<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Itır Ağırdemir on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Itır Ağırdemir on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@itiragirdemir?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*1cE9mwj73Q8pUd_Hq2oJ4A.jpeg</url>
            <title>Stories by Itır Ağırdemir on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 08:30:17 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@itiragirdemir/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Yatay Geçiş Yapma Kararı]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/yatay-ge%C3%A7i%C5%9F-yapma-karar%C4%B1-9bb47ad631d7?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9bb47ad631d7</guid>
            <category><![CDATA[değişim]]></category>
            <category><![CDATA[eğitim]]></category>
            <category><![CDATA[yatay-geçiş]]></category>
            <category><![CDATA[üniversite]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 13 Oct 2024 13:05:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-10-13T13:09:49.812Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>2019 yılında Gebze Teknik Üniversitesi Biyomühendislik bölümünden Yıldız Teknik Üniversitesi Biyomühendislik bölümüne geçiş yapmış Itır Ağırdemir olarak sizlerle deneyimlerimi ve öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XGzx0SvwhQ4yFjeplboc2Q.jpeg" /></figure><p>Yatay geçiş kararı birçok insan için oldukça zor bir karardır. Benim için de oldukça zorlayıcı olduğunu kabul etmeliyim. Tavsiyem, karar vermeden önce temel şartları sağlayıp sağlayamadığınızı kontrol etmenizdir, çünkü yıldan yıla değişiklik gösteren bu şartları sağlamanız zorunludur. Bu şartları Google’a “YÖK Yatay Geçiş Yönetmeliği” yazarak teyit edebilirsiniz.</p><p>Şartları kontrol ettiniz ve sağladığınızı varsayarak yazıma devam ediyorum. Yatay geçiş yapmak istediğiniz üniversitenin yatay geçiş kontenjanlarına bakmanızı, hatta önceki yıllarda kazananların puanlarını incelemenizi öneririm. Böylece kazanma şansınızı öngörebilirsiniz.</p><p>Eğer başvuru yapmaya karar verdiyseniz, bölüm ve üniversite araştırması yapmanızı tavsiye ederim. Öncelikle, bölümdeki akademik personel sayısına ve çalışma alanlarına bakarak başlayabilirsiniz. Üniversiteler çoğunlukla benzer ders programlarına sahip olsalar da, her üniversitenin ağırlık verdiği bir alan mutlaka bulunur. İlginizin olduğu ve daha fazla bilgi edinmek istediğiniz alanlardaki çalışma gruplarının varlığını öğrenebilirsiniz. Akademik olarak hedeflerinizle uyumlu bir bölüm bulduktan sonra, öğrenci kulüp faaliyetlerini incelemenizi tavsiye ederim. Üniversite hayatı hem akademik hem de sosyal açıdan kendinize en çok yatırım yaptığınız süreçlerden biridir. Kendi ilgi alanlarınız ve branşınızla ilgili aktif kulüplerin varlığını araştırabilirsiniz. Genellikle birçok kulübün Instagram sayfası bulunmaktadır, buradan yapılan faaliyetleri görebilirsiniz.</p><p>Önemli olduğunu düşündüğüm bir diğer nokta, şu an okumakta olduğunuz üniversite ile geçiş yapmak istediğiniz üniversite arasında, kendi hedef ve amaçlarınız doğrultusunda bir artı-eksi tablosu oluşturmaktır. Örneğin, ben Erasmus programına katılmak istiyordum, ancak Gebze Teknik Üniversitesi’nin dönemimde sadece iki Erasmus anlaşması vardı. Yıldız Teknik Üniversitesi’nin ise ondan fazla anlaşması ve Türkiye’deki en aktif Erasmus ofislerinden biri bulunuyordu.</p><p>Kendi karşılaştırmanızı yaptıktan ve kararınızdan emin olduktan sonra kararlı olmanızı öneririm. Kararsızlık, yatay geçiş sürecinde direncinizi kırabilir çünkü süreç oldukça zorlu olabiliyor.</p><p>Kendi transkriptinizi ve yatay geçiş yapmak istediğiniz okulun ders programını karşılaştırarak hangi derslerinizin sayılabileceğini önceden tahmin edebilirsiniz. Dikkat edilmesi gereken noktalar ise ders içeriğinin %70 oranında aynı olması ve ders dilinin aynı olması zorunluluğudur. Bu noktada sizin öngörüleriniz ile okulun yaptığı değerlendirme farklılık gösterebilir; bu duruma hazırlıklı olmanızı tavsiye ederim. Ayrıca seçmeli derslere dikkat edin; sizin zorunlu ders olarak aldığınız bir ders, yatay geçiş yapmak istediğiniz okulda seçmeli ders olarak sayılabilir. Şahsen ben bu durumu kontrol etmediğim için bir dersimi saydıramadım.</p><p>Bir diğer konu ise İngilizce hazırlık sınavı. Ben Gebze Teknik Üniversitesi’nde hazırlık yılımı tamamlayıp hazırlık geçme sınavını başarıyla geçtim, ancak Yıldız Teknik Üniversitesi, hazırlık belgemin yeterli olmadığını söyledi ve yeniden hazırlık sınavına girmemi istedi. Bu nedenle YDS, YÖKDİL, TOEFL veya IELTS gibi her okulda geçerli bir sınavdan onay almanız yararınıza olacaktır.</p><p>Bütün belgeleri burada detaylıca anlatmam mümkün değil, çünkü her üniversitenin ve her bölümün kendine göre şartları bulunmaktadır. Fakat dikkatlice incelerseniz, çoğu üniversitenin bu konuda bilgi içeren sayfaları vardır. Bence sürecin en zor kısmı, tüm belgeleri teslim ettikten sonra yaşanan bekleme süresidir. Sonuçlar çoğunlukla dönemin başlangıcına çok yakın bir tarihte açıklanır, bu da kalacak yer konusunda sorunlarla karşılaşmanıza sebep olabilir. Bu nedenle B planları yapmanız avantajınıza olacaktır.</p><p>Süreç zor da olsa, kararlı olmanızı öneririm. Aldığınız kararın arkasında durup zorlukların üstesinden gelirseniz, kendiniz için önemli bir adım atmış olursunuz. Bu yazıyı okuyan ve yatay geçiş yapmayı düşünen herkese başarılar diliyorum.</p><h3><em>“Hayatta bazı şeyler, gittiğiniz yönün tam zıttına bilinçli bir sıçrayış yapmakla kazanılır.” Franz kafka</em></h3><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9bb47ad631d7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Erasmus Yapmak İçin 5 Sebep]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/erasmus-yapmak-i%CC%87%C3%A7in-4-sebep-cbf8f2169858?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/cbf8f2169858</guid>
            <category><![CDATA[erasmus]]></category>
            <category><![CDATA[deneyim]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Apr 2023 21:35:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-04-18T07:01:19.418Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>2022 yılında Viyana Teknik Üniversitesine Erasmus öğrenci hareketliliği yapmış Itır Ağırdemir olarak deneyimlerimi sizler ile paylaşmak istiyorum.</em></p><h3>1-Eğitim</h3><p>Birçok insanın Erasmus programının ismini duyar duymaz okulunun uzayacağını çünkü kimsenin başka bir ülkeye gidip ders çalışmayacağını düşündüğünü biliyorum. Bence isterseniz çok güzel bir eğitim deneyimi elde edebilirsiniz bütün bu önyargılardan arınarak. Farklı bir eğitim disiplinini deneyimleyebilir belki kendinize Erasmus+ stajı ayarlayabilir hatta referans mektubu bile alabilirsiniz. Bu deneyimlerin hepsi sizi özgeçmişinizde öne çıkaracak ve bir adım öne taşıyacaktır.</p><h3>2-Yeni Bir Yer Görmek</h3><p>“ Hiç bir yılınızı yeni bir yer görmeden, yeni bir şey öğrenmeden kapatmayın lütfen.” İlber Ortaylı’nın bu cümlesi bence bu maddeyi çok güzel açıklıyor.</p><p>Çocukken annemizin adını anne sandığımız gibi dünyayı da sadece odamız kadar sanırdık. Sonra okula gitmeye başladık ve okuldaki çocukları aileleri gördük. Liseye başladık ek derslere başladık buralarda kendi okulumuzun dışında insanları gördük. Üniversiteyi kazandık başka bir ile gittik oranın kültürünü gördük. Düşündüğümüz zaman her yeni bir yer gördüğümüzde biraz daha büyükdük biraz daha bakış açımızı genişlettik. Bence yeni bir yer görmek başka bir ülkeyi deneyimleyebilmek çok güzel ve değerli bir deneyim.</p><h3>3-Arkadaşlıklar</h3><p>Erasmus süreci boyunca çok yakın arkadaşlıklar edinebilirsiniz. Unutmayın ki siz ailenizden ve arkadaşlarınızdan uzaktaysanız diğer Erasmus öğrencileri de uzak bu da aslında çok kısa zamanda çok daha güçlü arkadaşlıklar sağlamaya ortam oluşturuyor. Dünyanın bambaşka bir yerinden gelmiş ve sizin karakteriniz ile çok uyumlu insanlar ile tanışabiliyorsunuz. En güzel kısımlarından biri ise bu arkadaşlıkların devam etmesi durumunda birbirinizin ülkelerine gidip başka yerler de görebiliryorsunuz.</p><h3>4-Kendini Keşfetmek</h3><p>İlk defa bir yere gittiğiniz de büyük ihtimalle biri ile gitmiyorsanız bir hafta civarı yalnız kalıp bütün yaşamsal faaliyetleriniz için gereklilikleri yerine getirmelisiniz. Bu sürecin insanı çok büyüttüğünü düşünüyorum. Yeni bir telefon hattı almak, ulaşım kartı almak, yurda yerleşmek, alışverişinizi yapmak gibi faaliyetler sizin adaptasyon ve yaşama yeteneklerinizi artıracaktır. En güzel kısımlarından biri ise kendiniz ile zaman geçirmeniz. Çoğu işi hallettikten sonra etrafı keşfetmek için bir tura çıkıp kendiniz ile baş başa kalmanız.</p><h3>5-Dil Öğrenmek</h3><p>Çok küçük yaşlarda İngilizce eğitimine başlayan bir millet olarak İngilizce dil bilgimiz yeterli oluyor fakat birçoğumuz konuşmaya çekiniyoruz. Erasmus süreci size aslında çok iyi bir konuşma olanağı sağlıyor. Sadece konuşma da değil mesela günlük mesajlaşmalarınızı İngilizce yapmak da bence İngilizcenizi geliştirmenize yardımcı oluyor. Bununla birlikte gittiğiniz ülkenin dilini öğrenmek isterseniz de birçok üniversitenin dil dersleri oluyor.</p><p>Umuyorum ki Erasmus sürecine başlamak konusunda sizi biraz da olsun cesaretlendiren bir yazı olmuştur.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=cbf8f2169858" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Profesyonel Mail Yazmak]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/profesyonel-mail-yazmak-a71b2fa98637?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a71b2fa98637</guid>
            <category><![CDATA[profesyonel]]></category>
            <category><![CDATA[mail]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Apr 2023 21:15:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-04-13T21:15:12.294Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Profesyonel mail yazmak deyince aklınıza uzun ve karmaşık mailler geliyor mu? Aslında süslü sözcükler ile uzun cümleler yazmakta değil bence işin profesyonelliği. İşin profesyonelliği sadece, açıklayıcı ve net olan bir mail yazabilmekte.</p><p>Adım adım detayları ile bu konuyu sizlere anlatmaya çalışacağım umarım açıklayıcı bir yazı olur.</p><p>1-Alıcılar</p><p>Eğer resmi bir mail yazmak istiyorsanız öncelikle kendi profesyonel mailinizi kullanmanızı öneririm. Örneğin akademik bir mail yazıyorsanız okul mailinizi kullanmanız sizin için en doğrusu olacaktır.</p><p>Mail attığınız kurumda özellikle mailinizin konusu ile ilgilenebilecek kişiye atmanız size kesinlikle zaman kazandırır. Örneğin bir şirketin insan kaynakları ile iletişime geçmek istiyorsanız şirkete ait info mailine atarsanız bu mailinizin insan kaynaklarına yönlendirilmesi zaman alacaktır. Eğer insan kaynaklarına ait bir mail adresi yoksa insan kaynaklarında çalışan birinin mailine iletmeniz daha doğru olacaktır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/1*DWYXcMoB3O4wKA57gxS8Jw.png" /></figure><p><strong>CC aslında </strong>“Carbon Copy”nin kısaltmasıdır ve Türkçe de “Karbon Kopyası” anlamına gelir. Karbon kağıdı kullanarak aslında tek sayfaya yazdığınız bilgileri iki sayfada aktarabilmek için kullanılan bir tekniktir. Bunu aslında birçoğumuzun karşısına ödeme yaparken çıkmıştır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*idB05rPkPvnBP1Xd.jpg" /></figure><p>Eğer bir mail adresini CC’lerseniz bu mail adresine mailinizin aynısı iletilecektir ve mail yolladığınız kişi tarafından cc deki kişiler görülebilecektir.</p><p><strong>BCC</strong> is İngilizce olarak “Blind Carbon Copy”ın kısaltmasıdır. Göndermek istediğiniz mail BCC’ye eklediğiniz mail adresine aynı CC’de olduğu gibi gönderilir fakat gönderici BCC’ye eklediğiniz mail adreslerini göremez. Bu uygulama genelde toplu atılan maillerde yapılır. Burada dikkat etmeniz gereken böyle bir mail aldığınızda bu maili cevapla dediğiniz de cevabınızın herkese gidebileceği. Bu yüzden tavsiyem eğer bir mailde bu maili cevaplamayınız ibaresi bulunmaktaysa o maile cevap yazmak yerine yeni bir mail iletmenizdir.</p><p>2-Konu</p><p>Konu kısmı bence oldukça önemli çünkü bu kısım aslında mailinizi iletmek istediğiniz kişinin mailinizi açmadan önce ilk göreceği kısım. Eğer mailiniz özellikle bir konu hakkında ise “25 Numaralı A Dersi Hk.” veya “About A lesson” gibi başlıklar kullanabilirsiniz. Eğer bir taleb durumu varsa bunu bence konu da belirtmek gerekmekte mesela “Proforma Talebi” veya “Your Offer from Company ABC”. Bir de çok acil cevap olmanız gereken mailler olabiliyor. Bu durumda ise bence konu kısmının başına “ACİL” veya ” URGENT” kelimelerini ekleyebilirsiniz.</p><p>3-Mail Başlangıcı</p><p>Bence birçok insanın kararsız kaldığı kısımlardan biri bu. Karşımızdaki kişiye nasıl hitap etmemiz gerektiği. Öncelikle eğer kime olduğunu bilmediğiniz Türkçe bir mail atıyorsanız. “Sayın Yetkili” olarak mailimize başlayabiliriz. Eğer İngilizce bir mail atıyorsak ise “To whom it may concern” ifadesini kullanabiliriz.</p><p>Eğer ismini bildiğimiz birine mail atıyorsak Türkçe olarak “Merhaba Ayşe Hanım”, İngizlice olarak “Dear Ayşe” diyerek başlayabiliriz. Bazı durumlarda mesela bir öğretmenimize mail atarken “Merhaba Ayşe Hocam” veya “Dear Prof.Dr. Ayşe” ifadelerini kullanabiliriz.</p><p>3-Mailimizin İlk Paragrafı</p><p>İlk cümlede ben her zaman kim olduğumu belirtirim. Bence bu çok önemli çünkü okuyan kişi için isimizi belirtmediğiniz durumlarda o maili okunmaması çok büyük bir ihtimal. Kimse çizmeli Mehmet ağa olduğunu bile belirtmeyen birinin mailini okumak istemez. Bir kaç örnek paylaşmak istiyorum.</p><p>“Ben … üniversitesi … bölümünde okuyan … numaralı … isimli öğrenciyim.”</p><p>“I am XX, a YY senior student at KK.”</p><p>Kendinizi tanıttıktan sonra bu maili neden yazdığınızı belirtmeniz gerekmektedir.</p><p>4-Mailiniz</p><p>Benim önerim olabildiğince sade bir dil kullanmaya, kelimelerin yazımında hata yapmamaya ve yazım yanlışı yapmamaya dikkat etmelisiniz. Bu hataları en aza indirmek için ben genelde mailimi iletmeden önce sesli okurum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/797/1*F2tDc9ST50ByppFk7hDfMw.png" /></figure><p>Mailinizi yazdıktan sonra bütün mailinizin aynı yazı puntosuna ait olduğuna emin olmak için metninizi seçip “Sans Serif” yapabilirsiniz. Ben genel de bu yazı puntosunu kullanıyorum. İkinci olarak ise yazılarınızın boyutunun aynı olduğundan emin olmak için yine metninizi seçip iki adet farklı boyuttaki T harfi ile ifade edilen kısımdan boyutu ayarlayabilirsiniz. Ben genelde normal boyutunu kullanıyorum.</p><p>Mailinizde vurgulamak istediğiniz yerler bulunuyorsa sadece buraları bold yapmak için B harfi ile sembolize edilen yere tıklayabilirsiniz. Burada dikkat etmeniz gerektiğini düşündüğüm konu ise bütün bir cümleyi veya bir paragrafı boldlamanızı önermem sadece önemli gördüğünüz kelimeleri boldlarsanız sizin istediğiniz gerekli etkiyi sağlayacaktır.</p><p>I harfi ile belirtilen sembol ise size italik yazı türünü sağlamakta ben şahsen bu özelliği sadece eğer bir canlının Latince ismini yazıyorsam kullanıyorum.</p><p>U ve altındaki çizgi ile belirtilen sembol ise size yazılarınızın altını çizmenizi yardımcı olacaktır. Bu özelliği genelde çok kullanmıyorum fakat yine aynı boldtaki vurgu için kullanabilirsiniz fakat ben bu özellikten ise boldlamanızı tavsiye ederim.</p><p>A ve altına çizgi ile belirtilen sembol sayesinde ise hem yazınızın rengini hem de yazınızın arka plan rengini seçebiliyorsunuz. Bu özellik sıklıkla kullanılan bir özellik değil fakat bazen uzun maillerde unutmaması gerektiğine inanılan kısmın arka planını fosforlu renkler ile önce çıkartabilirsiniz.</p><p>Birden çok alt alta çizgi ile belirtilen ilk sembol yazınızın sağ,orta veya sol tarafları baz alarak yerleştirileceğini seçmeniz için olan bir özellik. Ben genelde metinlerimi sola yatık bir şekilde yazmaktayım. Hemen onun yanındaki özellik sayılar ile sıralamak isterseniz hemen onun yanındaki özellik ise madde özellikleri ile yazılarınızı belirtmek için kullanılabilir. Ben bu özelliklerden en çok madde işareti ekleme özelliğini uzun maillerde sorularımı ayrı ayrı belirtmek için kullanıyorum.</p><p>En son iki özellik ise yazılarınızı hizalama olarak farklı konumlara almak için kullanılmasını sağlıyor. Burada ise şahsen ben madde işareti ile ayırdığım yazıları normal mail hizasından bir tık daha içerde kullanıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/61/1*FXpfwW-yjZaYzStwnr7ARA.png" /></figure><p>Oku işaretini tıkladığınızda ise üş farklı seçenek sunmakta. Bu seçeneklerden yukardan aşağı ilki yaptığınız değişiklikleri silmek için kullanılmaktadır. İkincisi yazdığınız yazının üzerini çizmek için kullanılmaktadır. Üçüncüsü ise yazdığınız ve alıntı olduğunu belirtmek istediğiniz yazı kısımları için yazdığınız yazının hizasından farklı bir konuma yerleştirmektedir.</p><p>Bir dikkat edilmesi gereken konu ise bir link eklediğiniz de bence kesinlikle bir kere boşluk tuşuna basmanız böylelikle mail yazdığınız bilginin bir link olduğunu anlamış olmakta.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*UuKv_DRNfcjXgJ7Ewzp_Lg.png" /></figure><p>Gönder butonun yanında A işareti yazdığınız metinin düzenlemek için yukarda belirtilen özellikler için kullanılmakta. Ataç şeklindeki sembol ise eklemek istediğiniz dosya için kullanılmakta. Burada önemli olduğunu düşündüğüm konulardan biri eklediğiniz dosyanın türü. Eğer karşı tarafın üzerinde değişiklik yapmasını istemediğiniz bir dosya ise kesinlikle pdf formatında yollamanızı önermekteyim. Diğer semboller şahsen benim hiç kullanmadığım semboller.</p><p>En son olarak önemli olarak gördüğüm bir konu olan imza oluşturmaktan bahsetmek istiyorum. Sağ üst köşedeki “Ayarlar”a bastıktan sonra tüm ayarlara gidip aşağı inip imzayı bulabilirsiniz. Ben imzalarda kullanılan logo ve görselleri sevmiyorum ama eklemek isterseniz imzanıza görsel ekleyebilirsiniz. Bunun dışında kesinlikle imzada yer alan bilgiler bence; isim, soy isim, unvan ve iletişim bilgileri.</p><p>Son olarak tavsiyem ise siz bir kere daha okuyun…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a71b2fa98637" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Staj Deneyimlerim]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/staj-deneyimlerim-f2f11809ce25?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f2f11809ce25</guid>
            <category><![CDATA[staj]]></category>
            <category><![CDATA[stajyer]]></category>
            <category><![CDATA[stajyerlik]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 26 Mar 2023 16:10:16 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-03-26T16:10:16.447Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Yıldız Teknik Üniversitesi Biyomühendislik 2022 mezunlarından Itır Ağırdemir olarak sizlerle staj deneyimlerimi ve öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum.</em></p><p>Biyomühendislik bölümünü tamamlamak için iki adet zorunlu stajımı tamamlamam gerekmekteydi. Zorunlu stajlarımdan ilkinin laboratuvar stajı, ikincisinin ise şirket stajı olması gerekiyordu.Ben zorunlu staj deneyimlerimin yanında gönüllü stajlar yaparakta kendimi geliştirmeye çalıştım. Yazımda bahsedeceğim staj deneyimlerimin bir kısmı gönüllü bir kısı ise zorunlu stajlarıma ait deyimler olacaktır.</p><p>İlk staj deneyimim tamamen gönüllüydü. Öncelikle üniversite ikinci sınıfın ilk döneminde öğrenciyken “Biyokimya” dersi alıyordum. Ben hem dersi hem de akademisyenin dersi işleyişini çok sevdim. Kendi kendime bir karar aldım. Madem bu konuyu sevdim bu konuda makale okuyabilirim böylelikle daha çok bilgi sahibi olurum ve belki proje yapabilirim veya stajımı bu konu üzerine çalışan bir yerde yapabilirim. Yola tam olarak böyle başladım. Google akademikte kayboldum bir iki hafta çok fazla makale vardı ve çok fazla bilgi vardı okul devam ediyordu aynı zamanda başka işlerim vardı. Baktım makale okuma işini bu şekilde devam ettiremeyeceğim ben de şöyle bir karar aldım. Sadece çalışmak istediğim hocanın son 5 yılda yayınladığı makaleleri haftada iki tane olacak şekilde okuyacağım. Böylelikle anlamadığım kısımları da sorabileceğim. Makaleleri okuyup hocanın yanına gitmeye başladıktan sonra önce çalışmak istediğim hocam biraz şaşırdı. Fakat devam eden günlerde aynı gün aynı saate ısrarla sorularımı sormaya devam edince hocam da alışmaya başladı. Bir gün yine hocam sorduğum bir soruyu cevaplarken laboratuvarda bir tekniği anlatıyordu ben de hemen aslında ben de laboratuvar deneyimi edinmek istiyorum dedim. Önce laboratuvarında bir kişi için daha yer olup olmadığını kontrol edeceğini söyledi aslına bakarsanız bu noktada yer yokmuş deyip beni kibarca reddedeceğini düşündüm ama öyle olmadı. Ara tatil boyunca biyokimya üzerine çalışan bir laboratuvar da çalışma deneyimim oldu. Amatörlüğümü okulumun laboratuvarında atmak benim için iyi bir başlangıç oldu.</p><p>İkinci staj deneyimim ise ilk zorunlu stajımdı. Pandemi dönemi başlamıştı ve bütün laboratuvarlar kişi sayısını azaltmıştı. Birinin sizi laboratuvarına kabul etmesi ihtimali her zaman olduğundan çok daha düşüktü ben de ihtimalleri arttırabilmek için yaşadığım şehirdeki ilgilendiğim konu ile ilgili araştırma yapan hocaların bir listesini yaptım. Düzenli olarak o listedeki insanlara mail attım. Liste bittiğinde biraz daha araştırıp biraz daha ekledim. Tabi ki çok fazla olumsuz dönüş aldım. Bir kısmı hastanlandıkları için çalışmaya ara vermişti veya kişi sayısını minimum tutmaya çalışıyordu ama tam umudumu kaybetmişken bir mail geldi. Mailde laboratuvarlarını taşıdıklarını eğer bir sonraki ay kendimi hatırlatırsam ve laboratuvar taşınmış olursa gelebileceğimi söylediler. Ben yaklaşık 4 ay boyunca her ayın kendi özel gününde örneğin öğretmen günü gibi kendimi hatırlatan bir mail attım. Asla pes etmedim. En sonunda staj talebim karşılık buldu. 20 iş günü bir şirketin araştırma ve geliştirme laboratuvarında stajımı yaptım. Hem bir şirketin işleyişini görmek hem de araştırma geliştirme laboratuvarında bulunmak çok güzel bir deneyimdi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/0*p5PeDD_oE5O1j0c3" /></figure><p>Üçüncü stajımı ise TÜBİTAK’ta yaptım. Staj seferberliği ile ilgili bir yazı gördüm ve içerisine girdim. Aslında programın mantığı çok güzeldi staj yapmak isteyen öğrenciler ile stajyer kabul eden şirketleri buluşturuyordu. Başvurmaya karar verdim. Başvuru formu o kadar uzundu ki ama elimden geldiğince doldurdum. Aldığım puandan memnundum ama bundan sonra ne olacağına dair çok bir fikrim yoktu. Stajımı staj seferberliği sayesinde yapacağıma çok inandığım için başka bir yere başvurmadım. Zaman daraldıkça gerildiğimi kabul etmem gerekiyor ama sonunda açıklandığında bütün uzun bekleyişimin karşılığını almıştım. Başvurduğunuz şirketler eğer sizi stajyer olarak uygun bulduysa size sistem üzerinden asil stajyerlik teklifi yolluyorlar. TÜBİTAK’tan asil stajyerlik teklifi almak benim için çok onur vericiydi. Yaptığım en güzel staj da TÜBİTAK’ta yaptığım stajdı bu yüzden eğer staj seferberliği hala açıksa ve staj arıyorsanız kesinlikle başvurmanızı öneririm.</p><p>Son stajım ise bir ders kapsamında Erasmus yaparken aldığım bir dersti. Normal de Erasmus yapmıyor olsam “Biyomühendislik Laboratuvarı 2” olarak isimlendirilen bu ders için Viyana Teknik Üniversitesinde “Technical Practise” isimli dersi seçtim. Bu ders kapsamında kimya, inşaat mühendisleri ve kimya mühendisliği bölümünün ortak olarak yaptıkları ve bir şirket tarafından yatırım alan bir projede stajyer olarak çalıştım. Biyoloji laboratuvarı dışında başka bir alanda çalışmalar yapan bir laboratuvarda yer almak kesinlikle benim multidisipliner çalışmalara olan ilgimi fark etmemi sağladı.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZJAylAuAEDz2WqeKCVYB6w.jpeg" /></figure><p>Bunlar benim deneyimlerimdi. Tavsiyelerim ise şu şekilde; lisans öğrencisi olarak çok bilgili olmanız beklenmiyor sizden bilgiye aç olmanız öğrenmeye açık olmanız bekleniyor. Staj başvurusunda size kendinizi ifade etmek için bir fırsat verilirse veya niyet mektubu yazmanız beklenirse kesinlikle yeni bilgiler öğrenmeye olan isteğinizi güçlü bir şekilde ifade edin. İnsanlar kolay adapte olabilen ve hızlı öğrenen stajyerleri tercih ediyorlar. Bunu sağlamak için bilgiyi taze tutmak örneğin makaleler okumak veya yeni girişimleri veya gelişmeleri takip etmek çalışmak istediğiniz alana göre farklılık gösterse de faydalı olacaktır. Tabi ki staj bulma süresinde özgeçmişiniz için mesleğiniz ile ilgili kendinizi geliştirmiş olmanız da büyük önem arz eden bir konu. Umuyorum istediğiniz yerlerde staj deyenimleri bulursunuz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f2f11809ce25" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[YetGen Zirve 2022]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/yetgen-zirve-2022-a462e3962158?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a462e3962158</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Jan 2023 15:18:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-31T15:18:46.405Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Mehmet Zorlu Vakfı ve MEF Üniversitesi tarafından Zorlu Performans Sanatları Merkezinde gerçekleşen YetGen Zirve22 etkinliğine katılan Itır Ağırdemir olarak sizlerle deneyimlerimi ve öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum.</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*FN5EqfLsnXp_JepMcErx1w.jpeg" /></figure><p>YetGen zirvesi kesinlikle gittiğim en kalabalık zirvelerden biri ve daha önce de birçok etkinlik düzenleyen biri olarak bunun organizasyon ekibi için ne kadar zor olduğunu tahmin edebiliyorum. Öncelikle bu çaba ve emek katılımcılara kendilerini önemsenmiş ve özel hissetiriyor. Zirve atmosferi kesinlikle çok güzel bir enerjiye sahip oluyor. Her gittiğimde öğrendiklerimin yanında sadece katılım gösterdiğim için de mutlu oluyorum. Sizlere kısaca herkesin konuşmasından öğrendiğim aldığım ve hayatıma katmak istediğim kısımlardan bahsetmek istiyorum.</p><p>1.Oturum- Gamze Cizreli</p><p>BIGCHEFS kurucusu ve başkanı olan Gamze Cizreli hanımefendinin konuşmasında beni en etkileyen kısım, pandemi sırasında yaşadığı zorlukları en içten şekilde bizler ile paylaşmasıydı. Kendisi konuşması sırasında “Siz sanmıyor musunuz ben de yorganın altına girip ağlamıyorum ama o yorganı kaldırıp işimin başına da dönüyorum.” gibi bir cümle kurdu. Tam cümlesi bu olmasada bu cümle benim için çok özeldi. Öyle bir dönemde yaşıyoruz ki. Herkes kendinin en mükemmel anlarını sosyal medya da yansıtıyor. Günün sonunda herkes çok mutlu herkes hiç ağlamıyormuş gibi bir algı var. Ama Gamze hanımın bu içten itirafı aslında kendimize daha çok şefkat göstermemiz gerektiğini bana bir kere daha anımsattı. Bazen kendinizi yetersiz veya çaresiz hissettiğinizde yorganın altına girip ağlamakta bir sorun yok hatta bunu yapın. Ağlamak bana sanki beynimizdeki zehiri dışarıya akıtmak gibi geliyor ve o zehir aktığında daha yaratıcı çözümler beyninizi dolduracaktır.</p><p>2.Oturum — Erhan Güzel</p><p>Balet Erhan Güzel Beyefendinin konuşması ise beni hem çok güldürdü hem de kendisi ile empati yapmama sebep oldu. Erhan beyi dinlerken fark ettim kendisi sanki bütün mavi balıkların arasındaki turuncu balık gibiydi. Herkes ile aynı amaça sahip olmayan, o amaçlar için herkese ve her şeye rağmen hareket eden, çalışan ve çabalayan biri. Akıntıya ters yüzen ve bunu bir zorluk olarak değil aşılması gereken bir engel olarak gören biriydi. Bütün konuşmasında ise beni en çok etkileyen cümle ise “Biz balede önce durmasını öğretiriz.” oldu. Evet insan önce durmayı bilmeli. Kendinin farkına varmayı durup büyük resmi görmeyi. Bence bu cümlede birçok anlam yatıyor.</p><p>Etkinliğin devam eden süreçlerinde Erhan Güzel’in öğrencileri bizlere bir bale gösterisi yaptı. Kesinlikle çok büyüleyici ve rahatlatıcıydı. Bazen bu kadar çok disipline gerektiren bir sanatın bu kadar akışkan ve yumuşak bir akışa sahip olması beni çok şaşırtıyor doğrusu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Y35eZe0zBn4U3eV7JToD3w.jpeg" /></figure><p>3.Oturum — Ayşen Zamanpur</p><p>Silk and Cashmere’de yönetim kurulu başkanı Ayşen Zamanpur hanımefendinin konuşması da oldukça etkileyiciydi. Benim Ayşen hanımın hikayesinde en çok hayran olduğum kısım. Günü gelince işinin daha iyi yerlere gelebilmesi adına yeni yetişen kişilere bırakabilmesiydi. Bir iş kurmak onu büyütmek Ayşen hanımın ifade ettiklerinin de üzerinde emek isteyen bir durum bence çünkü bu kadar büyük bir emek kelimeler ile ifade edilemeyecek kadar büyüktür. O noktada büyüttüğünüz işin iyiliği için bir karar alabilmek bence çok kıymetli. Bir diğer nokta ise Ayşen hanımın doğru eş seçimi üzerine yaptığı vurguydu. Kimse desteklemezken onun yanında duran eşi bence çok takdir edilesi bir partner.</p><p>4.Oturum — Dr. Soner Canko ve İhsan Elgin</p><p>Yönetici danışmanı ve stratejist Dr. Soner Canko ve Finberg’de yönetim kurulu üyesi İhsan Elgin ile yapılan oturum ise beni düşünmeye itti. Öncelikle ilk kafama takılan konu Soner beyin uzun yıllar üzerine çalıştığını belirttiği şirket içi girişimcilik. Sizce 9–6 çalışırken şirketiniz tarafından yapılan bir yarışma ile girişimci olabilir misiniz? Kurumsal hayatın koşuşturmacasında ne kadar yaratıcı olabilir ne kadar yaratıcı düşüncelerinize sahip çıkabilirsiniz? Bu soruları düşündüm kendi kendime. Aslında cevapları oldukça değişken sorular bunlar. Farklı koşullarda farklı cevaplar alabilirsiniz. Konuşmanın devamında ise dikkatimi çeken bir cümle geçti. İhsan bey “Türkiye de hiç kadın fon yöneticisi yok” dedi. Bu cümle beni cesaretlendirdi. Yapılmamış olması yapılamayacak olduğu anlamına gelmiyor çünkü.</p><p>Oturumların arasında networking köşelerinde konuşmacıların bazıları ile sohbet etme şansımız oldu. Sorularımı yüz yüze sorabilmek ve cevapları üzerine detaylıca konuşabilmek çok daha belirgin cevaplar almamızı sağladı. 2021 yılı YetGen ekim ile buluşup onlar ile fotoğraf çekildik. Bence bir yıldan uzun süre online bir programdan mezun olup iletişim halinde kalabilmek tam YetGen’ mezunlarının yapabileceği bir davranış.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/651/1*XnwsdVsdSMXTuioox1_GbQ.jpeg" /></figure><p>5.Oturum — Ferhat Aydın</p><p>Bar Psikologu Ferhat Aydın beyin konuşması ise oldukça komik bir konuşma oldu. Kendisini bar psikoloğu olarak isimlendiren Ferhat bey verdiği örnekler ile gösterdi ki aslında engelleri kabul edip onların üstünden gelmemeyi seçmek bir tercih. Beni en çok etkileyen örneği ise, bir öğretmeninin aile psikolojisi üzerine babalara eğitim vermek istemesi ile başlayan ve öğretmeninin ilahiyat okuyarak cuma namazı sonrası babalara eğitimi verebilmesi ile sonuçlanıyordu. İnsanın yapmak istedikleri için hedefleri ve amaçları için gerçekten önündeki engelleri çözülebilinen problemler olarak görmesi oldukça önemli.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/991/1*HwcGYNLBuebZwTNWflyACw.jpeg" /></figure><p>6.Oturum — Prof.Dr. Deniz Ülke Arıboğan</p><p>Prof.Dr. Deniz Ülke Arıboğan hanımefendinin konuşması oldukça bilgilendiriciydi. Umutsuzluğumuzdan başlayan konuşmasının sayılarla ortaya konan gerçekleri kalbime dokundu doğrusu. Konuşamasının sonuna doğru bizi yüreklendirmesi ve desteklemesi, bizim bile içimizde olduğunu unuttuğumuz o umut kırıktılarından yeni bir ateş yakmaya çalışması bence gerçekten etkileyciydi.</p><p>7.Oturum — Zuhat Taşer ve Oğulcan Aydoğmuş</p><p>“Bu mu yani?” isimli podcast’in podcasterları Zuhat Taşer ve Oğulcan Aydoğmuş beyfendilerin konuşması benim en çok not aldığım konuşma oldu. Öncelikle konuşmanın başında bizler ile Google de 2022 yılında en çok aratılan soruları paylaştılar. Sorular genellikle insanların kendilerini yetersiz hissetmesi üzerineydi. Bu sonuç ben dahil salondaki birçok kişiyi üzdü ama aslında bir yerlerde de şahsen beni şaşırtmadı. Ben bütün bu yetersizlik hissinin sosyal medyanın üzerimizde yarattığı büyük bir etkisi olarak görüyorum. Önüne geçmek için şahsen ben olabildiğince sosyal medya hesaplarımdan uzak durmaya ve gerçek dünyaya odaklı yaşamaya çalışıyorum çünkü sosyal dünyada gerçekler ve gerçek olmayanların arasındaki çizgi çok silik.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zqK1NKo82jE2H0ox7XRieg.jpeg" /></figure><p>Konuşmacıların kendilerine ait bir podcastlerinin olduğunu öğrendim. Podcastlerinin ismi ise “Bu mu yani?” İlk podcast konuları ise “Çeyrek Hayat Krizi”. Bu konu ile ilgili izledikleri ve onlara ilham olduğunu söyledikleri ilk videonun linki: <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ddek3gQVt9Y">https://www.youtube.com/watch?v=ddek3gQVt9Y</a> . İzledim ve konu hakkında da daha çok bilgi sahibi oldum sizlere de kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim.</p><p>Onlar tarafından paylaşılan podcastlerinin üç temel kaynağı ise;</p><p>Sir Ken Robinson’ın konuşmaları. Bir örnek olarak; <a href="https://www.youtube.com/watch?v=FLbXrNGVXfE">https://www.youtube.com/watch?v=FLbXrNGVXfE</a></p><p>Matt d’avella</p><p><a href="https://www.youtube.com/@MattDAvella">https://www.youtube.com/@MattDAvella</a></p><p>The Minimalists</p><p><a href="https://www.youtube.com/@theminimalists">https://www.youtube.com/@theminimalists</a></p><p>Zirve sonrası sıklıkla podcastlerini dinler bir halde buldum kendimi. Podcastleri ile ilgili en çok hoşuma giden kısmı ise belirledikleri konular üzerine kitap ve video içeriklerini öneriyor olmalarıydı. Eğer konu ilgimi çektiyse daha çok araştırma yapabiliyor ve araştırma yaptıktan sonra tekrardan podcastı dinlediğimde çok daha fazla keyif alabiliyorum.</p><p>Gösteriler</p><p>İlk olarak MEF Dance ekibi sahne aldı. Çok çalıştıkları ve zaman ayırdıkları kesinlikle hissediliyordu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7arYvocNVrkSk65uE-hbow.jpeg" /></figure><p>Son olarak ise MEF Müzik sahnedeydi. Bence YetGen tarafından yapılan bu zirvelerin en güzel yanı katılımcılar ile beraber başarı ile tamamlanan zirveyi kutluyor olmaları. “YetGen sizin” derken Erhan hoca bence tam da bundan bahsediyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*YdKkfVZiu4rLS5MAxN3Udw.jpeg" /></figure><p>Bu güzel zirve için emeği geçen herkese teşekkür ederim.</p><p>İyi varsın YetGen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a462e3962158" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Geleceğin Kadın Liderleri Eğitim Programı]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/gelece%C4%9Fin-kad%C4%B1n-liderleri-e%C4%9Fitim-program%C4%B1-d0ac49a331b4?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d0ac49a331b4</guid>
            <category><![CDATA[kagider]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 18 Jan 2023 12:29:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-18T12:29:54.792Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Türkiye Kadın Girişimciler Derneği tarafından Sanofi’nin desteği ile 4–5–6–7 Ekim 2022 tarihleri arasında düzenlenen, “GELECEĞİN KADIN LİDERLERİ EĞİTİM PROGRAMI”nı tamamlayarak sertifika almaya hak kazanmış Itır Ağırdemir olarak sizlerle deneyimlerimi ve öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum.</blockquote><p>Gebze Teknik Üniversitesinde Women in Engineering Affinity grubun başkanlığını yaptığım dönemde hep duyuyordum KAGİDER’in ismini. Daha önce KAGİDER ile çalışmış arkadaşlarım orada uzakta bir dernek var ve içinde başarılı kadınlar var diyorlardı. İlerde yollarımızın kesişeceğini ve benim de geleceğin kadın liderleri arasında yer alacağımı bilmiyordum.</p><p>Peki ben bu programa nasıl dahil olmaya karar verdim? Çok değer verdiğim bir hocam programın başvurusunu bana iletti. Sizlere tavsiyem programa katılmayı düşünüyorsanız KAGİDER’in sosyal medya hesaplarını sıklıkla kontrol edebilirsiniz. Sadece GKL(Geleceğin Kadın Liderleri) değil birçok birbirinden güzel etkinlikleri de var. Program başvurusunu tüm samimiyetim ile tamamladım. Devam eden süreçlerde bir cevap alamamıştım. Aslında programa kabul edilmişim fakat mail gereksiz kutusuna düştüğü için gözümden kaçmış ve benimle telefon ile iletişime geçtiler. Öncelikle bu çok güzel ve ince bir davranıştı çünkü eğer onlar bana telefon ile ulaşmasaydı bu etkinliğe katılım göstermem mümkün olmayacaktı.</p><p>Program oldukça yoğundu ve ince düşünülmüştü. Bütün detaylarını bir yazı ile sizlere aktarmam mümkün olmayacaktır ama benim kendime aldığım notlardan bir kısmını sizler ile paylaşmak istiyorum. Program ile ilgili detaylı bilgiye aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.</p><p><a href="https://geleceginkadinliderleri.org/etkinlik-programi">https://geleceginkadinliderleri.org/etkinlik-programi</a></p><p>Programın başında değerli Ömrüm Ergüven hanım beni çok etkileyen bir cümle söyledi. “Biz hata yapmışız “Geleceğin Kadın Liderleri” demişiz. Gelecek geldi. Gelecek sizsiniz.” Aslında ilk duyduğunda insana büyük bir sorumluluk yükleyen bu cümle bana çok iyi geldi. Eğer gelecek bensem şu an daha ilkokulda anaokulunda okuyan kız çocukları için iyi bir gelecek olmalıyım.</p><p>Mülakat teknikleri ve deneyimi bence eğitimin en güzel kısımlarından biriydi. Birçok katılımcının bu konuda daha önce deneyimi olmamıştı ve özellikle deneyimi olmayan katılımcılar için fazlasıyla faydalı bir oturum oldu. Firmalardan gelen insan kaynakları yetkililerinin bireysel olarak sizler ile mülakat yapması ve başkalarının da mülakatlarını dinleyip öğrenebilmek bence paha biçilemez bir deneyim.</p><p>Esra Tekil hanımefendinin “Çalışan Hakları” isimli oturumu bence bütün programın en yararlı oturumuydu. Fark ettim ki ben de dahil olmak üzere haklarımız hakkında bilgi sahibi değiliz ve bilgi sahibi olmayı da çok istiyoruz. Esra hanım bütün oturum boyunca bizlerden gelen soruları detaylıca cevapladı ve birçok konu da bizi aydınlattı. Kendime bu oturumdan aldığım not ise çalışan olarak haklarımı daha çok öğrenmem gerektiği çünkü eğer şimdi yeteri kadar öğrenmezsem ilerde iş hayatında birçok zorlukla karşılaşabilirim.</p><p>Programın en duygusal oturumu ise kesinlikle “IamRemarkable Workshop” isimli oturumdu. Öncelikle mükemmel bir tespit üzerine kurulu bir oturum olduğunu söylemeliyim. Kadınlar olarak yaptıklarımızı söylemekte hep eksik kalıyoruz. Yanlış anlaşılmaktan ilgi odağı olmaktan çekiniyoruz. Galiba bizler elde ettiğimiz başarıları küçümsüyoruz. Oysa insan kendini elde ettiği her başarı için küçük büyük her başarı için ödüllendirmeli. İşte tam da bu yüzden durup “İyi ki varım”, “Ben değerliyim”,” Aferin bana” gibi güzel sözleri kendimiz için daha çok kullanmalıyız.</p><p>Bu güzel eğitim programı için emeği geçen herkese teşekkür ederim. İyi varsınız iyi ki varım.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*laIGBPddgpF3kCzKYyMJ4w.png" /><figcaption>Geleceğin Kadın Liderleri eğitim programını tamamladıktan sonra kazanmayı hak ettiğim sertifika.</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d0ac49a331b4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Benim YetGen Deneyimim]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/benim-yetgen-deneyimim-43cf2608746b?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/43cf2608746b</guid>
            <category><![CDATA[yetkin-gençler]]></category>
            <category><![CDATA[yetgen2021]]></category>
            <category><![CDATA[yetkinlikler]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 18 Jan 2023 11:12:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-01-18T11:12:26.774Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>25 Eylül 2021–12 Aralık 2021 tarihleri arasında Mehmet Zorlu Vakfı ve MEF Üniversitesi destekleriyle düzenlenen 88 saatlik Yetkin Gençler eğitim programına katılan ve sertifika olmaya hak kazanan Itır Ağırdemir olarak sizler ile deneyimlerimi paylaşmak istiyorum.</em></p><p>YetGen ismini öncelikle LinkedIn üzerinden insanların sertifikalarını paylaşması ve yakın çevremden birkaç arkadaşımın katılım göstermesi ile duydum. Eğitimi tamamlayan arkadaşlarım ile konuştuğumda onların heyecanlarını gözlerinden ve seslerinden hissedebiliyordum. Tamamlanan bir eğitim programının ardından pek de görmeye alışık olmadığım bir heyecandı.</p><p>Fazlasıyla ilgimi çeken bu eğitim programına internet sitesi üzerinden form doldurarak başvurdum. Benden bir motivasyon yazısı yazmam bekleniyordu. Benim ne için kaygılandığımı ve neyi değiştirmek istediğimi soruyordu. Başvuruyu tahmin ettiğimden çok daha hızlı doldurdum çünkü kendime filtre koymadım. Tüm samimiyetimle düşüncelerimi başvuru formuna aktardım. Bence bu oldukça önemliydi.</p><p>Kabul aldığımı öğrendim ve benimle birçok iletişim kanalı paylaşıldı. Bunlardan en önemlisi Discord ve websitesi. Katıldığım eğitim programları arasında Discord’u en aktif kullanan eğitim programı olduğunu söyleyebilirim. Tamamen kullanıcı dostu ve içeride birçok kişiselleştirilmiş bot özelliği var.</p><p>Benimle paylaşılan ilk bilgilerden bir diğer ise mail adresi ve bu mail adresi ile yapabileceklerim. MEF Üniversitesinin online kütüphanesi ve LinkedIn Learning üyeliği. Şahsen ben LinkedIn Learning üyeliğimi oldukça aktif kullandım program süresi boyunca birçok eğitim tamamladım. Özellikle işlenen derslere paralel eğitimler alarak öğrendiklerimi pekiştirdim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*B-taUkBMKdl7Mv9gf7D-gQ.png" /><figcaption>LinkedIn Learning üzerinden tamamladığım bir sertifika örneği.</figcaption></figure><p>Eğitim programından ve işleyişten biraz bahsetmem gerekirse. Öncelikle akran öğrenmesine öncelik veren bir sistem kurulmuş durumda. Sizlerden sorumlu bir lideriniz oluyor. Bu lider ile sorularınızı ve sorunlarınızı paylaşabiliyorsunuz. Haftalık toplantılar yapıp bilgi paylaşımında bulunabiliyorsunuz. Şahsen ben kendi liderim ve ekibim ile çok iyi anlaştığım için haftalık toplantılar çok zevkli geçiyordu. Genellikle liderimizin yapması gereken bilgilendirmeler ve liderimize sormak istediğimiz soruları sorduktan sonra vampir köylü oynuyorduk. Ben her seferinde ilk turdan eleniyordum galiba vampir köylüde fazla fikir belirtmek sizi hedef gösteriyor.</p><p>Kendi dönemime ait programın içeriğini aşağıdaki görselde paylaştım ama kendini hep güncelleyen ve geliştiren bir program olduğu için güncel program kapsamına detaylıca aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.</p><p><a href="https://yetkingencler.com/egitimler/">https://yetkingencler.com/egitimler/</a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*_GSozRI_yqYsen3-.jpg" /><figcaption>2021 yılı 21.yüzyıl yetkinlier eğitim programı katılımcılar için belirlenen eğitim programı ve takvimi gösteren görsel.</figcaption></figure><p>Benim en sevdiğim eğitim Excel eğitimiydi. Hepimizin bildiğini sandığı kullandığını sandığı Excel, aslında derinleştiğinizde kendi içinde çok farklı kullanımları olan çok güzel bir program. Burada eğitim şekli yine akran öğrenmesine dayanmaktaydı. Liderler tarafından anlatılırken rahatlıkla soru sorabiliyor olmak çok değerliydi.</p><p>Her eğitim ile ilgili detaylı bir yazı gelmesini isterseniz bana yorum olarak bildirmeyi unutmayınız. Eğitimlerden öğrendiklerimi ayrı ayrı yazılar olarak paylaşabilirim.</p><p>Bence YetGen olarak en iyi yaptıkları şey akran öğrenmesi. Günümüzde artık öğretmenlerimizden öğrenebildiklerimiz ile arkadaşlarımızdan öğrenebildiklerimiz arasındaki uçurum gittikçe büyüyor. Bu yüzden akran öğrenmesinin çok önemli olduğuna inanıyorum.</p><p>Nitelikli eğitim herkes tarafından erişilebilir olmalıdır. Aşağıda YetGen Youtube kanalının linkine ulaşabilir ve bu eğitim programını programın katılımcısı olmadan da izleyebilir faydalanabilirsiniz.</p><p><a href="https://www.youtube.com/c/YetkinGencler">https://www.youtube.com/c/YetkinGencler</a></p><p>Bu nitelikli eğitim programında emeği geçen herkese teşekkür ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=43cf2608746b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Avrupa Dayanışma Programı Deneyimim]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/avrupa-g%C3%B6n%C3%BCll%C3%BC-hizmeti-deneyimim-6e337fd5424c?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6e337fd5424c</guid>
            <category><![CDATA[gönüllülük]]></category>
            <category><![CDATA[avrupa-gönüllü-hizmeti]]></category>
            <category><![CDATA[ces]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Feb 2022 20:36:56 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-02-21T20:42:37.730Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Eski ismiyle Avrupa Gönüllü Hizmeti(EVS) yeni ismiyle Avrupa Dayanışma Programı (ESC)’nı 2018 yılının Haziran ve Temmuz ayında Portekiz’de tamamladım. Öncelikle bu yazı tamamen kendi deneyimlerimi ve gözlemlerimi içermekte daha kesin bilgilendirme almak isteyenler Ulusal Ajansın sayfasından bilgi alabilirsiniz.(<a href="https://www.ua.gov.tr/anasayfa/icerikler/esc/">https://www.ua.gov.tr/anasayfa/icerikler/esc/</a>)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/633/1*qTS5bvIkv_FPyv6bc-lBnw.png" /><figcaption>Gönüllü hizmetimde yaptığım gezi rehberliğine ait bir fotoğraf.</figcaption></figure><p>ESC ismini ilk defa üniversitemizin tarafından yapılan bir ESC projesine ait bir gönüllü duyurusunda gördüm. Ne olduğunu merak edip biraz araştırdığımda oldukça hoşuma gitti ve proje aramaya başladım. Proje arama sürecinde sosyal medyaların çok yardımı oldu. Projelerin öğrenci alımı için duyuruya çıktığı siteler var ama benim önerim gönderici kuruluşların projelerini ve hareketliliklerini inceledikten sonra onların özel olarak sosyal medya hesaplarını takip etmek olacaktır.</p><p>Proje seçerken dikkat edilmesi gerektiğine inandığım birkaç nokta var. Sizden istenen işin tanımını iyice incelemek lazım. Bu iş için yeterli yetkinliklere sahip olup olmadığınızı iyi düşünmeniz lazım. Örneğin fiziksel faaliyetlerinizi yaparken zorlanan biriyseniz Portekiz de üzüm toplamak gibi bir iş sizin için çok zor olabilir. İş tanımını iyi inceledikten ve size uygun olduğuna karar verdikten sonra size sunulacak imkanlar ile ilgili detaylı bilgi sahibi olmaya çalışın. Örneğin ben projemi seçerken kalacağım yerin görsellerini istemiştim. Genelde kalacak yer konusunda gönüllü evleri oluyor. Bu da şu şekilde çoğunlukla kendinize ait veya başkası ile paylaştığınız bir odanız, evde diğer yaşayan gönüllüler ile ortak kullandığınız tuvalet ve banyonuz oluyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/723/1*gagfSpsm2ueRKNuOjAig9w.png" /><figcaption>Kaldığım gönüllü evi.</figcaption></figure><p>Projenizi seçtiniz ve başvuru aşamasına geldiğiniz. Başvur aşamasında bence motivasyon mektubu oldukça önemli. Diğer kültürleri tanımaya, öğrenmeye ve yeni insanlar ile tanışmak, onlarla takım çalışması içerisinde çalışmak gibi bence asıl ECS’nin ruhunu temsil eden eylemlere yatkın ve hevesli olduğunuzu belli etmeniz gerektiğine inanıyorum.</p><p>Başvurunuzu eksizsiz bir şekilde tamamladınız ve umuyorum ki kabul aldınız. Bu aşama bence en önemli aşama. Ulusal Ajans tarafından düzenlenen bilgilendirme toplantılarının en az birine katılmanızı öneririm. Bir gönüllü olarak haklarınız nelerdir? Gönüllü sözleşmesi neyi içerir neyi içermez? Gönderici kurucunun haklarını nelerdir? Çok temel ve kesinlikle gitmeden önce bilinmesi gereken bilgileri içermektedir.</p><p>Gitmeden önce sizden yaptırmanız beklenen sigortanın kapsamı konusunda bilgi sahibi olmanız gittiğiniz ülkede karşılaşabileceğiniz sağlık sorunlarında neler yapıp neler yapamayacağınızı anlamanızda çok yardımcı olacaktır.</p><p>Bence işin en zor kısımlarından biri olan bavul hazırlamak. Bavulunuza mutlaka bir bayrak ve kültürel hediyeler ekleyin çünkü ESC boyunca kültürel aktiviteler hep yapılmakta. Bu etkinliklerde sizden kendi kültürünüzü temsil etmeniz bekleniyor. Bununla ilgili bir anımı da sizinle paylaşmak istiyorum. Yapılan bir ESC kampında kültürel bir aktivite yapıldı ve bu aktivitede bizlerden kendi kültürümüze ait vegan yemek yapmamız istendi. İçinde et olmayan bir Türk yemeği bulmak bizler için zor olsa da en sonunda kısır yapmıştık fakat orada mutfakta o kadar güzel tarifler öğrendim ki. Hala arada kendime yapıyorum. Bavuluma bir de Türk kahvesi koymuştum ve o Türk kahvesi bana çok iyi gelmişti şahsen. Benim gibi özellikle seviyorsanız bavulunuza eklemenizi öneririm. Bence yanınıza almanıza gereken en önemli eşyalardan biri de hafıza kartı. Ben kendi hareketliliğimde hafıza kartı almayı unuttuğum için Google Drive’ı çok aktif kullanmıştım. Bence bu da güzel bir alternatif olabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/834/1*ULR4RUDeS-YrReEXHj93Ng.png" /><figcaption>Etkinlik için yaptığımız kısır.</figcaption></figure><p>Bavulunuzu hazırladınız ve yolcuğa çıkıyorsunuz. Önemli konulardan biri uçak biletinizi mutlaka saklamalısınız ki geri döndüğünüzde gönderici kuruluş onları sizden isteyecek. Yanınıza mutlaka yurtdışı harcınızı ödeyecek kadar Türk Lirası alın çünkü genelde gittiği ülkenin para birimine ait parayı ayarlarken bu detay unutuluyor. Oraya vardığınızda size yardımcı olması için gittiğiniz ülkedeki mentörünüz ile önceden iletişim kurmanız çok önemli. Havalimanında buluşmak bazen çok zor olabiliyor. Bunun önüne geçebilmek için belki minik bir bayrak alabilirsiniz yanınıza. Mentörünüz ile indiğiniz zamanı paylaşırken dikkatli olun çünkü bu zaman vardığınız ülkenin zamanına göre olması lazım.</p><p>Vardıktan sonraki süreç projeden projeye farklılık gösteren bir süreç. İngilizcenizi geliştirmek için olabildiğince yabancı arkadaşlar edinmeye çalışmanızı öneririm. Bol bol fotoğraf çekinin ve güzel deneyimler biriktirin. Avrupa içerisinde seyahat etmek oldukça kolay ve uygun. Bu imkanı değerlendirmenizi öneririm. Ben yukarı da vize sürecinden bahsetmedim çünkü benim yeşil pasaportum var be kısa süreliğine gittim. O süreçler ile ilgili bir deneyimim yok bu yüzden bir görüş belirtmedim. Ben inanıyorum ki bir kere ESC yapan birçok insan bir kere daha yapmak istiyor. 30 yaşınıza kadar toplam 14 ay hakkınız var. Uzun dönem veya kısa dönem projenize göre yapabilirsiniz.</p><figure><img alt="Gönüllü arkadaşlarımız ile beraber yaptığımız yolculuktan bir anı." src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rwIAEyZFb5Y_qDsRGxyIeA.jpeg" /><figcaption>Gönüllü arkadaşlarımla beraber yaptığımız geziden bir anı.</figcaption></figure><p>Umuyorum ki sizler için faydalı bir yazı olmuştur. Bu yazıyı okuyan ve ESC’ye gitmeyi düşünen herkes bu deneyimi elde edebilir.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6e337fd5424c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Toplum, Cinsiyetim, Yaşım ve Ben]]></title>
            <link>https://medium.com/@itiragirdemir/toplumsal-cinsiyet-e%C5%9Fitli%C4%9Fi-ve-ben-b420de30fe98?source=rss-6c5a5f596cbe------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/b420de30fe98</guid>
            <category><![CDATA[toplumsalcinsiyeteşitliği]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Itır Ağırdemir]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Oct 2021 09:58:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-15T10:20:29.173Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Hafif kararmaya başlayan hava sayesinde tam karşımdaki camdan yansımamı gördüm. Yorgun yüzümü, sımsıkı topuzumun nasıl gevşediğini ve eskiden çok iyi gören gözlerimin daha iyi görmesi için burnuma kadar düşmüş olan gözlüğümü. Ben toplumun büyük bir kısmı tarafından yaşlı olarak adlandırılan bir kadınım. 30’lu yaşlarımın ortasındayım hayatın yarısı dedikleri yaşta 35 yaşındayım. Monotonlaşmış bir hayatım var artık eskisi kadar ne yaptığım iş ne de arkadaşlarım ile yaptığım saçmalıklar beni heyecanlandırmıyor. Aynaya baktığımda yüzümdeki kırışıklıkları seçebiliyorum. Pantolon giyindiğimde gömleğimi içerisine koymaya çekiniyorum çünkü bel çevremde yağlar var. Eskisi gibi parlak renkler giyinemiyorum çok dikkat çekiyormuşum, fısıltıları duyabiliyorum. Çevremdeki insanlar bana saygı ifadeleri kullanıyor. Ben artık çocukların teyzesiyim.</p><p>Klavyenin üzerinde gezmekten aşınan gömleğimin manşetleri dikkatimi çekiyor. Kendi kendime yenisini almanın zorunluluğundan bahsedip duruyorum. Alışveriş yapmanın da keyfi yok hep aynı gömlek, pantolon ve eteği aldıkça. Mesai saatinin dolduğunu mutsuz insanların yüzlerine zorla yerleştirdikleri gülümseme ile fark ediyorum. Aynı zoraki gülümseme ile onlara karşılık verme zorunluluğunu hissederken bir yandan da eve yolculuğumu düşünüyorum. Topuklu ayakkabılarımı çıkartıp sırt çantama koyuyorum. Spor ayakkabılarımın bağcıklarını bağlarken otobüs saatleri ve sıklıklarını hesap ediyorum. Hani otobüse binersem yürürüm hangisi beni daha yakına bırakır.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*7laEQ9CLpZFPFxw5zrtpog.jpeg" /></figure><p>Koşturarak yetiştiğim otobüs beni yürümeye mecbur bırakacak olsa da biniyorum bir dahakini bekleyecek sabrım yok. Zar zor kendimi içinde attığım otobüs oksijenden yoksun ve bolca ter kokusu içeriyor. Adım atacak yer yok. İnsanlar yorgun onlara terledikleri için kızamıyorum çünkü büyük şehirlerde hayat koşuşturmadan kazanılmıyor. Ne ter ne de koşmak sorun mesele nerede ve ne için koştuğun. Bence asıl sorun bir yere varamamak. Topuklu ayakkabılarımın içinde olduğu sırt çantasının askıları hep biraz gevşek böyle koruyorum kendimi. Çantam tam kalçamın hizasında olunca güvende hissediyorum. Son iki duraktır zar zor yanaştığım otobüs kapısı açıklınca kendimi dışarı atıyorum. Derin bir nefes alıyorum hava daha temiz ama sadece daha.</p><p>Eve yürümeye başlıyorum. 35 yıldır aynı mahallede oturmak, bu yürüdüğüm yolların kaç ayakkabımı aşındırdığını düşünmek kalbimin ağırlaşmasına sebep oluyor. Lise öğrencilerini üniversite öğrencileri gördüğümde gözlerim yaşarıyor. Yaşadıklarımı hatta yaşayamadıklarımı anımsıyorum. Derin bir nefes alıp eskiden giyinmek istemediğim üniformayı giymeyi ne kadar çok istediğimi düşünüyorum. Eskiden sabahın köründe söylendiğim, özellikle kışın buz gibi olduğum, müdür konuşmalarını özlüyorum çünkü üşümemek için arkadaşlarımla yerimde duramazdım. O zaman tek derdim bir şeyler öğrenmekti. Benim tek sorumluluğum öğrenmekti. Yemek yapmazdım, gömleğimi ütülemezdim… Faturalarım yoktu mesela ya da yüzlerine gülmek zorunda kaldığım iş arkadaşlarım. Beraber gülmekten zevk aldığım arkadaşlarım vardı sadece.</p><p>Bakkalın önünden geçerken dondurma dolabına bakıyorum. Şimdi dondurmalarımı bile kutu da alıyorum daha uyguna denk geliyor diye. Oysa hazır tekli satılan doldurmaların ambalajlarını açmayı çok severdim. Onların kapaklarının ya da çubuklarının ardında çıkan hediyeler beni heyecanlandırmaya yeterdi. Kalbim ağırlaştı benim eskiden çok hafifti. Eski zamanlarda mısırlılar ölen insanlarının öldüğünde kalplerini tartarlarmış ağır gelirse kötü bir insan derlermiş. Ben kötü bir insan olmaya mı başladım acaba yaş aldıkça.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zHOHpVkhFECDMOPuPbmmFg.jpeg" /></figure><p>Kafamı gökyüzüne bakmak için değil balkondan sarkmış teyzelerin fısıltılarından rahatsız olduğum için kaldırıyorum. Bana nasihatler veriyorlar adımlarım hızlanıyor. Çevremdeki insanlar bana onların gözünde başarılı olmak için yapmam gerekenleri söyleyip duruyor. Evim, arabam, işim ve en önemlisi eşim. Ben buzdolabında dünden yenmemiş yemek gibiyim onlar için artık birinin yemesi lazım. Biraz bayat, azıcıkta yenmiş ama bitirilecek kadar çok sevilmemiş. Birinin onu yemesi lazım yoksa çöpe atılacak onca malzeme onca emek boşa gidecek. Akrabalarım bana bakınca bunları görüyor. Ailesi o kadar emek verdi mürüvvetini göremeyecek miyiz? Oysa en büyük mürüvvetim benim mutluluğum değil miydi eskiden. Sen mutlu ol bizim senden tek beklentimiz bu, sen ayaklarının üzerinde dur tek beklentimiz bu, kafanı sokacak bir yerin olsun tek beklentimiz bu… Kaç tane tek beklentiniz var? Her geçen gün önümde yığınla birikiyor istekler. Bir de hep karşılaştırılmak var tabi. O evlenmiş bu evlenmiş şu bile evlenmiş bütün arkadaşlarım evlenmiş. Hayatlarını düzene koydular. Düzen demek evlenmek demek mi? Benim de düzenli bir hayatım var ama kocam yok, eksik miyim şimdi ben? Şu bile evlenmiş dediğiniz insanların sizin baskılarınızdan kurtulmak için evlenmediklerini nereden biliyorsunuz? Peki ya sonra boşandıklarında o insanlar yıprandığında çocukları ortada kaldığında da onları ayıplarken hiç vicdan azabı duymuyor musunuz? Neden insanlar bu kadar iki yüzlü anlamıyorum. Ben evli ya da evli değil den daha fazlası değilim onlara göre.</p><p>Sokağın ilerisinde üniformaları üzerlerinde üzerimdekileri süzen iki kız görüyorum. Jilet gibi bir ceket, eski ama güzel bir gömlek, kalem eteğim ve spor ayakkabılarım. Ayakkabılarımı önemsemeden bana imrendiklerini hissediyorum. Ne kadar başarılı olduğum onlar için bile önemli değil onların tek gördüğü kıyafetlerim. Oysa ben onların yaşındayken amaçlarına hedeflerine sıkı sıkı tutunan idealleri olan bir kızdım. Elimde kitaplar, notlar, ödevler ve omzumda laptop çantam diğer herkes oturup boş sohbetler yaparken güneşin altında ben özgeçmişimi doldurmak için koşturuyordum. O zamanlar çok takdir edilirdim bu konuda. Bak ne kadar çalışkan bir kız ne kadar başarılı bir kız. Başarı o zamanlar önemli bir kriterdi. 30 yaşını geçtikten sonra ise hiçbir önemi yok. Her şey sanki birer kâğıt parçası ve bütün o kağıtlardan içimdeki çocuk uçaklar yapıp oynuyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*zZLZP46JpT1_-SdcIUTHJg.jpeg" /></figure><p>Aldığım kararlar için pişman değilim ama doğru muydu bunu sorguluyorum kendi kendime. Mesela arkadaşlarım eşlerinden bahsettiğinde veya daha demin yanımdan koşan çocuk anne diye benim yaşımda birinin yanına gittiğinde daha çok sorguluyorum. Biyolojik saat var tabi bir de. Acaba çocuk sahibi olabilecek miyim? Acaba ben de bu dünyaya çocuk getirebilecek miyim? Bu yaştan sonra zor olacak mı? Acaba göğüslerimin altına kalem koysam durur mu? Acaba bu halimle de biri beni arzular mı? Sonra tekrardan düşünüyorum kendi kendime biri ile tanışacağım ona alışacağım hayatıma alacağım. Evime, odama, yatağıma alacağım onu. Ne kadar da zahmetli geliyor öyle diş fırçamın yanına bir başkasının diş fırçasını koymak. Oysa arkadaşlarım ne kadar rahat anlatıyorlar kavgalarını ve mutlu anlarını. Bana diyorlar ki bütün iyi erkekler kapılmadan bir tanesi kap. Galiba bu dünya da bir müzik çalışıyor ve müzik kesildiğinde bir erkeğin hayatına oturman lazım. Müziğin sesi kısılıyor ve ben hayattan eleniyorum gibi.</p><p>Köşeyi dönerken kız arkadaşına eteğinin çok kısa olduğu için bağıran bir gencin öfkesi karşılıyor beni. Fedakârlık yapmak o kız için bana göre çok daha kolay. Benim için birileri ile mutlu olmak bile zor. Çevremdeki evlenmemiş benimle yaşıt kaç tane insan var ki. Bunlardan kaçı bütün bu zahmetlere değer? 30 yaşından sonra insan tanıdık bilindik alışıldık şeyler istiyor. Güven ve saygı istiyor. Çocukken 30 yaşına kadar evlenmez isek evlenmek için sözleştiğim çocuğun düğününde nikah şahitli yaptığım akşamı yüzümde beliren acı bir gülümse ile anımsıyorum. Galiba o masada bana sorulan soru “son şansını da kaybetmeye şahit misin?” diye gelmişti kulağıma ve ben onun mutlu yüzüne bakıp evet demiştim.</p><p>Ayaklarımı sürüyerek devam ettiğim yolda evime vardığımda içimi kocaman bir hüzün kaplıyor. Konfor alanıma geldim işte şimdi sanki hiçbir acım yokmuş gibi aldığım 2 kilo dondurmayı kendim yiyebilirim. Mesai saati diye bir şey yokmuşçasına işlerimi bitirmek için çalışabilirim. Kapının kulpunu tuttuğumda hemen yanımdaki elmaya takılıyor gözüm. Biri azıcık ısırıp kapımın önüne atmış. İmreniyorum o elmaya onda en azından bir sineğin isteyebileceği kadar da olsa bir şeyler var. Gözlerimden birer damla yaş süzülürken kapıyı açıp giriyorum içeri kapının ardında bırakıyorum isyanlarımı. Geçmişim ile bugünüm arasında mekik dokuduğum anları düşünerek geçirdim bu yolculuğun sona ermesi için bütün düşünceleri kapının dışında bırakıyorum.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*usATy9bIv3Em-l4s0dLBmA.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=b420de30fe98" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>