<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İsmail Arda Güler on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İsmail Arda Güler on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@iardaguler?source=rss-852271f4497c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*EQ11tojHbDdnDaSgJQreEA.png</url>
            <title>Stories by İsmail Arda Güler on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler?source=rss-852271f4497c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 18:26:37 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@iardaguler/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SSL/TLS Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/ssl-tls-nedir-4a7a9a0379cc?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4a7a9a0379cc</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 22 Mar 2026 11:59:33 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-22T12:00:55.347Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rB7Mird5jBLchqE9Kodd1A.png" /></figure><p>İnternet üzerindeki iletişim, günümüzde hayatımızın önemli bir bölümünü oluşturuyor. E-posta göndermek, banka işlemleri yapmak, sosyal medya kullanmak ve alışveriş yapmak gibi birçok faaliyetimiz internet üzerinden gerçekleşiyor. Ancak, bu iletişimler sırasında gönderdiğimiz verilerin güvende olduğundan emin olmak için bazı önlemler almamız gerekiyor. İşte bu noktada, SSL/TLS devreye giriyor.</p><p>SSL (Secure Sockets Layer) ve TLS (Transport Layer Security), internet üzerindeki verilerin şifrelenerek güvenli bir şekilde iletilmesini sağlayan iki farklı protokoldür. Her ikisi de verileri koruma altına almak için kullanılır, ancak TLS, SSL’in daha yeni ve güncellenmiş bir versiyonudur.</p><h3>SSL ve TLS Arasındaki Fark</h3><p>ÖzellikSSLTLSGeliştirme Tarihi19941999GüvenlikAzaltılmış güvenlikArtırılmış güvenlikŞifrelemeRC4 ve DESAES, RSA ve ECC</p><h4>SSL/TLS Nasıl Çalışır?</h4><p>SSL/TLS, sunucu ve istemci arasında güvenli bir bağlantı kurmak için aşağıdaki adımları gerçekleştirir:</p><ul><li>Sunucu, kendisini tanıtan bir sertifika gönderir.</li><li>İstemci, sertifikayı doğrular ve sunucunun kimliğini doğrular.</li><li>İstemci ve sunucu, ortak bir şifreleme anahtarı oluşturur.</li><li>İletişim, şifrelenmiş veri paketleri üzerinden gerçekleştirilir.</li></ul><p>Gerçek Dünya Senaryosu: E-Ticaret Sitesi</p><p>Bir e-ticaret sitesi, müşterilerinin kredibilitelerini korumak için SSL/TLS kullanıyor olabilir. Müşteri, siteye giriş yaptığında, site sunucusu bir sertifika gönderir. Müşteri tarayıcısı, sertifikayı doğrular ve güvenli bir bağlantı kurulur. Müşteri, kredi kartı bilgilerini girerek ödeme yapar. Bu bilgiler, şifrelenerek sunucuya gönderilir ve sunucu, bunları güvenli bir şekilde işler.</p><p>SSL/TLS sertifikaları, sunucunun kimliğini doğrulamak için kullanılır. Bu sertifikalar, bir Certification Authority (CA) tarafından verilen dijital belgelerdir. Sertifikalar, sunucunun adı, adresi ve diğer bilgilerini içerir. İstemci, bu sertifikaları doğrulayarak sunucunun güvenilirliğini doğrular.</p><pre># SSL/TLS Bağlantısı</pre><pre>1. Sertifika İstemi</pre><pre>2. Sertifika Doğrulama</pre><pre>3. Şifreleme Anahtarı Oluşturma</pre><pre>4. Güvenli Bağlantı Kurulumu</pre><p><strong>Sonuç</strong></p><p>SSL/TLS, internet üzerindeki güvenli iletişim için temel bir teknolojidir. Sunucu ve istemci arasında güvenli bir bağlantı kurarak, verilerin şifrelenmesini sağlar. Gerçek dünya senaryolarında, e-ticaret siteleri, bankalar ve diğer kuruluşlar, müşterilerinin güvenliğini korumak için SSL/TLS kullanır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4a7a9a0379cc" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Konteyner Dünyasının Orkestra Şefi: Kubernetes (K8s)]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/konteyner-d%C3%BCnyas%C4%B1n%C4%B1n-orkestra-%C5%9Fefi-kubernetes-k8s-c4a6561e458a?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c4a6561e458a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 29 Jan 2026 21:56:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-29T22:02:21.075Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iVQo_9ms9E19o1C7EVu-Cw.png" /></figure><p>Yazılım geliştirme süreçleri son on yılda inanılmaz bir hızla evrildi. Fiziksel sunuculardan sanal makinelere (VM), oradan da “konteyner” teknolojisine geçiş yaptık. Ancak yüzlerce, hatta binlerce konteynerin çalıştığı bir ortamı manuel olarak yönetmek imkansızdır.</p><p>İşte tam bu noktada sahneye <strong>Kubernetes</strong> çıkıyor. Peki, nedir bu Kubernetes ve neden herkes ondan bahsediyor?</p><h3>1. Temel Sorun: “Benim Bilgisayarımda Çalışıyordu!”</h3><p>Eskiden uygulamaları doğrudan sunuculara kurardık. Bir kütüphane güncellendiğinde tüm sistem çökebilirdi. Sanal Makineler (VM) izolasyon sağladı ancak ağırdı. Docker gibi konteyner teknolojileri ise uygulamaları paketleyip her yerde çalışabilir hale getirdi (hafif ve hızlı).</p><p>Ancak asıl sorun şuydu: <strong>Bu konteynerleri kim yönetecek?</strong> Bir konteyner çökerse kim yeniden başlatacak? Trafik artarsa kim yeni kopyalar oluşturacak?</p><p>Kubernetes (kısaca K8s), Google tarafından geliştirilen ve bu konteynerleri <strong>otomatik olarak yöneten</strong> (orkestra eden) açık kaynaklı bir sistemdir.</p><h3>2. Kubernetes Mimarisi: Büyük Resim</h3><p>Kubernetes’i anlamak için onu bir <strong>orkestra şefi</strong> veya büyük bir <strong>liman işletmecisi</strong> gibi düşünebilirsiniz. Sistem temelde iki ana bölümden oluşur:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2elNPKnsq0rQD2fEEjY7Hg.png" /></figure><h3>A. Kontrol Düzlemi (Control Plane / Master Node)</h3><p>Burası beynin olduğu yerdir. Kararları verir, planlamayı yapar.</p><ul><li><strong>API Server:</strong> Küme (cluster) ile iletişime geçtiğimiz kapıdır. Tüm emirler buradan geçer.</li><li><strong>Etcd:</strong> Tüm verilerin tutulduğu ana hafızadır.</li><li><strong>Scheduler:</strong> Hangi konteynerin (Pod’un) hangi sunucuda çalışacağına karar verir. Kaynak durumuna (CPU/RAM) bakar.</li><li><strong>Controller Manager:</strong> Sistemin istenen durumda olup olmadığını kontrol eder (Örneğin: “3 kopya çalışsın” dediniz, şu an kaç tane var?).</li></ul><h3>B. İşçi Düğümler (Worker Nodes)</h3><p>Bunlar işi yapan kas gücüdür. Uygulamalarınızın çalıştığı sunuculardır.</p><ul><li><strong>Kubelet:</strong> Geminin kaptanıdır. Master’dan gelen emirleri uygular ve konteynerlerin çalışıp çalışmadığını raporlar.</li><li><strong>Kube-proxy:</strong> Ağ kurallarını yönetir, trafiğin doğru yere gitmesini sağlar.</li></ul><h3>3. Temel Kavramlar Sözlüğü</h3><p>Kubernetes dünyasına girdiğinizde sıkça duyacağınız terimler şunlardır:</p><ul><li><strong>Pod:</strong> Kubernetes’in en küçük birimidir. Genellikle içinde bir adet konteyner (örneğin Docker konteyneri) barındırır. Pod’lar ölümlüdür; ölürlerse yenisi yaratılır.</li><li><strong>Node (Düğüm):</strong> Pod’ların üzerinde çalıştığı fiziksel veya sanal sunucudur.</li><li><strong>Cluster (Küme):</strong> Master ve Worker node’ların oluşturduğu yapının tamamıdır.</li><li><strong>Deployment:</strong> Pod’ların nasıl davranacağını tanımlar. “Bu uygulamadan her zaman 3 tane ayakta olsun” emrini verdiğiniz yerdir. Bir Pod çökerse, Deployment bunu fark eder ve hemen yenisini ayağa kaldırır.</li><li><strong>Service:</strong> Pod’lar sürekli ölüp yeniden doğduğu için IP adresleri değişir. Service, bu değişken Pod grubuna sabit bir giriş kapısı (IP/DNS) sağlar. Trafik polisine benzer.</li></ul><h3>4. Neden Kubernetes Kullanmalıyız?</h3><p>Kubernetes sadece “popüler” olduğu için değil, hayati özellikler sunduğu için tercih edilir:</p><ol><li><strong>Self-Healing (Kendi Kendini İyileştirme):</strong> Bir uygulama hata verip kapanırsa, Kubernetes onu otomatik olarak yeniden başlatır. Sizin gece yarısı uyanıp sunucuyu kontrol etmenize gerek kalmaz.</li><li><strong>Auto-Scaling (Otomatik Ölçeklendirme):</strong> Web sitenize aniden binlerce kullanıcı mı geldi? Kubernetes bunu algılar ve yükü karşılamak için otomatik olarak yeni Pod’lar ekler. Trafik azalınca fazlalıkları siler.</li><li><strong>Load Balancing (Yük Dengeleme):</strong> Gelen trafiği mevcut Pod’lar arasında eşit şekilde dağıtır, böylece hiçbir sunucu aşırı yüklenmez.</li><li><strong>Rolling Updates (Kesintisiz Güncelleme):</strong> Uygulamanın yeni sürümünü yayınlarken sistemi kapatmanıza gerek yoktur. Kubernetes eski versiyonları yavaş yavaş kapatıp yenilerini açar. Bir sorun olursa anında geri (rollback) dönebilir.</li></ol><h3>Sonuç: Geleceğin Altyapısı</h3><p>Kubernetes, ilk başta karmaşık öğrenme eğrisiyle korkutucu görünebilir. Ancak modern, bulut tabanlı (cloud-native) uygulamalar geliştirmek istiyorsanız, bu teknoloji artık bir “seçenek” değil, bir “standart” haline gelmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SFHbVvqgFkx6pjHQ9SBNLA.png" /></figure><p>Uygulamalarınızı bir kez Kubernetes’e uygun hale getirdiğinizde, AWS, Google Cloud veya Azure gibi herhangi bir bulut sağlayıcısında ya da kendi yerel sunucularınızda (On-Premise) aynı kolaylıkla çalıştırabilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c4a6561e458a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ağ Güvenliğinde İkinci Katman Savunması: DHCP Snooping]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/a%C4%9F-g%C3%BCvenli%C4%9Finde-i%CC%87kinci-katman-savunmas%C4%B1-dhcp-snooping-4631df1dca30?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4631df1dca30</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Jan 2026 23:46:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-19T23:46:45.340Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pxDz7KkXTBFF15jW_wFdxQ.jpeg" /></figure><p>Yerel Ağ (LAN) güvenliğinde en büyük zafiyetlerden biri, ağ cihazlarının varsayılan olarak “fazla güvenilir” davranmasıdır. Özellikle IP adresi dağıtım protokolü olan DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), doğası gereği kimlik doğrulaması yapmaz. Bir ağa dahil olan herhangi bir cihaz, “Ben sunucuyum” diyebilir. İşte <strong>DHCP Snooping</strong>, bu açığı kapatan ve Switch (Anahtarlama) seviyesinde çalışan kritik bir güvenlik mekanizmasıdır.</p><h3>1. Sorun: DHCP Neden Güvensiz?</h3><p>Bir kullanıcı bilgisayarını ağa bağladığında, IP adresi alabilmek için ağa bir <strong>DHCP DISCOVER</strong> paketi (yayın/broadcast) gönderir. Bu, kalabalık bir odada “Burada yetkili kim?” diye bağırmaya benzer.</p><p>Normal şartlarda sadece gerçek DHCP sunucusu cevap vermelidir. Ancak kötü niyetli bir saldırgan, kendi bilgisayarına kurduğu basit bir yazılımla bu çağrıya gerçek sunucudan daha hızlı cevap verebilir (<strong>Rogue DHCP Server</strong> saldırısı).</p><p>Saldırgan kullanıcıya şunları söyler:</p><ul><li><strong>IP Adresi:</strong> (Geçerli bir IP verir)</li><li><strong>Gateway (Ağ Geçidi):</strong> (Kendi IP adresini verir!)</li><li><strong>DNS:</strong> (Kendi IP adresini verir!)</li></ul><p>Kullanıcı bu tuzağı kabul ettiğinde, internete giden tüm trafiği saldırganın bilgisayarı üzerinden akmaya başlar (<strong>Man-in-the-Middle</strong>). Saldırgan trafiği izleyebilir, şifreleri çalabilir veya kullanıcıyı sahte web sitelerine yönlendirebilir.</p><h3>2. Çözüm: DHCP Snooping Nasıl Çalışır?</h3><p>DHCP Snooping, Layer 2 (Veri Bağı Katmanı) Switch üzerinde çalışan bir “Güvenlik Duvarı” özelliğidir. Temel mantığı, portları iki kategoriye ayırmaktır: <strong>Trusted (Güvenilir)</strong> ve <strong>Untrusted (Güvenilmez)</strong>.</p><h3>A. Port Rolleri</h3><ol><li><strong>Trusted Ports (Güvenilir Portlar):</strong></li></ol><ul><li>Ağ yöneticisinin kontrolünde olan, gerçek DHCP sunucusuna veya üst (uplink) Router’a giden portlardır.</li><li>Bu portlardan gelen DHCP Sunucu mesajlarına (OFFER, ACK) izin verilir.</li></ul><p><strong>2. Untrusted Ports (Güvenilmez Portlar):</strong></p><ul><li>Son kullanıcıların (PC, Yazıcı, IP Telefon vb.) bağlandığı portlardır.</li><li>Bu portlardan sadece istemci mesajları (DISCOVER, REQUEST) geçebilir.</li><li><strong>Kural:</strong> Eğer bu porttan bir “Ben sunucuyum, al sana IP” (OFFER) paketi gelirse, Switch bu paketi anında <strong>BLOKLAR</strong> ve portu kapatabilir.</li></ul><h3>B. DHCP Snooping Binding Database (Bağlama Veritabanı)</h3><p>DHCP Snooping sadece bir polis gibi engelleme yapmaz, aynı zamanda bir noter gibi kayıt tutar. Güvenilmez bir porttaki kullanıcı, güvenilir sunucudan başarılı bir şekilde IP aldığında, Switch şu bilgileri bir tabloya yazar:</p><p><strong>MAC AdresiAtanan IPVLAN IDPort NumarasıKiralama Süresi (Lease)</strong>AA:BB:CC…192.168.1.5010FastEthernet 0/186400 sn</p><p>Bu tablo (Binding Database), ağ güvenliğinin sonraki adımları olan <strong>DAI (Dynamic ARP Inspection)</strong> ve <strong>IP Source Guard</strong> özelliklerinin çalışması için temel referans kaynağıdır.</p><h3>3. Yapılandırma (Cisco Örneği)</h3><p>Bir Cisco Switch üzerinde DHCP Snooping’i aktif etmek için temel adımlar şunlardır:</p><pre>İlk olarak dhcp snooping özelliğini açıyoruz.<br><br>↘️<br>Switch(config)# ip dhcp snooping<br>↗️</pre><pre>Daha sonra özelliği genel olarak ve VLAN bazında açıyoruz.<br><br>↘️<br>Switch(config)# ip dhcp snooping<br>Switch(config)# ip dhcp snooping vlan 1, 10<br>↗️<br><br>Gerçek DHCP Sunucusuna giden portu &#39;Güvenilir&#39; (Trusted) yapıyoruz.<br>Ayrıca porttan gelen IP dağıtım paketlerine izin veriyoruz.<br><br>↘️<br>Switch(config)# interface GigabitEthernet 0/1<br>Switch(config-if)# ip dhcp snooping trust<br>Switch(config-if)# exit<br>↗️<br><br>İstemcilerin IP alamama sorununa karşı uyumluluk ayarını yapıyoruz.<br><br>↘️<br>Pakete ekstra bilgi eklemeyi kapatıyoruz.<br>Switch(config)# no ip dhcp snooping information option<br>↗️<br><br>Kullanıcı portlarına hız sınırı koyuyoruz.<br>Bu sayede saniyede 10 paket isteğini geçerse portu kapatabilir ve saldırıyı engelleyebiliriz.<br><br>↘️<br>Switch(config)# interface range FastEthernet 0/1 - 24<br>Switch(config-if)# ip dhcp snooping limit rate 10<br>↗️</pre><h3>4. Kritik Bir Detay: Option 82 Sorunu</h3><p>DHCP Snooping aktif edildiğinde, Switch varsayılan olarak geçen paketlerin içine “Option 82” adı verilen bir bilgi notu ekler (Switch ID, Port ID vb.). Bazı DHCP sunucuları (özellikle Cisco Router’lar) bu eklenmiş veriyi gördüğünde güvenlik gerekçesiyle paketi reddedebilir.</p><p>Eğer konfigürasyon doğru olmasına rağmen istemciler IP alamıyorsa, no ip dhcp snooping information option komutu ile Switch&#39;in pakete müdahale etmesi engellenmelidir.</p><h3>5. Sonuç</h3><p>DHCP Snooping, modern ağ altyapılarında “olsa iyi olur” değil, “olması zorunlu” bir özelliktir. Ağı sadece dış saldırılara karşı değil, içeriden gelebilecek bilinçsiz hatalara (örneğin bir çalışanın ofise kendi getirdiği modemini/router’ını yanlışlıkla ağa takıp IP dağıtması) karşı da korur. Ağ yönetiminde stabilite ve güvenliğin ilk adımıdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4631df1dca30" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ağ Güvenliğinin “Tampon Bölgesi”: DMZ (Demilitarized Zone) Nedir?]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/a%C4%9F-g%C3%BCvenli%C4%9Finin-tampon-b%C3%B6lgesi-dmz-demilitarized-zone-nedir-12cae4e764c6?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/12cae4e764c6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 19 Jan 2026 22:57:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-19T22:57:42.530Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*j2u5XE9KFq1TGr3CV4fQ4Q.png" /></figure><p>Bir savaşı hayal edin. İki düşman ordusu arasında, çatışmanın olmadığı, silahsızlandırılmış tarafsız bir bölge vardır. Askeri terminolojide buna <strong>DMZ (Demilitarized Zone)</strong> denir.</p><p>Bilişim dünyasında ise savaş; “Güvenli İç Ağınız (LAN)” ile “Vahşi ve Güvensiz İnternet (WAN)” arasındadır. İşte bu iki dünya arasına kurduğumuz güvenli tampon bölgeye ağ dünyasında da <strong>DMZ</strong> diyoruz.</p><p>Peki, neden evimizdeki veya ofisimizdeki sunucuları direkt LAN’a bağlamak yerine bu özel bölgeye hapsediyoruz? Gelin, DMZ’nin mimarisine ve mantığına yakından bakalım.</p><h3>DMZ Nedir?</h3><p>DMZ; kurumun dış dünyaya (İnternete) açık olan servislerini (Web sitesi, E-posta sunucusu, FTP vb.) barındıran, hem iç ağdan (LAN) hem de dış ağdan (WAN) yalıtılmış özel bir alt ağdır.</p><p>Düşünün ki bir şirketiniz var ve kendi ofisinizde bir web sitesi yayınlıyorsunuz. Bu web sitesine dünyanın her yerinden insanlar (ve tabi ki hackerlar) erişmek zorunda.</p><ul><li>Eğer sunucuyu çalışanlarınızın olduğu <strong>LAN</strong>’a koyarsanız, sunucuyu hackleyen biri muhasebe bilgisayarlarına da erişebilir.</li><li>İşte bu yüzden sunucuyu, çalışanlardan uzağa, <strong>DMZ</strong> adını verdiğimiz ayrı bir odaya koyarız.</li></ul><h3>DMZ Nasıl Çalışır? (Trafik Kuralları)</h3><p>DMZ’nin kalbi, trafiği yöneten <strong>Firewall (Güvenlik Duvarı)</strong> cihazıdır. Firewall, bir trafik polisi gibi davranarak kimin nereye gidebileceğine karar verir. DMZ yapısında trafik akışı genellikle şu 4 temel kural üzerine kuruludur:</p><h4>1. WAN -&gt; DMZ (İzin Var ✅)</h4><p>İnternetteki herhangi bir kullanıcı (veya müşteri), web sitenizi görmek için DMZ bölgesine girebilir. Ancak sadece belirli kapılardan (Örn: Port 80 veya 443) geçebilirler.</p><h4>2. LAN -&gt; WAN (İzin Var ✅)</h4><p>Ofisteki çalışanlar (LAN), Google’a girmek veya mail atmak için internete (WAN) özgürce çıkabilirler.</p><h4>3. LAN -&gt; DMZ (İzin Var ✅)</h4><p>İşte en çok karıştırılan nokta! İçerideki sistem yöneticisi (Admin), sunucuyu güncellemek veya logları kontrol etmek için LAN’dan DMZ’ye geçiş yapabilir. Ya da çalışanlar şirket içi portaldan web sitesine bakabilirler. Bu, güvenli bölgeden (LAN), riskli bölgeye (DMZ) gidiştir ve kontrollü olarak serbesttir.</p><h4>4. DMZ -&gt; LAN (KESİNLİKLE YASAK! 🚫)</h4><p>DMZ’nin var olma sebebi budur! DMZ’deki bir sunucu, <strong>kendi isteğiyle</strong> iç ağdaki (LAN) bir bilgisayara bağlantı başlatamaz.</p><h3>Neden DMZ Kullanırız? (Senaryo Analizi)</h3><p>Bir hackerın şirketinize saldırdığını düşünelim. Hedefi web sunucunuz.</p><p><strong>Senaryo A: DMZ Yok (Sunucu LAN’ın içinde)</strong> Hacker, güvenlik açığı olan web sunucusunu ele geçirir. Artık hacker LAN’ın içindedir. Yan masadaki İK bilgisayarına veya içerideki veritabanına kolayca sıçrayabilir (Lateral Movement). <strong>Sonuç:</strong> Tam felaket.</p><p><strong>Senaryo B: DMZ Var</strong> Hacker, DMZ bölgesindeki web sunucusunu ele geçirir. Ancak sunucudan çıkıp iç ağa (LAN) gitmek istediğinde Firewall devreye girer: <em>“Dur! DMZ’den LAN’a geçiş yasaktır.”</em> Hacker, ele geçirdiği sunucunun içinde hapsolur. İç ağdaki kritik verileriniz güvende kalır.</p><h3>Özetle: Bir “Otel Lobisi” Analojisi</h3><p>DMZ’yi bir otelin lobisine benzetebilirsiniz:</p><ul><li><strong>WAN (İnternet):</strong> Sokaktaki insanlar.</li><li><strong>DMZ (Sunucular):</strong> Otelin lobisi.</li><li><strong>LAN (İç Ağ):</strong> Otel odaları (Müşteriler).</li></ul><p>Kurye (Dışarıdan gelen istek), paketi bırakmak için lobiye (DMZ) girebilir. Siz (LAN), paketi almak için odanızdan çıkıp lobiye (DMZ) inebilirsiniz. Ancak kuryenin lobiden çıkıp yatak odanıza (LAN) girmesine asla izin verilmez.</p><p>Güvenli bir ağ mimarisi için kural basittir: <strong>Dışarıya açık olan her şeyi izole et!</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=12cae4e764c6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Router’da Standart ACL Kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/routerda-standart-acl-kullan%C4%B1m%C4%B1-bed06dfa9d3a?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bed06dfa9d3a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 10 Jan 2026 08:57:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-10T08:57:27.487Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/686/1*1OckJfZRJ03qiTriM9Hy1w.jpeg" /></figure><p>Bu yazıda, bir önceki yazımda kullandığım ağ topolojisi üzerinden <strong>Standart Access List (ACL)</strong> kullanarak bir bilgisayarın başka bir bilgisayara erişimini nasıl engelleyebileceğimizi anlatacağım.</p><h3>Ağ Topolojisi</h3><p>Ağ topolojisi yukarıdaki gibidir. İlk bakışta karmaşık görünebilir; ancak bizim için asıl önemli olan:</p><ul><li><strong>2 adet laptop</strong></li><li><strong>Kırmızı ile işaretlenmiş router</strong></li></ul><p>dır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/818/1*02DXYajru13UVM1Cz-1Cmg.png" /></figure><h3>İlgili Cihazlar</h3><ul><li><strong>Laptop 1:</strong> 192.168.1.2/24</li><li><strong>Laptop 2:</strong> 192.168.3.2/24</li></ul><p>Bu iki laptop <strong>farklı ağlarda</strong> yer almaktadır. Daha önceki konularda anlattığım şekilde <strong>EIGRP dynamic routing</strong> yapılandırması yapıldığı için şu anda bu iki cihaz <strong>birbirine ping atabilmektedir</strong>.</p><h3>Amaç</h3><p>Amacımız:</p><blockquote><strong><em>192.168.1.2/24 IP adresli laptopun,<br> 192.168.3.2/24 IP adresli laptopa erişimini engellemek</em></strong></blockquote><p>Bu işlemi <strong>Standart Access List</strong> kullanarak yapacağız.</p><blockquote>Şu anda, aşağıda gördüğünüz gibi, 192.168.1.2/24 IP adresine sahip laptop, 192.168.3.2/24 IP adresli laptopa ping atabiliyor; bu da aralarında bir network bağlantısının mevcut olduğunu gösteriyor.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/465/1*sJlOeGpei65uLLdnBxKV2g.png" /></figure><blockquote>Eğer aşağıda sarı ile gösterdiğim router üzerinde 192.168.1.0/24 ağını engellersek, bu durumda yalnızca hedef laptopa değil, yukarıda mavi ile işaretlediğim laptopa olan erişim de engellenmiş olur.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/826/1*cEJ1iG-DRBEjpxm0tfM8ng.png" /></figure><p>Bu yüzden, engellemek istediğimiz hedefe <strong>en yakın router</strong> ve <strong>doğru interface</strong> seçimi yapıyoruz. Bu senaryoda, kullanacağımız interface <strong>ROUTER 2’nin FastEthernet 0/1</strong> portu olacaktır.</p><p>Şimdi <strong>konfigürasyon aşamasına</strong> geçelim. ROUTER 2’nin CLI ekranına giriyoruz ve öncelikle router’ı konfigürasyon moduna alıyoruz:</p><pre>enable<br>configure terminal</pre><p>Bu komutlarla router <strong>configure mode</strong>’a geçmiş olur ve ACL ile kuralları oluşturmaya hazır hale geliriz.</p><h3>Standart ACL Oluşturma</h3><pre>access-list 1 deny host 192.168.3.2<br>access-list 1 permit any</pre><ul><li>Burada önce <strong>hedef IP’yi deny</strong> ettik.</li><li>Ardından <strong>tüm diğer trafik için izin (permit any)</strong> verdik.</li></ul><blockquote>💡 Önemli Not:<br> Cisco Access List’lerin <strong>en altında gizli bir “implicit deny all” kuralı</strong> vardır.<br> Yani ACL’de eşleşmeyen tüm trafik otomatik olarak reddedilir.<br> Bu yüzden, ACL’de <strong>her şeye izin veren bir kural</strong> eklemek iyi bir uygulamadır.</blockquote><p>Oluşturduğumuz ACL’yi interface’e uygulamak için:</p><pre>interface FastEthernet 0/1<br>ip access-group 1 out</pre><p>Açıklama:</p><ul><li>interface FastEthernet 0/1 → Interface konfigürasyon moduna girer</li><li>ip access-group 1 out → Oluşturduğumuz ACL’yi bu interface’den <strong>çıkan trafik</strong> için uygular</li><li>Trafik router’dan <strong>çıkarken</strong> filtrelendiği için out kullanılır</li><li>Eğer interface’e gelen trafiği kontrol etseydik in kullanılırdı</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/495/1*mPf2DLNnBQsCvT9ujU2TCQ.png" /></figure><blockquote>Gördüğünüz gibi, bu konfigürasyonları uyguladıktan sonra hedef makineye ping atılamıyor ve artık erişilebilir durumda değildir.</blockquote><h3>Özet</h3><p>Bu yazıda:</p><ul><li><strong>Standart ACL nasıl oluşturulur</strong></li><li><strong>Hedef IP nasıl bloklanır</strong></li><li><strong>ACL interface’e nasıl uygulanır</strong></li></ul><p>konularını öğrendik.</p><p>Böylece, belirli bir IP adresine sahip cihazın başka bir ağa erişimini <strong>güvenli ve kontrollü bir şekilde</strong> engelleyebiliyoruz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bed06dfa9d3a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Router’da Extended ACL Kullanımı]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/routerda-extended-acl-kullan%C4%B1m%C4%B1-43dab2cbe699?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/43dab2cbe699</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Jan 2026 22:14:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-09T22:17:17.148Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*6LtsD-UItYxaWA4trYMJRw.jpeg" /></figure><p>Bu yazıda, bir önceki yazıda kullandığımız aynı ağ topolojisi üzerinden <strong>Extended Access List (ACL)</strong> kullanarak, belirli bir bilgisayarın başka bir bilgisayara <strong>sadece belirli bir trafik türüyle</strong> erişimini nasıl engelleyebileceğimizi anlatacağım.</p><p>Standart ACL’den farklı olarak, Extended ACL’ler bize <strong>çok daha detaylı kontrol</strong> imkânı sunar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/803/1*-izAefvZRBhKVpdQJg8CIw.png" /></figure><h3>Ağ Topolojisi</h3><p>Ağ topolojisi yukarıda gösterildiği gibidir. İlk bakışta karmaşık görünebilir; ancak bu senaryoda bizim için önemli olan:</p><ul><li><strong>2 adet laptop</strong></li><li><strong>Sarı ile işaretlenmiş router</strong></li></ul><h3>İlgili Cihazlar</h3><ul><li><strong>Laptop 1:</strong> 192.168.1.2/24</li><li><strong>Laptop 2:</strong> 192.168.3.2/24</li></ul><p>Bu iki laptop farklı ağlarda yer almaktadır. Daha önce yapılandırmış olduğumuz <strong>EIGRP dynamic routing</strong> sayesinde bu iki cihaz şu anda birbirleriyle haberleşebilmektedir.</p><h3>Amaç</h3><p>Bu senaryodaki amacımız:</p><ul><li>192.168.1.2/24 IP adresine sahip laptopun</li><li>192.168.3.2/24 IP adresli laptopa</li></ul><p><strong>sadece ICMP (ping) trafiği ile erişimini engellemek</strong>,<br> ancak diğer trafik türlerine (örneğin ileride HTTP/HTTPS) müdahale etmemektir.</p><p>Bu işlemi <strong>Extended Access List</strong> kullanarak gerçekleştireceğiz.</p><h3>Neden Extended ACL?</h3><p>Extended ACL’ler aşağıdaki özelliklere sahiptir:</p><ul><li>Source IP kontrolü</li><li>Destination IP kontrolü</li><li>Protocol bazlı filtreleme (ICMP, TCP, UDP vb.)</li><li>Port bazlı filtreleme (80, 443 vb.)</li></ul><p>Bu sayede Standart ACL’ye göre <strong>çok daha hassas ve güvenli</strong> trafik kontrolü yapılabilir.</p><h3>ACL’yi Neden Kaynağa Yakın Router’da Uyguluyoruz?</h3><p>Extended ACL’ler için temel kural şudur:</p><blockquote><em>🔴 </em><strong><em>Extended ACL, kaynağa (source) en yakın router’da uygulanmalıdır.</em></strong></blockquote><h3>Sebebi Nedir?</h3><ul><li>İstenmeyen trafik daha ağa girmeden engellenir</li><li>Gereksiz paketlerin ağ içinde dolaşması önlenir</li><li>Daha performanslı ve güvenli bir yapı sağlanır</li></ul><p>Bu senaryoda, Extended ACL’yi <strong>Laptop 1’e en yakın router ve interface</strong> üzerinde uygulayacağız.</p><h3>Konfigürasyon Aşaması</h3><p>Şimdi konfigürasyon aşamasına geçelim.<br> <strong>ROUTER 1</strong>’in CLI ekranına giriyoruz ve router’ı konfigürasyon moduna alıyoruz:</p><pre>enable<br>configure terminal</pre><h3>Extended ACL Oluşturma</h3><pre>access-list 100 deny icmp host 192.168.1.2 host 192.168.3.2<br>access-list 100 permit ip any any</pre><h3>Açıklama</h3><ul><li>deny icmp → ICMP (ping) trafiğini engeller</li><li>host 192.168.1.2 → Kaynak IP</li><li>host 192.168.3.2 → Hedef IP</li><li>permit ip any any → Diğer tüm IP trafiğine izin verir</li></ul><h3>❗ Implicit Deny Kuralı</h3><p>Extended ACL’lerde de, Standart ACL’lerde olduğu gibi:</p><blockquote><strong><em>En altta gizli bir “implicit deny all” kuralı bulunur</em></strong></blockquote><p>Bu nedenle ACL’nin sonuna mutlaka <strong>permit</strong> kuralı eklenmelidir; aksi halde tüm trafik engellenir.</p><h3>ACL’yi Interface’e Uygulama</h3><p>Oluşturduğumuz Extended ACL’yi interface’e uygulayalım:</p><pre>interface FastEthernet 0/0<br>ip access-group 100 in</pre><h3>Açıklama</h3><ul><li>access-group 100 → ACL numarası</li><li>in → Interface’e <strong>giren trafik</strong> filtrelenir</li></ul><p>📌 Extended ACL’ler kaynağa yakın uygulandığı için <strong>inbound (in)</strong> yön tercih edilir.</p><h3>Sonuç</h3><p>Bu konfigürasyondan sonra:</p><ul><li>192.168.1.2 → 192.168.3.2 <strong>ping atamaz</strong></li><li>Diğer trafik türleri etkilenmez</li><li>Ağın geri kalanı sorunsuz çalışmaya devam eder</li></ul><h3>Özet</h3><p>Bu yazıda:</p><ul><li>Extended ACL nedir</li><li>Standart ACL’den farkları</li><li>Protocol bazlı trafik engelleme</li><li>ACL’nin doğru router ve interface’e uygulanması</li></ul><p>konularını öğrendik.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=43dab2cbe699" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cisco Routing’de Redistribution (OSPF ↔ EIGRP)]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/cisco-routingde-redistribution-ospf-eigrp-d866e9b0513e?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d866e9b0513e</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 09 Jan 2026 08:12:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-10T02:21:44.227Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XkO6Nf_aLMYx1oxlKl9VpQ.jpeg" /></figure><p>Kurumsal ağlarda tek bir routing protokolüyle çalışmak her zaman mümkün değildir. Farklı bölgelerde, farklı ihtiyaçlara göre <strong>OSPF, EIGRP, static veya BGP</strong> gibi protokoller birlikte kullanılabilir. İşte bu noktada <strong>redistribution</strong> devreye girer.</p><p>Bu yazıda, <strong>OSPF ve EIGRP arasında redistribution</strong> işlemini basit ama gerçekçi bir topoloji üzerinden anlatacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/797/1*YHx8TQ636CAtmEK6TFpFCA.png" /></figure><h3>Ağ Topolojisi</h3><p>Bu senaryoda 3 router bulunmaktadır:</p><h3>Router Rolleri</h3><p><strong>Router 1</strong></p><ul><li>Hem <strong>OSPF</strong> hem <strong>EIGRP</strong> çalışıyor</li><li><strong>Redistribution bu router üzerinde yapılıyor</strong></li></ul><p><strong>Router 2</strong></p><ul><li>Sadece <strong>OSPF</strong></li></ul><p><strong>Router 3</strong></p><ul><li>Sadece <strong>EIGRP</strong></li></ul><h3>IP Yapısı (Özet)</h3><ul><li>Sol LAN: 192.168.1.0/24</li><li>OSPF tarafı: 192.168.2.0/24 → 192.168.3.0/24</li><li>EIGRP tarafı: 192.168.4.0/24</li></ul><p>Amaç:</p><ul><li>OSPF domain’indeki router’ların <strong>EIGRP ağlarını</strong></li><li>EIGRP domain’indeki router’ın <strong>OSPF ağlarını</strong><br> öğrenmesini sağlamak.</li></ul><h3>Neden Redistribution?</h3><ul><li>R2 (OSPF) → R3’ün ağlarını normalde <strong>bilemez</strong></li><li>R3 (EIGRP) → R2’nin ağlarını normalde <strong>bilemez</strong></li></ul><p>Çünkü:</p><ul><li>Routing protokolleri <strong>birbirlerinin route’larını varsayılan olarak paylaşmaz</strong></li></ul><p>Çözüm:<br> 👉 <strong>R1 üzerinde OSPF ↔ EIGRP redistribution</strong></p><h3>Router Konfigürasyonları</h3><h3>1️⃣ R2 — Sadece OSPF Çalışan Router</h3><pre>router ospf 1<br> network 192.168.2.0 0.0.0.255 area 0<br> network 192.168.3.0 0.0.0.255 area 0</pre><p>📌 R2 yalnızca OSPF bilir, EIGRP’den haberi yoktur.</p><h3>2️⃣ R3 — Sadece EIGRP Çalışan Router</h3><pre>router eigrp 100<br> network 192.168.4.0 0.0.0.255<br> no auto-summary</pre><p>📌 R3 yalnızca EIGRP bilir, OSPF ağlarını bilmez.</p><h3>3️⃣ R1 — Redistribution Yapılan Router</h3><h3>OSPF Konfigürasyonu</h3><pre>router ospf 1<br> network 192.168.1.0 0.0.0.255 area 0<br> network 192.168.2.0 0.0.0.255 area 0</pre><pre>redistribute eigrp 1 subnets</pre><h3>EIGRP Konfigürasyonu</h3><pre>router eigrp 100<br> network 192.168.4.0 0.0.0.255<br> network 192.168.1.0 0.0.0.255<br> no auto-summary</pre><pre>redistribute ospf 1 metric 10000 100 255 1 1500</pre><h3>Redistribution Komutlarının Açıklaması</h3><h3>🔁 redistribute eigrp 1 subnets</h3><ul><li>EIGRP’den gelen route’ları <strong>OSPF’ye aktarır</strong></li><li>subnets → Classless network’lerin kaybolmaması için şarttır</li></ul><h3>🔁 redistribute ospf 1 metric ...</h3><p>EIGRP metric bilgisi <strong>manuel verilmek zorundadır</strong>.</p><pre>metric &lt;bandwidth&gt; &lt;delay&gt; &lt;reliability&gt; &lt;load&gt; &lt;mtu&gt;</pre><p>📌 Metric verilmezse EIGRP route’u <strong>reddeder.</strong></p><h3>Routing Table Çıktısı</h3><p>Router 3 CLI ekranına:</p><blockquote>“do show ip route” yazdığımızda</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/618/1*HJ10P3e0KewzvnvJconSFg.png" /><figcaption>ROUTER 3</figcaption></figure><blockquote>bu çıktıyı alırız.</blockquote><ul><li><strong>D</strong> → EIGRP</li><li><strong>EX</strong> → External (Redistribution ile gelmiş)</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d866e9b0513e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Static Routing]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/static-routing-919859e7c21a?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/919859e7c21a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 08 Jan 2026 18:19:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-08T18:29:55.466Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*SOn4eFpZpplQhjbB3ZH0vg.jpeg" /></figure><p>“Static Routing” işlemi bir ağdaki tüm router cihazlarına tek tek static olarak bilinmeyen ağları elle girerek yönlendirme yapmaktır. Ayrıca bunu karşılıklı olarak yaStatic Routing</p><p><strong>Static Routing</strong>, bir ağdaki router cihazlarına <strong>bilinmeyen ağların elle (manuel) olarak tanıtılmasıdır</strong>.<br> Bu işlem <strong>tek taraflı yeterli değildir</strong>; router’lar <strong>birbirlerinin ağlarını karşılıklı olarak bilmelidir</strong>.</p><p>Bu konuyu <strong>Cisco Packet Tracer</strong> üzerinde kurduğumuz aşağıdaki topoloji ile inceleyelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/823/1*3ZAiIZHPq4AzY5Sj6ApgaQ.png" /></figure><p>Topolojide:</p><ul><li>2 adet bilgisayar</li><li>2 adet switch</li><li>2 adet router bulunmaktadır</li></ul><p>Bizim şu an için asıl işimiz <strong>router’lar</strong> ile.</p><blockquote>1️⃣ Router 1’in bildiği ağlar:</blockquote><ul><li><strong>192.168.1.0/24</strong> (kendi LAN ağı)</li><li><strong>10.10.10.0/24</strong> (routerlar arası bağlantı)</li></ul><blockquote>2️⃣ Router 2’nin bildiği ağlar:</blockquote><ul><li><strong>192.168.2.0/24</strong> (kendi LAN ağı)</li><li><strong>10.10.10.0/24</strong> (routerlar arası bağlantı)</li></ul><h4>Problem</h4><ul><li><strong>Router 1</strong>, <strong>192.168.2.0/24</strong> ağını bilmiyor ❌</li><li><strong>Router 2</strong>, <strong>192.168.1.0/24</strong> ağını bilmiyor ❌</li></ul><p>Bu nedenle bilgisayarlar birbirine erişemez.<br> Çözüm olarak <strong>static routing</strong> yapılandırmamız gerekiyor.</p><h4>Router 1 için Static Routing</h4><p>Router 1’e, <strong>192.168.2.0/24</strong> ağına nasıl gidileceğini söylemeliyiz.</p><pre>enable<br>configure terminal<br>ip route 192.168.2.0 255.255.255.0 10.10.10.2</pre><blockquote><strong>enable</strong></blockquote><blockquote>User EXEC modundan, Privileged EXEC moduna geçer.</blockquote><blockquote><strong>configure terminal</strong></blockquote><blockquote>Privileged EXEC moddan, Global Configuration Mode’a geçer.</blockquote><blockquote><strong>ip route</strong></blockquote><blockquote>192.168.2.0 → Gidilmek istenen hedef ağ</blockquote><blockquote>255.255.255.0 → Hedef ağın subnet mask’i</blockquote><blockquote>10.10.10.2 → Bu ağa giderken kullanılacak <strong>next-hop (karşı router’ın interface IP’si)</strong></blockquote><h4>Router 2 için Static Routing</h4><p>Router 2’ye de <strong>192.168.1.0/24</strong> ağına nasıl gidileceğini söylemeliyiz.</p><pre>enable<br>configure terminal<br>ip route 192.168.1.0 255.255.255.0 10.10.10.1</pre><blockquote><strong>enable</strong></blockquote><blockquote>User EXEC modundan, Privileged EXEC moduna geçer.</blockquote><blockquote><strong>configure terminal</strong></blockquote><blockquote>Privileged EXEC moddan, Global Configuration Mode’a geçer.</blockquote><blockquote><strong>ip route</strong></blockquote><blockquote>192.168.1.0 → Gidilmek istenen hedef ağ</blockquote><blockquote>255.255.255.0 → Hedef ağın subnet mask’i</blockquote><blockquote>10.10.10.1 → Bu ağa giderken kullanılacak next-hop (karşı router’ın interface IP’si)</blockquote><h3>Açıklama:</h3><ul><li>Router 2, <strong>192.168.1.0/24</strong> ağına gitmek için</li><li><strong>10.10.10.1</strong> IP adresine (Router 1’in interface’i) paketleri gönderir.</li></ul><h3>Sonuç</h3><p>Bu işlemlerden sonra:</p><ul><li>Router 1 → 192.168.2.0/24 ağını bilir ✅</li><li>Router 2 → 192.168.1.0/24 ağını bilir ✅</li><li>İki ağdaki bilgisayarlar <strong>birbirine ping atabilir</strong> ✅</li></ul><h3>Kontrol Komutu</h3><p>Her iki router’da da şu komutla kontrol edebilirsin:</p><pre>show ip route</pre><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/480/1*Pnx3w6mIF6w00i1dkKBO4w.png" /><figcaption><strong>ROUTER 1</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/481/1*ye9tXx7wcF_UmpCxq_-_UA.png" /><figcaption><strong>ROUTER 2</strong></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=919859e7c21a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Temel Network Cihazları]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/temel-network-cihazlar%C4%B1-7b131dbd9d73?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7b131dbd9d73</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 07 Jan 2026 12:36:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-20T16:44:08.780Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZzD_MEDQqRgDBoZg7_NDdw.jpeg" /></figure><p>“Network” dediğimiz kavramı, insanların birbirleriyle iletişim kurmasına benzetebiliriz. Biz nasıl kendi aramızda bir dil kullanarak iletişim kuruyor ve belli gruplar oluşturuyorsak, bilgisayarlar da <strong>IP (Internet Protocol) adresleri</strong> sayesinde birbirleriyle haberleşir. İşte bu iletişim yapısına <strong>network (ağ)</strong> adı verilir.</p><p>Bilgisayar denildiğinde aklınıza sadece ekran ve klavyeden oluşan cihazlar gelmemeli. Günümüzde <strong>yazıcılar, akıllı telefonlar, tabletler, kameralar ve hatta bazı ev aletleri</strong> bile IP adresi alarak ağa bağlanabilmektedir. İçerisinde <strong>NIC (Network Interface Card — Ağ Arayüz Kartı)</strong> bulunan her cihaz, bir IP adresi alabilir ve diğer cihazlarla iletişim kurabilir.</p><p>Şimdi temel network cihazlarına göz atalım:</p><h3>1. Client (İstemci)</h3><p>“Client” kelimesinin Türkçe karşılığı <strong>istemci</strong> ya da <strong>müşteri</strong> olarak geçer. Network dünyasında client, genellikle bir <strong>sunucudan (server) hizmet alan</strong> cihazları ifade eder.</p><p>Client’lar; sunucuda paylaşılan dosyalara erişebilir, yetkilerine bağlı olarak bu dosyaları görüntüleyebilir veya düzenleyebilir. Bilgisayarlar, telefonlar ve tabletler en yaygın client örnekleridir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*9MC513N-gzhHnm9mnw9-SQ.png" /></figure><h3>2. Server (Sunucu)</h3><p>“Server” yani <strong>sunucu</strong>, network üzerinde diğer cihazlara hizmet veren sistemdir. Dosya paylaşımı, kullanıcı doğrulama, web sitesi yayınlama, e-posta hizmeti gibi işlemler server’lar üzerinden gerçekleştirilir.</p><p>Kısaca özetlemek gerekirse:</p><ul><li><strong>Client hizmet alır</strong></li><li><strong>Server hizmet verir</strong></li></ul><h3>3. Switch</h3><p>Switch, birden fazla cihazın aynı ağ üzerinde haberleşmesini sağlayan <strong>en önemli network cihazlarından biridir</strong>. Özellikle ofis ve kurumsal yapılarda onlarca hatta yüzlerce bilgisayarın merkezi olarak yönetilmesini sağlar.</p><p>Bilgisayarlar, <strong>RJ45 Ethernet kabloları</strong> ile switch üzerindeki portlara bağlanır. Switch’ler:</p><ul><li>MAC adreslerine göre veri iletimi yapar</li><li>Gereksiz veri trafiğini azaltır</li><li><strong>VLAN (Virtual LAN)</strong> oluşturulmasına olanak tanır</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qOQLvCV_YFiytaZkBaFeKw.jpeg" /><figcaption>SWITCH</figcaption></figure><h3>4. Router</h3><p>Router, bir network’ün <strong>dış dünya ile bağlantısını sağlayan en kritik cihazlardan biridir</strong>. Yerel ağların (LAN), geniş alan ağlarına (WAN / İnternet) çıkmasını sağlar.</p><p>Örneğin, internete girip <strong>Google DNS (8.8.8.8)</strong> adresine ulaşabiliyorsak, bu işlem router’ların yaptığı <strong>routing (yönlendirme)</strong> işlemleri sayesinde gerçekleşir.</p><p>Router’lar:</p><ul><li>Farklı ağlar arasında veri yönlendirir</li><li>İnternet bağlantısını yönetir</li><li>Genellikle NAT, DHCP ve firewall özelliklerine sahiptir</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YrNVI_l-ZySU_cVXgs11hQ.jpeg" /><figcaption>ROUTER</figcaption></figure><p>Bunlara ek olarak hub, firewall gibi daha birçok network cihazından bahsedilebilir; ancak ben bu yazıda, <strong>kendim için temel olarak gördüğüm cihazlara</strong> değinmeyi tercih ettim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7b131dbd9d73" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dinamik Routing Protokolleri: EIGRP]]></title>
            <link>https://medium.com/@iardaguler/dinamik-routing-protokolleri-eigrp-89aa50519ca0?source=rss-852271f4497c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/89aa50519ca0</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İsmail Arda Güler]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 29 Dec 2025 15:30:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-01-13T09:57:31.110Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rPYtGvjCiwj26zXJZZw8Xw.jpeg" /></figure><p><strong>EIGRP (Enhanced Interior Gateway Routing Protocol)</strong>, Cisco tarafından geliştirilen, iç yönlendirme protokollerinden (IGP) biridir. Hem distance vector hem de link-state protokollerinin özelliklerini taşıdığı için <strong>hibrit bir routing protokolü</strong> olarak tanımlanır. Özellikle hızlı yakınsama süresi ve verimli bant genişliği kullanımı ile öne çıkar.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g0q0AeRi1QxiNuVTELFW1A.png" /></figure><p>EIGRP, ağdaki en iyi yolu belirlemek için <strong>DUAL (Diffusing Update Algorithm)</strong> adlı bir algoritma kullanır. Bu algoritma sayesinde ağda bir bağlantı koptuğunda, EIGRP yeni en iyi yolu çok hızlı bir şekilde hesaplayabilir.</p><p>EIGRP, tüm yönlendirme tablosunu sürekli göndermek yerine:</p><ul><li>Sadece <strong>değişiklik olduğunda</strong></li><li>Sadece <strong>ilgili router’lara</strong><br> güncelleme gönderir. Bu da ağı daha verimli hale getirir.</li></ul><p>EIGRP, yol seçerken birden fazla faktörü dikkate alır:</p><ul><li><strong>Bandwidth (Bant genişliği)</strong></li><li><strong>Delay (Gecikme)</strong><br>(İsteğe bağlı olarak load ve reliability de kullanılabilir)</li></ul><p>Varsayılan olarak <strong>bandwidth ve delay</strong> birlikte kullanılır. Bu sayede EIGRP, sadece en kısa yolu değil, <strong>en kaliteli yolu</strong> seçmeye çalışır.</p><h3>EIGRP Konfigürasyonu</h3><h4>1️⃣ EIGRP’yi Başlatma</h4><pre>router eigrp 1</pre><ul><li>1 → <strong>Autonomous System (AS) numarasıdır</strong></li><li>Aynı EIGRP ağındaki tüm router’larda <strong>AS numarası aynı olmalıdır</strong></li></ul><h4>2️⃣ Otomatik Özetlemeyi Kapatma</h4><pre>no auto-summary</pre><ul><li>Classful özetlemeyi kapatır</li><li>Modern ağlarda <strong>mutlaka kapatılmalıdır</strong></li><li>Aksi halde yanlış routing oluşabilir</li></ul><h4>3️⃣ Network Tanımlama</h4><pre>network 192.168.1.0 0.0.0.255</pre><ul><li>EIGRP’nin hangi ağları duyuracağını belirtir</li><li>0.0.0.255 → <strong>Wildcard mask</strong></li><li>Bu ağ üzerindeki interface’ler EIGRP’ye dahil edilir</li></ul><p>Sonuç olarak, Cisco cihazlarının yoğun olarak kullanıldığı kurumsal ağlarda EIGRP, doğru yapılandırıldığında hem performans hem de kararlılık açısından etkili bir çözüm sunar. Ağ teknolojileriyle ilgilenen herkesin, EIGRP’nin çalışma mantığını ve temel komutlarını öğrenmesi, güçlü ve sürdürülebilir network tasarımları yapabilmesi için önemli bir adımdır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=89aa50519ca0" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>