<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Hülya Kars on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Hülya Kars on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@hlyakars?source=rss-12b926338b1b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*fRcKtXcfXnxdi1IP.</url>
            <title>Stories by Hülya Kars on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@hlyakars?source=rss-12b926338b1b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 14:47:17 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@hlyakars/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[“Göçebe misali gelir eski özlemler,]]></title>
            <link>https://medium.com/@hlyakars/g%C3%B6%C3%A7ebe-misali-gelir-eski-%C3%B6zlemler-692948bea610?source=rss-12b926338b1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/692948bea610</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hülya Kars]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 Jan 2018 16:23:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-28T10:42:28.184Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>“Göçebe misali gelir eski özlemler,</p><p>Aşındırır alışkanlığın zincirini;</p><p>Uzun kış uykusundan tekrar</p><p>Uyandırır içindeki vahşiyi”</p><p>Jack London</p><p>Ben de Hülya Kars. Ne alaka mı? Anlatayım.</p><p>Victoria Warehouse’ta pire aradım!😂</p><p>Geçenlerde Victoria Warehouse’ta kuzenim oldukça görkemli bir düğünle evlendi. Kuzenim çok da güzel olmuştu, çok! Görkemli bir düğündü. Şampanyalar, meyve suları, kanepeler derken yemek aldı sırasını. Bir kuş sütümüz eksikti… 🙂</p><p>Halbuki ben yine geç gitmiş, yapılan açılış konuşmasını ve nikâhı kaçırmıştım. Bu benim için ilk değildi. Ne zaman bir düğün hatta cenaze olsa her şeyin lüksü olurdu… Düğüne giderken sanatçı gibi giyinirsiniz! Türk sanatçılarını düşünmeyin, İngilizler gibi…. sonra gittiğinizde herkes birbirine iltifat eder falan filan… yani kitaplarda yada filmlerdeki gibi, modern mi desem lüks mü desem bilemedim.</p><p>Bu arada ilk defa gittiğimi sanmayın. 20 küsür senedir böyle ailemdeki düğünler…</p><p>Gelinin babası konuşmaya başladı. Önce herkesi gülmekten çatlattı, sonra da duygusallaşıp doğallığıyla ağlattı. Hepimiz ağladık. Sanki sahiden yuvadan kuş uçmuştu da kurtaramamıştık… orada hikaye yazıldı çizildi gibi birşeyler oldu.</p><p>Birden kendimi yılın en başarılı oyuncular, sanatçılar, şair ve yazarlar arasında gibi hissettim. Çünkü ailemizde hepsi de vardı… Tek İngilizce şarkı söyleyemeyen ben vardım. Hoş bir ara ‘ah bir zengin olsaydım’ parçasını denemiştim, herkes beğenmişti… 14 yıl önceydi …</p><p>Bayanlar elbisemin güzelliğini konuşurken, ben de daldım gittim! Gözüm takıldı. Aklıma hayatımda ilk defa gittiğim bir köy düğünü geldi.</p><p>Sanırım 11–12 yaşlarındaydım. Köylerde düğünler uzun olur diye bilirim. Hamamdı, çeyizdi, tüfekle evin bacasındaki soğanı vurma (sadece damata özeldi), kına gecesi, düğün, kız alma ve sonrası özel yemek… Gerisini tam hatırlamıyorum…</p><p>Kına gecesi müthişti. Hep kadınlar toplanmıştı, erkekler farklı bir yerde olmalılardı ki hiç kimseyi hatırlamıyorum. Kadınlar türküler söylediler. Bütün gece halay çektiler, çiftetelli oynadılar. Kulağımda sesleri halen. Hatta tiyatro oynamışlardı. Müthişti! Ayakta alkışlanacak gibiydi. Şu an olsaydı ayakta alkışlardım onları. Ne ara yazdılar senaryoyu, ne ara çalıştılar! Birde köy kadınları işleri başlarından aşkın. Köyün sanatkârları sahiden sanatkâr ve sanatçıymış! Nerde o yürekli insanları yaşamak?</p><p>Durduğum yerde acayip kaşınmaya başladım ve anneme söylediğimde ‘ne yapsak ki’ dediğini hatırlıyorum. Sanırım annem idare etmeye çalıştı. Alışkın olmadığımız bir ortamda kına gecesine gelmiştik! Sonra beni oyuna kaldırdılar derken her şeyi unutmuştum. O gece en mutlu bir kına gecesini yaşamıştım, çocukça…</p><p>Mekânı sabah boşaltmış yıkamışlarmış. Taze samanlardan oturulacak yerler yapmışlarmış hatta. Hepsini sonradan öğrenmiştim. Pirelenmiştim! Hayatımın piresini, en güzel gecesiyle ve hatta hatıralarıyla yaşamışım. Pireleri bile sevmişim 😳. Söylenen türküler mükemmeldi, hatta şimdiki türkücülere taş çıkartırdı.</p><p>Bir sesle irkildim. İngilizce ‘ Su alır mısınız ?’ dedi, genç garson.</p><p>Yılların neler aldığını, pireli kına gecesinde ne kadar eğlendiğimi, sonra bu görkemli düğünde şampanyalarla o pireleri yakalamaya çalıştığımı anımsamak bile çok çok güzel.</p><p>Ben insanımı özlemişim. Harbi insan olan insanımı… Kuzenim çok mutlu!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1017/1*bBzydx0BFR9frkoWY2nfZg@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=692948bea610" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>