<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Ismaël • Filmmaker on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Ismaël • Filmmaker on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@ismaellotz?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/2*N-TT34LulHSQZRSj-y9diA.jpeg</url>
            <title>Stories by Ismaël • Filmmaker on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@ismaellotz?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 07:28:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@ismaellotz/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Hier ga ik dan…]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/hier-ga-ik-dan-3a2f45a32af5?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a2f45a32af5</guid>
            <category><![CDATA[kanker]]></category>
            <category><![CDATA[chemo]]></category>
            <category><![CDATA[cancer]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 23 Sep 2021 14:51:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-24T03:03:30.193Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Tsja, ik heb het geprobeerd. Echt. Alles wat ik kon. Om maar geen chemo in m’n lijf te laten druppelen. Want dat doet het. Het druppelt in zo’n buisje naar m’n arm via een infuus m’n bloed in. Voordat die zilverkleurige zak opgehangen werd kreeg ik eerst een immunozak en daarna spoelen ze het infuus en hingen de lieve verpleegkundigen middelen op die misselijkheid en andere ellende tegengaan. Ze hangen de immuno en chemo zakken met z’n tweeën op om zeker te weten dat ze de juiste zak gif in de juiste persoon hangen. Bij elke zak <em>echt</em> giftige spul moet ik dan ook m’n achternaam zeggen en m’n geboorte datum oplepelen. Dat laatste gaat op de automatische pillot want dat moet je ontelbaar keer doen als je eenmaal in dat kanker-circus bent beland (bij elk bezoek/onderzoek altijd. Soms begin ik gelijk daarmee als groet).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/768/1*WDyDvGWkijL1EKEYrASXdQ.jpeg" /><figcaption>chemoselfie 23 september 11:55 uur UMCG Groningen</figcaption></figure><p>Één van de verpleegkundigen heet Jitske en ze wist me nog te herinneren van vijf jaar geleden. Tenminste dat zei ze. Nou ik zei dat ik snapte dat dat als vijf jaar lang voelde maar ik ben nu drie en half jaar hiermee onderweg. Dus dat moet in maart 2018 zijn geweest. Op dat moment kreeg ik een long punctie. Daarmee boorde/prikte de radioloog met een hol pen m’n long in om tumorweefsel te ‘grijpen’ voor de testen die nog nodig waren om eindelijk de EGFR mutatie te ontdekken. Ik zeg eindelijk om dat ik toen al twee en halve maand met de wetenschap van die uitgezaaide longkanker rondliep. En het is fijn om zo snel mogelijk te weten of er doelgerichte mogelijkheden zijn. Dat was dus gelukkig zo. Maar de tumorcellen zijn nu resitsent geworden en dus lijkt die chemo onomkombaar.</p><p>Maar het voelt heel fijn om Jitske weer te treffen. Een bekend gezicht op onbekend terrein. Nou ja onbekend terrein… UMCG ken ik wel. De chemo is wel nieuw terrein. En heftig pittig om dat besluit te hebben moeten nemen. Het was voor mij een ‘last resort’ of ‘<a href="https://youtu.be/_VRen7zea5Y">point of no return</a>’.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*OSGTfc5qhFWJhhsyHQ6AQw.jpeg" /><figcaption>Jitske en ik in 2018 voor de long punctie</figcaption></figure><h3>“Coronatest, is dat echt nodig?”</h3><p>Het dagcentrum zat al vol. Daar ga je dan heen als je zo’n kuur mag ondergaan. Dus hebben ze een bed voor me geboekt op de verpleegafdeling omdat de kuur starten toch wel zo snel mogelijk moest. Dat heb ik zelf zo aangevoeld en ben er achteraan gegaan om dat zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen. M’n hoofd voelt niet okee beste lezer. Helemaal niet. Elke dag lijkt de wereld sneller te gaan en ikzelf steeds wat langzamer. Protocol voordat je op de afdeling D2 terecht kan is dat je eerst een cornatest moet afnemen. Er liggen mensen op de afdeling die kwetsbaar zijn. Ik hoor daar bij zeg maar. Is zo’n test dan echt nodig? Ja. Protocol. Ik snap het wel. Andersom ligt dat vaak anders toch. Die test moest gedaan worden tussen 14 uur en 16 uur gisteren. Gisteren had ik de hele middag onderzoeken en gesprekken omdat ik ook mee doe aan een studie. Een studie waarbij ze willen meten of ze tumor-merkers kunnen vinden in je ontlasting, urine, bloed en zelfs adem. Dat vergt extra onderzoeken en foto’s (thorax). Dat duurde de hele middag dus die Corona-test schoot er bij in… Probleem want het is een vereiste voor toegang op de afdeling die ik zonet omschreef…. Lang verhaal kort; er kon geregeld worden dat ik die test op die afdeling zelf kon gaan doen gisteren. De uitslag liet dan wel weer langer op zich wachten met als gevolg dat ik eerst in een aparte onderzoekskamer ter quarantaine werd gezet om de kuur te starten. Dat behelst dan dat je geprikt moeten worden voor dat infuus etc…. Einde van de ochtend kon ik dan naar een ‘normale’ zaal. Dat was fijn want op de quarantaine kamer was geen daglicht en bovendien wilden ze die kamer ook vrij hebben voor eventuele…. Juist. Onderzoeken. Hé voelde de hele tijd alsof ik bij de gate zat te wachten tot we eindelijk kon gaan boarden voor het vliegtuig. Naar de afdeling toe met dat bed voelde alsof ik me eindelijk kon nestelen in dat vliegtuig met mede-passagiers. Gelukkig trof ik een zaaltje met leuke mensen. Henk, Astrid en later boarde Anita ook. Allemaal heftige verhalen. En allemaal gaan ze ervoor. Dat gaf me wel een boost. Gate closed.</p><p><strong><em>Second opinion</em></strong></p><p>Ik wilde dus eerst graag een second opinion van het <a href="https://www.avl.nl/">AVL</a> in Amsterdam. De voorspelling van de artsen hier in het UMCG is dat zij waarschijnlijk hetzelfde zullen zeggen maar misschien nog mogelijkheden zien voor radiotherapie. Bestralen. Maar dat zal dan waarschijnlijk een zogenaamde ‘whole brain radio therapy’ worden en dat wil je echt niet. Het hele hoofd dus en dan wordt je dement en ga je alsnog dood. Dood. Dood.</p><p><strong>De MRI uitslag bevestigde m’n gevoel dat het niet goed zit in m’n hoofd.</strong> Er staat; Proggressieve ziekte. Toename van de grootte en het aantal (rand)aankleurende leptomeningeale cysten supera- en infratentorieel….</p><p>Ik bespaar je de rest want dat wordt qua begrijpend lezen niet veel beter. Tenzij je natuurlijk radioloog bent.</p><p>Ik ga nu maar even mediteren want ik ben kapot. Dit stukje schrijven voelde als normaal voor me, maar ik heb er ook best lang over gedaan. Veel prikkels op de kamer. Dimitri kwam ook nog even langs om een boks te geven. Dimitri heeft ook K. En dat is dan weer een te lang vethaal voor deze afsluiting. Want wat zou ik?</p><p>Oh ja. Mediteren. (nu als last van een chemo brein)….</p><p>Ik hoop tot snel beste lezer. Tot snel. En als het niet snel is. Dan toch…..</p><p>Liefs,</p><p>Uw filmmaker Ismaël Lotz</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NFV-hVQifdJaqGX8Qm-C3Q.jpeg" /><figcaption>Dimitri. Zoek hem maar eens op twitter. <a href="https://twitter.com/dimitri">Hier.</a></figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a2f45a32af5" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zwemmen voor kankeronderzoek]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/zwemmen-voor-kankeronderzoek-9b818a841216?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9b818a841216</guid>
            <category><![CDATA[groningen-swim-challenge]]></category>
            <category><![CDATA[kanker]]></category>
            <category><![CDATA[groningen]]></category>
            <category><![CDATA[umcg-kanker-research-fond]]></category>
            <category><![CDATA[kanker-research]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 19 Aug 2021 12:45:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-08-19T12:49:51.895Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Aan het idee van een ‘eigen’ zwemteam hebben kan ik niet zo goed wennen. Helemaal niet aangezien ik zelf niet mee zwem aan de Groningen Swim Challenge.</p><p>Maar goed ze doen het maar wel even deze helden. Onder de naam ‘Team Lotz’ gaan <em>Mark, Jesse, Rianne, Ramon</em> en <em>Petra</em> de uitdaging aan (zie foto).</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R9kWN_Yfg0rTYGSBA5fqjQ.jpeg" /></figure><p><strong>Vijfendertig kilometer (!!!)</strong> van Zoutkamp naar de stad Groningen om donaties binnen te halen voor het <a href="https://www.umcgkankerresearchfonds.nl/"><strong><em>UMCG Kanker Research fonds</em></strong></a>.</p><p>Dit fonds steunt kankeronderzoek in het UMCG. Het kankeronderzoek heeft als doel kanker te voorkomen, maar ook om meer genezing mogelijk te maken en de kwaliteit van een leven met kanker te verbeteren.</p><p>Ik kan hier een heel betoog gaan houden over hoe belangrijk dat is. En dat 1 op de 3 mensen met kanker te maken krijgt. Maar volgens mij weten de meesten dat wel.</p><p>Dus ik houd dit stukje kort. Op dat je snel naar deze link kan gaan van MIJN Team Lotz om ze te steunen (en daarmee dus ook mij en velen met mij die te maken hebben, of hebben gehad met K):</p><p><a href="https://tinyurl.com/2xjtapwu?fbclid=IwAR3GhzO6BLzEd-MY9WP2f2F9qSDTP2PIGvk-nC5yCyMnxBCbnvS2x_PULqU"><strong>https://tinyurl.com/2xjtapwu</strong></a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9b818a841216" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Het hoort niet.]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/het-hoort-niet-1eb752e61abf?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1eb752e61abf</guid>
            <category><![CDATA[longkanker]]></category>
            <category><![CDATA[lung-cancer]]></category>
            <category><![CDATA[metastatic]]></category>
            <category><![CDATA[brochoscopy]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 07 Aug 2021 10:06:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-08-08T08:26:23.180Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>toch is het zo…</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*HwtbcI7E8J1J3LqqTSiKCA.jpeg" /><figcaption>Een half uur voor de bronchopscopie (die ik onderging met propofol).</figcaption></figure><p>Ik doe het maar even zo. Een update geven over de stand van zaken omtrent mijn gezondheid/ziekte. Ziekte. Dat woord gebruik ik weinig. Stom woord. Helemaal als je dat bijna dagelijks hoort. Net als <strong><em>sterkte</em></strong>. Maar goed… hardnekkig woord die maar blijft komen (ook op deze blog. Alsof mensen deze zin niet lezen)…</p><p>Eigenlĳk pak ik vaak als eerste de camera. Maar dat bewaar ik nog even tot er een uitslag komt van het biopt van de bronchoscopie.</p><p>Mijn eigen oncoloog is met vakantie dus ik zei tegen de vervangende arts dat je dan mensen hoort zeggen dat ze beland zijn in een slechte film (de andere variant is een boze droom). En ik wees naar het kleine cameraatje op het bureau die ik standaard mee laat snorren tijdens dit soort uitslaggesprekken en zei “Dus maak ik er maar gewoon eentje”. Een film met als titel ‘Dit is een slechte film’…. zou dat het goed doen? Of moet het toch ‘Boze droom’ worden?</p><h4>Anyway. De afgelopen weken zijn wederom een achtbaan. Ik heb al eens eerder gezegd dat ik niet zo van achtbanen houdt. En deze hoort daar zeker bij.</h4><p>Een paar weken geleden had ik een CT scan. Elke twee maanden heb ik zo’n scan (dat was eerste elke drie maanden, maar sinds de hersentumor van eind vorig jaar is dat dus om de twee maanden). Op die scan was te zien dat ik ingevallen longweefsel had. Dus toch maar een PET-scan (daar zie je meer op dan alleen een CT), een bronchoscopie en een MRI van m’n hoofd zei Birgitta (m’n eigen oncoloog).</p><p>Wachten duurt lang (ik wacht niet zoals je wellicht weet, maar toch dit had voor mij wel wat sneller gemogen….). Het resultaat; <strong><em>niet ok. Het groeit</em></strong><em>. </em>Zowel de plekken in m’n hoofd als in m’n lijf. Zelfs de plekken in het bot (daar waar eerder niks meer te zien was) doen weer vrolijk mee in het opgloeien op de PET-scan… Het groeit niet snel, het woekert niet zei m’n vervangende oncoloog, maar natuurlijk is het wel zorgelijk dat het groeit überhaupt. Eigenlijk kon de arts niet zoveel meer vertellen dan dat, want de uitslag van dat biopt is nodig om een plan te kunnen maken. Nu hoopt de arts (en ik dus ook) dat er een mutatie vorm te vinden valt waar wellicht nog een doelgerichte therapie op te bedenken valt. Ik heb nu immers de Osimertinib (gesponsord door Astra Zeneca, ofwel <a href="https://www.cbg-meb.nl/onderwerpen/hv-compassionate-use-programma">‘compassionate use’</a>) en de kanker lijkt dus resistent te zijn geworden voor dat middel. En de nieuwe doelgerichte therapie (pil) zou dan de voorkeur hebben. Nogmaals als m’n cellen daaraan voldoen….</p><p>Ik probeer te voorkomen om teveel als een oncoloog te gaan schrijven qua termen etcetera maar ik weet ook dat mensen die nooit met kanker te maken hebben gehad van helemaal niets weten. Standaard denkt men dan dat je chemo en bestralingen krijgt. Ik snap dat wel want de kans is dus nu groot dat ik met chemo/immunotherapie te maken krijg. Die combinatie wellicht ook. En wellicht bestralingen (again). Nogmaals; dat valt dus nog te bezien.</p><p>Was ik bezig met me zorgen te maken over m’n long en hoe dus de kanker daar wellicht woekert, groeit het dus ook in m’n hoofd, ondanks de bestralingen. Ben je een brand aan het blussen in de tuin, staat je huis achter je ook in de fik, een beetje dat gevoel.</p><p>Ik voel me verloren op dit moment. Het hoort niet zo dat m’n ouders hun kind verliezen. Toch lijkt het erop dat dat aanstaande is.</p><p><strong>Ik zou willen dat ik beter nieuws had. Ik besef dat ik jullie achterlaat met hetzelfde gevoel wellicht als waar ik vanmorgen mee wakker werd…. En nu dan?</strong></p><p>Dank voor dat jullie er zijn. Fijn weekend. Liefs uw filmmaker.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*U_AvU5niVXJppBicvVyHHg.jpeg" /><figcaption>De achtbaan terwijl je nog omhoog getakeld wordt en de daadwerkelijk val nog moet komen. Ik haat achtbanen…</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1eb752e61abf" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kracht van het denken]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/kracht-van-het-denken-acbbc731355c?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/acbbc731355c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 11 Jul 2021 16:09:31 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-07-11T16:09:31.225Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Wat je zegt en wat je denkt is zoveel krachtiger dan men over het algemeen denkt. Als ik elke dag zou denken of uitspreken dat ik ziek ben. Dat ik uitgezaaide longkanker heb. Dat het in m’n hoofd zit. Dat ik niet weet of dat stopt met groeien (na bestralingen). Of ik nog een tijdje verder mag leven.</p><p>Als ik daar elke dag mee bezig zou zijn dan zou m’n dagelijkse leven hier op aarde een marteling zĳn. Het zĳn meestal anderen die me eraan herinneren dat ik kanker heb. Soms ook door m’n lchaam maar meestal door de buitenwereld. Letterlijk soms. Dat mensen me dingen vragen zoals: “hoe lang ben je nou ziek?”. En vaak gevolgd door woorden als ‘sterkte’ en ‘beterschap’. Dat is goed bedoeld legt men dan aan mĳ uit (alsof ik dat niet goed zou begrijpen) met de vraag ‘wat moet je dan zeggen?’. Of ‘wat wil je dan horen?’ <strong>Het gaat er niet om wat ik zou willen horen. </strong>Vaak als iemand even luistert. <em>Echt</em> luisteren. Dat kan voldoende zĳn. Maar dat is helaas voor de meesten onder ons het moeilijkste om te doen. Luisteren, <strong>ECHT </strong>luisteren, naar de andere. Ik weet het. Dat was voor mezelf ook altijd een uitdaging. Maar daar kun je dus aan werken.</p><p>De kracht van denken en wat je uitspreekt is belangrijk. Daar begon ik mee. Ik werd er deze week even aan herinnert hoe gevangen je kan raken in je eigen gedachten. Negatieve gedachten dan vooral.</p><p>Ik had namelijk besloten om mezelf een nieuwe fiets cadeau doen geven. M’n oude is allang af en daardoor fiets ik heel weinig terwijl dat nou juist heel leuk is om te doen</p><p>M’n allereerste elektrische fiets. Een <a href="https://www.facebook.com/VANMOOF/?__cft__[0]=AZUOIW5EF1L2VDin4pZ5sqCGYMgA4ghFzaYpI7G1o2LDVO79HlpJXPm8JwbKB7u3SltqbIpU-5hndIXOWSxj8SxgNAIaMoS1GAq9Oniq_w35d2On9IRW9COC0bVH4g-SXrU&amp;__tn__=kK-R">VanMoof</a>.</p><p>Superblij was ik een week. Een Tesla onder de fietsen. Waar ik als jongetje alleen maar van kon dromen. De Knight Rider, de K.I.T.T onder de fietsen. Inclusief turbo boost knop. Hĳ vloog nog net niet zo door de lucht <a href="https://youtu.be/FBQ0PSxPRjc)">als K.I.T.T.</a> kon in de serie.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IiyDMIsv2Vy0DqffF4rWGQ.jpeg" /><figcaption>Trots sta ik te poseren voor vrienden met m’n nieuwe stalen rios op één van de eerste dagen…</figcaption></figure><p>Blĳ als een kind dus bereidde ik de fiets voor om ook als goed alternatief te gebruiken om in en rond de stad te kunnen filmen.</p><p>Ik had met Piet afgesproken om een nieuwe aflevering van <a href="https://www.facebook.com/LotzenVanDijken/?__cft__[0]=AZUOIW5EF1L2VDin4pZ5sqCGYMgA4ghFzaYpI7G1o2LDVO79HlpJXPm8JwbKB7u3SltqbIpU-5hndIXOWSxj8SxgNAIaMoS1GAq9Oniq_w35d2On9IRW9COC0bVH4g-SXrU&amp;__tn__=kK-R">Lotz en Van Dijken</a> op te nemen. Trots gaffer tapete (ducktape maar dan professioneel) ik de geluidshengel om de stang van K.I.T.T. Met de camera, microfoons en monopod op de rug sprong ik op m’n nieuwe stalen ros, draai de hoek om van onze straat en druk op de turbo boost knop. In m’n hoofd het thema muziekje van Knight Rider.</p><p>En dan…. Niks.</p><h4>Ik fiets maar K.I.T.T. doet niks. ERROR 16. ERROR 17. ERROR 21. verschijnen op m’n display. Huh? Wat? Hoezo?</h4><h3>Ismaël Lotz on Twitter: &quot;Beste @VanMoof. Na m&#39;n eerste week een rondfietsend billboard te zijn geweest is de teleurstelling nu best groot. Error 16, 17 en nog een paar. Net gebeld met @TrendEwheels en de monteur schetste me dat hij er pas dinsdag aan toe zou komen: er staan namelijk 14(!) ter reparatie... / Twitter&quot;</h3><p>Beste @VanMoof. Na m&#39;n eerste week een rondfietsend billboard te zijn geweest is de teleurstelling nu best groot. Error 16, 17 en nog een paar. Net gebeld met @TrendEwheels en de monteur schetste me dat hij er pas dinsdag aan toe zou komen: er staan namelijk 14(!) ter reparatie...</p><h3>Piet</h3><p>Met tegenzin pak ik snel de auto want Piet zit immers op me te wachten. En ik had dus geen tĳd om me in de errors van de fiets te verdiepen.</p><p>Onze opnames verliepen ook niet feilloos. Dat lag niet aan Piet of mĳ maar ook met het geluid had ik problemen. De microfoon waar Piet de mensen op straat mee interviewt liet het te vaak afweten. Kabelbreukje in de ontvanger. Balen. Ook het lawaai in de stad speelt me parten.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Zd3FRHoQbNk0S8a21-TIYA.jpeg" /><figcaption>Piet en ik tussen de fietsen op de Grote Markt in Groningen in de nog af te maken nieuwe aflevering van Lotz en Van Dijken.</figcaption></figure><h3>‘Niks lukt!’</h3><p>Eenmaal thuis wacht mĳ een K.I.T.T. die dus niks meer doet. Resetten hielp niet en ja ik heb de nieuwste firmware! Al die dingen.</p><p>De enige plek waar je in Groningen fatsoenlijk terecht kan is <a href="http://trendewheels.nl/">TrendEwheels </a>Die gaat om 16:00 uur dicht. Het is 15:40 uur als ik de zaak bel met het probleem. De monteur komt er dinsdag pas aan toe. Mijn hoofd staat op ontploffen Teleurstelling. Boosheid. Alles. M’n vakantie in het bos (alwaar ik nu ben) had ik ingericht met veel fietsen….</p><p>Als Carolien even later de soep en broodjes op tafel zet en ik wil een broodje smeren krijg ik het bakje humus niet goed open (de plastic folie scheurt alle kanten op behalve de goede) en roep ik ‘Niks lukt!!’ vanuit de onderste regionen van m’n buik.</p><p>Carolien kĳkt me aan en zegt tegen me: “je hebt er altĳd een hekel aan als ik dat zeg.” Ze heeft gelĳk.</p><p>Alles is een mindset. Ook kunnen inzien dat het maar een bakje humus is die niet zo open gaat als ik dat ik zou willen. Ook een kabelbreuk in de ontvanger van de microfoon van Piet.</p><p>En dus ook inzien dat het maar een fiets is. En geen K.I.T.T. En dat ik iets onder de leden heb. Ja. Dat ook. Maar ik voel me goed. Ben misschien wat eerder moe en al die dingen. Maar kĳk naar mĳ. Zie je een ziek persoon? Of zie je dat jongetje dat droomt van een Knight Rider bike?</p><p>Ik zelf kies voor dat jongetje.</p><p>Nou moet <a href="https://www.vanmoof.com/en-NL">VanMoof </a>nog even z’n bedrijfscultuur en de fietsen verbeteren (want dat laat echt te wensen over tot nu toe).</p><p>Mocht je willen reageren op deze woorden dan vind ik dat hartstikke leuk. Maar alsjeblieft geen woorden als sterkte en of beterschap. Wat dan wel? Luister eens naar wat je gevoel zegt. Je buik. Zit daar niks? Ook prima. Dat mag er namelijk ook zijn. Niks.</p><p>(hier nog even een linkje naar de <a href="https://youtu.be/FBQ0PSxPRjc)">‘Turbo Boost’ uit ‘Knight Rider’</a> (voor degenen die geen idee hebben waar ik het over heb).</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=acbbc731355c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dansen met Arno en de duivel]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/dansen-met-arno-en-de-duivel-eb432c1c8a94?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eb432c1c8a94</guid>
            <category><![CDATA[duivel]]></category>
            <category><![CDATA[arno-van-der-heyden]]></category>
            <category><![CDATA[groningen]]></category>
            <category><![CDATA[ismaël-lotz]]></category>
            <category><![CDATA[filmmaker]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 23 Jun 2021 18:52:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-06-23T19:03:38.949Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Een aantal keren in mĳn carrière heb ik met hem samen gewerkt. Arno van der Heyden. Als je in Groningen woont ken je hem ongetwijfeld. En indien niet dan veranderd dit snel. Arno als presentator of als typetje of beiden en ik als cameraman.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*DC5HCfMDbLXzjpRbx_l8Rg.jpeg" /><figcaption>Foto door Jesse Schaap</figcaption></figure><p>Arno is iemand met wie ik gelijk een klik voelde. Het is dan eigenlĳk verbazend dat we elkaar niet buiten het filmen om zagen. Tot zeer recent.</p><p>Ik kwam op social media een video van een liedje van hem tegen en ik had gelĳk de wens om weer eens samen met hem wat te gaan maken. Dus ik stuurde hem een berichtje of hij daar open voor stond en dat bleek zo te zijn. Tof!</p><p>We hebben dan ook wel een gemene deler. Namelijk kanker. Gelukkig kan Arno tegenwoordig zeggen dat hij ervan af is. Na talloze bestralingen en chemo’s is de keelkanker, want daar ging het over, weg. Gelukkig.</p><p>Dat is bĳ mĳ niet het geval. al denkt men vaak dat ik er van af ben omdat ik ‘er zo goed uit zie’ en omdat ik fit overkom. En dat is ook zo. Ik voel me vaak fit en ben blij dat ik ‘er zo goed uit zie’.</p><p>Maar innerlijk voelt dat dan vaak niet zo. Men ziet dan niet dat ik in de middag toch echt wel even moet slapen. Vaker dan een gemiddeld persoon die zich verder fit voelt. En er lĳken steeds uitdagingen bĳ te komen. Onlangs nog die hersentumor operatie. Gevolgd door weer een bezoek aan de spoedeisende hulp omdat ik gekke lichtflitsen zag.</p><p><strong>De uitzaaiingen in m’n hoofd bleken gegroeid</strong>. Dus bestralen. stereo tactish. Google dat maar. Net achter de rug.</p><p>Nog weer wat sneller moe en vorige week dacht ik dat ik ineens touw in m’n handen had onder de douche maar dat bleek toch echt m’n eigen haar te zĳn.</p><p>Maar ik <em>‘vecht’</em><strong> niet</strong>. Want dat is hoe het merendeel van de communicatie in de media lĳkt te gaan.</p><h3>‘Hĳ heeft het gevecht tegen kanker verloren’ hoor of lees je dan. Nee nogmaals, ik vecht of strijd niet. Ik dans ermee.</h3><p>Dus toen Amo me vertelde op het terras in het park waar we afspraken over hoe het liedje ‘Dansen met de duivel’ tot stand was gekomen wist ik dat dit nog specialer moest worden dan dat ik al voor voelde.</p><p>De Groningse Leonard Cohen (want zo ben ik Arno gaan noemen) had niet één liedje geschreven met die titel maar twee. Er valt dan ook een hoop over te vertellen. Hoe het is om kanker te hebben dat weet je alleen als je er zelf mee te maken krĳgt. Ik help het je hopen dat het je bespaart blĳft.</p><p>Het is dan fĳn om met mensen te spreken die het weten. Je snapt elkaar. Halve zinnen zĳn genoeg. Dat werk.</p><p>Het is dan fĳn om iets samen te kunnen maken wat er alles mee te maken heeft. Arno danst er ook mee.</p><p>Dat deden we twee avonden op die bĳzondere donkere locatie onder de ringweg van onze stad Groningen om deze korte film te maken. En dit is het resultaat.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FqR1zNAyDEO8%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DqR1zNAyDEO8&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FqR1zNAyDEO8%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/dbd34599c20f5188ff41c52c94c50a4d/href">https://medium.com/media/dbd34599c20f5188ff41c52c94c50a4d/href</a></iframe><p>Dansen met de duivel II</p><p>Grote dank aan <a href="https://medium.com/u/14d62cfab0c2">Mark</a>, Jesse, Jessica en Carolien voor hun steun, extra camerawerk en aanmoediging.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*t5WYcfX1sx_0gTomHpmuHQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RZBp3c1yZuFYEwgQEpdtsA.jpeg" /><figcaption>Foto’s door Mark Vletter</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*IncJY0qQ6cop7uLePfu-Xg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eb432c1c8a94" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Daar zit ie dan]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/daar-zit-ie-dan-5505a70fee6b?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5505a70fee6b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 22 Sep 2020 09:59:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-22T20:57:22.360Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Voor de hersentumor van 5 cm in m’n kleine hersenen werd gezien door de radioloog op de MRI s’avonds in het ziekenhuis had ik een hele leuke dag. S’midddags was Kees van Gestel bij me op me bezoek. Ik heb het het gevoel dat ik hem al langer ken maar toch was het de eerste keer dat we elkaar zagen die middag.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*-g2jGX_-0jS1-zpKRRFbOA.jpeg" /><figcaption>“Lotz of Love” Kaartje van Kees van die middag (foto Ludwig Lotz)</figcaption></figure><p>Kees is een enthousiaste, aanstekelijke man uit die vooral werkzaam is als audiotechneut bij de radio (o.a. RTV Utrecht). Maar zelf hekel ik wel een beetje deze labels. Als hij audiotechneut is dan ben ik een filmboer enzo. Kees volgt ook zijn hart volgens mij. En nu ik weer thuis ben en het hele ziekenhuis en de operatie (tumor uit m’n hoofd) achter de rug heb ben ik geneigd deze tekst dus te schrijven. De update over ziekenhuis vertel ik wel op video. LotzLeeft.nl is goeie bron.</p><blockquote>Die middag hadden we een leuk gesprek met elkaar in m’n huiskamer aan eettafel/editsuite waar we samen microfoons hadden opgebouwd met m’n lichtstatiefen voor de podcast ‘Daar zitten we dan’ van Kees. Er was iets anders aan me dat merkte ik al een poosje maar ik had nu de dienstdoende onclooog gebeld en me gemeld. En zij heeft een MRI in gang gezet waardoor ik tijdens het praten met Kees wist dat ik s’avonds dat had. Het voelde dan ook heel dubbel. Alles. Maar ik merk nu dat hoe meer ik erover schrijf het tijd van je wegneemt om te luisteren. In de auto, in de douche of misschien zoek je iets om lekker bij te slapen. Kan ook. Het is een podcast-gesprekwat voor mij achteraf gezien een beetje voelde als ‘in de hoofdrol’ van vroeger zonder gasten. Met voorgemonteerde fragmenten enz. Hieronder de link naar Anchor waar je zelf kan kiezen waar je wil luisteren. Ik vind de standaard app van de iPhone (als je die hebt wel lekker). Daar staat hij ook.</blockquote><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fanchor.fm%2Fkees-van-gestel%2Fembed&amp;display_name=Anchor+FM+Inc.&amp;url=https%3A%2F%2Fanchor.fm%2Fkees-van-gestel&amp;image=https%3A%2F%2Fd3t3ozftmdmh3i.cloudfront.net%2Fproduction%2Fpodcast_uploaded_nologo400%2F4517183%2F4517183-1589033208310-72ca6bb221544.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=anchor" width="400" height="102" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/38c59b656c9848f4df8a1eedc237f758/href">https://medium.com/media/38c59b656c9848f4df8a1eedc237f758/href</a></iframe><p><a href="https://podcasts.apple.com/ca/podcast/10-lotz-leeft-lotzleeft-isma%C3%ABl-lotz-kees-van-gestel/id1511031689">‎Daar Zitten We Dan! on Apple Podcasts</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5505a70fee6b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sterkte]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/sterkte-524ebc82f78c?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/524ebc82f78c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 17 Sep 2020 15:41:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-17T15:41:01.085Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Het is maar een woord. En wat moet je ook zeggen tegen iemand? Iemand die heel ziek is. Misschien wel dood gaat. Weet jij veel?</p><p>Wat zeg je dan tegen diegene? Moet je wel iets zeggen?</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*8BDeUk0Rk95SIbqddd6vkw.jpeg" /><figcaption>Ismaël en Renée zijn allebei ervaringsdeskundgen en praten via Ipad.</figcaption></figure><p>Praten met een ervaringsdeskundige is dan fijn. Helemaal als dat meerdere zijn. Meerder ervaringsdeskundigen bedoel ik dan. Met Renée en Merel in dit geval. Er is een ander woord voor. Maar ook zit in dat woord weer een wereld die ik liever uit de weg ga. Misschien is dat wel. Ga ik het uit de uit weg. Gaan we dit liever uit de weg. De dood.</p><p>In de nieuwe aflevering van Lotz Leeft! heb ik het wel zitten denk ik. Wat we zeggen. Tegen elkaar. De operatie is vrijdag. Na het weekend zullen wel zien hoe ik er als persoon uit kom. Hopenlijk beter dan nu. Nu is alles gek. En links. Ik weet wat recht is, maar het voelt toch als links….</p><p>We zullen zien.</p><p>Je hoort van me.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=524ebc82f78c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ik weet niet hoe het komt. Dat weet ik al ruim twee jaar niet maar nu echter dan echt. Echt waar.]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/ik-weet-niet-hoe-het-komt-dat-weet-ik-al-ruim-twee-jaar-niet-maar-nu-echter-dan-echt-echt-waar-514139a5d34d?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/514139a5d34d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Sep 2020 00:41:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-09-06T00:41:02.176Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ik weet niet hoe het komt. Dat weet ik al ruim twee jaar niet maar nu echter dan echt. Echt waar.</p><p>Ik zal het uitleggen.</p><p>Een MRI leek me wijs omdat ik me duizelig voelde al dagen. En ik kon op het laatst terecht. Letterijk en figuurlijk om 22:10. Er wordt over gesproken over de ‘helden van de zorg’. Dit waren ze in het echt.</p><p>Van mij hele leven had ik nog geen MRI gehad (er is verschil tussen CT scan en MRI. Ja mensen, Google het maar!).</p><p>Met veel lawaai hoorde ik Michael Jackson schalken door de oordoppen heen. Thriller is niet okee als videoclip want er werd YouTube geschakeld.</p><p>Je moet oordoppen indoen en daarover de koptelefoon tegen het lawaai. Want lawaai. dat geeft het: alsof je op de heipaal van de ringweg zelf wordt gebonden.</p><p>Dat de radiologie moest kijken was nieuw voor me. Voelde ook niet goed. Shit… ze zien wat.</p><p>Ik had gehoopt op stress en een burn out op z’n minst…. maar ze vonden dus wat.</p><p>De radioloog stond vóór me klaar. En hij had geen goed nieuws voor me. 4 tot 5 (kan ook 4 bij 5 cm zijn) is in m’n hoofd (onderste hersenen) geconstateerd.</p><p>De spoedeisende hulp om te praten met de dienstdoende neuroloog was op z’n plek. Inmiddels was het 23:00 uur. Einde dienst voor de radioloog.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kMyohGmeIBt0OK3owWA3mA@2x.jpeg" /></figure><p>Door Lotz Leeft werd ik herkend door een mevrouw. Die vroeg me hoe het met me ging. Ik was op de spoedeisende hulp afdeling…. dus tsja. Ik zou iets anders willen zeggen.</p><p>Hij durfde me niet huis te sturen. Is lang verhaal kort.</p><p>Om 1:30 uur (s’nachts dus) werd ik gebracht met de rolstoel naar de afdeling neurologie. .</p><p>Ik moet maar blijven. En misschien maandag de operatie. Want opereren is m’n enige optie om dit overleven.</p><p>Ineens viel weer het kwartje.</p><p>Na zijn woorden over coma en in moeilijkheden komen als enzovoorts…. ik kon wel weer eens dood gaan hieraan….</p><p>Carolien in tranen. Ze is niet bereid alleeen achter de laten. Ik voelde me rustig eronder ondanks alles.</p><p>Ja het is kloten. En verdrietig. En alles.</p><p>En na een slapeloze nacht (want ik deel de kamer met een man die snurkt. Ik ook. Als ik slaap) voel ik me kiplekker. De duizeligheid is weg. Dus de medicijn die ik via infuus krijg helpt….</p><p>Nu wachten op plan. Het is weekend. Ik vrees dat ze mee even hier houden….</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=514139a5d34d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[VERDRIET]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/verdriet-5acd3894be8c?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5acd3894be8c</guid>
            <category><![CDATA[schrijven]]></category>
            <category><![CDATA[verdriet]]></category>
            <category><![CDATA[balans]]></category>
            <category><![CDATA[yoga]]></category>
            <category><![CDATA[schrijver]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 01 Feb 2020 09:11:40 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-02-01T12:20:32.845Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>De Schrijver</h3><p>De eerste houding frustreert me gelijk. Op de buik liggend met de armen achter op m’n rug en de handen in elkaar gevouwen. M’n voeten liggen dus met de teennagels op de vloer. En die nagels van m’n linkervoet zijn het er niet mee eens. <strong>Ze doen pijn.</strong> M’n grote teen en die ernaast zeuren nog het meeste.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*MojJgzbe0qIISiEFzNzA4w.jpeg" /></figure><p>Ik zet door maar prettig is anders. Dan maar m’n voet op de hak van m’n rechtervoet leunend. M’n gedachten gaan alle kanten op net als afgelopen nacht. Van inspirerende gedachten over wat ik graag zou willen schrijven en filmen. Maar ook gedachten over waarom ik zo moe ben en waarom dat zo lang duurt. Terwijl we inmiddels in een best pittige houding balanceren met het rechter been omhoog leunend met de linkerhand op een blok denk ik aan hoe vermoeid m’n lijf aanvoelt. Er komt verdriet omhoog. En ineens bedenk ik me dat dat een gedachte, een emotie is die ik liever niet heb. Ik ben immers niet zo of althans ik wil niet zo zijn.</p><p>De gedachte is “ ik sta hier best een fysiek zware inspanning te doen terwijl ik doodziek ben”. Dat hoor ik mensen weleens zeggen. Dat ik doodziek ben. Officieel is dat wellicht zo maar dat wil niks zeggen over hoe ik me nu voel. NU ben ik yoga aan het doen. Nou ja… NU schrijf ik dit stukje over dat ik yoga aan het doen WAS.</p><p>Nee! NU lees jij dat ik dat ooit eens DEED. Ooit in januari 2020 op Gran Canaria in de volle zon. Wat me dan weer afgeraden is door de oncoloog. Die het ook goed met voor heeft. Nu ikzelf nog. Dat verdriet mag er ook gewoon zijn. Nee dat is er af en toe gewoon. Punt.</p><h3>Toerist</h3><p>Het leek me een goed idee om een auto te huren voor de periode dat ik hier ben. Het zou me een gevoel van vrijheid kunnen geven. Maar tot nu toe geeft ie een druk.</p><p>Het voelt best lekker om de schrijver in me z’n gang te laten gaan maar de toerist in me staat de hele tijd met de autosleutels bij de auto te roepen. “Wanneer gaan we nou! Aaaaah! Ik wil het eiland zien. Ah toe!” Als een kind staat ie te zeuren bij die huurbak. Het grappige is dat ik deze scene al helemaal voor me zie en aan het uitdenken ben hoe ik dat dan zou kunnen verfilmen.</p><h4>Tot Sophie ineens roept</h4><blockquote>“Be aware of your body and let your thoughts fly by. Give your body the chance to stretch”.</blockquote><h4>En ineens besef ik me weer dat ik in een yogales zit en dat ik volledig niet in het ‘nu’ ben en in m’n hoofd dit stukje al aan het schrijven ben. Wat een achtbaan is zo’n hoofd dan toch. Nooit stoppen de gedachten, de zelfverwijten en de twijfels.</h4><blockquote>“Ik moet vandaag nog wel even wandelen. Op z’n minst die barranco hierom de hoek even op en neer.”</blockquote><p>Van wie moet dat dan? Ik wordt al moe bij de gedachte. Vanaf het moment dat ik dat vliegtuig uit kwam lopen is er een diepe vermoeidheid voelbaar. En ook merk ik dat ik zwaarder adem. Ik hoor m’n long piepen. Of nou piepen is misschien niet helemaal het goede woord. Pruttelen? In ieder geval ben ik me bewust van dat er wat zit. Een tumor van een paar centimeter. Hoeveel precies weet ik niet op dit moment.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*uquiA992ZiHNLQIk8SLQ6g.jpeg" /></figure><p>De doelgerichte therapie doet goed z’n werk en heeft de tumor stil doen staan en zelfs een beetje doen krimpen. De volgende scan staat voor maart gepland. Het is nu eind januari. Maar goed ik dwaal af.</p><p>Wat wil ik eigenlijk nog in m’n leven? Is dat film maken? Of komt daar nu schrijven bij? En zingen dan? Ik denk ook wel te kunnen zingen. Zal ik zangles nemen? Allemaal vragen die ik me stel terwijl we inmiddels in de rust komen in de yogales. Ik lig op m’n rug op het matje. Sophie laat de klankschaal galmen. Dat is fijn. Rustgevend. De toeterende touringcar in de haarspeld bocht filter ik wel weg. Ik adem, op instructie, diep in…. En weer uit. Misschien moet ik het stukje over al die gedachten tijdens yoga vandaag gaan schrijven in plaats van in die auto te gaan zitten naar weet ik veel waarheen. Nee, Ik moet helemaal niks. Ik geef me over aan wat de dag brengt.</p><p>Eenmaal aangekomen in het huisje waar ik mag verblijven zit hij al klaar. De schrijver. Hij trekt het scherm van de laptop omhoog en kijkt me met een glimlach vragend aan.</p><blockquote>“Zullen we dan maar?”</blockquote><p>🙏🏽 namaste</p><p>Ps; Wil je me supporten? Ga dan naar <a href="http://defilmmakerij.nl/sponsor">http://defilmmakerij.nl/sponsor</a> of als liever eenmalig iets wilt geven dan kan dat via iDeal <a href="http://bunq.me/ismael">http://bunq.me/ismael</a></p><p>Dank alvast 💙🙌🏽</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5acd3894be8c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Zorro!]]></title>
            <link>https://ismaellotz.medium.com/zorro-5905e835228?source=rss-eff0e1282fc------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5905e835228</guid>
            <category><![CDATA[masks]]></category>
            <category><![CDATA[traveling]]></category>
            <category><![CDATA[groningen]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Ismaël • Filmmaker]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 28 Jan 2020 20:42:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-01-29T21:25:35.511Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/505/1*VVZHAwG5y30zR22AJxZQlg@2x.jpeg" /></figure><p>Vanmorgen deed ik m’n ogen open en ik voelde me diep vermoeid. En ook een beetje emotioneel dat ik hier nu weer mag zijn. Fataga, Gran Canaria. In de bergen.</p><p>Ik hoef niks. Er staat niets op de agenda de komende achtentwintig dagen. Nou ja, dat wil zeggen dat ik graag wil gaan schrijven aan een idee voor een film. Een speelfilm. Misschien met documentaire onderdelen. Daar ben ik nog niet over uit. Daar wil ik nu aan werken.</p><p>Het was best fris vanmorgen en met trainingsbroek en hoody begaf ik me naar de tent alwaar Sophie al klaar zat met twee andere gasten om te gaan beginnen aan de yoga les. De hanen, ezels en af en toe een bus die toeterend in de verte een haarspeld bocht neemt als achtergrondgeluid.</p><p>Terwijl langzaam de zon over de bergkam verschijnt en m’n gezicht verwarmt merk ik dat het aankomt bij me. Ik ben hier echt. Ik mag hier gewoon zijn. Een maand nog wel zeg! Ik ben hier op een open uitnodiging van m’n vriendin Sella, die hier Ecotara runt. Afgelopen augustus maakte ik voor haar promotionele video’s. Een afspraak met gesloten beurzen dus.</p><p>Als ik verblijfkosten zou moeten betalen was het natuurlijk niet te doen. Ik heb nu een vlucht geboekt en mezelf een autootje gegund opdat ik dan zelf kan beslissen om toch eens naar een strand te gaan of de verder de bergen in of wat dan ook maar.</p><h4>De yoga is best pittig. De oefeningen vallen me best zwaar. M’n lijf zit wat op slot merk ik. M’n rechter grote teen begint zelfs weer een beetje te bloeden. Heel normaal is dat in m’n huidige leven. Dat zo’n teen dan gewoon begint te bloeden….</h4><p>Een bijwerking van een pil die iets ergers dan een bloedende teen weet tegen te houden. Je perpectief in het leven is anders kan ik je zeggen. Ik maak me wat zorgen om de mat. Maar het bloed gelukkig niet zo heftig. Ik kan het wat verbloemen.</p><p>Tijdens deze oefeningen neem ik me voor om dit te gaan opschrijven en te delen aan m’n Patrons. Want zonder hen zou ik dit niet zo relax kunnen doen. Helemaal relaxed ben ik natuurlijk nog niet. Ik heb nog steeds die long kanker. En ik probeer er alles aan te doen om daar niet bovenop nog een longontsteking te krijgen. En ondertussen uitvinden hoe ik kan blijven werken met dit lijf die sneller moe is en alles.</p><p>De reis hier naar toe was dan ook best wel een uitdaging. Ik deed een mondkapje voor en had zoveel mogelijk m’n UV-handschoenen aan (van dat dunne stof wat iets van factor 50 is. Zonwerend). De handschoenen heb ik aan omdat m’n nagels anders gelijk scheuren als ik langs de stof van m’n rugzak ga om er iets uit te halen. Het mondkapje… Nou ja, logisch lijkt me met al die hoestende mensen en dreigende virussen om ons heen.</p><p>Toch stond het gehele marechaussee-team op Groningen Airport Eelde op scherp. En kwamen ze streng kijkend steeds voorbij lopen. En sowieso werd ik door gehele bevolking van de luchthaven angstig of nieuwsgierig (maar vooral angstig en veroordelend ook) aangekeken(gegaapt). Je voelt je een bekend persoon. Maar dan niet leuk. Je voelt je niet gewenst.</p><p>Carolien bracht me naar de luchthaven en daar stonden m’n moeder en m’n zusje al op me te wachten om me uit te zwaaien. M’n moeder maakte foto’s door het raam van ons. En nu ik de foto’s zo zie snap ik wel waarom het een bijzonder gezicht is. Ik heb ook een hoed op en een dikke jas aan. Ja, daar kan een bom onder zitten. Maar neem me niet kwalijk zeg…. Een beetje terrorist doet toch wel iets beter z’n best om er vooral NIET zo uit te zien lijkt me.</p><p>En mensen MOETEN er ook wat van zeggen. Het gevoel om er iets van te zeggen is zo groot dat het niet te controleren valt zo lijkt het. Terwijl ik afscheid neem van m’n lief roept een man achter me in de rij vanuit het niets; “Zorro!” En verbeterd zichzelf daarna snel door te zeggen “Oh nee, die had zo’n ding voor z’n ogen”. Een masker? Vraag ik maar. Zorro met een mondkapje voor z’n ogen lijkt me een beetje onhandig….</p><p>In het vliegtuig worden de blikken angstiger. De mannen die op plek B en C zitten lijken haast teleurgesteld als ik zeg dat ik naast hun mag zitten (A) bij het raam. Een ongemakkelijk geschuifel vanuit hun stoelen volgt.</p><p>Gelukkig is er die wat oudere mevrouw die me bekijkt en van zichzelf doorheeft dat ze dat doet en me een lieve knipoog en glimlach geeft. Later als ik in de rij van het toilet sta en achterom kijk zie ik haar haar man uitleggen wie ik ben. Ze knikt van ja ik ken jou wel, maar zonder mondkapje. Ik heb de Lotz Leeft! hoody aan.</p><p>Misschien is dat nog wel een idee. Om te reizen met een tekst en uitleg waarom ik draag wat ik draag. “Ja lieve mensen, ik draag een mondkapje. Dat komt omdat….” En dan dat hele verhaal van kanker, longontsteking etc.</p><p>Maar ja dan krijg je van die blikken van och en wee…</p><p>Punt is. Ik ben in de zon. Nou ja, hij is net achter die andere bergkam verdwenen terwijl ik dit schrijf.</p><p>Ik verheug me op morgenvroeg. Yoga. Zon. Warmte. Bloedende teen. Ach.</p><p>Ik hou jullie op de hoogte.</p><p>Groetjes van uw filmmaker</p><p>Ps; Wil je ook Patron worden ga dan naar <a href="http://defilmmakerij.nl/sponsor">http://defilmmakerij.nl/sponsor</a> of liever eenmalig liefde sturen met iDeal? Dat kan via <a href="http://bunq.me/ismael">http://bunq.me/ismael</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1010/1*2bRBSezptx-AxDhEI30QLQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/598/1*1eMSO9xJnbKSuM8mNMy5rg.jpeg" /><figcaption>Het masker wat ik draag is van Vogmask (<a href="https://www.vogmask.com/">https://www.vogmask.com/</a>)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LJwESp0AQkaiVvbbEk_j8A.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*sO_qhhjy7cieZGEdWLqumg.jpeg" /><figcaption>Het plekje bij het huis waar ik dit stukje schrijf (<a href="https://www.ecotararetreat.com/">https://www.ecotararetreat.com</a>)</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5905e835228" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>