<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İbrahim Hızlıoğlu on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İbrahim Hızlıoğlu on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*5qHdiYJqzCguxjlFVBqRfA@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by İbrahim Hızlıoğlu on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 21:22:29 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[AI Gateway | Cache Identity]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/ai-gateway-cache-identity-f13eb237d8df?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f13eb237d8df</guid>
            <category><![CDATA[ai]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[ai-gateway]]></category>
            <category><![CDATA[yapay-zeka]]></category>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 04 Aug 2026 08:16:22 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-04T08:16:22.656Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2jgcZlBgSBzq9kGbRtGNsQ.png" /></figure><p>Danışmanlık hizmeti sunduğum bir projede, AI maliyetlerini düşürmek için AI Gateway katmanı production’da yayına alınmıştı.</p><p>Uygulanan cache stratejisi sayesinde;</p><blockquote>✅ Token maliyetleri düşmüş.</blockquote><blockquote>✅ Cache hit oranı yükselmiş.</blockquote><blockquote>✅ Ortalama Response Time iyileşmiş.</blockquote><p>Teknik olarak baktığımızda tablo harika gözüküyor. 🚀</p><p>Ancak müşteri memnuniyetinde ciddi bir düşüş başlamış. Model davranışını, prompt’ları ve RAG pipeline’ını inceledik.</p><p>Problemin kaynağı AI modeli değildi. AI Gateway’in cache stratejisiydi. Aynı prompt’u kullanan farklı kullanıcılar aynı Cache Identity üzerinden cevaplanıyordu. Ancak bazı kullanıcıların kendi context’lerine göre farklı cevaplar alması gerekiyordu.</p><p>Bu geliştirme öncesinde sistemde; kullanıcının bulunduğu segmente ve role göre özelleşen farklı personalization logic’ler bulunuyordu. Cache Identity içerisinde segment bilgisi vardı ancak kullanıcı rolü dahil edilmemişti. Bu nedenle bazı kullanıcılar, daha önce kendi rollerine ve context’lerine göre aldıkları spesifik cevaplar yerine daha genel cache cevapları almaya başlamıştı.</p><p>Bir başka projede ise benzer bir cache tasarımının tenant izolasyonunu riske attığını analiz etmiştik. Cache Identity role göre ayrıştırılmıştı ancak multi-tenant mimaride tenant_id, Cache Identity içerisine dahil edilmemişti. Sonuç olarak farklı tenant’lardan gelen semantik olarak aynı istekler aynı cache entry’sine isabet ediyordu. Bu da tenant izolasyonunu bozabilecek risk oluşturuyordu.</p><p>Özetle, burada karşılaştığımız şey aslında yeni bir problem değil; benzerini geçmişte API Gateway, BFF veya Microservice mimarilerde cache stratejisi kurgularken de yaşamıştık. Eksik test senaryoları ve net olmayan kabul kriterleri gibi kök nedenler, AI katmanında da karşımıza çıkıyor.</p><p>AI katmanında bu durum sadece yanlış veri getirmekle kalmıyor, yanıltıcı model davranışlarına ve izolasyon risklerine yol açıyor.</p><p>Bu nedenle; Cache Identity kurgulanırken cevabı değiştiren tüm parametrelerin (tenant_id, user_role, authorization_scope, locale, model_version vb) dikkate alınması gerekiyor.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f13eb237d8df" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[CACHE STRATEJİLERİ]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/cache-strateji%CC%87leri%CC%87-f702d176724f?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f702d176724f</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[software-architecture]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 27 Jul 2024 21:18:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-07-28T10:23:29.880Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Cache Stratejileri</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vpxNs1-SR7khE7voALvsvA.jpeg" /></figure><h4>CACHING (ÖNBELLEKLEME) NEDİR?</h4><p>Tek cümleyle özetlemek gerekirse, çok sık talep edilen verilerin en hızlı biçimde sunulabilmesi için hazırda tutulması veya geçici olarak kopyasının oluşturulması diyebiliriz.</p><p>Cache, disk veya memory’de tutulur. I/O performansının yüksek olması nedeniyle memory üzerinde çalışan cache sistemleri daha fazla tercih edilir. (Redis, Hazelcast, Memcache, Elasticache vb)</p><h4>CACHE NEDEN ÖNEMLİ?</h4><p>Uygulamanın/servisin <strong>performansını</strong> iyileştirir, <strong>daha hızlı</strong> çalışmasını sağlar. Böylece kullanıcı deneyimine pozitif etkisi olur. Ayrıca sistem kaynaklarını daha verimli kullanmamızı sağlar ve ölçeklenebilirliği kolaylaştırır. Bu da maliyetlerimizi düşürür.</p><h4>CLIENT SIDE CACHING</h4><p>Son kullanıcının cihazında çalışan uygulama (chrome, mobile app vb), sürekli backend servislere request göndermek yerine, çok sık değişmesi beklenmeyen verilerin kopyasını, geçici olarak cihaza kaydeder. (Local Storage, Cookie vb)</p><h4>SERVER SIDE CACHING</h4><p>Backend servisler, aynı request’lere daha hızlı yanıt verebilmek için, veriyi geçici olarak depolar. Tekrarlayan request’lerde orjinal kaynaktan değil, cache’de depolanan verilerden beslenir. Orjinal kaynak veritabanı, başka bir servisten alınan response, config değerleri vs. olabilir.</p><h4>DISTRIBUTED CACHE</h4><p>Birden fazla uygulama sunucunuz olduğunu varsayalım. Her sunucunun kendi sistem kaynağına (memory, disk) cache‘i yazması “local cache” olarak isimlendiriliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y_XaUBCQ8jKROeNuyfTNeA.jpeg" /></figure><p>Bu yaklaşım; N adet container/server varsa, her biri için cache’i ayrı ayrı yönetmeyi gerektiriyor. Önbelleği geçersiz kılma senaryolarını zorlaştırıyor ve <strong>tutarsızlıklara</strong> sebep oluyor. (X sunucusunda farklı bir cache var, Y sunucusunda farklı bir cache var gibi)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*c9fAypl4xMydi9w-pTHtcg.jpeg" /></figure><p><strong>Distributed Cache</strong> yaklaşımında, birden fazla sunucunun ortak kullandığı, harici bir cache servisi bulunuyor. (Redis, Hazelcast, Memcache vb)</p><p>Böylece N adet sunucu, merkezi bir noktadan cache’i yönetmiş oluyor. Cache’de ilgili bilgi varsa, tüm sunucular cache’den besleniyor. Cache yoksa sunuculardan/servislerden biri cache’e veriyi yazıyor. Ya da orjinal veri değiştiğinde cache’i siliyor/yeniliyor.</p><blockquote>Dağıtık sistemlerde data concurrency ve consistency yaklaşımları için CAP teoremi (Consistency, Availability, Partition tolerance) hakkında araştırma yapabilirsiniz.</blockquote><h3>CACHE STRATEJİLERİ</h3><p>Uygulamalarınızda cache kullanmak önemli. Ancak doğru cache stratejisini kurgulamak çok daha önemli.</p><p>Orjinal veri hangi sıklıkla değişiyor? Verinin türü nedir? Çok sık okunması gereken bir veri mi? Ya da çok sık yazma işlemi gereken ve sürekli değişen bir veri mi?</p><p>Bu soruların yanıtlarına göre tercih edebileceğiniz farklı yöntemler var. Bu yöntemleri mümkün olduğunca özet bilgi olarak paylaşmaya çalışacağım.</p><h4>CACHE ASIDE</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XPuBj2EGvtvj12l2DtJE6A.jpeg" /></figure><p>En yaygın kullanılan ve en temel stratejilerdendir. Cache’in yönetimini, kodun kendisi yapar. Genellikle çok yoğun “read” yapılan ve verinin nadiren değiştiği (write) durumlarda tercih edilir.</p><p><strong>NASIL ÇALIŞIR?</strong></p><ol><li>Öncelikle cache kontrol edilir.</li><li>Cache yoksa, <strong>cache provider</strong> orjinal kaynaktan (database, service vb) veriler alınır.</li><li>Orjinal kaynaktan alınan veriler cache’e yazılır.</li><li>Eğer 1. adımdaki kontrolde cache varsa, 2 ve 3. adımlar atlanır. Doğrudan cache’den alınan verilerle akış devam eder. <strong>Böylece her talepte veritabanına gitmemiş oluruz.</strong></li></ol><p><strong>ÖRNEK:</strong></p><p>Şu an bu yazıyı okuduğunuz medium gibi bir sisteminiz olduğunu düşünün. Bir blog yazısı çok sık güncellenmez. (write sıklığı düşük) Dolayısıyla sürekli veritabanından makale bilgilerini okumak performans kaybına sebep olur. Yazıya ait verileri X dakika süreyle cache’den okumak için bu yöntem uygulanabilir.</p><h4>READ THROUGH</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uRgrs67rnx7Qx82t88j8UA.jpeg" /></figure><p>Cache Aside ile çok benzer/aynı gibi algılanabiliyor. Temel farklılıklardan bahsetmek gerekirse;</p><p><strong>Cache Aside</strong> yaklaşımında, orjinal kaynaktan veriyi alma ve cache’e veriyi yazma sorumluluğunu biz üstleniyoruz. <strong>Read Through</strong>’ta ise genellikle kullanılan kütüphane ya da cache provider bu sorumluluğu üstleniyor. (Örneğin; <strong>Spring Cache</strong>’in <strong>Cacheable</strong> anotasyonu ile cache’i doldurma sorumluluğunu üstlenmesi)</p><p>Ayrıca <strong>Read Through</strong> yönteminde, cache’deki veri modeli ile veritabanındaki veri modelinin aynı olması gerekir.</p><p>Genellikle çok yoğun “read” yapılan ve verinin nadiren değiştiği (write) durumlarda tercih edilir.</p><p><strong>NASIL ÇALIŞIR?</strong></p><p>Strateji olarak <strong>Cache Aside</strong> ile aynı adımları takip eder. Teknik olarak Cache’in yönetimini Cache Provider’ın üstlenmesi farklılığı bulunur.</p><p>Öncelikli amacı; veritabanı yükünü azaltmak ve performansı artırmaktır.</p><h4>WRITE THROUGH</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3XV4mu4mlMY_dpbqp1Lmrg.jpeg" /></figure><p>Veriler hem cache’e hem de veritabanı gibi orjinal kaynağa aynı anda yazılır. <strong>Veri tutarlığının</strong> (Data Consistency) önemli olduğu durumlarda tercih edilir. Cache’de her zaman güncel verinin olmasını sağlar.</p><p>Dezavantajı; verinin 2 farklı noktada güncellenmesi nedeniyle, write hızı düşer.</p><p><strong>ÖRNEK:</strong></p><p>E-Ticaret sistemi geliştirdiğimizi ve ürünlerin cache’de tutulduğunu düşünelim. Son kullanıcının gördüğü web sitesinde cache’den ürün bilgilerini sunuyoruz. Ayrıca ürünün güncellenebildiği yönetim panelimiz var. Ürünün sahibi mağaza yöneticisi, panelden ürünün adını ve fiyatını değiştirdiğinde, hem cache’i hem de veritabanını güncelleriz. Böylece veri tutarlılığını sağlamış oluruz.</p><h4>WRITE BEHIND</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PXRj4KUa1ed79Qfaz1ZUeg.jpeg" /></figure><p>Bu yaklaşımın Write Through’tan farkı, verinin önce cache’e, ardından <strong>asenkron olarak</strong> veritabanı gibi orjinal kaynağa yazılmasıdır. Temel amacı <strong>yazma performansını artırmaktır</strong>.</p><p>Dezavantajı; <strong>veri tutarlılığı</strong> (data consistency) kaybedilebilir. Ayrıca <strong>veri kaybı</strong> riski vardır.</p><h4>EVICTION POLICY</h4><p>Her cache sisteminin kapasitesi sınırlıdır. Bu limitlere ulaşıldığında, cache’in bazı verileri tahliye etmesi gerekir.</p><p>Örneğin;</p><p><strong>FIFO (First-In-First-Out) : </strong>En <em>eski</em> veriler silinir. Yeni veriler, en eski verilerle yer değiştirir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NsUA2zy6ExaWD-BElptXxg.jpeg" /></figure><blockquote>Ayrıca araştırmak isterseniz: LRU (Least Recently Used), MRU (Most Recently Used), LFU (Least frequently used) gibi farklı yaklaşımlarda bulunuyor.</blockquote><h4>EXPIRATION POLICY</h4><p>Cache’de verinin ne kadar süreyle tutulacağı, yani ömrü belirlenir. Cache’deki verinin ömrü, Time To Live (TTL) olarak belirtilir. TTL’i ne kadar uzun tutarsak, uygulamanın performansı o kadar artar. Ancak veri tutarlılığı riskini artırmış oluruz.</p><p>Öneri ve geri bildirimleriniz için <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">LinkedIn</a> veya <a href="https://x.com/ibrahimhizliogl">X</a>’ten bana ulaşabilirsiniz. Umarım sizin için faydalı olmuştur. :)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f702d176724f" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Scalable Applications with AWS Fargate & ECS]]></title>
            <link>https://medium.com/getir/scalable-applications-with-aws-fargate-ecs-32730cc21aec?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/32730cc21aec</guid>
            <category><![CDATA[tech]]></category>
            <category><![CDATA[aws]]></category>
            <category><![CDATA[aws-ecs]]></category>
            <category><![CDATA[continuous-integration]]></category>
            <category><![CDATA[aws-fargate]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Mar 2023 06:49:47 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-08T06:49:47.326Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*notTkjLlYzXWfZtMffE5cg.png" /><figcaption>Scalable Applications with AWS Fargate &amp; ECS</figcaption></figure><p>When the number of users of an application increases, the system infrastructure must be designed to be scalable to handle high traffic volumes.</p><p>In recent years, Docker and container technology have made it much easier for us to manage containers using Docker Swarm or Kubernetes.</p><p>Now, let’s briefly discuss the products and terms in the Amazon ecosystem.</p><h3>AMAZON ECR (Elastic Container Registry)</h3><p>We can describe it as the Amazon equivalent of Docker Registry, which allows the storage, distribution, and sharing of Docker images. You can manage it according to the pipeline you created for Continuous Integration.</p><p>In my case, I manage CI/CD processes through GitHub Actions. When the release branch is merged into the master, the image is uploaded to ECR, and the Continuous Delivery process starts automatically. New containers are launched with the updated images, health checks are performed, and if they pass, the load balancer directs traffic to the new containers and deletes the old ones.</p><p>It is also possible to manage this scenario using different tools such as Jenkins or Amazon’s CodePipeline service.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5ifsm9pqDPJRmSAqKJCD0w.png" /></figure><h3>AMAZON ECS (Elastic Container Service)</h3><p>The applications that have been containerized run on ECS services, and you can manage your containers with Task Definitions. I will explain the details and share a practical example later in the article.</p><h3>AMAZON EKS (Elastic Kubernetes Service)</h3><p>If you want to run your containers in a Kubernetes environment, you can choose EKS. However, in this article, I will be sharing examples using Amazon’s container service, ECS.</p><h3>AMAZON FARGATE</h3><p>When you run containerized applications on an EC2 instance, scaling is based on the capacity of those servers, such as 16 GB RAM and 4 CPU. Additionally, the maintenance and management of those servers are your responsibility.</p><p>While it is possible to plan a configuration to scale EC2 machines, it is much more efficient to position containerized applications on ECS or EKS services if you already have them in container form.</p><p>Fargate allows us to run our services in a “serverless” manner without the need for servers. It provides significant convenience in terms of scaling and management. You can set container limits for each application, such as 8 GB RAM and 2 CPU, and the number of containers can automatically and quickly increase up to ’n’ based on the resource requirements. These containers are automatically shut down when the resource requirements decrease.</p><p>Let’s illustrate this with an example. Imagine that you have developed a news application that sends “Breaking News” notifications to users. You need to keep the system stable and operational, even if ’n’ or 20n users click on the notification. With Amazon Fargate, you can scale without any resource limitations. When ’n’ users click on the notification, the system responds with only one container. When 20n users click, the system increases the number of containers to 20. After ‘X’ minutes, it automatically shuts down the additional containers it created and doesn’t charge us for the unused resources. Users continue to use the system stably.</p><blockquote>It is critical to note that Fargate only scales your container. If the microservices that your application depends on, such as databases, caches, queues, etc., are not scaled, the system will eventually become locked.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*_im4mmg4UyPBksAlX8zKhg.png" /></figure><h3>SCALABLE APPLICATIONS WITH FARGATE/ECS</h3><p>So far, I have summarized the Amazon services that can be used to design a scalable architecture. In the continuation of this article, I will share how we can create a scalable structure using Fargate and ECS.</p><h3>LET’S CREATE A DOCKER REGISTRY</h3><p>First, we will create an ECR repository where we will upload the versions of our application. For this example, I have created a new repository named “demo-service”.</p><p>If desired, you can also use different registry services outside of the Amazon ecosystem (such as Docker Hub, Google Cloud Registry, etc.).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KUzakVXrctlJIt-XcM3IDA.png" /><figcaption>AWS — Elastic Container Repository (ECR)</figcaption></figure><p>Now, you need to configure your Continuous Integration processes to send images to this repository.</p><p>For authentication, you can create a user in AWS’s IAM service. If you are using GitHub Actions, you can use Amazon’s official packages “aws-actions/configure-aws-credentials” and “aws-actions/amazon-ecr-login”.</p><h3>LET’S CREATE A CLUSTER</h3><p>You will run your containers within a cluster. We will create a serverless cluster with Fargate, so we will not have any EC2 instances to manage.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HYxsM2MeB0N2cb8xBakiqA.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><p>In the second step, we need to specify the name of our container. You can customize your network settings by creating a new VPC and subnet. I recommend enabling CloudWatch Container Insights to monitor metrics and logs.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-CTsFc9jpc6O0OQs2GBK7Q.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><p>And now our cluster is ready to use.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Q86nYprl045aztdRRZgMVA.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><blockquote>Here, I would like to point out a critical point regarding networking. We created the cluster in a new VPC, but if you want to access your applications in a different VPC from your containers via a private network, you need to configure the “Route Table” to define the rules for inter-VPC access.</blockquote><h3>CREATE A TASK DEFINITION</h3><p>The containers are managed according to the rules defined in the task definitions. We will define the rules to be followed when a new container is launched.</p><p>We are creating a task that will run in Fargate type.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y4tpsxBoGiAWM-8HN-lnkg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>In the second step, we need to enter the task definition name. I generally use the task-{serviceName}-service-{environment} template.</p><p>task-device-service-production task-device-service-staging etc.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8C9uuSsk_LtJxDtGyUtPgQ.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>In the Task Size section, you specify the limits of your container. If you are creating a demo application for testing purposes, I recommend keeping the specifications low and then deleting the cluster. The specifications you choose here will be reflected on your AWS bill.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-e62pFMRoMFLBCkWzYxSAg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>And now it’s time to create the container. We click on the “Add Container” button and start configuring our container settings.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fhzxy1NMsyiUc49pcXSRlA.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><p>I prefer to name the container using the template of “{serviceName}-container-{environment}”.</p><p>In the first step, we created an image repository on ECR. You need to enter the address of this repository in the “image” field to run the container using that image.</p><p>If authentication is required for the image, you can define it using “private repository authentication”.</p><p>In the “Port Mapping” section, you should enter the port number that your application is running on inside the container. For example, if you have a Java application running on port 8080, you should enter that port number here.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rHevXtXqJ3NvmlWGelLL0Q.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><p>In the advanced settings section, you do not need to change anything for the start. However, there is a critical point to mention in the “health check” settings.</p><p>If your application’s base URL does not return a “200” HTTP response code, the container marks itself as “problematic.” Shortly thereafter, it starts a new container and shuts itself down. In this case, you constantly include your containers in an open/closed loop.</p><p>If your application has a health check URL, you can change this field. In case of any problem, the system will automatically prepare a new container and add it to the load balancer.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*N-AsAn1vstptMx8SKBYB8w.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><h3>CREATE CLUSTER SERVICE</h3><p>And now we’ve reached the final step. We’ll create our cluster service to make our application available.</p><p>We specify that we’ll create a Fargate type service. We select the task definition we created earlier and specify that it should be active under the cluster we created before. Finally, we write the service name. In the “Number of tasks” section, you can set the replica count and limits.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0GbPsnf3PFL5vXaeYH4Mjg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>If you are using Amazon’s CodeDeploy service, you can proceed with the blue/green deployment option. For now, let’s continue with “Rolling Update”.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5v3XKvKTsJW1hCR6b6bN9w.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>We are defining our network settings.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sMX9BUJq8JnINREOFl6Ddg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>If you have created a new VPC, you need to define a load balancer in this network that is linked to your container by creating a new “Application” type load balancer.</p><p>There are 2 important points to consider here:</p><ul><li>The port mapping of the load balancer should be configured the same as the port on which your container is running.</li><li>The health check URL must be defined correctly. Otherwise, the load balancer will see that the container is not working or has failed and will not route traffic to the container.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8DuMDbpiy0jCk7EYe-69lg.png" /><figcaption>AWS — Cluster (Load Balancer)</figcaption></figure><p>Finally, if you want to configure auto-scaling settings, you can set your limits. If you are creating an application for testing purposes, you can proceed without configuring auto-scaling.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*W0kVeHQyNd7ji_gYETvgdg.png" /><figcaption>AWS — Cluster (Auto Scale)</figcaption></figure><p>Your application is now up and running on AWS Fargate and ready to use. By following these steps, you have learned how to create and deploy an application on AWS Fargate. 🚀</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ctXDhvJmQuPfP8vbUPoxGQ.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><p>I hope you found this article informative and useful. If you have any questions or feedback, please don’t hesitate to let me know. 👋</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=32730cc21aec" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/getir/scalable-applications-with-aws-fargate-ecs-32730cc21aec">Scalable Applications with AWS Fargate &amp; ECS</a> was originally published in <a href="https://medium.com/getir">Getir</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cohesion & Coupling]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/cohesion-coupling-e88dc74cb9dd?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e88dc74cb9dd</guid>
            <category><![CDATA[yazilim-gelistirme]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım-mühendisliği]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım-mimarisi]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <category><![CDATA[temiz-kod]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Oct 2022 23:32:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-16T23:35:28.160Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kaliteli yazılım geliştirme ve temiz kod denildiğinde, <strong>Low (Loose) Coupling</strong> ve <strong>High Cohesion</strong> değinmeden geçemeyeceğimiz kavramların başında geliyor.</p><h3>Coupling</h3><p>Modüllerin birbirine ne kadar bağlı olduğunu ifade eder. Modüller birbirine ne kadar az bağlıysa, yazılımın kalitesi o kadar yüksek olur.</p><p>İyi bir yazılımın; <strong>Gevşek bağlı (low/loose coupling)</strong> tasarlanmış olması gerekir. Bir başka deyişle; <strong>Sıkı bağlı (tight coupling)</strong> tasarımlardan kaçınmazsak, kodu yönetmek zorlaşır.</p><blockquote>Coupling tipleri için <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Coupling_(computer_programming)#Types_of_coupling">burayı</a> inceleyebilirsiniz.</blockquote><h3>Cohesion</h3><p>Modüllerin öğelerinin (method, property vb), işlevsel olarak birbirleriyle ne kadar ilgili/ilişkili olduğunu ifade eder. SOLID’in Single Responsibility (Tek Sorumluluk) prensibi aslında bu kavramı açıklıyor.</p><p>İyi bir yazılımın; yüksek uyumlu (high cohesion) olması gerekiyor.</p><blockquote>Cohesion tipleri için <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Cohesion_(computer_science)#Types_of_cohesion">burayı</a> inceleyebilirsiniz.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*x88fuj_E2y_Bn0SJ88aM-w.jpeg" /></figure><p><strong>Teorik olarak özetlersek;</strong><br>Modülleri kendi içerisinde, tek sorumlulukları olan uyumlu parçalara bölersek (<em>high cohesion</em>) ve modüller arası bağı gevşek tutarsak (<em>Loose Coupling</em>) kaliteli bir yazılım geliştirebiliriz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OhNjM6A7WzWTUR8q1Zv4sg.jpeg" /></figure><p>Bu konu özellikle yazılıma yeni başlayanlar için, teoride karmaşık gelebiliyor. Örnekler üzerinden çok daha anlaşılır olacağını düşünüyorum. Şimdi işleri biraz daha somutlaştırıp ilerleyelim. 🙂</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*y9e4qkuSfGnexROtL0kiUA.jpeg" /><figcaption>Cohesion Örnek #1</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KVdQwgWX90GglReKuOAgMw.jpeg" /><figcaption>Cohesion Örnek #2</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YInKOSoydLZ5HAj7LmavXA.jpeg" /><figcaption>Cohesion Örnek #3</figcaption></figure><p>Umarım sizin için faydalı olmuştur. :)</p><p>İbrahim Hızlıoğlu<br><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">www.ibrahimhizlioglu.com</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e88dc74cb9dd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[GitLab ve AWS ECS ile CI/CD Pipeline Oluşturuyoruz]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/gitlab-ve-aws-ecs-ile-ci-cd-pipeline-olu%C5%9Fturuyoruz-ec9ebeed3c8d?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec9ebeed3c8d</guid>
            <category><![CDATA[aws-secrets-manager]]></category>
            <category><![CDATA[gitlab-registry]]></category>
            <category><![CDATA[aws-iam]]></category>
            <category><![CDATA[aws-ecs]]></category>
            <category><![CDATA[gitlab-ci]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Feb 2022 22:32:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-01T07:33:35.021Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>AWS üzerinde ECS (Elastic Container Service) ile uygulamanızı yayınlıyorsanız ve GitLab ile CI/CD pipeline oluşturmak istiyorsanız neler yapmanız gerektiğini adım adım anlatmaya çalışacağım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SFNyPmJPCt0EYs238V43MQ@2x.png" /></figure><p>Yazının sonunda aşağıdaki gibi bir pipeline’a sahip olacağız.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mI1U638LpvnM7S_tujNgCQ.jpeg" /></figure><p>Eğer AWS’de, container üzerinde uygulamanızı uçtan uca nasıl yöneteceğinizi bilmiyorsanız, aşağıdaki yazımı inceleyebilirsiniz.</p><p><a href="https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/aws-fargate-ecs-i%CC%87le-%C3%B6l%C3%A7eklenebilir-uygulamalar-796b82d102c6">AWS Fargate &amp; ECS İle Ölçeklenebilir Sistemler</a></p><h3>Docker</h3><p>Uygulamanızın Docker ile build edilebilmesi için, Dockerfile konfigürasyonunun projenizde bulunması gerekiyor. Bu yazının konusu olmadığı için detaylarına girmiyorum.</p><h3>AWS Secrets Manager</h3><p>Uygulamanızın build edilen versiyonlarını, <strong><em>GitLab Container Registry</em></strong> servisinde tutacağız.</p><p>Docker Image’ının <em>Gitlab Registry</em> üzerinden <em>AWS ECS</em> üzerinde oluşturulan <em>container</em>’a deploy edilmesi gerekiyor. Bunu yapmak için de, <strong><em>AWS Secrets Manager</em></strong> üzerinde bir kullanıcı oluşturmamız gerekiyor.</p><p>Böylece <em>AWS</em>, <em>GitLab Registry</em> üzerinde oturum açarak kimliğini doğrulayacak ve ilgili docker image ile container ayağa kaldırabilecek.</p><p>Öncelikle key / value olarak kullanıcı adı ve parolayı tanımlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*druBuDXXc69KbdSlVy7DPA.jpeg" /></figure><p>Sonrasında oluşturacağımız <em>Secret</em> için bir isim belirliyoruz. Burayı sadece AWS üzerinde anlaşılabilir olarak konumlandırmak için kullanıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KF2panjkBuH4RuF2S0bPGg.jpeg" /></figure><p>Bir sonraki adımda bu <em>secret</em>’ın kendini yenileme periyodunu isterseniz belirleyebiliyorsunuz. Biz bu adımı atlayıp <em>secret</em>’ı oluşturalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*dJHcEXgsCy_lU0dpl7q31g.jpeg" /></figure><p>Artık AWS Secrets Manager üzerinde bir <em>secret</em> kaydımız bulunuyor ve bu kaydın <em>ARN</em> bilgisine sahibiz.</p><h3>CONTAINER</h3><p>Elastic Container Service (ECS) için Task Definition içerisinde belirlediğimiz container’a, artık bu ARN kaydını eklememiz gerekiyor. Böylece container, <em>GitLab Container Registry</em> üzerinde depolanan docker image’ı çekebilecek.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*41P-zs_9Vvuw1ycVQmZnqw.jpeg" /></figure><p><strong><em>Secrets Manager ARN or name</em></strong> alanına, oluşturduğunuz <em>secret</em>’a ait <strong>ARN</strong> bilgisini giriyoruz.</p><h3>Identity and Access Management (IAM)</h3><p>GitLab’in, AWS üzerinde oturum açabilmesi ve deploy yapabilmesi için bir kullanıcı oluşturmamız gerekiyor.</p><p>Bunun için <strong><em>Access key — Programmatic access</em></strong> türünde bir <strong><em>IAM</em></strong> kullanıcısı oluşturun. Oluşturduğunuz kullanıcının <strong><em>access key ID</em></strong> ve <strong><em>secret access key </em></strong>bilgilerini, GitLab’e tanımlamak için not edin.</p><p>Bir önceki adımda, AWS’in GitLab’e erişebilmesi için Secret tanımlamıştık. Bu adımda ise, GitLab’in AWS’e erişebilmesi için kullanıcı oluşturuyoruz.</p><p><strong>Not: </strong><br>Bu kullanıcının <em>permissions</em> tanımlarında; <em>SecretsManagerReadWrite ve AmazonECSTaskExecutionRolePolicy</em> tanımlarının bulunması gerekiyor. Eğer tanımlı olmazsa, kullanıcı secret kodunu okuyamaz ve ECS üzerinde işlem yapamaz.</p><h3>GitLab CI/CD Variables</h3><p>GitLab reponuzda; Settings &gt; CI / CD &gt; Variables sekmesini açın. GitLab’in AWS’de oturum açabilmesi için aşağıdaki tanımları yapın.</p><p><strong>AWS_ACCESS_KEY_ID:</strong> <br>AWS’de tanımladığınız IAM kullanıcısının <strong><em>access_key_id</em></strong> alanı.</p><p><strong>AWS_SECRET_ACCESS_KEY:</strong><br>AWS’de tanımladığınız IAM kullanıcısının <strong><em>secret access key</em></strong> alanı.</p><p><strong>AWS_DEFAULT_REGION:<br></strong>Uygulamanızın servislerini oluşturduğunuz region bilgisini tanımlanız gerekiyor. <strong><em>Frankfurt</em></strong> için <strong><em>eu-central-1 </em></strong>gibi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*xjVewe3h11T328NcXSBSgg.jpeg" /></figure><h3>GitLab Pipeline</h3><p>Ve geldik son adıma! Uygulamanızın production ve staging olmak üzere iki farklı ortamı varsa aşağıdaki gibi bir .gitlab-ci.yml dosyasını projenizin root dizininde tanımlayabilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UU-KgQ1vO9NAtnQq_xOcVA.jpeg" /></figure><p>Bu konfigürasyonla, projenizin <strong><em>master</em></strong> <strong><em>branch</em></strong>’ine yeni bir değişiklik gönderildiğinde, <strong><em>production</em></strong> için <strong><em>ECS</em></strong>’e deploy başlayacaktır.</p><p><strong><em>Staging</em></strong> ortamı içinde <strong><em>dev branch</em></strong>’e yeni bir değişiklik gönderildiğinde deploy tetiklenecektir.</p><p><strong><em>Template</em></strong> tanımı ile, AWS’in resmi olarak sunduğu şablonu kullanmış oluyoruz. Bu şablon, <strong><em>variables</em></strong> içerisinde tanımladığımız cluster/service/definition değerlerini okuyor ve hangi container’a deploy yapması gerektiğini belirliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*mI1U638LpvnM7S_tujNgCQ.jpeg" /></figure><p>Böylece yukarıda gördüğünüz gibi bir pipeline ile, versiyon yönetimi sisteminiz üzerinden uygulamınız deployment süreçlerini yönetebiliyorsunuz.</p><p>Ayrıca <strong><em>.gitlab-ci.yml </em></strong>konfigürasyonunda deploy işlemi başlamadan önce, unit testlerin koşması, SonarQube vb. static code analizlerinin çalışması gibi farklı senaryoları da belirleyebilirsiniz.</p><p>Umarım sizin için faydalı olmuştur. :)</p><p>İbrahim Hızlıoğlu<br><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">www.ibrahimhizlioglu.com</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec9ebeed3c8d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[PHP 8 İle Gelen Yenilikler]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/php-8-i%CC%87le-gelen-yenilikler-d8d8e1192914?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d8d8e1192914</guid>
            <category><![CDATA[php-8]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <category><![CDATA[php]]></category>
            <category><![CDATA[php-8-yenilikleri]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 04 Oct 2020 14:31:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-02T21:16:41.040Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ben bu yazıyı yazmaya başladığımda PHP 8&#39;in ilk sürüm adayı test için paylaşıldı. (Bknz: <a href="https://www.php.net/archive/2020.php#2020-10-01-4">Release Candidate 1</a>) Açıklanan takvime göre <a href="https://wiki.php.net/todo/php80">26 Kasım 2020</a> tarihinde PHP 8&#39;in stabil versiyonu yayınlanacak.</p><blockquote>26 Kasım 2020 güncellemesi:<br>Stabil versiyon <a href="https://www.php.net/releases/8.0/en.php">paylaşıldı.</a> 🎉</blockquote><p>Daha önce PHP 7 ile gelen yenilikler hakkında yazmıştım. İncelemek isterseniz <a href="https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/php-7-i%CC%87le-gelen-yenilikler-cef0e8d4eee">buradan</a> ulaşabilirsiniz.</p><p>Hadi şimdi PHP 8.0.0 ile nelerin değişeceğini incelemeye başlayalım!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rwjVUCL5CtrKsOmH0BHS_Q.png" /><figcaption>PHP8</figcaption></figure><h3>JIT (JUST IN TIME)</h3><p>Bu sürümde en fazla dikkat çeken ve merak uyandıran JIT ile başlayalım. PHP, çalışma anında (run time) yorumlanan bir dil(di). JIT ile birlikte, makine diline derlenerek yorumlanmaya başlıyor.</p><p>Bunun temel sebebi olarak; run-time yorumlamaya bağlı kalındığı sürece daha fazla performans iyileştirmesinin yapılamayacağı olarak belirtilmiş.</p><p>Bu özelliği opsiyonel olarak opcache üzerinden aktif edebileceğiz veya kapatabileceğiz. PHP5&#39;ten PHP7&#39;ye geçildiğinde çok yüksek bir performans farkı olduğunu görmüştük. PHP7&#39;den PHP8&#39;e geçtiğimiz ama JIT’i aktif etmediğimiz senaryoda sanırım böyle bir fark göremeyeceğiz.</p><p>2018 yılında Zeev Suraski, PHP 7 ile JIT’i kıyaslayan PoC gerçekleştirmiş, ciddi bir performans iyileştirmesi sunduğunu <a href="https://www.youtube.com/watch?v=dWH65pmnsrI">göstermişti.</a> Ayrıca JIT sayesinde performansın 4 kattan fazla iyileşeceği <a href="https://wiki.php.net/rfc/jit">belirtilmiş.</a></p><p>İşin daha derinini / çekirdeğini merak edenler için şöyle bir bilgi paylaşayım. Compile işlemi için önce LLVM denenmiş. Ancak performans olarak beklentilerin altında kalmış. Sonrasında DynASM — LuaJIT ile geliştirmeye başlamışlar ve 100 kata kadar daha iyi bir performans yakalamışlar. Daha fazla teknik detay merak ediyorsanız <a href="https://wiki.php.net/rfc/jit">RFC sayfasını</a> incelemenizi öneririm.</p><h3>NAMED ARGUMENTS</h3><p>Artık fonksiyonlara / method’lara parametreleri <strong>sırasıyla</strong> geçmek zorunda değiliz. Parametrenin adını belirterek, istediğimiz sırada kullanabiliyoruz. Kodun daha okunaklı ve anlaşılır olmasına katkısı olacağını düşünüyorum.</p><p>3 argüman alabilen round($val, $precision, $mode) fonksiyonu ile örnekleyelim. 2. sıradaki argümanı (precision) göndermeden 1. ve 3. sıradaki argümanla bu fonksiyonu çağırabileceğiz. İkinci örnekte in_array fonksiyonunda named argument kullanımını görebilirsiniz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/e458fc35fc93c2a57b86912e637c9ac2/href">https://medium.com/media/e458fc35fc93c2a57b86912e637c9ac2/href</a></iframe><h3>ATTRIBUTES</h3><p>PHP için yeni ama ekosistem için sıradan bir özellik gelmiş. Java’da Annotation, Python’da Decorators olarak biliniyor. C# tarafında olduğu gibi PHP’de bu özelliği Attributes olarak isimlendirmişler.</p><p>Spring Boot ile geliştirme yaparken aşina olduğumdan mı bilmiyorum ama benim en sevdiğim yeniliklerden biri oldu. Başlı başına ele alınacak bir konu olduğunda buraya inceleyebilmeniz için linkleri bırakıyorum.</p><p><a href="https://wiki.php.net/rfc/attributes_v2">https://wiki.php.net/rfc/attributes_v2</a><br><a href="https://wiki.php.net/rfc/attribute_amendments">https://wiki.php.net/rfc/attribute_amendments</a><br><a href="https://wiki.php.net/rfc/shorter_attribute_syntax">https://wiki.php.net/rfc/shorter_attribute_syntax</a><br><a href="https://wiki.php.net/rfc/shorter_attribute_syntax_change">https://wiki.php.net/rfc/shorter_attribute_syntax_change</a></p><h3>NULLSAFE OPERATOR</h3><p>En sevdiğim özelliklerden biri. Sürekli “if” yazıp null check yapıyorduk. Artık bunu yapmak için soru işareti operatörünü kullanmamız yeterli olacak. Aslında Swift, C#, JavaScript gibi dillerde zaten bu özellik bulunuyordu. PHP geç kaldı bile diyebiliriz. Darısı Java’nın başına! :)</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/82f7aabf5514900ac87de19a6662db3e/href">https://medium.com/media/82f7aabf5514900ac87de19a6662db3e/href</a></iframe><h3>MATCH EXPRESSION</h3><p>Artık switch ile çok benzer başka bir eşleştirme / karşılaştırma alternatifimiz var; Match.</p><p>Kullanımı oldukça basit.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/92ffb60c4bfc865509a73e99d7ba11a9/href">https://medium.com/media/92ffb60c4bfc865509a73e99d7ba11a9/href</a></iframe><p>Switch varken böyle bir şeye gerçekten ihtiyaç var mıydı? Bunun başlıca sebepleri şöyle açıklanmış.</p><ol><li>Switch’te type safe karşılaştırma yapılmıyor. Bu bazen şaşırtıcı sonuçlara sebep olabiliyor.</li><li>Switch’te koşul sağlandığında “break” yazmayı unuttuğunuzda, diğer koşul için kontrol yapılmaya devam ediliyor.</li></ol><p>Diğer detaylar için <a href="https://wiki.php.net/rfc/match_expression_v2">match expression</a> sayfasını inceleyebilirsiniz.</p><h3>CONSTRUCTOR PROPERTY PROMOTION</h3><p>PHP7&#39;de constructor’da objeye değer almak için;<br>1. Property olarak tanımla<br>2. Constructor parametresi olarak tanımla<br>3. Constructor içerisinde alınan parametreyi property’e tanımla<br>adımlarını takip ediyorduk.</p><p>Artık bunu çok daha kısa bir yolla yapabileceğiz. Constructor’a arguman belirtmemiz yeterli olacak. Hemen bir örnek ile inceleyelim.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/3256d827d4def586fdcd938d6ad4004f/href">https://medium.com/media/3256d827d4def586fdcd938d6ad4004f/href</a></iframe><h3>UNION TYPES</h3><p>PHP 7 ile birlikte type declaration / type safety kullanmaya başlamıştık. Artık bir parametrenin veya dönüş türünün birden fazla türe sahip olabilmesi sağlanıyor.</p><p>Daha önce hem integer hem de null olabilecek noktaları ?int gibi tanımlayabiliyorduk. Artık; “hem Integer hem de Float olabilir” gibi bir tanım yapabiliyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c741ee266d19560fbdfbf8947c4034ce/href">https://medium.com/media/c741ee266d19560fbdfbf8947c4034ce/href</a></iframe><p>Ayrıca artık <a href="https://wiki.php.net/rfc/mixed_type_v2">mixed type</a> bulunuyor. Özellikle legacy projelerde çok fazla dönüş tipi bulunan kodları refactor ederken kullanılabilir.</p><p>Ancak bir yandan da yeniden karmaşıklığa yol açabilir. Hem type safety olma yolunda ilerlerken hem de “mixed” gibi bir türün implemente edilmesi çok ilginç olmuş.</p><h3>NON CAPTURING CATCHES</h3><p>Artık bir exception yakaladığımızda bunu bir değişkene atamak zorunda değiliz. Sadece Exception objesini kullanacağımız zaman değişkene atayabiliriz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/9214112a34c1005a1b644486a94d27dc/href">https://medium.com/media/9214112a34c1005a1b644486a94d27dc/href</a></iframe><h3>STRING MATCH FUNCTIONS</h3><p>Artık 3 adet yeni fonksiyona sahibiz. Önceden Symfony, Laravel gibi framework’lerin helper’ları ile bu işlemleri yapıyorduk. Keşke core’a eklenmesi için bu kadar yıl beklemek zorunda kalmasaydık.</p><p><strong>str_starts_with:</strong> string’in belirttiğimiz değerle başlayıp başlamadığını kontrol eder, boolean değer döndüdür.</p><p><strong>str_ends_with:</strong> string’in belirttiğimiz değerle bitip bitmediğini kontrol eder, boolean değer döndüdür.</p><p><strong>str_contains:</strong> string’in içerisinde belirttiğimiz değerin olup olmadığını kontrol eder, boolean değer döndüdür.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/1e0557323b45d6677dfbb704a06a7540/href">https://medium.com/media/1e0557323b45d6677dfbb704a06a7540/href</a></iframe><h3>STATIC RETURN TYPE</h3><p>Artık static tipini geriye döndürerek kullanabileceğiz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4aa0d1371b741124e11cbeb08c3cdd3e/href">https://medium.com/media/4aa0d1371b741124e11cbeb08c3cdd3e/href</a></iframe><h3>ÖNEMLİ *</h3><p>Bu versiyonda geriye yönelik uyumluluk anlamında problem oluşturabilecek değişiklikler bulunuyor. PHP 7.4&#39;te doğru çalışan bir business logic, PHP8 ile birlikte <strong>farklı bir davranış</strong> göstermeye başlayabilir.</p><p>Özellikle “<a href="https://wiki.php.net/rfc/string_to_number_comparison">string to number comparisons</a>” başlığını mutlaka incelemenizi ve yeni davranışa göre kodunuzu refactor etmenizi öneririm.</p><h3>TEŞEKKÜRLER</h3><p>Kişisel olarak benim dikkatimi çeken yenilikleri bu yazıda bir araya getirdim. Ancak bunlar dışında başka yenilikler / değişiklikler bulunuyor. Daha detaylı incelemek için; <a href="https://wiki.php.net/rfc#php_80">https://wiki.php.net/rfc#php_80</a></p><p>Umarım faydalı olmuştur.</p><p><strong>İbrahim Hızlıoğlu</strong></p><p><strong><em>web: </em></strong><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">https://www.ibrahimhizlioglu.com</a><br><strong><em>linkedin:</em></strong> <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">https://www.linkedin.com/in/ibo/</a><br><strong><em>github: </em></strong><a href="https://github.com/ibo">https://github.com/ibo</a><br><strong><em>twitter: </em></strong><a href="https://twitter.com/ibrahimhizliogl">https://twitter.com/ibrahimhizliogl</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d8d8e1192914" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[AWS Fargate & ECS İle Ölçeklenebilir Sistemler]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/aws-fargate-ecs-i%CC%87le-%C3%B6l%C3%A7eklenebilir-uygulamalar-796b82d102c6?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/796b82d102c6</guid>
            <category><![CDATA[software-development]]></category>
            <category><![CDATA[devops]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <category><![CDATA[teknoloji]]></category>
            <category><![CDATA[aws]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 10 May 2020 18:43:53 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-02T21:17:06.831Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>AWS Fargate &amp; ECS İle Ölçeklenebilir Uygulamalar</h3><p>Uygulamanın kullanıcı sayısı artığında, anlık yüksek trafikleri karşılayabilmek için, sistem altyapınızın ölçeklemeye uygun tasarlanmış olması gerekiyor.</p><p>Bu noktada; Docker ve Container teknolojisi son yıllarda işimizi oldukça kolaylaştırdı. Docker Swarm veya Kubernetes ile container’ları kolayca yönetebiliyoruz.</p><p>Öncelikle Amazon ekosistemindeki ürünlerden/terimlerden kısaca bahsederek başlayalım.</p><h3>AMAZON ECR (<strong>E</strong>lastic <strong>C</strong>ontainer <strong>R</strong>egistry)</h3><p>Docker Registry’nin Amazon’da karşılığı diyebiliriz. Docker image’larını depolamanızı, dağıtmanızı ve paylaşmanızı sağlıyor.</p><p>Continuous Integration için oluşturduğunuz pipeline’a göre burayı istediğiniz gibi yönetebiliyorsunuz.</p><p>Ben CI / CD süreçlerimi GitHub Actions üzerinden yönetmiştim. Release branch’i master’a merge edildiğinde, image ECR’a yükleniyor. Ardından Continuous Delivery aşaması otomatik olarak başlıyor. Yeni image’larla container’lar ayağa kalkıyor, health check’ler ok ise load balancer yeni container’lara trafiği yönlendirip, eski container’ları siliyor.</p><p>Bu senaryoyu Jenkins gibi farklı tool’lar üzerinden yönetmekte mümkün. Ya da Amazon’un CodePipeline hizmeti kullanılabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*s7GFVMWU-qjWodEiLn98nA.png" /></figure><h3>AMAZON ECS (Elastic Container Service)</h3><p>Dockerize ettiğiniz uygulamalar, ECS servisleri üzerinde çalışır. Task Definition’lar ile container’larınızı yönetebilirsiniz. Yazının devamında uygulamalı örnek paylaşırken detaylara değineceğim.</p><h3>AMAZON EKS (Elastic Kubernetes Service)</h3><p>Eğer container’larınızı Kubernetes ortamında koşturmak istiyorsanız, EKS’yi tercih edebilirsiniz. Ben bu yazıda Amazon’un container servisi olan ECS ile örnekler paylaşacağım.</p><h3>AMAZON FARGATE</h3><p>Container uygulamalarınızı EC2 sunucu üzerinde çalıştırdığınızda, ölçeklendirmeyi yine bu sunucuların kapasitesi oranında yapabiliyorsunuz. (16 GB ram, 4 CPU gibi) Ayrıca bu sunucuların bakımı ve yönetimi sizin sorumluluğunuzda bulunuyor.</p><p>Burada EC2 makineleri scale edebileceğiniz bir kurgu planlanabilir. Ama zaten container haline getirdiğiniz bir uygulama varsa, bunu ECS veya EKS servislerinde konumlandırmak çok daha verimli olacaktır.</p><p>Fargate ise bize “sunucusuz” olarak servislerimizi çalıştırma imkanı veriyor. Ölçekleme ve yönetim anlamında ciddi bir kolaylık sağlıyor. Siz her uygulamanın container limitlerini belirliyorsunuz. (8 GB ram, 2 CPU gibi) Sonrasında container sayısı, kaynak ihtiyacına göre n adete kadar çok hızlı bir şekilde ve otomatik olarak çıkabiliyor. Kaynak ihtiyacı azaldığında bu container’lar otomatik olarak kapatılıyor.</p><p>Bunu şöyle örnekleyebiliriz;<br>Bir haber uygulaması geliştirdiğinizi ve kullanıcılara “Son Dakika” bildirimi gönderdiğinizi düşünün. Bildirime n kişi tıklasada 20n kişi tıklasada sistemi stabil/çalışır tutmanız gerekiyor. Amazon Fargate ile herhangi bir kaynak kısıtlaması bulunmadan bu ölçeklemeyi sağlayabiliyorsunuz. Bildirime n kişi tıkladığında 1 container ile response veriyor, 20n kişi tıkladığında sistem container sayısını 20&#39;ye çıkarıyor. X dakika sonra anlık yoğunluk azaldığında ekstradan oluşturduğu container’ları otomatik olarak kapatıyor ve kullanmadığımız kaynak için ücret ödemiyoruz. Kullanıcılar sistemi stabil şekilde kullanmaya devam ediyorlar.</p><blockquote>Tabi bu noktaya kritik bir not düşmek gerekiyor. Fargate sadece sizin container’ınızı ölçekler. Container içerisinde çalışan uygulamanızın bağımlı olduğu database, cache, queue ya da başka bir mikroservis ölçeklenmiyorsa, sistem bir noktada kilitlenecektir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pDnpCqkVPNcndz5INMIpjg.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JiJQp8Zv1HENTrkqpyIv8Q@2x.jpeg" /></figure><h3>FARGATE/ECS İLE ÖLÇEKLENEBİLİR UYGULAMALAR</h3><p>Buraya kadar ölçeklenebilir mimari tasarlamak için kullanılabilecek Amazon servislerini özetlemeye çalıştım. Yazının devamında Fargate ve ECS kullanarak nasıl ölçeklenebilir bir yapı ortaya çıkarabileceğimizi paylaşacağım.</p><h3>DOCKER REGISTRY OLUŞTURALIM</h3><p>İlk olarak uygulamamızın versiyonlarını yükleyeceğimiz ECR repository oluşturacağız. Ben bu örnek için “demo-service” isimli yeni bir repository oluşturdum.</p><p>Dilerseniz Amazon ekosistemi dışında farklı registry servisleride kullanabilirsiniz. (Docker Hub, Google Cloud Registry vb)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iRFz_nIB98WbW4SkJ8Jazw.png" /><figcaption>AWS — Elastic Container Repository (ECR)</figcaption></figure><p>Artık Continuous Integration süreçlerinizi bu repository’e image gönderecek şekilde konfigure etmeniz gerekiyor.</p><p>Authentication için AWS’nin IAM servisinden user oluşturabilirsiniz. Eğer GitHub Actions kullanıyorsanız “aws-actions/configure-aws-credentials” ve “aws-actions/amazon-ecr-login” isimli Amazon’un official paketlerini kullanabilirsiniz.</p><h3>CLUSTER OLUŞTURALIM</h3><p>Container’larınızı bir cluster içerisinde çalıştıracaksınız. Biz Fargate ile sunucusuz bir cluster oluşturacağız. Böylece yönetmek zorunda olduğumuz EC2 instance bulunmayacak.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ABzYtze1J2fwcrT5gwrFwg.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><p>İkinci adımda container’ımızın adını yazıyoruz. Yeni bir VPC ve Subnet oluşturarak, network ayarlarınızı özelleştirebilirsiniz. Metrikleri ve log’ları takip etmek için CloudWatch Container Insights‘ı aktif etmenizi öneririm.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1czTAS9UdWDaERi1Xa79yQ.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><p>Ve artık cluster’ımız kullanıma hazır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*bSYl6KCvgszkb5iplRnEdQ.png" /><figcaption>AWS — Cluster</figcaption></figure><blockquote>Burada network’le ilgili kritik bir noktaya değinmek istiyorum. Cluster’ı yeni bir VPC’de aktif ettik. Container’larınızdan farklı VPC’de bulunan uygulamalarınıza private network’ten erişmek isteyebilirsiniz. Bu durumda “Route Table” konfigürasyonundan, vpc’ler arası erişim kurallarını belirlemeniz gerekiyor.</blockquote><h3>TASK DEFINITON OLUŞTURALIM</h3><p>Container’lar, task definition’ların belirlediği kurallar çerçevesinde yönetiliyor. Bizde yeni container çalıştırılırken uyulması gereken kuralları belirleyeceğiz.</p><p>Fargate türünde çalışacak bir task oluşturuyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ru9YvpVWzr3xrSGQX-ZL1Q.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>İkinci adımda task definition adını yazmamız gerekiyor. Ben burada genellikle task-{serviceName}-service-{environment} şablonunu kullanıyorum.</p><p>task-device-service-production<br>task-device-service-staging<br>vb.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gIOY30HH7Ns9iS49DRQKDw.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>Task Size bölümünde, container’ınızın limitlerini belirliyorsunuz. Eğer test etmek için demo uygulama yapıyorsanız, burada özellikleri düşük tutmanızı ve akabinde cluster’ı silmenizi öneririm. Burada seçtiğiniz özellikler AWS faturanıza yansıyacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PclwllCppOhVe1vjEH9Sjg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Task Definition</figcaption></figure><p>Ve sıra container oluşturmaya geldi. “Add Container” butonuna tıklıyoruz ve container ayarlarımızı yapmaya başlıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*v5Fue6bBncxLBoz4toOK9w.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><p>Ben container adı için;<br>{serviceName}-container-{environment}<br>şablonunda isimlendirme yapmayı tercih ediyorum.</p><p>İlk adımda ECR üzerinde image repository oluşturmuştuk. Bu repository’nin adresini “image” alanına yazmanız gerekiyor. Böylece container bu image’ı çekerek ayağa kalkacak.</p><p>Eğer image için authentication gerekiyorsa, “private repository authentication” ile ilgili tanımları yapabilirsiniz.</p><p>“Port Mapping” kısmında container’ınızda bulunan uygulamanın çalıştığı portu yazmalısınız. Örneğin; 8080&#39;den çalışan bir java uygulamanız varsa, buraya bu portu girmelisiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*OhetpwIW8NP_qiy4IT3y0Q.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><p>Gelişmiş ayarlar bölümünde başlangıç için bir şey değiştirmeniz gerekmiyor. Ancak burada “health check” ayarlarında değinilmesi gereken kritik bir nokta var.</p><p>Uygulamanızın base url’i http response code olarak “200” dönmüyorsa, container kendisini “problemli” olarak işaretler. Hemen akabinde yeni bir container ayağa kaldırır ve kendisini kapatır. Bu durumda container’larınızı sürekli open/closed döngüsü içerisine dahil etmiş olursunuz.</p><p>Eğer uygulamanızın health check url’i varsa, bu alanı değiştirebilirsiniz. Herhangi bir problem durumunda sistem otomatik olarak yeni container hazırlayıp load balancer’a ekleyecektir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Ghmun9pkyF5Yji7jFkDCSQ.png" /><figcaption>AWS — Container</figcaption></figure><h3>CLUSTER SERVICE OLUŞTURALIM</h3><p>Ve artık son aşamaya geldik. Cluster servisimizi hazırlayarak uygulamamızı kullanılabilir duruma getireceğiz.</p><p>Yine Fargate türünde bir servis oluşturacağımızı belirtiyoruz. Az önce oluşturduğumuz task-definition’ı seçiyoruz. Yine daha önce oluşturduğumuz cluster altında aktif olması gerektiğini belirtiyoruz. Son olarak service name’i yazıyoruz.</p><p>Number of tasks bölümünde replica sayısını ve limitleri belirleyebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ULs717CvxU9mayA1tLjEIQ.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>Eğer Amazon’un CodeDeploy servislerini kullanıyorsanız blue/green deployment seçeneğiyle ilerleyebilirsiniz. Biz şimdilik “Rolling Update” ile devam edelim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Fy7rhDUNp19PYcU_Zdtclg.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>Network ayarlarımızı belirliyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CfKbolzJOg1CsXd_jJ6p7A.png" /><figcaption>AWS — Fargate Cluster</figcaption></figure><p>Eğer yeni bir VPC oluşturduysanız, bu network’te olan load balancer tanımlamanız gerekiyor. “Application” türünde yeni bir load balancer yanımlayarak, container’ınız ile linkleyebilirsiniz.</p><p>Burada dikkat etmemiz gereken 2 durum var.</p><ol><li>container’ınız hangi porttan çalışıyorsa, load balancer’ın port mapping’i de aynı şekilde düzenlemelisiniz.</li><li>Health check url’ini doğru tanımlamalısınız. Aksi durumda load balancer container’ın çalışmadığını / fail ettiğini görecek, container’a trafik yönlendirmeyecektir.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*GXN0skqag32RPg70VCZEDA.png" /><figcaption>AWS - Cluster (Load Balancer)</figcaption></figure><p>Son olarak eğer auto scaling ayarlarınızı yapmak isterseniz limitlerinizi belirliyorsunuz. Test için uygulama oluşturuyorsanız auto scaling konfigürasyonu yapmadan devam edebilirsiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pVNJ6SsHbGirTQnKIilw8A.png" /><figcaption>AWS - Cluster (Auto Scale)</figcaption></figure><p>Ve işlemlerimiz tamamlandı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TmW6W5zC7k0uCl9-vjexoA.png" /><figcaption>AWS - Cluster</figcaption></figure><p>Artık container üzerinde çalışan uygulamalarımıza load balancer ile erişim sağlayabiliriz.</p><p>Umarım faydalı olmuştur. :)</p><p><strong>İbrahim Hızlıoğlu</strong></p><p><strong><em>web: </em></strong><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">https://www.ibrahimhizlioglu.com</a><br><strong><em>linkedin:</em></strong> <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">https://www.linkedin.com/in/ibo/</a><br><strong><em>github: </em></strong><a href="https://github.com/ibo">https://github.com/ibo</a><br><strong><em>twitter: </em></strong><a href="https://twitter.com/ibrahimhizliogl">https://twitter.com/ibrahimhizliogl</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=796b82d102c6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[PHP 7 İle Gelen Yenilikler]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/php-7-i%CC%87le-gelen-yenilikler-cef0e8d4eee?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cef0e8d4eee</guid>
            <category><![CDATA[scalar-type]]></category>
            <category><![CDATA[php]]></category>
            <category><![CDATA[return-type]]></category>
            <category><![CDATA[php-7-özellikleri]]></category>
            <category><![CDATA[php7]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 05 Nov 2019 17:48:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-02T21:17:16.173Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>7.x versiyonuyla PHP’ye bir çok “<strong>yeni özellik”</strong> geldi. Aslında yazılım dünyasında yıllardır var olan özellikler, PHP ekosistemine “yenilik” olarak sunuldu demek daha doğru olur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rbrHgjHJov9cIaqjLdTh5A.png" /></figure><h3><strong>SCALAR TYPE DECLARATIONS</strong></h3><p>Artık method ve fonksiyonlarımıza geçtiğimiz parametrelere <a href="https://www.php.net/manual/en/language.types.intro.php">primitive</a> veya reference tipler tanımlayabiliyoruz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dbee551a82a5f232d864f2cd8c73c586/href">https://medium.com/media/dbee551a82a5f232d864f2cd8c73c586/href</a></iframe><p>Eğer parametrenin <em>null</em> gelme ihtimali varsa, tür tanımının başına soru işareti eklememiz gerekiyor. Böylece bu alanın <em>nullable</em> olduğunu belirtmiş oluyorsunuz.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dbee551a82a5f232d864f2cd8c73c586/href">https://medium.com/media/dbee551a82a5f232d864f2cd8c73c586/href</a></iframe><p>Class property’ler için de tip tanımlama desteğinin bu özellikle birlikte gelmesini beklerdim. Ancak ben makaleyi hazırlarken paylaşılan 7.4 versiyonuyla yeni eklendi.</p><blockquote>Yani artık;<br><em>private </em><strong><em>int</em></strong><em> $userId;<br>private </em><strong><em>string</em></strong><em> $userName;</em> <br>gibi property’ler için de tür tanımı yapılabiliyor.</blockquote><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/b2308ee100e24eda9f07be79fa076fb0/href">https://medium.com/media/b2308ee100e24eda9f07be79fa076fb0/href</a></iframe><p><strong>Not:</strong><br>Artık hayatımızda <strong>strict_types</strong> modu var. Bu modu aktif ettiğimizde, <em>integer</em> türünde değer beklediğiniz bir alana, <em>string</em> türünde bir değer gönderilirse <em>TypeError</em> fırlatılıyor.</p><p>Bu kuralın tek istisnasının;<br><em>float</em> türünde bir alana, <em>integer</em> türünde bir değer geçilebilmesi olduğunu da belirteyim.</p><p><em>strict_types</em><strong> </strong>modu aktif olduğunda, hemen aşağıda inceleyeceğimiz <em>return type</em> özelliğininde etkilendiğini belirteyim. Yani <em>integer</em> türünde değer döneceğini belirttiğiniz method’tan, <em>string</em> türünde bir değer dönerse yine <em>TypeError</em> exception fırlatılacaktır.</p><h3><strong>RETURN TYPE</strong> <strong>DECLARATIONS</strong></h3><p>Artık method’lara dönmesi gereken türleri söyleyebiliyoruz. Dönüş tipleri için de <a href="https://www.php.net/manual/en/language.types.intro.php">primitive</a> veya reference türler kullanılabilir.</p><iframe src="" width="0" height="0" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/cf50e1a8bfb7b071ed32a7ad4c728326/href">https://medium.com/media/cf50e1a8bfb7b071ed32a7ad4c728326/href</a></iframe><p>Eğer geriye <em>null</em> dönme ihtimaliniz varsa, tür tanımının başına soru işareti ekleyebilirsiniz. Yani <em>int</em> yerine <em>?int</em> olarak tanımladığınızda, bu method’u çağıran yerlerde instance / null check yapmanız gerekiyor.</p><blockquote>Bknz:<br>if ( $user-&gt;getRole() instanceof Permission ) { … }</blockquote><h3><strong>NULL COALESCING OPERATOR</strong></h3><p>Artık hayatımızda iki soru işaretini yan yana yazarak kullandığımız yeni bir operatörümüz var. Bu operatör sayesinde; Değişken tanımlanmışsa ve değeri null değilse kendisini, değilse belirteceğimiz değeri referans almasını sağlıyoruz.</p><p><strong>Örnek:</strong></p><blockquote>$username = $_SESSION[‘username] ?? ‘ziyaretçi’;</blockquote><p><strong>Önceden tenary operatör ile şöyle yapıyorduk:</strong></p><blockquote>isset($_SESSION[‘username]) ? $_SESSION[‘username] : ‘ziyaretçi’;</blockquote><h3>SPACESHIP OPERATOR</h3><p>Bu operatör sayesinde artık yönlü bir karşılaştırma yapabilirsiniz. Karşılaştırdığınız değerler eşitse <em>0</em> dönüyor. İlk değer (sol) büyükse <em>1</em>, ikinci değer (sağ) büyükse -<em>1</em> değeri dönüyor.</p><blockquote>echo 2019 &lt;=&gt; 2019; | <strong>0</strong> döner.<br>echo 2019 &lt;=&gt; 2018; | <strong>1</strong> döner<br>echo 2018 &lt;=&gt; 2019; | <strong>-1</strong> döner</blockquote><p>Umarım faydalı olmuştur.</p><p><strong>İbrahim Hızlıoğlu</strong></p><p><strong><em>web: </em></strong><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">https://www.ibrahimhizlioglu.com</a><br><strong><em>linkedin:</em></strong> <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">https://www.linkedin.com/in/ibo/</a><br><strong><em>github: </em></strong><a href="https://github.com/ibo">https://github.com/ibo</a><br><strong><em>twitter: </em></strong><a href="https://twitter.com/ibrahimhizliogl">https://twitter.com/ibrahimhizliogl</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cef0e8d4eee" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Method Overloading]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/method-overloading-596e1d03f58b?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/596e1d03f58b</guid>
            <category><![CDATA[java]]></category>
            <category><![CDATA[method-overloading]]></category>
            <category><![CDATA[overloading]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Dec 2017 19:26:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-02T21:17:24.601Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Aynı sınıf içerisinde, <em>aynı isimle birden fazla metod</em> tanımlanmasına<br>“method overloading” deniyor.</p><p>Fonksiyonel programlama dilleri için bunu;<br>“<em>aynı isimle birden fazla fonksiyon</em> tanımlanması” olarak ifade edebiliriz.</p><p>Ben bu yazıda Java örnekleri üzerinden ilerleyeceğim.</p><p>Derleyici, <em>metodun aldığı parametrelere</em> göre hangi metodu çalıştıracağına karar veriyor. Parametreler referans alındığından, dikkat edilmesi gereken noktaları 3 madde ile özetleyebiliriz.</p><ol><li>Bu metod <strong>kaç tane</strong> parametre alacak?</li><li>Bu metoda tanımlanan parametrelerin <strong>tipi</strong> ne olacak?</li><li>Bu parametrelerin <strong>sırası</strong> nasıl olacak?</li></ol><p><strong>Aynı sayıda</strong> parametre alan ve <strong>aynı ismi taşıyan</strong> metodlar tanımlayabiliriz.</p><blockquote>class User {<br> // <em>String</em> | <em>Boolean</em><br> public String <strong>find</strong>(<em>String</em> nick, <em>Boolean</em> verified) {…}</blockquote><blockquote>// <em>Integer</em> | <em>Boolean</em><br> public String <strong>find</strong>(<em>Integer</em> userId, <em>Boolean</em> verified) {…}</blockquote><blockquote>// <em>Integer</em> | <em>Integer</em><br> public String <strong>find</strong>(<em>Integer</em> userId, <em>Integer</em> status) {…}<br>}</blockquote><p>“find” metodunu 3 kez tanımladık. Hepsi de 2 parametre alıyor. Ancak her bir parametrenin tipi (<em>sırasıyla</em>) farklı tanımlanmış.</p><p>Metod çağırıldığında, derleyici parametrelerin tipini kontrol ediyor. <em>Veri tipleri eşleşen</em> ilgili metoda yönlendiriyor.</p><p>Bu nedenle, metod aynı sayıda parametre alacaksa, <em>veri tipleri sırasıyla farklı olmak</em> zorundadır.</p><p><strong>HATALI KULLANIM:</strong></p><blockquote>class User {<br> public String find(<strong><em>String</em></strong> nick, <strong><em>Boolean</em></strong> verified) {…}<br> public String find(<strong><em>String</em></strong> mail, <strong><em>Boolean</em></strong> verified) {…}<br>}</blockquote><p>* *<br>Bu örnekte, p<em>arametre tiplerinin</em> ve <em>sıralarının</em> aynı olduğu görülüyor. Dolayısıyla derlenmeyecektir.<br>* *</p><p><strong>Farklı sayıda</strong> parametre alan ve <strong>aynı ismi</strong> <strong>taşıyan</strong> metodlar tanımlayabiliriz.</p><blockquote>class User {<br> public String find(<strong><em>Integer</em></strong> userId) {…}<br> public String find(<strong><em>String</em></strong> mail, <strong><em>Boolean</em></strong> verified) {…}<br> public String find(<strong><em>String</em></strong> firstName, <strong><em>String</em></strong> lastName) {…}<br> public String find(<strong><em>String</em></strong> firstName, <strong><em>String</em></strong> lastName, <strong><em>Integer</em></strong> cityId) {…}<br>}</blockquote><p>*** JAVA’da overloading metodların dönüş tipleri farkı olabilir. ***</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*g-Wu4RqTDHVAS1z-Fwi5qA.png" /></figure><p>Umarım faydalı olmuştur.</p><p><strong>İbrahim Hızlıoğlu</strong></p><p><strong><em>web: </em></strong><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">https://www.ibrahimhizlioglu.com</a><br><strong><em>linkedin:</em></strong> <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">https://www.linkedin.com/in/ibo/</a><br><strong><em>github: </em></strong><a href="https://github.com/ibo">https://github.com/ibo</a><br><strong><em>twitter: </em></strong><a href="https://twitter.com/ibrahimhizliogl">https://twitter.com/ibrahimhizliogl</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=596e1d03f58b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Ben Artık Oldum!” Sendromu]]></title>
            <link>https://medium.com/@ibrahimhizlioglu/kendini-geli%C5%9Ftirmek-i%CC%87steyen-yaz%C4%B1l%C4%B1mc%C4%B1lara-%C3%B6nerilerim-b6f8929a9b5a?source=rss-6062dbbc0f71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b6f8929a9b5a</guid>
            <category><![CDATA[developer]]></category>
            <category><![CDATA[yazılım]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İbrahim Hızlıoğlu]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Oct 2016 14:18:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-02T21:17:35.240Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2014 yılında ask.fm üzerinden; <br>“<a href="http://ask.fm/ibrahimhizlioglu/answers/121235478457">Gençlere bu yolda kendini geliştirmeleri için neleri önerirsin?</a>”<br>sorusu yöneltilmişti. Bu soruya verdiğim yanıtı biraz düzenleyerek yeniden paylaşmak istedim.</p><p>Martin Fowler’ın çok sevdiğim bir sözü var;</p><blockquote>“<br>Her aptal, bilgisayarın anlayabileceği kodu yazabilir. <br>İyi programcılar insanların anlayabileceği kodu yazarlar.<br>“</blockquote><p>Daha okunaklı, daha performanslı, daha stabil, daha modern … yazılım geliştirmeye çabalamak temel vizyonumuz olmalı. Yazılım geliştirmeye yeni başlamış veya yıllarını yazılıma adamış biri olmamız bir şeyi değiştirmez!<br>Hep daha iyisini aramalı ve uygulamalıyız. İşini sevmeyenlerin bunu başarılabileceğine inanmıyorum.</p><p>Yazılım sektöründe çalışanların yakalandığı bir hastalık var. Ben bunu; “Ben artık oldum!” sendromu olarak adlandırıyorum. Egosu tavan yapan yazılımcı; her şeyin en iyisini kendisinin bildiğini zannediyor. Yeni teknolojileri araştırmayı bırakıyor. Her proje de kendini tekrarlıyor. Meslektaşlarının önerilerini düşünmüyor, değerlendirmiyor. Değerlendirdiği tek bir kriter var; “Kod çalışıyor mu?” … Kod çalışıyorsa dağılabiliriz. :)</p><p>Dunning-Kruger sendromu bunu şöyle açıklıyor;</p><ul><li>Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını farkedemezler.</li><li>Niteliksiz insanlar niteliklerini abartma eğilimdedir.</li><li>Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan acizdirler.</li><li>Eğer bu yetkin olmayan insanlar, becerilerini geliştirmek üzere eğitilirlerse, geçmişteki eksikliklerini farkedip kabul etmektedirler.</li></ul><p>Özetle;<br>Yazılımda gelişme süreci hiç bir zaman sonlanmaz. Her zaman sizden daha iyi bilen / farklı açıdan bakan biri(leri) vardır.</p><p><strong>İbrahim Hızlıoğlu</strong></p><p><strong><em>web: </em></strong><a href="https://www.ibrahimhizlioglu.com/">https://www.ibrahimhizlioglu.com</a><br><strong><em>linkedin:</em></strong> <a href="https://www.linkedin.com/in/ibo/">https://www.linkedin.com/in/ibo/</a><br><strong><em>github: </em></strong><a href="https://github.com/ibo">https://github.com/ibo</a><br><strong><em>twitter: </em></strong><a href="https://twitter.com/ibrahimhizliogl">https://twitter.com/ibrahimhizliogl</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*L4Ab0gvj_Eln4eVQls8xuw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b6f8929a9b5a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>