<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Işık Doğan on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Işık Doğan on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@isikd04?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*iaafeery5VqNYe-FMm36yg.jpeg</url>
            <title>Stories by Işık Doğan on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@isikd04?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 14:55:34 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@isikd04/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Sonbahar Hüznü]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/merhaba-sanat-yolcular%C4%B1-uzun-zamand%C4%B1r-ne-yazsam-ne-yazsam-diye-d%C3%BC%C5%9F%C3%BCn%C3%BCyorum-ama-bir-t%C3%BCrl%C3%BC-231622186bbe?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/231622186bbe</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[opera]]></category>
            <category><![CDATA[sanat]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 09 Oct 2022 21:12:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-09T21:30:19.299Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Sonbahar Hüznü</p><p>Merhaba sanat yolcuları uzun zamandır ne yazsam ne yazsam diye düşünüyorum ama bir türlü oturamıyordum başına ne yazık ki.</p><p>Evet bugün ki konumuza gelirsek sizlere hayatımızın aslında boş ve hiçbir şeye takınılmasına gerek olmadığını anlatacağım. Malum sonbahardayız depresif konulardan bahsetmesek olmaz.</p><blockquote>Hayat aslında doğmak,büyümek,olgunlaşmak,durulmak,yeniden bebek olmak kavramları arasında gelgitli bir deniz.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/736/1*Pk5vhPE_L-qicRkalqydWg.jpeg" /></figure><p>Önemli olan bu denizde nasıl yolumuzu bulacağımız ama bu neyi ifade ediyor ben doktor olmuşum bir başkası mimar olmuş sonra birileriyle evlenmişler çocukları olmuş falan ee yani? bu kadar zahmete değer mi? <em>Sonbahar olduğunda aklıma hep bu sorular gelir çünkü hep bir sessizlik vardır sanki herkesin içinde dışarıya bağıramadığı sanki Franz Lizst’in Liebesbotschaft’ı gibi geliyor</em> eğer dinlerseniz herkese farklı bir şeyler çağrıştırcaktır eminim ama bana sessizliğin içindeki hareret gibi geliyor herkesin için bir tuhaf evrimleşiyor ama dışarı öyle yansıtmıyor. Tabii ki de ne olur bilmiyorum bir çok şey ellbetteki yaşmaya değer fakat bitip tükenecek bir şey için kendini hırpalamaya gerek var mı bilmiyorum. Sadece bir akvaryum içindeki küçük balıklarmışız… Her gün Tanrının göz gezdirdiği.</p><p>Her ne yaparsak yapalım hayatta iyi ve kötü anılarımız bir şekilde olucak.Bunu biliyorum sanat da tam olarak bunu için var gibi hissediyorum insanoğlunun hayatında bir umut ışığı olmak için.Resimler,şarkılar,filmler olmasa ne yapardık bir düşünsenize.En değerli anılarımız belki olmazdı,en sevdikleri film aynı olamayan bir çift hiç tanışamaz veya evlenemezdi.Baktığımızda ne kadar da her şey kısa anlar halinde. En çok bize duygu hissettirenleri hatırlıyoruz hep. Sanatta bence o duyguların hard diski gibi siz duyguyu veriyorsunuz o depoluyor ve böylece yüzyıllar sonra bile o duyguyu anımsayacak insanlar olabiliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/735/1*u3if5tr5vt6KDz7Iy0c2Og.jpeg" /></figure><p>Tekrar sizlerle birlikte olmak çok güzel. Düşünceleriniz yorumlarda paylaşırsanız çok sevinirim.</p><p>Liebesbotschaft’ı dinlemek isterseniz:</p><p>https://open.spotify.com/track/2yMqgwZOL23YvSXqNN0Wsu?si=_2PKxRkHQ3CFiroRw4XYmg&amp;utm_source=copy-link</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=231622186bbe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KALBİM GİRDAPLI OKYANUSLARDA]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/kalbi%CC%87m-gi%CC%87rdapli-okyanuslarda-d616eaaa0781?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d616eaaa0781</guid>
            <category><![CDATA[i̇nanç]]></category>
            <category><![CDATA[felsefe]]></category>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[hedonism]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Apr 2022 09:58:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-09T09:58:07.061Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/472/1*9Y3P_sxrjKjII8bM2h03WQ.jpeg" /></figure><p>Nereye savruluruz bilmiyorum. Nerede kaybolacağımızı…Tek bildiğim arafta yaşıyoruz fark etmesekte.</p><p>Beklemek bilinmezliği, içimizdeki sızıları gidermek.</p><p>Birini bekletmek ne acıdır değil mi ? Hiç bir şey sunmadan ona göz kırpmak.</p><p>Bekliyorum, bekliyorum ama bir şey olmuyor. Çalışıyoruz, çabalıyoruz ama yetinemiyoruz bu dünya ya daha ne yapmamız gerek acaba yanlış mı yapıyoruz diye kendimizi üzüyoruz sonra…</p><p>Merhaba sevgili sanat yolcuları uzun bir zaman sonra yeniden bir aradayız :)) Uzun bir girizgahtan sonra artık konumuza başlayabiliriz.</p><p>Bilinmezlik sözlük anlamı ile bilinmez olma durumu. Peki Işık yani ne alaka şimdi bu bilinmezlik ne diye bunu yazıyorsun ki dediğini duyar gibiyim bu yüzden kısaca hemen kafanızdaki sorulara yanıt vereyim. Bu konuyu ele alma sebebim hem genel olarak gündelik hayatımızda her daim bilinmezliğe nail olmamız. Hem kişisel baz da hem de global anlamda her alanda belirsizlikler hakim ve bu konu hakkında gerektiğinden az konuştuğumuzu düşünüyorum.</p><blockquote>Birinin evden çıkarken o eve geri dönebileceğinin garantisi var mı ? Maalesef yok veya bir sınava gireceksiniz ve istediğiniz bir puan var o puanı almanızın hatta ve hatta o sınava girebilecek olmanızın garantisi var mı ?..Ben hayatımda bilinmezliklerden çok sıkıldım ve bunun içinde artık ne yapmak istiyorsam şimdi, şuan yaptığım gibi istediğimi yapmaya karar verdim. Pandemi başladıktan sonra gazetede şöyle bir yazı görmüştüm. ’’PANDEMİ BİTTİKTEN SONRA BİR ÇOK KİŞİ HEDONİST OLUCAK’’ diye Hedonizm yani hazcılık</blockquote><p>Hedonizmi bir az daha açarsak eğer <strong>hazzın mutlak anlamda iyi olduğunu, insan eylemlerinin nihai anlamda haz sağlayacak bir biçimde planlanması gerektiğini, sürekli haz verene yönelmenin en uygun davranış biçimi olduğunu savunan felsefi görüş</strong>.</p><p>Şimdiye kadar yani bu yazının şimdiye kadar olan kısmında hedonizmi savunduğum düşünülebilir fakat hayatta bazı alanlarda bu düşünce bence yeriliyor. Örnek olarak doktorsunuz ve bir hasta geldi çok acı çekiyor ama siz onu o anda tedavi etmek istemiyorsunuz. Bu çok bencilce olmaz mı ? Peki bilinmezlikle hazcılığı birleştirirsek eğer önümüze nasıl bir tablo çıkar. Eğer siz bir şeyi yapmaktan ve bu hayati bir önem taşımıyorsa veya başkasının özgürlük alanını kısıtlamıyorsa hemen o anda yapmakta fayda var çünkü karşımıza bir daha o olasılıkların ihtimallerin çıkacağını bilemeyiz. Bu benim aklıma şu örneklendirmeyi getiriyor siz bir fotoğrafçıysanız eğer ve o gün çok güzel bir manzara yakaladığında anında geçmeniz gerekir, bir daha öyle bir manzarıyı yakalayıp yakalayamayacağınız mehçuldür çünkü. Belirsizliğe sürüklenme, fazla belirli olma.</p><blockquote>Belirsizlik en kötü ihtimalden daha acı vericiydi. Dostoyevski</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rTMJvbxGXya1TGizi4xl7A.jpeg" /></figure><p>Umarım hayatınız boyunca belirsizlikler sizi yaralamaz. Destekleriniz için çok teşekkür ederim :))</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d616eaaa0781" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Duygular Arasında Yaşamak]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/duygular-aras%C4%B1nda-ya%C5%9Famak-14bc1283b07b?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/14bc1283b07b</guid>
            <category><![CDATA[psikoloji]]></category>
            <category><![CDATA[kalp]]></category>
            <category><![CDATA[kendini-tanıma]]></category>
            <category><![CDATA[beyin]]></category>
            <category><![CDATA[sanat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Mar 2022 17:45:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-03-05T09:49:01.456Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Merhaba sanat yolcuları bugün sizlere bahsetmek istediğim konu yine benim bitmek bilmez psikoloji merakımdan geliyor. Bugün bahsetmek istediğim konu aslında günlük hayatta da çok fazla sorguladığım bir mesele, duygularımızı kontrol etmek veya ne denli duygu bazlı yol almak. Ben genelde duygularım ön planda yaşamayı seven biriyim hatta biraz hedonist bile olabilirim ki pandemiden sonra bence bir çok kişi öyle oldu. Artık insanlar, başındaki bir otoriteye bağlı olarak çalışmak istemiyor genelde o anda ne istiyorsa onu yapmayı yeğliyor. Benim bir otoriteye bağlı kalmakla ilgili bir sorunum yok hatta otoritelerin gerçekten olması gerektiğini savunduğum zamanlar bile olur. Fakat bu bağlamda benim en çok takıldığım nokta, kalbimizin ve beynimizin sesini ne kadar dinlememiz gerektiği.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/900/1*qLqKoD_FoNcYiZy4tYJHsg.jpeg" /></figure><p>Düşünüyorum fakat bu işin içinden bir türlü çıkamıyorum. Eğer bugün zamanın şartlarını kabullenseydi Oscar Wilde, Oscar Wilde olur muydu ? veya Mozart onu kabullenemeyen insanların dediklerini dinleseydi ?</p><blockquote><strong><em>‘’Akıp giden bir bataklığın içindeyiz hepimiz ama yıldızlara bakıyor bazılarımız.’’- Oscar Wilde</em></strong></blockquote><p>Sanatçılar genellikle o yıldızlara bakan tarafta oluyorlar bana kalırsa. Bu çok uzun ve meşakkatli yolda bazen yıldızlardan sapabiliriz veya hangi yıldıza nasıl bakamayacağımızı bilemeyebiliriz. Bunu da kalbimize dönüp sormamız gerekir, ne tarafta doğru yol diye.</p><p>Ben genelde kalbimizi dinleme taraftarıyım her ne kadar dışarıdan aşırı mantıkçı biri gibi görünsem de kalbimin onaylamadığı işlere zorunlu olmadıkça kalkışmam. Her neyse beni bir tarafa bırakalım, asıl konumuza odaklanalım. Duygular bildiğiniz üzere çok inişli çıkışlıdır özellikle de genç bir bireyseniz bazen bunlarla baş etmeniz bir hayli zor olabilir. Bildiğiniz üzere sanatçı olanlar genellikle duygularını yoğun yaşarlar ve bir çok kişiye baktığımızda bu durum onları özellikle kariyerlerinde tembel, sorumsuz vs. olarak nitelendirilmelerine sebep olmuştur ne yazık ki. Tabii ki insanın hayatının belli aşamalarında bunları aşması gerek, kendi içinde bazı noktaları yontması gerek fakat genel anlamıyla baktığımda ‘’sanatçı’’ olmak pek de normal değil gözüyle bakılıyor. Burada çok klişe bir şekilde sanatçılar çok farklıdır, uçuk kaçıktır vs. demeyeceğim. Ama biraz farklı oldukları da kesin. Eğer bu insanlar normal olsaydı bunları nasıl yapabilirdi ? Nasıl çağ dışı düşünebilirlerdi ? Hayatımızda veya başka bir yerde böyle insanların varlığını görmek, bilmek hayatta karşımıza yeni bakış açıları getiriyor bize bir nebze olsa da, kendimizin yarattığı o dar alandan geniş bir çimenliğe sürükleyip ılık bir meltem estirebiliyor üzerimize. Yani demem o ki, duyguları hiçbir zaman kenara atamayız ve atamamalıyız fakat hayatta yaptıklarımızdan, geriye dönüp baktığımda tatmin olmak istiyorsak eğer beynimizle de kalbimizi bir yerde tasdiklemeliyiz. Özetle bence kalbinle düşün aklınla karar ver.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XonD1CLwrH5i97Ph7yvK5Q.jpeg" /></figure><p>Desteğiniz için teşekkür ederim. Diliyorum ki içeriklerimi beğeniyorsunuz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=14bc1283b07b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Beynim içindeki çukurlara adapte olmaya çalışıyor]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/beynim-i%C3%A7indeki-%C3%A7ukurlara-adapte-olmaya-%C3%A7al%C4%B1%C5%9F%C4%B1yor-3c5b6dd29809?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3c5b6dd29809</guid>
            <category><![CDATA[artist]]></category>
            <category><![CDATA[psychology]]></category>
            <category><![CDATA[philosophy]]></category>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[self-awareness]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 25 Feb 2022 20:35:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-25T20:35:24.358Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Selamlar, sanat yolcuları buraya yazmayalı bir, iki hafta oldu sanırım. Bugünkü konumuz biraz daha karmaşık ve psikanaliz yapmamız gereken bir konu beynimizin içindeki çukurlara adapte olmaya çalışması. Peki bu ne demek ? Haklı bir soru. Beynimizin için de çukur mu var ? Yoksa sen bizim başımıza Freud mu kesildin dediğinizi duyar gibiyim. Ama hayır ne yazık ki daha o kadar olamadım :) Benim beynimizin içindeki çukurlara adapte olmasından kastım, kendimizi kabullenmek. Bir yerde şöyle okumuştum <strong>‘’En bilgece olan şey kendimize dışarıdan bakabilmektir.’’ Ç</strong>ünkü hayata bakışımız yanlızca kendimizin algısı kadardır. Eğer biz kendimizi ne kadar bilirsek kendi sınırlarımızı, doğrularımızı, yanlışlarımızı kendimizi o kadar iyi tanırız. Bu anlamda doğu felsefecilerinin iyi bir örnek oluşturabileceği kanısındayım.</p><p>Yunus Emre’nin de dediği gibi:</p><p><strong><em>‘’ İlim ilim bilmektir,</em></strong></p><p><strong><em>ilim kendini bilmektir,</em></strong></p><p><strong><em>sen kendini bilmez isen ya nice okumaktır.’’</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/1*5wa6qqoLhw8EVrsSEY1xrQ.png" /></figure><p>Günümüzdeki eğitim kurumları bize kendimiz olmayı değil ne yazık ki başkalarına nasıl işçi olabileceğimizi öğretiyor. Kendi olabilmek isteyenleri de yok ediyor. Ama ben burada şunu kesinlikle savunmuyorum. Eğitim sistemine karşı gelelim filan demiyorum. Aksine eğitim sistemi böyle iken kendimizi daha çok yetiştirmemiz ve geliştirmemiz gerektiği kanaatindeyim. Çünkü ancak kendimizi geliştirip, yetiştirerek bir yerlere gelebiliriz. Her daim kendinize yeni bakış açıları kazandırmak, kendinizi yetiştirmek ve en önemlisi bunları mütevazı bir şekilde yürütebilmek elbette zor. Fakat kendimizi keşfetmek bulmak sandığımız kadar zor değil. Burada ki en büyük etken denemek. Denemekten hiçbir zaman zarar gelmez bir daha denersin olmaz bir daha, bir daha ama denemekten vazgeçmezsin. Kendin olmayı denemekten.</p><p>Ne kadar mümkün olduğu konusunda aslında benimde karasızlıklarım olmakla beraber şu ana kadar çıkarabildiğim bir şey varsa kendin olmazsan da hiçbir zaman bir yerlerde bul o zaman kendini. Çünkü ya kendin olacaksın ya kendin olacaksın bu hayatta başkasının hayatını yaşayarak, hiç başkalarının kopyası insanların mutlu olduğunu okumadım ben. Siz okuduysanız yorumlara bekliyorum. Soul diye bir Disney’in animasyon filmi var aslında oradaki ile çok benzer bir şekilde eğer kendiniz olmaz iseniz kaybolmuş bir ruh olursunuz. Ben inanıyorum ki yaratıcımız her birimize özel güçler ve konumlar verdi. Bunun ne olduğunu bulmak bize kalmış. Kendi tutkularımızın peşinen gitmeye çaba göstermeliyiz her ne kadar önümüze taşlar çıksa bile.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/879/1*08Cdj2O-MfS8iOUFOJc-Ew.png" /><figcaption>Holly-Warbs</figcaption></figure><p>Destekleriniz için sonsuz teşekkürler. Eklemek istedikleriniz varsa yorumlarda buluşalım.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3c5b6dd29809" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İlham kaynakları bulmak :]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/i%CC%87lham-kaynaklar%C4%B1-bulmak-8f92937ecf6d?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f92937ecf6d</guid>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[artist]]></category>
            <category><![CDATA[arts-and-culture]]></category>
            <category><![CDATA[performing-arts]]></category>
            <category><![CDATA[inspiration]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 12 Feb 2022 12:15:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-15T18:08:23.244Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>İlham kaynakları bulmak</strong></p><blockquote>İlhamınızı güçlendirmek çok önemli bence. Burada ilhamdan kastım bir anda gelen vahiy inme olayı değil. Zaten böyle bir şeyinde mümkün olduğunu sanmıyorum İlham geçmiş ve şimdi yaşadığınız, deneyimlediğiniz duyguların, okuduğunuz kitapların, izlediğiniz filmlerin, dinlediğiniz müziklerin, insanlarla konuştuğunuz bir şeyler paylaştığınız konuşmaların şeylerin ki bunları ben yönden gelen akarsuları benzetiyorum bir şelale olarak dökülmesi bence. Kendimce ilhamın tanımını böyle yaptıktan sonra bir de ilham hakkında söylenmiş sözlere ve ilhamın sözlükteki tanımına dikkatinizi çekmek isterim: Türk Dil Kurumu bunu iki şekilde açıklamış : Birincisi,<strong><em> &#39;esin’</em></strong>; ikincisi <strong>&#39;<em>Tanrı’nın, peygamberlerin yüreğine doldurduğu tanrısal âleme özgü duygu ve düşünceler’</em>. </strong>Halk arasındaki kullanımı ise<strong> &#39;birdenbire gelen duygu, düşünce, söyleyiş&#39; </strong>şeklindedir.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/732/1*LyYGf4hdOm7vGJSx33_RrQ.jpeg" /></figure><blockquote>İlhamınızı doğru kullanmak için kendinizi her alanda olabildiğince doldurmanız gerek. Bunun için herkesin söylediği gibi en basit yol kitap okumak ama bence en etkili yol gitmek istediğiniz yoldaki insanlarla tanışmak. Çünkü yürümek istediğiniz yoldaki insanlar sizlere ışık yakacak.</blockquote><blockquote>İlham her alanda gelebilir sadece sanat alanında değil yüreğinizi, gönlünüzü doldurduğunu hissettiğiniz her şey ileride size ilham olarak geri dönebilir. Kendinizi doldurmak, yüreğinizi aydınlatmak için fazla büyük şeyler yapmaya gerek yok interneti açıp güzel resimlere bakmak, müzik dinlemek ve ailenizle konuşmak gibi çok gündelik gözüken şeylere karşı sadece bakış açınızı değiştirerek kendinizi doldurabilir, yüreğinizi aydınlatabilirsiniz açıkçası bunları yazarken işte böyle yapın, şöyle yapın diye asla demiyorum sadece bakış açınızı değiştirerek <strong>nasıl daha fazla çevrenizden yararlanabilirsinizi</strong> size söylemek istedim. Hayatta aslında çok karmaşık gözüken şeylerin, fikirlerin, oluşumların aslında en temel yapı taşı gözlem, inceleme, düşünme bunları bir çiçek olarak tanımlarsak sizin ilham alabilmek için o çiçeği özünü sıkmanız gerekir.</blockquote><p><strong>Bir karaktere hazırlanırken önemli olan o karakterin bakış açısında kendinizi yakalamanız.</strong> Sanatçı olarak sizin o karaktere ne katabileceğiniz ve yazılan karakterin size ne katacağı çok önemli etkenler. Türkiye’nin sayılı kadın orkestra şeflerinden Nisan Ak’ a şu soruyu sorduğumu hatırlıyorum : Siz bir orkestra şefi olarak orkestrayı yönetirken kendinizden neler katıyorsunuz ? diye sormuştum. Bu gerçekten önemli bir soru bence çünkü ben de bu yolda minik adımlarla yol alırken kendimi bulmak kendi esteğini bulmak (önceki blogumda yazmış olduğum gibi ) önemli. Kendinizi bulmanız tabii ki de hayat boyu sürecek bir eğitim ve deneyim. Fakat kendinizi bulma yolunda önemli etkenlerden biri de<strong><em> İLHAM.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/225/1*jL_SugRBKsidVIhtpuTGJw.png" /></figure><p>Umarım sanat yolcuları kafanızda ilham konusunda bir tutamda olsa ışık yakabilmişimdir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f92937ecf6d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[SANATI İÇİNDE VAR ETMEK]]></title>
            <link>https://medium.com/@isikd04/sanati-i%CC%87%C3%A7i%CC%87nde-var-etmek-442c8205786c?source=rss-59c6e922ecb------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/442c8205786c</guid>
            <category><![CDATA[artist]]></category>
            <category><![CDATA[performing-arts]]></category>
            <category><![CDATA[blog]]></category>
            <category><![CDATA[opera]]></category>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Işık Doğan]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Feb 2022 18:14:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-07T18:14:24.098Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote><strong><em>Ben sanatçı olmaya çabalayan bir lise öğrencisiyim. Sahne sanatları benim tutkum fakat gerçekten sanatı nasıl özümseyebilirim ? </em></strong><em>Elbette bununla ilgili türlü araştırmalar yaptım ve hala daha yapmaya devam ediyorum. Araştırmalarımda sanatçıların sanat hakkında söylediklerini araştırdım. Ve en beğendiğim sözlerden biri ünlü yönetmen </em>Quentin Tarantino’nun sözü oldu: ‘’Bir sanatçı olmanın büyük bir bölümü kendi estetiğini yakalamaktır.’’</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*si82G7sgN0LJ-lrEwxk7aw.jpeg" /></figure><blockquote>Tabii ki bu süreç hayat boyu devam ediyor bence fakat bugün baktığımızda pek çok sanatçı yetişkinliğe ilk adımlarını atarken şekillendirmiş estetiğini ya da temellerini atmış diyebiliriz .Yani tabii ki de yetişkinlik veya yaşlılık döneminde sanata atılınmaz demiyorum ve asla demem de fakat ileriki yaşlarında sanata merak salan insanların geçmişine şöyle bir bakarsak en azından lisedeyken aşkına birkaç satır karalamış olduğunu görürüz. Gerçekten ondan çok şey öğrendiğimi düşündüğüm. Hem Türk kültürü üzerine olsun hem de sanatçılık hakkında Dr. Nuran Say Hanım’ın şöyle bir sözü vardı: ’’ Sanatçı doğulur, çok çalışılırsa olunur.’’ Aslında bence herkesin içinde bir sanatçı vardır. Hem sanata merak salmak, hem de çok çalışmak ,emek vermek zamanla içinizdeki sanatçının dışarı çıkmasına yardımcı olur sadece. İyi, hoş içimizdeki sanatçıyı çıkardık peki ya sonra ne olacak ? Aslında sonra ne olacağı tabii şans ve azim, inanç. Sizin yaratıcılığınız, yeteneğiniz ne kadar çalıştığınız, size yol gösteren insanların nitelikleri bunlar küçük gözüken ama arkada büyük birikim yapan şeyler. Kendi hayatımda sanat yolculuğum daha ilk başında olsam da bu konu da verebileceğim en önemli tüyolardan biri sadece birine inanmamak ,onun her dediğini yapmamak, yapmadan önce sorgulamak. O insanın sizin ne kadar iyiliğini istediğini bilseniz bile hem kendi iç sesinize, başkalarının öğretilerine kulak vermek.</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/730/1*1VCciGnS-06IdgyIaErNfQ.jpeg" /><figcaption>Alone at Night- Livia Fălcaru</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=442c8205786c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>