<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Hazal Sipahi on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Hazal Sipahi on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@hzlsph?source=rss-86cb1d063d04------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*2h5VGfzclPjgBgHj</url>
            <title>Stories by Hazal Sipahi on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@hzlsph?source=rss-86cb1d063d04------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 23:36:46 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@hzlsph/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bir Soru, Bin Ah Vah Tüh Püh Yuh]]></title>
            <link>https://medium.com/@hzlsph/bir-soru-bin-ah-vah-t%C3%BCh-p%C3%BCh-yuh-f0d6469d0c8e?source=rss-86cb1d063d04------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f0d6469d0c8e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Hazal Sipahi]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 08 Nov 2019 16:15:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-11-08T16:16:20.082Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*hAlVbzMqYuIQVOqC4Jy59g.jpeg" /></figure><p>2019’un Ağustos ayı itibariyle 6–7 yaşlarında, okuma ve yazmayı yeni öğrenmiş ve internete erişimi olan bir çocuğu düşünelim. Heteronormatif bir ailenin, okulunun, ve toplumun yetiştirdiği bu çocuk, artık okumayı da öğrendiğine göre, kendisine dair kimselerle paylaşamadığını, hatta ne paylaşacağını bile bilemediğini anlayabilmek, anlamlandırabilmek ve belki de anlatmak için internetin başına geçiyor. Yaşıtlarının çok büyük bir çoğunluğu gibi, cinsiyet, toplumsal cinsiyet, cinsel yönelim, cinsel kimlik ve cinsel davranış gibi kavramlardan, bu kavramların anlamlarından ve alt başlıklarından bihaber, haliyle kız vs. kadın sözcüklerinin kullanım tartışmalarından da. Çocuk, Google arama motoruna “kızım, kızlardan hoşlanıyorum” yazıyor. Karşısına ilk çıkanları inceleyelim.</p><p>Bu aramayı yaptığında çocuğun karşısına çıkan ilk platform, genellikle kullanıcılarının soru ve cevaplarına yer veren Kızlar Soruyor. Kız olup kızlardan hoşlanan, erkeklerle ilgilenmeyen, istediği kızı kendine aşık edebilen ama kızlardan hoşlanmak istemeyen bir kız soruyor, bu durumla ne yapabileceğine dair özellikle kızlardan cevap bekliyor.</p><p>‘En İyi Kız Görüşü’ şeklinde yıldızlı öne çıkan cevap “Bebeğim” ile hitap ediyor soruyu sorana. Yalnız değilsin demeye çalışırken, kendini öyle çok farklı hissetmeni gerektirecek bir durum yok büyüklüğünden sesleniyor. Sonrasında, kız olup kızlardan hoşlanan kişinin kendini mutsuz etmemesini ve içinden geldiğince, bedeni ve ruhunun ihtiyaçları doğrultusunda yaşamasını telkin ederken, toplumsal cinsiyet kalıplarına bir şeyler sığıştırmadan da edemiyor, kadınlar çok zarif, onlardan hoşlanmakta haklısın. Cevabı yazan kişi de zamanın da kızlardan hoşlanırmış, hatta bir kızla cinsel birlikteliği olmuş ama şimdilerde çok sevdiği bir erkek arkadaşı varmış. Psikoloğa git diyenlere pabuç bırakma diye de ekliyor, seni ancak senin gibi onlarlar anlayabilir.</p><p>Bu diyaloğu okuyan çocuğun aklında belirebileceklerden bahsedelim: Benim gibi, kızlardan hoşlanan kızlar var. Bir kadın olarak, zarif olmayan kadınlardan hoşlanmak normal değil. Ben kız mıyım, kadın mıyım? Ben de bir süre kızlardan hoşlanıp, onlarla cinsel birliktelik yaşayıp sonrasında çok sevdiğim bir erkek arkadaş bulabilirim. Psikoloğa gitmemeliyim, beni anlayamaz. Kendim gibilerini bulmalıyım, beni ancak onlar anlayabilir. O zaman 6–7 yaşlarında kızlardan hoşlanan kızlar bulmalıyım, okumaya devam.</p><p>‘En İyi Kız Görüşü’ne gelen üç yorumdan ikisi kendilerinin de aynı vaziyette olduğunu kısaca belirtiyorlar. Üçüncü yorumcu ise soruyu soranın bu durumda olmak istemediği için “tam lezbiyen” olmadığını ve tedavi görürse düzelebileceğini söylüyor. Bunu okuyan çocuk, ‘tam lezbiyen’ tanımı ile tanışıyor. Eğer kızlardan hoşlanmaya istekli bir biçimde devam ederse ‘tam lezbiyen’ olacak. Lezbiyen ne? Tam lezbiyen ne? Ben lezbiyen miyim? Tam lezbiyen miyim? Kızlardan hoşlanan bir kız olmak istemiyorsa, yani tam lezbiyen olmak istemiyorsa, bunun tedavisi var. Tedavi olmak isterse psikiyatriye görünebilir ama ‘En İyi Kız Görüşü’ psikoloğa gitme demişti, psikolog ile psikiyatri farklı şeyler mi? Hasta mıyım? Tam lezbiyenlik hastalığının nasıl bir tedavisi var? Okumaya devam ediyor.</p><p>Bir sonraki görüş, mavi renkli kullanıcı adından anlamamız gerektiği üzere bir erkekten. Kendi cinsine ilgi duymanın modern zamanlarda kötü sayıldığını ve “çocukluktan gelen bir etki” ya da “doğal olarak oluşmuş” olabileceğini belirtiyor. Erkeklerden hoşlanan erkekler kadar sıkıntı yaşamayacağını çünkü kızlardan hoşlanan kızların fantezileri süslediğinden olsa gerek diğerleri kadar karalanmadığını söylüyor. Bunu okuyan çocuk başlıyor düşünmeye. O zaman tam lezbiyenlik modern zamanlar öncesinde kötü sayılmıyordu ama şimdilerde kötü bir şey. Acaba daha da küçükken başıma bir şey geldi de mi böyle hissetmeye başladım yoksa doğal olarak mı? Erkeklerden hoşlanan erkekler de var, kızlardan hoşlanan kızlardan daha kötü karşılanıyorlar çünkü benim gibi kızlar “fantezi ürünü.” Tam lezbiyenler birilerinin hayal dünyasını süslüyorsa, neden tedavi edilmesi nasıl? Kafası karışıyor ama okumaya devam ediyor.</p><p>Üçüncü görüş, pembe renkli bir kız görüşü, 15 yaşında, aynı durumda yani kızlardan hoşlanan bir kız, hasta olduğunu düşünmüyor ama en yakın kız arkadaşına aşık ve bu yüzden suçluluk, pişmanlık ve acı hissediyor. E haliyle bunu okuyan çocuk kendiyle alakalı iyice umutsuzluğa kapılıyor. Bu görüşe gelen yorumlarsa kendilerinin de kızlara/kadınlara aşık olduğunu söyleyenlerden, bunu okuyan çocuk en azından daha az yalnız hissediyor.</p><p>Sonraki görüş bir erkekten geliyor, “bunun psikologla falan ilgisi yoktur.” Psikolojide eşcinselliğin bir hastalık olarak görülmediğini, psikoloğun ona “cidden bir eşcinsel” mi değil mi anlaması yönünde yardımcı olabileceğini söylüyor. Çocuk, artık bu kadar konuyla alakalı okumuş olmanın getirisi, eşcinselin ne demek olduğunu çıkarımsıyor diyelim. Kızlardan hoşlanan kızlar ve erkeklerden hoşlanan erkekler eşcinsel, peki bunu şakasına da hissedebiliyor muyuz? Cidden mi yoksa şakacıktan mı eşcinsel olduğumu nasıl anlayabilir?</p><p>Beşinci pembe görüşçümüz, soruyu soran kişiye içinde bulunduğu durumu bir sapıklık olarak düşünmemesi gerektiğini salık veriyor. Bu durumun içinde olmasının nedeni “küçükken yaşadığı küçük bir olay”ın tetiklemesi ya da biyolojisi olabilirmiş, değişmek için de kabul etmek için de uzmanla görüşmesini önerirmiş ve bir uzman bu platformda okuyacaklarından daha doğru bir çözüm sunarmış. Peki çocuk ne düşünürmüş?Ben sapık mıyım? Küçükken ne gibi küçük bir olay yaşadım? Biyolojimin nesi var? Artan sorular ve içine düşen şüphelerle okumaya devam ediyor.</p><p>Bir aşağıdaki pembe görüş, takmaaa diyor, üzülme. Erkekler kendilerinden nefret ettiriyorlar, içinize şefkati kızlar koyuyordur, hayat bu. Çocuk düşünüyor, erkeklerden nefret mi ediyorum?</p><p>Onu mavi görüş izliyor, tezi varmış, doğrulanmış: kadınların çoğunda biseksüel eğilim var, uygun sinyali alsınlar bir gevşeme geliyor, soruyu soran da böyle, tik, tez tamam. Çocuk bu defa biseksüel de ne diye düşünmeye başlıyor. Ben biseksüel miyim? Uygun sinyal ne? Ya ben de uygun sinyali alınca gevşersem? Gevşeyince ne olacak?</p><p>Bir diğer görüşçümüz soruyu soran kişiden erkeklerden hoşlanan bir kızı nasıl kendine aşık ettiğine dair taktik istiyor. Onu izleyen 3–5 görüş, normal bunlar, hayatını yaşa kıvamlarında. Sonra tak diye bir pembe görüş, “tedavi ol acil”, “çok yanlış bişey bu”, “saçmalık”, “erkek kadın ilişkisi kadar mükemmel bişey varken bu çok kötü”, “doğaya aykırı”, “günah!”</p><p>Aşağılara indikçe,</p><p>“erkeksiz olamayacaksın”</p><p>“kendini kandırma”</p><p>“gel özele seni erkeklerden hoşlatam”</p><p>Arama motorunun verdiği birinci sayfadaki ulaşılan ilk dört sonuç kizlarsoruyor.com’dan. İkinci sayfada, ne yapacağını bilemeyen, bir arkadaşının ona “lezbiyen” olduğunu söyleyen ama kendisinin lezbiyen olmak kesinlikle istemediğini ve bu durumla ne yapabileceğini soran kişiye cevap olarak din sorgulamaları, cinsel ilişki teklifleri ve tedavi önerileri geliyor. Üçüncü sayfadaki soruyu soran kişi en yakın kız arkadaşından hoşlanan ve biseksüel olduğunu söyleyen biri, kendisi ile aynı durumda olan birileri var mı diye soruyor. Bu kişiye gelen cevaplar daha ılımlı, bu yaklaşımdakilerle özelden konuşmak istiyor. Tabii yine hastalık teşhisleri, tedavi yönlendirmeleri ve fantezi konusu edilmeler gırla gidiyor. Dördüncü sayfada, kadınlara aşık olduğunu, onlar başkalarıyla olunca delirdiğini ve bu durumdan rahatsız olduğunu belirten kişiye gelen cevaplarda gidip hem bir erkekle hem de bir kadınla cinsel birliktelik yaşaması ve karşılaştırma yapması tavsiyeleri veriliyor. Beşinci sayfa, heygirl.com.tr’nin forumu, 15 yaşında olan bireye cevaben bu hissiyatının ergenliğiyle alakalı olduğu, geçeceği ve dua etmesi gerektiği söyleniyor. Altıncı sayfada ise hem kızlardan hem erkeklerden hoşlandığını ve ne yapması gerektiğini soran erkek birey, Güzin Abla’dan derneklere, psikolog ve psikiyatrlara danışmasını gerektiğini söyleyen bir cevap alıyor. Yedinci sayfa, Türkiye LGBTİ Birliği’nin websitesinden Kadınlardan Hoşlanan Kadınlar başlıklı bir yazıya çıkıyor, bu bir broşür çevirisi. Lezbiyenin ne demek olduğunu, lezbiyenlerin yalnız olmadığı, her arka plandan bir çok lezbiyenin olduğunu ve bunları hissetmenin gayet normal olduğunu anlatan kapsayıcı bir yazı. Konuşmak ve açılmak ihtiyacında olan kişiyi güvenebileceği, yardım alabileceği ve danışabileceği kişi ve kurumlara yönlendiriyor. Sekizinci, dokuzuncu ve onuncu sayfalar yine kişisel yorumlarının yer aldığı sözlükler ve forumlar.</p><p>Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, birçok çocuk cinselliğe ve cinsel yönelime dair bilgiyi internette aramayı seçiyor. Kendini anlamaya çalışan 6–7 yaşlarında bir çocuk, sağlıklı bir içeriğe ulaşıncaya kadar bir dünya saçmalıkla karşılaşıyor ve kendisinin sapık ve hasta olabileceğini düşündürten hadsiz ve titrsiz teşhislerle boğuşmak durumunda kalabiliyor. Homofobik siber içeriğe maruz kalan çocuk, zorbalığa da şahit oluyor. Sosyal medyanın bireyin kendine dair algısı üzerindeki etkisini düşünürsek LGBTİ+ çocuklar için internet içeriğinin riskleri daha belirgin olabiliyor.</p><p>İnternet kişilere fikirlerini beyan etme özgürlüğü sağlasa da bu kişiler ağızlarından/klavyelerinden çıkanların nereye gideceği konusunu ya öngöremiyor, ya umursamıyor ya da zaten tam da oralara gitmesini istiyor. İnternette homofobik dili kullanan birçok insan homofobik olmayı kastetmese de, LGBTİ+ insanlar hakkında aşağılayıcı ifadeler görmeleri çocukların ve gençlerin öz saygısı üzerinde gerçek bir etkiye sahip olabiliyor. Okuma yazmayı yeni öğrenmiş ancak okur yazarlığı henüz gelişmemiş çocuğun karşılaştığı yanıltıcı bilgiler, sağlığını ve refahını tehlikeye sokuyor. Böylece gelişmiş bir kimliğe ulaşmak ve öz yeterliliğe sahip olmak zorlaşıyor.</p><p>Çocukları zararlı içerikten korumak için kullanılan filtreleme teknikleri içeriğin analizini yapamıyor. Türkiye’de LGBTİ+ konusunda bilinçli ebeveynlerin ve eğitimcilerin ne kadar az olduğunu hesaba katarsak, LGBTİ+ çocuklar ve gençlerin açılma, zihinsel ve cinsel sağlık gibi konularda hayati bilgilere ulaşmaları yine bu filtrelemelerle engellenebiliyor.</p><p>Yerel bağlamda LGBTİ+ medya figürleri göremeyen, yaşadığı toplumda LGBTİ+ bireyler tanımayan, okulda cinsel eğitim almayan ve ailesinde cinselliğe dair konuşulmayan çocuklar için daha fazla sağlıklı, kapsayıcı ve üzerine iyice düşünülmüş içerikler üretmek ve bu içeriklerin olabilecek en etkili şekilde bu çocuklara ulaşmasını sağlamak gerekiyor. Sansürleme, erişimi engelleme ve içeriği filtreme muhafazakarlığındansa, özellikle çocuklar için dışlayıcı olmayan, düşünceli ve bütüncül platformlar oluşturmalıyız. Şiddetsiz, nefretsiz ve ayrımcı olmayan sağlıklı içeriklerin çocuklara ulaşmasına harcayacağımız eforla daha tabandan daha tesirli bir dalgalanma yaratabiliriz. İyisi mi işe olabildiğince erkenden ve erken yaştan başlamak.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f0d6469d0c8e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>