172fmGQ.jpeg" /><figcaption><a href="https://unsplash.com/photos/silhouette-of-people-on-hill-6U5AEmQIajg">Link</a></figcaption></figure><p>Özgün bir seni inşa etmek için birkaç adım(kişisel fikirlerim);</p><blockquote>Güçlü ve zayıf yanlarını tanımak</blockquote><p>Yaparken keyif aldığın, eğlendiğin, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığın ve bu işte gerçekten iyiyim dediğin alanların farkında varmak ve bunun yanı sıra yapmaktan keyif almadığın ve yaparken can sıkıntısı yaşadığın durumu göz önüne alarak bu alanda kendini tanıma keşifleri yapabilirsin.</p><blockquote>Hayır demeyi öğrenmek</blockquote><p>Çevrenin ihtiyaçlarına yanıt vermeyi bırakıp içe dönme vakti gelmedi mi sence de? Her zaman insanların gereksimlerine göre davranmayı bırakıp kendi gereksinimlerimize öncelik vakti geldi derim.</p><blockquote>Arkadaş seçimine dikkat etmek</blockquote><p>Popüler olan bana 5 arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim sözü vardır. Yapılan araştırmalara göre de en çok vakit geçirdiğimiz 5 kişinin ortalamalıyız. Akıllıca arkadaş seçimi yapmak daha yaşanılabilir bir hayat için olmazsa olmazlar arasındadır. Çevren her ne kadar kötü olursa olsun akıllıca yapacağın ilk seçimden sonra emin ol devamı gelecektir.</p><blockquote>Kusursuz olmadığının bilincide olmak</blockquote><p>Çağımızın getirdiği mükemmelliyetçilik teorilerini yıkmanın zamanı gelmedi mi? Bazen de olduğu gibi durumu kabullenip kusurlarıyla hayatı sevmek gerekir. Düşündüğümüz kusuru avantaja çevirmenin yollarını arayarak işe başlayabilirsin!</p><p>Kendini başaran insan hayatı da başaran insanı oluşturur. Hayatın en önemli şifresi ve labirenti kendinsin. Zamanını kendini tanımaya (iyi-kötü yanlarının bilincine varmak, eksikliklerini fark edip gidermek, esnek bir yaşam benimsemek, konfor alanından çıkmayı başarıp zamanın değerini kavramış olmak, sınırlarını çizmek ve en önemlisi güzel veyahut zorlu süreç ne olursa olsun tüm bunların geçiçi olduğunun farkında olmak.) adayarak daha realist ve rasyonalist bir sen inşa edebilirsin.</p><p>Hayatı başaran insanlardan olmak ümidiyle…</p><p>Helin TUNÇ (:</p><p>Dipnot: Bu yazı fikrini Turki-she bootcamp maceramda Meltem Kolbay Hanımla olan toplantıdan ilham alarak kaleme aldım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6d97b4a9fcd0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>