<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Refik ISIK on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Refik ISIK on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@isikrefik?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*iBDdZ61NM1I20BqJByV3qg.jpeg</url>
            <title>Stories by Refik ISIK on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@isikrefik?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 12:25:02 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@isikrefik/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[SİYASET VE POLİTİKADA BİLGİ VE DENEYİMİN ÖNEMİ]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/si%CC%87yaset-ve-poli%CC%87ti%CC%87kada-bi%CC%87lgi%CC%87-ve-deneyi%CC%87mi%CC%87n-%C3%B6nemi%CC%87-c1a250c35cde?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/c1a250c35cde</guid>
            <category><![CDATA[politika]]></category>
            <category><![CDATA[ekonomi]]></category>
            <category><![CDATA[siyaset]]></category>
            <category><![CDATA[savunma]]></category>
            <category><![CDATA[strateji]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Apr 2021 09:48:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-01T09:36:54.008Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>İlk defa bir strateji oyunu oynadığımda; ülkenin ekonomik kaynaklarını nasıl verimli kullanabileceğimi, refahı artırmanın ve teknolojik ilerlemenin yollarını, sınırlarımı ve ötesindeki çıkarlarımı korumak için askeri imkan ve kabiliyetlerimi nasıl iyileştirebileceğimi bilmiyordum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/953/1*b5wvcQtp6P_ZdKIZSswmfg.jpeg" /><figcaption>A naval war game in Pringle Hall during the early 1950s</figcaption></figure><p>Bu süreçte, idare ettiğim ülkeler hep sosyal sıkıntılar, ekonomik çöküşler yaşadı. Salgın hastalıklar çıktığında milletimi koruyamadım ve nüfus kaybettim. Sınırlarım hep taciz edildi. Teknolojide geri kaldım ve oyunu kaybettim. Sonraları, oynamaktan keyif almadığım bu oyuna ilişkin örnek strateji ve taktiklerin yer aldığı bir döküman buldum. Yabancı dilimi de geliştirir ümidiyle okumaya anlamaya çalıştım. Döküman; ekonomik, sosyal, diplomatik ve askeri taktikleri ve sonuçları uzun vadede ortaya çıkacak stratejileri detaylandırıyordu. Bir oyun için ne uğraşmışlar diye düşünmüştüm. Oyun teorisini ve o zamanlar anlamadığım denklemleri ilk defa o dökümanda gördüm. Yalnızca bir oyun için bunları yazan kişilerin ünvanlarını ve rütbelerini gördüğümde hayret etmiştim. 2. Dünya savaşından askeri taktikler paylaşan emekli askerler ve SSCB planlı ekonomisinden örnekler sunan ekonomistlerden bilgiler vardı dökümanda. “turn based strategy game” mevzularını biraz daha didikledikçe harp oyunları dünyasının ne kadar büyük ve önemli olduğunu gördüm. <strong>Kimileri “armchair general” tabiriyle bu strateji dünyasıyla dalga geçerken, ABD’nin bu yolla askeri ve ekonomik doktrinler geliştirdiğini gördüm.</strong> Matematik konusunda biraz okur yazar olduğum sıralarda askeri strateji, sosyal politika ve ekonomik plan ve programların, matematik yardımıyla nasıl sayısallaştırılabileceğini gördüm. Benim için önemli bir aydınlanmaydı. Çok geçmeden düşündüğüm gibi olmadığını anladım. Askeri ekipmanların etkinliğini ölçebilsen bile kullanan personelin yetkinliği, o birliğin moral ve motivasyonunun yanı sıra milletin huzur ve refahının bile denklemde yer alması zorunluluğu, işleri zorlaştırıyordu. Denklemdeki elemanların artışı kabus gibiydi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/342/1*HZXNNOskwuATHcHuUbeSJQ.jpeg" /><figcaption><em>A Naval wargame on the third floor of Luce Hall, United States Naval War College, circa 1905–1906.</em></figcaption></figure><p>O sıralarda gördüğüm siyah beyaz bir fotoğrafta; büyük bir coğrafyanın temsil edildiği bir maket masasının etrafında üniformalı askerler ve sivil kimseler vardı. Fotoğrafın altında, masanın etrafında bulunanlar yazıyordu; emekli amiral, emekli albay, ekonomi doktoru, emekli büyükelçi…</p><p>Kendi adıma ifade edersem, binlerce veriyi anlamlı olacak bir şekilde bulmak ve sağlıklı bir denklem kurmak oldukça zordu. Aslında birçok kişi bu zorluğun farkındaydı ve doğal olarak çözüm ararken bilgili ve deneyimli kişilere(siyasetçi, bürokrat, asker, akademisyen) başvuruyordu. Bilgi ve deneyimin ne kadar önemli olduğunu o fotoğrafta gördüm.</p><blockquote><strong>Ortaokul gibi merak saldığım harp oyunları ve matematik sayesinde Ekonometri ve istatistik derslerinden rahat geçtiğimi hatırlıyorum. Bugün de sosyal dinamikler, siyaset ve politika konularında verilerle çalışabilmeyi o oyunlara borçluyum.</strong></blockquote><p>Savaş ekonomisi, kaynakların verimli kullanımı ve transferi gibi konularda yazılan makaleleri, sayısal modelleri okuduğumda, anlamak ve doğrulamak için abd silahlı kuvvetlerinin lessons learned yayınlarındaki vakaları sayısal modellerle değerlendirmeye çalışıyordum. O yıllarda gördüm ki nihayetinde tüm strateji oyunları, bir noktada matematiğin ve yalın bilgilerin birazcık ötesine geçiyor ve ülke siyasetinde, askeri bürokraside ve diplomaside geçirilen yılların süzgecinden ortaya çıkan deneyim çok kıymetli bir hale geliyordu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*JU8P3jSU4HbMpWmHgqzuLg.jpeg" /></figure><p><strong>Çok daha ileriki yıllarda, siyaset ve politikaya ilgi duymaya başladığımda gelişmiş ülkelerdeki siyasetçilerin ve politika uzmanlarının istişareye ve danışmanlık mevzularına ne kadar kıymet verdiğini gördüm. Tıpkı daha önce gördüğüm savaş — strateji oyunlarındaki gibi; gelişmiş ülkelerdeki yöneticiler sivil ve asker birçok yetkin danışmanla birlikte çalışıyordu.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*VEVL79WSVfIFRx1kgXQDMQ.jpeg" /><figcaption>Senate Armed Service Committee 2004 DOD budget hearing</figcaption></figure><p>Gelişmiş ülkelerdeki milletvekillerinin bir askeri danışmanla istişare ettiğini de gördüm, bir kamyon şöförüyle otoyollar hakkında tartıştığını da gördüm. A<strong>skeri, siyasi ve ekonomik anlamda ileride olan ülkelerin parlamentolarında her konunun teknik detaylarıyla tartışılmasının faydalarını anladım.</strong></p><p>Bugün kendi bilgi ve deneyimlerimden yola çıkarak diyebiliyorum ki 21. yüzyılda bir ülkeyi hakkıyla idare etmenin yolu; sayısal modellerden, entelektüel kalibredeki deneyim ve görüşlerden faydalanmaktan, şeffaf ve veriye dayalı tartışmalardan geçmektedir. Millet lehine başarılı ve kapsayıcı bir politika belirleyebilmek için, o milletin yetiştirdiği kişilerin düşüncelerini açık bir şekilde ifade etme şansı bulması elzemdir. Bilgisine ve deneyimlerine önem verilen her kafadan bir ses çıkarsa, doğru kararı bulmak kolaylaşır.</p><h3><strong>Konuyla ilgili faydalı olabilecek makaleler:</strong></h3><blockquote>“To help navigate through this period of disruptive change, the United States military made extensive use of analytical wargaming. Wargames were an inexpensive tool during a period of suppressed defense spending to help planners cope with the high degree of contemporary technological and operational uncertainty. They were used to explore a range of possible warfighting futures, generate innovative ideas, and consider how to integrate new technologies into doctrine, operations, and force structure.”</blockquote><blockquote><strong>Revitalizing Wargaming is Necessary to Be Prepared for Future Wars </strong><a href="https://warontherocks.com/2015/12/revitalizing-wargaming-is-necessary-to-be-prepared-for-future-wars/">https://warontherocks.com/2015/12/revitalizing-wargaming-is-necessary-to-be-prepared-for-future-wars/</a></blockquote><h3><strong>Yazıdaki görsellerin kaynakları:</strong></h3><ol><li>Artifact Spotlight: Naval War Game Range Wands <a href="http://navalwarcollegemuseum.blogspot.com/2011/11/artifact-spotlight-naval-war-game-range.html">http://navalwarcollegemuseum.blogspot.com/2011/11/artifact-spotlight-naval-war-game-range.html</a></li><li>Wargaming in Professional Military Education: A Student’s Perspective <a href="https://thestrategybridge.org/the-bridge/2016/7/14/wargaming-in-professional-military-education-a-students-perspective">https://thestrategybridge.org/the-bridge/2016/7/14/wargaming-in-professional-military-education-a-students-perspective</a></li><li><a href="https://www.ssb.gov.tr/Website/contentList.aspx?PageID=371&amp;LangID=2">https://www.ssb.gov.tr/Website/contentList.aspx?PageID=371&amp;LangID=2</a></li><li><a href="https://commons.wikimedia.org/wiki/File:US_Navy_030225-N-2383B-616_Senate_Armed_Service_Committee_2004_DOD_budget_hearing.jpg">https://commons.wikimedia.org/wiki/File:US_Navy_030225-N-2383B-616_Senate_Armed_Service_Committee_2004_DOD_budget_hearing.jpg</a></li></ol><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=c1a250c35cde" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[KRİZ ANLARINDA DUYGULAR VE AKIL]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kri%CC%87z-anlarinda-duygular-ve-akil-cec270607bbc?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cec270607bbc</guid>
            <category><![CDATA[politika]]></category>
            <category><![CDATA[duygu]]></category>
            <category><![CDATA[akıl]]></category>
            <category><![CDATA[william-shakespeare]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 29 Feb 2020 13:19:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-02T13:51:40.184Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>William Shakespeare, eserlerinde idarecilerin akıl ve duygu hallerinin etkisiyle meydana gelen davranışların sonuçlarını okuyucuya ve seyirciye anlatmak istemiştir. 8. Henry eserinde Shakespeare, “From sincere motions, by Intelligence…” ifadesiyle kabaca çevirirsek; samimi icraatların, akıl filtresinden geçirilmesini anlatmaktadır.</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*SsEwfM7PhXy9bObl_QaMfA.jpeg" /><figcaption>Photo: Anthony Topper: King Lear ”Shakespeare in the Park”</figcaption></figure><p>Shakespeare, monarşik liderleri ve liderlerin çevresindeki körlük yaratan hırs sarmalını, akıl ve duygu bileşenleri ile apaçık ortaya çıkarır. Yönetmek veya yönetmeye aday olmak fiilinin olduğu her durumda, duygunun ve aklın esas belirleyici faktörler olduğunu anlamak zor değildir. Bu faktörlerin farklı oranlarda kullanımının farklı sonuçlar doğurduğuna herkes şahit olmuştur. <strong>Shakespeare’in eserlerini bu gözle okuyanlar, günümüzdeki birçok krizi, kendisini güvenlik uzmanı ve uluslararası ilişkiler uzmanı gibi çeşitli sıfatlarla tanıtanlardan daha başarılı değerlendirmeler yapabilirler.</strong></p><figure><a href="http://turkceyayin.net/"><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/655/1*BVma97vlNYSfDQDkiRzL3A.png" /></a></figure><p>Shakespeare, okuyucularını çoğunlukla Britanya ve onun etki sahasında bir gezintiye çıkarır. Onun değerlendirdiği iç çekişmeler, sosyal kırılmalar, askeri krizler, yönetim sorunları ve diktatöryel davranışlar çoğu zaman Avrupa’da yerleşik sarayların içinde cereyan eder. Bununla birlikte Shakespeare, dikkatle okuyan gözlerin bildiği gibi insanın aklında ve insana ilişkin duyguların denizinde seyir etmektedir. Nitekim Shakespeare’in yazılarındaki duygularına hakim olamayan, aklına mukayyet olamayan kral figürünü çağımızın devlet başkanlarında ve dahi tüm seçilmiş ve atanmış idarecilerin hal ve hareketlerinde de görmek mümkündür. Onun kaleme aldığı metinlerdeki tüm rollerin karşılığını günümüzde ve üstelik her coğrafyada izleyebiliriz. Shakespeare’in çizdiği dünya yalnızca Avrupalı Kralları ve saraylarını anlatmaz. Onun çizdiği lider portrelerini Ortadoğu’da da, Asya’da da, Güney Amerika’da da görebiliriz. <strong>Uluslararası tüm krizlerde, ulusal siyasi gerginliklerde ve dahi çok küçük bir aile şirketinin yaşadığı yönetimsel problemlerde bile Shakespeare’in eserlerinden benzerlikler yakalamak mümkündür.</strong> Bu nedenledir ki stratejik analizler yapan kurumlardaki analistler edebiyata ve tarihe oldukça hakim olmalıdır. Liderlerin davranışlarını anlamlandırmak ve hareket tarzlarını doğru okumak isteyen bir analistin çantasında muhakkak Shakespeare’in eserlerinden birkaç tane bulunmalıdır. Bu sayede liderin çevresindeki kişilerin karakterlerinden ve hırslarından doğan sonuçları anlamak çok daha kolay bir hale gelir. Avrupa saraylarında dönen kumpasları anlayan bir analist için Saddam’ın sarayını, Saddam’ın bakanlar kabinesini, Saddam dönemi Irak halkını anlamak çok daha kolay olacaktır. İnsan aklı ve duyguları her daim birbirini etkiler ve öne çıkmaya çalışır. Üstelik her iki faktör de manipülasyona ve uyarılara çok açıktır.<strong> Nitekim Shakespeare’in eserlerinde akraba etkisi ve soylu ailelerin telkinleri ile alınan hatalı kararlardan sonra tahttan düşen kralları görürüz. Oysa manipülasyonun önüne geçmenin ilk kuralı karar süreçlerinde daha çok akla ve duyguya yer açmaktır.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*iHJ2Y_QhNfruK_IytT0jQA.jpeg" /><figcaption>Photo: Art Gallery ErgsArt</figcaption></figure><p>Dar yönetim çevrelerinde, kendini tekrar eden hataların temelinde yeni ve farklı tezlere olan kapalılık ve direnç yatar. Bir karar sürecine ne kadar az akıl ve ne kadar az duygu dahil olursa, başarı ve faydalı sonuç da o kadar az olur. Türk Milleti tarih boyunca bu sorununun üstesinden gelmek için meşveret meclislerini hayata geçirmiştir. <strong>Türk Hükümdarlarının doğru kararlarında ve politikalarında, istişare yönteminin izlerini görebiliriz. </strong>Yine hatalı kararların arkasında, yakın çevre baskısını, hırs ve çeşitli manipülasyonların etkisine rastlarız. Oysa insanoğlunun gelişiminde daha çok sesin, daha doğru kararları doğurduğuna defalarca rastlanır. <strong>Daha çok farklı duygu ve daha çok farklı akıl ile alınan kararlarla birlikte Türk toplumları huzura ermiş, refah içinde yaşadığı dönemlerden geçmiştir. </strong>Salt duygular ile hareket etmek, başlarda hoşa giden sonuçlar doğursa da akıl, her krizin baskın bileşeni olmaya eğilimlidir. <strong>Seçilmiş ve atanmış idarecilerin ve etraflarındaki danışman portrelerin bu iki unsuru denkleme aynı anda dahil etmeleri beklenir. En azından bu kalibrede olmaları arzulanır ancak bunu sağlamak çoğu zaman oldukça zordur.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cec270607bbc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/kri%CC%87z-anlarinda-duygular-ve-akil-cec270607bbc">KRİZ ANLARINDA DUYGULAR VE AKIL</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İran’ın F-14'leri]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87ran%C4%B1n-f-14leri-8f72edb0cb03?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8f72edb0cb03</guid>
            <category><![CDATA[f-35]]></category>
            <category><![CDATA[savunma]]></category>
            <category><![CDATA[iran]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[f-14]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 May 2019 21:29:29 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-25T01:47:10.176Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Savunma sistemleri alışverişleri öteden beri siyasi ve askeri blokların sınırlarını netleştirmekte belirleyici olmuştur. Bu bakışı değiştirmek ve bloktan dışarı çıkmak meşakkatli bir diplomasi, güçlü bir ekonomi ve feda edilebilir işbirliklerini gündeme getirebilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/700/1*pu1WJ-MAoxm2eaQtAjBngw.jpeg" /><figcaption>photo curtesy: unknown</figcaption></figure><p>Bu minvalde İran’ın hikayesine bakalım; Emperyal İran Hava Kuvvetlerinden(IIAF), İran İslam Cumhuriyeti Hava Kuvvetlerine geçişin özelinde F-14 vasıtasıyla bir ülkenin caydırıcığının ne kadar kırılgan olabileceğine bir göz atalım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*lBUFU6XXV8LSEHIOdhbOeQ.jpeg" /></figure><p>Bir zamanlar İran, Ortadoğunun en üstün hava kuvvetlerinden birine sahipti. Müttefiki olan ABD’den F-14 gibi döneminin en gelişmiş hava üstünlük araçlarından birini alan İran, TomCat lakaplı bu uçakların ABD’den sonraki ilk kullanıcısı olurken lakap da AliCat’e dönüşmüştü… Dönemin getirdiği sıcak ekonomik, askeri, sosyal ve diplomatik ilişkiler sayesinde İran, ABD envanterlerine elinde büyük bir alışveriş sepetiyle girerek, F-14, F-4, F-5 siparişleri verdi. Hatta daha geliştirmesi devam eden F-16&#39;dan bile(Türkiye’den 10 yıl kadar önce) 150+150 olmak üzere 300 adet almak üzereydi. Bununla birlikte ABD tarihinde o güne kadar hiç görülmemiş bir şekilde ilk defa yabancı bir devlet olarak İran, F-18 üretim programına, uçağın kara konuşlu versiyonunun geliştirilmesi için ödeme yaptı. Bunu, günümüzde müşterek savaş uçağı(JSF — F-35) programı ile kıyaslamak mümkün. Şah’ın gayriresmi hedefi; ABD’den sonra en güçlü NATO üyesi devletten bile daha güçlü bir ordu inşa etmekti. 80 F-14&#39;ün 79&#39;u Şah devrilmeden önce İran’a teslim edildi. Öte yandan M-60 tankları, Ah-1&#39;ler, Chinooklar…derken İran Emperyal silahlı kuvvetleri, bölge ülkelerinden onlarca yıl ileri sıçramıştı. Buarada Pentagon’dan yani ABD savunma bakanlığından bu satışlara rezerv koyan, itiraz eden uzmanlar da vardı. Ancak bu alışveriş listesinin ortaya çıkışında, Sovyetler Birliği ile Irak’ın sıcak ilişkilerini, bölgeyi baskı altına alma ve İran’ı bastırma çabalarını da hatırlamak gerekir.</p><p>ABD Başkanı Nixon ve güvenlik danışmanı Kissinger’ın uluslararası mevzuları nasıl okuduğu az-çok bilinir. Dolayısıyla bloklar arası çekişmenin savunma sistemleri pazarındaki etkisini ihmal etmek ve blokların müttefik kazanma yarışını görmezden gelmek doğru olmaz. Nitekim körfezde kurulan satranç tahtasında İran fantastik bir açılış oyunuyla(batı bloğu savunma sistemleri ile) kendini gösterir. Irak, Sovyet silah sistemlerini ve sosyo-ekonomik ilişkilerini çalıştırırken, İran batı bloğunun ekonomisine eklemleniyor, batılı silah sistemlerini çalıştırıyordu. Irak’ın Sovyet silah donanımları İran’a(ve kısmen İsrail’e) odaklanırken, İran sahip olduğu sistem ve kabiliyetlerin potansiyelini de kullanarak sınır ötesini de kapsayan geniş bir hinterlanda hakim olarak Irak’ın yanısıra doğrudan Sovyetler Birliğinin stratejik tehditlerine de angaje olabilen bir kuvvet olmuştu.</p><p>Diğer araçları ve yetenekleriyle konvansiyonel karşılaştırmalarda hiç şüphe yok ki İran ve özellikle F-14 uçakları parlayarak öne çıkıyordu. Hem bizzat platformun kendisinin görev-menzil kabiliyeti hem de o dönem için muazzam bir kuvvvet çarpanı olarak değerlendirilen Anka(Phoenix) AIM-54 mühimmatlarının etkisi belirleyici durumdaydı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*LzQ0Jl5nzraScfwsiSGW9g.jpeg" /><figcaption>Aim 54 AA, Photo curtesy: unknown</figcaption></figure><p>Kendisi de bir pilot olan Şah, petrol gelirlerinin doldurduğu cüzdan ile neredeyse bölgenin jeostratejik planlarını delip geçecek nitelik ve nicelikte dominant bir güç olmak üzereydi. Lakin Şah’ın devrilmesi ile planlar değişti.</p><p>Yerine gelen hükümetin siyasi bagajı daha farklıydı ve İran’ın, satranç tahtasındaki durumu ve dahası İran’a bakış kökten değişti. Uluslararası yaptırımlar ve ambargolar nedeniyle İran, şampiyonluğa oynayan bir spor kulübü hüviyetinden ligde tutunmaya çalışan bir kulübe dönüşmeye başladı.</p><p>İran’da AliCat takma ismi de verilen F-14 TomCat, ABD donanmasından 2006 yılında emekli edildiğinde ve kullanım dışına çıkarıldığında, analog dönemde doğup dijital dönemde de hayatta kalabilen nadir uçaklar arasına ismini yazdırdı. Son yıllarında ABD’de geçirdiği modernizasyonlar sayesinde doğduğu 1970&#39;lerde sahip olduğu üstünlükleri 2000&#39;lere kadar koruyabildi ancak İran’daki kardeşleri o modernizasyonların tamamını ıskaladı.</p><p><strong>İran’da Şah yönetimi devrildikten sonra henüz alınalı belki 5 yıl olmuş olan F-14&#39;ler, planlı bakım ve iyileştirmelerden uzak kaldı. İran, sahip olduğu ve üstünlüğü kabul edilen uçakları idame edememeye ve yedek parça bulamamaya başladı. </strong>İran yönetiminin değişimi, beraberinde uluslararası yaptırımları getirdi. Sosyal, ekonomik, askeri tüm unsurlar, köklü bir değişiklik geçirdi. İran F-14&#39;leri Irak-İran savaşlarında bayrak gösterdiğinde, vazifesini başarıyla yerine getirmişti ancak bir görüşe göre İran artık aynı anda sadece 7–10 arasında F-14 uçağını operasyonel tutabiliyordu. Bununla birlikte gelmiş geçmiş en başarılı F-14 pilotu, 11 adet Irak uçağını düşüren, İran’lı Jalil Zandi oldu. Yıllar ilerledi ve 1986&#39;ya gelindiğinde İran F-14&#39;lerinin, en büyük kuvvet çarpanı olan Phoenix AA mühimmatları da tükendi. Bazı kaynaklara göre ABD donanma pilotları dahi bu mühimmatı herhangi bir çatışmada/savaşta başarıyla kullanma imkanı bulamadı ama ABD donanması, İran’dan sonra Irak üzerinde 2 tur daha F-14 uçurdu. Bir ifadeye göre batı bloğuna karşı Sovyetler ile işbirliği yapan Irak, her çatışmada yalnız ve yetersiz kaldı.</p><p>İran, AliCat’lerini uçurabilmek için kaç tane F-14&#39;ünü parçaladı bilinmiyor, ABD hurdalıklarından, yedek parça depolarından ne kadar parça tedarik ettiği bilinmiyor ama IRIAF F-14&#39;leri, İran uluslararası sistemde konum değiştirdiğinden beri modern hava kuvvetleri olan ülkeler tarafından gözardı edilebilecek kadar bir tehdit oluşturuyor.</p><p>1988&#39;e gelindiğimizde İran, 68 uçağın ancak yarısını uçurabiliyordu. İran’ın elindeki ileri teknoloji bir savunma sistemi, yedek parça ve bakım-modernizasyon desteği olmadan 9 yılda yatağa düştü.</p><p>2000&#39;lere gelirken İran, Çin F-8 uçaklarını alma niyetine girdi ama yeni bir F-8 uçağı bile, onca eksikliğine rağmen eskimiş ve bakımsız bir F-14 performansına yaklaşamıyordu. Bu nedenle F-8 alım görüşmeleri sonlandırıldı. Aynı vakitlerde ABD’de, İran adına F-14 parça ticaretine girişenlerin tutuklandığı haberleri yayınlanmaktaydı ve görüldü ki, İran ısrarla 40 yaşındaki batılı uçaklarını idame ettirmeye çalışıyordu.</p><p><strong>Uluslararası sistemdeki rolüyle İran ve onun hava kuvvetlerinin bir platformunu görmüş olduk. Milletlerarası arenada güçlü müttefiklik bağları kuran veya bu kuvvet yapılarına dahil olmadan hareket eden ülkeler hakkında bir inceleme yapılacak olursa her iki koşulda da İran’ı masaya yatırmak mümkün.</strong></p><p><strong>İran’ın, Şah dönemindeki uluslararası sisteme entegrasyonu sayesinde sahip olduğu caydırıcılık ve Şah sonrası konumunda İran’ın bölgesinde yarattığı caydırıcılık ve savunma kabiliyetleri tamamen farklılaşmış durumda.</strong></p><p><strong>Netice itibariyle şunu gördük ki; zamanının teknolojik lideri F-14 gibi bir platform dahi, imkansızlık halinde kısa bir sürede etkinliğini büyük oranda kaybedebiliyor.</strong></p><p>“İran eğer gelişmiş bir endüstriye sahip olsaydı, F-14&#39;lerini ne kadar daha güncel tutabilirdi?” sorusu ise benim en merak ettiğim sorulardan biri olacak…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/702/1*t_w9BpcEg5cnTskrAXLETA.jpeg" /><figcaption>photo cutesy: unknown.</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*P3XdS_n3P5UrhTGk3TZbyg.png" /></figure><p><a href="https://www.facebook.com/turkceyayinblog/"><strong>Facebook</strong></a><strong> | </strong><a href="https://twitter.com/turkceyayinblog"><strong>Twitter</strong></a><strong> | </strong><a href="https://www.instagram.com/turkceyayin/"><strong>Instagram</strong></a><strong> | </strong><a href="https://join.slack.com/t/turkceyayin/shared_invite/enQtMzMzMDU1MDMyMzI0LTEwYjBjNzhlNmQ5NzNiYTBjZjQyMDkzYmRmOTg0ZmM4NmI4OTcyMTY4YmMwMGVmMmRjYjgyMDExMzZhODQ2NDE"><strong>Slack</strong></a><strong> | </strong><a href="https://medium.com/kodcular"><strong>Kodcular</strong></a><strong> | </strong><a href="http://www.mustafagerdan.com/"><strong>Editör</strong></a><strong> | </strong><a href="http://www.wolony.com/"><strong>Sponsor</strong></a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*2fQUHUI0FA9h9aPtwxJ6fQ.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8f72edb0cb03" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87ran%C4%B1n-f-14leri-8f72edb0cb03">İran’ın F-14&#39;leri</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Bilinmeyenin peşinde ve cesurca]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/bilinmeyenin-pe%C5%9Finde-ve-cesurca-49279e75d13d?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/49279e75d13d</guid>
            <category><![CDATA[bilimkurgu]]></category>
            <category><![CDATA[uzay-yolu]]></category>
            <category><![CDATA[türk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 15 Aug 2018 12:08:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-08-15T12:08:35.833Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*OrFwVieVv9rfykKCN1jkDQ.jpeg" /></figure><p>Bilim kurgu edebiyatını ve filmlerini siz de sever misiniz? Ben seviyorum, özellikle de Uzay Yolu’nu. Küçüklüğüm bu dizinin etkisiyle geçti diyebilirim. Her bölümü merakla beklerdim. Hatırlayanlar vardır, filmleri ve dizileri şu açılış cümlesiyle başlar;</p><p>“Space: the final frontier. These are the voyages of the starship Enterprise. Its five-year mission: to explore strange new worlds. To seek out new life and new civilizations. To boldly go where no man has gone before!”</p><p>Türkçesi; “Uzay, son sınır. Bunlar, daha önce hiç kimsenin gitmediği yerlere cesurca giderek yeni dünyalar keşfetmek ve yeni uygarlıklar aramak üzere 5 yıllığına yola çıkan yıldız gemisi atılganının maceralarıdır.”</p><p>Bilinmeyenin peşinde at koşturarak kıtalar aşan Türk Milletinin göçebe karakterine çok yakıştırıyorum bu bilim kurgu serisini. Özellikle çay alışkanlığı ile Kaptan Picard içimizden biri gibi değil mi? 😀</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*pPLdWvwbBnf6yPr6AgYIqg.jpeg" /></figure><p>Dediğim gibi, bilinmeyene doğru cesurca gitmek ve bu yolculukta karşılaşılan çatışmalarda mertçe cenk etmek, Türk tarihine ve karakterine oldukça yakındı ya da en azından ben bu gözle izlerdim diziyi…</p><p>Spock’ın dediği gibi herkese uzun ve bolluk içinde bir hayat dileklerimle. (İng : Live long and prosper)</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=49279e75d13d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sıcak Çorba Savaş Kazandırır]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/s%C4%B1cak-%C3%A7orba-sava%C5%9F-kazand%C4%B1r%C4%B1r-25f508a139dd?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/25f508a139dd</guid>
            <category><![CDATA[savunma]]></category>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[ordu]]></category>
            <category><![CDATA[yemek]]></category>
            <category><![CDATA[ikmal]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 18 Jun 2017 10:34:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-06-18T10:34:12.673Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*muOVzyk3AjishZsAEbtbPw.jpeg" /></figure><p>Yıl 2003 Amerika başta olmak üzere koalisyon güçleri Irak’a girer. Ürdün, Katar, Kuveyt, Suudi Arabistan…vd bu harekatın en önemli ikmal zıplama noktalarıdır. Koalisyon güçleri Irak topraklarında ilerlerken susadıklarında yanlarındaki “evian” sularını içerler, su Fransız Alplerinden doğan kaynaktan dolmuştur. Harekat sırasında acıktıklarında “MRE” paketlerinden soslu İtalyan makarnası ve Teksas usulü bifteklerini özel aparatlarında ısıtarak yer, üstüne de bir konserve tropik meyve yedikten sonra harekata kaldıkları yerden devam ederler. Karşılarında, kendi topraklarında! aç ve susuz mücadele etmek isteyen yalnızca birkaç Iraklı vardır.</p><p>Koalisyon güçleri toplanma ve ikmal merkezleri kurar(camp victory, camp liberty…vd). Askerler daha kısa bir süre önce ilk defa ayak bastıkları bir yabancı ülkede yatakta uyuma, duş alma ve temiz yemekle karnını doyurma imkanına sahiptir. ABD ikmal sistemi öyle etkili bir iş yapmıştır ki amerikan yaşam alışkanlıklarını Bağdad’ta bile yaşamak mümkün hale gelmiştir. Van’da askerlik yapan Türk askerinin, İzmir’deki ailesiyle haftada bir görüşebildiği zamanlardan bahsediyorum. İşte o zamanlarda koalisyon askerleri ailesiyle görüntülü görüşüyordur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*gPnHRlZOLkWepWuYjQP35g.jpeg" /></figure><p>İşte o dönemin en ilginç yanlarından biri de, koalisyon askerlerinin kamplarında bizim de aşina olduğumuz hızlı yiyecek restonlarının “fast food” bulunmasıdır. Mc Donalds, Burger King, Pizza Hut….vd. Tabi bunlar normal karavanadan sıkılan askerler için, diğer yandan emin olun karavanada çıkan yemekleri aklınız almaz. Üstelik bu hizmetlerin tamamı Amerikan Ordusuna müteahhitlik yapanlar tarafından sağlanır. Contractor olarak ordu ihalelerine giren şirketlerin sahipleri de, çalışanları da öyle bir güvenlik kontrolünden geçer ki neredeyse tamamı bu işi vatanseverlik duygularıyla yapan Abd vatandaşlarıdır. Bu işi yalnızca kar amaçlı yapanlar dahi kati kurallar ve kontroller nedeniyle işlerini savsaklayamaz. Askerine günü geçmiş bir konserve itelemeye çalışan şirketi vatan hainliğiyle yargılarlar.</p><p>Lafı uzatmaya gerek yok, her zaman şunu söylerim; savaşı, sıcak çorba içebilen askerlerin ordusu kazanır. Askerine sıcak çorba içirebilen bir ordunun ikmal sistemi kusursuz demektir. Eğer muzaffer bir ordu istiyorsan, askerine en temiz, en leziz ve en sıcak yemeği sağlamak zorundasın.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=25f508a139dd" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ÖZGÜRLÜKLER VE TEMEL HAKLAR]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenli%CC%87k-5-3ec18b18b7b1?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3ec18b18b7b1</guid>
            <category><![CDATA[barış]]></category>
            <category><![CDATA[savaş]]></category>
            <category><![CDATA[özgürlük]]></category>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[silahlanma]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 04 Feb 2017 20:27:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-29T10:50:49.611Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rtWrkLp2kixN1jciruxINw.jpeg" /><figcaption>Fotoğraf: Daniel Lombraña González</figcaption></figure><p>Özgürlükler, güvenlik meselesinde mutlaka bir alt başlık olarak incelenmelidir. Çoğu zaman güvenlik ve özgürlük kavramının bir noktaya kadar kesiştiği ancak bir noktadan sonra birbirlerinin aleyhine ayrıştığı yönünde fikirler bulunmaktadır. Waltz, eğer özgürlük isteniyorsa, bir miktar güvensizlik kabul edilmelidir, diye ifade etmektedir. Yine benzer bir görüşe göre kişinin özgürlüğü, başka bir kişinin özgürlüğünün sınırlarına kadardır ve dolayısıyla özgürlüklerinin sınırsızlığında dayatan bireyler, bir aşamada başkaları için güvenlik tehdidi konumuna ulaşırlar.</p><p>Beslenme, barınma ve güvenlik, en temel insan ihtiyaçları olarak kabul edilmiştir. Bununla birlikte özgürlük de insanlar için bir temel ihtiyaç durumundadır. Bu ihtiyaçlara yönelik herhangi bir tehdit, insanlık tarihi boyunca anlaşıldığı üzere defalarca çeşitli çatışmaların ve savaşların kaynağı olmuştur.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/426/1*Ns_9nEq29HQsfB1jZFaOdg.jpeg" /><figcaption>Türk Mukavemet Teşkilatı - Fotoğrafın kaynağı bilinmiyor</figcaption></figure><p>Tarih boyunca hürriyetlerini temel hakları olarak gören milletler, özgürlüklükleri için mücadele etmekten kaçınmamış ve günümüz insan hakları ve hürriyet değerlerine ulaşılmıştır. Aynı bakış açısına göre; demokratik değerlerin ve milli kimliğin gelişmesinin altında yatan en önemli unsur, bireylerin bizzat kendilerini savunma imkanına sahip olmasıdır. <strong>Kıbrıs Türk halkı, Türk kimliklerinden vazgeçmeme iradesini göstermeye başladıkları ve Türk Mukavemet Teşkilatını(TMT) kurdukları andan itibaren adadaki varlıklarını ve yaşama haklarını garanti altına almıştır. Gerek Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerini atan kurtuluş mücadelesi gerek Kıbrıs Türk varlığının tarihten silinmesinin önüne geçen TMT ve Türk direniş hareketi olsun, sivil ve silahlı güçlerin, milletlerin varlığının esas kaynağı olduğu su götürmez bir gerçektir.</strong> Bu gerçeği en iyi anlayabilecek milletlerden birisi hiç şüphesiz ordu-millet karakteriyle öne çıkan Türk milletidir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nB7MXUpoq3qzdDMjL1zmzg.jpeg" /><figcaption>İlk Abd Başkanı George Washington Fotoğraf: Gabriel Millos</figcaption></figure><p>Abd’nin kurucu atalarından ve İlk Abd Başkanı George Washington, 7 ocak 1790 tarihinde Abd kongresindeki konuşmasında şöyle diyor:</p><p><strong>“Özgür bir millet, düzenli bir biçimde silahlanmalıdır.”</strong></p><p>…</p><p>Güvenliğini sağlayamayan toplumlar, doğal olarak tarih boyunca kendilerinin dışındaki güçler tarafından yönetilmiştir. Daha önce de bahsedildiği gibi canlılar, savunma mekanizmalarına sahiptir. Bu mekanizmayı baskılayan ve çalıştıramayan kişiler veya milletler her zaman başkalarının kontrolü altında yaşamış, sömürülmüş, hürriyetleri baskılanmış ve yaşam hakları ellerinden alınmıştır. Diğer yanda caydırıcılık sahibi olan kişilerin ve milletlerin daha güvende ve özgür olduğunu ifade etmek doğru olacaktır. Caydırıcı savunma tedbirleri olan bireylere veya milletlere yönelik tehditler azalmaktadır çünkü herhangi bir tehdidin karşılık bulacağını bilmek, hasmane davranış ve politikaların önüne geçmektedir. Hırsızlar üstünde yapılan bir araştırmanın sonuçları da bu yaklaşımı doğrulamaktadır. Soyulacak evler hakkında keşif yapan hırsızların, silah bulunduğuna yönelik izlenim edindikleri konutlara veya silahlı güvenlik güçlerinin bulunduğu toplu konut bölgelerine yaklaşmamaları, caydırıcılık politikasının her ölçekte işlediğini gösteren bir işarettir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*l81n1peFnE4aEzn82ic2tQ.jpeg" /><figcaption>Atatürk, Fotoğraf kaynağı bilinmiyor.</figcaption></figure><p>Caydırıcı aktörlerin kuralları koyduğu bir dünya’da özgür olmanın ve varlığını korumanın yolu her boyutuyla, savunma imkanına ve kabiliyetine sahip olmaktan geçmektedir. Caydırıcı olmanın barış olarak geri döneceğini anlatan en etkili ifade Atatürk tarafından, Türkiye Büyük Millet Meclisi(TBMM) I. DÖNEM 3. Yasama Yılı Açılış konuşmasında dile getirilmiştir; ‘’<strong><em>Hazır ol cenge eğer istersen sulhü salâh</em></strong><em> (Eğer barış düzlüğüne çıkmak istiyorsan savaşa hazır ol) gerçeğini bir an akıldan çıkarmamak milli davamızın arzuladığı varsayımdır. Bu görüşe dayanarak uyanık olmak ve hazır bulunmak olan prensibimize uymaya devam edeceğiz, arkadaşlar</em>’’</p><h3>SONUÇ</h3><p>Binlerce yıldır avcılık ve savunma amacıyla kullanılan silahlar değişmiş ve gelişmiş ancak tehdidin insan yaşamındaki varlığının sürmesi ile birlikte, hayatta kalma ve özgür olma içgüdüleri erozyana dahi uğramadan varlığını korumuştur. En ilkelinden en komplike olanlarına kadar silahlar, temelde bir caydırıcılık unsuru olarak güvenlik denkleminin vazgeçilmez bir parçası olmuşlardır. Günümüze kadar güvenlikçi anlayışın idare ettiği ve şekillendirdiği dünyanın, caydırıcı olabilen milletlerin etrafında dönmeye devam etmesini beklemek, yanlış olmayacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IhSJKzoIN0cUv2Enk9mOsw.jpeg" /><figcaption>Görsel kaynağı: Refik IŞIK</figcaption></figure><p>Türk tarihi, cayıdırıcı olabilmenin, savunma kabiliyetine sahip olmanın ve güvenliği tesis etmenin gerekliliğini defalarca göstermiştir. Kapsayıcı güvenlik anlayışı gereği, bireylerin sahip olduğu caydırıcılığın, doğrudan milli güvenliğe bir kuvvet çarpanı olarak katkı sağlayacağını kabul etmek gerekmektedir. Bireysel ve Milli caydırıcılık yönünde politikaların geliştirilmesi, Türk Milletinin çıkarları için hayati bir öneme sahiptir.<strong> Bir memleket ancak bir vatandaşı kadar güçlü olabilir.</strong></p><h3>Önceki Bölümler:</h3><p><strong>Güvenlik 4: </strong><a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenli%CC%87k-4-bca58488d845#.js591izc8">Harbe hazırlık, Milis Faktörü ve Milli Mücadele</a></p><p><strong>Güvenlik 3:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-3-60ce2796af70#.kgeszo4n6">VATAN İÇİN MÜCADELE İBADETTİR</a></p><p><strong>Güvenlik 2:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-2-d3a54e8cd6ba">Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise…</a></p><p><strong>Güvenlik 1:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-bfbdb51155">KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ KORU</a></p><p><strong>GÜVENLİK BAŞLIKLI YAZILARIMDA FAYDALANDIĞIM ESERLER</strong></p><p><strong>KAYNAKÇA</strong></p><ul><li>Cress, Lawrence D. “An Armed Community: The Origins and Meaning of the Right to Bear Arms.” J. Am. Hist. 71 (1984)</li><li>Buzan, Barry. People, States &amp; Fear: An agenda for international security studies in the post-cold war era. ECPR Press, 2008.</li><li>Ullman, Richard H. Redefining Security, International Security, Vol. 8, №1 (Summer, 1983), pp. 129–153</li><li>Booth, Ken. Annual Conference of BISA, Newcastle Uni. 17 Aralık 1990. Çeviren: Çiğdem Şahin. Avrasya Dosyası, Güvenlik Bilimleri Özel, Yaz 2003 c:9 s:2 ss 51–70</li><li>Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi</li><li>İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi</li><li>AVRASYA DOSYASI, ULUSLARARASI İLİŞKİLER VE STRATEJİK ARAŞTIRMALAR DERGİSİ Yaz 2003 Fasikül: 23 Cilt: 9 Sayı: 2</li><li>Millet Meclisi Tutanak Dergisi D. 1, C. 18, Sa. 2</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3ec18b18b7b1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Harbe hazırlık, Milis Faktörü ve Milli Mücadele]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenli%CC%87k-4-bca58488d845?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bca58488d845</guid>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[silahlanma]]></category>
            <category><![CDATA[seferberlik]]></category>
            <category><![CDATA[demokrasi]]></category>
            <category><![CDATA[milis]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 03 Feb 2017 10:34:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-29T10:50:32.094Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*GwDOvcg6pRUm86BeUqF-zw.jpeg" /><figcaption>Türk Mukavemet Teşkilatı Fotoğraf: detaykibris_com adresinden.</figcaption></figure><p>Dünyanın en çok silahlı sivillerini barındıran ve bunu kültürlerinin bir parçası haline getiren ABD’nin, mevzubahis temel haklar ve demokrasi olduğunda örnek gösterilmesi bir tesadüf müdür? Veya doğrudan demokrasi konusunun anlatımı için sık sık örnek gösterilen uygulamalara sahip olan İsviçre’nin, milis oluşumunu günümüzde de devam ettirmesi nasıl açıklanabilir? Refah seviyesinin yüksekliğiyle bilinen ve referandum gibi doğrudan demokrasi araçlarını sık sık kullanan bir ülke olan İsviçre, milis sistemini halen işletmeye devam etmektedir. Askerlik hizmetini tamamlayan her vatandaş, terhis olurken ordunun(Savunma Bakanlığının) kendisine zimmetlediği yarı otomatik piyade tüfeği ve bir adet tabancayla birlikte sivil hayata dönmekte ve 34 yaşına kadar tazeleme eğitimlerine iştirak etmektedir. Bu vatandaşların milli güvenlik için önemli bir kuvvet çarpanı olduğunu söylemek doğru olacaktır. Yakın tarihimizdeki örnekler neticesinde, 21. yy itibariyle düzenli orduların savaşının geçmiş savaşlara nazaran oldukça kısa süreceği görülürken diğer yandan işgal edilen ülkelerin, direnişçileri sayesinde işgal güçlerine karşı yıllarca mücadele edebileceği anlaşılmıştır. Milis güçleri, eğer yeterince eğitimlilerse ve etkinliği kanıtlanmış çatışma taktikleri kullanırsa, ülkesini işgal etmek isteyen ordu, dünyanın en önde gelen ordusu dahi olsa milis güçleri, anayurdunu düşman ordusu için zorlayıcı bir muharebe sahasına çevirebilmektedir. Finlandiya, 2. Dünya Savaşı sonrasında Rus(Sovyet) düzenli ordusunun işgaline karşı mücadele ederken, askeri tarih ve güvenlik literatürüne geçen direniş taktiklerinden faydalanmış ve sayıca azınlıkta olmasına rağmen Rus düzenli ordusu için Finlandiya topraklarını bir cehenneme çevirebilmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*8KxlTRTzCKqDuArSdHReww.jpeg" /><figcaption>Fotoğrafın kaynağı bilinmiyor</figcaption></figure><p>Bütün bir milletin harekete geçirilmesi ve anayurdun savunulması konusunda verilebilecek en önemli örneklerden birisi ise hiç şüphesiz Türkiye’nin kurtuluş mücadelesidir. Bölgesel direniş birliklerinin(Kuvayi Milliye) yararlılıkları ve mücadeleleri, savaşçı özellikleriyle tarif edilen Türk milletinin tarihindeki müstesna yerini korumaya devam edecektir. 1. Dünya savaşının hemen ertesinde, ordusu dağıtılmış ve ağır silahlarına el konulmuş bir ordu-millet, köy ve kasabalarındaki basit hafif silahlarıyla düşmana ağır zayiatlar verirken bu süre boyunca yeniden düzenli orduyu oluşturacak kaynakların biraraya gelmesi sağlanmıştır. Başta Türk tarihinden ve diğer milletlerden de görüleceği üzere, barış zamanında silahlanan ve hakkıyla askerlik eğitimi alan milletlerin, savaş zamanlarında vatan müdafasında üstlendikleri sorumluluklar tarihe geçmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/231/1*0euqe64AFq5HKrW-RPi22g.jpeg" /><figcaption>Fotoğraf: Bird Eye</figcaption></figure><p>Günümüzde, sivil vatandaşlarını çatışmalara karşı eğitimli tutarak, olası tehditlere karşı hazır olmasını sağlayabilen ve sahip olduğu hızlı ve etkin seferberlik sistemi ile dikkat çeken İsrail’in, bir hafta gibi kısa sayılabilecek bir sürede bir milyona yakın vatandaşını tehdide karşı mücadeleye dahil edebildiği bilinmektedir. Kadın ve erkekler için zorunlu askerliğin olduğu İsrail’de, vatandaşlar tarafından da kabul gören çok aktif ve önleyici(proaktif) bir savunma konsepti işletilmektedir.</p><h3>Önceki Bölümler:</h3><p><strong>Güvenlik 3:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-3-60ce2796af70#.kgeszo4n6">VATAN İÇİN MÜCADELE İBADETTİR</a></p><p><strong>Güvenlik 2:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-2-d3a54e8cd6ba">Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise…</a></p><p><strong>Güvenlik 1:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-bfbdb51155">KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ KORU</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bca58488d845" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VATAN İÇİN MÜCADELE İBADETTİR]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenlik-3-60ce2796af70?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/60ce2796af70</guid>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[anayasa]]></category>
            <category><![CDATA[milis]]></category>
            <category><![CDATA[devlet]]></category>
            <category><![CDATA[hükümet]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 02 Feb 2017 13:14:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-12-29T10:49:56.769Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/539/1*nJ6fD9Qu6LKu83GUrNjd9g.jpeg" /><figcaption>Foto: Düşman ve yerli işbirlikçilerine karşı Kuvayi Milliye’nin ateşinin yakıldığı Balıkesir Alaca Mescit. Foto kaynağı bilinmiyor.</figcaption></figure><blockquote>“Eğer Birleşik Devletleri işgale yeltenseydik, her bir çimen yaprağının arkasından bize doğrultulmuş bir tüfekle karşılaşacaktık.” İng: “If we were to attempt to invade The United States, There would be a rifle behind every blade of grass.”</blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/220/1*1lQtZiVo52TrI0F4MvHc7g.jpeg" /><figcaption>2. Dünya savaşında görev alan Japon Amirali Isoruko Yamamato. Foto kaynağı bilinmiyor.</figcaption></figure><p>Yukardaki sözün gerçekte söylenmediği ve ABD’nin bir psikolojik harp tekniği olarak kendi halkını motive ve disipline edici bir etki yaratması için kurgulanarak, Amerikan basınında ve el ilanlarında yer aldığı ifade edilse de bu ifadenin arkasındaki gerçeği gözardı etmek mümkün değildir. Gerçekten de ABD, dünyanın en çok silah sahibi olan sivil bireyleriyle dikkat çeken bir ülkedir ve çoğu Amerikalı, büyük bir özgüven ile yurtlarına hiçbir düşman askerinin ayak basamayacağını ifade etmektedir. Bununla birlikte aşağıda da görüleceği gibi ABD anayasasında, silahlanma hakkı açıkca teşvik edilmiştir;</p><blockquote><strong><em>‘’Düzenli bir milis gücü, hür bir devletin güvenliği için zorunlu olduğundan, halkın silah bulundurma ve taşıma hakkı ihlal edilmeyecektir’’</em></strong></blockquote><p>Abd anayasasının bu maddesi, bireyden itibaren başlayan güvenlik anlayışının, milli güvenliğin ve bağımsız bir ülkenin şekillenmesine temel oluşturacağı yönündeki araştırmalarda sık sık faydalanılan bir referanstır. Doğrusu, arkasında tarihi ve ve siyasi analizlerin bulunduğu bu anayasa maddesi, herbir kelimesi üzerinde uzun süre tartışılarak Abd anyasasına dahil edilmiştir.</p><h3><strong>MİLLİ GÜVENLİK İÇİN MİLİS GÜCÜ</strong></h3><p>Milis kavramı, tarihi ve etimolojik kökenleri incelendiğinde, Roma İmparatorluğu döneminde, ülkesini ve yurttaşlarını korumak üzere gönüllü olarak hareket eden silahlı kişileri ve onların oluşturduğu gücü ifade etmektedir. Milis kavramının literatürde özellikle Anglosakson kültürlerce tartışıldığı bilinmektedir. Bu çalışmaların en çok dikkat çekenlerine ABD’nin kuruluş dönemlerinde rastlamaktayız. Bu döneme ilişkin ‘’Cato’s Letters’’ olarak yayınlanan ve iki İngiliz yazarın (John Trenchard ve Thomas Gordon) birbirlerine yazmış oldukları mektupların derlendiği yayında,<strong> hükümetlerin tiranlaşma yolunda ilerleyebileceğinden ve milletin buna karşı durabilmesinin yollarından bahsedilmektedir</strong>. Bu mektupların, daha sonraları Amerikan Cumhuriyetçiliğinin fikirsel temellerini de etkilediği bilinmelidir. Trenchard, bir mektubunda şu ifadelerle yozlaşan hükümet ve düzenli orduyu yermektedir; <strong>‘’<em>Düzenli ordu, entrikalara gömülen ve yozlaşan hükümetlerin birer parçasıdır. Yalnızca milletin bir parçası olan milis güçleri ülke sınırlarını ve özgür bir toplumun değerlerini koruyabilir</em>’’</strong>. Amerikan toplumu, demokratik temelleri sarsabileceği, ekonomik çıkarları engelleyebileceği ve temel hakları görmezden gelebileceği endişesiyle hükümete karşı temkinli olma eğilimindedir ve bu eğilimini her fırsatta beyan ederek, çeşitli yollarla göstermiştir. Hükümetlerine karşı her zaman sorgulayıcı bir tavırla hareket eden Abd toplumu, dünyanın en çok göç alan ülkelerinden birini meydana getirirken, birlik ve beraberlik bakımından ulus inşaa edebilme yeteneğini, vatanseverlik duygusunu ve devlete hizmet kültürünü koruyabilmiş ve bu özelliği ile dikkat çekmiştir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0b73RShhK0Qurihmzup3Ug.jpeg" /><figcaption>Topyekün bir mücadele sonucunda Türk Milleti kendi egemenliğini inşa etmiştir. 1. Türkiye Büyük Millet Meclisi Ulus — Ankara Foto: Faruk</figcaption></figure><p>Bir güvenlik tehditi olarak yozlaşan hükümet meselesini Türk Milleti için değerlendirecek olursak; yozlaşan hükümetlere karşı Abd’deki kadar sert ve sorgulayıcı yaklaşımların Türk Milleti tarafından geliştirilmesi beklenmemektedir. Bunun nedeni, Türk milletinin, hükümet ile devleti özdeşleştirmesi ve aradaki farkı sorgulamadan devleti kutsal gören bir anlayışın da etkisiyle, hükümetin her zaman doğru olanı yapacağına ilişkin bir inancın kabullenilmiş olmasıdır. Dolayısıyla Türk toplumundaki devlet algısı ile yukardaki örnekte anlatılan ABD toplumunun devlet-hükümet algıları arasında büyük farklılıklar bulunduğu kabul edilmelidir. Bazı milletlerin, geçirdiği değişimler neticesinde hükümet ve devlet kavramları toplum nezdinde birbirinden ayrılmış durumdadır. Bu ayrımın yapılabildiği ülkelerde millet, devletin gerçek sahibi olarak, her kademesiyle hükümet üstünde bir denetçi veya gözlemci gibi davranabilmekte ve bunu yerelden merkeze tüm yönetim kademeleri üzerinde bir baskı unsuru olarak kullanabilmektedir. Bu bilincin 1950&#39;lerden itibaren Yunan halkında da geliştiği görülebilir. İç karışıklıklar ve monarşiden cumhuriyete geçiş dönemlerinde yozlaşan ve tamamen rüşvete ve yolsuzluğa batan hükümetlerin neticesinde Yunan halkı, devlet-hükümet ayrımını fark etmiş, suçlu bulduğu hükümetlere ve politikalarına karşı açık bir duruş sergilediği dönemleri yaşamıştır.</p><h3>Önceki Bölümler:</h3><p><strong>Güvenlik 2:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-2-d3a54e8cd6ba">Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise…</a></p><p><strong>Güvenlik 1:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-bfbdb51155">KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ KORU</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=60ce2796af70" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise…]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenlik-2-d3a54e8cd6ba?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d3a54e8cd6ba</guid>
            <category><![CDATA[özgürlük]]></category>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[çay]]></category>
            <category><![CDATA[vergi]]></category>
            <category><![CDATA[tehdit]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Jan 2017 11:34:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-07-16T10:35:07.308Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*K2nswB8_hcRzQ7GTNJFPsQ.jpeg" /><figcaption>Bugünkü ABD’nin, İngiltere’nin kolonisi olduğu dönemlerde Amerikalılar, Birleşik Krallık tarafından yüksek vergiler ödemeye zorlandılar. Bunun en bariz örneği Boston’da su yüzüne çıktı. Boston, Doğu Hindistan Şirketi tarafından getirilen yüksek vergili ve pahalı çayları değil de Hollanda’dan gelen çayları tercih etmeye başlamıştı. Özgürlüğün Evlatları adlı grup, yüksek vergiye karşı çıkıyor ve insanlara yüksek vergi politikalarına karşı duruşlarını, davranışlara da yansıtarak kaçak çay içmelerini söylüyordu. Doğu Hindistan Şirketi(East India Company) İngiliz Krallığı ve Parlamentosu tarafından kollandığı düşünülen bir ticari yapıydı ve nihayet Birleşik Krallık bu şirket ve kendi lehine olmak üzere katı vergi politikalarında sert tedbirler almaya kalkınca, Amerikan halkı Birleşik Krallık’tan koparak özgürlüğüne varacak olan bir yola girdi. Amerikan kolonileri tek tek Krallığa karşı hareket ederek özgürlüklerine ve kendilerini kendi topraklarında temsil edecek devletlerine kavuştular. Her şeyin fitili ise Doğu Hindistan Şirketinin gemilerine çıkan Boston’luların, bu gemideki Çay çuvallarını Boston körfezine boşaltmaları ile yakıldı. Bu olanlardan sonra ABD’de vergi politikaları konusunda hükümetler hep dikkatli oldu. Görsel’de bir Bostonlu, çaya getirilen yeni vergi duyurusuna bakarken devriye atan kırmızı ceketli asker, Birleşik Krallık askeri…</figcaption></figure><p>Güvenlik ve tehdit ilişkileri incelenirken, tehdit kaynaklarını organize ve organize olmayan tehditler olarak sınıflandırmak ve bunları etki kapasiteleri bakımından derecelendirmek, güvenlik çalışmalarının ve simülasyonlarının temelini oluşturmaktadır. Bu çalışmalar genellikle doğal tehditler veya tarihi temellere dayanan olası düşmanlıklar üzerine kurulmaktadır. <strong>Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise veya hükümete bağlı yetkililer kendi vatandaşları için tehdit üretmeye başladıysa? </strong>Nitekim 15 Temmuz 2016 yılında ülkemizde yaşananlar ortadadır. Sovyet Rusyası, Allende’nin Şili’si, iç savaş dönemi Yunanistan’ı, Nazi Almanya’sı…vb kendi vatandaşlarını tehdit eder hale gelmiş hükümet idarecilerine örnek olarak sunulabilir.</p><p>….</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/236/1*fJrBlt8AROIEFqhPTooC-w.jpeg" /><figcaption>Çay — 1652&#39;den beri kriz yönetimi</figcaption></figure><p>O halde makalenin ilerleyen kısımlarında değerlendirilecek olan Cato Mektuplarında(Cato’s Letters) geçen hükümetlerin ve idarecilerin tiranlaşması ve kendi vatandaşlarını öğütmesi mekanizması pek de 18.yy’ın meselesi olarak kalmamış, 20. ve 21. yy’da da dönem dönem görülmeye devam etmiştir. Kendi vatandaşlarını tehdit olarak değerlendiren bu mekanizmanın, milli çıkarlar veya milli güvenlik için çalıştırıldığı düşünülebilir. Bir kısım özgürlükleri, çoğunluğun güvenliği için feda etmek, yalnızca günümüzde değil, eski devletlerde de görülebilen ve dahası dönem dönem olağan karşılanmış bir eğilimdir ve bir noktaya kadar da toplumlar tarafından kabul edilebilmektedir. Toplumun kabul etmediği noktadan itibaren ise temel haklardan beslenen doğal hukukun devreye gireceği öngörüsü ile hareket eden bazı görüşler, kendi vatandaşlarını ve milli çıkarları göz ardı eden hükümetlerin meşruiyetini sorgulama eğilimindedir.</p><p><strong>Güvenlik 5: </strong><a href="https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenli%CC%87k-5-3ec18b18b7b1">Özgürlükler ve temel haklar</a></p><p><strong>Güvenlik 4: </strong><a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenli%CC%87k-4-bca58488d845#.js591izc8">Harbe hazırlık, Milis Faktörü ve Milli Mücadele</a></p><p><strong>Güvenlik 3:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-3-60ce2796af70#.kgeszo4n6">VATAN İÇİN MÜCADELE İBADETTİR</a></p><p><strong>Güvenlik 2:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-2-d3a54e8cd6ba">Peki ya tehdidin kaynağı, yabancı bir aktör değil de bizzat mensubu olunan ülkenin idarecileri ise…</a></p><p><strong>Güvenlik 1:</strong> <a href="https://medium.com/@isikrefik/g%C3%BCvenlik-bfbdb51155">KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ KORU</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d3a54e8cd6ba" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Güvenlik]]></title>
            <link>https://isikrefik.medium.com/g%C3%BCvenlik-bfbdb51155?source=rss-69aaa9d12b71------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bfbdb51155</guid>
            <category><![CDATA[bireysel-güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[güvenlik]]></category>
            <category><![CDATA[devlet]]></category>
            <category><![CDATA[birey]]></category>
            <category><![CDATA[milli-güvenlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Refik ISIK]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Jan 2017 12:46:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-04-28T08:08:09.480Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>KAYBETMEK İSTEMEDİĞİNİ KORU</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MoBdK8auqtQweM73M9CgHA.jpeg" /><figcaption>Fotoğraf: Stephan — Washington DC</figcaption></figure><p>Güvenlik, çok sık kullanılmasına rağmen tanımı ve anlamı üzerinde görüş birliğine varılamamış bir kavramdır. Bu belirsizlik Richard Ullman tarafından <em>‘’Onu(Güvenliği) kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalana kadar, güvenliğin ne olduğunu anlayamayabiliriz&#39;’</em> sözleriyle dile getirilmektedir. Literatürde genellikle askeri araştırmalara konu edilen kavramın esasen bunun çok ötesinde olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Özellikle hassas dönemlerde olmak üzere güvenlik için feda edilmesi gündeme gelebilecek özgürlükler sözkonusu olduğundan, kavramın kapsama alanının büyüklüğü daha iyi anlaşılmaktadır.</p><p>Güvenlik, vücut bütünlüğü, konut dokunulmazlığı, milli birlik, coğrafi sınırlar, ülke hinterlandında politika oluşturma ve sürdürme gücü gibi kaybedilmesi istenmeyen değerler üzerinden tanımlanabilir bununla birlikte kaybedilmesi istenmeyen değerlere yukardaki değerlerle çelişmeyecek temel hak ve özgürlükler ile milli kültürün korunması da dahil edilmelidir. Odak noktası itibariyle güvenlik kavramını milli güvenlik ve bireysel güvenlik temelinde, ayrı ayrı tanımlamak mümkün olsa da güvenlik, her aşamadaki faktörleriyle bir bütün olarak değerlendirilmelidir. Yani adi bir suç olayı da, sınır kaçakçılığı veya terör eylemleri de güvenlik denkleminin bir parçasıdır. 2017 Türkiye’sinden bir örnekle açıklamak gerekirse; bir mültecinin işlediği bir suç, organize suç örgütlerinin veya teröristlerin eylemleri, yerel veya ulusal her tehdit, güvenlik algısının bileşeni durumundadır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/668/1*478vbykiatFtTlAlseow2g.jpeg" /><figcaption>Grafik A.</figcaption></figure><p>Özgürlüğü ve güvenliği karşılaştıran geleneksel teorilerde; devlet ve güvenlik bir kanatta, birey ve özgürlük ise diğer kanatta birbirlerinin tersine hareket ettikleri bir yaklaşım ile değerlendirilmişlerdir(Grafik A). Buna göre devletin ve güvenliğin yükselen değer olması halinde birey ve özgürlüklerinin kısıtlanması hali ortaya çıkmaktadır. Bu yaklaşımı birçok klasik ideolojik tartışmada da görmek mümkündür.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/668/1*jOZyTopQIvA5p-76J3qlrw.png" /><figcaption>Grafik B</figcaption></figure><p>Günümüzde ise güvenlik mekanizması tüm aktörleriyle girift bir bağlantılar yumağı durumundadır ve yukarda da tarif edilen geleneksel bakıştan farklı olarak tüm aktörlerin tek kanatta bulunmasını öngörmekle ve güvenliği her basamakta önemsemekle birlikte, güvenliği birey ölçeğinden başlayarak bina etmektedir(Grafik B). Çünkü bu yaklaşıma göre zincir en zayıf halkası kadar güçlü olacaktır ve bu nedenle herhangi bir insan, onun rafahı ve temel hakları da milli güvenlik denkleminin vazgeçilmemesi gereken birer parçasıdır.</p><p>Barry Buzan’ın güvenlik konusundaki kapsamlı çalışmasında güvenliğin, tek bir düzeyde izole edilerek izah edilemeyeceği ifade edilmektedir. Buzan’a göre kategorize etmek zor olsa da bireylerin güvenliği; hayat, sağlık, statü, refah ve özgürlük bileşenlerinden oluşmaktadır. Bu bileşenlerin çoğu, kaybedilmeleri halinde yerine yenisinin konulması mümkün olmayan değerlerdir(ör: hayat, vücut uzuvları). Dolayısıyla bu bileşenlere yönelik her tehdit(fiziki, ekonomik, sosyal), güvenlik müessesesinin iştigal konusunu oluşturur ve bireysel güvenlik, milli güvenliğin birinci bileşeni olmasından mütevellit <strong>bir ülke, ancak bir bireyinin güvende olduğu kadar güvendedir.</strong></p><p><strong>Güvenlik ancak kapsayıcı bir mimaride inşa edilmesi halinde işlevsel olabilir ve doğru bir milli güvenlik politikasının oluşturabilmesi için en zayıf halka olan bireylerden başlayarak, tüm yurda ve akabinde de ülkenin yakın ve uzak etki sahalarına yönelmek, bu yaklaşımın yol haritası olarak kabul edilmelidir.</strong> 11 Eylül olaylarından sonra ABD anayurt güvenliği(Homeland Security) adlı bir program oluşturmuş ve terör tehditlerini tespit etmek ve izlemek maksadıyla vatandaşlarına mücadelenin bir parçası olma çağrısında bulunmuştur. Bu sırada ABD devletinin kullandığı dil dikkatle incelendiğinde; bireysel hak ve özgürlüklerin, milletin ve devletin ağır bir tehditle karşı karşıya olduğu yönünde kampanyalar yapılarak kapsayıcı güvenlik yaklaşımı tüm sac ayaklarıyla birlikte yürürlüğe girmiş ancak bu sırada bazı özgürlüklerde meydana gelen kayıplar da bir eleştiri kaynağı durumuna gelmekle birlikte ABD toplumunda çok da etkili olamamıştır.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bfbdb51155" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>