<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@humuusiinbytshanmedremj?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*evwoD4Ex5_gR0l8zp-Zmpw.jpeg</url>
            <title>Stories by Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@humuusiinbytshanmedremj?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 06:34:40 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@humuusiinbytshanmedremj/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Дотоод тэнцвэр]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%B4%D0%BE%D1%82%D0%BE%D0%BE%D0%B4-%D1%82%D1%8D%D0%BD%D1%86%D0%B2%D1%8D%D1%80-77bc4d009552?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/77bc4d009552</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 03 Oct 2026 06:22:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-10-03T06:22:13.248Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Миний толгойд ихэвчлэн эргэлзээтэй, хүлээлттэй мэдрэмж, үг, үйл хөдлөл гэх зүйлс байдаггүй. Илэрхийлэхдээ муу, яаж илэрхийлэхээ мэдэхгүй болохоор бусад хүмүүс намайг харахдаа тодорхой бус гэж дүгнэдэг байх. Гэтэл сүүлийн саруудад ихэвчлэн өөрөө өөрийнхөө сэтгэл зүйн байдлыг өөр дээрээ сорилт хийх үеүүд гарлаа. Өөрөө ч гайхдаг үе тохиолдов. Мэдрэмжүүд, сэтгэл хөдлөл байнга дээшээ доошоо, баруун зүүн, ерөөсөө ч тогтохгүй. Энгийн өдөр тутмын амьдрал, ажил гээд л цөөн удаа ч болтугай өөрөө өөрийнхөө тухай эргэлзэж, бодож буй зүйлийнхээ тухай түүний учрыг тунгаах гэж оролдож буй тэр бодолууд дундаа төөрч эргэлдэж байсныг бүдэг бадаг санана. Яагаад ингэтлээ учир шалтгаангүй гутрал, санаа зовнилт, түгшилт үүссэнийг хайгаад олохгүй юм. Яг л нэг хаа нэгтээ буй газартай холбогдож байснаа гэнэтхэн л холболтоо тасалчихсан мэт утга учиртай байсан мэдрэмжүүд минь алга болчихов. Улирал солигдох үед иймэрхүү сонин зүйлс тохиолддогийг мэддэг ч цоо шинэ зүйлтэй нүүр тулж байгаа юм шиг цочирдож хүлээн авч уйлж унжив..</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*lCJemPao_JP5op8TkJKx5A.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/835840012141282768/">https://www.pinterest.com/pin/835840012141282768/</a></figcaption></figure><p>Цагтай, завтай байгаа байх үедээ өөрийнхөө яг юу хүсдэг, яг юу мэдрэх ёстой, ямар зүйлийн тухай бодмоор байгаа хүртэл тогтвортой барьж байх нь маш утга учиртай байсныг дахин ойлгов. Эхэн үед би өөрийнхөө бүх мэдрэмж, мэдэрхүйгээ сул тавьж, хязгааргүй тэнгэрт дүүлэх шувуу шиг л дүүлж байлаа. Гэтэл одоо тэр их хязгааргүй дүүлж байсан шувуугаа жаахан хазаарлаж хүмүүний амьдралд буулгах үе минь ирсэнг илтгэнэ. Энэ л үед би дахин өөрөө өөртэйгөө зөрчилдөж, ухамсарт хүн шиг амьдрах гэж хичээнэ. Олон төрлийн сэтгэл зүйн мэдээлэл, арга барилууд байдаг ч эцэстээ энэ бүгдийн тэнцвэрийг алхам тутамдаа, өдөр тутамдаа хэрэгжүүлэх нь хамгийн том шалгуур бөлгөө. Сайхан өдрийг эхлүүлэнэ гэж өөртөө амлаад босдог ч өдрийн дунд хэсэгт уур хүрнэ, дараа нь уйлна, дараа нь инээнэ гэх мэт нэг түвшинд бүх мэдрэмж, оюун ухаанаа хадгалж явна гэдэг ямар их лай вэ. Намайг маш тайван хүн гэдгийг эргэн тойрны хүмүүс мэдэх ч цаад утгандаа өөрийгөө байнга удирдаж, барьж, бодож байж ямар нэгэн нийгмийн харилцаанд бэлэн болдогийг минь үл мэднэ. Үүнийгээ амьдралынхаа маш олон жилд хэрэгжүүлж ирсэн учраас миний биеийн нэгэн хэсэг болтлоо надад уусан шингэжээ. Иймд дахин өөрөө өөртөө сануулан хэлэхэд “Хэзээ ч бууж өгөлгүй үргэлжлүүлээрэй” гэж хэлмээр байна. Дахин ийм хорвоогийн өнгийг таашаах, өөрийнхөө дотоод дуу хоолой, сул дорой тэр нэгэн хүний нүдээр хорвоог тэнцвэржүүлэх өнцгийг мартдаггүй д баярлалаа.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fy6p-gD9y4Xs%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dy6p-gD9y4Xs&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fy6p-gD9y4Xs%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/31cea1ea4a8e1bdfb64bc2a804197237/href">https://medium.com/media/31cea1ea4a8e1bdfb64bc2a804197237/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=77bc4d009552" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Summertime Sadness to Happiness]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/summertime-sadness-to-happiness-5182cf6222d2?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5182cf6222d2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Aug 2026 13:31:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-13T13:36:00.195Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2026 он эхлээд ердөө хоёрхон сар өнгөрч байхад би олон жил амьдралынхаа нэг хэсэг болгож явсан ажлаасаа гарах өргөдлөө бичив.</p><p>Цаасан дээр бол хэдхэн өгүүлбэр. Нэр, огноо, хүсэлт. Харин миний хувьд тэр хэдхэн мөр олон жилийн турш тогтож байсан амьдралын минь хэмнэлийг нэгхэн агшинд тасалсан урт зураас байлаа. Надад ийм зүйл урьд өмнө хэзээ ч тохиолдож байгаагүй. Өглөө сэрээд хаашаа явахаа мэддэг, өнөөдөр юу хийхээ төлөвлөчихсөн, хэн нэгэнд хэрэгтэй, ямар нэгэн зүйлд хариуцлага хүлээсэн амьдрал гэнэт зогсоход хүн эхэндээ эрх чөлөө мэдэрдэггүй юм билээ. Харин ч өөрийнхөө хэн байсныг тодорхойлж өгдөг байсан бүх зүйлээ нэг дор алдчихсан мэт хоосордог юм билээ. Би гүн шоконд орсон.</p><p>Амарч эхэлсэн эхний хэдэн долоо хоногт бие минь гэртээ үлдсэн ч оюун санаа минь ажлаасаа гарч чадаагүй байв. Шөнө бүр ажлынхаа хамгийн хүнд даалгавруудыг зүүдэлнэ. Амжуулах ёстой зүйлс, шийдэх ёстой асуудлууд, хэн нэгний хүлээлт, дуусгаагүй мэт санагдах ажлууд зүүдэнд хүртэл намайг хөөж, би сандралд автсан чигээрээ цочиж сэрдэг байлаа.</p><p>Сэрээд хэсэг зуур хаана байгаагаа ч ойлгохгүй. Тэгээд удалгүй санана. Би одоо тийшээ явах шаардлагагүй. Гэвч тэр бодол тайвшруулахын оронд улам их хоосрол авчирна.</p><p>Өдөр ирэх тусам өөрийгөө хорвоогийн хамгийн хэрэггүй хүн мэт мэдэрч эхлэв. Урьд нь намайг тойрон эргэлдэж байсан амьдралын чимээ аажмаар холдож, би өөрөө өрөөний нэг буланд мартагдсан эд зүйл шиг тоосонд дарагдан, тэр тоос нь зузаарсаар эцэстээ шороо болон хувирч байгаа мэт санагдана.</p><p>Өдөр бүр нэг л бараан өнгөтэй.</p><p>Өглөө, өдөр, орой ялгаагүй.</p><p>Нар манддаг ч надад хүрдэггүй.</p><p>Бүр нарны ивээлд төрсөн гэж итгэдэг Арслангийн орд минь хүртэл тэр үед намайг гэрэлтүүлж хүчирсэнгүй. Гэсэн ч тэр бүх харанхуйн дунд миний дотор бүрэн унтраагүй өчүүхэн гэрэл байжээ.</p><p>Тэр нь <strong>хавар</strong> байв.</p><p><em>Хавар болж байна.</em></p><p><em>Удалгүй цэцэгс дэлгэрнэ.</em></p><p><em>Болжмор шувууд жиргэнэ.</em></p><p><em>Нар өмнөхөөсөө арай эрт мандаж, арай удаан тэнгэрт үлдэнэ.</em></p><p>Хэн ч надад “Бүх зүйл сайхан болно” гэж хэлээгүй байсан ч байгаль өөрөө тэгж шивнэж байгаа мэт санагддаг байлаа. Хэний ч хэлээгүй халуун дулаан үгнээс илүү тэр бодол надад илч өгч, маргаашийг хүлээх өчүүхэн шалтгаан үлдээж байв. Магадгүй би тэр үед хаврыг биш, өөрийнхөө эргэн ирэхийг хүлээж байсан байх.</p><p>Гэр бүлийнхэн минь миний хажууд байлаа. Өдөр, шөнөгүй. Намайг ганцаардуулахгүй, юу ч болсон хажууд минь үлдэх хүмүүс байхад хүртэл сэтгэлийн хаа нэгтээ нөхөгдөхгүй орон зай байв. Яагаад гэдгийг нь тэр үедээ ойлгодоггүй байсан. Зүгээр л өөр зүйл, өөр мэдрэмж, магадгүй өөр хэн нэгний анхаарал надад дутагдаж байгааг мэдэрнэ. Хүн олон хүний дунд байсан ч дотроо ганцаараа байж болдгийг би тэр үед ойлгосон.</p><p>Гуниг намайг борооны өмнөх шороон үнэр шиг бүхэлд минь орооно. Өдөр хоногууд хоорондоо ялгагдахаа больж, тоолж барамгүй урт санагдсан хугацаа хуруу даран өнгөрсөөр байлаа.</p><p>Би харин бага багаар живсээр.</p><p>Гэтэл нэг өглөө — <strong>хаврын тэнгэр над дээр ирсэн.</strong></p><p>Тэр өдрийг би одоо ч мартдаггүй.</p><p>Яагаад тийм их баярласнаа ч бүрэн тайлбарлаж чадахгүй. Тэнгэр урьдын л тэнгэр байсан. Нар урьдын л нар. Гудамж ч өөрчлөгдөөгүй. Хүмүүс урьдын адил яарч, машинууд урьдын адил өнгөрч байсан.</p><p>Өөрчлөгдсөн зүйл нь ертөнц биш байжээ. <strong>Миний харж байгаа нүд өөрчлөгдсөн байв. </strong>Удаан хугацааны дараа би гадаад ертөнцийг дахин сонирхож эхэлсэн. Цонхны цаадах амьдрал надаас улам холдоод байгаа мэт биш, харин намайг буцаан дуудаж байгаа мэт санагдав. Тэр өдрөөс хойш би өөрийгөө аврах жижиг оролдлогууд хийж эхэлсэн.</p><p>Надад таалагддаг зүйлсээ дахин туршив. Намайг жаргалтай болгож болох зүйлсийг хайв. Сэтгэл санаагаа дээрдүүлэхийн тулд өөрийгөө хөдөлгөв. Биеэ сэргээх гэж хичээв. Шинэ зүйл сонирхож, хуучин дуртай зүйлсээ санаж, зарим өдөр амжилттай, зарим өдөр ахиад л харанхуйдаа унаж байсан ч маргааш нь дахин босож үзэв.</p><p>Би нэг л зүйлийг хайгаад байлаа.</p><p>Яг юуг гэдгээ өөрөө ч мэдэхгүй хэрнээ.</p><p>Хайсаар.</p><p>Хайсаар.</p><p>Тэгээд нэг өдөр би түүнийг олсон.</p><p>Гэхдээ тэр надад урьдынх шигээ ойр байсангүй.</p><p>Завгүй амьдралынхаа дунд би түүнийг өөрөөсөө бага багаар холдуулж байснаа анзаараагүй аж. Өдөр тутмын үүрэг, хариуцлага, бусдын хэрэгцээ, бусдын хүлээлт дунд би түүнтэй уулзахаа хойшлуулсаар, үгийг нь сонсохоо больсоор, эцэст нь бараг мартчихсан байжээ. Түүнийг дахин олж авах амар байсангүй.</p><p>Үлгэрт хүчит баатар хайртай гүнжээ луу манасан өндөр цамхгаас авардаг. Харин миний хайсан нэгэн аль хэдийн тэр цамхгаас ч хол явчихсан байлаа. Огторгуй, орон зайн чөлөөт ертөнцөд гарч, надад мэдрэгддэг байсан соронзон долгионоо хүртэл татан авч, миний хүрч чадахгүй холдсон мэт.</p><p>Би түүний төлөө хэчнээн их уйлсныг мэдэхгүй.</p><p>Хэчнээн удаа шархалснаа ч тоолоогүй.</p><p>Хэчнээн өдрийг зөвхөн түүнийг эргэж ирэхийг хүлээн өнгөрөөснөө ч санахаа больсон. Гэхдээ би хүлээсээр байсан. Хүлээхээс гадна хичээсээр байсан. Эцэст нь бидний хооронд тасарсан холбоо өчүүхэн төдий ч гэсэн дахин сэргэв. Тэр аажмаар над руу эргэж харав. Би ч түүний зүг алхсаар байлаа.</p><p>Нэг алхам.</p><p>Дахиад нэг алхам.</p><p>Заримдаа урагшилснаасаа олон алхам ухарна. Заримдаа “одоо л боллоо” гэж бодсон мөчид бүх зүйл ахиад эхлэлдээ очно. Гэхдээ энэ удаа би орхисонгүй. Зогсолтгүй хичээсний эцэст тэр надтай сүүлчийн удаа уулзахаар зөвшөөрөв.</p><p>Ганцхан болзолтой.</p><p><strong>Энэ удаа би түүнийг дахиж орхихгүй байх. </strong>Тэр мөчөөс эхлэн би амьдралыг өөрөөр сурч эхэлсэн. Өөртөө авч үлдэхийн тулд хүн ямар их зүйл сурах хэрэгтэй байдгийг ойлгов. Хорвоогийн ухаан гэдэг заавал агуу номын зузаан хуудсанд байдаггүй юм байна. Заримдаа өглөө босоод ороо хураахад, заримдаа өөртөө өгсөн амлалтаа биелүүлэхэд, заримдаа ядарсан үедээ өөрийгөө зэмлэхийн оронд амраахад, заримдаа хэн нэгний араас гүйхээ болиод өөрийнхөө дэргэд үлдэхэд байдаг юм байна. Жижиг гэж боддог байсан зүйл бүр үнэ цэнтэй болж эхлэв.</p><p>Бодол.</p><p>Үг.</p><p>Үйлдэл.</p><p>Хил хязгаар.</p><p>Тэвчээр.</p><p>Өөрийгөө хүндлэх хүндлэл.</p><p>Өөртөө өгсөн амлалтаа бусдад өгсөн амлалтаас дутуугүй үнэтэйд тооцох ухаан.</p><p>Би тэдгээрийг өдөр тутмынхаа мөрдлөг болгохыг хичээсээр зуны улиралтай золгов.</p><p>Хаврын цас хайлж дууссан.</p><p>Цэцэгс дэлгэрсэн.</p><p>Болжмор жиргэсэн.</p><p>Миний хүлээж байсан нар үнэхээр эрт манддаг болсон.</p><p>Удалгүй хавар хүртэл явж, зун ирэв. Гэхдээ энэ удаа улирал ганцаараа солигдоогүй. <strong>Би ч бас өөрчлөгдөж байлаа. </strong>Намайг бүрхэж байсан үүлс нимгэрч, завсраар нь гэрэл орж эхлэв. Нэгэн цагт надад хүрэхээ больсон мэт санагдаж байсан нарны илч арьсан дээр минь дахин мэдрэгдэв. Тэнгэр цэлмэхэд хорвоо өөрчлөгдсөн юм шиг харагддаг ч үнэндээ тэнгэр үргэлж тэндээ байсан байдаг. Үүл л түр халхалсан байдаг. Магадгүй би ч бас алга болоогүй байсан байх. Би зүгээр л өөрийнхөө доторх үүлсийн цаана хэсэг хугацаанд төөрчихсөн байжээ. Улирал солигдсон ч би хичээсээр байв.</p><p>Өөртэйгөө ярилцаж сурлаа.</p><p>Өөрийгөө сонсож сурлаа.</p><p>Өөрийгөө уучилж сурлаа.</p><p>Өөрийнхөө төлөө үлдэж сурлаа.</p><p>Тэгээд нэг өдөр би маш удаан хайсан тэр хүнийхээ өмнө дахин зогсов. Энэ удаа тэр надаас зугтсангүй. Харин над руу эгцлэн харж байлаа. Тэгэхэд л би түүнийг таньсан. Миний хайсан тэр хүн хэзээ ч хаа нэгтээ холын ертөнцөд байгаагүй юм байна. Тэр бол миний дотоод дуу хоолой. Миний хамгийн хайртай хүн. Миний амьдралын хамгийн урт хугацааны хамтрагч. Насан эцэслэж, миний цаг хугацаа дуусах тэр мөч хүртэл хэзээ ч надаас салж чадахгүй цорын ганц хүн.</p><p>Миний хайр дурлал.</p><p>Миний догдлол.</p><p>Миний нулимс.</p><p>Миний уналт.</p><p>Миний босолт.</p><p>Миний хамгийн үнэнч анд нөхөр.</p><p><strong>Дөлгөөн.</strong></p><p>Би түүнийг бусдаас хайж явжээ. Хэн нэгний анхаарал дутуу байна гэж бодож явжээ. Хэн нэгэн ирж намайг хайрлавал энэ хоосон орон зай дүүрнэ гэж итгэж явжээ. Гэтэл энэ бүх хугацаанд хамгийн их анхаарал хүссэн хүн нь өөрөө би байж.</p><p>Хамгийн удаан хүлээсэн хүн нь би байж.</p><p>Хамгийн их гомдсон хүн нь ч би.</p><p>Харин намайг аврахаар ирэх ёстой байсан хүн нь мөн л би байжээ. Тиймээс энэ түүх ажлаасаа гарсан тухай түүх биш. Энэ бол бүх зүйлээ алдчихлаа гэж бодсон нэгэн эмэгтэй үнэндээ амьдралынхаа хамгийн чухал хүнийг буцаан олсон тухай түүх.</p><p>Би хаврыг хүлээж байсан.</p><p>Гэтэл хавар надад цэцэг авчраагүй.</p><p>Хавар надад <strong>намайг</strong> авчирсан.</p><p>Одоо би нүүр бардам хэлж чадна.</p><p>Урт өвөл өнгөрсөн.</p><p>Тэнгэр цэлмэсэн.</p><p>Нар буцаад намайг олсон.</p><p>Үгүй ээ — <strong>энэ удаа би өөрөө нар руугаа алхаж очсон.</strong></p><p>Олон сар өөрөөсөө хол явсны эцэст, олон шөнө уйлж, олон өглөө дахин эхэлж, өөрийнхөө хаалгыг зогсолтгүй тогшсоны эцэст тэр хаалга нээгдсэн. Тэнд миний насан туршдаа хайж явсан хүн зогсож байлаа. Тэр надад дахин ирсэн юм биш. <strong>Би түүн дээр эргэж ирсэн юм.</strong></p><p>Миний хайр дурлал, миний догдлол, миний нулимс, миний хамгийн үнэнч анд нөхөр — <strong>Дөлгөөн наддаа эргэж ирлээ.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*bw2GXnRPILs3DzFrCzn_KQ.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/960392689301725456/">https://www.pinterest.com/pin/960392689301725456/</a></figcaption></figure><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F8t3BqoNs0UI%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D8t3BqoNs0UI&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F8t3BqoNs0UI%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="640" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d5f2112bd7c6d6e7c744fd52c81ec21c/href">https://medium.com/media/d5f2112bd7c6d6e7c744fd52c81ec21c/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5182cf6222d2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Арьс өнгөний ялгаа]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%B0%D1%80%D1%8C%D1%81-%D3%A9%D0%BD%D0%B3%D3%A9%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D1%8F%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D0%B0-3ce7ade07d2a?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3ce7ade07d2a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 03 Feb 2026 01:10:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-13T13:35:13.937Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Энэ гарчигийн утгыг бид шууд утгаар нь үл ойлгож болно.</p><p>Би нэг хайрцагт ороод удаан хугацаанд гацсан байгаагаа сүүлийн хэдэн сар ихээхэн ойлголоо. Урьдынх шигээ гоё хувцаслах гэж хичээхээ болив, хичээж амьдарахаа болив, хэн нэгнээс заавал бурууг хайх гэж оролддог болов, бүх хүн, бүх зүйл бүгд миний буруу зөвийг шүүх гэж эргэн тойроныг хүрээлэн оршиж байгаа юм шиг санагддаг болов, хэн нэгнээр хайрлуулах хүсэл хэтэрхий гүнзгий болов гэх мэт олон төрлийн өөрчлөлтийг яг л өсвөр насны охин шиг мэдэрч эхлэв. Өсвөр насаа хэрхэн өнгөрсөн тухай надаас асуувал би юу ч санадаггүй. Ер нь яаж одоог хүртэл амьдарч ирсэн тухай асуувал би мөн л тэдгээр дурсамжийг санахгүй байна. Тиймээс одоогийн үүссэн нөхцөл байдал яг хаанаас эхлэлтэйг олж амжаагүй байгаа тул доорх бичиж буй зүйлсийг хохирогчийн сэтгэлзүйгээр бичих байх.</p><p>Би нэг байгууллагад оффис гэдэг хараал идсэн дөрвөн хананы дунд ертөнцийн эмэгтэйчүүдийн цуглаан дунд 2 жил гаран хугацааг өнгөрүүллээ. Энэ хугацаанд миний дотоод сэтгэл түгшил, дотоод амар амгалан, дотоод гэж дурдаж болох бүхий л сэтгэл, мэдрэмж үгүйсгэгдэж эхэлсэн байв. Бүхэл бүтэн 2 жил өнгөрөхөд би одоо л ухаарч байгаадаа ч гайхширав.</p><p>Айлд нэг тийм хайрлагдсан хүүхэд байдагдаа, бусад нь арай жаахан доогуур үнэлэгддэг яг тийм доогуур үнэлэгддэг хүүхэд шиг мэдрэмжийг авч эхэллээ. Эмэгтэй хүмүүс эмэгтэй хүндээ хамгийн хатуу ханддаг гэж үнэн. Цагаан царайтай, туранхай хөөрхөн охидод дуртай гэх энэ нийгмийн үзэл ийм хэтэрхий хүчтэй байдгыг бяцхан зүрхэндээ сүүдэр мэт тусган ойлгож авлаа. Би ийм балиар ойлголтыг хэзээ ч эмэгтэй хүмүүсээс сонсоно гэж бодож байгаагүй. Уг нь би өөрөө өөрийгөө өнөөх хөөрхөн охид шиг гэж хэлэхгүй ээ гэхдээ хэзээ ч өөртөө эргэлзэж байсангүй гэтэл одоо ийм нийтлэл бичтэлээ л эмзэглэсэн байж. Хүүхдүүдийнхээ тухай ярилцаж сууна. Яриа үргэлжилэнэ нэгэн ээж “би хүүгийнхээ сургуулийн ангийн тэр охинд л их дуртай, тэр охин бага балчир байхын л цагаан арьстай, хар нүдтэй, урт сормуустай, ёстой хөөрхөн охин тэр л надад таалагддаг, гэхдээ манай хүү тэр охинтой одоо найзлахаа больсон би бүүр хүүдээ хэлээд л байгаа тэр охинтойгоо найзлаа гэж” гэх мэт хөгийн яриа надад үнэхээр таалагдсангүй. Яагаад хараал идсэн энэ нийгэм ийм аймар хүн хоорондыг ялгаварладаг болсон юм. Энэ яг хаанаас гарч ирсэн гөлгийн үзэгдэл вэ?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*cVPT4BsdAZ0iBII8t3Kxcg.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/25332816648690158/">https://www.pinterest.com/pin/25332816648690158/</a></figcaption></figure><p>Хэн хэнтэйгээ ямар нэгэн нийгмийн статусын ялгаагаар ялгаварлаж харьцана. Хэн нэгэн төрийн нөлөө бүхий хүний хүүхэд, хөөрхөн төрсөн тэр нэгэн, баян айлын хүн, ахлах албан тушаалтан, захирлын үр хүүхэд, түүний хамаатан садан, түүний дуртай хүмүүс зэрэг нийгэмд харагдах дүр төрхөөрөө бусдад таалагдах эс таалагдахаа шийдүүлж ялгаварлуулах, ялгаварлуулахгүйгээ хүртэл шийдүүлэнэ гэхээр уур минь үнэхээр хүрж зэвүүцэх юм.</p><p>Миний хамгийн их зэвүүцээд байгаа зүйл бол гаднах төрхийн ялгарвал. Бүгд л тийм охидод дуртай тийм охидыг бараг юу ч хийсэн хүлээн зөвшөөрдөг, бүгд л тэднийг хүндэлж алгандаа авч яваа ус шиг бөөцийлж, яагаад тийм сайхан хандана вэ? Миний бага нас тийм муухай байгаагүй ээ, би аав ээжийн хайранд бөмбөрч өссөн гэтэл тийм их хайраас гарсан болохоор дэлхийд хайр дутуу байж болдог гэдгийг ухааралгүй ертөнцтэй танилцсан бололтой. Одоо бүгд надад өөдгүй, хөгийн санагдаж байна. Би яг ийм хөгийн сэдвийн тухай ингэж их хугацаа авч хамаг байдаг эд эсээ үхүүлэн байж бодно гэж даанч санасангүй. Өдөр тутамд сайн хүн байх гэж хичээнэ, өдөр бүр хэн нэгэнд заавал таалагдах гэж оролдоно гэх байнгын шалгуур дунд алхах хүртэл хэцүү санагдах юм. Бүгд надад хэрэггүй, бүгд намайг таньдаггүй, бүгд хэн нэгнийг шүүмжилдэггүй газарт очиж тайван сайхан амьдармаар байна. Тийм газар очихгүй бол энд байх хүсэл алга.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FUsBIKXryq-A%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DUsBIKXryq-A&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FUsBIKXryq-A%2Fhqdefault.jpg&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/bab9c7088f3566a57cf46216efbe3366/href">https://medium.com/media/bab9c7088f3566a57cf46216efbe3366/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3ce7ade07d2a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[БҮХ ЗҮЙЛ ХЭВИЙН БОЛОХ БОЛВУУ]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%B1%D2%AF%D1%85-%D0%B7%D2%AF%D0%B9%D0%BB-%D1%85%D1%8D%D0%B2%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%85-%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D0%B2%D1%83%D1%83-a7e725ce6831?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a7e725ce6831</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 22 Mar 2025 01:42:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-22T01:42:00.638Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Би 2 юм уу 3 жилийн өмнөхтэй харьцуулахад үнэхээр тайван бас их зөнгөр хүн болжээ. Би үргэлж нэг зүйлийн тухай бараг бичвэр бүртээ бичиж байна. Ийм нэг дууны үг байдаг юм. “Амьдралдаа хийж гийгүүлсэн юм гэвэл өрөө төлсөн” гэдэг үг. Энэ үгийг сонсоход үнэхээр гунигтай бас бахархмаар ч зүйл юм шиг санагдана. Би маш боломжийн орлоготой ч миний гарын салаагаар урсах нь олонтаа. Арчаагүй, тооцоогүй, одоодоо хэтэрхий сэтгэл хөдлөлөөр хандаж байгаа бүхнээ урсгадаг, жаахан л боломжтой болвол би өгье, би даая гэх мэт, байгаа байдлын минь үр дүнг гайхалтай хурданаар маргааш өглөөдөө сэрээд л мэдрэх гэж, хэлэх муу үг ч олдохгүй юм.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*BdcpaeVQL8WqZkET7d8jMw.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/">https://www.pinterest.com/</a></figcaption></figure><p>Одоо миний нийт өр, төлбөр хичнээн төгрөг болсоныг ч би үл мэднэ. Шүүхэд дуудагдах хугацаа ч дөхсөн байх. Ийм балай зүйл бичиж байгаадаа ичиж байна. Хэзээ нэгэн цагт тодорхой цагт эргэн уншихад энэ бүгд ард хоцорсон байгаасай гэж хүсэх юм.</p><p>Энэ байгаа өрийг төлөөд дуусчихвал тэр үед би үнэхээр аз жаргалтай нэгэн болсон байна байх. Тэгэхийг ч чин сэтгэлээсээ хүсэж байна.</p><p>Би үнэхээр арчаагүй амьдраад, түүнийхээ арыг ч дааж чадахгүй хэмжээнд хүржээ. Тэртээх бичиж байсан нийтлэлүүд минь үүнийг дахин нэмэх үед миний нийтлэл гэдгээс ичих хэмжээний юм. 2024 он 9 сар</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a7e725ce6831" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ОЙРД УУЛЗААГҮЙ ТЭР НЭГ ХҮН]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%BE%D0%B9%D1%80%D0%B4-%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B7%D0%B0%D0%B0%D0%B3%D2%AF%D0%B9-%D1%82%D1%8D%D1%80-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D1%85%D2%AF%D0%BD-ae482e6d0a26?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ae482e6d0a26</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Sep 2024 02:10:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-20T02:10:57.309Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ойрд уулзаагүй дотоод Дөлгөөнтэй үнэхээр уулзмаар санагдсан өдөр болж өнгөрч байна. Түүнийг биенийхээ, тархиныхаа аль хэсэгт нуугаад үлдээсэн ээ санахгүй болтлоо амьдралд живж үзэв. Өнгөрсөн 8 дугаар сарыг ерөөсөө ч санахгүй байна. Нүдээ нээгээд нэг харахад би Хятад улсад байсан. Дахиад нэг харахад буцаж ирээд ажилдаа ороод ажиллаж эхлээд өдөрт 4 5 цагын нойртой хүн болж, нүүрний арьсны эрүүл мэнд гэдэг зүйл намайг орхин одсон байлаа. Биеийн эрүүл мэнд ч бас 8 дугаар сарын сүүл үе, 9 дүгээр сарын эхэн үеийн сарны шилжилт, шинэ сарны нөлөөгөөр огцом муудаж хүмүүсийн ааш авирын учрыг олох байтугай өөрөө өөрийнхөө бодлыг огтхон ч ухамсарлах тархины үйл ажиллагаа байсангүй. Өглөө босоод дуу сонсож алхдаг тэр гудамж ядаргаатай санагдаж, сонсдог дуунуудаасаа үлэмж ихээр залхаж толгойгоо механик аргаар өвтгөхөөс хэтэрдэггүй болтлоо өөрчлөгдөв. Орой болохоор л хэсэг хугацаанд тархи минь амрав уу гэлтэй гунигт бодлууд хаанаас ч юм хийсэж нүдний нулимсийг сэтгэлийн гомдолтой хамт урсгав. Хэн нэгэн надад зөөлөн ааль гаргавал түүнийг ямар ч эргэлзэх бдолгүй налахыг хүсэв. Хэн ч байсан, юу ч байсан надад хортой санагдаж цөхөрч эхлэх шиг.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*gji4CuTMhosetzhtbdbbxw.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/849632285978382439/">https://www.pinterest.com/pin/849632285978382439/</a></figcaption></figure><p>Иймэрхүү байдлаар урсаж явтал гэнэтхэн тархины нугалааны засвараар орчлон ертөнцийг ухамсарлах ухаан сийгэх шиг боллоо. Шинэ сарны нөлөө, шилжилтийн үе гэдгийг санасан би ухамсарласан үедээ л гэнэт дээрдэж эхлэв. Энэ үед өөрийгөө ойлгох гэж хичээж, өөрөө өөрийгөө хэн болохыг мэдэх ордлого хийж, хичээсэн дадлага минь амжилт олсон юм шиг санагдана. Тэрхэн үед л дараагийн шатанд очихдоо бэлэн болсноор мэдрэв. Хичнээн их сэргэлт авсаныг таашгүй ч хорвоогийн долоон өнгө одоо л эхэлж байгааг анзаарах хичнээн жаргалтай. Жаргалтай боллооо гэж бодсон ч дотоод Дөлгөөн олдсонгүй хэвээрээ байна. Урьд өмнө нь олоход амархан байсан тэр хүн энэ удаад үнэхээр алга болчихлоо. Гараад ир гээд дуудахад надтай ойрхон л байдагсан гэвч алга болчихлоо. Түүнийг олж авахгүй бол бие минь энгийн нэг махан бие болж хувирах бололтой цаашдаа удаан үргэлжлэвэл тэр надаас улам л холдсон байх бололтой. Хэдий ийм боловч бодолоо цэгцлэдэг, орчлон ертөнцөөс тасардаг бичвэр бичих үеээ дэндүү санажээ. Дотоод Дөлгөөнөөг олоход ч тусалдаг энэ үйл надад байгаа эсвэл би түүнийг ямар их золоор олсоноо гайхаад баршгүй.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F6OzEVZ2pXWE%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D6OzEVZ2pXWE&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F6OzEVZ2pXWE%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/25acbd46b625dcba28ff7138bc8d7657/href">https://medium.com/media/25acbd46b625dcba28ff7138bc8d7657/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ae482e6d0a26" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[АМЬДРАЛД ЖИВЭХ]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%B0%D0%BC%D1%8C%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B4-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D1%8D%D1%85-3fdbb4f649fa?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3fdbb4f649fa</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Jul 2024 06:58:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-01T06:58:06.463Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*R9l9e0DUt34FGQ4v8mtNHg.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/3448137208826679/">https://www.pinterest.com/pin/3448137208826679/</a></figcaption></figure><p>Зүгээр сууж байхад энэ үг толгойд минь буух нь тэр. / олон сэдэв солигдох тул мөр бүрээр ойлгоорой /</p><p>Яагаад бүх зүйл хүний хүссэнээр болдоггүйг ойлгоогүй үеүүд минь Яагаад бүх зүйл чинийхээс өөр чиглэлд урсдагийг ойлгоогүй урсгалууд</p><p>Яагаад чи намайг, би чамайг сонгоогүй үеүүд минь<br>Яагаад тархи минь намайг надаас илүү мэдэж намайг захирана вэ <br>Яагаад хэн ч намайг сонсож хараагүй тэднийг намайг харлаа гэж догдлоно вэ <br>Яагаад зүрх хүчтэй цохилж байгаа ч тархи хэр хол гэдгийг сануулж намайг унтраана вэ<br>Яагаад өөрөө өөрийгөө ертөнцийн боломжгүй гэж бодно вэ <br>Яагаад хэзээ ч минийх болохгүй түүнийг өөрлүүгээ өдөр бүр татахыг хүснэ вэ <br>Яагаад хэзээ ч хэлж болохгүй үгийг надад хэлнэ вэ <br>Яагаад бүтэх зүйлийг бүтэхгүй гэж түгшинэ вэ <br>Яагаад утга учир хайж оршин буй газраа хаяна вэ <br>Яагаад хатуу үгийг надад хэлнэ вэ <br>Яагаад тэр надтай нэг өдөр тухтай сууж халуун цай уухгүйн вэ<br>Яагаад хайр сэтгэл байдаг вэ <br>Яагаад хайр сэтгэл хоосрон хийснэ вэ <br>Яагаад ам хамраар орох ус, агаар ,унд намайг сэргээнэ вэ <br>Яагаад бид хамгийн сайнаараа хичээдэггүй вэ <br>Яагаад бид үргэлж инээлдэж сэтгэл дүүрэн байж болохгүй вэ <br>Яагаад тэртээх өндөрт амьдрах гэрэлтэй цонхонд би байгаагүй вэ <br>Яагаад тэртээх алсаас ирэх холын амьдрал өнөөдрийн намайг зовооно вэ <br>Яагаад зүрх минь хэн нэгний алтан амьнаас урьтаж түүнийхийг хамгаалахыг хүснэ вэ</p><p>Яагаад сэтгэл үргэлж мөнгө, эд баялаг, үнэтэй хувцас, унах унаагаар дутна вэ <br>Яагаад сэтгэл үргэлж баяр баясал, сайхан харилцаа хүснэ вэ <br>Яагаад эд баялагыг өвөлж биш бүтээдэг хүн байх ёстой вэ <br>Яагаад би өдөр болгон, хүн болгонд сайхан хандана вэ <br>Яагаад би өдөр тутмаа болгох гэж амьдрана вэ</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fvq24zYNUTpE%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dvq24zYNUTpE&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fvq24zYNUTpE%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c72dd9d3d64bd3df724f62d849b36b4f/href">https://medium.com/media/c72dd9d3d64bd3df724f62d849b36b4f/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3fdbb4f649fa" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ДАХИН НЭГ ХАРЦГААЯ]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D0%B4%D0%B0%D1%85%D0%B8%D0%BD-%D0%BD%D1%8D%D0%B3-%D1%85%D0%B0%D1%80%D1%86%D0%B3%D0%B0%D0%B0%D1%8F-c92df4f45967?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c92df4f45967</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 May 2024 05:03:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-05-13T05:03:11.626Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>SERIOUS RELATIONSHIP гэдэг нийтлэлийг бичснэээс хойш олон төвөгтэй зүйлс тулгарч бидний амьдрал тун ч их өөрчлөгдсөн.</p><p>Тэр үед үнэхээр чин сэтгэлээсээ бичсэн минь дахин уншихад мэдэгдэнэ. Түүний тухай ийм их оргилуун сэтгэлээр бичсэнээ үнэхээр гайхаж байна. Хааяа түүнтэй дахин хамт байхыг хүсдэг ч гэлээ хэзээч зүүдлэж байгаагүй зүүд минь билээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/613/1*GgYIK6kUcubKOer0eikJxQ.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/1138003399583626542/"><strong>https://www.pinterest.com/pin/1138003399583626542/</strong></a></figcaption></figure><p>Одоо дахин бодоод үзэхээр дэлхий яг л миний хүссэнээр эргэж байх шиг өмнө нь хүнд хаягдах юмсан, муу хүн байх юмсан, bad bitch байж үзэх юмсан, хүний сэтгэлийг шархлуулах юмсан, аймар шир байж үзэх юмсан, пал хийтэл нүүр тулж үзэх юмсан, нууц амраг болж үзэх ямар бол гэх мэтчилэн зүйлсийг зүгээр л амныхаа зоргоор урсгадаг байсныг дэлхий ертөнц үнэхээр сайн анхааралтай сонссон бололтой. Дээрх бичсэн бүхнийг мэдрээд үз гэсэн шиг надруу нэг нэгээр нь эсвэл давхарлан шидэж байлаа. Би ч түүнийг нь маш дажгүй хүлээж авсан. Дааж ч гарсан, туулсан, туулж яваа. Зарим цохилтыг бүүр гайхаад бардаггүй, яагаад миний хэлснээр нэг ч үг зөрөлгүй надруу илгээж байгаа юм гээд. Ганц хоёр таагүй зүйлийг даван гарахад хэцүү байж билээ. Зүрх зүсэм гуниглуулж, уйлуулж, дуулуулж, архидуулж, ганцаардуулж билээ. Хоёрхон жилийн өмнө амиа хорлох тухай өдөр болгон бодож явдаг байсныг минь дахин сануулж байх шиг. Тухайн үеүүдэд үхэхэд бэлэн байсан ч хэнд ч саад болохгүй хэмээн маш олон газар хайсан, надад тийм газар олдоогүй. Ямар ч газар хэн нэгэнд гай болохоор байсан. Үүнээс гадна үхэхдээ ардаа ямар нэгэн өр, хэн нэгэнийг гомдоолгүй маш сайн хүн байж байгаад үхэхийг хүссэн. Иймэрхүү шалтгаанаас болоод одоог хүртэл үхэлгүй явж буй минь энэ гэж хэлэхэд хатуудах ч дээрдэх гэж их хичээсэн минь намайг огтоос тайтгаруулаагүй тул дахин шумбан орж байгаадаа итгэхгүй байна. Өмнөх жилүүдтэй харьцуулахад сэтгэл зүйн байдал дээрдсэн ч тэгтэлээ амьдрахыг хүссэнгүй. Амьдралын утга учир ямар байх, хэрхэн амьдрах, хаашаа явах гэх бодлууд бүгд бэлэн ч заримдаа түүний эсрэг зүгрүү алхаад эргэж харахгүйгээр уусан алга болохсон. Хүний ертөнц гэрэл гэгээтэй гэж бодон энэ жил л тэсчихвэл боллоо гэж гүрийдэг ч яг бүх зүйл дууссаны дараа хорвоогийн надад өгч буй карма жаахан хожимдож тохиогоосой гэж хүснэ.</p><p><a href="https://www.youtube.com/watch?v=ECanzDT7dmo">https://www.youtube.com/watch?v=ECanzDT7dmo</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c92df4f45967" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ЮУ БАЙСНЫГ НЬ ҮЛ МЭДНЭ]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D1%8E%D1%83-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D1%81%D0%BD%D1%8B%D0%B3-%D0%BD%D1%8C-%D2%AF%D0%BB-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D0%BD%D1%8D-19ca522604d2?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/19ca522604d2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 20 Apr 2024 06:51:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-04-20T06:51:13.326Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Энэ өдрийн тухай тэмдэглэхгүй байж чадсангүй. 2024/04/19–04/20</p><p>Ойрд ирээгүй уурхайдаа ирсэн байлаа. Манай компани гадаад ажилчид авч ажлуулдаг юм. Би тэднийг хариуцан ажилладаггүй ч замчлаад явахаар боллоо. Замд гарсан өглөөнөөс эхлүүлээд л ер нь ямар ч зүйлс санаанд үл нийцэж нэг л ёозгүй байв. Автобусны сандал хүртэл хатуу санагдаж өгзөг минь үнэхээр тухгүй нуруу хүртэл өвдөж эхлэв. За тэгээд замд гарсаар нэг л мэдэхэд явсаар Чойр — д ирэв. Гадаадуудынхаа хоол унд, вальют арилжаа хийж хамаг чадлаараа тэдэнд туслав. Өөртөө 1 ч блок цэвэр ус авч чадсангүй. Дахин үргэлжлүүлсээр уурхайд ирэв. Замд ядарсан би шууд л унтаад сайхан амарч авлаа. Маргааш өглөө нь би оффистоо хөрсөн дээрээ буух гээд / уурхайд дасахыг ингэж нэрлэдэг / сууж байв. Утас дуугарав, аваад ярьтал маш эвгүй зүйлийг сонсчихов. / тэрийг хэлээд яхав, үхэл хагацал биш ажлын холбогдолтой дуудлага байв / Яриа дууссаны дараа би нэг л эвгүй болж зүгээр сууж байхдаа л уйлчхав. Би хүмүүсд үнэлэгдэх агуу их хүсэлтэй ч / арслангийн орд байх үед / энэ мэдрэмжээ дарж сурсан хүн билээ. Гэтэл саяханы утсаар ярьсан дуудлага намайг хэнд ч хэрэггүй, цаг алах гэж уурхайд ирсэн мэтээр надад мэдрэгдэж би тэссэнгүй. Яг энэ мөчөөс эхлэн миний гадуур бүрхэх аура шиг зүйл урагдчих шиг л боллоо. Эмо зан ч хөдлөөд гунигтай дуу сонсож нэг л өөр мэдрэмж авав. Орой ажил дуусгаад амралтын өрөөндөө хэвтэж байхад найзууд надаас юу болсон тухай зүв зүгээр байж байснаа асууж эхлэв. Тэд яаж мэдсэн гэлтэй би гайхаж тэнд гомдоллож эхлэв. Чат бичиж байхдаа хамраа бөглөртөл, нүдээ бүлцийтэл ханаруу харж байгаад уйлж гарлаа. Арай хийж тайвшираад унтахаар шийдээд дээш харан унтлаа. Шөнө 02:45 минут яг энэ минутыг харахаас өмнө би аймшигтай зүүд зүүдлэв. Өмнөх бүх хар дарсан зүүдээ санадаг ч надад энэ зүүд үнэхээр шинэхэн байлаа. Хаана байгаагаа мэдэхгүй ч 5, 6 — н давхар гэлтэй өндөр барилга дотор 2 таньдаг юм шиг мэдрэмж төрүүлж байгаа ч царай нь үл харагдах хүмүүстэй жаахан айдастай алхаж явна. Тун удалгүй би энд юу болоод байгааг ухаарав эргэн тойрны бүх хүмүүс чөтгөр эзэмдүүлсэн аятай нүд нь харлаж, ирүү амаар нь цус урсаж, үс нь урдуураа орсон, цагаан царайтай араатанлаг зүйлс биднийг чиглэн ирэв. Бид яаж ч хичэээсэн тэд үхэхгүй байв. Гэтэл нөгөө 2 танил эмэгтэй надад өргөн, урт хутга өгөв. Одоо тэдний толгойд зоохоос өөр аргаггүй ингэж тэд үхнэ гэж надад хэлэв. Би тийм зүйл хийх байтугай тэр чөтгөрийн зүйлсийн царайг ч харж чадахгүй эмээж байхад тэр 2 алж эхлэв. Би ардаас нь хутгаа барьсаар зүгээр л даган алхав. Гэтэл хуучны төмөр орон дээр нэг хүүхэд хэвтэж байгааг хараад дөхөн очтол тэр ч бас эзэмдүүлсэн байв. Тэр хүүхэд гэнэт л босоод ирэв би түүнийг харч ядан зогсож байтал нөгөө 2 хүн духруу нь хутгаа зоож эхлэв, сугалж аваад л, дахин зоогоод л би үнэхээр айж уйлж эхлэлээ. Хальт хартал хамт явсан 2 хүн маань 4н мөчөөс нь барьчихсан цонхоор шидэж байв. Доошоогоо унахдаа ямар муухай харагдсан гээч түүний хөл гар хугарч байгаа чимээг сонсож, үхтэлээ айж уйлж байгаа намайг тэр хүүхэд гэнэт босон сууж надруу маш хүчтэй ширтэх нь тэр. Энэ явдлаас зүрхээ зогстол айсан би хойшоо ухартал түүний нүд хар биш цэнхэр өнгөөр туяарч, гэрэлтэж эхлэв. Ямар гээч зүүд вэ хэмээн бодож сандарч цочимдсон би сэрээд өөрийн байгаа байдлаа хартал миний 2 гар хүзүүн дээр минь тулчихсан дарж байх нь тэр. Судасны цохилт хүчтэй цохилж, хамаг бие хөлөрч, ерөөсөө ч хөдөлгөөн хиймээргүй хэвтэж байхдаа уйлчхав. Арай хийж утасныхаа гэрлийг асаагаад тайвшрах гэж хичээв. Хичээн цаг ч өнгөрсөнийг мэдэхгүй хэвтээд л байлаа. Арай хийж тайвшраад дахин унтаж сэрээд ажилдаа явахдаа бэлдлээ. Ийм төрлийн зүүд хэзээ ч надад зүүдлэгдэж байгаагүй. Энэ тухайгаа найз нөхөддөө хэлээд зөвлөгөө авч байтал надад өдрийн турш сэтгэлд далдхан нууц эморол, нууцхан айдас байсаар байлаа. Оройн 21:00 цаг ажил тарах өнгөрч би хийх ёстой зүйлээ хийж дуусгасан учир сэтгэл хангалуунаар амрах өрөөндөө унтахаар болж орондоо ороод унтаж эхэллээ. Шөнийн 01:38 дахин зүүд эхлэв. Би ойрын үеэлтэйгээ хаана ч юм алхаж байна. Үеэл минь намайг манай гэрт намайг хүргэж өгөх гэж байгааг мэдэв. Тайван сайхан алхаж байтал урдаас хүүхдийн тэрэг өнхрөөд ирэв. Эхлэл хэсэгтээ тэргэнээс юу ч харагдахгүй байлаа надруу ойртсоор энэ үед үеэл минь надад анхааруулав наадахаа түлхээд хаяаарай ийм зүйл хардаггүй юм гэв. Би юу ч ойлгоогүй мөртлөө тэргийг өшиглөчихөв, тэрэг эргэлдсээр зогсох үед хартал өмнөх өдрийн зүүдэнд байсан хүүхэд дахиад намайг ширтэж байх юм. Энэ үед өөрийгөө дахин зүүдлэж эхэллээ гэдгээ мэдээд сэрэхээр хичээж арай ядан сэрлээ, дахиад л 2 гар дээшээ өргөгдсөн байв. Гарын минь зүүн бугуй хэн нэгэнд атгуулж байсан мэт маш хүндүүр байв. Удалгүй хүйт дааж эхлэв, гараа хөнжилдөө хийсэн боловч огтхон ч дулаацахгүй байв. Үнэхээр гайхаж яагаад гэж бодсоор утасаа ухаж эхлэв. Анхаарал нилээн сатаарч, тайвширч эхлэн унтахаар шийдлээ. Нүд анигдаж ядан хэвтэн ийнхүү бодлоо, өглөө ажилтай тул одоо унтчихвал надад хэрэгтэй гэхдээ унтчихвал дахиад хар дарсан зүүд зүүдлэхвий гэж айсандаа яаж ч чадахгүй байтал нүд анилдаж эхлэв. Энэ үед юу болсон гээч хэн нэгэн хүчтэйгээр миний 2 гар дээр даран цээжин дээр минь сууж эхлэв, орилох гэтэл орилж чадсангүй, хөдлөх гэтэл хөдлөж чадсангүй, баахан тийчлэв, баахан орилолоо гэтэл тархируу хар зүүд орж эхлэх нь тэр, намайг зүүдэнд живүүлэх гэсэн хэн нэгний санаа мэт хөшөөж эхлэв, би ухаан орж эхэллээ. Өөрөө өөртөө сэрээрэй, сэрээрэй хэмээн маш олон удаа хэлж, маш их орилсоны эцэст би сүүлийн орилолт дээр чанга дуугаар орилсоор сэрэв гэхдээ маш эвгүй, миний хоолой байсан үгүйд ч эргэлзэхээр хэмжээний, сандарч эхлэв яагаад намайг гэж бодсоор таазруу тас ширтэн хэвтсээр жаахан сэтгэл амарч утасаа оролдож эхлэв. Баахан хайлт хийлээ. Ийм тохиолдлыг тархи судлал, сэтгэл судлалын шинжлэх ухаанд ядарсан, стресс ихтэй, нойргүйдэл, буруу амьдралын хэв маягаас үүдэн тохиолддог хэмээн бичсэн байв. Үүнд ч итгэхийг хүссэн би өөрийн шинж тэмдэгүүдийг хайсаар хамгийн сүүлийн маш их стресс надад ийм муухай зүйлийг өгсөнд итгэж эхэллээ. Нөгөөтэйгүүр яагаад ч юм миний толгойд хэрэв энэ сүнс мөн бол надаар дамжуулж хэлэх гэсэн үг байгаа юм болвуу хэмээгээд дахин хайж эхлэв гэтэл интернэт хайлтаас олигтой зүйлс байсангүй зүгээр л муухай зурагтай нийтлэлүүд байлаа. Бүх нийтлэл яг сүнсний тухай биш стресс, хоол унд, амьдралын хэв маягыг дахин бичсэн байх юм. Иймэрхүү байдлаар 2 шөнө олигтой унтаж чадаагүй би энэ түүхээ бичиж суухдаа унтах шахлаа. Ингээд унтчихвал надад ямар нэгэн зүйл тохиолдох болов уу. Би дахиад хэвийн унтаж эхэлмээр байна гээд түүхээ дуусгая.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=19ca522604d2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Харилцааны хичээл]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D1%85%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D1%86%D0%B0%D0%B0%D0%BD%D1%8B-%D1%85%D0%B8%D1%87%D1%8D%D1%8D%D0%BB-2856409ba9a2?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2856409ba9a2</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Sep 2023 09:54:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-20T09:54:49.807Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Хосын харилцаа гэх хичээл миний амьдралд эхэлсэнээс хойш бага хугацааг авч байгаа ч надад бодсон хэд хэдэн бодол бий.</p><p>Би хүнээс анхаарал хүсдэг төрлийн хүн бололтой. / өөрийгөө ерөөсөө ойлгоогүй байхдаа зүгээр байх гэж боддог байсан / Хосын харилцаа эхлүүлчихсэн гэж бодох тэр үед тэр хүнээс байнга анхаарал хүсээд утсаар ярихыг, мессеж бичиж байхыг хүсэж байдаг. Яахав холбоо барьдаггүй өдөр гэж байгаагүй л дээ. Гэвч ерөөсөө ч хангалттай байгаагүй. Үргэлж 2 өдөрт 1 чат ч юм уу. Эсвэл хэн хэниийгээ юу хийж байгаа бол, юу бодож байгаа бол, яг одоо ямар байрлалтай сууж байгаа бол, яг одоо тэр намайг санаж байгаа болвуу, орой надтай уулзах болвуу гээд нэг ч хосын харилцааны чат бичилцэж байсныг үнэхээр санахгүй юм. Өнгөрсөн жилүүдэд үргэлж хэн нэгнийг гуйж харьцаж байснаа сайн санадаг, түрүүлж өдөж, алхам хийж, хэн нэгэнтэй харилцаанд ордог жишээнүүдтэй гунигт түүхтэй. Хэн нэгэн намайг дүүртэл, үргэлж надад анхаарал тавьж, үргэлж ардаас минь хөөцөлдөж байгаагүйг маш сайн санаж байна. Дээрх хэсгээс юуг мэдэх ёстой гэвэл миний дутуугийн комплекс хэр түвшинд хүрсэнийг мөн засах шаардлагатай гэдгийг ойлгож болно.</p><p>Яагаад ийм байх ёстой юм бол? эсвэл дөнгөж харилцаа эхлүүлчихээд ажлын онцлогоос болоод бараг бүтэн сар хол салаад явчихдагт юм болов уу? ер нь бодоод байхад ямар нэгэн харилцаа эхлэхэд тэр хүн бид 2 яаж ийж байгаад л 2 талд хэд хэдэн хоногоор салаад явчихдаг тэгээд амралтын үеээрээ түүнтэй уулзъя одоо л яг цавуу шиг наалдаад өгье гэхээр нөгөө хүн маань ажил ихтэй, зохицуулах зүйлс олон, зав зай бараг гардаггүй гэх тохиолдол зөндөө байсныг сая анзаарлаа.</p><p>Миний ажлын онцлогоор би амралтын хэд хоногтоо ёстой л өдөр бүр хагассайн бүтэнсайн болон хувирдаг. Мөн ар гэрийн ямар ч хөөцөлдөх, зууралдах, хамт байхгүй бол болохгүй гэх асуудал огтхонч байдаггүй. Маш чөлөөт нэгэн билээ. Ийм шалтгааны улмаас ч бид цавуу шиг байх нь талаар өнгөрдөг байх. Эсвэл надад амжилттай харилцаа таараагүй учраас сөргөөр хардаг зүйлс олон байж болно.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*s7QN2RqiMLT4qA3F-LFDSA.jpeg" /><figcaption><a href="https://www.pinterest.com/pin/140806229817413/">https://www.pinterest.com/pin/140806229817413/</a></figcaption></figure><p>Гэтэл би маш оргилсон байдлыг хүсээд байгаагаа анзаар ч байна. Миний зүрх сэтгэл харилцааны эхлэл үед маш хүчтэйгээр нөгөө хүнрүүгээ тэмүүлдэг гэвч тэд хангалттай ойлгоогүйгээс хойш надтай тийм оргилсон үеийг бүтээж чадаггүй байх. Миний оргил үе дуусахад “за тэгвэл үргэлжлүүльедаа” гэсэн итгэл аль хэдийнээ нуран унасан байдагт харамсмаар юм.</p><p>Эдгээр мэдрэмжүүдийг захирах үнэхээр хэцүү байдаг. Өөрөөсөө гарж байгаа ааш араншин, үйл хөдлөл, үг хэл зэргийг хязгаарлахдаа өөрийн зүрх сэтгэл, сэтгэл зүйн байдлаа үргэлж урж, сэвтүүлж, тархиа байнга ажиллагаанд байлгаж түүнчлэн хамгийн гол нь би шархлаад үлддэг. Энэ минь надад маш хортойг мэддэг ч ийм л аргаар даван туулж энгийн эрүүл саруул ой ухаантай хэвээрээ үлдэх тул ихэвчлэн энэ үйлдлээ давтсаар л.</p><p>Харалган энэ үйлдлийг минь тасалж өгөх хэн нэгнийг би сийчүүлсэн зүрхнийхээ буланд дулаан илчээр төнүүлэн үргэлж хүлээдэг. Хүлээдэг ч учраас өдөр бүр өөрийгөө сэрээж “гэрэл олохоор явцгаая” хэмээн урагш алхсаар.</p><p>Хэн нэгэн намайг сэвтээгээсэй гэсэн бодлоор биш, хэн нэгэн намайг дулаацуулаасай гэж хүсдэг учраас иймэрхүү нийтлэлийг ч бичдэг. Эмэгтэй бодгал байгалийн өгөгдлөөрөө хамгаалалт, хайр хүсдэг нь маргашгүй бөлгөө.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2856409ba9a2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Эх нутаг , байгаль түүний мэдрэмж]]></title>
            <link>https://humuusiinbytshanmedremj.medium.com/%D1%8D%D1%85-%D0%BD%D1%83%D1%82%D0%B0%D0%B3-%D0%B1%D0%B0%D0%B9%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D1%8C-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D0%BD%D0%B8%D0%B9-%D0%BC%D1%8D%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%BC%D0%B6-450e924a1b07?source=rss-d0a2741b1a2d------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/450e924a1b07</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Хүмүүсийн бяцхан мэдрэмж]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 Sep 2023 00:50:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-12T00:50:09.817Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Эх нутаг , байгаль түүний мэдрэмж</h3><p>Яг одоо Б. Шарав хөгжим Сэрсэн тал хэмээх бүтээлийг сонсон зүрх сэтгэл огшсондоо үүнийг бичиж сууна. Монгол гэх үгийг бичих сонсох бүртээ огшиж элэг зүрхний угаас шархирах нулимсаа тэвчиж ядан байхдаа бичиж байна. Байгаль эх түүний бүтээсэн бодгал, бодгалийн бүтээсэн хөгжим нь эдүүгээ цагын Монгол гэх улсад мэндэлсэн хүн бүрийн зүрхийг бугилуулж, цөсийг дэвэргэдэг аялгуут өв хэлж баршгүй гайхамшиг бөлгөө.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FHMA2_-W5598%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DHMA2_-W5598&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FHMA2_-W5598%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/518a3867c52010529414cbffb24e2d5d/href">https://medium.com/media/518a3867c52010529414cbffb24e2d5d/href</a></iframe><p>Хэзээнээс эхлэлтэйг мэдэхгүй ч надад Монгол Наадам эхлэх тэр өдөр тод тодоос хоногшин үлдсэн байдаг. Бага жаахан насанд жил бүр нээлтийг нь телевизороор үздэг байсан тэр “Монгол Наадам” — г 26 наслахдаа үзээгүй байдаг минь үнэхээр харамсалтай. Энэ нутагт төрж үүгээр дуусах алдар хүртсэндээ яндашгүй зол билээ.</p><p>Бүүвэйн дуу сонсоогүй хүний сэтгэл хатуу байдаг хэмээн ард түмэн хэлж заншсаны дагуу ээж минь надад бүүвэйн дууг зүрх сэтгэлээсээ ихэд дуулж өгсөн нь миний сэтгэл мэдрэхүйг гайхамшигтай энэ хөгжим, аялгууг мэдрэхэд минь томоохон нөлөө үзүүлжээ. Наадмын нээлтэд эгшиглэдэг бүх л аялгууг сонсох үедээ би үнэхээрийн баясаж сэтгэл хөдөлдөг минь аргаггүй байх.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=450e924a1b07" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>