<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by janczewska on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by janczewska on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@janczewska?source=rss-1b72cc0487e6------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*k6SKKyfZcDOO3dKY5uGcvQ.jpeg</url>
            <title>Stories by janczewska on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@janczewska?source=rss-1b72cc0487e6------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 03:42:17 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@janczewska/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[wojny niet.]]></title>
            <link>https://medium.com/@janczewska/wojny-niet-ad32268c8989?source=rss-1b72cc0487e6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ad32268c8989</guid>
            <category><![CDATA[po-polsku]]></category>
            <category><![CDATA[polish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[janczewska]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 19 Nov 2015 20:22:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-19T20:23:54.340Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Jedna wódka… Druga wódka… Trzecia wódka</strong></p><p><strong>O wojnie nie można rozmawiać na trzeźwo.</strong></p><p>- A w Polsce?</p><p>- Co w Polsce?</p><p>- No jak wróciłaś?</p><p>- Przestań. Śmiech na sali. Wchodzę na śniadanie do warszawskiego KFC i oglądam wiadomości… A tam Afganistan… Rozumiesz, Afganistan! Siedzę, patrzę i nie wierzę. Nic. Zupełnie nic w porannych informacjach. A tuż, tuż giną ludzie.</p><p>- Tam też.</p><p>- Ale tam jest wojna! To znaczy wszyscy wiedzą, że tam jest wojna. A tu tylko ruchy separatystyczne. Wchodzę do przedziału, a nasz wojskowy bluźni, że mu pociąg nie przyjechał i spóźnił się na strzelnicę i zastanawiam się co ja tutaj robię. Wiesz sprawdziłam ile zostało mi pieniędzy na koncie i chciałam wracać. Teraz, tu, zaraz. Taka brudna, zmęczona, głodna, po 16h podróży, jedyne co chciałam zrobić to wsiąść w cokolwiek i tam wrócić, jak najdalej od tej znieczulicy.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*tLzTmQsoM9QrA1-n.jpg" /></figure><p><strong>u nas wojny nie ma.</strong> Z tym stwierdzeniem spotkałam się jeszcze przed przekroczeniem granicy. Jak to u <strong>Was</strong> wojny nie ma? Nie rozumiałam. Pierwszy raz oniebezpieczeństwie usłyszałam w drodze do Przemyśla. Wiózł nas polski wojskowy. — Zawracajcie! Tam jest wojna domowa. Nie ma się co pchać.<br>Pojechałam. Jak jakiś bohater pojechałam. Pomóc pojechałam. Wiedząc wszystko o zagrożeniu. Zdając sobie sprawę, że należy być maksymalnie ostrożnym. <strong>I gówno nie wiedziałam.</strong><br>Pod Lwowem mieliśmy być trzeciego dnia podróży. Pierwszą noc chcieliśmy spędzić jeszcze w Polsce, przemyśleć, może nawet zrezygnować… Byliśmy przerażeni. W Przemyślu znalazł nas ukraiński <em>woziciel</em> i już nie było odwrotu. Samochód osobowy na papierach TIR’a przewiózł nas po 6h przez granicę (notabene na granicy był przez nas pchany) i zawiózł prosto pod Lwów. Pan prawie nie posikał się ze szczęście, gdy okazało się, że znalazł Polaków. Wręczył nam wszystkie papiery. Nawet zaczęłam się zastanawiać, czy jest to moja pierwsza próba przemytu. Nie była. — A Wy gdzie się pchacie? Spierdalać z powrotem! I poważnie z nim chcecie jechać? Z nim? Tyle samochodów dookoła! Znaleźć Wam coś innego? Wiecie, że przez Was musimy go przepuścić?! Kurwa, oni tam ze sobą walczą, idioci! Celnicy nie byli zachwyceni naszym pomysłem.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*-fieFAdaDlt_5bdp.jpg" /></figure><p>U nas wojny nie ma… Bo nie ma. Na zachodzie wojny nie ma. Na Ukrainie wojny nie ma. Czemu nie ma?</p><p>- A niby czym jest Ukraina? Kto tam walczy? Wojsko sobie powysyłali, duraki. Gdzie to wojsko niby? Na kogo to wojsko? Czym jest Ukraina ja się Was pytam? Przecież to było Polskie, to Rosyjskie, to Gruzińskie. Wymyślili sobie wolną Ukrainę. A tam, brat brata zabija! Moja siostra mieszka w Moskwie, ja tutaj i jaka jest niby nasz rodzina? Rosyjska? Ukraińska? Zresztą nie ważne. Kurwa, nie! Ważne! To jest tragedia! Nie Ukraińska tragedia. Nasza tragedia. Wiecie jak ona się o mnie martwi? Widzieliście Wy kiedyś śmierć człowieka? Wiecie jakie to przeżycie? — Widzieliśmy. Tutaj widzieliśmy… Cisza. — Widzicie ten pocisk? Jeden jest ten pocisk… Zawsze jak koło niego przejeżdżam to zastanawiam się na kogo on powinien być (mowa o pomniku stworzonym z pocisku rakietowego na trasie Lwów — Kijów). Sam nie wiem. Na Putina? Na Dumę? Czy na naszych duraków w Kijowie? Trzy takie powinny być. Trzy… Wtedy nauczyłbym się je uzbrajać.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*QRoVkhcbwiguNNE5.jpg" /></figure><p><strong>kijów.</strong> — Where are you from? — zapytał metalowiec przed punktem widokowym w dzielnicy artystów.<br>Urodzony w Rosji. Do 13 roku życia mieszkający na Ukrainie. Obywatel Stanów Zjednoczonych z Kansas. Pokazał nam wszystkie zdjęcia, wszystkie informacje wypuszczane w USA.<br>- Ja nie wiem. Przyjeżdżam tutaj i cisza. O! To tutaj widzisz? Tak wyglądają budynki. Brat mi przesłał. Dwóch ich tutaj zostało. Tuż przy granicy <strong>wojny. </strong>Przyjechałem dopóki jeszcze można. Próbuję ich namówić do tego, żeby wrócili ze mną do USA. Nie chcą. Rodzice są przerażeni. Niby Europa, niby blisko, a Wy tutaj nic nie wiecie. Plac Wolności w Kijowie jest zastawiony zdjęciami. Jedne ukazują Majdan, ale zdecydowana większość próbuje nam udowodnić, że Rosja… Rosyjskie dokumenty znalezione na granicy, rosyjscy obywatele w przechwyconym czołgu, rosyjskie rakiety, rosyjskie broń, rosyjskie rozkazy… A<strong> pod nim</strong> brzmi muzyka. Łupanka jak na naszych wiejskich dyskotekach. <strong>Pod nim</strong> umieszczona jest jedyna otwarta sobotnia dyskoteka w stolicy Ukrainy. Na ulicach pusto. U nas wojny niet.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*pV9xPl9QE6ugmtq4.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*mNHv-QDJPC9Ajs_B.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*klstJjMFqrQM2ch7.jpg" /></figure><p>- Jezu, ile policji.<br>- Patrz i wojsko jest!<br>- Może gdzieś zboczyliśmy, sprawdź jeszcze raz na mapie. Morze ludzi. Morze policji. Kordony wojska. Wszędzie rozwieszone zdjęcia ludzkich twarzy.</p><p>- Widzieliście go? … Płaczą…</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/917/0*D2qGpUpQM5LAuVYG.jpg" /></figure><p>Cały parlament otoczony jest policyjnym kordonem. Podwójnym. Bez pał. Bez tarcz.</p><p>Podchodzą ludzie. Podchodzą kombatanci. Pytają o rozkazy. Dostają odpowiedź. Nikt ich nie przegania, nie grozi, nie odpędza. Jakaś dziennikarka prosi o zdjęcie kordonu z flagą Ukrainy. Zostaje poproszona o przyniesienie flagi. Policjanci dostają herbatę, kanapki. Przed nimi sterta opon.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*PoQ2d8TL4KVh4bul.jpg" /></figure><p><strong>- Patrz polska flaga! Może się czegoś dowiemy!</strong></p><p>- Hej, wylądowaliśmy pod Parlamentem przypadkiem. Możecie nam powiedzieć co się tutaj dzieje? — Tak. Tak. — odpowiedziała siksa wpatrując się mglistym wzrokiem w kolesia, który obiektyw aparatu miał dłuższy niż kałasznikow. — Przepraszam… — No głosowanie jest. Doniec, Ługańska. Autonomia. Nie wiecie?</p><p>Nie wiedzieliśmy. Odchodząc usłyszałam tylko… — Patrz misiu jakie mamy szczęście!!! Sensacja! Nie dość, że fundacja (nazwy nie dosłyszałam) wysłała nas z chlebem do Doniecka, to jeszcze taka jazda pod Parlamentem! Będzie co opowiadać w Polsce (heheszki). <strong>Zajebiste szczęście. Szczęście, że ludzie ginął.</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*bE7iwc5qku8VSJRn.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*DRDozdOUmdB0j6Tw.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*So7jztSOUiDgY--z.jpg" /></figure><p>Zapłonęły opony. Popłynęły łzy. — Wiecie, teraz jak już mają autonomię to chłopcy zginęli na darmo…</p><p>Ugasili płomienie. Wściekła na fundację hańbiącą polską flagę, zobaczyłam uśmiechniętych mieszkańców Ukrainy pozujących na tle pogorzeliska.</p><p><strong>U nas wojny nie ma. Kombatanci odjechali na wózkach</strong>.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/720/0*2G4zedVKuXbEhoVf.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*yGKQL6iFJGGTCViD.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/0*v9R2KKUWAQoD_vUV.jpg" /></figure><p><em>Originally published at </em><a href="http://janczewska.blogspot.com/2014/11/wojny-niet.html"><em>janczewska.blogspot.com</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ad32268c8989" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dorosłość for dummies]]></title>
            <link>https://medium.com/@janczewska/doros%C5%82o%C5%9B%C4%87-for-dummiesjak-by%C4%87-pe%C5%82noprawnym-doros%C5%82ym-ce5f8bb551f3?source=rss-1b72cc0487e6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ce5f8bb551f3</guid>
            <category><![CDATA[polish]]></category>
            <category><![CDATA[psychologia]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[janczewska]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Nov 2015 16:17:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-16T15:38:26.768Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Jak być pełnoprawnym dorosłym</strong></h3><p><em>czyli poradnik dla niebieskich ptaków</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*JgQdbFSg2NiZHSl4.jpg" /></figure><p>Pierwszy raz chyba zacznę od podziękowań, więc poproszę o zaniechanie linczu. Marlence dziękuję, gdyż bez niej nie szalałabym po Łodzi z uśmiechem od ucha do ucha niczym pies wystawiający pyszczek przez szybę auta. Gdzieś w dzikiej, leśnej, łódzkiej puszczy, po zabraniu z domu butów do chodzenia po krzakach, 15 zł w gotówce, pomiędzy zgrają obcych osób, gdy muzyka zupełnie nam nie przeszkadzała, doszliśmy w końcu do wspólnych wniosków, co de facto oznacza bycie ‘poprawnym/pełnoprawnym dorosłym’. Postanowiłam więc stworzyć mały poradnik dla osób tak samo zagubionych jak my, gdyż dojście do poniższych wniosków zajęło nam dosłownie szmat drogi i utrata dziedzictwa tylu wybitnie kompetentnych osób byłaby kategorycznie niewskazana.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*bgP4LuIuahnWV-zH.jpg" /></figure><p>Będąc <strong>d o r o s ł y m</strong> nie wolno Ci:</p><p><strong>1. budować fortu/ bazy i zapraszać kolegów, żeby się im pochwalić</strong></p><p>Pamiętacie te <strong>bazy w lesie</strong>? Tworzone ze wszystkiego co wpadło nam w ręce, a stare krzesło bez jednej nogi okazywało się wybitnym skarbem. Nie żeby telefony komórkowe były jakimś wybitnym złem, ale zanim poszło się za dzieciaka po kolegę do klatki, najpierw sprawdzało się czy kogoś nie ma w bazie. One miały tą magiczną moc, że zawsze, ale to zawsze ktoś w nich był. Jak nie dzieci to Pan Zdzisław spod sklepu zajmował je z kolegami na noc. Albo <strong>te w domu! Forty</strong> tworzone ze świeżo wypranych przez mamę ręczników i koców (niejednokrotnie te koce były posłaniem jakiegoś domowego zwierzątka). Pamiętacie! Nie wolno!</p><p>2. biegać krzycząc ‘aaa…’</p><p><strong>3. w sumie to biegać. </strong>Wyjątki: pogoń za autobusem tudzież poprawa sprawności fizycznej.</p><p><strong>4. grać w podchody (</strong>nazwij poprawnie, że survival, gra miejska, innych nie pamiętam)</p><p>5. śmiać się za głośno w miejscach publicznych</p><p><strong>6. opowiadać czegoś z pełnym zaangażowaniem</strong></p><p>7. cieszyć się z lizaka</p><p><strong>8. chodzić po murkach lub/i krawężnikach</strong></p><p>9. śpiewać wyliczanek</p><p>10. sprawdzać ile gum kulek możesz wrzucić do buzi za jednym razem</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*OVWai0QGXMbsS7nD.jpg" /></figure><p><strong>11. tańczyć na ulicy</strong></p><p><strong>12. łapać żab</strong> (nadmuchiwanie żab też się liczy)</p><p>13. grzebać badylem w bajorze</p><p>14. tworzyć w kuchni mikstur i testować ich na rodzicach</p><p><strong>15. robić figurek z masy solnej </strong>bez nazywania tego rękodziełem, nowiuteńkim DIYem lub inne takie</p><p>16. grać w klasy</p><p>17. leżeć na trawie bez koca</p><p><strong>18. mieć klubu. </strong>Takiego tajnego z tajnym hasłem i tajnymi członkami i powtarzać wszystkim, że to tajne i nie mogą dołączyć. Oczywiście tajny klub z tajnymi hasłami oraz tajnymi członkami znajduje się w tajnej bazie!</p><p>19. grać w gumę</p><p>20. grać w noże</p><p><strong>21. skakać na skakance.</strong> Chyba, że taki nowy trend w fit&amp;health.</p><p>22. siedzieć na krawężniku</p><p><strong>23. chodzić do kina na bajki. </strong>Tu dzieci potrafią uratować sytuację i można na siłę je na jakąś bajeczkę zaciągnąć.</p><p><strong>24. dzwonić do znajomych domofonem i pytać ‘wyjdziesz’</strong></p><p>25. ubrudzić się w podczas zabawy</p><p><strong>26. bazgrać farbami bez talentu. </strong>No chyba, że to sztuka.</p><p>27. polewać się wodą z butelek</p><p>28. bawić się balonem</p><p>29. ubrudzić się podczas jedzenia</p><p><strong>30. krzyczeć ‘Na potęgę Posępnego Czerepu!’ w dodatku na placu zabaw</strong></p><p>31. mieć siniaki i zadrapania</p><p>32. codziennie uczyć się czegoś nowego</p><p>33. zaadoptować sobie ‘podwórkowe zwierzątko’</p><p><strong>34. iść na szaber. </strong>Polecam jabłka!</p><p>35. przeskakiwać przez siatkę, mimo otwartej obok bramy</p><p>36. podrzeć spodnie</p><p>37. chodzić w za dużych butach</p><p>38. mieć twarz umazaną czekoladą</p><p>39. walczyć na patyki</p><p>40. puszczać kaczki</p><p>41. skakać przez kanał</p><p>42. grać w kapsle</p><p>43. rzucać kamieniami ‘kto dalej’</p><p>44. wieszać się na trzepakach</p><p>45. polować na ślimaki</p><p>Uff ! Udało się. Uwaga! To jednak nie koniec.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/0*84RapQmHr96mw9Hk.jpg" /></figure><p>Natomiast możesz, a nawet <strong>m u s i s z, </strong>aby stać się idealnym dorosłym<strong>:</strong></p><p>- mieć profesjonalny sprzęt do wszelkiego rodzaju sportów, tłumacząc całej reszcie świata jak strasznie ciężko pracujesz nad swoją formą i jakie niewyobrażalne cele sobie stawiasz. W żadnym wypadku nie na krótkie dystanse lub dla przyjemności! Nu nu! Bez Endomondo się nie liczy. Trampki odpadają. Ciuchy muszą myśleć za Ciebie.</p><p>- nie lubić swojej pracy i twierdzić, że przeszkadza Ci w życiu</p><p>- narzekać na kredyt</p><p>- na rząd też narzekać</p><p>- pić, bo nic się w Polsce nie zmienia</p><p>- omawiać na imprezach ilość punktów karnych na koncie</p><ul><li>no i teraz to już obowiązkowo cokolwiek o imigrantach</li><li>zawsze wiedzieć wszystko najlepiej</li><li>moralizować… wiecznie, ale to wiecznie moralizować</li></ul><p>Powodzenia!</p><p><em>Originally published at </em><a href="http://janczewska.blogspot.com/2015/09/dorososc-for-dummies.html"><em>janczewska.blogspot.com</em></a><em>.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ce5f8bb551f3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Autostopem przez Ukrainę]]></title>
            <link>https://medium.com/@janczewska/autostopem-przez-ukrain%C4%99-7a9a424d0091?source=rss-1b72cc0487e6------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7a9a424d0091</guid>
            <category><![CDATA[polish]]></category>
            <category><![CDATA[travel]]></category>
            <category><![CDATA[ukraine]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[janczewska]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 27 Oct 2015 10:11:08 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2015-11-08T19:53:19.190Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*dwgEYKZNymewy983JhPHBQ.jpeg" /></figure><p><em>— Czy Ty zdajesz sobie sprawę idiotko, że tam jest wojna?</em></p><p><em>— Oczywiście. Wybrałam już nawet epitafium: „I to by było na tyle.”</em></p><p><em>— Gówno nie wybrałaś! Tam będzie napisane: „Inka mnie ostrzegała</em><strong><em>!</em></strong><em>”</em></p><p>Jeżeli nie wybierasz się w podróż <strong>autostopem przez Ukrainę ten tekst Cię zanudzi.</strong> Nie czytaj. Olej. Odpuść. Zamknij. Zapomnij. Jeżeli natomiast masz taki chytry plan i nie jesteś do końca <strong>zdrowym na umyśle człowiekiem</strong>, to jest to zbiór rzeczy, które mogą uratować Ci życie.</p><p><strong>Koszt podróży do Odessy: 270 zł na osobę.<br></strong>(14 dni podróży, 2 noclegi, 10 posiłków w restauracjach, używki, transport publiczny)</p><p><strong>Koszt powrotu z Odessy do Łodzi: 300 zł na osobę.<br></strong>(2 dni podróży, pociąg, autokar, paczka papierosów, KFC)</p><h4><strong>20 przykazań ukraińskiego autostopowicza,</strong> <strong>czyli namiot z widokiem na dystrybutor:</strong></h4><ol><li><strong>Nie jedź sam!</strong> Zginiesz, albo zwyczajnie nikt Cię nie zabierze.<strong> </strong>Chyba, że jesteś kobietą. Wtedy na autostop czekasz krótko, ale daleko nim nie zajedziesz. Pary mieszane są najlepszym wyjściem.</li><li><strong>Zawsze, ale to zawsze pytaj się na stacjach benzynowych, czy możesz rozstawić namiot.</strong> W Państwie ogarniętym wojną widok obcego namiotu wywołuje <strong>strach.</strong> Nie chcesz tego!</li><li><strong>Pij wódkę!</strong> Nie pijesz? Nie jedziesz. Nie śpisz. Nie jesteś bezpieczny. <strong>jedziesz autostopem = napierdalasz samogon</strong> Nie kieliszek, nie dwa. Liczysz to w litrach. Pijesz z jednego kieliszka, równiuteńko z mieszkańcami. Inaczej Cię okradną i zostawią w lesie. #potwierdzoneinfo</li><li><strong>Myj się zawsze, kiedy masz okazję!</strong> Nie zwlekaj! Znasz znaczek prysznica, który tak pięknie migocze przy europejskich trasach? Gratuluję! Ukraina nie zna.</li><li><strong>Zostaw bagaż w Cerkwi.</strong> Bezpłatnie, pod opieką Boga jest dużo bezpieczniejszy niż na Twoich plecach.</li><li><strong>Śpij w dokumentach.</strong> Oprócz noszenia ich wiecznie, ale to wiecznie przy sobie, zakładaj je nawet do snu, zresztą razem z pieniędzmi.</li><li><strong>Nie pij żółtej wody z toalety.</strong> Nie smakuje dobrze. Jednak kupowanie wody mineralnej w innym przypadku jest bez_sensu. Kranówka to coś, co otrzymasz nawet w restauracjach. Przełam się.</li><li><strong>Olej Konsulat.</strong> Jak i on oleje Ciebie. W Kijowie chcieliśmy jedynie, aby Pani zanotowała, że byliśmy tu danego dnia. Nie mają takich procedur. Panie z okienka w ZUSie stały się wtedy moim marzeniem. Ostatecznie łaskawie skserowano nasze paszporty.<br><strong>Prywata #1:</strong> <em>Szanowna Pani Konsul,</em> <em>Po odsłuchaniu Pani wiadomości próbowaliśmy przez 3 dni dodzwonić się pod podany numer i zapewnić, że nadal żyjemy. Niestety nikt nie odbierał. Po powrocie do Polski powtórzyliśmy procedurę. Jeżeli poszukiwania trwają dalej pragnę zapewnić, że wróciliśmy cali, zdrowi i najedzeni.</em></li><li><strong>Odwiedź Ambasadę.</strong> To tam zaproponowano nam, abyśmy usiedli i odpoczęli. Dostaliśmy wodę, mapę, niezbędne informacje dotyczące strefy regularnych walk, a nawet żetony na metro! Co najważniejsze, otrzymaliśmy zrozumienie i życzliwość.<br><strong>Prywata #2:</strong> <em>Chciałabym serdecznie podziękować “Panu wojskowemu” i przeprosić, że nie zapamiętałam imienia. Był Pan najżyczliwszym Polakiem jakiego udało nam się spotkać na Ukrainie i jedynym, który faktycznie przejął się sytuacją.</em> <em>Dziękujemy!</em></li><li><strong>10. Nie śpij na polu.</strong> Spłoniesz. Stepy są cały czas wypalane i możesz rano zostać otoczony przez płomienie.</li><li><strong>Sikaj.</strong> Na Ukrainie nie istnieje coś takiego jak ograniczenie czasu jazdy i zwyczajnie utkniesz 6h w podróży bez żadnego przystanku.</li><li><strong>Tańcz.</strong> Układy synchroniczne połączone z wystawionym kciukiem najszybciej chwytają kierowców za serce. W nocy patent się nie sprawdza.</li><li><strong>Rozmawiaj z policją.</strong> Policja i wojsko to dwie instytucje, które pokochasz. Są mili, sympatyczni, pomocni, czasem Cię podwiozą, lubią jabłka i są kategorycznymi przeciwieństwami swoich odpowiedników w Polsce. Widzisz policję? Zatrzymaj się, powiedz dzień dobry, porozmawiaj, a dostaniesz wszystko, o co poprosisz z uśmiechem na twarzy.</li><li><strong>Ubierz się.</strong> Czapka, szalik, rękawiczki i buty to Twoja piżama.</li><li><strong>Podróżuj nocą.</strong> Najłatwiej złapać stopa nocą podczas marszu. Nie stawaj! Zwyczajnie idź i wyglądaj na załamanego. Nic trudnego, tak właśnie będziesz się czuł po 20 km <em>pieszkom</em>.</li><li><strong>Pokochaj kurz.</strong> Nie uciekniesz od niego.</li><li><strong>Nie płać.</strong> W okolicach Zaporoża samochody podają stawki za podróż. Znajdziesz darmowego TIRa.</li><li><strong>Przywitaj się z dupą.</strong> Uważasz, że wiesz czym jest <strong>czarna dupa</strong>? Codziennie poznajesz nowe znaczenie tego wyrażenia. Im dalej na wschód tym gorzej.</li><li><strong>Omijaj Odessę</strong>. Miasto jest brzydkie i nieprzyjazne. Ludzie pobierają opłaty nawet za wskazanie Ci drogi nad morze (1 zł).</li><li><strong>Chortyca to Twoje wybawienie.</strong> Cudo! Idealne miejsce na przeczekanie syndromu połowy wyjazdu. Dniepr jest przepiękny i czyściutki. Na mapie została zaznaczona plaża (zejdź w dół po schodach, nie bój się), gdzie <strong>legalnie i bezpłatnie</strong> można rozstawić namiot, rozpalić ognisko i powspinać się na skałkach. Zaporożanie przyjeżdżają tam spędzać weekendy. Gdyby nie przemili kozacy nigdy nie znaleźlibyśmy tej idylli. <strong>Btw. Kozacy wymiatają.</strong></li></ol><h4><strong>Informacje dodatkowe</strong></h4><p><strong>Kierowcy TIRów. </strong>Tachometry, ograniczenia prędkości i kontrola trzeźwości to garnek złota na końcu tęczy. Wsiadając do TIRa warto zadać 3 podstawowe pytania:</p><p>1. Jak długo jedzie?</p><p>2. Ile wyciąga maszyna?</p><p>3. Ile wypił <strong>kierowca</strong>?</p><p>Wsiadasz zatem do samochodu z osobą, która (jak z naszych średnich wyliczeń wynika) jedzie już od <strong>11</strong> godzin, <strong>130</strong> km/h, wypiła <strong>3</strong> litry wódki, w samochodzie ważącym <strong>47 </strong>ton i ma zamiar przejechać jeszcze <strong>20</strong> godzin. <strong>Wtedy wojna przestaje być straszna. </strong>W dodatku będzie pić z Tobą dalej, bo tylko po to zostałeś zabrany z drogi. Lepszych kierowców nie widziałam nigdzie. Parkują na milimetry, idealnie podjeżdżają pod rampy, mają cudowną koordynację. Gratuluję Panowie! #bezsarkazmu</p><p><strong>Podziały.</strong> <strong>Zachód Ukrainy</strong> to czysta, schludna Europa z ludźmi rozmawiającymi po angielsku. Zacząłeś się bać na zachodzie? Zawróć! <strong>Wschód</strong> to zupełnie inny świat! Rzeczywistość, której nie znamy. Tutaj kartą płatniczą jest wódka, nie Ty jedziesz po drogach, a one jadą po Tobie, natomiast stwierdzenie <strong>jesteś pusta jak droga na Odessę </strong>nabiera mocy.</p><p><strong>Kwatery.</strong> Noclegi w miastach są bardzo tanie. Za jedną osobę zapłacisz ok. 30 zł. Jeśli jesteś na zachodzie otrzymasz za tą kwotę łóżko w maksymalnie 6 osobowym pokoju, z dostępem do internetu i kuchni. Na wschodzie natomiast wynajmiesz sobie za tą kwotę całe mieszkanie.</p><p><strong>Czas.</strong> Nie istnieje. Twoje założenia dzięki szczodrości autochtonów legną w gruzach najpóźniej po tygodniu. Bez względu na…<strong>wszystko.</strong></p><p><strong>Budżet.</strong> Podwój i kategorycznie nie zostawaj bez pieniędzy. Podróż autostopem zakończyliśmy na Odessie (powrót pociągiem i autokarem) i gdybyśmy nie posiadali dodatkowych funduszy spędzilibyśmy na Ukrainie jeszcze miesiąc. Nawet jeżeli chcesz jechać tam bez pieniędzy ceny, które zobaczysz mogą zawrócić Ci w głowie. Wszystko dostajesz za pół darmo i zwyczajnie przestajesz liczyć się z gotówką. Tak… papierosy kosztują niecałe 3 zł i tak… wódka kosztuje niecałe 6 zł. Podróż metrem to jakieś 20 groszy, a marszrutką (ważne odkrycie — autobusy są mitem) 90 groszy. Cudowny ciepły posiłek zjesz za 8 zł, z piwem 10 zł. Płatność jedynie w hrywnach! Dolary przestały być uniwersalne!</p><p><strong>Ludzie:</strong></p><ul><li>oddadzą Ci wszystko, choć nie mają nic</li><li>przeprowadzają kozy przez autostradę</li><li>nie znają pasów dla pieszych</li><li>nie wiedzą, czym jest autostrada</li><li>pasą krowy i konie na pasach zieleni autostrady</li><li>popijają wódkę wodą i zagryzają lodami</li><li>kupują towar prosto z TIRa</li><li>jedzą wszystko ze śmietaną</li><li>są najżyczliwszymi osobami jakich spotkasz w życiu</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7a9a424d0091" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>