<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İrem Küçükali on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İrem Küçükali on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@iremkucukali?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*hJuMvX0RL3jPNtsk6ojCjw.jpeg</url>
            <title>Stories by İrem Küçükali on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@iremkucukali?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 06:56:24 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@iremkucukali/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[A Pattern Language and Software Design Patterns]]></title>
            <link>https://iremkucukali.medium.com/a-pattern-language-and-software-design-patterns-609b71086b60?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/609b71086b60</guid>
            <category><![CDATA[software-design-patterns]]></category>
            <category><![CDATA[patterns]]></category>
            <category><![CDATA[software-design]]></category>
            <category><![CDATA[problem-solving]]></category>
            <category><![CDATA[software]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 15 Oct 2020 17:15:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-10-15T17:15:20.047Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>A reflection on A Pattern Language in software design patterns perspective</h4><p>The creator of design patterns and pattern languages, Christopher Alexander, explains “Each pattern describes a problem which occurs over and over again in our environment, and then describes the core of the solution to that problem, in such a way that you can use this solution a million times over, without ever doing it the same way twice.” (1977, p. x).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/256/1*-X86iUeeoBP1iUfS1lKjng.jpeg" /></figure><p>Considering software design pattern is an adaptation of the concept above, it is not surprising that the same description applies to it; although the concept originates in disciplines of architecture and urban design. This is one of the main reasons that reading <em>A Pattern Language</em> gave me the joy and excitement of two (in-a-way)very similar and separate disciplines that both are very dear to my heart: software development and urbanism.</p><p>Alexander said: “no pattern is an isolated entity. Each pattern can exist in the world, only to the extent that is supported by other patterns: the larger patterns in which it is embedded, the patterns of the same size that surround it, and the smaller patterns which are embedded in it.” (1977, p. xiii). Contrary to what Alexander said (at least, as far as I observed), software design patterns often are thought as separate entities and separate solutions for separate (kind of) problems. Therefore reading Alexander opened up the subject to me for reconsideration. Looking at the problems and solutions this way (that they are interconnected and generate and necessitate others), I can see how I can understand and use software design patterns as well as any solution pattern better. I guess this can be simplified as this: Patterns (reoccuring problems and solutions), emerge in patterns.</p><p>Alexander continues as: “This is a fundamental view of the world. It says that when you build a thing you cannot merely build that thing in isolation, but also must repair the world around it, and within it, so that the larger world at that one place becomes more coherent, and more whole; and the thing which you make takes its place in the web of nature, as you make it.” (1977, p. xiii). I think this argument may apply to software development (and software design patterns) even more than the original subject (architecture and urban design) because of the nature of the subject matter itself and the process of its repair as in physical/virtual. There should be patterns of repair/refactoring/maintenance since what is broken and what is fixed/changed affect others around it, and require other changes in them as well.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*zoddmvfWF0KxZse1" /><figcaption>Photo by <a href="https://unsplash.com/@usinglight?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Stefan Steinbauer</a> on <a href="https://unsplash.com/?utm_source=medium&amp;utm_medium=referral">Unsplash</a></figcaption></figure><p>Concept of having patterns and a pattern language strikes me as both liberating and structured since it is not seen as a sealed deal by Alexander. He says “in a healthy society there will be many pattern languages as there are people -even though these languages are shared and similar” (1977, p. xvi).</p><h3>References</h3><p>Alexander, C. (1977). <em>A pattern language: towns, buildings, construction</em>. Oxford university press.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=609b71086b60" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İETT’nin Troleybüs Macerası]]></title>
            <link>https://iremkucukali.medium.com/i%CC%87ettnin-troleyb%C3%BCs-maceras%C4%B1-ef995756901b?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ef995756901b</guid>
            <category><![CDATA[ulaşım]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi-politik]]></category>
            <category><![CDATA[istanbul]]></category>
            <category><![CDATA[tarih]]></category>
            <category><![CDATA[şehir]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 17 Feb 2020 05:01:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-17T05:01:01.186Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/836/1*y7MG500vxFwMdWemUDfdLQ.png" /></figure><p>Bir şehir halkının ulaşım gereksiniminin, çok sayıda insan taşımaya elverişli büyük taşıma araçlarıyla karşılanmasını sağlayan ulaşım sistemine toplu taşıma adı verilir. Türkiye’de toplu taşıma hizmetleri büyük şehirlerde belediyelerin önemli bir hizmet alanı olarak görülmüştür.</p><p>İstanbul’da toplu ulaşım hizmetlerinden sorumlu İETT Genel Müdürlüğü devamı olduğu Tramvay ve Tünel Şirketleri de düşünüldüğünde 19. yüzyılın ikinci yarısından bu yana İstanbul’un ulaşım sorunlarına farklı alternatifler geliştirme arayışı içinde olmuştur. Bu alternatiflerden birisi de İstanbul’da 1950’lerde planlamasına başlanan, ancak 1961’de hizmete açılabilen ve 1984’e kadar İstanbul sokaklarında yaygınlığını artıran troleybüslerdir.</p><p>Sürekli artan nüfusu ve yerleşim alanlarıyla 20. yüzyılın ikinci yarısında İstanbul’un toplu taşıma ihtiyaçları, mevcut imkanlarda hizmet arzının yetişmesine olanak bulunmayan bir şekilde artış göstermiştir. Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik darboğazlar ve enerjiye ulaşım sorunları da kamu idarelerini bu ihtiyaçları karşılama noktasında çaresiz ve yer yer de yaratıcı olmak zorunda bırakmıştır. Bu şartların Türkiye’sinde enerjinin olduğu gibi ulaşım araçlarının ve yedek parçalarının da yerli üretimi konuları düşüncelerde yer bulmaya başlamış, uzun vadeli sonuç alınamasa da bireysel çalışmalara konu olmuşlardır.</p><p>1961 yılında, İstanbul’da tramvayların kaldırılmasından kısa bir süre sonra, ilk troleybüs hattı çalışmaya başlamıştır. İstanbullular tarafından kısa sürede benimsenen 100 adet İtalyan Ansaldo San Giorgio markalı troleybüs, 1984 yılına kadar 20’nin üzerinde hatta çalışmışlardır.</p><p>Bir toplu taşıma çözümü ve bir endüstriyel tasarım ürünü olarak İstanbul’da troleybüsleri ortaya çıkaran ve şekillendiren faktörleri daha iyi anlamak için toplu taşımanın gelişiminin Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomipolitiği ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.</p><h3>1960–80 Arasında Türkiye’nin Genel Ekonomipolitik Durumu</h3><p>2. Dünya Savaşı sonrasında çevre ülkelerin ekonomileri modernleşme ve kalkınma paradigmalarını gerçekleştirme hedefi etrafında şekillenmiştir (Er, Korkut &amp; Er, 2003). Buna karşın hedeflenen modernleşme ve kalkınmayı sağlayacak tasarım ve teknoloji yöntemlerine dair bilgiler çevre ülkelerde bulunmadığından, bu bilgiler merkez ülkelerden ithal edilmiştir. Bu durumun bir örneği olarak 1947’de Amerika Birleşik Devletleri başkanı Harry Truman’ın öncülüğünde ABD’nin Türkiye’ye kalkınma desteği vermesi süreci başlamıştır. 1950’lerde Türkiye hala çoğunlukla tarıma dayalı bir ekonomidir ama sanayi ürünlerine yönelik oluşan iç pazara karşılık verebilme ihtiyacı oluşmuştur. 1930’lardan itibaren sürdürülen korumacı ekonomik anlayışla bu ihtiyacın karşılanabilmesi amacıyla 50li yıllar, Türkiye’de modern sanayileşmenin ilk aşamasının tamamlandığı yıllar olmuştur (Er, Korkut &amp; Er, 2003).</p><p>1960lı yıllar Türkiye’de ithal ikameci politika ile sanayileşmenin sağlam bir altyapısının oluşmasına çalışılan yıllardır. 1980lerin başına kadar ithal ikameci politika Türkiye’de etkinliğini korumuştur. Bu yıllarda ülke kalkınmasının tek mümkün yolu planlı sanayileşme olarak görülmüştür. Bu yıllarda bazı temel sektörler için tasarım ve üretim yapmak mümkünse de, bu sektörlerin dışında kalan az sayıdaki yenilikçi tasarım projeleri üretime varamamıştır (Er, 2009). Buna bağlı olarak bir çok alanda iç piyasanın ihtiyacını karşılayacak üretim yapılamazken, ülke dışından ithal etmek de kimi zaman imkansıza ulaşan düzeyde masraflı hale gelmiştir. Tüm bu şartlar, yerel ihtiyaçları karşılayabilmek için bazı üreticileri kendi imkanlarına uygun imitasyonların peşinden gitmeye yöneltmiştir.</p><h3>İstanbul’da Toplu Taşımanın Tarihçesi</h3><p>İstanbul’da toplu taşıma 1869’da Dersaadet Tramvay Şirketi’nin kurulmasıyla başlar. İlk hizmete giren toplu taşıma araçları atlı tramvaylar olmuştur. Daha sonrasında Londra’dan sonra dünyanın ikinci yer altı ulaşım sistemi olan Galata Tünel’i 1875’de hizmete girmiştir. 1914’te hizmete başlayan elektrikli tramvaylar tam kırk beş yıl boyunca İstanbullulara hizmet vermiş, hatta şehrin bugüne dek en önemli sembollerinden biri haline gelmiştir.</p><p>1930’da az sayıda araç ile özel işletmeler aracılığıyla başlayan otobüs hizmetleri hem otobüslerin, hem de petrolün pahalılığı nedeniyle İstanbul’da 70li yıllara kadar yavaş bir büyüme gösteren bir toplu ulaşım alternatifi niteliği taşımıştır. İstanbul’un toplu ulaşım hizmetlerinin tek bir çatı altına toplanması 1939’da İETT (İstanbul Elektrik Tünel Tramvay) İşletmeleri Umum Müdürlüğü’nün kurulması ve daha önce kurulmuş Dersaadet Tramvay Şirketi, Tünel İşletmesi ve özel otobüs işletmelerinin bu müdürlüğe bağlanması ile gerçekleşmiştir.</p><p>Adında geçen “elektrik” ibaresinden de anlaşılacağı üzere İETT Müdürlüğü toplu taşımanın yanında İstanbul’un bir enerji üretim ve dağıtım işletmesi niteliği de taşımıştır. Bu kapsamda 1945’de devreye alınan havagazı dağıtımı da İETT çatısı altında gerçekleşmiştir.</p><p>1950’lerden itibaren süren ihtiyacın ve bu ihtiyacı karşılamak için yapılan planlamaların sonunda 1961 yılı İstanbul’da ilk defa troleybüs hizmetinin verilmeye başlandığı yıl olmuştur.</p><h3>İstanbul’da Troleybüsleri Ortaya Çıkaran Şartlar</h3><p>1950 yılında bir milyon yüz binlerde olan İstanbul nüfusu, 1955 yılında bir milyon beş yüz bini aşmış, 1960 yılında bir milyon dokuz yüz bine yaklaşmıştır. Özellikle 50li yıllarda Anadolu’dan aldığı göçle nüfusu artan şehir aynı zamanda plansız yapılaşmalar sonucunda yüzölçümü olarak da yerleşim ve iş alanlarının sürekli genişlemesine konu olmuştur. Bu şartlar altında sürekli artan toplu ulaşım hizmetlerinin genişletilmesi ihtiyacı malesef o sırada şehrin ulaşım yükünü omuzlamış olan emektar tramvaylar tarafından karşılanabilecek seviyenin çok üstündedir. Ayrıca hızla artan nüfus ve toplu ulaşım ihtiyacı bu tramvayların eskime ve kullanımdan kalkması sürecini de hızlandırmıştır.</p><p>Tüm bu sebepler, özellikle 1950li yılların ikinci yarısından itibaren İstanbul’da yeni bir toplu ulaşım aracı alternatifi tartışmalarının ve planlamalarının başlamasına neden olmuştur. Bugün ilk akla gelen seçenek olan otobüs o günlerde hem temin maliyeti hem de yakıt maliyeti açısından çok masraflı bulunduğundan, buna ek olarak petrol temininin ancak dövizle yapılabilmesi ve döviz almanın da zorlukları düşünülerek, kamu idareleri tarafından uzun vadeli olarak sürdürülebilir bir seçenek olarak görülmemiştir. Tüm bu şartlar altında tramvay gibi, yakıt olarak elektrik kullanan troleybüsler İstanbul’un hızla büyüyen toplu ulaşım problemi için mucizevi bir çözüm gibi görülmüş, hem idareler hem de basın tarafından kendisine gündemde önemli yer verilmiştir.</p><h3>Troleybüslerin Ortaya Çıkışı</h3><p>Troleybüsler 27 Mayıs 1961’de ilk defa İstanbul’da çalışmaya başlasa da, öncesinde 1947 yılında Ankara’da 1954 yılında da İzmir’de kullanılmaya başlanmıştır (Kurtoğlu, Noyan, 2014). Troleybüsler, yolcu taşımacılığı için elektrik kullanması ile tramvaylarla; lastik tekerlekli ve raylara bağlı olmamalarıyla da otobüslerle benzerlik gösterir. İki telli havai hattan elektrik alarak lastik tekerlekler üzerinde hareket eden bir tasarıma sahip troleybüsler, raylara bağlı olmadıkları için tramvaylara nisbetle daha esnek; yakıt olarak elektrik kullandıkları için ise otobüslere nisbetle daha sessiz ve ucuzlardı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/666/0*sYzzWtksn2y9XSak" /><figcaption><em>Resim 1. İstanbul’da ilk troleybüs hattının açılışı 27 Mayıs 1961</em></figcaption></figure><p>1956–57 yıllarında İtalyan Ansaldo San Giorgio firmasına yapılan sipariş sonucunda Avrupa yakasında 45 km uzunluğunda bir hat boyunca 100 troleybüsün çalışacağı bir planlama yapıldı. Bu siparişin gerektirdiği ödeneğin temini 1960 yılını buldu. 1961 yılında Eminönü-Topkapı hattıyla başlayan troleybüs hizmeti Şişli-Yenikapı hattıyla genişletildi. Yeni bir çok hat devreye alınırken 1963’de Barbaros Bulvarı’na da havai teller çekilerek Levent’e bağlanmış oldu (Kurtoğlu, Noyan, 2014).</p><p>1970 yılında İstanbul’un 3 parti halinde İtalya’dan tedarik edilen 100 troleybüsü ve 12 troleybüs hattı vardı. 1965 yılı istatistiklerine göre İstanbul’da şehir içi yolculukların %20’sinden fazlası; 1975 yılı istatistiklerine göre %10’undan fazlası troleybüsle gerçekleşiyordu (Kurtoğlu, Noyan, 2014).</p><p>Türkiye’nin 70li yıllarda yaşadığı ekonomik darboğazlar nedeniyle İstanbul’da artan toplu ulaşım ihtiyacına rağmen troleybüsler yenilenemiyor ya da filoya yeni troleybüsler eklenemiyordu. Enerji sıkıntısı nedeniyle bazı troleybüs hatları iptal edilmek durumunda kalmış bazı araçlar hizmetten alınmıştı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/388/0*FsHjJT9MEilGD0Sy" /><figcaption><em>Tablo 1. 1961–1984 yılları arasında İETT taşıt filosu</em></figcaption></figure><p>İstanbul’da 1961–1984 arasında çalışan troleybüslerle otobüsler arasında bazı tasarım farkları da vardı. Zaman içinde bu farklar işletmede bazı değişikliklere gidilmesine neden oldu. Otobüslerde biletçi personel yerine kumbaralı sisteme geçildikten bir süre sonra bu sistem troleybüs hizmetlerine de genişletilmek istendi. Otobüslerde uygulanan bu sistemde, ön kapıdan binen yolcular şoförün yanında bulunan kumbaraya biletlerini bırakarak otobüs içinde ilerliyorlardı. Buna karşın İstanbul’da çalışan Ansaldo San Giorgio markalı troleybüslerin ön kapısı bulunmamakta; yalnızca orta ve arka kapılar bulunmaktaydı. Orta kapı da hizalama olarak şoför mahalinin bir hayli arkasında kalıyordu. Kumbaralı sisteme geçiş yapılabilmesi için troleybüslerin içine yönlendirici metal korkuluklar yerleştirildi ve böylece orta kapıdan binen yolcuların troleybüsün içine yerleşmeden evvel şoför mahalinin yanından geçmesi sağlandı (Kurtoğlu, Noyan, 2014).</p><p>Tramvayların İstanbul’da hizmetten kalkması ile troleybüslerin hizmete alınması hemen hemen aynı dönemde gerçekleştiği için toplumun tramvaylara duyduğu sevgi ve ilgi özellikle basının ve kamu idarelerinin yönlendirmesiyle troleybüslere aksettirilmeye çalışılmıştır. Bu noktada tramvaylarla aynı kırmızı renklere boyanan Ansaldo San Gorgio troleybüsler; cana yakın görünümlerinden de dolayı Tramvay’ın kardeşi olarak toplumda kendine bir yer bulabilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*6RMnO1zFiDq0el2W" /><figcaption><em>Resim 2. “Tramvay: Tam 45 yıl oldu, artık yoruldum. Haydi başarılar. Vefalı İstanbullular’ı biraz da sen taşı!…” yazısıyla yayınlanan karikatür</em></figcaption></figure><h3>İETT’nin Sıkıntıları</h3><p>60lı ve 70li yıllar İETT Umum Müdürlüğü için de bir çok zorluğu ve sıkıntıyı barındıran yıllardı. Filosunun sürekli kentin ihtiyaçlarını karşılamaktan aciz ve çok eski kaldığı, elektrik borçlarından dolayı personellerinin maaşlarını ödeyemediği, mallarına haciz konduğu, dağıtım ve kullanım amaçlı elektriğe ulaşamadığı, borçları birikmiş ve haklarını alamayan personelin direnişlerinin devam ettiği bilgileri basında kendine çokça yer bulmuştur.</p><h3>Saffet Gürtav</h3><p>Bu sıkıntılı süreçte yani 1966–1977 yılları arasında İETT’nin Genel Müdürü Saffet Gürtav’dır. Kendisi İstanbul’un elektrik sorununu çözebilmek için daha sorun kronikleşmeden yedek elektrik santralleri kurma girişimlerinde bulunmuştur. İETT’nin borçları ve verdiği hizmetler için yer yer belediye meclisiyle, yer yer de diğer kamu kurumlarıyla karşı karşıya gelmekten çekinmemiştir.</p><h3>Troleybüslerin Ortadan Kalkma Süreci ve Sebepleri</h3><p>Troleybüslerin hizmete alındığı yıllardan kaldırıldığı yıla kadar İstanbul’un ve Türkiye’nin enerji sorunları katlanarak büyümüştür. İstanbul ihtiyaç duyduğu elektriğin tamamını kendi içinde üretemediğinden dolayı hem kesintiler hem de arızalar sık sık yaşanmıştır. Bu süreçte İstanbul için yedek elektrik santrali istendiyse de ihtiyaçları karşılacak herhangi bir girişimde bulunulamamıştır. Buna ek olarak elektrik dağıtımının da İETT’den alınarak TEK’e verilmesi İETT’yi elektriği satın alan bir pozisyona sokarak zor durumda bırakmıştır.</p><p>Araçların eskimeye başlamasıyla akülerin yetersiz hale gelmesi ve İstanbul’da sık yaşanan planlı ve plansız elektrik kesintileri sonucunda İstanbul ulaşımı için bir kurtarıcı olarak gelen troleybüsler bir sorun olarak görünmeye başlamıştır. Bu arızalar ve kesintilerden dolayı troleybüslerin yolda kalması, trafikte birikmesi gibi sıkıntı veren durumların yaşanması troleybüsün İstanbul’a veda etmesinin önünü açan sebepler arasında yerini almıştır.</p><p>1984 yılında yollardaki havai teller sökülerek troleybüslere veda başladı. İzmir ESHOT idaresine satılan troleybüsler İstanbul’dan arabalı vapura bindirilerek İzmir’e uğurlandı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/0*FpKjJF_w71NYUCUg" /><figcaption><em>Resim 3. Troleybüsler İstanbul’dan arabalı vapura bindirilirken.</em></figcaption></figure><h3>İthal İkame Denemesi: Tosun</h3><p>1968 yılında İETT’nin 100 araçlık troleybüs filosunu genişletme isteğine karşın gerekli maddi imkanı bulunmaması sonucunda Şişli Garajı’nda 6 aylık bir çalışma başlatılmıştır. Bu çalışmanın amacı 1955 yılında Fransa’dan alınmış Latille Floirat marka otobüsü kullanarak İETT’nin kendi troleybüsünü üretmesidir.</p><p>İETT teknisyenlerinin başarıyla tamamladığı bu çalışma sonucunda üretilen yerli troleybüse Tosun ismi verilmiştir. Tosun, 100 araçlık troleybüs filosuna 101 kapı numarasıyla katılmış ve 1984’te hizmetten kaldırılana dek İstanbul’da sefer yapmıştır.</p><p>İETT mühendis ve teknisyenlerinin 6 aylık çalışması sonucunda, İETT Şişli Garajı’nda ilk türk troleybüsü inşa edilmiş oldu. Bu troleybüse Tosun adı verildi ve 1968 sonbaharında seferlerine başladı, 16 yıl boyunca hizmet verdi (Kurtoğlu, Noyan, 2014).</p><p>Bu denemeyi garip kılan meselelerden biri neden İETT’nin ikinci bir Tosun denemesinde bulunmamasıdır. Ancak 2013 yılında İETT idaresi Tosun’u yad etmek amaçlı, Tosun’un bir benzerini İkitelli atölyesinde ürettirmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/779/0*KIxBmw3vP38WipEW" /><figcaption>Resim 4. Yerli Troleybüs Tosun</figcaption></figure><h3>Sonuç</h3><p>İstanbul’da 1960’larda nüfusla birlikte artan şehir içi ulaşım ihtiyacına cevap vermek için eskiyen tramvay hatlarını değiştirmek için petrol ve döviz sıkıntısı içindeki Türkiye’de o dönem iyi bir çözüm olarak görülen troleybüsler kullanılmaya başlanmıştır. Zaman içinde özellikle elektriğin ve taşıtların yerli üretimi konusundaki yetersizlikler yüzünden 1984 yılında vadesini doldurmuşlardır. Troleybüslerin bir toplu taşıma alternatifi olarak planlanmasından başlayarak, İtalya’dan ithal edilmesine, halk tarafından kabul görmesine, Tosun isimli ithal ikame denemesine ve en nihayetinde trafikten kaldırılmasına kadarki tüm yaşam döngüsünde Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomipolitik durumun en önemli belirleyici olduğu söylenebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/731/1*M7s8o2aWdsyFaLiRx3CaFg.png" /></figure><h3>Referanslar</h3><p>Er, H. A., Korkut, F. &amp; Er, O. (2003). US involvement in the development of design in the periphery: The case history of industrial design education in Turkey, 1950s–1970s. <em>Design Issues</em>, <em>19</em>(2), 17–34.</p><p>Er, H. A. (2009). A Creative Convergence of Modernity, Globalization and Tradition: Understanding Industrial Design in Turkey. <em>Asia Design Journal</em>, <em>4</em>(4), 68–89.</p><p>Kurtoğlu, A., Noyan, M. (2014). İstanbul’un 100 Ulaşım Aracı. İstanbul, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yayınları.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ef995756901b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Smart Watches, Communication Robots & Auditory Interfaces]]></title>
            <link>https://iremkucukali.medium.com/smart-watches-communication-robots-auditory-interfaces-2206d30789c5?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2206d30789c5</guid>
            <category><![CDATA[design]]></category>
            <category><![CDATA[interaction]]></category>
            <category><![CDATA[smartwatch]]></category>
            <category><![CDATA[interfaces]]></category>
            <category><![CDATA[robots]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 Feb 2020 19:55:27 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-09T19:55:27.982Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Interaction Techniques and Convenience</h4><p>Traditional ways of interaction such as visual displays with basic user interface elements are incapable of satisfy the needs of people when they try to do a task in urban context which is usually a noisy, complex, and messy environment by definition where people are usually moving or multitasking. There are some factors to consider when designing an urban interaction: nature of outdoor environment, bodily constraints due to physical space, advantages of spatial information, medium of interaction, technique of interaction, etc. In the present paper interaction techniques and their convenience for urban context will be investigated.</p><p>In a research article by Kanda et al. (2010), interaction of a communication robot in a shopping mall is examined. Interaction in a shopping mall setting have some challenges as in most of the other urban places. In the case of this article, the most important one is sensing and interpreting the human input, as in behavior or speech. Speech recognition challenges is about inconsistency of the robot and the noisy environment. The task of the robot was giving directions and route-guidance. Robot needs to guide people with a relay point when they cannot see their destional at their current positions.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*sjX4KHcuvnLRBfo7.jpg" /><figcaption>By Comixboy at English Wikipedia, CC BY 2.5, <a href="https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9672553">https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9672553</a></figcaption></figure><p>As it is stated in a Japanese government report, information providing robots are asked by majority of citizens in public spaces (Kanda, 2010). A robot or a virtual assistant can help people out in an interactive way and with personal conversation. To accomplish that, robot needs to be friendly and bonding with people through information (that people shared with robot in the past).</p><p>Its interactive behavior comprises a few steps. First it introduces itself as a guide robot. Then when it is asked about guidance, it provides information or it can recommend people a restaurant or shop. When doing this, it greets people, reports its own experiences, tell stories, disclose secrets of its own (like its favorite food), identify previously visited people and remember their preferences and tries to establish a relationship with people.</p><p>As a result, it is seen that people mostly preferred to get in passive interactions with robot and gave minimum responses to it. As a method of exhibiting results, authors chose to share three case analysis in the paper. They also sent a questionnaire afterwards to people who interacted with the robot to rank their experiences with robot, in terms of their impression of robot, success of the route guidance, success of the providing information, and lastly building rapport. In from 1 to 7 scale robot got 5 points for impression, 5.3 points for route guidance, 4.6 points for both providing information and building rapport. In conclusion it is found that robot is more useful than an information display in a mall.</p><p>In another study by Sodnik, et al. (2008), authors made an experiment on the interaction in a mobile environment (while driving). They compared a standard visual interface with two proposed auditory interface of theirs. They proved that driving performance of people is much better, they distracted less and their satisfaction with the interaction is higher when they are using auditory interface (Sodnik, 2008).</p><p>As in any urban context, while driving it is required that a high degree of visual attention. In this case visual interfaces are not appropriate, since they distract user’s attention (Sodnik, 2008). Additionally the most frequent types of mobile visual displays are generally kept in pockets or bags where notifications cannot be immediately seen.</p><p>The authors exemplifies some interaction techniques that are alternatives to the visual channel in urban setting. Tactile interfaces with vibration, they describe, cause little distraction from main task but useful as short notifications not for long messages. And also they require physical closeness to the device.</p><p>Another alternative is auditory interfaces with a wide range from non-speech to earcons, from speech recognition/output to audio representation of complex data. Auditory interfaces also do not interfere with visual channel, they also have flexible range in terms of closeness to the device.</p><p>There are also spatial auditory interfaces that reflects spatial positions of audio items. These kind of sounds also preferred to be transmitted through headsets.</p><p>Authors stated that in order to reduce distraction, user interface is needed to be arranged accordingly the situation that user is in (Sodnik, 2008). Therefore to test the success of auditory interfaces, in the experiment, people were asked to perform five simple tasks using a mobile phone in the car.</p><ol><li>Writing a short message to a specific person</li><li>Changing the profile of the device</li><li>Calling a specific person</li><li>Deleting an image from the phone</li><li>Playing a specific song</li></ol><p>As another example, I want to discuss Bieber et al.’s (2012) article about smart watches. In the paper, the authors draw attention to interaction gestures mostly such as clicking, doublelicking, tapping wiping, circling, turning, fistbumping, etc. They argued it is more convenient to have an interaction more than finger control.</p><p>Based on the bluetooth, and sensor technologies, gesture interaction can be very successful. Since the smart watches have a little screen, they also have the opportunity to display important information as text. They save people from the burden of getting their phones out of their pocket. Smart watches can also be used to recognize the ambient, and also the behavior of the user via sensors and data analysis. They can also be integrated with speech recognition or detection of hand movements. They can sense motion, they can be used to understand the sign language for deaf people.</p><p>The results of the studies mentioned show that in complex environments interaction through visual displays is not be the best option in terms of usability. Instead using auditory interaction creates much better results.</p><p><em>It is an incomplete work that I started for a research some time ago. It is better to be open and online than to be private for my eyes only, I thought. I hope it helps or inspires somebody for a better and complete work. Contributions are welcomed.</em></p><h4>References</h4><p>Bieber, G., Kirste, T., &amp; Urban, B. (2012, June). Ambient interaction by smart watches. In Proceedings of the 5th International Conference on PErvasive Technologies Related to Assistive Environments (p. 39). ACM.</p><p>Kanda, T., Shiomi, M., Miyashita, Z., Ishiguro, H., &amp; Hagita, N. (2010). A communication robot in a shopping mall. IEEE Transactions on Robotics, 26(5), 897–913.</p><p>Sodnik, J., Dicke, C., Tomažič, S., &amp; Billinghurst, M. (2008). A user study of auditory versus visual interfaces for use while driving. International journal of human-computer studies, 66(5), 318–332.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2206d30789c5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Pencerem]]></title>
            <link>https://medium.com/series/pencerem-c7d88c8695ce?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c7d88c8695ce</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 08 Jul 2018 17:24:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-07-21T15:15:10.562Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Doğal olanın mükemmelliği ve anlaşılabilirliği birbirine zıtlık oluşturmaz.</p><p>Anlaşılabilir ve sade olan, aynı zamanda karmaşık bir dokunun da parçasıdır.</p><p>Hz. Ali’nin, “İlim bir nokta idi” demesi gibi; akılalmaz görünen doğa (bilimleri) de aslında bir sadelikten dokunmuştur.</p><p>Semih Kaplanoğlu Amsterdam için “Kollarımızdaki saatlerin, tepedeki güneşin hep doğru vakti gösterdiği, aşina olduğumuz, kolayca tahmin ettiğimiz, bedenimize hakim olan dünyevi zaman, senin ülkende ayar tutmuyor. Dünya hızla tek bir şehre, sokağa, vitrine doğru dönüşedursun, sen her bir taşına nakşettiğin ruhunu korumaya yeminlisin. Yavaşsın.Vermeer’in resimleri gibi.” diyor.</p><p>Ama Amsterdam’ın yaşanabilir kimliği tarihi boyunca korunmuş değil, gayretle inşa edilmiştir.</p><p>Bu öncesi:</p><p>Bu sonrası:</p><p>Placemaking bir şehrin ruhunu dönüştürmeye muktedir.</p><p>İçinde yaşadığımız çevre, doğanın kanunları ve insanın amaçlarından müteşekkildir.</p><p></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c7d88c8695ce" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Staj Yapan Ne Kazanır?]]></title>
            <link>https://medium.com/hizmetkar/staj-yapan-ne-kazan%C4%B1r-6e033ea2cf71?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e033ea2cf71</guid>
            <category><![CDATA[kariyer]]></category>
            <category><![CDATA[staj]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 04 Feb 2017 11:57:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-06T17:34:13.654Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ismin okunuyor, arkadaşlarının arasından yuruyorsun. Heyecanlı adımlarla ilerleyip, sana tebessüm eden hocanın elini sıkıyorsun. Ailen gururla seni izliyor. Sonra havada uçuşan kepleri görüyorsun. Tebrikler artık üniversite mezunusun.<br>Hepimiz mezuniyet günümüzü iple çekiyoruz. Kimimiz bir daha bu rahatlığı bulamamak endişesiyle öğrenciliğin iyice tadını çıkarmak peşinde, kimimiz yılların bıkmışlığıyla gerçek hayata adım atmak için heyecanlı ama hepimiz bir gün mezun olmak hayalini paylaşıyoruz. Beklenen o mezuniyet gününden sonra olacaklar içinse bugünden o güne kadarki zaman çok önemli.<br>Arada geçen zamana değer katmanın ve mezuniyet sonrasını iyi geçirmenin en etkili yollarından biri ise staj yapmak. Araştırmalar öğrencilerin üniversite okurken yaptıklarının, hangi üniversitede okuduklarindan daha önemli olabileceğini gösteriyor. Yaş, cinsiyet, etnik köken, okul önemli olmaksızın bir staja katilmis olan öğrenciler, staja katilmamis olanlara göre daha fazla iş bulabiliyorlar.</p><p>Araştırmanın ilginç bir çıktısı daha var, staj yapan öğrenciler aynı zamanda daha yüksek oranda işe bağlılık da gösteriyorlar.<br>Bunların dışında stajların sayısız faydaları var. Hayata hazırlanma fırsatı, okulda öğrendiklerini gerçek projelerde kullanma, öğrendiklerinin ne anlama geldiğine yakından şahit olmak stajla kazanacaklarınıza sadece bir kaç örnek. <br>Kişisel tecrübelerimiz ve araştırmalarımız sonucunda gördüğümüz stajın önemine binaen Hizmetkar Kariyer Planlama Projesi olarak, biz de katılımcılarımıza projemizin bir parçası olarak staj olanakları sunuyoruz ve bu stajların katılımcılarımızın mezuniyet günlerini ve sonrasını güzelleştireceğine inanıyoruz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/464/0*S46nxG4KrdRz4nUx.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/474/0*PMsLAwF8nfjr2A4b.png" /></figure><p><em>Kaynak: Useful Internships Improve Grads’ Chances of Full-Time Work, </em><a href="http://www.gallup.com/poll/179516/useful-internships-improve-grads-chances-full-time-work.aspx"><em>http://www.gallup.com/poll/179516/useful-internships-improve-grads-chances-full-time-work.aspx</em></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e033ea2cf71" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/hizmetkar/staj-yapan-ne-kazan%C4%B1r-6e033ea2cf71">Staj Yapan Ne Kazanır?</a> was originally published in <a href="https://medium.com/hizmetkar">Hizmetkar Kariyer</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Meslek ile Hayırseverliğin İlişkisi]]></title>
            <link>https://medium.com/hizmetkar/meslek-ile-hay%C4%B1rseverli%C4%9Fin-i%CC%87li%C5%9Fkisi-d8563eddcd03?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d8563eddcd03</guid>
            <category><![CDATA[kariyer]]></category>
            <category><![CDATA[meslek]]></category>
            <category><![CDATA[hayırseverlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 02 Feb 2017 09:57:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-02-02T09:57:00.329Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Günlük hayatımızın akışı içinde kendi işlerimizin peşinde koşarken birbirimizin hayatını ne ölçüde etkilediğimizi hiç farketmeyiz. Oysa hepimiz çoğu zaman varlığını unuttuğumuz büyük bir bütünün parçasıyız ve hareketlerimiz birbirimizi tahmin ettiğimizden çok daha fazla etkiliyor.</p><p>İçinde kaybolup gittiğimiz meşguliyetlerimizin arasında vaktimizin en büyük kısmını meslek hayatlarımıza ayırıyoruz. İşyerimiz, iş dışı tecrübelerimizi (örneğin sosyal konumumuzu, arkadaşlarımızı, kazandığımız parayı ve dolayısıyla oturduğumuz evi, giysilerimizi, bindiğimiz arabayı ve hatta iş dışı vakitlerimizi doldurduğumuz aktiviteleri) belirlemede çok etkin. Bunun yanında çoğumuz iş yeri tecrübelerimizin hayatlarımızda ve başkalarının hayatlarında neleri belirlediğinin pek de farkında değiliz.</p><p>İş yeri tecrübeleri dediğimizde sayılabilecek bir çok kavram var; işe bağlılık, ödüllendirilme, işyeri sağlığı, iş güvenliği, vs. Bunların her biri üzerine uzun uzun yazılabilir, ben bu yazıda işe bağlılık kavramının (work engagement) bizim ve içerisinde yaşadığımız toplumun üzerindeki temel bir etkisine değineceğim. Ama önce işe bağlılık kavramını iyice anlayalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/374/0*8S1n-4ajT2kzwhkh.png" /></figure><p>İşine bağlılık; dikkatini işine vermek, işi hakkında coşkulu olmak ve işini ileri boyutlara taşımak amacıyla somut adımlar atmak olarak tanımlanabilir. İlk bakışta belki de basit görünecek bu kavram günümüz profesyonellerinin ciddi bir sorunu, bir çok şirket çalışanlarının işe bağlılıklarını arttırmak için çalışmalar yapıyor, danışmanlık şirketleriyle çalışıyor. 2013 tarihli bir araştırma dünya genelinde işine bağlı olarak çalışan kişilerin oranının yalnızca %13 olduğunu söylüyor, çalışanların %87’si işlerine bağlı değiller. Ülkemiz özelinde durum daha vahim, işine bağlı olmayan çalışanlar %93’ü oluşturuyor.</p><h4>Peki neden önemli işine bağlı olmak, işimize bağlı olmadan yapıversek işlerimizi ne olur ki?</h4><p>İşimize bağlı olmadan çalışmamız iş verimliliğini düşürür ve çalıştığımız organizasyonun, içinde bulunduğumuz toplumun ve ülkenin sürdürülebilir bir büyüme göstermesini olumsuz etkiler. Bu büyük bir etki olmasına rağmen, yalnızca bizim değil bizimle aynı halde olan büyük bir kalabalığın davranışının sonucu olduğu için ve bizi doğrudan etkilememesi sebebiyle bizleri işimize bağlı olmak için yüksek ölçüde motive etmez. Bunun yanında, doğrudan etkilenen taraflar olan şirketler, kurumlar ya da devletler tam da bu sebepten dolayı işe bağlılığı artırmaya çalışırlar.</p><p>İşimize bağlı olmamanın doğrudan bizi etkileyen sonucu ise kararsızlık ya da mutsuzluklardır. İşimize bağlı olmayışımızın sebepleri hakkında ne yapacağımız sorusunun getirdiği kararsızlıklar ya da bağlı olmadığımız bir işe devam etmenin doğurduğu mutsuzluklarla içten içe bir çatışma haline gireriz. Kararsızlık ve mutsuzluktan doğan çatışmalar da hem işyerinde hem de iş dışında iç dünyamıza daha fazla negatif duygunun dolmasına bir zemin hazırlar.</p><h3>Çalışanların İşine Daha Az Bağlı Olduğu Ülkeler Daha Az Hayırsever</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/390/0*FTMyjjCi_8RE03Ks.jpg" /></figure><p>Bu başlık 2014 tarihli bir araştırmadan. Araştırmaya göre işine bağlı olmayan çalışanların daha çok olduğu ülkelerde vatandaşlar toplumlarına karşı daha az vericiler. Bu ülkelerde kişiler hem hayırişleri için daha az para bağışlarken, hem de gönüllü faaliyetlerde daha az bulunuyorlar. Bu iki değişken arasında doğrudan bağlantı kurmak zor olsa da görünen en belirgin bağlantı yukarıda bahsettiğimiz negatif duygular.</p><p>Vaktimizin büyük çoğunluğunu geçirdiğimiz iş yerinden kaynaklanan negatif duygular kalbimize doldukça, diğergâm davranışların faydalarını görmekte zorlanıyoruz ve geleceğe dair umudumuzu yitiriyoruz. Farketmeden yalnızca kendimizi düşünen insanlara dönüşüyoruz.</p><h4>Alternatif bir dünyada işine bağlı ve mutlu olarak çalışan, ihitiyacı olanlara yardım eli uzatan kimseler olacakken; mutsuz, sıkıntılı ve yalnızca kendini düşünen kimseler olmaya razı değiliz.</h4><p>Hepimiz işimize bağlı çalışanlar olmak isteriz, ama nasıl olacağımızı bilemiyoruz.</p><p>İşimize bağlanmanın yolu güçlü bir motivasyondan geçiyor temelde. Bu motivasyonun kaynağı ise işimizi sevmek, destekleyici çalışma ortamı, yaptığımız işin olumlu sonuçlarına inanmak olarak özetlenebilir. Bu kaynaklara sahip olmak için bizlere düşen ise, kendimizi, mesleğimizi ve gerçek hayattaki uygulamaları anlayarak iş tercihimizi yapmak; ve bilinçli yaptığımız iş tercihinin yalnızca kendi hayatımızı değil başkalarının hayatını da değiştireceğinin idrakinde olmak.</p><p>Kaynaklar:</p><p><em>Countries With More Disengaged Workers Less Charitable</em>, <a href="http://www.gallup.com/poll/179987/countries-disengaged-workers-less-charitable.aspx">http://www.gallup.com/poll/179987/countries-disengaged-workers-less-charitable.aspx</a>?</p><p><em>Work Engagement: A Handbook of Essential Theory and Research</em>, Arnold B. Bakker, Michael P. Leiter</p><p>Worldwide, 13% of Employees Are Engaged at Work, <a href="http://www.gallup.com/poll/165269/worldwide-employees-engaged-work.aspx">http://www.gallup.com/poll/165269/worldwide-employees-engaged-work.aspx</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d8563eddcd03" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/hizmetkar/meslek-ile-hay%C4%B1rseverli%C4%9Fin-i%CC%87li%C5%9Fkisi-d8563eddcd03">Meslek ile Hayırseverliğin İlişkisi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/hizmetkar">Hizmetkar Kariyer</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Üniversite Öğrencilerinin Kariyer Tercihleri]]></title>
            <link>https://medium.com/hizmetkar/%C3%BCniversite-%C3%B6%C4%9Frencilerinin-kariyer-tercihleri-ba14632a0aa5?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ba14632a0aa5</guid>
            <category><![CDATA[kariyer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Jan 2017 08:47:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-31T08:47:00.037Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>Araştırma Özet Raporu</h4><h4>310 Öğrenci | 51 Üniversite</h4><blockquote>Projemizin ön araştırması olarak 51 üniversiteden 310 öğrenciyle yaptığımız anket çalışmasının özet raporudur.</blockquote><p>“<em>Mezun olduğunuzda profesyonel hayatınıza nasıl devam etmek istiyorsunuz?</em>” sorusuna öğrencilerin <strong>%46</strong>‘sı çalışma hayatına girmek istiyorum şeklinde cevap vermiştir. Bu konuda kesin bir karara varmamış öğrencilerin oranı ise <strong>%15</strong> civarındadır. Çalışma hayatına girmek isteyenlerin yüzde dağılımlarına bakıldığında ise <strong>%17</strong>‘lik bir kısmın hangi kurumlarda çalışmak istediğine de tam olarak karar verememiş olduğu fark edilmektedir. Anket çalışmalarının sonuçları baz alındığında, öğrencilerin karar verme aşamasında çeşitli sıkıntılar yaşadığı gözlemlenmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/629/0*PzekVPZRdYm7V5E4.jpg" /></figure><p>Grafik 1. Öğrencilerin Kurumlara Göre Dağılımı</p><p>Ankete katılan tıp ve mühendislik öğrencilerine kariyer planlamalarındaki öncelikleri sorulduğunda, öğrencilerin ilk sene ve son sene tercihleri arasında değişiklikler göze çarpmaktadır. 1.sınıf tıp öğrencilerinin kariyer planlamalarında en fazla payı “<em>İlgi Duyduğum Konular ve Alanlar</em>” seçeneği alırken, son senelerine yaklaşan öğrencilerin tercihlerinde “<em>Saygınlık</em>” seçeneğinin ortalamadaki payını arttırdığı fark edilmektedir.</p><p>Benzer bir şekilde, 1.sınıf mühendislik öğrencilerinin kariyer planlamalarında en fazla payı “<em>İlgi Duyduğum Konular ve Alanlar</em>” seçeneği almaktadır. Mezuniyete yaklaşan öğrencilerde ise “<em>Çalışma Ortamı”</em> kriterinin öne çıktığı fark edilmektedir.</p><p>Öğrencilerin “<em>Mezun olmaktan korkuyor musunuz?</em>” sorusuna 5 puan üzerinden verilen yanıtların ortalaması incelediğinde, hazırlık senesindeki öğrencilerin büyük bir kısmının bu soruyu “Evet” şeklinde yanıtladığı ve sonraki senelerde sınıfların ilerlemesi ile <strong>Mezuniyet Korkusu’</strong>nun doğrusal artışı görülmektedir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/647/0*gr7GNoNvdToN1nOO.png" /></figure><p>Grafik 2. Mezuniyet korkusunun sınıflara göre değişimi</p><h3>Kariyer Merkezleri Ne Kadar Aktif?</h3><p>Kariyer tercihlerinde danışılacak kişi ve kurumların etkinliği grafiği incelendiğinde, Kariyer merkezlerine danışan öğrenci sayısının yalnızca<strong> 10%</strong> olduğu fark edilmektedir. Bu 10% luk öğrenci topluluğunun ise <strong>%40</strong>‘ının danıştıkları kurumlardan yeni bir şey öğrenmediği, toplamda kariyer merkezlerinden faydalanabilen öğrencilerin <strong>%6</strong>‘lık bir grup teşkil ettiği ortaya çıkmaktadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/647/0*ZX_EjQ61EaGC-p4Z.png" /></figure><p>Grafik 3. Kariyer merkezlerinin etkinliği</p><h3>Kariyer seçenekleri farkındalık oranları</h3><p>Kariyer seçenekleri hakkındaki bilgi düzeylerini 5 üzerinden puanlamarı 3 üzeri yeterli olarak kabul edilmiştir. Genel ortalamaya bakıldığında öğrencilerin yalnızca <strong>%36</strong>’sı kariyer seçenekleri hakkında yeterili bilgi sahibi olduğu düşünmektedir. Öğrencilerin farkındalık oranlarını gösteren grafik incelendiğinde, yeterli bilgi sahibi olmayanların oranının her bir alanda yüksek olduğunu gözler önüne sermektedir. Özellikle:</p><ul><li>“Bürokrat olarak çalışmak” seçeneğinde katılımcıların <strong>91%</strong>’inin</li><li>“Sivil Toplum Kuruluşlarında çalışmak” seçeneğinde katılımcıların <strong>73%</strong>’ünün</li><li>“Kendi işini kurma” seçeneğinde katılımcıların <strong>%75</strong>‘inin yeterli bilgi sahibi olmaması oldukça çarpıcıdır.</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/645/0*vFCpDiYTYyJwGGoy.png" /></figure><p>Grafik 4. Kariyer seçenekleri hakkında farkındalık</p><h3>Seçtiğini Ne Kadar Biliyor?</h3><p>Katılımcılardan akademisyenlik, devlet kurumu, özel sektör veya sivil toplumu seçenlerin seçtikleri alan hakkındaki bilgileri şu şekildedir:</p><ol><li>Akademisyenliği seçenlerin <strong>% 35,3</strong> ‘ü seçtiği alanla ilgili yeterli bilgiye sahip değildir.</li><li>Devlet Kurumunu seçenlerin <strong>% 49</strong> ’u seçtiği alanla ilgili yeterli bilgiye sahip değildir.</li><li>Özel sektörü seçenlerin <strong>% 37</strong> ‘si seçtiği alanla ilgili yeterli bilgiye sahip değildir.</li><li>Sivil Toplumu seçenlerin <strong>% 50</strong> ‘si seçtiği alanla ilgili yeterli bilgiye sahip değildir.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/572/0*8fsHSEdNsakB2AsV.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/530/0*LF4I9C9xQ_ZV3pPv.png" /></figure><h3>Seçmediğini Ne Kadar Biliyor?</h3><p>Katılımcılardan akademisyenlik, devlet kurumu, özel sektör veya sivil toplumu seçenlerin diğer alanlar hakkındaki bilgileri şu şekildedir:</p><ol><li>Akademisyenliği seçenlerin <strong>% 23,3</strong> ‘ü seçmediği diğer alanlar hakkında yeterli bilgi sahibi değildir.</li><li>Devlet Kurumunu seçenlerin <strong>% 81,5</strong> ‘i seçmediği diğer alanlar hakkında yeterli bilgi sahibi değildir.</li><li>Özel sektörü seçenlerin <strong>% 79,3</strong> ‘ü seçmediği diğer alanlar hakkında yeterli bilgi sahibi değildir.</li><li>Sivil Toplumu seçenlerin <strong>% 85</strong>’i seçmediği diğer alanlar hakkında yeterli bilgi sahibi değildir.</li></ol><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/530/0*Lu8Ii1C7zYEKT8by.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/0*UTzmqo_ysWplTHgB.png" /></figure><h3>SONUÇ</h3><p>Yaptığımız bu anket çalışması sonucunda üniversite öğrencilerinin:</p><ul><li>Kariyer planlama konusunda kararsız olduğu,</li><li>Karar verenlerin ise, gerek seçtikleri kariyer yolunu gerekse alternatif kariyer seçeneklerini yeterince bilmedikleri,</li><li>Kariyer planlamalarını sürü psikolojisiyle değil, toplumsal aidiyet ve katılım merkezli bir bakış açısıyla yapmaya yönlendirilmelerinin gerekli olduğu.</li></ul><p>görülmüştür. Buna karşın, kariyer merkezlerinin yetersiz olduğu ve tek tip eğitimleriyle bu ihtiyaca cevap veremedikleri tespit edilmiştir. Bu gerekçelerden dolayı ve ülkemizde her alanda duyulan “yetişmiş insan” ihtiyacına cevap olması amacıyla üniversiteli öğrencilere yönelik yenilikçi bir kariyer planlama modeli geliştirilmesi ve uygulanması uygun görülmektedir.</p><p>Uluslararası Genç Derneği’nin desteğiyle bu doğrultuda gerekli çalışmalar yapılarak <a href="http://www.hizmetkar.org.tr/hizmetkara-basvurular-basladi/"><strong>Hizmetkar Kariyer Planlama Projesi</strong></a>‘ne Ekim 2o14 itibariyle besmele çekilmiştir.</p><p>Tevfik Allah’tandır.</p><p><em>İlgili linkler:</em></p><ul><li><a href="https://www.youtube.com/watch?v=v0IGx7XwMAo">Hizmetkar Tanıtım Filmi</a></li><li><a href="http://www.hizmetkar.org.tr/basvuru/">Başvuru Formu</a></li></ul><p><em>11.10.2014 tarihinde yayınlanmıştır.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ba14632a0aa5" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/hizmetkar/%C3%BCniversite-%C3%B6%C4%9Frencilerinin-kariyer-tercihleri-ba14632a0aa5">Üniversite Öğrencilerinin Kariyer Tercihleri</a> was originally published in <a href="https://medium.com/hizmetkar">Hizmetkar Kariyer</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Reading Guide]]></title>
            <link>https://medium.com/kucukali/reading-guide-3b991d518794?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3b991d518794</guid>
            <category><![CDATA[notes]]></category>
            <category><![CDATA[social-media]]></category>
            <category><![CDATA[reading]]></category>
            <category><![CDATA[productivity]]></category>
            <category><![CDATA[learning]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 20:05:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-03-05T13:15:44.216Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*NTQBrS0t5MMGV9Ck_OOwzA.jpeg" /></figure><p>I have been experiencing an unpleasant issue about my learning behavior lately. I am a rapid learner, i can comprehend even complex consepts in short time since i was a child. This still holds, however I cannot keep what i learnt in my memory even for couple of days. After some time I just remember reading an article and enjoying it, learning from it; but there is no gain in my permanent memory from it.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*h0kcgO2kqwaT8lbeAQ8Uig.jpeg" /></figure><p>There are reasons for this to happen. First we live in the age of social media, that means we are exposed too much content in such short times. We jump into another content, when we did not digest what we got from one content yet.</p><p>Another reason is our memory got weakened, since most of the time there is no need to remember things. We have google. Or in my case, I have Evernote. I save any kind of content that I wish I’d know to Evernote, but in this way I never know those, I just know they are in my Evernote.</p><p>Despite these reasons, I could not accept that I cannot learn anymore, or can learn too less. It is frustrating based on that learning is one of my favorite things. Therefore I created a reading guide for myself (and <a href="https://medium.com/u/c915679dabf">Hüseyin Küçükali</a> printed it as a bookmark, many thanks), to really learn from my readings again.</p><p>And I wanted to share this, maybe it can help somebody else for a comprehensive reading. You can download, print or share.<br>I’d be glad if you have any advice or comments for me or the reading guide.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3b991d518794" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/kucukali/reading-guide-3b991d518794">Reading Guide</a> was originally published in <a href="https://medium.com/kucukali">Parallel Mirrors</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kung Fu Panda 3’ten Kariyer Alıntıları]]></title>
            <link>https://medium.com/hizmetkar/kung-fu-panda-3den-kariyer-al%C4%B1nt%C4%B1lar%C4%B1-c177daa617ac?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c177daa617ac</guid>
            <category><![CDATA[not-defteri]]></category>
            <category><![CDATA[film]]></category>
            <category><![CDATA[kung-fu-panda]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 24 Dec 2016 15:57:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-24T20:11:00.699Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*Dy7vpMXQv5AEn2H8GwfnIA.jpeg" /></figure><h4>Master Shifu:</h4><blockquote>“Yalnızca yapabildiklerini yaparsan asla ileri gidemezsin.”</blockquote><blockquote>“Seni bana dönüştürmeye çalışmıyorum ki, seni sana dönüştürmeye çalışıyorum.”</blockquote><h4>Po:</h4><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FdOmC-6FISPU%3Ffeature%3Doembed&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DdOmC-6FISPU&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FdOmC-6FISPU%2Fhqdefault.jpg&amp;key=d04bfffea46d4aeda930ec88cc64b87c&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/4fb7e544fcd385eec3d666f3076b07c6/href">https://medium.com/media/4fb7e544fcd385eec3d666f3076b07c6/href</a></iframe><blockquote>“Senin gerçek gücün, olabileceğin en iyi “sen” olmandan kaynaklanır. Sen kimsin? Neyde iyisindir? Neleri seversin? Seni sen yapan nedir?” — Po</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c177daa617ac" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/hizmetkar/kung-fu-panda-3den-kariyer-al%C4%B1nt%C4%B1lar%C4%B1-c177daa617ac">Kung Fu Panda 3’ten Kariyer Alıntıları</a> was originally published in <a href="https://medium.com/hizmetkar">Hizmetkar Kariyer</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Enablers Define Smart Cities]]></title>
            <link>https://medium.com/kucukali/enablers-define-smart-cities-3185cff814e3?source=rss-ad1a18cdbef9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3185cff814e3</guid>
            <category><![CDATA[public-sector]]></category>
            <category><![CDATA[smart-cities]]></category>
            <category><![CDATA[internet-of-things]]></category>
            <category><![CDATA[technology]]></category>
            <category><![CDATA[connectivity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Küçükali]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 12 Dec 2016 13:46:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-12-15T03:36:35.423Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wyeZtfDhp1gNhc7bv5Ss7A.jpeg" /></figure><p>There are some technological and social enablers that makes possible that city functions become smart. Technology enablers refer to digital assistive elements of smart city, while human enablers refer to elements about people issues and their applications to technology. Which enablers your smart city applications depend on most, defines which kind of smart city you get. These are some of the most prominent smart city enablers:</p><h3>1. Connectivity</h3><p>Connectivity is a vital factor in terms of smart cities, it is also a criteria that helps determining success of smart cities in almost every smart city or smart community indexes.</p><p>Connectivity enables smart cities by enabling quick interoperability between government services and also instant access to them for both departments and citizens.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1011/1*QHVkX5b0EHqFgfswFXXiLg.png" /></figure><h3>2. Active Public Sector</h3><p>Actually it takes four different sections to build a healthy smart city ecosystem: Public sector, NGOs, private sector, and citizens of course. Unfortunately in most of the cases, public sector is the one that slows any process down in a city while it usually has more power to take impactful initiatives. This is because public sector being active is an important catalyst towards smart cities.</p><p>A smart government is a crucial part of a smart city. It is more than online access to public services, a smart government can also build a connected infrastructure; regulate, maintain, distribute, create, and improve city operations in smart ways; and help citizens to engage in operations processes as well as decision making.</p><blockquote>A challenge to address: Digital transformation and activation of public sector is usually challenging due to workforce issues.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XkIVZb1_ZtuN8fAw-hll6A.jpeg" /></figure><h3>3. Data</h3><p>Data plays a vital role in reaching a high level of sustainability and improving living standards in cities. As digitization has reached every corner of daily life, a huge amount of data that can be used in numerous application domains are collected. This situation brought so many oppotunities and benefits for smart cities.</p><p>Big data systems help decision makers to project any changes or improvements in smart city functions, basis, or fields. Data collections facilitate better collaboration accross smart city practices and functions.</p><p>Importance of data in smart cities, brings also issues of data accuracy, quality, security, privacy, documentation standards up. It is important to address those issues in city policies.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*JaArtFYUe-z8iIkMvv6JIA.jpeg" /></figure><h3>4. Civil Initiatives</h3><p>There are some powerful civil initiatives around the concept of smart city, the most apparent ones are open data initiatives. Civil initiatives address the issues of openness, standardization, citizen engagement, innovation, and many more.</p><h3>5. Citizen Engagement, Participation to R&amp;D</h3><p>Connectivity, mobile computing, and social networks has enabled people to access smart community and city data efficiently. In today’s environment bottom up innovation is possible with citizens participating smart city R&amp;D processes.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*efcTPsh9oFd6uKFMCOR0zQ.jpeg" /></figure><h3>6. Smart Phones &amp; Ubiquitous Computing</h3><p>Numbers and capabilities of smart phones and ubiquitous computing devices with variety of sensors like GPS, gyroscopes, accelerometers, compassess enables a lot of applications of smart cities and smart living. Data that catered from those devices can be used for tracking activity levels and health, monitoring your children or aging family member, tracking down your lost items, managing your appliances and home environment, keeping your house secure, keeping your plants fed, finding parking spaces, keeping streets clean, using energy efficiently, and many other IoT applications. Also RFID and NFC integrations make using those devices as cards for public tranportation, bank, access control or identification possible.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JOYmCWFLKfaBKfMXr08dqA.jpeg" /></figure><h3>7. PaaS &amp; SaaS Business Models</h3><p>PaaS(Platform as a Service): Providing ability of using vendor’s platform to create, test and host applications.</p><p>SaaS(Software as a Service): Providing ability of using vendor’s application by just running on a cloud infrastructure.</p><p>Thanks to PaaS and SaaS business models, there are many vendors that provide platforms for integrating and proccessing real time data. Those platforms allow domain specific applications for smart cities.</p><p>Also cities can deploy their platforms and softwares in PaaS or SaaS models for other smart city application developers and citizens to use.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gA6Oz2AyS0v0Qw0bCK5GFw.jpeg" /></figure><h3>8. Public Private Partnerships</h3><p>There are many benefits of establishing Public Private Partnerhips for smart city transformation. Some of them are: speeding up delivery of services to community, improving municipal finances, increasing transperency, improving long-term planning, managing risks more efficiently, building capacities, fostering innovation and promoting local economic development.</p><p>What do you think about smart cities? How can we enable them? What is the role of technology and people for smart city transformation? Please share your ideas.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3185cff814e3" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/kucukali/enablers-define-smart-cities-3185cff814e3">Enablers Define Smart Cities</a> was originally published in <a href="https://medium.com/kucukali">Parallel Mirrors</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>