<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İrem on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İrem on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@iremsumutlu?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*y241awZiZzb3ogWAtnEadA.png</url>
            <title>Stories by İrem on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@iremsumutlu?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 08:31:43 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@iremsumutlu/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Bütün yumurtalarını tek sepete koymanın dayanılmaz hafifliği]]></title>
            <link>https://iremsumutlu.medium.com/b%C3%BCt%C3%BCn-yumurtalar%C4%B1n%C4%B1-tek-sepete-koyman%C4%B1n-dayan%C4%B1lmaz-hafifli%C4%9Fi-37792f13e2f4?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/37792f13e2f4</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İrem]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 01 Apr 2021 10:46:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-04-01T10:46:38.408Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HlyAzD69zC_oHqJFjBOamQ.jpeg" /></figure><p>Geçtiğimiz ay hayatımla ilgili epey önemli bir karar almak zorunda kaldım. Zorunda kaldım diyorum, çünkü şu an fark ediyorum ki meğer kendimi o kavşağa gelebilmek için sürüklemişim. Seçim yapma özgürlüğünü elde edebilmek için verdiğim onca çabadan sonra, bu özgürlüğün tadını çıkarmak yerine bunu bir mecburiyete dönüştürdüğüm gerçeği ile yüzleşmek kolay olmadı.</p><p>Düşünün ki, bundan tam bir sene önce duygusal bir çöküşün ardından duvarlara çarpa çarpa ayağa kalkabilmissiniz. Artık var olduklarına dahi inanmadiginiz insanlarla yollarınız kesişmis ve huzurlu bir hayata doğru adım atmışsınız. Tatlı ve yaşanabilir bir ev, huzurlu bir iş, ve en önemlisi iyi insanlar. Buralara kadar gelmişsiniz lafın özü. Sonra bir anda bir şey olmuş ve siz her şeyi bırakıp bambaşka bir maceraya atılmaya karar vermişsiniz. İşin kötü tarafı ne biliyo musunuz, daha macerayı yaşayıp yaşayamayacağınızı dahi bilmeden. Neden?</p><p><em>Bunca insanın arayıp da bulamadığı ve sizin o karanlık tünelinizin ışığı olan güzellikleri bir kenara atmak neyin nesi? Tekrar sıfır noktasına dönmekten hiç korkmuyor musunuz?</em></p><p>Korkuyordum, ama beni hiç bırakmayan o merak duygusuyla başa çıkamıyordum. Parmak uçlarımdan bütün bedenime yayılan o ses. Başka bir İrem mümkün mü?</p><p>Çokça söyleniyor son zamanlarda etrafımda. Maymunlar da bir ağaçtan ötekine atlarken atladığı ayağını ağaçta sağlama almadan diğer ayağını çekmezmiş. Bütün yumurtalarını tek sepete koymak da ahmaklık olurmuş bu arada. Şunu eklemeden edemeyeceğim, ben rahat batanlardanmışım.</p><p>Hepsi haklı olabilir. Fakat şöyle bir ayrıntı keşfettim. Kararı verdikten sonra her şeye veda ederken, kendimi sepet ve yumurtalarla hayal ediyordum. Gerçekten hepsi paramparça olursa çok üzülecektim değil mi? Peki, bundan daha kötü ne olabilirdi? Sonra buldum ve gülümsedim.</p><p><strong>Ben bu oyunu oynamadigima daha çok üzülürdüm.</strong></p><p>Herkese bol yumurtalı ve tek sepetli oyunu oynama hafifligi dilerim. Kavşağa yolunuz düşerse muhtemelen kırılmış yumurtalarım ve yaşadığını hisseden bir ben olarak orada olacağız.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=37792f13e2f4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ben büyüyünce maymun iştahlı olucam.]]></title>
            <link>https://iremsumutlu.medium.com/ben-b%C3%BCy%C3%BCy%C3%BCnce-maymun-i%C5%9Ftahl%C4%B1-olucam-3772e6f4b426?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3772e6f4b426</guid>
            <category><![CDATA[yol]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nsan]]></category>
            <category><![CDATA[farklılık]]></category>
            <category><![CDATA[heves]]></category>
            <category><![CDATA[seçim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 08 Jul 2020 07:39:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-07-08T07:39:29.703Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/512/1*te_dBsQMBWVtqZPfdriyuQ@2x.jpeg" /></figure><p><strong>Ben büyüyünce maymun iştahlı olucam.</strong></p><p>Artık zamanı gelmişti, doyurucu bir cevap bekliyorlardı ondan. Yüzlerinde göreceği hayal kırıklığına meydan okumaya çoktan hazırlamıştı kendini. Anlaşılma umudunu da yitireli çok olmuştu. Kimsenin duyamayacağı yerlerde onlara ‘<strong>fabrika</strong>’ insanlar adıyla sesleniyordu. Çünkü nedenini çözemediği bir şekilde, <em>hepsi aynıydı.</em> Nihayetinde bir planı olmalıydı, gitmek istediği <em>bir</em> yer, ulaşmak istediği <em>bir</em> konum ya da en kötü ihtimalle ilgisini her şeyden daha çok çeken <em>bir</em> konu. Bunları farkındaydı, ama direnen gözlerini korkusuzca dikti karşısındakilere.</p><p><em>Evet, kararımı verdim, ben büyüyünce maymun iştahlı olucam,</em> dedi çocuk.</p><p>Soğuk su etkisi yaratan cevap insan beyninde zorlu bir süreç başlattı. İlk bakılması gereken yer <em>herkesin uzlaşı sağladığı</em> kelime anlamlarıydı elbette. <strong>Hevesi çabuk kaçan, bugün bir şeyi yarın diğerini beğenen insan. </strong>Maymun iştahlı insanı böyle tanımlıyordu sözlükler. Çocuğun karşısına çıkacak senaryolar korkutucuydu. İlk veto tahmin edildiği üzere aileden gelecekti. Kolay değil, daha <em>doğmadan başlanmış bir yol çalışması </em>söz konusu. Kaldı ki, işin en gurur duydukları yanı yol ayrımlarında seçme özgürlüğünün <em>tabi ki</em> var olduğu. Ama bir sorun var, <em>tabelaları da onlar yerleştirmiş..</em>Hangi sporu yapacak, hangi enstrümanı çalacak, hangi bölümü seçecek derken <strong>eline verilmiş paketle kalakaldın. </strong>Deneyebilirim dersen de peşini bırakmak yok bak, başladığın işi bitirmen gerek. <em>Hevesim kalmadı</em> da ne demek? Heves zehirli kelime, geçici bir kere, <strong>geçici olan herhangi bir şeye bel bağlanabilir mi?</strong></p><p>Büyüyünce her yetişkin gibi mülakat denilen <em>hayatındaki en adil oyunlardan birinde</em> bulacaksın kendini. Sonuçta senden <em>çok daha yetişkin</em> insanlar karşında senin hikayeni duymak istiyor değil mi?</p><p>Değil, çünkü senden duymak istedikleri en önemli şey ‘<strong>hevessiz</strong>’ olduğunu ispatlaman. Seni işinden alıkoyacak, dikkatini dağıtacak, hayatının merkezine koyduğun herhangi bir ‘heves’ korkulu bir rüya.</p><p>-Burdan önce neden bu kadar çok farklı iş yeri değiştirdiniz? Bakıyorum da hobileriniz de birbiriyle pek bağlantılı olmayan şeyler..</p><p>-Aslında farklı alanlarda kendimi tanımak..</p><p>-Nasıl yani, kendini daha 13 yaşındayken tanıyıp aslında <em>bu hayata tek bir şey yapmak için geldiğini </em>ve onun da bu iş olduğunu, ne kadar zorluklarla karşılaşırsan karşılaş ‘<em>asla pes etmeyeceğini</em>’ ve kendini tüketene kadar bu hayatının ‘<em>kalıcı</em>’ tutkusunu sürdüreceğini keşfetmedin mi? Yoksa siz maymun iştahlı mısınız?</p><p>-Evet, dedi çocuk. <strong>Ama bu sefer sesi çok uzaklardan geliyordu.</strong></p><p>Sevan Nişanyan’ın ‘Aslanlı Yol’ otobiyografisi durumu çok güzel özetliyor. <strong>Bunca ihtimal varken tek hayata mahkum olmak ne acı!</strong> Size bu acıklı durum ‘<em>ne istediğini bilen’, ‘tuttuğunu koparan’, ‘ömrünü buna adayan</em>’ yüksek bir insan profili çiziyor elbette. Fakat gelin görün ki; ne istediğini bilmemek, tuttuğunu koparmadan bırakmak ve <strong>ömrünü hiçbir şeye, fakat her şeye adamak </strong>lanetli bir seçim değil. Eğer bu dünya sürümden kazanan bir dünya olsaydı haklı olabilirdiniz gerçekten, ama şu şartlarda sürü(m)den ayrılanı kurt kapmıyor. O sadece kendi tabelalarını koyduğu bir yol açıyor kendine.</p><p>Herkes yapamıyor bunu çocuk, iyisi mi sen git.</p><p><strong>Hevesini al da gel..</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3772e6f4b426" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[From where did I come? Lost.]]></title>
            <link>https://iremsumutlu.medium.com/from-where-did-i-come-lost-4e3d870b4842?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4e3d870b4842</guid>
            <dc:creator><![CDATA[İrem]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 30 Jan 2018 19:46:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-30T19:46:18.699Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/734/1*LtA4TyIngQKRa2MNpk9s2Q@2x.jpeg" /></figure><p><strong><em>From where did I come? Lost</em></strong>.</p><p>Since many times, I’ve been thinking about being lost. I strongly believe that feeling lost is related to the instinct of moving on in human pshycology. Traumatic things that we lived in the past are considered like the obstacles that we should ignore to fill our life energy. Then, we decide to delete our memories which make feel us desperately. Let&#39;s be honest, we are doing our best.</p><p>However, despite of all of our efforts, at some point we can’t deny that these memories catch us in our weakest moments. Probably, at that moment, we are all alone, maybe just before sleeping after a tough day.</p><p>Have you ever thought that we were looking for the wrong way? I did. The illusion of forgetting about past is most likely helpful in short term. But what is next? If everytime we feel bad, then we open a white page in our life, is it possible to build a bridge about our experiences? I have some doubts about that.</p><p>We can have an another point of view about these things that we have come through. Firstly, accepting the fact that every human being has these kinds of experiences during his life is the one of the most important awaresness. If we really embrace this fact, we can continue to cross so many lines between the points in the past. These lines can help us to find the next step in our life path.</p><p>For instance, the advice that we’ve heard most frequently from our parents is a determinant of our reactions in future. If you wonder why you react extraordinarily at specific situations and you don’t know how to find the reason, you maybe should check your past. People who always heard that they shouldn’t laugh or talk too much in public because of “behaving matured” , have certain difficulties trying to express themselves when they grow up. Another example to be more clear is on my side: I’ve been always taught by my parents that I shouldn’t show what I own including my toys, books or food; because that means hurting people who they don’y have it. Even if my parents have a good intention, that affected me negatively at some points. I’ve feeling always shy demonstrating my skills or abilities.</p><p>It is impossible to prevent these effects due to human nature, we all have it. However, it is absolutely possible to notice the bridge of cause-consequence. If we aware of these lines, we’ll be more closed to our individuality.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4e3d870b4842" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaşamaktan Hallice]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ya%C5%9Famaktan-hallice-652482051453?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/652482051453</guid>
            <category><![CDATA[hayat]]></category>
            <category><![CDATA[farklılık]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[yaşam]]></category>
            <category><![CDATA[i̇nsan]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 24 Jan 2018 20:24:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-26T16:09:55.154Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*qY9BzkMrqsBDlppLmvpCuw@2x.jpeg" /></figure><p>Kaybolmuş gezegenimin kaybolmuş insanları. Bütün olması gerekenlerin, bütün kanıksamaların ve reddedişlerin ortasında kendini arayan insanlar. Sizi çok iyi tanıyorum. Hepinize selam olsun..</p><p>Çok sorgulandı, umutlar yeşerdi, umutlar kayboldu, sonra başa dönüldü. Hayatı kavrama çabalarımızın sonucunda sanırım azami bir uzlaşı sağladık: <strong>Biz farklı olmak istiyoruz</strong>.</p><p>İnsanoğlunun doğasında var olan üstün tür egosu mu dersiniz bilmem, ama yaşamı anlamlandırmaya çalışan herkesin yolu bu durakta kesişiyor. Yapılmayanı ya da ‘yapamazsın’ denileni yapmak. Sığmaya çalıştığımız kabuğu çatlatmak. <strong>Yok artık</strong> dedirtmek. Bu isteğin, içinizde ne kadar güçlü olduğunu daha önce fark etmiş miydiniz?</p><p>Buna cevaplar ve hayatlar değişir. Ama sebebin taşını kaldırdığımızda şöyle bir manzarayla karşılaşırız: <strong>Değiştirmek istediklerimiz var.</strong> Çünkü kurallara tabi yaşadığımız bu kalıplar gezegeninde nefes almak zorlaşıyor. “Elalem ne der”i düşünmeyen bir toplum, “Beyaz yakalı böyle mi giyinir?” demeyen bir kurumsal alan istiyoruz. “Böyle gelmiş böyle gider” değil <strong>“böyle gitmesin”</strong> diyen cesur insanlar, değişmeyi değişmez ilke kabul etmiş sistemler hayal ediyoruz. Çok mu hayalperestiz?</p><p>Belki öyleyiz. Ama hayal etmeyen bir toplum nasıl üretebilir ? Nasıl yeni bir şey ortaya koyup sonrasında hata yaparak yeniden arayışa devam edebilir?</p><p>Evet güzel insanlar, açıkçası işiniz zor. Önce kafanızı patlatacaksınız haliyle. İçinizdekileri içeride tutamamaya başlayacaksınız. Konuşmak isteyeceksiniz. Daha fazla insan olduğu yere hapsolmasın diye paylaşmak isteyeceksiniz. Çok tepki alacaksınız. Nankörlükle ya da tatmin olamamakla suçlanacaksınız. Öfkeleneceksiniz. Sonra..Sonra kulak tıkamayı öğreneceksiniz. Belki de doktor kendi halinize bırakacak sizi. Sakinleşmeyi öğreneceksiniz.</p><p>Ama bir haber getirdim sizin için. İyi ki buradasınız. Bu gezegende olmasaydınız ne olurdu biliyor musunuz?</p><p>İşte öyle ‘tadımız kaçmasın’lı bir düzen, yaşamaktan hallice de bir hayat olurdu.</p><p>Bu yüzden kendinizi böyle sevin canım insanlar,</p><p><strong>Size hasretle..</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*arIM6k21v8ZALHp7NhhpwA.png" /></figure><p><strong><em>Blog ailemize sen de katıl! </em></strong>|<strong><em> </em></strong><a href="https://www.spreaker.com/show/turkce-yayin">Podcast</a>| <a href="https://join.slack.com/t/turkceyayin/shared_invite/enQtMjkzNDUzMzg5MDQ2LWRkOTdjNzNlYTI0MWI1Y2EwOTQzMmRkMzljYzQwZmUxOWMyMWJiZjFiMDFkNGY4ZDZiMjk5MTcxYmE4YmM0MWU">Slack</a> | <a href="https://www.facebook.com/mediumturkiye">Facebook</a> | <a href="https://twitter.com/mediumturkiye">Twitter</a> | <a href="https://www.instagram.com/turkceyayin/">Instagram</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2fQUHUI0FA9h9aPtwxJ6fQ.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=652482051453" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ya%C5%9Famaktan-hallice-652482051453">Yaşamaktan Hallice</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sadeleştirme Üzerine]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/sadele%C5%9Ftirme-%C3%BCzerine-f747e3bc6b24?source=rss-ab4d60c94eef------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f747e3bc6b24</guid>
            <category><![CDATA[sadeleştirme]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[sade]]></category>
            <category><![CDATA[türkiye]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Jan 2018 19:41:43 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-23T04:35:09.369Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*9aJlwVcGN45laNmIlXVLpw@2x.jpeg" /></figure><p>Bu kelime hayatımıza aslında doğru bir anda girdi. Gelin görün ki altında yatan temeli keşfetmek için çok küçüktük. İlkokul sıraları, kesirleri sadeleştiriyoruz.</p><p>Aşina olduğumuz bir tablo. Sorunun cevabını zorlu işlemler sonucunda başarıyla buluyoruz, ancak şıklarda yok.</p><p>- Ama hocam, işlemi doğru yaptım.</p><p>- Olmaz öyle, kesri sadeleştirince göreceksin cevabı.</p><p>Doğru sonuca ulaşmışken, neden daha sade bir cevap arıyorduk?</p><p>Çünkü rakamlar ne kadar karmaşık görünürse görünsün, aslında çok temel bir oranı ifade ediyorlar. O oranı bulunca o rakamların neyi ifade ettiğini de görmüş oluyoruz.</p><p>Şimdi o sıralardan çıkıp bulunduğumuz noktaya gelelim. Yürüdüğümüz yolda baş etmeye çalıştığımız problemleri, işin içinden asla çıkamayacağımızı düşündüğümüz köşeye sıkışmışlıklarımızı düşünelim.</p><p>Önce belli bir zaman sorunlarımızın karmaşıklığından yakınmamız kaçınılmaz, neden benim başıma geliyor ki bunlar ? <strong>Hayatımda hiçbir şey yolunda gitmiyor</strong>. Sonra bunu düşünürken aksiyon almamak üzerine kurulu bitmek bilmeyen bir pasiflik dönemi. Çünkü harekete geçemeyecek kadar çaresiz hissediyoruz, <strong>o kadar düğümlenmiş ki her şey.</strong></p><p>Şanslı değilsek bundan sonraki hayatımızı bir domino taşı gibi etkileyen olumsuzluklar silsilesi.</p><p>Şanslıysak bir dönüm noktası var, kafayı kaldırma anı. Genelde <strong>ben bu çözümü daha önce neden düşünmedim</strong> afallaması ile bir aydınlanma. Peki gerçekten, neden düşünmedik? Cevap yola çıktığımız anda saklı.</p><p>Hayatımızdaki bütün problemler aynı anda çözülsün ve bir daha hiç uğramasın istiyoruz, ama koca bir yumağı büyük hamlelerle çözmeye çalıştıkça o yumağın gittikçe sarpa saracağını düşünemiyoruz. Yumağı parçalara ayırmak, problemleri sadeleştirmek bizi engelleri olduğundan çok daha büyük görme eğilimimizden alıkoyacaktır.</p><p>Bu sadeleştirmenin en iyi yöntemi problemi üçüncü bir kişiye tekcümleyle özetlemek olacaktır. Sonra gerekirse eline bir kağıt kalem almak ve bu cümlenin altında yatabilecek bütün sebepleri sıralamak. Kelimelerin gücüne inanın, onlar pek çok konuda inisiyatif almaya hazırlardır, yeter ki kafanızdaki olguları somut ifadelere dökün.</p><p>Bu sayede çıkış yolunun olmadığını düşündüğümüz durumların aslında çok basit hamlelerle çözüme kavuşabileceğini göreceksiniz.</p><p>Hatta biraz daha ileri gidelim. Hayatı sadeleştirmek konusunda ne düşünüyorsunuz? Duygusal karmaşaların, boğucu yaşam tarzlarının ve keşmekeş dolu şehirlerin içinde sahip olduklarımızı basitleştirmek aradığımız huzurun kaynağı olabilir mi?</p><p>Mutlu olma kavramını bu kadar ütopik ve ulaşılmaz kılan bütün görüşlerin aksine;</p><p><strong>Sahip olduklarını sadeleştirmek hayata daha ait hissettirir.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*arIM6k21v8ZALHp7NhhpwA.png" /></figure><p><strong><em>Blog ailemize sen de katıl! </em></strong>|<strong><em> </em></strong><a href="https://www.spreaker.com/show/turkce-yayin">Podcast</a>| <a href="https://join.slack.com/t/turkceyayin/shared_invite/enQtMjkzNDUzMzg5MDQ2LWRkOTdjNzNlYTI0MWI1Y2EwOTQzMmRkMzljYzQwZmUxOWMyMWJiZjFiMDFkNGY4ZDZiMjk5MTcxYmE4YmM0MWU">Slack</a> | <a href="https://www.facebook.com/mediumturkiye">Facebook</a> | <a href="https://twitter.com/mediumturkiye">Twitter</a> | <a href="https://www.instagram.com/turkceyayin/">Instagram</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*arIM6k21v8ZALHp7NhhpwA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f747e3bc6b24" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/sadele%C5%9Ftirme-%C3%BCzerine-f747e3bc6b24">Sadeleştirme Üzerine</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>