<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by KASIM TEKYILDIRIM on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by KASIM TEKYILDIRIM on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ironmaskkkk?source=rss-838cf51bdbc3------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*sNc3Ozfb0cHioEB0.jpeg</url>
            <title>Stories by KASIM TEKYILDIRIM on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ironmaskkkk?source=rss-838cf51bdbc3------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 09:13:01 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ironmaskkkk/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Sosyallik ve Asosyalliğin Arafındayız.]]></title>
            <link>https://medium.com/@ironmaskkkk/sosyallik-ve-asosyalli%C4%9Fin-araf%C4%B1nday%C4%B1z-6e4f86d1f0e9?source=rss-838cf51bdbc3------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e4f86d1f0e9</guid>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <category><![CDATA[turkish]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[KASIM TEKYILDIRIM]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 28 Feb 2016 19:31:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-02-28T19:31:58.145Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/594/1*RL2tCwc03gaAhUC3XJ9z2Q.jpeg" /></figure><p>Yakın çevremizi, yada iletişim kurduğumuz kişileri ince bir elekten geçirirsek veya derinlemesine bir analiz etseydik, yalnız olmamız sanırım kaçınılmaz olurdu.”Herkesin kusurları var”.Kimse mükemmel değil kilişelerini bir kenara bırakırsak, teknoloji çağının ve onu kullanım düzeyimizin bizi politize ettiği yadsınamaz bir gerçek.Bu politik duruş gerçek anlamda ülke yönetimine göre veya makro bir politika değil.İçten içe birbirimize karşı beslediğimiz geliştirdiğimiz bir etkinin sonucu.Teknoloji ve onun getirdikleri ile gittikçe hızlı bir şekilde evrimleşen beyinlerimiz artık tamamen çıkar amaçlı çalışan birer şartlı refleks aygıtlarına dönüşüyor.Bu durum özellikle yeni nesil çocuklarımızda gözlenebilir.Nede olsa teknolojiyi çocukluğunda sabit telefon ve Tüplü televizyon ekranından sanan bizler doksanların çocukları ve beş altı yaşında ipad kullanan yeni nesil.Bu kıyaslama başlı başına farklı ve birbirlerinden üstünlük bakımından hayli fark var.Bu bağlamda ülkeler düzeyindeki politika ve diplomasi bence bireyselleşmiş durumda.Tamamen bireyciliğe indirgenmiş.Çünkü hayatımızda olan az veya çok uzak veya yakın kimseyi tamamen silmek yada ilişiği kesmek istemeyiz.İlerde mutlaka bir şekilde çıkar amaçlı bir ilişki içine girebiliriz.Kısacası iki taraf için bir “kazan kazan” durumu söz konusu.Bu çıkar ilişkisinin içini her türlü arguman ile doldurmak tamamen kişisel ve bireye özgü.Sanırım bu durumlar kişileri hep tetikte tutucaktır.Çünkü herkes karşısındaki kişi ile satranç oynuyormuş gibi bir sonraki hamlesine odaklanacaktır.Bunların temelinde tabiki hayatta kalma daha iyi şartlar içinde yaşama ihtiyaçlar hiyerarşisindeki bir çok basamak söylenebilir.Kanımca dijital bir ilkellik yaşıyoruz.Doğamız gereği zamanın hangi çağında yaşarsak yaşayalım, temel ihtiyaçlarımız ve zamanın getirdiği ek ihtiyaçları elde edebilmek için elimizdeki metaryelleri kullanıyoruz.İlk çağlarda mağaralardan çıkıp mızraklarla yabani hayvan avlarken yaptığımız gibi.Şimdi çok olanaklara sahibiz.Kabul edilebilir bir gerçek.Toplum bireyleri arasında rekabetimiz her yerde devam ediyor.Bu bir tam rekabet piyasası değil.Böyle bir hayali piyasa gerçek anlamda iktisadi boyutta dahi var olamazken,Toplumsal dinamiklerin sahip olduğu avantaj ve dezavantajlar pekale eşit değil.</p><p>Modern insanı tek düze yada algılanabilir düzeyde ele alıp, bu şekilde konumlandırmak tam doğru değil.Çünkü insan aklı itibariyle itisnai olarak tüm yapay kaosun tek aktörü.Denilebilir ki kişiler artık toplumla entegrasyonunu katolizörlerle sağlamaktadır.Burda katalizör şu an için tek tekel olan teknoloji.İleri gelecekte yapay zekanın tam anlamda yapay zeka olduğunda,örneğin insanları taklit eden robotlar yada insan gibi düşünen robotlar ortaya çıktığında sosyallik ve asosyallik boyutumuz level atlayarak yeni bir platforma taşınabilir.İşin içine yarı insan yarı robot cyborglar girdiğinde bu durumun nasıl analiz edileceğini şu an için kestirmek olanaksız.Klasik anlamda insan ilişkilerini ele almak, yazının başında bahsettiğim çıkar amaçlı bireysel anlamda politize olmuş, Toplumları ele alarak veri toplamak olarak çözüm sağlamayacaktır.İnsan insanın kurdudur.Tanımlanacak bir noktada değiliz ne sosyaliz ne asosyaliz.Bu tanımların içine sosyal medyayı eklediğimizde olmak istediğimiz kişi ve olduğumuz kişi hatta digital dünyada sosyal medyada göründüğümüz kişi arasında dağlar kadar fark var.Bir birey belki en az üç parçaya bölünmüş.Fakat yinede sosyal yada asosyal grup içinde tanımlayabilmemiz gerçekten zor.Hepimiz bir ülkeyiz aslında.Diplomasi ve politikamiz var.Kimse bizi fethetmesin diyoruz.Öte yandan yayılmacı politikalarla birbirimizi sömürmenin peşindeyiz.Metalaştırmanın peşindeyiz.Hepimiz kapitalist emperyalist çocuklarız.Eşitliğin gayet tabi olmadığı bu psikolojik savaş ortamında kazanan bence bu durumu analiz edip, az ile yetinen olacaktır.Her ne kadar az ile yetinmek zaman itibari ile namümkün olsada.Amaç ve sonuç olarak baktığımızda amacı mutluluk elde etmek isteyen kişiler mutluluğun göreceli olduğunu düşünerek bu terimin içini ahlaki veya değil, tolera edilebilir, yada edilemez bir çok argumanla doldurabilir.Zira tılsımlı kelime mutluluk görecelidir.Algı ile farklılaşabilir.Sonunda yalnız kalmak yada kalmamak gibi bir durum söz konusu olmayacak.Devasa bir dijital sosyal ortam dünyasından bakarsanız asosyellik tarihin tozlu sayfalarındaki yerini aldı bile.Çünkü yenilikçi ve tam antitezi olan sosyallik ile birleşerek yeni bir sinerji ile,sosyallik ve asosyallik arasında yeni bir araf var.Hepimiz bu döngünün içindeyiz.Yeni bir uyanma olmadan bize uzatılan eller yine bu döngünün içinden olacaktır.Yani kimse sizi çekip çıkaramayacak istesede bunu yapamaz sadece aynı döngü içinde sizi kısa süreliğine sömürmek isteyecektir.</p><ul><li>Ne teknolojinin kölesiyiz nede teknoloji bizim kölemiz.Sadece bir sonraki atılacak adımlar için deneme tahtasıyız.Üstelik bunu birbirimizden çıkarcı fayda sağlamak için her gün yapıyoruz.Asıl konu ne sosyallik var nede asosyallik.Mühim olan kim olduğumuz ne hissettiğimiz.</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e4f86d1f0e9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>