<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Jaïr Tchong on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Jaïr Tchong on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@jair_tchong?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*tjmsilynz1zgT4MQ.jpg</url>
            <title>Stories by Jaïr Tchong on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:08:24 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@jair_tchong/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[High Times at HA Ghen]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">High times at Ha and beyond. Deze week op woensdag bij Ha Concerts Gent Kaja Drakser (impro, piano), Petter Eldh (bas), Christian&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/high-times-at-ha-ghen-9606f1b9dec3?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/high-times-at-ha-ghen-9606f1b9dec3?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9606f1b9dec3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 11 Feb 2025 03:37:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-11T03:40:25.892Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[MakeSocialsSocialAgain]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">https://makesocialssocialagain.nl/</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/makesocialssocialagain-915aaa26fca5?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/makesocialssocialagain-915aaa26fca5?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/915aaa26fca5</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 18 Jan 2025 05:50:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-18T05:50:46.870Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[moving]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">For the second time in 9 months I took up all my shizzle and moved with the outstanding help of Ben, Joop, Andreas, Aster, Nele, Marzio&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/moving-aecbc17c18c9?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/moving-aecbc17c18c9?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/aecbc17c18c9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 05 Jan 2025 05:30:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-01-05T05:34:36.293Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[schrijfoefening #1]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">Twintig versies van 1 event:</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/schrijfoefening-1-4639bdf58fac?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/schrijfoefening-1-4639bdf58fac?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4639bdf58fac</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 18 Jan 2024 21:20:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-01-18T21:24:12.986Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[30 jaar Music Meeting Nijmegen (Jazzism, 2014)]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/30-jaar-music-meeting-nijmegen-jazzism-2014-4bc51cf5e883?source=rss-394a8de9de6c------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/2600/1*GpWUwttscb5mSLY-Jxlfeg.jpeg" width="4000"></a></p><p class="medium-feed-snippet">Dit jaar bestaat de Music Meeting in Nijmegen dertig jaar. Opgericht door een vriendenclub rond het in de jaren tachtig vermaarde podium&#x2026;</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/30-jaar-music-meeting-nijmegen-jazzism-2014-4bc51cf5e883?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/30-jaar-music-meeting-nijmegen-jazzism-2014-4bc51cf5e883?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4bc51cf5e883</guid>
            <category><![CDATA[world-music]]></category>
            <category><![CDATA[music-festivals]]></category>
            <category><![CDATA[music-meeting-nijmegen]]></category>
            <category><![CDATA[improv]]></category>
            <category><![CDATA[jazz]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 15 Mar 2018 16:51:06 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-05-07T14:55:40.773Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Piet Mondriaan: improviseren op basis van vakmanschap.]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">Over Mondriaan en jazz.</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/piet-mondriaan-improviseren-op-basis-van-vakmanschap-dc6dded66821?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/piet-mondriaan-improviseren-op-basis-van-vakmanschap-dc6dded66821?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dc6dded66821</guid>
            <category><![CDATA[jazz]]></category>
            <category><![CDATA[mondriaan]]></category>
            <category><![CDATA[gemeentemuseum-den-haag]]></category>
            <category><![CDATA[hans-janssen]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 01 Jan 2018 13:43:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-01-01T14:56:21.732Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cineville top 15 | 2017]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-image"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/cineville-top-15-2017-be0c67cbfc23?source=rss-394a8de9de6c------2"><img src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*y0dtCzF23H_5_i5qeOd7Lw.jpeg" width="640"></a></p><p class="medium-feed-snippet">&apos;De omgeving van de mens is de medemens.&apos; &#xA9; Jules Deelder</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/cineville-top-15-2017-be0c67cbfc23?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/cineville-top-15-2017-be0c67cbfc23?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/be0c67cbfc23</guid>
            <category><![CDATA[film]]></category>
            <category><![CDATA[cineville]]></category>
            <category><![CDATA[2017]]></category>
            <category><![CDATA[top15]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 25 Dec 2017 23:45:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-26T16:40:16.795Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Joey Roukens (interview)]]></title>
            <description><![CDATA[<div class="medium-feed-item"><p class="medium-feed-snippet">&apos;Alle ratio is alleen maar een middel om de emotionele expressie over te brengen&apos;&#x200A;&#x2014;&#x200A;gesprek met componist Joey Roukens.</p><p class="medium-feed-link"><a href="https://medium.com/@jair_tchong/joey-roukens-interview-accf5359ab98?source=rss-394a8de9de6c------2">Continue reading on Medium »</a></p></div>]]></description>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/joey-roukens-interview-accf5359ab98?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/accf5359ab98</guid>
            <category><![CDATA[contemporary-music]]></category>
            <category><![CDATA[joey-roukens]]></category>
            <category><![CDATA[alchemy]]></category>
            <category><![CDATA[tivolivredenburg]]></category>
            <category><![CDATA[symfony]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Dec 2017 20:02:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-18T20:17:36.222Z</atom:updated>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Revolutie in nullen en enen (geschreven voor Kunsten '92)]]></title>
            <link>https://medium.com/flanders-arts-institute-kunstenpunt/iframe-width-560-height-315-src-https-www-youtube-com-embed-7utfujfls8o-rel-0-amp-controls-68cff42dc780?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/68cff42dc780</guid>
            <category><![CDATA[internet]]></category>
            <category><![CDATA[cultuurbeleid]]></category>
            <category><![CDATA[kunsten92]]></category>
            <category><![CDATA[technologie]]></category>
            <category><![CDATA[data]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Dec 2017 18:16:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-26T01:27:17.085Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/912/1*vY00tgzAbWJCmEtseZyeiw.png" /><figcaption>Still uit <a href="https://www.youtube.com/watch?v=7utFuJflS8o&amp;index=1&amp;list=FLQZ4OR7m76K8WBJziPGlC1A">video van ‘The Him’</a>, cover door State Shirt, 2015, origineel van New Order, 1981.</figcaption></figure><p><strong>Revolutie in nullen en enen (geschreven voor Kunsten &#39;92)</strong></p><p>We kunnen het ons nu amper voorstellen: een wereld zonder laptops, smartphones, social media, email en door big data aangestuurde systemen die alles met alles verbinden. Een kwart eeuw geleden was dat de realiteit. De digitale revolutie heeft in hoog tempo het dagelijks leven veranderd en daarmee onherroepelijk ook de kunst. Met negatieve gevolgen maar zeker ook nieuwe mogelijkheden.</p><p>“Alles verandert. Definieer je dat als verlies of als winst, dan ben je een ideoloog. Vind je het een onvermijdelijke sociale ontwikkeling en om die reden wetenschappelijk interessant, dan ben je een postmodernist.” Aldus musicoloog Richard Tarushkin in gesprek met <em>Parool</em>-criticus Erik Voermans.</p><p>Wie bedenkt wat de grootste verandering van de afgelopen kwart eeuw is, komt al snel uit bij internet. Ruimer gesteld: de opmars van met internet verwante technologie. Die is doorgedrongen tot alle facetten van het dagelijks leven en dus ook de kunsten. Geen discipline, beoefenaar of instelling kan het zich nog veroorloven het internet te negeren, en met name de twee belangrijkste vormgevers ervan: Google en Facebook.</p><p>Flashback naar de muziekwereld van 1992. Er heerst een stilte voor de disruptieve storm die in korte tijd het internationale muzieklandschap onherkenbaar zal veranderen. Het geld stroomt bij de grote platenmaatschappijen nog onbelemmerd binnen. Vooral de ‘vervangingsaankopen’ van muziekliefhebbers die hun vinylcollectie omzetten in compact discs genereren enorme omzetten, ook omdat het vaak historische albums betreft waarvoor geen investeringen zoals studiotijd meer hoeven te worden gedaan. Maar in datzelfde jaar 1992 begint een zichzelf versnellende ontwikkeling die de bijl legt aan dit verdienmodel: de MP3 wordt vastgelegd als standaard voor geluidscompressie. Op het oog een technologisch detail, maar de kopieerbaarheid en eenvoudige distributiemogelijkheid maken de MP3 tot de grootste bedreiging voor de muziekindustrie die zich op dat moment nog onaantastbaar waant.</p><p>Het onstuimige succes van de MP3 is een voorbode van wat andere creatieve sectoren te wachten staat. Het gemak waarmee creaties kunnen worden vermenigvuldigd slaat niet alleen fikse bressen in de winstmodellen van grote spelers zoals uitgeverijen en filmmaatschappijen, het zorgt ook voor een symbolische waardedaling. Songs, films en boeken worden in toenemende mate iets wat je ‘van internet plukt’ — bijna zoiets als een nutsvoorziening. Dit blijkt een onomkeerbare ontwikkeling. Het zal nog jaren duren voordat de industrie hier adequaat op reageert met handzame spelers en legale aankoopalternatieven, zoals de iPod-speler en iTunes winkel (2001). Later zal ook de MP3 op zijn beurt aan belang verliezen ten gunste van de huidige ‘streaming’-praktijk, waarmee muziek en film meer dan ooit zoiets wordt als water uit de kraan. De winstmarges van de oude muziek- en filmindustrie zijn dan al voorgoed verleden tijd.</p><p><strong>Digitale dataslavernij</strong></p><p>Deze logistieke en consumptieve veranderingen liggen aan het oppervlak. Dieper gelegen en aan het zicht onttrokken zijn de kunstinhoudelijke effecten van deze technologische ontwikkelingen. Positief gesteld lijken de mogelijkheden om jezelf als kunstenaar kenbaar te maken aan de wereld nu oneindig. MySpace (opgericht in 2003, inmiddels verdwenen als factor van belang) en vooral YouTube (vanaf 2005, nu oppermachtig) sneden allerlei tussenschakels en <em>middlemen</em> de pas af. Kunstenaars doen tegenwoordig hun eigen verkoop, op een door internet transparantere en internationalere markt. Nieuwe kunstvormen, zoals post-internet art, kwamen op. Theaters en festivals monitoren hun voorverkoop in real time via een scala aan kaartverkoopsystemen. Carrières komen tegenwoordig in de hoogste versnelling door middel van spectaculaire YouTube-views, die vaak de kijk- en luistercijfers van Hilversum overtreffen. Het ligt in de lijn der verwachting dat ook de aloude westerse culturele hegemonie in toenemende mate hierdoor gedateerd zal raken.</p><p>Maar juist die overvloed kan leiden tot onbehagen: hoe nog een zinvolle artistieke keus te maken uit het oneindige aanbod? Dit onbehagen treft zowel de maker als de consument van kunst.</p><p>Nu is de macht en arrogantie van de grote platenmaatschappijen, filmstudio’s en uitgeverijen tijdens hun hoogtijdagen niet iets om nostalgisch naar terug te verlangen. Tegelijkertijd zijn er valide kanttekeningen te plaatsen bij die onbezonnen, mer à boir-inschatting van internet als niet uit te putten goudmijn van creatieve productie. Want bovenaan die goudmijn staat inmiddels een nieuwe, tweehoofdige exploitant: Google en Facebook.</p><p>Toen Google begon in 1997 leek het een nieuw hoofdstuk in de destijds heftig gevoerde ‘browser war’ — de strijd om de meest populaire zoekmachine op internet te worden. Facebook begon in 2004 als digitaal smoelenboek voor Harvardstudenten. In 2017 is Google veel meer dan een zoekmachine en Facebook veel meer dan een smoelenboek. Er is veel te zeggen voor de typering van Google als een vorm van artificial intelligence, een kunstmatige intelligentie, in opbouw. Facebook oogt en doet zich voor als een vriendennetwerk. Maar in werkelijkheid is Facebook de machtigste marketingmachine in de wereldgeschiedenis met maandelijks twee miljard actieve gebruikers die tot in de intiemste details door Facebook in kaart worden gebracht.</p><p>Beide spelers beroepen zich op nobele doelstellingen: alle kennis ter wereld doorzoekbaar maken (Google) en de wereld opener en verbondener maken (Facebook). Maar zowel Google als Facebook vermelden daarbij hooguit in de kleine, door niemand gelezen lettertjes van de gebruikersovereenkomst dat de gebruiker permanent doorzocht en gecategoriseerd wordt. Om vervolgens, gereduceerd tot handzaam pakketje eigenschappen en voorkeuren, door te worden verkocht aan de hoogst biedende partij als hoogwaardige, zeer gewilde marketingkennis. Je zou het een onbewuste vorm van digitale dataslavernij kunnen noemen, zeker wanneer je de alomtegenwoordige smartphone in dit beeld betrekt. Aan dit mondiale ‘grid’ van dataverzameling is vrijwel niet meer te ontsnappen, zeker niet nu ook werkgevers en overheden eraan meedoen. Veelzeggend is dat de uitvinders van de ‘Facebookduim’ en de ‘swipe to refresh’-techniek hun eigen innovaties inmiddels <a href="https://www.theguardian.com/technology/2017/oct/05/smartphone-addiction-silicon-valley-dystopia">met spijt en argwaan bekijken </a>— en zelfs hun eigen kinderen op Californische elitescholen onderbrengen, waar het gebruik van smartphones verboden is.</p><p>Het gedrag van de twee almachtige spelers heeft stille maar zeer verstrekkende gevolgen voor de kunstensector. Een muziek- of theatervoorstelling, of een nog onbekende kunstinstelling, maakt geen schijn van kans zonder de juiste ‘zoekmachineoptimalisatie’, in het jargon bekend als search engine optimization (SEO). De versmalling van inkomsten door het wegvallen van videoverhuur en instortende dvd-verkoop zorgt in de filmsector voor een treurig stemmende jacht op routineuze blockbusters, ten koste van auteurscinema. Mondiale spelers zoals Amazon zetten de boekenprijs onder druk.</p><p>Het oneindig grote culturele aanbod waar in de vroege fase van internet zo over gejubeld werd, blijkt inmiddels effectief te worden gereduceerd door de almachtige algoritmes waarmee Google en Facebook de gebruiker definiëren: de mens als het netto resultaat van eerder vertoond surfgedrag. Hoe daar nog als kunstenaar tussen te komen zonder jezelf uit te verkopen aan de meest succesvolle zoekterm? Gaat kunst niet juist over nog ongekende sensaties? Over het aanwakkeren van niet eerder gevoelde empathie?</p><p><strong>Symfonie als game</strong></p><p>Maar er is — met de woorden van Tarushkin in het achterhoofd — ook een andere, wat minder dystopische manier om de ontwikkelingen te bekijken. Haast ongemerkt voor de niet-spelers onder ons, werd de game-industrie sinds 1992 wereldwijd groter dan de internationale muziek- en filmindustrie bij elkaar opgeteld. Het bedrag dat door grote ontwikkelaars in een nieuwe game wordt geïnvesteerd overtreft dat van de gemiddelde Hollywoodfilm. De ambachtelijke moeite en ontwikkelbudgetten die een studio als het Nederlandse Guerrilla Games steekt in onderzoek naar design en aankleding doen denken aan het atelier van de Nationale Opera. En dit nieuwe veld biedt ook mogelijkheden voor vertegenwoordigers van de ‘oude’ kunstuitingen. Een net afgestudeerde componist had het nooit makkelijk om met compositieopdrachten het hoofd boven water te houden en tegenwoordig al helemaal niet. Maar de internationale game-industrie biedt volop mogelijkheden.</p><p>Componist en dichter Micha Hamel ging als lector voor Codarts Rotterdam op zoek naar manoeuvreerruimte in de huidige tijd en publiceerde hierover een inspirerende bundel essays onder de programmatische titel <em>Speelruimte voor klassieke muziek in de 21ste eeuw</em>. Onder leiding van Hamel gaan de TU Delft, Erasmus Universiteit, Willem de Kooning Academie en Codarts Rotterdam de komende jaren samen een nieuw onderzoek doen naar ‘gamification’ en klassieke muziek.</p><p>Het project ontstond via het <a href="http://rasl.nu/">Rotterdam Arts and Science Lab (RASL)</a>, een nieuw platform voor interdisciplinair onderzoek. Hamel: “Het uitgangspunt is eenvoudig: je hebt klassieke muziek en wat doen we ermee om die toegankelijk te maken voor publiek? Vanouds zijn er twee wegen. Ten eerste educatie: hoe meer je er van weet, hoe meer je er van geniet. Ten tweede theatralisering: maak er een event van. Maar bij deze aanpak verlies je wat. De negentiende-eeuwse luistercultuur ging nog over de existentiële dimensie van burgerschap. Wat er in de muziek op het spel stond, verbond je met wat je voelde en vond. Dat was ook de reden waarom er toen maatschappelijke schandalen konden ontstaan. Je kon binnen de notenbalken gelijk of ongelijk hebben. Rellen zoals bij <em>Le sacre du printemps</em>, die wereld is nu helemaal weg omdat wij niet meer in die existentiële dimensie luisteren.”</p><p>“Hoe kun je zorgen dat er iets te behalen valt aan een luistercultuur in deze tijd? Dat is de nieuwe, wezenlijke vraag. Die luistercultuur is ontstaan toen de moderne democratie ontstond, begin negentiende eeuw. Democratie gaat over naar elkaar luisteren. Het is interessant dat die luistercultuur aan het eroderen is, terwijl de democratie tegelijkertijd óók aan het eroderen is. Kennelijk gaat dat op een bepaalde manier gelijk op.”</p><p>“Dit nieuwe onderzoek, een derde weg, stelt zichzelf deze vraag: zou je een spelvorm kunnen ontwikkelen waarin je die existentiële waarde van muziek weer als het ware kunt ‘inladen’, als manier om de toeschouwer een engagement te geven aan zijn eigen burgerschap? Kun je het publiek een project geven waarin je die luisterwaarde intact laat, waarin de daad van het luisteren weer van cruciaal belang wordt? Ik heb het hier niet over een appje in de concertzaal, of een console. Ik denk eerder aan een <em>pervasive game</em>, en in die game zit bijvoorbeeld een symfonie van Beethoven. Binnen die omgeving moet je waarden ophalen uit die symfonie, door bijvoorbeeld met kleine luistervoorbeelden de luisteraar te activeren. De afdeling Serious Games bij TU Delft gaat de game ontwerpen en ontwikkelt samen met de Willem de Kooning Academie prototypen. Codarts onderzoekt de muzikale waarde en de Erasmus Universiteit kijkt naar de publieke waarde.”</p><p>Het door de <a href="https://www.nwo.nl/">Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO)</a> ondersteunde onderzoeksprogramma van Hamel is een goed voorbeeld van vooruitstreven en initiëren, in plaats van louter reageren. Een terugkerend probleem bij de relatie tussen creativiteit en technologie is dat technologie uit de aard der zaak amoreel en razendsnel is: Silicon Valley houdt zich liever bezig met wat mogelijk is, dan wat wenselijk is. In ieder kunstbeleid zou het wenselijk moeten zijn dat professionele kunstenaars een redelijke vergoeding krijgen voor hun werk. Maar juist betaling voor artistieke creatie blijkt in tijden van streaming fora en glasvezel internet nauwelijks af te dwingen: Spotify, YouTube en het verwante Blendle (voor geschreven media) levert alleen geld op voor de reeds bekende namen.</p><p>Tot nu toe hollen de wetschrijvers achter de technologie aan. Misschien komt dat deels ook omdat de gevolgen van technologie — ondanks het goede werk van bijvoorbeeld digitale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom — nauwelijks onderwerp zijn van een breed, maatschappelijk debat.</p><p>Een betere naleving van auteursrecht is een deel van de oplossing. YouTube is harder gaan werken aan het offline halen van filmpjes die auteursrechten schenden. Een site als Pirate Bay, die op grote schaal illegale content verspreid, moet door Nederlandse internetproviders worden tegengehouden en vindt auteursrechtorganisaties als BREIN tegenover zich. Facebook blijft notoir onverschillig jegens auteursrechtschendingen, maar komt in toenemende mate onder vuur te liggen. Hun verdediging was altijd samen te vatten onder de leus ‘don’t shoot the messenger, we gaan niet over de inhoud van wat gebruikers met elkaar delen’. Maar nu steeds duidelijker wordt hoezeer massaal verspreid fake news vanuit het Trump-campagneteam via Facebook het democratisch proces heeft ontwricht, zal die pseudo-neutrale positie van Facebook jegens de inhoud van hun site op termijn onhoudbaar blijken.</p><p>Naast naleving van auteursrecht is er nog een tweede mogelijkheid: een diepgaande samenwerking tussen de creatieve, technologische en wetgevende werelden. De <a href="https://strp.nl/program/conference-for-the-curious/">STRP biënnale voor creativiteit en technologie</a>, eerder dit jaar georganiseerd in ‘technologie, design en kunststad’ Eindhoven, geeft het goede voorbeeld. De STRP-lezingen van kunstenaars <a href="http://www.memo.tv/category/work/by-type/">Memo Akten</a> en <a href="https://driesdepoorter.be/">Dries Depoorter</a> benoemden precies de nadelen van die overal oprukkende technologie, ongehinderd door vragen naar wenselijkheid. Dergelijk onderzoek en debat verdient een prominentere plek, in de samenleving en in het parlement.</p><p>De vervlechting van technologie met het leven wordt steeds groter en heftiger. In de 25 jaar sinds de oprichting van <a href="https://www.kunsten92.nl/over/">Kunsten92</a> is het Nederlandse en internationale kunstenveld onherkenbaar veranderd, vooral door technologie. Maar wie Hamel monter hoort praten over zijn nieuwe, spannende onderzoek krijgt al snel weer zicht op mogelijkheden, in plaats van louter bedreigingen. Hamel wijst erop dat onderwijs tegenwoordig vaak al is ingericht volgens de principes van <em>gamification</em>. “Via games wordt de wereld ervaren, wat prima is, want de mens is een spelende soort. <em>Homo ludens</em>, inderdaad.”</p><p><a href="https://jairtchong.wordpress.com/"><strong>Jaïr Tchong</strong></a></p><p>Eerder verschenen in: <a href="https://www.kunsten92.nl/wp-content/uploads/2017/12/De-kunst-van-het-bei%CC%88nvloeden.pdf?utm_source=MailingLijst&amp;utm_medium=e-mail&amp;utm_campaign=21-12-2017">‘De kunst van het beïnvloeden: 25 jaar Kunsten ‘92.’</a> Een uitgave van <a href="https://www.kunsten92.nl/over/">Kunsten ’92</a>, Vereniging voor kunst, cultuur en erfgoed, december 2017.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=68cff42dc780" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/flanders-arts-institute-kunstenpunt/iframe-width-560-height-315-src-https-www-youtube-com-embed-7utfujfls8o-rel-0-amp-controls-68cff42dc780">Revolutie in nullen en enen (geschreven voor Kunsten &#39;92)</a> was originally published in <a href="https://medium.com/flanders-arts-institute-kunstenpunt">Kunsten.</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Diversiteit, schmiversiteit (mijn bedenkingen bij de CCD Award) — Cultuurpers]]></title>
            <link>https://medium.com/@jair_tchong/diversiteit-schmiversiteit-mijn-bedenkingen-bij-de-ccd-award-cultuurpers-65376cec0a58?source=rss-394a8de9de6c------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/65376cec0a58</guid>
            <category><![CDATA[cultureel-persbureau]]></category>
            <category><![CDATA[diversiteit]]></category>
            <category><![CDATA[cultuurbeleid]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jaïr Tchong]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 16 Feb 2017 11:07:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-12-18T20:07:36.767Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Diversiteit, schmiversiteit (mijn bedenkingen bij de CCD Award) — Cultuurpers</h3><p>Korte samenvatting. Woensdagmiddag ging ik naar de uitreiking van de belangrijke prijs (eigenlijk twee: publieksprijs en juryprijs) genaamd Code Culturele Diversiteit Award. Ik zag geen enkele collega-journalist(e). Wel heel veel professionele belangenbehartigers die spraken namens de mensen die zelf nauwelijks in de Melkweg aanwezig waren.</p><p><em>NB: de auteur is van Arubaans-Chinees-Nederlandse afkomst en wil geenszins de urgentie van het thema diversiteit ondergraven.</em></p><h3>Er is nog veel te doen.</h3><p>Langere samenvatting, inclusief nuance (nee, dat is geen dorpje in Frankrijk). De publieksprijs werd door Howard Komproe uitgereikt aan <a href="https://ongekendbijzonder.nl/">Ongekend Bijzonder</a>; de juryprijs ging naar het project <a href="https://www.youtube.com/watch?v=pNoFriEMR8g">Old Skool</a> van de Eindhovense Stichting Gebouw 52. Twee beslist mooie, ja, zelfs ontroerende projecten waar ik niet eerder van gehoord had. De prijs functioneert dus in zekere zin.</p><h3>Denkend aan Rick</h3><p>Tegelijkertijd werd ik bevangen door enige melancholie. De eerste bijeenkomst over diversiteit in mijn professionele bestaan als journalist moet wel in de prehistorie geweest zijn. Vaag denk ik aan een sessie over ‘diversiteit en media’ in de Rotterdamse Doelen, met de razend slimme en zijn tijd ver vooruit denkende <a href="https://www.vn.nl/de-beste-in-zijn-vak-rick-van-der-ploeg/">Rick van der Ploeg</a>. Meer weet ik er niet meer van, behalve dat ik onder de indruk was van de betonnen constructie van de Doelen en van de even doorwrochte filosofie van Van der Ploeg. Die kwam me weldadig kosmopolitisch en in die tijd absoluut pionierend voor. Diens streven liep dan ook snel vast op sterke blanke, mannelijke lobby’s die geen centimeter wilden wijken.</p><h3>Archaïsch gejubel</h3><p>Zestien jaar later is er veel ten goede veranderd. Veel beslissende cultuurcommissies zijn diverser samengesteld dan de blanke mannelijke bolwerken van weleer (met hier en daar een ongunstige uitzondering). Tegelijkertijd kreeg ik het enigszins benauwd van de multiculturele viering zoals die zich deze woensdagmiddag in de Melkweg ontspon. Het was een ietwat archaïsch gejubel zonder enige kritische reflectie over de weerbarstige realiteit aan de andere kant van de ophaalbrug.</p><h3>Wilt u die totale diversiteit?</h3><p>Ik wil hier benadrukken dat ik geenszins wens mee te jammeren in het politieke discours dat het alléén maar kommer en kwel is in de cultureel diverse samenleving. Dat is aantoonbaar niet zo. Heel veel gaat er namelijk wél goed op schoolpleinen, in sportkantines en in clubs. Wilt u die totale diversiteit? Neem eens een kijkje op <a href="https://www.melkweg.nl/nl/agenda/encore-36/">Encore</a>, de befaamde clubnacht van de Melkweg.</p><p><strong>Samen leven</strong><br>Diversiteit is ‘<em>many things to many people’</em>, maar laat me hier volstaan met wat ik eronder versta. Het is het idee dat je als culturele instelling een zware verantwoordelijkheid hebt om iedereen zich thuis te laten voelen in jouw stad: van bijstandstrekker tot baristasnob, en van hard ploeterende ‘<em>single mum</em>‘ tot Zuidas-bewoner. Dus niet alleen dat gearriveerde yuppenpaar dat zich net met een wurghypotheek in jouw hevig gentrificerende stadsdeel heeft gevestigd, maar ook de migrantenkinderen die daar al tien jaar aan het opgroeien zijn. Cultuur kán dat veroorzaken: een ‘<em>common ground</em>‘ waarin je als mens wordt gedefinieerd, en niet als consument.</p><h3>Indicaties</h3><p>In mijn ideale wereld ben ik trouwens niet zeker van de relevantie van kleur, geslacht of seksuele oriëntatie. Smaak, opleiding en besteedbaar inkomen zijn volgens mij veel relevantere indicatoren voor een al dan niet geslaagd samen leven. Vandaar de morele plicht van iedere politicus om de verspreiding van kennis, macht en inkomen te bevorderen.</p><p>Terug naar de praktijk: diversiteit is de directeur van een cultureel centrum die je tijdens een borrel (in plaats van loze praat) enthousiast zijn Spotify playlist met Nigeriaanse <em>urban</em> laat horen. Diversiteit is een blanke labelbaas die het eindelijk voor elkaar krijgt om Nederlandse jongeren geïnteresseerd te krijgen in Surinaams cultureel erfgoed.</p><h3>Trucje</h3><p>Er gaat dus <a href="http://www.urbandictionary.com/define.php?term=IMHO">IMHO</a> heel veel goed in de cultureel diverse samenleving. Alleen een bepaald slag politicus moet nou eenmaal blijven hameren op een zogenaamd noodlotsdrama dat zich zou voltrekken onder de naïeve, wegkijkende ogen van de moreel failliete <em>gutmensch</em>. Uiteraard pretenderend daar zelf het glanzende antwoord op te zijn. <em>The oldest trick in the book.</em></p><h3>Best practices</h3><p>De Code Culturele Diversiteit is een aanwinst in een natie die op belangrijke dossiers nog steeds niet aan eerlijke zelfkritiek wenst te doen. Misschien is het de wat oubollige vorm van een prijsuitreiking die me tegenstaat. Er moeten creatievere manieren zijn om ‘<em>best practices</em>‘ van culturele professionals met hart en ziel voor diversiteit te eren. Zoals het nu gaat, hinkt deze prijs op de gedachte dat je met een prijsuitreiking aandacht in de media genereert. Dat zou dan een positieve werking hebben.</p><h3>Goede wil</h3><p>Ik twijfel daar sterk aan. Bovendien gaat het niet (alleen) om media aandacht, maar om alerte directies in culturele instellingen en redacties die snappen wat er verdomme (<em>pardon my French</em>) op het spel staat. Cultureel beleid is zo goed als de bezieling van de artistieke directie in kwestie: is die aanwezig, dan kun je als maker (en als publiek!) dansen met het universum. Is die goede wil en aandacht voor het thema afwezig, dan kun je er van overheidswege tientallen stuurgroepen, federaties, expertmeetings en prijzen op af sturen, maar zal er niks wezenlijks veranderen.</p><h3>Verhoudingen</h3><p>Tenslotte nog dit: de directeur van het Eindhovense Van Abbe Museum had nog een fraaie <em>riposte,</em> toen hij er fijntjes op wees dat ‘elite óók een minderheid is, en het om de verhoudingen gaat.’ Willekeurig dacht ik aan dat prachtige voorbeeld van Michelle en Barack Obama (al was het maar tijdelijk en misschien zelfs elitair in zekere zin), en wat dat allemaal in gang heeft gezet.</p><p>Wat ons te wachten staat als de teutoonse ridders van de PVV het hier in den lande voor het zeggen krijgen in de culturele sector zorgde bij het verlaten van de Melkweg voor koude rillingen op de rug en ijsvorming op de ziel. Gelukkig hing ineens de lente in de lucht. Vanavond (donderdag 16 februari) organiseert <a href="http://www.debalie.nl/agenda/podium/de-actualiteit-van-anil-ramdas/e_9782592/p_11767689/">de Balie</a> een programma over de actualiteit van mijn grote held Anil Ramdas en het is nog uitverkocht ook. Yes we can en <em>¡No pasarán!<br>Originally published at </em><a href="https://www.cultureelpersbureau.nl/2017/02/diversiteit-schmiversiteit-bedenkingen-ccd-award/"><em>www.cultureelpersbureau.nl</em></a><em> on February 16, 2017.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=65376cec0a58" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>