<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Jochen Belmans on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Jochen Belmans on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@jochen-belmans99?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*g5dlugoBZRyEh5Ou2PRjiw.jpeg</url>
            <title>Stories by Jochen Belmans on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@jochen-belmans99?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 16 Nov 2026 15:39:08 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@jochen-belmans99/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[‘Jonge spelers op de juiste manier klaarstomen voor het grote werk’]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/eigen-jeugd-moet-meer-kansen-krijgen-in-het-profvoetbal-het-gaat-om-het-geld-en-de-punten-466c54d48414?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/466c54d48414</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Jun 2021 11:21:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-28T20:07:15.337Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4><strong>Buitenlandse spelers verdringen Belgische jeugd uit het profvoetbal</strong></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*lvsIrc3kh2nYC6LhJ-SOjA.jpeg" /><figcaption>Foto KRC Genk/ De Genkse beloften pakten de titel en mogen zich volgend seizoen bewijzen in 1B</figcaption></figure><p><strong>Het Belgische voetbal moet dringend een ommezwaai maken in het jeugdbeleid. De nationale jeugdploegen maakten een grote sprong voorwaarts, maar de Belgische profclubs blijven voor een groot deel achter. Meer dan de helft van de profvoetballers in België is immers uit het buitenland afkomstig. Met de toetreding van jeugdploegen in 1B is er al een belangrijke stap voorwaarts gezet, maar er moet nog veel water naar de zee vloeien vooraleer clubs en beleidsmakers op hun lauweren kunnen rusten.</strong></p><p>Een nieuw seizoen betekent automatisch nieuwe kansen. Dat moeten enkele jonge Rode Duivels goed begrepen hebben, want een hele hoop beloftevolle spelers maakte een transfer met het oog op het WK in Qatar dit najaar. Amadou Onana (Everton), Orel Mangala (Nottingham Forest) en Roméo Lavia (Southampton) trokken elk naar een club in de Engelse Premier League. Loïs Openda (RC Lens) trok richting Frankrijk. En Charles De Ketelaere kreeg uiteindelijk dan toch zijn droomtransfer naar het Italiaanse AC Milan. Allen willen ze zich nog tonen om toch nog een plaatsje in de WK-selectie te bemachtigen. Roberto Martinez zal de komende maanden aandachtig toeschouwer zijn.</p><p>De nood aan vers bloed bij de Rode Duivels valt dan ook niet meer te negeren. De kans dat er een aantal ervaren speler afzwaaien na het WK is dan ook verre van ondenkbaar. Martinez besloot daarom in maart al om enkel spelers te selecteren met minder dan 50 interlands. Op deze manier kon een nieuwe lichting zijn kunnen tonen. De zoektocht naar opvolging is onherroepelijk gestart.</p><p><strong>Kansen grijpen</strong></p><p>Ondertussen dromen vele jongeren ervan om te schitteren op het hoogste niveau. Één van hen is Johan N’Ganzadi (17) van Standard Luik. De polyvalente flankspeler wordt regelmatig opgeroepen voor de nationale jeugdploegen en kijkt daar zijn ogen uit: ‘Je weet dat je daar traint met de beste spelers van je generatie. Je speelt ook tegen tegenstanders van een hoog niveau. Net daarom wil ik er zo graag bij zijn. Je doet een schat aan ervaring op tijdens die weken.’</p><p>Maar ook op clubniveau ruikt N’Ganzadi zijn kans. In principe maakte de Limburger — geboren in Tongeren — afgelopen seizoen deel uit van de U18 van Standard, maar ook bij de beloftenploeg van de Rouches maakte hij regelmatig zijn opwachting. ‘We weten dat de trainers van de eerste ploeg ons nauwgezet opvolgen. Er is ons duidelijk gemaakt dat iedereen kans maakt op een plekje in de A-kern. Op voorwaarde dat je goed presteert. Mijn ploeggenoot Matthieu Epolo is daar een heel goed voorbeeld van. Enkele jaren geleden, toen ik bij KRC Genk speelde, waren we nog tegenstanders bij de U16. Nu is hij tweede doelman van de eerste ploeg van Standard. Er liggen dus wel kansen. Al zal ik die zelf moeten grijpen als ze zich voordoen’, aldus N’Ganzadi.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0dwhEJM_gXTQ-yUVImhU5A.jpeg" /><figcaption>Foto: Standard De Liège/ N’Ganzadi sleepte zijn eerste profcontract uit de brand.</figcaption></figure><p>De toekomst ziet er voor N’Ganzadi rooskleurig uit. Hij sleepte enkele maanden geleden zijn eerste profcontract in de wacht bij Standard. Daarbovenop konden de Luikse beloften een plekje in 1B (het tweede Belgische profniveau, red.) bemachtigen. N’Ganzadi mag zich dit seizoen dus proberen te bewijzen in een profcompetitie. Jonge spelers kunnen op die manier extra ervaring opdoen, iets dat in een gewone beloftencompetitie niet mogelijk is.</p><p>‘Het 1B-verhaal is heel erg nodig voor die jongens ’, vertelt Technisch Directeur Jeugd Koen Dearden van KRC Genk. ‘De spelers krijgen de kans om zich op een hoog niveau te tonen. Ook voor ons als club is dit een goede maatstaf. Vroeger werden spelers al eens ongeduldig omdat ze volgens hen klaar waren voor de eerste ploeg. Nu worden jongens geconfronteerd met hun tekortkomingen. Als je niet kan presteren bij Jong Genk, dan is het nog te vroeg om over te stappen naar de eerste ploeg.’</p><p><strong>Meer horen over de filosofie van Jong Genk? Beluister dan het onderstaande fragment!</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F1331972191%26show_artwork%3Dtrue%26secret_token%3Ds-pMZI3EgnlXz&amp;display_name=SoundCloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fuser-242398894%2Fdaerdenaudio-mixdown%2Fs-pMZI3EgnlXz%3Fsi%3D75bf5c95c22148c3973034bb88e5dff7%26utm_source%3Dclipboard%26utm_medium%3Dtext%26utm_campaign%3Dsocial_sharing&amp;image=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fimages%2Ffb_placeholder.png&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/d91ed0ac586c7b20e930db2a537df58e/href">https://medium.com/media/d91ed0ac586c7b20e930db2a537df58e/href</a></iframe><p>Het levende bewijs van die stelling is Maxim De Cuyper. De 21-jarige flankspeler draaide een jaartje mee met Club NXT in 1B en trok vorige zomer naar KVC Westerlo. De Cuyper groeide uit tot sterkhouder en was een van de drijvende krachten achter de promotie van Westerlo. ‘Ik weet niet wat er zou gebeurd zijn als ik dat jaartje Club NXT niet had meegemaakt’, vertelt De Cuyper. ‘Dat kan je niet weten. Het had ook helemaal anders kunnen uitdraaien, maar daar wil ik niet te fel bij stilstaan. Feit is dat ik tijdens dat jaar heel veel heb kunnen leren.</p><p>Mentaal was het bij momenten erg lastig. Je bent het als jeugdspeler van Club gewend om het gros van je wedstrijden te winnen. Dat seizoen pakten we voor nieuwjaar amper punten en dat was een beetje een cultuurshock. Ik had het er zelf enorm moeilijk mee. We hebben wel eens stevig gevloekt op elkaar. Die situatie is niet aangenaam, maar ik ben er wel van overtuigd dat het enorm nuttig was voor mijn ontwikkeling.’</p><p><strong>Meer zien en horen van Maxim De Cuyper? Klik dan op de onderstaande links!</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F1331972794%26show_artwork%3Dtrue%26secret_token%3Ds-mMaQ2ZvIViD&amp;display_name=SoundCloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fuser-242398894%2Fdecuyper-mixdownfull%2Fs-mMaQ2ZvIViD%3Fsi%3D75bf5c95c22148c3973034bb88e5dff7%26utm_source%3Dclipboard%26utm_medium%3Dtext%26utm_campaign%3Dsocial_sharing&amp;image=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fimages%2Ffb_placeholder.png&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/7c911ffb45c2a87ae8ee36423f5379dc/href">https://medium.com/media/7c911ffb45c2a87ae8ee36423f5379dc/href</a></iframe><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FHWwWdi_y17c%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DHWwWdi_y17c&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FHWwWdi_y17c%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/c7e32f7697d78bc46bf46dee925eacaf/href">https://medium.com/media/c7e32f7697d78bc46bf46dee925eacaf/href</a></iframe><p>Club NXT had het enkele jaren geleden knap lastig om resultaten uit de brand te slepen. Dat blijkt bij de definitieve intrede van de beloftenteams dit seizoen veel minder het geval. Zowel Jong Genk, RSCA Futures, SL16 FC als Club NXT wisten al punten te pakken mét hoopgevende prestaties. En dat is maar logisch ook vindt Koen Daerden: ‘Ik had verwacht dat er zoiets ging gebeuren. De vergelijking met Club NXT enkele jaren geleden gaat niet echt op. Mensen vergeten wel eens dat Club NXT pas twee weken voor de start van de competitie werd toegevoegd. Op die korte termijn is het niet mogelijk om een competitieve ploeg te bouwen.’</p><p>Bij Jong Genk staat er alvast een stevig geheel en dat blijkt ook uit de resultaten. De beloften van trainer Hans Somer pakten 3 punten uit 2 wedstrijden. Dat aantal had zelfs nog hoger kunnen zijn. ‘We hadden op Deinze de volle buit moeten pakken’, vertelt Jong Genk- speler Tuur Rommens. ‘We verliezen de match op details en we moeten er nog hard aan werken om het volgende keer beter te doen.’</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2F_Z6e6CusbVQ%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D_Z6e6CusbVQ&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2F_Z6e6CusbVQ%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/33ed0ba0d38ec0d5a60cbf4bb17bde03/href">https://medium.com/media/33ed0ba0d38ec0d5a60cbf4bb17bde03/href</a></iframe><p>Ondanks de positieve punten blijkt 1B echter geen wondermiddel. Het grote deel van de spelers in het Belgische profvoetbal komt immers uit het buitenland en die trend lijkt in de nabije toekomst niet te gaan keren. Veel clubs zijn namelijk niet geïnteresseerd in het opleiden van de eigen jeugd. En dat maakt dat er maar moeizaam jonge Belgen instromen. ‘In België staat er geen limiet op het aantal niet-Europese spelers. Dat maakt dat onze profclubs uitermate interessant zijn voor buitenlandse investeerders’, verklaart sporteconoom Trudo Dejonghe (KU Leuven). ‘Dat er een aantal clubs zijn die hun beloftenteams niet eens inschreven voor de competitie om zich te kwalificeren voor 1B<strong> </strong>zegt eigenlijk meer dan genoeg. Ze halen liever een reeksje buitenlanders in de hoop dat er 1 of 2 met een meerwaarde kunnen verkocht worden. Hier mag eigenlijk alles’, aldus Dejonghe.</p><p>Bij onze noorderburen ligt er minder werk op de plank. De Nederlandse tweede klasse, de Keuken Kampioen Divisie, staat immers bekend als een kweekvijver voor jong talent. De laatste jaren trekken ook regelmatig Belgen naar een Nederlandse club om daar hun geluk te beproeven ‘De Nederlanders hebben een minimumloon voor niet-Europeanen ingevoerd’, verklaart Trudo Dejonghe. ‘Zulke spelers kosten een club 285 000 euro per seizoen. Dat is voor veel clubs een onbetaalbare som. Een topclub zoals Ajax kan die last wel dragen. Je kan jezelf wel de vraag stellen of het dat waard is. Het is een simpele maatregel die maakt dat veel clubs wel moeten kijken richting lokaal talent.’</p><p><strong>Knepen van het vak</strong></p><p>De jeugdspelers moeten hoe dan ook op de juiste manier klaargestoomd worden voor het grote werk. Hetzij via 1B , hetzij via een omweg langs de amateurreeksen, al is dat een riskante onderneming. ‘Er is een risico dat spelers te lang blijven hangen in de lagere reeksen. Hoeveel spelers worden er nog prof op hun 23ste?’, vraagt Trudo Dejonghe zich luidop af. ‘Ik kan het je vertellen. Niet veel.’</p><p>Toch zijn er steevast jonge voetballers die op deze manier hun weg naar boven trachten te vinden. Zowel Yannick Vandersmissen als Casper De Norre speelden tijdens hun jeugdjaren bij STVV, maar beiden stapten ze over naar ASV Geel. Vandersmissen kwam na een jaartje in het Leunenstadion bij Lommel SK terecht. De Norre keerde na zijn uitleenbeurt terug naar STVV en brak uiteindelijk ook door bij de Kanaries. Laatst genoemde onderschat het belang van zijn periode bij Geel niet: ‘Als je de beloften haalt van een eersteklasser dan heb je genoeg technische bagage om mee te kunnen in eerste nationale(het derde niveau in België, jb). Ik ga daar niet over liegen, je leert daar niet meer tegen een bal trappen. Ik leerde in die tijd de kneepjes van het vak van doorwinterde voetballers. Je merkt dan nog veel beter wat je tekortkomingen zijn.’</p><p>Zulke ervaringen leggen ook pijnpunten van het jeugdvoetbal bloot. De Norre: ‘Bij de beloften ga je bij een 1–0-stand in jouw voordeel als een gek blijven aanvallen. Bij Geel kwam ik in het eerste elftal terecht en daar telt nu eenmaal het resultaat. Ik heb toen vooral geleerd om niet te veel risico’s te nemen en die voorsprong te verdedigen.’</p><p><strong>Trainingsarbeid</strong></p><p>Tactisch groeien is één ding. Fysiek groeien een ander. De Norre plande zelf extra trainingen in om aan de normen van het profvoetbal te kunnen voldoen. ‘Het verschil aan intensiteit tijdens trainingen varieert per voetbalniveau enorm’, licht Kobe Houtmeyers toe. Als doctoraatsstudent aan de KU Leuven voerde hij onderzoek naar de trainingsintensiteit bij een beloften- en herenploeg van een Nederlandse profclub. Houtmeyers: ‘We merkten dat de beloften en de profs ongeveer dezelfde waarden kunnen voorleggen. Ze leggen namelijk hetzelfde aantal meters aan hoge snelheid af en ook bij andere waarden zijn er gelijkaardige cijfers te zien. Het enige verschil is de tijd die nodig is om aan die parameters te komen.</p><p>De profs die wij onderzochten trainden veel korter dan de beloften. Dat wijst dus op een verschil aan intensiteit. We hebben dit onderzoek maar bij één club gevoerd. Het is dus lastig om dit te generaliseren, maar het zou best kunnen dat er zich bij andere clubs gelijkaardige situaties voordoen.’</p><p>Houtmeyers pleit ervoor om de beloften een gelijkaardig trainingsschema te laten volgen als de profs. ‘Helemaal hetzelfde schema is nooit een goed idee, maar trainen aan een gelijkaardige intensiteit is dat wel. We moeten er vooral voor zorgen dat de shock voor het lichaam niet té groot wordt. Het zou al enorm helpen als ze evenveel en even intensief zouden trainen.’</p><p><strong>Structurele hervormingen</strong></p><p>Op het veld moet er een hoop veranderen, maar ook daarnaast ligt er werk op de plank. ‘Veel “kleinere” clubs zullen het niet graag horen. Maar we zouden toch naar minder profclubs moeten gaan’, oppert Trudo Dejonghe. ‘Je kan beter in een lagere divisie spelen voor veel volk, dan als profclub voor een leeg stadion.‘</p><p>Ook de fiscale reling voor de Belgische clubs moet anders. De federale regering gaat alvast snoeien in de belastingvoordelen die profclubs én profvoetballers krijgen. Clubs moeten nu namelijk een deel van de bedrijfsvoorheffing niet betalen op voorwaarde dat dit wordt geïnvesteerd in de jeugdwerking, maar sommige clubs gebruiken dat geld om spelerslonen te betalen. Daarnaast zullen de spelers meer belastingen moeten bijdragen. Een profvoetballer betaalt nu RZ-bijdrage die wordt berekend op een fictief loon van 2474 euro per maand (als hun loon hoger ligt dan dat bedrag). ‘</p><p>En het is net daar dat het schoentje wringt volgend Trudo Dejonghe: ‘Je moet ervoor zorgen dat het geld op de juiste plaats terechtkomt. Clubs meer bedrijfsvoorheffing laten betalen is niet meer dan normaal. Maar met de hervorming van de RSZ-bijdrage die op tafel ligt, straf je enkel degenen die wél met eigen jeugd werken. Omdat die clubs veel meer RSZ moeten betalen dan clubs met een buitenlandse eigenaar. Oostende is in handen van Amerikanen. Monaco dumpt zijn overschot bij Cercle. Die spelers worden óf erg weinig betaald óf via het buitenland. Die buitenlandse spelers blijven dus buiten schot omdat ze via het buitenland betaald worden. We moeten durven ingrijpen waar het nodig is.’</p><p>‘De winst is niet te halen bij het RSZ-geld, maar bij de bedrijfsvoorheffing. Beperk het aantal niet-EU-spelers via een minimumloon. Beloon clubs die het goed doen en investeren in hun jeugd. Er zullen hierdoor waarschijnlijk clubs verdwijnen, maar het Belgisch voetbal zal hier wel beter van worden. En dat is ook goed nieuws voor de jeugd’, besluit Dejonghe.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=466c54d48414" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Klimaatjongeren Duitsland]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/klimaatjongeren-duitsland-4da7ac361444?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4da7ac361444</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 28 Jan 2021 16:59:09 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-01-28T16:59:09.779Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Klimaatjongeren Duitsland</strong></p><h3>Verkiezingen, een pijpleiding en een Duitse Greta Thunberg</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*z0FfiV03oL-Tw7wOw9AQhQ.jpeg" /><figcaption>Foto: Fridays For Future/ Wekelijks komen Duitse jongeren op straat voor het klimaat.</figcaption></figure><p><strong>Over de hele wereld komen jongeren op straat voor het klimaat. Zo ook in Berlijn en in heel Duitsland. <em>Fridays For Future </em>werd de afgelopen maanden verplicht om zich heruitvinden. De klimaatklok begint te tikken en met Duitse verkiezingen op komst kan er snel verandering komen.</strong></p><p>Net geen 3 jaar geleden werd de kiem gelegd voor <em>Fridays For Future Germany</em>. De klimaatbeweging voor jongeren vond zijn oorsprong in Zweden. Ene Greta Thunberg besloot in augustus 2018 op haar eentje voor het Zweedse parlement post te vatten om maatregelen tegen de klimaatverandering te eisen. De beweging bracht een schokgolf teweeg die in een mum van tijd overal ter wereld te voelen was. Thunberg groeide uit tot het boegbeeld van de klimaatbeweging en ondanks haar nog erg jeugdige leeftijd heeft ze een enorme invloed op politici wereldwijd.</p><p><strong>Grootsteden</strong></p><p>Over heel de wereld besloten jongeren het heft in eigen handen te nemen en te gaan spijbelen voor het klimaat. Zo ook in Duitsland waar in verschillende grote steden jongeren op straat kwamen. Berlijn, Hamburg, Leipzig,… overal doken de betogers op. In september vorig jaar werd de hoogste opkomst in Duitsland behaald: maar liefst 1,4 miljoen (!) jongeren vroegen de Duitse politiek om dringend actie te ondernemen.</p><p>De klimaatbeweging vind nog steeds enorm veel gehoor bij de Duitse jeugd. Ondertussen kreeg de Duitse tak van Fridays For Future ook een gezicht: Luisa Neubauer. De ondertussen 24-jarige Hamburgse werd in 2019 gebombardeerd tot boegbeeld van de beweging in Duitsland. De media doopten haar al snel tot de “Duitse Greta Thunberg.” Die vergelijking zint haar wel niet helemaal. ‘Het is enorm inspirerend wat ze doet, maar eigenlijk zijn we heel verschillend van aanpak’, zei Neubauer daarover. Ondanks dat ze zichzelf voor dezelfde zaak inzetten gelijken beide figuren inderdaad amper op elkaar. Neubauer had al voor het ontstaan van Fridays For Future al naam gemaakt onder de klimaatactivisten. Zo zorgde ze ervoor dat de universiteit van Göttingen, waar ze tot vorig jaar studeerde, stopte met investeren in bedrijven die actief zijn in de kolen, olie of gasindustrie.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*qJkCYF4HgoUqUQfv56mmvA.jpeg" /><figcaption>Foto: Fridays For Future/ FFF wordt bestuurd door de lokale afdelingen</figcaption></figure><p><strong>Gras</strong></p><p>Het feit dat Neubauer wordt gezien als het gezicht van<em> Fridays For Future</em> in Duitsland wil niet zeggen dat ze ook effectief de leidster is. Sinds het ontstaan van de klimaatjongeren is <em>Fridays For Future</em> een <em>grass roots-organisation</em>. ‘We hebben over heel het land lokale afdelingen en zij organiseren zelf hun acties. De organisatie wordt dus van onder uit geregeld’, vertelt nationaal organisatrice Helena Marschall. ‘Lokale afdelingen plannen betogingen en melden dat aan de nationale werkgroepen. Mijn taak bestaat er vooral in om die acties mee in goede banen te leiden’, vertelt Marschall.</p><p>Tot op een zeker hoogte doen de lokale afdelingen dus hun eigen zin. ‘Werken op lokaal niveau staat ons toe om in te spelen op gebeurtenissen bij de leden in de buurt’, legt Marschall uit. ‘Het nationale niveau bestaat eigenlijk eerder uit werkgroepen die de locals ondersteunen bij de organisatie van hun acties. We willen lokaal werken maar willen wel dat onze campagnes onder de aandacht komen. Daarom zijn onze sociale media nationaal omdat we dan een bereik hebben over heel Duitsland.</p><p><strong>Wil je meer horen over Helena Marschall en haar engagement voor Fridays For Future? Beluister dan onderstaande link.</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F974320843%26show_artwork%3Dtrue&amp;display_name=SoundCloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fuser-242398894%2Fportret-fff_jb&amp;image=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fimages%2Ffb_placeholder.png&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/399b1d4562ffa9d36f6aa4cc26b79cd3/href">https://medium.com/media/399b1d4562ffa9d36f6aa4cc26b79cd3/href</a></iframe><p><strong>Terugbetaling</strong></p><p>Marschall: ‘Onze manier van werken zorgt er ook voor dat alles werkbaar blijft. Het is voor 1 persoon onmogelijk om het overzicht te houden over alles. Het enige dat volledig nationaal gebeurd is de fondsenwerving. Lokale organisatoren kunnen dan laten weten hoeveel ze gespendeerd hebben aan een actie en kunnen dan terugbetaald worden. Als het een grote uitgave is dan moeten ze dat wel eerst uitwerken en voorstellen.’</p><p>Het nationale niveau van <em>Fridays For Future</em> is dus eerder beperkt. Naar de buitenwereld toe lijkt het allemaal erg strak georganiseerd van bovenuit. De waarheid is echter dat de beslissing dus van de basis komen. ‘Het nationale niveau zorgt er eigenlijk alleen maar voor dat de lokale afdelingen alles tot hun beschikking hebben om actie te voeren. Het persteam voorziet persberichten, stickers, affiches en ga zo maar door. De afdelingen mogen doen wat ze willen, maar als ze ondoordacht gaan actievoeren zal dat zonder de nationale infrastructuur zijn’, aldus Marschall.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*nyE88Wyu3KeSpnVvyZ6Wcg.jpeg" /><figcaption>Foto: Fridays For Future/ Door corona moesten er nieuwe manieren gevonden worden om te protesteren.</figcaption></figure><p><strong>Online</strong></p><p>De laatste jaren waren er steevast betogingen over het hele land en niet in het minst in Berlijn. Elke vrijdag daagden duizenden demonstranten op. Daar kwam door de coronacrisis plots een einde aan. <em>Fridays For Future</em> moest opeens op zoek naar alternatieve manieren om hun standpunt duidelijk te maken. Alles waarvoor ze eerder op straat zouden komen ging vanaf het voorjaar van 2020 online door. Sophia Hunger, sociaal onderzoekster aan het Berlin Social Science Center, volgde dit van dichtbij op. ‘FFF paste zich razendsnel aan aan de maatregelen die van kracht werden. Ze deden wel fysieke evenementen maar dan wel conform de maatregelen. Zo organiseerden ze onder andere een protest per fiets of hingen ze spandoeken op in de stad. Zulke protesten deden ze al eerder maar kwamen, deels uit noodzaak, veel vaker voor’, aldus Hunger.</p><p>In September volgde zelfs een <em>hybrid strike. </em>Concreet betekende dit dat een beperkt deel van het protest fysiek doorging en een ander deel online. ‘Gezien de coronamaatregelen was het niet verantwoord om met een massa volk te gaan demonstreren’, vertelt Sophia Hunger. ‘<em>Fridays For Future</em> speelde daar dus handig op in want het fysieke gedeelte bleef beperkt tot enkele mensen die nodig waren voor de organisatie van het protest in Berlijn. Zij konden dus perfect afstand houden én de aandacht terug op het klimaat vestigen.’</p><p><strong>Wil je meer horen over de <em>hybrid strike? Kijk dan deze video met Sophia Hunger.</em></strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FkYYwmGIXTLY%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DkYYwmGIXTLY&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/f3935dcd88e05254d0aeec89402c0198/href">https://medium.com/media/f3935dcd88e05254d0aeec89402c0198/href</a></iframe><p><strong>Noodzaak</strong></p><p>Bij <em>Fridays For Future</em> zijn ze tevreden over hun alternatieve protesten. ‘We hebben altijd ingezet op verschillende soorten demonstraties’, verduidelijkt Helena Marschall. ‘Manifestaties alleen zijn niet meer genoeg. We willen de aandacht trekken en als je enkel betogingen organiseert dan verslapt de belangstelling al snel. Nu werd de noodzaak nog wat groter omdat we niet op straat konden komen. Ik denk wel dat we deze alternatieve werkwijzen in de toekomst gaan blijven toepassen. Corona heeft ervoor gezorgd dat we <em>out of the box </em>moesten gaan denken. De ervaring die we nu hebben opgedaan kan later nog goed van pas komen.’</p><p>Sinds de oprichting in 2018 vind <em>Fridays For Future </em>veel gehoor bij de Duitse jeugd. Toch is niet alles zo rooskleurig als het lijkt. Zowel intern als extern viel er kritiek te horen. Onder meer Luisa Neubauer moest het ontgelden. Neubauer werd verweten dat ze te veel aandacht naar zich toe zoog. Die kritiek is alles behalve verassend aangezien zij alomtegenwoordig is op alle sociale media. Daarnaast kwam ze in opspraak nadat ze met het vliegtuig reisde.</p><p><strong>Privilege</strong></p><p>De kritiek bleef echter niet bij Neubauer’s persoon. Ook de organisatie in het algemeen werd op de korrel genomen. Hier was het student Clemens Traub die de kat de bel aan bond. Volgens hem was de organisatie te weinig divers. Hij noemde FFF in zijn boek <em>Future For Fridays?</em> zelfs een beweging van de geprivilegieerden. ‘We zien inderdaad dat één bepaalde groep heel aanwezig is bij Fridays For Future’, stelt onderzoekster Sophia Hunger. ‘Uit onderzoek bleek dat het grootste deel vrouwelijke studenten zijn of hoogopgeleiden in het algemeen.’</p><p>Hunger: ‘Daarnaast zien we ook dat het grootste aantal deelnemers afkomstig is uit de grootsteden en nog specifieker steden waar veel mensen op Die Grünen (het Duitse Groen) stemmen. Zo zie je dat Berlijn, Hamburg en nog enkele andere eerder stedelijke gebieden donkergroen kleuren. Bijvoorbeeld in Oost Duitsland en het Ruhrgebied is dat veel minder het geval. Het aantal mensen dat voor de groenen stemt is een goede leidraad maar zegt zeker niet alles. Je zou denken dat veel deelnemers bij FFF ook op Die Grünen stemmen. Dat blijkt echter niet echt het geval. De groenen zijn wel goed vertegenwoordigd maar ze steken er niet bovenuit zoals je zou verwachten.’</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*CjsH5OzCUSyvib_PUBU_7A.jpeg" /><figcaption>Foto: Fridays For Future/ Niet alleen in de steden wordt geprotesteerd.</figcaption></figure><p><strong>De groenen</strong></p><p><em>Fridays For Future </em>probeert als organisatie druk te zetten op alle partijen om zich in te spannen voor het klimaat. Ondanks dat de link tussen de groene partij en FFF niet zo groot is komen wel enkele kopstukken, waaronder alweer Luisa Neubauer en Jakob Blasel, op voor de groenen in de komende verkiezingen. Het lijkt enorm tegenstrijdig maar dat is het eigenlijk niet. Zoals we eerder al stelden is <em>Fridays For Future </em>een <em>grass roots</em>-organisatie. Het feit dat twee gezichten van de organisatie zich openlijk verbinden aan een politieke partij wil dus niet zeggen dat de organisatie in zijn geheel dat ook doet.</p><p>De politiek volgt Fridays For Future echter wel op de voet. Veel klimaatbetogers waren bij de vorige verkiezingen nog niet stemgerechtigd. En zijn nu wel een mogelijk kiespubliek. ‘We hebben geprobeerd om van deze verkiezing een “klimaatverkiezing” te maken. En dat is ons goed gelukt’, vertelt activist Helena Marschall die zelf voor de eerste maal haar stem mag uitbrengen. ‘We moeten goed beseffen dat deze verkiezingen het klimaatbeleid van de komende jaren zullen beïnvloeden. Nu is dus het moment om de partijen onder druk te zetten om werk te maken van klimaatregelen.’</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*EM2NUjXGIRepIYDfIKuNkA.jpeg" /><figcaption>Foto: Fridays For Future/ De bouw van een nieuwe gaslijn wekte wrevel op bij de klimaatjongeren</figcaption></figure><p><strong>Frustratie</strong></p><p>Vooral CDU, de partij van Angela Merkel, moet volgens velen dringend meer initiatief nemen als het over klimaat gaat. CDU verkoos onlangs Armin Lashet tot voorzitter. Tijdens de voorzittersverkiezingen bleek klimaat echter geen van zijn prioriteiten. Helena Marschall en de rest van FFF keek dit tafereel met lede ogen aan. ‘We hoopten dat ze een plan hadden, dat bleek niet het geval’, zegt Marschall.</p><p>De houding van CDU ten opzichte van klimaat zorgde niet alleen bij <em>Fridays For Future</em> voor irritatie. Ook Europees parlementslid Michael Bloss (Die Grünen) ergerde zich aan de partij van aftredend bondskanselier Merkel. De Duitse Christendemocraten zijn immers voorstander van de Nordstream 2, een nieuwe gasleiding die het voor Rusland mogelijk maakt om in Duitsland gas te leveren. De pijpleiding zorgde niet alleen op ecologisch vlak voor discussie.</p><p><strong>Benieuwd naar de mening van groen Europarlementslid Micheal Bloss? Bekijk dan hieronder zijn reactie.</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FK6M67jRrkxM%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DK6M67jRrkxM&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FK6M67jRrkxM%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/8bec00e635e006cb70f829beaed384a1/href">https://medium.com/media/8bec00e635e006cb70f829beaed384a1/href</a></iframe><p><strong>Merkel</strong></p><p>De CDU doet het echter wel goed in de peilingen, toch zijn de verkiezingen geen gewonnen zaak volgens Bloss. ‘CDU doet het inderdaad goed in de peilingen, maar dat komt vooral door Merkel’, stelt Bloss. ‘Merkel wordt geprezen voor haar aanpak va de coronacrisis en terecht. De waarheid is echter dat Merkel er niet meer zal zijn na de verkiezingen.’</p><p>Het is echter nog maar de vraag hoe fel het klimaatdebat zal doorwegen in de verkiezingen. Michael Bloss mag daar dan wel van overtuigd zijn maar niet iedereen deelt die mening. ‘Als je me voor corona had gevraagd of <em>Fridays For Future</em> invloed zou hebben op de verkiezingen, dan had ik volmondig ja gezegd. Nu ben ik daar niet meer zo van overtuigd’, zegt Lorenz Gösta Beutin, Duits parlementslid voor Die Linke. ‘Bij een grote crisis zie je dat de regeringspartijen meestal sterker worden. Ik hoop vooral dat FFF in de zomer weer de straat op kan en iets kan forceren’, aldus Beutin.</p><p>De verkiezingsstrijd ligt dus volledig open in Duitsland. Vele politici zoals Michael Bloss en Lorenz Gösta Beutin steunen <em>Fridays For Future</em> openlijk. De klimaatjongeren hopen echter vooral dat de volgende regering maatregelen neemt. ‘We hebben een regering nodig die beseft dat klimaat niet iets is dat je kan uitstellen. Het is nu het moment om actie te ondernemen’, benadrukt Helena Marschall namens FFF.</p><p><strong>Beluister zeker ook nog deze audioreportage over de invloed van Fridays For Future.</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F974325865%26show_artwork%3Dtrue&amp;display_name=SoundCloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fuser-242398894%2Fduidingsreportagejb&amp;image=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fimages%2Ffb_placeholder.png&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/45ed463139b3f60eedcc1c7e07493686/href">https://medium.com/media/45ed463139b3f60eedcc1c7e07493686/href</a></iframe><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4da7ac361444" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Cindy Franssen (CD&V): ‘lidstaten zijn in nationalistische kramp geschoten]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/cindy-franssen-cd-v-lidstaten-zijn-in-nationalistische-kramp-geschoten-a314f530bb09?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a314f530bb09</guid>
            <category><![CDATA[europe]]></category>
            <category><![CDATA[european-union]]></category>
            <category><![CDATA[corona]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 30 May 2020 11:25:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-30T11:25:04.877Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/788/1*IX8bTRwg7K-C_U0PKrh-Jg.jpeg" /><figcaption><strong>Foto: Flickr.com </strong>De lidstaten toonden tijdens deze crisis niet allemaal evenveel solidariteit</figcaption></figure><p><strong>Corona heeft de wereld in zijn greep en daar is de Europese Unie geen uitzondering op. Toch gaan de plenaire zittingen nog door, hetzij vanop afstand. Voor velen was Europa echter de grote afwezige tijdens deze coronacrisis. ‘Een vertekend beeld’, volgens Europees Parlementslid Cindy Franssen (CD&amp;V) is de kritiek niet helemaal terecht.</strong></p><p>“Er is een heel groot verschil tussen de Europese Commissie en het Europees Parlement enerzijds en de Europese Raad. Het klopt wel dat de individuele lidstaten in de Europese raad zich niet van hun beste kant hebben laten zien.’, aldus Franssen. ‘De lidstaten lijken allemaal een beetje in een nationalistische kramp te zijn geschoten. Daar komt dan nog eens bij dat Volksgezondheid een nationale bevoegdheid is, dat maakt het voor Europa moeilijk om in te grijpen. De solidariteit tussen de lidstaten zou veel groter moeten zijn.’</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FVZXUhQrJUG4%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DVZXUhQrJUG4&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FVZXUhQrJUG4%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/6bff69f6d8efd2ddaa6787ee25cca04c/href">https://medium.com/media/6bff69f6d8efd2ddaa6787ee25cca04c/href</a></iframe><p>Toch heeft de Europese Commissie , onder leiding van de Duitse Ursula von der Leyen, echter wel genoeg maatregelen genomen volgens Franssen. ‘Om te beginnen is er een investeringsinitiatief genomen van meer dan 37 miljard Euro. Dat was de eerste maatregel die genomen is om snel geld vrij te maken voor bijvoorbeeld de gezondheidszorg en werkverkorting-maatregelen zoals onze technische werkloosheid.’</p><p>Franssen: ‘Daarnaast is ook het solidariteitsfonds voor natuurrampen meteen opengesteld voor deze coronacrisis. Italië was de eerste om een aanvraag in te dienen om middelen uit dit fonds ter beschikking te krijgen.’</p><p>Ook zal de Europese Unie die normaal heel fel hamert op een zo evenwichtig mogelijke begroting minder streng zijn voor zijn lidstaten. Franssen: ‘Normaal is de Unie heel orthodox op budgettair vlak. Maar nu gaan ze toch wat flexibeler omgaan met staatschuld en staatssteun. Anders is dat een hele resem aan procedures. Zonder de coronacrisis hadden ze dit nooit niet toegelaten.’</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2Fve5ntauxteQ%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dve5ntauxteQ&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2Fve5ntauxteQ%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/297cc84022e4134d60c447e33fd37630/href">https://medium.com/media/297cc84022e4134d60c447e33fd37630/href</a></iframe><p>Niet alleen zal Europa flexibeler omgaan met de budgettaire regels ook het budget van het FEAT word opgetrokken. Het FEAT is een fonds voor de meest behoeftigen in onze samenleving. België maakt bijvoorbeeld van dit fonds gebruik voor de voedselbanken. Daarnaast is er ook 350 miljoen Euro voorzien om Griekenland te steunen om de vluchtelingen daar in hun basisbehoeften te kunnen voorzien.</p><p>Al deze maatregelen zouden niet genomen kunnen worden zonder de steun van het Europees Parlement, dat tijdens deze crisis digitaal samenkomt. Franssen: ‘Er is maar een erg beperkt aantal parlementsleden in het parlement. Het grootste deel zit thuis voor de PC. Ook tolken zijn niet voor alle talen aanwezig, maar de voertaal is Engels dus dat is niet echt zo’n groot probleem.‘</p><p>De stemmingen verlopen sinds het begin van de crisis ook vanop afstand. En dat gaf vreemde situaties. Franssen: ‘De eerste stemming (begin april) was op papier. We kregen dan onze stembrieven en moesten per amendement bolletjes kleuren. Van die papieren moesten we dan foto’s met onze handtekening op. Het was een enorm ouderwets en omslachtig proces. Het duurde ook 2 dagen voor alle stemmen geteld waren. Nu zijn we overgeschakeld op een digitaal alternatief. Ik hoop dat we snel alles terug in persoon kunnen doen. Digitaal gaat het ook wel maar het is toch niet helemaal ideaal.’</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a314f530bb09" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Vanuit mijn kot naar een grot]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/vanuit-mijn-kot-naar-een-grot-2ef154edd431?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2ef154edd431</guid>
            <category><![CDATA[lascaux]]></category>
            <category><![CDATA[france]]></category>
            <category><![CDATA[culture]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 30 May 2020 11:22:20 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-30T11:22:20.786Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/1*1CZjBwp4-xQIweqXb_YZDQ.jpeg" /><figcaption>Foto: Flickr.com/ Lascaux staat vooral bekend om zijn vele muurschilderingen</figcaption></figure><p><strong>De coronacrisis heeft de ganse wereld in de ban. Overal op de planeet zitten de mensen nu gedwongen thuis. En dat heeft zo zijn impact, niet in het minst op de toeristische sector. Binnenkort gaan de grenzen misschien weer open voor toeristen. Maar voorlopig zullen we moeten roeien met de riemen die we hebben. Een virtueel bezoek aan de grotten van Lascaux bijvoorbeeld.</strong></p><p>Het zijn barre tijden voor de reisverslaafden onder ons. Terwijl de coronacrisis langzaam zijn greep begint te lossen, hebben vele mensen nog geen duidelijkheid over hun vakantie deze zomer. Maar wat als je toch zou kunnen reizen, zonder je kot uit te komen? Met die gedachte in het achterhoofd bracht ik een virtueel bezoek aan de grotten van Lascaux. En voor je je mening begint te vormen, denk aan de voordelen! Je hoeft geen uren aan te schuiven om dan schoorvoetend door een koude grot achter een gids aan te slenteren die je toch niet begrijpt. Om nog maar te zwijgen van die eindeloze autorit op de mistroostige boulevard die snelweg heet.</p><p>Vooraleer ik aan mijn bezoek begon besloot ik eerst wat achtergrondinformatie op te zoeken. En wat blijkt? De ontdekking van de grotten van Lascaux, in 1940, lijkt een beetje op een uit de hand gelopen Jommeke-verhaal. De ontdekking van de grotten van Lascaux gebeurde eerder toevallig. Een jonge kerel vond een gat in de grond in de buurt van het dorpje Montignac. Hij wilde het gat groter maken maar door gebrek aan goed gereedschap moest hij zijn poging staken.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PQpIPrOxUHa6eIBl11eJhw.jpeg" /><figcaption>Foto: Archeologie.culture.fr/ Bij gebrek aan goed gereedschap kwam de ontdekker later terug om alsnog het gat te openen</figcaption></figure><p>De nieuwsgierigheid van de jonge man was echter gewekt en hij besloot later met enkele vrienden terug te komen. Enkele dagen later voegde hij het woord bij de daad en maakte het gat groter om er dan door te klimmen. Hij verloor zijn grip en schoof de grot in. Nog niet helemaal bekomen van zijn val ontdekte hij de muurschilderingen die al eeuwen geen daglicht meer hadden gezien.</p><p><strong>Vuurtje</strong></p><p>Het verhaal van de ontdekking ging als een lopend vuurtje rond. Het verhaal had, net zoals de coronacrisis nu, de wereld in de ban. En dat is heel wat. Als je beseft dat de wereld zich op dat moment volop aan het voorbereiden om zich in de WO2 te storten.</p><p>Het is pas na die vreselijke oorlog dat Lascaux bezoekers zou trekken, te veel zelfs. In de jaren 60 ontdekten archeologen dat er schimmels op de muurschilderingen kwamen. Daarom ging de grot in 1963 in definitieve <em>lockdown</em>. Om toeristen toch de mogelijkheid te bieden om de creaties van onze voorouders te bewonderen werd de grot minutieus nagebouwd. De laatste versie van de grot opende eind 2016.</p><p>Het is dus bij die grot dat ik vandaag digitaal op de stoep sta. Met een frisse cola bij de hand draag ik mijn PC op de grot te betreden. Meteen bij binnenkomst springt er een gigantische muurtekening in het oog. Op het eerste zicht lijken het twee vechtende buffels, maar daar blijk ik mij schromelijk in te vergissen. Een pop-up weet me te vertellen dat het paarden zijn. Volgens datzelfde blokje tekst zouden de schilderingen gemaakt zijn met “a brush”, een borstel dus. Dat ze toen al met borstels werken is voor mij een complete verassing, maar onze voorouders hebben hiermee straf werk geleverd.</p><p><strong>Twijfel</strong></p><p>De mij vergaapt te hebben op die eerste muurschildering krijg ik een ruimer beeld van de hele zaal, die bezaaid is met tekeningen van paarden, koeien, herten en volgens de uitleg ook een beer. Waar die zich verschuild is mij niet meteen duidelijk. Maar hé ,wie ben ik om mijn virtuele gids in twijfel te trekken.</p><p>Ik word verder meegesleept door een smalle gang, die naar de volgende zaal leidt. Het is zo een gang waar je claustrofobie in kan ontwikkelen. Maar aangezien ik gezellig thuis zit krijgt dat benauwde gevoel mij niet te pakken. Zelfs in deze smalle steeg worden de wanden gesierd met schilderingen. Tot aan het plafond toe.</p><p>De vorige zaal was nog een mengelmoes van dieren. In dit gedeelte spot ik enkel paarden. We hebben duidelijk te maken met paardenliefhebbers flitst door mijn gedachten. Volgens mijn gids zijn al die paarden het werk van dezelfde persoon. En als je de paarden met elkaar vergelijkt lijkt dat ook erg logisch. Wel lijkt het alsof onze prehistorische Picasso het schilderen een beetje beu werd. Het ene paard is heel gedetailleerd. Het andere is dan weer iets slordiger en oppervlakkig. En dat kunnen we hem niet kwalijk nemen. Schilderen in een koude donkere grot, makkelijk is anders.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/1*1_Y_doR9aE3gM5OxTguzZA.jpeg" /><figcaption>Foto: Flickr.com/ Het voorste gedeelte van de gang staat vol met afbeeldingen van paarden</figcaption></figure><p>Nu moet ik mijn tweede vergissing toegeven. Daarnet vertelde ik dat het gangetje, waar ik ondertussen in verzeild geraakte, mij naar een volgde zaal zou leiden. De paarden hebben dan wel plaatsgemaakt voor bizons, maar de gang lijkt stilaan eindeloos.</p><p><strong>Drama</strong></p><p>Maar nu terug ter zake. De bizons aan de linkerzijde van de gang trekken mijn aandacht. Ik zie twee bizons in spiegelbeeld, die van elkaar lijken weg te rennen. Ook de kleur vind ik fascinerend. Beide dieren zijn namelijk geschilderd met een pikzwarte verf. Het beeld heeft iets dramatisch. Het lijkt alsof beide dieren proberen te vluchten voor een onzichtbare vijand die zich achter de rotswand verstopt.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/799/1*Ek7L18WTxEuRwXmAkAEGxg.jpeg" /><figcaption>Foto: Flickr.com/ De bizons werden in een pikzwarte kleur geschilderd</figcaption></figure><p>Een beetje verzonken in die gedachte klim ik verder en verder door een smalle gang. De wanden lijken als maar dichter te komen. De tekeningen worden schaarser. Aan mijn rechterkant zie ik een zwarte veeg opdoemen. Tot mijn verbazing laat mijn gids weten dat dit een paard moet voorstellen. Met een beetje verbeelding slaag ik erin om er een paard in te zien, maar ik ben er niet ondersteboven van.</p><p>Nog een beetje verderop kan ik enkel nog een aantal lijnen op de rotswanden onderscheiden. Hier moet ook mijn gids een eerste keer het antwoord schuldig blijven. Er staat dat hier meerdere artiesten aan het werk waren en dat door het te veel aan lijnen de tekeningen een beetje zijn vergaan.</p><p>Na nog een beetje door die eindeloze gang gedwaald te hebben komen we eindelijk in een grotzaaltje terecht. Voor het eerst zie ik een menselijke gedaante verschijnen, op de wand wel te verstaan. Het is echter een tekening iets verderop die mijn interesse wekt, een neushoorn! Vertwijfeld ga ik op zoek naar de reden van zijn aanwezigheid, zonder succes. Probeer je maar eens in te beelden. Neushoorns in Frankrijk!</p><p>De gids breng mij naar een trap die uitkomt bij de ingang. Wat ik onthoud van deze virtuele rond leiding is dat je niet uit je kot moet komen om (kort) een vakantiegevoel te creëren. Maar een échte vakantie vervangen zal het nooit doen. Ik sluit af met de troostende gedachte dat deze situatie maar tijdelijk is. Ik weet in ieder geval wat gedaan als we weer buiten mogen, naar Lascaux natuurlijk!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2ef154edd431" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Samira (21): ‘Ik huilde van geluk’]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/samira-21-ik-huilde-van-geluk-159cac528e2e?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/159cac528e2e</guid>
            <category><![CDATA[armoede]]></category>
            <category><![CDATA[jongeren]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 18 Mar 2020 17:25:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-03-18T17:25:19.384Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1OULWNXZs9dxXOy0Mk6lCQ.jpeg" /></figure><p><strong>Samira* leeft al heel haar leven in armoede. Het hele gezin was afhankelijk van het loon van haar moeder. Nu zijn ze aan de beter hand. Samira droomt ervan stewardess te worden.</strong></p><p>De Mechelse Samira heeft in haar leven niets anders gekend dan armoede, maar zo wil ze het zelf niet noemen. Samira :‘Echt armoede zou ik het niet noemen. Ik had een dak boven mijn hoofd en ik had altijd wel mijn schoolboeken. Voor iets extra was er wel absoluut het geld niet. Op het einde van de maand was het wel moeilijk qua eten. Maar er waren dan ook 4 kinderen te voeden.</p><p><strong>Foute vrienden</strong></p><p>Het gezin was volledig afhankelijk van Samira’s moeder. De vader des huizes was werkloos. ‘Mijn vader heeft sinds hij in België kwam wonen gewerkt tot hij mijn moeder leerde kennen.’, vertelt Samira.</p><p>Samira: ‘Daarna is het bergaf gegaan. Hij leerde de verkeerde vrienden kennen en kwam op het foute spoor terecht. De bedoeling was vooral om snel rijk te worden. Hij had ook niet de behoefte om een job te zoeken. ‘S avonds Pablo Escobar spelen en ‘s ochtends naar de VDAB zag hij niet zitten.’</p><p>De situatie loopt hoe langer hoe meer uit de hand. Wanneer ze 11 is word bij hen thuis gas en elektriciteit afgesloten. Samira: ‘Ik weet nog dat ik veel wakker werd van de kou. We konden dan ook amper verwarmen. Warm water voor de douche zat er ook niet in. We moesten water op een vuurtje opwarmen, anders ging het niet. Voor de elektriciteit hadden we een oplaadkaart, een soort kredietkaart zeg maar. Dan moest je naar een oplaadpunt om geld op die kaart te zetten.’</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TFBM1MewfpRPO_lFG2tjVQ.jpeg" /></figure><p><strong>Happy</strong></p><p>‘Het lukte niet altijd om elektriciteit te hebben. Ondanks die situatie heb ik er toch nog goeie herinneringen aan. Geen elektriciteit betekende geen tv en dus speelde ik dan maar gezelschapsspelletjes met mijn jongere zusjes. Daar hebben we een sterke band aan overgehouden.’, aldus Samira.</p><p>Ondanks de schrijnende toestanden thuis beseft de nog altijd piepjonge Samira nog altijd de ernst niet van de situatie. ‘Voor mij was het allemaal maar normaal. Ik geloofde niet dat het overal zo was, maar ik dacht dat wij zowat de standaard waren. Echt gelukkig werd ik er wel niet van. Als ik vriendinnen tegenkwam op school waren leken zij altijd <em>happy. </em>Ik dacht dat ik te negatief was.’</p><p>In dezelfde periode trekt haar oudere broer het huis uit. ‘Mijn broer was een aantal jaren ouder dan ik. Hij kon de situatie niet meer houden. Mijn ouders maakten erg veel ruzie en vader werd agressief. Zelf durfde ik later die stap niet te zetten. Voor een meisje ligt dat volgens mij ook veel moeilijker. Je hebt dan wel het JAC dat je helpt bij het alleen wonen, maar ik had niks. Ik was nog maar 18 en durfde het nog niet aan. Dus ben ik gebleven’</p><p><strong>Tranen met tuiten</strong></p><p>Sinds enkele jaren gaat het in stijgende lijn en daar zit de scheiding van haar ouders voor iets tussen. ‘Na de scheiding trok ik meteen bij mijn moeder in. Ik herinner me nog dat we het huis gingen bezichtigen waar we gingen wonen. Ik heb toen echt tranen gelaten van geluk. Het was een bevrijdend gevoel. Het was maar een gemiddeld huisje, maar ik had nooit zoiets gekend. Voor mij was dit echt luxe. Het besef dat je eindelijk kunt gaan wonen volgens de standaard die zoveel mensen als normaal beschouwen. Het maakte heel wat gevoelens los.’, vertelt Samira.</p><p>En ook de toekomst ziet er rooskleurig uit. Samira: ‘Ik leer nu voor schoonheidsspecialiste en ben bezig aan mijn stage. Ik ben er nu wel achter gekomen dat dit niet echt mijn ding is. Als klanten niet tevreden zijn dreig ik dat nogal persoonlijk te nemen. Als ik deze studies heb afgerond ga ik een opleiding volgen als stewardess. Daarnaast ben ik nog een beetje bezig met modellenwerk het komt wel goed!’</p><p>Het aantal jongeren in aanhoudende armoede is bijna verdubbeld en voor mensen met een migratieachtergrond is het risico op armoede nog hoger. Organisaties zoals de Unie van Actieve Verenigingen en Uit de Marge helpen om armoede bij jongeren en migranten te bestrijden. En over één zaak zijn ze het volledig eens: ‘De overheid moet meer inzetten op kwetsbare doelgroepen.’</p><p><strong>Armoede stijgt</strong></p><p>De armoedecijfers in België gaan al enkele jaren in stijgende lijn. Dat blijkt uit cijfers van het Steunpunt Armoedebestrijding. Vooral voor alleenstaanden is het alleen maar moeilijker geworden. In Vlaanderen loopt ongeveer 10% procent van de mensen kans om in de armoede terecht te komen. In Brussel (30%) en Wallonië liggen die cijfers nog een heel stuk hoger.</p><p>Niet alleen alleenstaanden hebben een verhoogd risico op armoede ook mensen met een migratie-achtergrond hebben het steeds zwaarder om de boel rond te krijgen. Personen die afkomstig zijn uit een ander EU-land hebben 23% procent kans op armoede. Bij mensen afkomstig buiten de EU, ligt dat cijfer nog hoger: maar liefst 56%. Specifiek gericht op de herkomst leven 33% van de Turken en 54% van de Marokkanen in ons land onder de armoedegrens.</p><p><strong>Taalniveau</strong></p><p>En die cijfers zijn ook de Unie van Actieve Verenigingen (UAV) niet ontgaan. UAV is een koepelorganisatie voor socio-culturele verenigingen die vooral in de regio rond Beringen actief is. Het merendeel van deze verenigingen hebben een buitenlandse origine. Zij zien vooral dat veel mensen moeite hebben om hulp te zoeken.”Armoede ligt erg moeilijk bij bepaalde mensen. Het moeilijkste is hun vertrouwen winnen. Vaak moeten we 10 keer bij mensen thuis langs gaan om een beetje vertrouwen te creëren en ze op de plaats te krijgen waar ze moeten zijn.’, zegt Fatih Calisir<strong> </strong>van UAV.</p><p><strong>Beluister wat Calisir nog zei over werken met mensen in armoede</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fembed%2FJj1EPsoNA3Y%3Ffeature%3Doembed&amp;display_name=YouTube&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DJj1EPsoNA3Y&amp;image=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FJj1EPsoNA3Y%2Fhqdefault.jpg&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=youtube" width="854" height="480" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/77915333334005a490e7eb783b2d22bd/href">https://medium.com/media/77915333334005a490e7eb783b2d22bd/href</a></iframe><p>Fatih: ‘Na die 9 à 10 huisbezoeken krijgen we de mensen vaak wel ver genoeg om het toch hulpverlening een kans te geven. Het is voor hun eigen goed, maar er moeten altijd wel drempels overwonnen worden om tot op dat punt te komen.’ En volgens Calisir zijn er meer drempels voor mensen met een migratie-achtergrond.</p><p>‘Soms is er sprake van kansarmoede. Vaak is taal een struikelblok. Er zijn mensen die nu nog niet in financiële armoede zitten maar onbewust wel risico lopen. Heel vaak zijn die nog niet met concrete problemen geconfronteerd. Ze hebben werk, krijgen loon maar dan krijgen die kinderen en daar start het probleem. Normale ouders ondersteunen hun kinderen bij schoolwerk. Als je de taal niet goed beheerst wordt dat al een pak minder en dus is er sprake van kansarmoede.’, aldus Calisir.</p><p>Calisir: ‘Taal is één van de grootste redenen van kansarmoede. Het kan dan wel zijn dat het het nu goed gaat maar dat is nog geen garantie voor de toekomst. Het kan goed zijn dat je nu een job hebt maar als dat wegvalt, dan krijg je problemen. Het risico is er altijd dat je niet meer aan de bak geraakt omdat je het Nederlands niet helemaal beheerst. Dan mag je nog zo’n harde werker zijn. Mensen met een migratie-achtergrond hebben vaak ook gewoon het netwerk niet die een doorsnee Vlaming wel heeft.’</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ISTqAJzdmPkRxzZBkxR_vA.jpeg" /></figure><p>Volgens Calisir is kansarmoede iets waar de maatschappij meer zou moeten stilstaan. Calisir: ‘De mensen moeten toleranter worden wat kansarmoede betreft. Ze zeggen dat je het Nederlands tot op een bepaald niveau moet kennen, maar je moet ook de kans krijgen om tot dat niveau te komen. Het is toch zonde dat je een goede werker geen kans geeft omdat die net onder dat niveau zit. Door die personen een kans te geven zorg je er net voor dat hun taalniveau stijgt.’</p><p>‘Er kan echt wel meer gedaan worden voor mensen in kansarmoede. Ze aanzetten om een opleiding te volgen kan bijvoorbeeld al een oplossing zijn, maar dat is aan de overheid. Je kan hier in Vlaanderen overal goede opleidingen volgen,zoals bijvoorbeeld bij de VDAB, en nog relatief goedkoop. In het kader van die opleidingen kan er ook rekening gehouden worden met mensen met een taalachterstand. Het is ook wel aan de mensen zelf om de kansen te grijpen als ze komen.’</p><p><strong>Vrijwilligerswerk</strong></p><p>Niet alleen een opleiding ook het verenigingsleven creëert kansen, benadrukt Fatih Calisir. En daar heeft hij nog een leuke anekdote over. Calisir: ‘Enkele jaren geleden hadden we een tewerkstellingsproject waarin mensen vrijwilligerswerk konden We hadden een lidvereniging waarvan we wisten dat er veel leden werkloos waren. We hebben die mensen een tijdje ondersteund en alles leek wel de goede kant op te gaan.’</p><p>‘Enkele weken later vroegen we nog eens na aan die vereniging hoeveel werklozen er binnen die vereniging waren. Antwoord: geen enkele! Nu wat was er gebeurd: twee mensen met ondernemingszin in die groep hadden samen een bedrijfje opgericht. Wat dat bedrijf juist deed weet ik niet meer. Maar dat verliep zo goed dat ze de andere werklozen binnen de groep in dienst hadden genomen. We geloven dus echt dat verenigingen mensen kunnen versterken. We maken ons sterk dat als we werklozen vrijwilligerswerk laten doen zij ook meer zin gaan krijgen om te werken.’, aldus Fatih.</p><p><strong>Subsidies</strong></p><p>‘Het is ook een manier om talenten te ontdekken. Als je iemand laat opdienen en die komt erachter dat ze dat écht leuk vind om te doen. Wat houdt hen tegen om in de horeca te gaan werken? Net daarom is het jammer dat er geen zekerheid meer is over de subsidies. De hele socio-culturele sector staat zo’n beetje op z’n kop de laatste maanden. Er zijn veel verenigingen die mooi werk leveren, maar die houden het gewoon niet vol zonder subsidies.’</p><p>Omdat veel verenigingen het moeilijker en moeilijker krijgen, is het nu aan individuen om het verschil zélf te gaan maken. ‘Maar dan moet je een heel sterke persoon zijn’, waarschuwt Calesir. ‘Jongeren zijn bijvoorbeeld enorm afhankelijk van hun omgeving.’</p><p>‘Neem nu de keuze om te studeren. Jongeren zijn minder geneigd om te gaan studeren als er geen mensen zijn in hun omgeving die studeren of gestudeerd hebben. Daarom moet de overheid proberen zoveel mogelijk van die jongeren toch aan het studeren te krijgen. Ik las onlangs dat de meeste kinderen een hogere opleiding gaan volgen als hun ouders ook hoogopgeleid zijn. Het is dat klimaat dat gecreëerd moet worden. Een overheid kan heel veel maar de wil moet er ook zijn. Het is een kwestie van een keuze te maken.’</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*0EEQjVotVz7uDLIT_sfREQ.jpeg" /></figure><p><strong>Uit de Marge Landen</strong></p><p>Ook Uit de Marge in Landen is een organisatie die helpt om armoede bij jongeren te bestrijden. ‘Wij werken specifiek met kinderen en jongeren die maatschappelijk kwetsbaar zijn. Dat kan gaan over kansarmoede, maar even goed over een probleem dat zich thuis stelt of een andere reden waardoor de jongere zijn plekje niet vindt in de maatschappij’, vertelt Katrien Geysens, jeugdopbouwwerker bij Uit De marge in Landen. zij organiseren activiteiten voor kinderen en jongeren van 6 tot 26 jaar. ‘We helpen bij hun huiswerk, organiseren klas mobielen, speelpleinen en doen aan tiener- en kinderwerking’, aldus Katrien Geysens.</p><p>De meeste jongeren die komen aankloppen bij Uit de Marge, gaan wel naar school. Al is dat niet voor iedereen vanzelfsprekend. ‘Vanaf de leeftijd van 14 à 15 jaar, zien we toch ook heel wat schoolverlaters. Individueel helpen wij jongeren dan op weg als ze niet naar school gaan of als ze een nieuwe school zoeken. Ook verwijzen we ze al eens door naar een partnerorganisatie of een <em>time-outproject’</em>, zegt Geysens.</p><p>Jongeren zijn vaak sterker als volwassenen en het is dan ook goed om er snel bij te zijn als bepaalde problemen zich voordoen. Zo kunnen ze sneller geholpen worden. ‘Als jongeren een tegenslag hebben, kunnen ze even goed na twee weken alweer de moed gevonden hebben. Ze ontdekken hun talenten en kunnen die dan kwijt in onze projecten. We zien ze snel weer openbloeien.’</p><p><strong>Wrang gevoel</strong></p><p>Af en toe botst de organisatie tegen het officiële aanbod van de hulpverlening in ons land. ‘Soms kunnen wij er alles aan doen om het vertrouwen van een jongere te winnen en zijn/haar probleem te verhelpen, maar dan geraken we plots zelf niet verder. Dat komt doordat er heel sterk bespaart is op welzijn. Er zijn overal wachtlijsten en dat doet dan wel pijn als begeleider’, vertelt jeugdopbouwwerker Katrien. ‘Zo hebben we een minderjarige jongere gehad, die meer dan 8 weken dakloos is geweest. Op die momenten voel je je slecht en machteloos.’</p><p>Volgens Geysens moet de overheid meer inzetten op die kwetsbare doelgroepen. ‘Ik denk dat dat structureel moet aangepakt worden en niet altijd via losse projecten. Het heeft geen zin om een brooddoos te gaan vullen als die brooddoos leeg is. We moeten op politiek vlak nadenken waarom die leeg is’, aldus Katrien Geysens. ‘Ikzelf en mijn collega’s zijn daar elke dag heel erg mee bezig, maar het blijft de druppel op de hete plaat. Je hebt een heel netwerk van vrijwilligers nodig om dat op te lossen maar daarvoor moet het politiek bestuur echt wel aan je kant staan. Ze moeten er een prioriteit van maken op federaal niveau.’</p><p>Vaak blijven mensen in armoede hangen in een vicieuze cirkel. ‘Armoede verschuift zich ook en dat is iets wat mensen niet altijd snappen. Soms verdwijnen kansarme mensen gewoon naar de volgende stad en erna weer naar andere steden, totdat ze geen stad meer vinden waar ze terecht kunnen. Ze zijn zelf teleurgesteld in het systeem. Er zou echt een overkoepelend orgaan moeten zijn voor deze doelgroep’, vertelt Geysens.</p><p><strong>Liefde</strong></p><p>Het is een heel zware job, maar toch doet Katrien het al twaalf jaar lang met veel plezier. ‘Ik haal heel veel energie en voldoening uit de liefde die je terugkrijgt van de jongeren. Door een netwerk uit te bouwen leer je zelf ook heel veel mensen kennen die net zoals jou bezig zijn met deze doelgroep. Het zijn vaak heel mooie, lieve, warme mensen die hard zorgen voor elkaar.’</p><p>‘Politiek gezien lijkt het altijd alsof er rivaliteit is tussen de verschillende, arme doelgroepen. Bijvoorbeeld tussen asielzoekers, transmigranten en de Belgische witte kansarmoede. Als je ze in theorie samenbrengt zie je vaak dat ze verenigd zijn tot hetzelfde onrecht. Het is fijn om daar ergens deel van uit te maken en daar samen iets aan te veranderen. Daar geloof ik ook echt in’, zegt Katrien vastberaden.</p><p>Als jeugdopbouwwerker moet je echt een band creëren met de jongeren. ‘Het eerste waar we op inzetten is vertrouwen. Wat we doen maakt eigenlijk niet zoveel uit, zolang het maar gebaseerd is op een vertrouwensrelatie. Als dat er niet is, werkt het niet’, vertelt Geysens. ‘Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het vertrouwen er onmiddellijk is. Soms kan het twee jaar duren, maar vanaf de moment dat het er is, is het ook echt onbreekbaar. Af en toe botst het wel eens, maar je hebt samen dingen meegemaakt, dingen doorstaan, goede gesprekken gehad… Dat zijn dingen die niet zomaar verloren gaan. Maar zonder vertrouwen is het heel moeilijk om iets te veranderen aan iemand zijn situatie.’</p><p>De organisatie Uit de Marge doet er alles aan om de jeugd te helpen. ‘We zien vaak dat jongeren je loslaten omdat ze hun plekje hebben gevonden. Het geeft enorm veel voldoening als ze ergens zijn uitgeraakt en nu hun eigen weg willen gaan. Als je ze dan tegenkomt en het gewoon een <em>basic </em>gesprek is, weet je dat je iets hebt betekent. Je bent op dat moment overbodig geworden en de jongere heeft je niet meer nodig. Hij/zij kan het nu alleen.’</p><p><strong>Beluister hieronder de audioreportage van het bezoek bij VZW Al-Arm</strong></p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?src=https%3A%2F%2Fw.soundcloud.com%2Fplayer%2F%3Furl%3Dhttps%253A%252F%252Fapi.soundcloud.com%252Ftracks%252F774471616%26show_artwork%3Dtrue&amp;display_name=SoundCloud&amp;url=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fuser-152489546%2Farmoede-alarm&amp;image=https%3A%2F%2Fsoundcloud.com%2Fimages%2Ffb_placeholder.png&amp;key=a19fcc184b9711e1b4764040d3dc5c07&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=soundcloud" width="800" height="166" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5e673edc2aa35f4acbd062782e73ae07/href">https://medium.com/media/5e673edc2aa35f4acbd062782e73ae07/href</a></iframe><p>*Samira is een schuilnaam. Dit om de privacy en het welzijn van de betrokken persoon te waarborgen</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=159cac528e2e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ontwijding kerk Winkelomheide]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/aanslag-op-religieus-en-sociaal-leven-1250519f28d9?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1250519f28d9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 06 Mar 2018 17:08:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2018-03-06T17:20:37.612Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*XkbLicS8O9dZGiKXhAQklw.jpeg" /></figure><p><strong>Ontwijding kerk Winkelomheide</strong></p><h3><strong>‘Aanslag op religieus en sociaal leven’</strong></h3><p><strong>GEEL/- De inwoners van Winkelomheide hebben maandagavond, tijdens de gemeenteraad geprotesteerd tegen de ontwijding van hun parochiekerk. Met een petitie onder de inwoners van de parochie had de werkgroep Kerk Winkelomheide (KWH), spreekrecht afgedwongen.</strong></p><p>De inwoners van de Geelse parochie Winkelomheide riepen op om met zoveel mogelijk personen naar de gemeenteraad te komen. Ze waren dan ook talrijk aanwezig.Door papieren met het opschrift ‘ontwijding van onze kerk, nooit!’ was de toon al snel gezet.</p><p><strong>Emotionele band</strong></p><p>KWH kreeg de kans om bij monde van Jef Horemans zijn standpunt duidelijk te maken tegenover de gemeenteraad. Jef Horemans: ‘De kerk is het hart van de parochie. De gedachte dat die zou verdwijnen doet zeer. En wat dan met het kerkhof? De mensen zijn oprecht bezorgd.’</p><p>‘Het zou een aanslag zijn op zowel het religieuze als het sociale leven. We gaan akkoord met het multifunctionele gebruik van onze kerk. Tegenwoordig worden er al concerten georganiseerd in onze kerk, maar we willen ook de erediensten behouden.’</p><p>‘De kerk van Winkelomheide is ook de enige die genoeg capaciteit hebben voor de communicanten en vormelingen van zowel Stelen,Oosterlo, Zammel én Winkelomheide. Daarnaast brengt de kerk meer op dan ze kost. Door een zendmast op de kerktoren genereert die inkomsten. In combinatie met de onderhoudsvriendelijkheid brengt ze dus zelf geld op. Het zou dus niet logisch zijn onze kerk te sluiten’ aldus Horemans.</p><p><strong>Raak mensen in het hart</strong></p><p>Schepen van patrimonium, Ben Van Looveren (CD&amp;V) tempert de bezorgdheden. ‘Ik besef dat we met deze beslissing vele mensen die zich vrijwillig inzetten voor de gemeenschap in het hart raken. Wat ik zeer goed begrijp. Toch wil ik iedereen verzekeren dat zowel aan het kerkgebouw als het kerkhof niet geraakt zal worden.’</p><p>‘Wat de erediensten betreft wil ik erop wijzen dat die enorm kostelijk zijn. We hebben nu nog maar 2 pastoors in Geel en die moeten bijna vliegen om alles gedaan te krijgen. Bij het maken van het kerkenplan moesten de kerken van Sint Dimpna en Sint Amands behouden blijven, wegens de erfgoedwaarde.’</p><p>‘Het proces dat hieraan vooraf ging is ook gegaan zoals de kerk het wilde. We hebben info avonden georganiseerd. Wat Winkelomheide betreft willen we zeker en vast dat het gebouw ter beschikking blijft voor de gemeenschap. Ook wil ik de werkgroep uitnodigen om dit punt te bespreken.’</p><p><strong>Argumenten pover weergegeven</strong></p><p>Bij het opstellen van het gemeentelijk kerkenplan konden de werkgroepen van alle parochies argumenten aanleveren voor het behoud van hun kerk, daar liep het mis ‘Jef Horemans verwees naar mails met argumentering voor de kerk van Winkelomheide. Deze zijn echter niet terug te vinden in het kerkenplan. Ik vind dat het maar erg pover is weergegeven’ besloot Tom Vervoort (onafhankelijk gemeenteraadslid).</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1250519f28d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dancing in the street]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/het-is-een-zonnige-zaterdagmiddag-in-hasselt-1711725611d4?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/1711725611d4</guid>
            <category><![CDATA[hasselt]]></category>
            <category><![CDATA[artist]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 02 Nov 2017 17:30:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-11-02T17:36:31.515Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/1*wHuUwSvFkW1-62C5MZNNOQ.jpeg" /><figcaption>Foto: stad Hasselt</figcaption></figure><p><strong>Het is een zonnige zaterdagmiddag in Hasselt. Vele mensen zijn naar de stad gekomen om te shoppen. Terwijl iedereen met grote plastieken zakken sleurt klinkt er een vrolijk deuntje door de winkelstraat. Een straatartiest geeft het beste van zichzelf in de hoop wat kleingeld verzameld te krijgen. Deze zangers zullen binnenkort op 6 november zichzelf weer moeten bewijzen op het stadhuis. Straatartiesten hebben een vergunning nodig en moeten die behalen door auditie te doen.</strong></p><p>“Ik vind het altijd mooi om zien” reageert Bert. “Het geeft toch altijd dat beetje extra sfeer.” Een andere voorbijganger treedt Bert bij: “Als ik op mijn vrouw sta te wachten buiten de winkel is het altijd leuk als je iets hebt om naar te kijken.” Het merendeel van de shoppers kan wat straatanimatie wel smaken. Ook de audities zijn terecht vinden de ondervraagde passanten. “Anders wordt het echt een rommeltje” is het meest gebruikte argument voor de auditie.</p><p>“We geven toch wel een voorkeur aan de jeugd” weet Sonja Paumen van stad Hasselt ons te vertellen. “Het zijn zeker niet allemaal lokale jongeren. Ze komen eigenlijk een beetje van overal. Meestal zijn de artiesten kotstudenten die een centje willen bijverdienen.” Als de artiest door de auditie geraakt dan krijgt die een vergunning voor 6 maanden of een jaar. “Het hangt allemaal een beetje van de jury af. Een goede act krijgt meestal een vergunning van een jaar. De meeste zijn muzikant. Niet omdat ze beter zijn, maar visuele artiesten zoals jongleurs zijn gewoon in de minderheid.”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=1711725611d4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[De beste van Vlaanderen]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/deze-week-is-het-nieuwe-academiejaar-van-start-gegaan-f71e118f0c30?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f71e118f0c30</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 20 Sep 2017 12:35:57 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-22T17:24:33.428Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5RgoHjO0MuuCJOws5z_kiQ.jpeg" /><figcaption>Algemeen directeur Ben Lambrechts tijdens het interview.</figcaption></figure><p>De beste van Vlaanderen</p><p><strong>Deze week is het nieuwe academiejaar van start gegaan. Zo ook voor de studenten van Hogeschool PXL in Hasselt. We hadden een interessante babbel met algemeen directeur Ben Lambrechts.</strong></p><p>“We hebben onlangs een uitstekende beoordeling gekregen van de NVAO” steekt Lambrechts van wal. “Ik heb zelfs gehoord dat we de beste zijn in Vlaanderen. We zitten dus zowel qua kwaliteit als kwantiteit goed. Die onderzoekscommissie is dan ook niet van de poes. Ze hebben echt diepte-onderzoek gedaan in onze opleidingen en interviews gedaan met lectoren en studenten.”</p><p>Maandag werd het academiejaar feestelijk ingezet met een optreden van DJ Goldfox in samenwerking met Lambrechts. “Ik speelde ook al op Pukkelpop samen met Goldfox maar een muziekcarrière zit er niet in. Ik speelde vroeger in een bluesband en zij speelden op Pukkelpop nadat ik stopte in 2005, vandaar.”</p><p>Alhoewel hij op jonge leeftijd algemeen directeur is geworden was Lambrechts niet meteen een voorbeeldige student. “Ik leerde niet graag en achteraf bekeken had ik het anders moeten aanpakken” biecht hij ons op. “Ik kende wel heel Leuven, iedere student, iedere marktkramer,… . Uit die gesprekken heb ik wel veel geleerd, dingen die nu als algemeen directeur ook nuttig zijn. Netwerken is voor mij heel belangrijk. Een kwalitatief onderwijs doet veel maar uiteindelijk, de richting maak je zelf.”</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f71e118f0c30" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Op pad door de redactie]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/op-pad-door-de-redactie-2bfb6d04cc10?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/2bfb6d04cc10</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 19 Sep 2017 17:31:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-19T19:08:20.400Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Op pad door de redactie</p><p><strong>De krant, voor vele mensen een vaste partner bij het ontbijt. Elke dag wordt er naarstig gewerkt opdat er elke dag eentje bij de abonnees in bus valt. Wie werkt er mee aan zo’n krant? We namen de proef op de som en trokken naar de redactie van Het Belang Van Limburg en spraken er met twee werknemers.</strong></p><p>Op onze zoektocht naar een gepaste gesprekspartner belandden we bij Roger Cox, sinds jaar en dag voetbaljournalist voor HBVL. “Ik doe geen andere sporten, het voetbal is een fulltime bezigheid. Ik versla vooral wedstrijden van de Limburgse eersteklassers STVV en KRC Genk.” Wanneer gevraag over de bekerwedstrijd van STVV vanavond tegen OHL weegt Cox z’n woorden zorgvuldig af. “ Het wordt geen walk-over voor Sint-Truiden. Leuven heeft de spelers om in eerste klasse te spelen en bovendien een ervaren trainer in Dennis Van Wijck.” Een serieuze waarschuwing voor de kanaries. “Journalist is een fantastische job anders had ik hier niet zolang blijven zitten.” Lacht Cox ons nog toe.</p><p>“Journalisten gaan steeds tot het gaatje” zucht art-director Danny Van Rompaey. “Ik werk dagelijks aan de layout van de krant en bewaak de vormgeving ervan en dat brengt soms wel eens problemen. Te lange artikels vormen het grootste probleem maar daar zijn eindredacteuren voor. Het belangrijkste is dat de krant aangenaam leest” sluit Van Rompeay af.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=2bfb6d04cc10" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Van krant naar studie]]></title>
            <link>https://jochen-belmans99.medium.com/van-krant-naar-studie-d44b65c1740a?source=rss-bdddfca5afe0------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d44b65c1740a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jochen Belmans]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Sep 2017 13:37:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-09-18T19:55:05.718Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LTI-FbLEiI7qWk-f3E7ZmA.jpeg" /></figure><p><strong>Hallo, mijn naam is Jochen en ik ben afkomstig uit Geel. Vandaag is er een nieuw hoofdstuk in m’n leven begonnen, namelijk mijn studies journalistiek. Mijn verhaal is redelijk ongewoon want ik werkte al eerder bij een krant. Het schoolkrantje buiten beschouwing gelaten.</strong></p><p>Alles begon in het 1ste middelbaar. De leerlingenraad zocht nieuwe leden en belegde daarom een vergadering. Al snel trok één functie m’n aandacht: verslaggever. Ik vertrok van die vergadering zoals ik daar binnenkwam namelijk met veel twijfels. Een week ging voorbij en plots kwam er nieuws. Ik was erbij! Het begon met kleine stukjes en spelletjes zoeken,… . Het jaar erna schoof ik op in de pikorde. Ik werd hoofdredacteur van de schoolkrant. Een droom was geboren!</p><p>Mijn belangstelling voor nieuws bleef groeien. Ik weet nooit hoe mijn dag gaat verlopen behalve één ding staat vast aangestipt in m’n agenda: het nieuws van 19u.</p><p>In het 6de middelbaar werd mijn droom voor eventjes de waarheid. Ik mocht voor mijn buitenlandse stage gaan werken bij een krant, in Aruba nog wel! Ik schreef het korte nieuws én ontwikkelde een nieuwe rubriek. Een week lang zat ik in het nationaal archief van Oranjestad oude kranten te doorploegen op zoek naar materiaal om m’n blog te vullen. Ik gaf een afgemaakt format af en ben trots op het resultaat. Ik heb vooral veel geleerd van m’n mentor en collega’s. Het zijn mensen die in mij geloofden en als ik vragen heb, staan ze altijd voor me klaar.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d44b65c1740a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>