<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Burak İncedere on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Burak İncedere on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@incedereburak?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*5HsJAGzSenf_z0BZU2zBKw.jpeg</url>
            <title>Stories by Burak İncedere on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@incedereburak?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 01:39:10 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@incedereburak/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Pastayı Adil Pay Etmek]]></title>
            <link>https://medium.com/@incedereburak/pastay%C4%B1-adil-pay-etmek-4c996907267?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4c996907267</guid>
            <category><![CDATA[adalet]]></category>
            <category><![CDATA[değerlendirme]]></category>
            <category><![CDATA[kurum-kültürü]]></category>
            <category><![CDATA[yönetici]]></category>
            <category><![CDATA[kurumsal-hayat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak İncedere]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 13 Apr 2022 15:24:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-13T15:28:00.587Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Çalıştığınız tüm kurumları düşünün.<br>“Tüm süreçlerde adil bir yaklaşım vardı.” diyebilir misiniz?</p><p>Bu soruya evet diyebilecek kişi sayısı, bir elin parmaklarını geçmez. Maalesef insanın olduğu her yerde “adaletsizlik” olarak nitelendirilebilecek durumların görülmesi kaçınılmazdır. Çünkü adalet dediğimiz kavram, öznel değerlendirmelerden oldukça etkilenir. Özellikle performans değerlendirme sistemi oturmamış kurumlarda adalet algısı ile ilgili rahatsızlıkların görülmesine çok sık rastlarız. Böyle kurumlarda hem değerlendirenler hem de değerlendirilenler bir huzursuzluk içerisindedir. Ne karar verilirse verilsin, öznel değerlendirme olarak nitelendirilir ve muhakkak birileri şikayetçi olur.</p><blockquote><strong>“Her yerde bu tür şeyler olur, çok takılmamak lazım”</strong></blockquote><p>Yukarıdaki gibi cümleler de bu tür kararlardan hemen sonra ortaya çıkan ve “adaletsizliklerle” baş ederken en yaygın kullandığımız rahatlama yöntemidir. Algıladığımız adaletsizliğin yarattığı olumsuz duyguları gidermek için kendimize sunduğumuz sempatik bir telkin de diyebiliriz. Eğer kendimizi ikna edebilirsek, küçük hayal kırıklıklarıyla işimize devam ederiz. Diğer seçenek ise çoğu zaman kuruma duyulan bağlılığın zayıflaması ve işten ayrılma oluyor ne yazık ki.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*hQ8cpKT01ZJXYcX5JreskA.jpeg" /></figure><p>Peki böyle olmak zorunda mı? Her yerde oluyor diye sineye mi çekeceğiz algıladığımız adaletsizlikleri? Algılanan adaleti nelere dikkat ederek iyileştirebiliriz?</p><p>Her şeyden önce şunu söyleyelim, böyle olmak zorunda değil. Adaletsizliğin olmadığı bir dünya yaratmak ütopik olsa da iyileştirmelerle daha adil bir ortam oluşturmak için yapabileceğimiz şeyler var. Literatür, adalet kavramını bazı alt alanlarda değerlendirmenin daha sağlıklı olacağı noktasında hemfikir gibi görünüyor. Bu alanlara özen gösterildiğinde bireylerin kurumları daha adil değerlendirdiklerini bizlere söylüyor.</p><p>Aşağıda bahsedeceğim kavramlar Örgütsel Adalet’in 3 sac ayağını oluşturuyor. Bu ayaklar ne kadar sağlamsa, adalet o denli ayakta ve herkes tarafından görünür demektir.</p><ol><li><strong>Dağıtım Adaleti</strong></li></ol><p>Dağıtım adaleti, kurum kaynaklarının (ücret, terfi, vs.) <strong>paylaşımının</strong>, çalışanlar tarafından adil olarak algılanmasını ifade eder.</p><p>Kurumun elinde bir pasta olduğunu ve bunu çalışanlarına pay ettiğini düşünün. Çok çalışan çok acıkacağı için daha büyük bir dilim isteyecektir. Ayrıca kendisine gelen dilimin onu doyurup doyurmayacağından çok diğerlerine giden dilimlerle ilgilenir. Hatta dikkatini özellikle kendisi kadar çalışmadığını düşündüklerine yönlendirir ki dağıtımın adil olup olmadığını görebilsin. Az çalışana büyük bir dilim gittiyse, artık o pastadan tat alması mümkün değildir.</p><p>Hani bir söz vardır “azdan az, çoktan çok gider” diye. Burada da tam tersi az’a az, çok’a çok gitmesi gerekir ki dağıtım adil olarak algılansın.</p><p><strong>2. Prosedür (Süreç) Adaleti</strong></p><p>Diyelim ki pastayı pay ettik, peki süreç nasıl ilerledi? Neye göre dilimlerin kalınlığını ayarladık?</p><p>Dağıtımın adaletli olması kadar, sürecin de adil olması, algılanan adaleti oldukça etkilemektedir. Prosedür adaleti, terfi vb. kaynakların dağıtımındaki <strong>süreçlere odaklanan </strong>eden bir kavramdır.</p><p>Örneğimize dönecek olursak pastayı <strong>neye göre ve nasıl </strong>böldüğümüz ile ilgilinir.</p><p>Kişilerin süreci adil olarak değerlendirebilmeleri için 2 konuya özellikle dikkat etmek gerekir.</p><ul><li>Çalışan beklediği <strong>ödül ile ilgili görüşlerini ve neden bu kazanıma layık olduğunu paylaşabileceği zeminler bulabilmelidir.</strong> Böylelikle değerlendirme sürecinde kendi girdilerinin de hesaba katıldığını hissedebilecektir.</li><li>Çalışana, kanyakların dağıtımının <strong>nasıl yapıldığına ilişkin tatmin edici açıklamalarda bulunulmalıdır.</strong> Buradaki açıklamadan kasıt yukarıda bahsettiğim “Her kurumda olur böyle şeyler” tarzında bir yaklaşım kesinlikle değildir. Doğru geri bildirimlerle ve somut göstergelerle, ilgili kazanımları neden hak ettiği veya neden hak edemediği paylaşılmalıdır.</li></ul><p><strong>3. Etkileşim Adaleti</strong></p><p>Örgütsel Adalet kavramının üçüncü bileşeni ise her şeyde olduğu gibi konunun <strong>iletişimi </strong>ile ilgili.</p><p>Pastamızı böldük (dağıtım adaleti), bölerken kişilerin de ne beklediğini dinledik ve açıklayıcı olduk (süreç adaleti). Son aşamada ise geriye pastayı sunmak kalıyor (etkileşim adaleti). Sunuş şeklimiz de işin kıymetini belirliyor.</p><p>Yöneticiler bu tür süreçlerde bazı çalışanları ile keyifli, bazıları ise “tatsız” görüşmeler yapmak durumunda kalabiliyorlar. Yapılan en büyük hata; terfi ettirilen, ödüle layık görülen kişilere sempatik tavırlar sergilenirken, can sıkıcı görüşme yapılması gereken kişilerden kaçılması, yeterince saygı gösterilmemesidir.</p><p>Bu noktada etkileşim adaletini sağlamak için;</p><ul><li>çalışana değer verdiğimizi ve saygı duyduğunuzu açıkça gösterin.</li><li>kararları açık bir iletişimle, somut detaylarıyla paylaşın.</li><li>sonuca etki edenin kişilik özellikleri değil, performans olduğunu fark ettirin.</li><li>karar alırken sizi etkileyen zorlukları samimi bir şekilde ifade edin, dürüst olun.</li></ul><p>Sözün özü, adil bir çalışma ortamı yaratabilmek için yapılabilecek bir çok şey var. Herkes pastadan payını aldı, siz de almak isterseniz aşağıda minik önerilerim olacak.</p><p>Eğer bir yöneticiyseniz: <strong>“Süreçlerimde üç adalet türünü de uyguluyor muyum ya da ne kadarını uyguluyorum?”</strong></p><p>Eğer kendisine verilen dilimden mutlu bir çalışansanız: <strong>“Neyi iyi yaptım da ödüle layık görüldüm? Herkese bana davranıldığı gibi adil davranıldı mı?”</strong></p><p>Eğer payına düşenden mutsuz bir çalışansanız: <strong>“Bu sonuca neden olan faktörler benimle paylaşıldı mı? Her şeye rağmen değerli hissettirildim mi?” </strong>diye kendinize sorular sorabilirsiniz.</p><p>Son olarak yazımı çok güzel bir söz ile bitirmek istiyorum.</p><blockquote>İyi olmak kolaydır. Zor olan adil olmaktır. En mükemmel adalet ise, vicdandır. Victor Hugo</blockquote><p>Görüşmek üzere,</p><p><em>Yararlandığım Kaynaklar:</em></p><ul><li><em>Örgütsel Davranış (Stephan Robbins , Timothy A — Nobel Yayıncılık)</em></li><li><em>Örgütsel Adalet: Kuramsal Bir Yaklaşım. </em>İyigün, N. Ö<em> (İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 11 Sayı: 21 Bahar 2012 / 1 s.49–64)</em></li><li>Organizational Justice Perceptions as Predictor of Job Satisfaction and Organization Commitment. Bakhshi, A., Kumar, K., &amp; Rani, E.(<em>International journal of Business and Management</em>, <em>4</em>(9), 145–154.)</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4c996907267" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Öğrenmeyi Öğrenmek]]></title>
            <link>https://medium.com/@incedereburak/%C3%B6%C4%9Frenmeyi-%C3%B6%C4%9Frenmek-869a7a6da7d6?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/869a7a6da7d6</guid>
            <category><![CDATA[eğitim]]></category>
            <category><![CDATA[pekiştirmeli-öğrenme]]></category>
            <category><![CDATA[model]]></category>
            <category><![CDATA[çağrışım]]></category>
            <category><![CDATA[öğrenme]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak İncedere]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 24 Mar 2022 06:01:15 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-24T06:26:02.819Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Öğrenme dediğimiz yaşantı nasıl gelişir?<br>Davranışlar nasıl kazanılır?<br>Şirketlerin davranış değişimi için oluk oluk para akıttığı eğitim ve gelişim faaliyetleri, öğrenme deneyimi için tek başına yeterli midir?<br>Beklenen davranışsal değişiklikleri yaşantılarla nasıl destekleyebiliriz?</em></p><p>Maalesef insanları bir sınıfa (sanal veya yüz yüze) toplayarak bir takım yetkinlikleri kazandırmaya çalışmak ve davranışlarda değişim beklemek, iyi niyetli ancak yetersiz bir girişimdir. Aşağıda detaylarını aktardığım gibi öğrenme dediğimiz şey çoğunlukla yaşantılar tarafından şekillenen bir olgudur. Bu nedenle eğitimler farkındalık boyutunda önemli katkılar sağlasa da, işin sonu mutlaka davranış değişimine bağlanmalıdır. Çünkü yazıyı okuyunca anlayacaksınız ki kazanılmış bir davranış, diğerleri için öğrenmeye dönüşecektir.</p><p>Peki öğrenmenin hangi yollarla gerçekleştiğini merak ettiniz mi hiç? Yazının devamında bu sorunun yanıtına ve iş yaşamındaki bazı örneklerine değineceğim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*fY7DhEnxv6XSySpJ1K-zGg.jpeg" /></figure><p>Öğrenme, yaşantılar içerisinde temel olarak üç yolla gerçekleşir.</p><ol><li>Çağrışım</li><li>Pekiştirme</li><li>Taklit (Model alma)</li></ol><h4>Çağrışım (Klasik Koşullama)</h4><p>Rus fizyolog Ivan Pavlov, 1903 yılında sonuçlarını yayınladığı çalışmasında köpeklerin zil sesi ile yiyecek (et) arasında bir ilişki kurmasını sağlamış ve köpekler etin olmadığı ortamda bile zil sesini duyunca salya akıtmaya başlamışlardır. Yani zil sesi ile yiyecek arasında bir çağrışım kurmuştur.</p><p>Peki çağrışım yöntemi iş yaşamında karşımıza nasıl çıkıyor, aklınıza örnekler geliyor mu?</p><p>Bir örnekle açıklamaya çalışayım. Mesela üst yönetime önemli bir konuda sunum yaptığınızı ve bu sunumun çok kötü geçtiğini düşünün. Yaşayanların rahatlıkla tahmin edebileceği gibi sonraki zamanlarda sadece bir sunum daveti almak bile geçmiş toplantıdaki olumsuz duyguların benzerini hissetmenize neden olacaktır. Çünkü biz fark etmesek bile <strong>sunum ile kaygı</strong> duygusu arasında bir çağrışım kurmuş oluruz ve olumsuz duyguları hissetmek için artık “kötü geçmiş bir toplantıya” ihtiyaç duymayız.</p><h4>Pekiştirme</h4><p>B. F. Skinner ve arkadaşları tarafından geliştirilen bu öğrenme metotuna göre, insanlar <strong>sonucu olumlu olan veya bir ihtiyacı karşılayan </strong>davranışları sergilemeye, <strong>olumsuz veya acı verici davranışlardan</strong> ise kaçınmaya meyillidirler. Yani insan davranışını belirleyen ana etmen <strong>davranıştan sonra ortaya çıkan durumdur.</strong></p><p>Bilinen en etkili pekiştireçlerden biri <strong>takdirdir</strong>. Yine iş yaşamından bir örnek verecek olursa bir işi-projeyi tamamladıktan sonra çeşitli yöntemlerle takdir edilen bir çalışan, o işi yapma arzusunu sürdürür. Tam tersi şekilde iş tamamlandıktan sonra yıkıcı geri bildirimlere maruz kalan, yaptığı iş değersiz görülen kişi ise o işten kaçınmaya başlar.</p><h4>Model Alma (Taklit)</h4><p>Bilinçli düşünme yeteneğine sahip, sosyal bir canlı olan insanın en sık kullandığı öğrenme yöntemi model almadır. Model alarak öğrenme yöntemine, gözlemsel öğrenme de denir. Bu öğrenme yönteminde insan önemli bir bilgi kaynağıdır. Kişiler, diğerlerini gözlemleyerek öğrenir. Taklit edilen davranışın sıklığı ve ortaya çıkardığı sonuçlar, davranışın kazanılma hızını ve kalıcılığını önemli derecede etkiler.</p><p>Örneğin; hiyerarşinin katı olduğu bir çalışma ortamı hayal edelim. Çalışanların, yöneticilerinin ağzından çıkanı emir telakki ettiklerini düşünün. Bu tür kültürlerde, yönetici koltuğuna terfi eden kişiler, çok kısa bir sürede güce alışır ve çoğu zaman bir öncekinden daha hiyerarşik bir yönetim anlayışı sergiler. İşte bu durumda gerçekleşen olay tam olarak model almadır. Yeni yönetici, geçmişteki yöneticisinin sert tavırlarını, onu yönetici pozisyonuna getiren bir özellik olarak değerlendirmiş ve model almıştır.</p><p>Gördüğünüz gibi yaşantılarla gerçekleşen öğrenmeler, kendiliğinden ve genelde farkındalık dışı gelişir. Çoğu zaman da kalıplara dönüşür ve benzer olaylara benzer tepkiler vermeye başlarız.</p><p>Peki bu öğrenme türlerini bilmek ne işimize yarayacak?</p><p>Her şeyden önce, öğrenme çeşitlerine dair bilgi sahibi olmak, mevcut davranış kalıplarımıza ve bu kalıpları hangi yaşantılar yoluyla öğrenmiş olabileceğimize dair sorgulamalarda bulunmamıza neden olacaktır. Bu sorgulamalar, içsel çatışmalar yaşamamıza yol açabilir ancak gelişim de tam olarak burada başlar. Elbette tüm davranışlarımızın mükemmel olmasını beklemek hayalcilik olur. Bu noktada temel amacımız, hatalı öğrenmelerimizi fark etmek ve onun yerine işlevsel-sağlıklı davranışlar geliştirmeye çabalamak olmalıdır.</p><p>Bireysel sorumluluklar alarak, bu farkındalığı aksiyona dönüştürdüğümüz durumda, kurumların o çok önem verdiği “davranış değişimi” süreci her zamankinden daha kolay olacaktır.</p><p>Sözün özü; yine her şey dönüp dolaşıp bireyin kendisinde bitiyor.</p><p>İşte tam da bu sebeple kurumlar belki de her şeyden önce öğrenmeyi öğretmelidir çalışanlarına.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=869a7a6da7d6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Çok Uzak Fazla Yakın]]></title>
            <link>https://medium.com/@incedereburak/%C3%A7ok-uzak-fazla-yak%C4%B1n-133a1940e26c?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/133a1940e26c</guid>
            <category><![CDATA[geri-bildirim]]></category>
            <category><![CDATA[ekip-yönetimi]]></category>
            <category><![CDATA[liderlik]]></category>
            <category><![CDATA[takım]]></category>
            <category><![CDATA[uzaktan-çalışmak]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak İncedere]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Mar 2022 13:27:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-12T13:27:59.922Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son dönemlerde özellikle yeni jenerasyondan arkadaşlarım “İşimizi evden yapabiliyorken neden ofise gidelim?” diye çokça sorgulamalarda bulunuyor. Çoğu, evden çalışmanın büyük kolaylık olduğundan ve iş çıktılarını artırdığından söz ediyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*eMd7PCMZ88xvQuZwiUb4_g.jpeg" /></figure><p>Elbette evden çalışmanın bazı avantajları bulunuyor ancak her şeyde olduğu gibi bu durumda da madalyonun iki yüzü var.</p><p>İyiler ve kötüler, azlar ve çoklar, çalışanlar ve kaytaranlar…</p><p>İnsanın en temel arayışlarından biri <strong>adalettir.</strong> Hatta sadece insanların değil hayvanların da öyle. Aşağıdaki videoyu izlediğinizde, adalet ortadan kalktığında ortaya çıkan davranışları rahatlıkla gözlemleyebilirsiniz.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F4gy06sP6ZJc%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D4gy06sP6ZJc&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F4gy06sP6ZJc%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4f4ab6c05ce590ee6a70f8c4ccca66a7/href">https://medium.com/media/4f4ab6c05ce590ee6a70f8c4ccca66a7/href</a></iframe><p>Bilinçli düşünme yeteneği olmayan bir canlı bile adaletsizliğe göz yummazken, biz nasıl iş arkadaşımızın benzer ücreti almasına rağmen evden çalışma kolaylığını suistimal etmesine göz yumacağız? Tabii ki bu bir rahatsızlık hissiyatı uyandırıyor ve çalışma iklimini olumsuz etkiliyor.</p><p>Peki çözüm ne? Kim ne yapabilir? Uzaktan çalışmayı nasıl sürdürülebilir hale getirebiliriz?</p><p>Yine videoda gördüğünüz gibi, maymun adaletsizlik hissettiğinde diğer maymuna saldırmak yerine, süreci yöneten <strong>otorite</strong> figürüne tepki göstermeyi tercih ediyor. Bizim yaşantımızda da tahmin edildiği gibi konu dönüp dolaşıp <strong>yöneticiye</strong> geliyor.</p><p>Değerli yöneticiler, emeğini ve yaptığı işi önemseyen bir çalışan gözüyle sizlere bazı tavsiyelerim olacak. Yaşayarak gördüm ki uzaktan yöneticilik yaparken bu adımları atan yöneticiler hem ekibini hem de bağlı bulundukları yöneticileri memnun edebiliyor.</p><blockquote><strong>Güven, ‘kontrol’e mani değildir.</strong></blockquote><p>Elbette buradaki kontrolden kasıt, katı bir denetleme mekanizması işlevi görmeniz değil. Bunu yapmanız durumunda zaten farklı problemlerin ortaya çıkacağını kestirmek de güç olmaz. Çalışanlarınızı ve yaptıkları işi önemsediğinizi ve katkı sunabilmek için bilgi sahibi olma ihtiyacı hissettiğinizi paylaşabilirsiniz. <a href="https://trello.com/">Trello</a>, <a href="https://tasks.office.com/">MS Planner</a> gibi dijital uygulamalar işin takibini ve şeffaf olarak yürütülmesini sağlayan kullanışlı araçlardır.</p><blockquote>Bu tür uygulamaları kullanırken dikkat edilmesi gereken en önemli şey The Reciprocity (<strong>mütekabiliyet-karşılıklık) </strong>ilkesidir. Siz de düzenli olarak iş süreçlerinizi bu alanlarda paylaşmalı ve çalışanlarınızın da sizi ‘kontrol’ etmesine imkan tanımalısınız. Aksi durumda denetlemiş olursunuz.</blockquote><blockquote><strong>Ekip arkadaşlarınızın etkileşime girebilecekleri ortamlar yaratın.</strong></blockquote><p>Etkileşim yaratmak adına birçok yöntemi kullanabilirsiniz. Ekip toplantıları bunlardan biri. Tüm ekibin dijital ortamda da olsa bir araya gelmesi, hem birbirlerinden haberdar olmalarını hem de duygu ve düşüncelerini aktabilmelerini sağlayacaktır. Diğer bir yöntem de ekip üyelerinin ortak çalışabilecekleri bazı görev ve sorumluluklar vermek olabilir. Böylelikle ortak hedef için adım atabilecek ve takım olma duygusunu yaşayabileyeceklerdir.</p><blockquote><strong>Düzenli geri bildirim alın ve verin.</strong></blockquote><p>Herkes yaptığı işin görülmesini ister. Takdirin, en önemli motivasyon kaynaklarından biri olduğunu unutmayın. Bu konuda ketum olmayın. Bununla birlikte her zaman daya iyisi de mümkündür. Çalışanlarınızın gelişim alanlarını gözlemleyebilecek kadar vakit ayırın ve bu alanları onlarla paylaşın. Görüşmelerden, mutlaka aksiyon adımları çıkararak ayrılın. Ve en önemlisi bu aksiyon adımlarını, belirli periyotlarda gerçekleştireceğiniz görüşmelerle takip edin.</p><blockquote><strong>Araklı da olsa yüz yüze bir araya gelmeye çalışın.</strong></blockquote><p>İşimiz dijital ortama uygun olabilir ama biz insanlar tam olarak öyle değiliz. Sosyal canlılar olduğumuz için paylaşmak, birlikte hoş vakit geçirmek ve hissetmek isteriz. Her iş yaşamı, dönem dönem boğucu ve can sıkıcı olabiliyor. Bir amaç için bir arada iş gören insanların, buluşmalarla bir araya gelerek ‘güzel’ şeylerden de konuşması, olumlu duyguların paylaşılmasına katkı sağlar.</p><p>Sonuç olarak, uzaktan çalışma uygulamaları hayatımızı kolaylaştırıyor ancak bize düşen bazı görevler de var.</p><p>Aksi durumda süreç iyi yönetilemediği için ofislere dönmek durumunda kaldığımızda oluşacak motivasyon kaybını hayal edebiliyor musunuz?</p><p>Ne demiştik, işimizi evden yapabiliyorken neden ofise gidelim.</p><p>Değil mi?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=133a1940e26c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Değiş(mey)en…]]></title>
            <link>https://medium.com/@incedereburak/de%C4%9Fi%C5%9F-mey-en-710e678c4b99?source=rss-2ef572270d1c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/710e678c4b99</guid>
            <category><![CDATA[değişim]]></category>
            <category><![CDATA[uyum]]></category>
            <category><![CDATA[pandemi]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Burak İncedere]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Mar 2022 11:47:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-04T12:10:33.008Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Etrafınızda onca şey olurken, her şeyi dondurduğunuz bir dönem yaşadınız mı? Cevabınız evetse o an ne oluyordu hayatınızda?</p><p>Öyle zamanlarımız vardır ki, büyük bir telaşla hengame bitene kadar her şeyi dondururuz. Mesela düğün ve ölüm merasimleri gibi… Her şey bitip, ortalık sakinleyince de geriye dönüp yaşantımızı düşünmeye, sorgulamaya başlarız. Anımsadınız mı?</p><p>Malum, pandemi hayatımızda çok şey değiştirdi. Günlük yaşamdan tutun da iş yaşamına kadar birçok alandaki radikal değişikliklere ayak uydurmakla geçen, iki koca yıl yaşadık. Geçtiğimiz günlerde ise pandemi ile mücadelede önemli bir adım olarak, maskelerin hayatımızdan çıkışının ilk adımları atıldı. Yavaş yavaş ‘normal’e dönüyoruz yani…</p><p>İşte ben de şu an tam o donma sonrası sorgulama noktasındayım ve kendime şunu soruyorum: Pandemiden bana geriye ne kaldı?</p><p><strong>Gnothi Seauton/ Kendini Bil</strong></p><p>Kendi muhasebemden önce şunu söylemek istiyorum ki yaşantı anında yapamasak bile yaşantıdan sonra geriye dönüp “ne düşündüm, ne hissettim?” gibi sorular sorabilmek, <strong>kendimizi bilmek </strong>için oldukça kıymetli. Öyle olmasaydı M.Ö 400’lerde Delphi’deki Apollon Tapınağı’nın girişine altın harflerle <strong>“Gnothi Seauton” </strong>yani <strong>“Kendini Bil”</strong> yazmazlardı herhalde.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/1*82dndgS_AGnBhdGBLqO1UA.jpeg" /></figure><p>Kendime gelince, öncelikle sürecin başlarında bir içe çekilme yaşadığımı söyleyebilirim.</p><p>· Dürtüsel bir hareketle, aile ve sağlık gibi hayatımın merkezine koyduğum değerlerin üzerine kapaklandım.</p><p>· Önceliklerimi tekrar gözden geçirdim.</p><p>· Kaosun içinde bile bir düzen yaratmaya çalıştım kendime, uyum yeteneğimi geliştirdim.</p><p>· Çoğu şeyin alternatifi olabileceğini, yalnızca bizim konfor alanımızdan çıkmamak için görmezden geldiğimizi fark ettim.</p><p>· Düzenli okuma alışkanlığımı tekrar edindim.</p><p>· Çok sevdiğim bir dostumun önerisiyle yazmaya başladım.</p><p>· İşimi değiştirdim. İş yapış şeklimi değiştirdim.</p><p>· Fiziksel görünümümü bile değiştirdim.</p><p>KISACASI DEĞİŞTİM.</p><p>Ve en sonunda geldiğim nokta da gördüm ki Herakleitos haklıymış… Adı ister savaş, ister pandemi, isterse hayat olsun, değişmeyen tek şey değişimmiş.</p><p>Peki sizde ne veya neler değişti?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=710e678c4b99" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>