<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Jutiphan Mongkolsuthree on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Jutiphan Mongkolsuthree on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@jutiphan?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*PfaXBsRm5pPIpDzg7KXHjg.jpeg</url>
            <title>Stories by Jutiphan Mongkolsuthree on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@jutiphan?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 16:49:04 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@jutiphan/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[“I love my job”]]></title>
            <link>https://medium.com/gofive/i-love-my-job-35f6861b47cc?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/35f6861b47cc</guid>
            <category><![CDATA[ความสุข]]></category>
            <category><![CDATA[ilovemyjob]]></category>
            <category><![CDATA[job-satisfaction]]></category>
            <category><![CDATA[การทำงาน]]></category>
            <category><![CDATA[ข้อคิด]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 07 Jan 2024 01:21:54 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-01-07T01:21:54.240Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*3ZwAGlV26fMqdXuIc1QHjQ.png" /></figure><p>ในช่วงปี 2023 มันมีหลายเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่ถ้ามีอะไรที่อยากถือโอกาสปิดปีในวันสุดท้ายของปีนี้คงเป็นหัวข้อนี้แหละครับ หนึ่งในคำถามที่ติชอบแอบถามเวลาได้เจอผู้คน รวมถึงตอนสัมภาษณ์ด้วยนะ คืออะไรที่ทำให้เลือกงานนี้ ชอบอะไร และล่าสุดเมื่อคืนที่ผ่านมา ระหว่างนั่งทานอาหารค่ำชิวๆ ติเองกลับโดนถามซะเอง อะไรถึงชอบการเขียนโปรแกรม ชอบไหมงานที่ทำอยู่ ติเองใช้เวลาคิดอยู่ครู่หนึ่งเหมือนกันในการตกผลึก และตอบออกไปสั้นๆก่อนเลยว่า “I love my job” “I really enjoy what I’m doing” “It’s extremely satisfying”</p><p>มันฟังดูเวอร์วัง โลกสวยมากเลยใช่ไหมละ และมันก็อย่างนั้นแหละ มันมี moment นะที่แบบว่าเอ้ย ไม่อยากจะทำแหละ ไม่ไหวแหละ แต่ติเองคิดว่าบางทีมันอยู่ที่เราเลือกจะโฟกัสและมุมมองนะ และบางทีเพียง 5% ของสิ่งที่เราทำนั้นก็อาจเพียงพอที่จะเอาชนะทุกอย่างและทำให้เราชอบในงานมากๆก็ได้</p><p>ยิ่งได้คุยกับผู้คนต่างๆมากมายยิ่งพบว่าไม่ว่างานไหนก็มีสีสันและมีมุมมองที่เราถูกใจได้ บางทีไม่ได้จำเป็นต้องมี “Passion” หรือทำงานที่เรารักตั้งแต่แรกหรอกก็ได้ เพราะยิ่งคุยก็ยิ่งพบว่าคนส่วนใหญ่แทบไม่รู้ว่าอยากจะทำอะไรหรอก แต่สิ่งที่แตกต่างคือพอได้ทำไปนั้นหาจุดที่เราชอบเจอ เริ่มหลงรักถูกใจในสิ่งที่เราทำได้ต่างหากตรงนี้สำคัญ อย่างล่าสุดติได้คุยกับคนที่ทำงานด้าน Recruiter แล้วเขาบอกว่าเขาชอบงานเขา ได้พูดคุยกับผู้คนหลากหลาย มีสิ่งใหม่ๆเคสใหม่ๆให้ทำไม่เหมือนกันในแต่ละวัน และเขารู้สึกได้ช่วยผู้คนให้ได้งานดีๆ มีรายได้ที่ดียิ่งขึ้น ถ้ามีอะไรที่ติจับใจความได้คือดังนี้ครับ</p><ol><li>หาความหมายและคุณค่าของงานเราเจอ</li><li>เราเห็นว่าเราช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างไร</li><li>โฟกัสรูปแบบลักษณะงานที่ตรงกับจริตของเรา</li></ol><p>หากเราค้นพบ 3 อย่างนี้ ติเชื่อว่าทำให้เราตกหลุมรักกับงานที่เราทำได้ไม่ยากเลย เขาก็บอกเช่นกันว่างานเขามีปัญหา มีเรื่องราวตลอด มันมีอารมณ์ที่แบบไม่อยากทำเหมือนกัน แต่มันคงเป็นความหมายและผลลัพธ์ปลายทางที่ทำให้เรายิ้มได้ และไปต่อต่างหากที่สำคัญ</p><p>เหมือนกับติเลย มันคือความสุข ความภาคภูมิใจ ความพึงพอใจแบบสุดๆ เวลาที่เราได้ออกแบบฟีเจอร์อะไรแล้วแบบ “Crack the case” ได้ โดยเฉพาะแก้ไขปัญหายากๆ ทำฟีเจอร์ที่ใช้งานยาก เข้าใจยาก ซ้ำซ้อนให้มันง่ายได้ มันรู้สึกว่าเจ๋งอ่า แม้ไม่มีใครชมเลยก็ตาม 55555+ และหลายครั้งไม่ใช่ผลงานเราคนเดียวแต่เพราะร่วมกันกับทีมแล้วมันสนุกมากๆอีกด้วยต่างหาก</p><p>มันอาจจะฟังดูเท่ ออกแบบฟีเจอร์เจ๋งๆ อะไรงี้ แต่จริงๆแล้วมองไปผิวเผินมันก็คือฟีเจอร์น่าเบื่อๆ งานน่าเบื่อๆ นี่แหละ อย่างปรับหน้าตั้งค่ากะการทำงานให้ใช้งานง่ายขึ้น มันคือแค่นี้ แต่ก็นี่แหละคือชิ้นหนึ่งที่ทำแล้วกับรู้สึกดีใจกับผลลัพธ์มากเลย มันคืออารมณ์แบบนี้แหละครับ ที่ทำให้แม้ว่างานเองจะมีเรื่องราวปัญหาต่างๆที่เราอาจจะไม่ได้ชอบสักเท่าไร ก็เหมือนกับชีวิตของเรา แต่เพราะสิ่งๆนี้บางทีเพียง 5% ก็ทำให้เราบอกได้อย่างเต็มปากกว่า เราชอบงานของเรามากๆเลย</p><p>ปีใหม่นี้อย่าปล่อยให้ตัวเองมีมุมมองเชิงลบกับงานของเราครับ ตามหา 3 ข้อนั้นให้เจอ ทำทุกวันให้มีความหมาย และรู้สึกเติมเต็มได้พลังจากงานที่เราทำทุกวัน ให้เราภาคภูมิใจและรู้สึกดีกับทุกความสำเร็จเล็กๆ ที่อาจจะไม่มีใครเห็นหรือชมเลยก็ตาม เพราะสิ่งที่ติรู้สึกดีกับผลลัพธ์ที่ทำออกมา ไม่มีใครชมเลยครับ ติทำอย่างไรรู้ไหมครับ ถือว่าหากลูกค้าไม่ได้ด่าอะไร นี่คือคำชม 55555+ สร้างคำชมขึ้นมาเอง ง่ายๆแบบนี้แหละ</p><p>ขอให้ปี 2024 นี้เป็นปีที่เวลามีใครถามคุณว่าชอบงานหรือเปล่า คุณจะตอบได้เต็มปากกว่า “Yes, I really love my job”</p><p>Happy New Year 2024</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=35f6861b47cc" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/gofive/i-love-my-job-35f6861b47cc">“I love my job”</a> was originally published in <a href="https://medium.com/gofive">Gofive</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[มาตีความหมายที่ซ่อนไว้ในเกม Stray กัน]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%8B%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%A7%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-stray-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99-71bd2879798b?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/71bd2879798b</guid>
            <category><![CDATA[รีวิวเกม]]></category>
            <category><![CDATA[titoreview]]></category>
            <category><![CDATA[stray]]></category>
            <category><![CDATA[ps5-games]]></category>
            <category><![CDATA[game-review]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 25 Oct 2022 02:15:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-26T08:27:33.916Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/751/1*JO4mq13Uca0Rmgbu9C9hiQ.png" /></figure><p>ผมเพิ่งได้เล่นเกม Stray จบไปไม่นานนี้ครับ เป็นเกมอินดี้แนว Story Adventure ซึ่งให้เราเห็นเป็นแมวครับ ใช่ครับ! แมว ซึ่งเป็นพระเอกของเกมนี้เลยทีเดียว ตัวเกมเองใช้เวลาเล่นปกติประมาณ 5 — 6 ชม. ก็จบแล้วครับ</p><p>“Stray” นั้นหากดูตามพจนานุกรมก็แปลได้ว่า หลงทาง พลัดพราก พลัดหลง พเนจร บ่ายเบนครับ เอาความหมายตรง ๆ เรื่องนี้ก็พูดถึงแมวที่ได้รับอุบัติเหตุ ทำให้พลัดหลงจากเพื่อนฝูง และหลุดเข้าไปในโลกของแนว Cyberpunk 2077 นั่นเอง</p><p><strong>9/10 Stray เป็นเกมที่เล่นง่าย เข้าถึงง่าย สบาย ๆ ครับ กราฟิกสวยงามมาก เรื่องราว การดำเนินเรื่องทำได้อย่างน่าสนใจ เรียกได้ว่า เล่นกันเพลิน ๆ ไปได้เรื่อย ๆ เลยครับ มีปริศนา มีฉากลุ้นระทึก หลากหลายอารมณ์ครับ</strong></p><p><em>Spoiler Alert: จากตรงนี้ไปอาจจะมีการเปิดเผยเรื่องราวบางส่วนนะครับ เพื่อมาวิเคราะห์ ตีความหมายต่าง ๆ ที่ซ่อนอยู่ในเกมกันนะครับ ถ้าพร้อมแล้วก็ตามมากันเลยครับ</em></p><h4><strong>Non-human Prospective</strong></h4><p>ถือว่าเป็นเกมที่แปลกเพราะว่าเราจะได้เล่นเป็นแมว แน่นอนแมวไม่ใช่คน แต่นั่นแหละที่ผมคิดว่าเกมนี้ทำให้เรามองโลกจากสัตว์ปกติทั่ว ๆ ไป ไม่ใช่จากคนที่เราคุ้นเคย และ level design เองก็สะท้อนอย่างนั้นออกมาเช่นกัน แต่ไม่เพียงเท่านั้น ตลอดระยะเวลาที่เราเล่นเกมตั้งแต่ต้นจนจบ จะพบว่าเราไม่ได้พบ “คนเป็น ๆ” เลยแม้แต่คนเดียว ผู้คนที่เราพบนั้นล้วนแต่เป็นหุ่นยนต์เช่นกัน และคิดว่าเป็นการตั้งใจของผู้ออกแบบที่อยากให้เป็นแบบนั้น เรากำลังสังเกต “ความเป็นมนุษย์” ผ่านสายตาของสัตว์อย่างแมว และผ่านหุ่นยนต์ที่บางครั้งในหลาย ๆ มิติ ก็ช่างเหมือนคนจริง ๆ ดังนั้นแล้วอะไรละที่ให้ความหมายถึงความเป็น “มนุษย์” กันแน่ เพราะหากลองฉุกคิดดูดี ๆ แล้ว อาจจะพบว่า “คน” นั้นบางทีกลายเป็น “หุ่นยนต์” มากกว่าหุ่นยนต์ที่ดู “มีจิตใจเหมือนเป็นมนุษย์” เสียอีก</p><h4>Game Levels</h4><p>ตลอดการเดินทางจะพบว่าเกมนั้นเหมือนมี “level” ที่สภาพแวดล้อม ความเป็นอยู่ต่างกันค่อนข้างชัดเจน เพื่อให้ง่าย ผมขอจำแนกเป็น 4 levels หลักละกันนะครับ</p><ol><li>Surface level — ตรงนี้ก็คือตอนแรกและตอนจบของเกมเลย ท่ามกลางธรรมชาติที่เห็นท้องฟ้า มีฝนตก มีพืช มีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อย่างผีเสื้อ</li><li>Slum level— ตรงนี้คือระดับล่างสุดเลยครับ</li><li>Midtown level— ตรงนี้คือเหมือนเมืองใหญ่ New York, Bangkok, Hong Kong อะไรแบบนี้</li><li>Control Room level— ตรงนี้เหมือนระดับ Elite</li></ol><h4>Levels of Progression</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*6D25--6Hz8bfxUzZ.jpg" /><figcaption>Slum level</figcaption></figure><p>Slum level เองนั้นอาจเปรียบเหมือนยุคก่อน Industrial Age ก็ว่าได้ สังเกตจากการแลกเปลี่ยนกัน จะไม่ได้มีเงินตราเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เป็นลักษณะแนว Barter แลกไอเท็มกัน บรรยากาศโดยรวมของ level นี้คือผู้คนจะค่อนข้าง friendly และมีความเป็น community เราจะเห็นตัวละครอย่าง Guardian ทำหน้าที่ดูแลหมู่บ้าน ผู้คนต่างพึ่งพา ดูแลซึ่งกันและกัน ค่อนข้างรู้จักกันดี และหากสังเกตดี ๆ จะพบว่ามีเพียง level นี้ที่เกมนั้นแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ในการดูแลเอาใส่ใจกัน มีความเป็นกลุ่มเป็นก้อน มีมิตรแท้อะไรแบบนี้ รวมถึงแทบทุกคนนั้นจากมีความเชื่อว่าอะไรต่าง ๆ ต้องดีกว่านี้แน่ใน level ที่สูงขึ้นไป ส่วนใหญ่แล้วต่างอยากขึ้นไป แต่มักพบว่าไม่มีหนทาง หมดหวัง หรือคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ทั้งที่ทั้งนั้นก็ยังมีกลุ่มส่วนน้อย ซึ่งในเกมเรียกว่า “Outsider” เหมือนพวกแปลก พวกนอกกลุ่มนี่เอง ที่ยังมีความทะเยอทะยานจะออกไปจากที่นี่ให้ได้นี่เอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*mvJ52u54OQ2gZIcA.jpg" /><figcaption>Midtown Arrival</figcaption></figure><p>Midtown level นั้นตอนแรกที่ขึ้นไปถึงด่านนี้ บอกเลยว้าวมาก คือเหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเลย บรรยากาศ แสงสีเสียง รู้สึกว่าเอ้ยเรามาถึงแล้ว เมืองใหญ่ ทุกอย่างมันต้องดีกว่าเดิมแน่ ๆ บรรยากาศต่าง ๆ ให้ความรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ ด้วยแสงต่าง ๆมากมาย มันเป็น big city vibe ดูทุกคนส่วนใหญ่แต่งตัวกันดี แต่พอมาถึงปุ๊บก็พบว่ามีเหมือนตำรวจที่กำลังจับกุมคนกระทำผิดอยู่ และพอเป็นเมืองใหญ่ก็ให้บรรยากาศถึงความที่ทุกคนจะเก็บตัวอยู่กับตัวเองมากยิ่งขึ้น ความเป็นมิตรน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด มีความเป็น Capitalism นี่คือยุค Post Industrial era นี่เอง ทุกอย่างเป็นแนว transactional based คุณค่าอยู่ที่เงินและสถานะ หลาย ๆ อย่างเหมือน “superficial” มาก มีการควบคุมด้วยกฎหมาย และอะไรต่าง ๆ ชัดเจน ด้วยการลงโทษหากกระทำผิด ทุกคนมักระแวงกันและกัน โดยเฉพาะเจ้าของร้าน สะท้อนถึงบรรยากาศของเมืองใหญ่ที่ต่างคนต่างอยู่ ดิ้นรนเพื่อตัวเองเป็นหลัก และคุณค่านั้นก็คือ “เงิน” โดยตัวเกมยัง surprise เราให้เห็นในแง่นี้ชัดเจนมาก ตอนที่เราโดนทรยศจากคนที่เรามองว่าเขาคือเพื่อน เพราะ เงิน มันสำคัญกว่าความสัมพันธ์นั่นเอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*OBmgB0TjXq1rwrvk.png" /><figcaption>To control room</figcaption></figure><p>Control Room level นี่เสมือนระดับ elite ละกัน คือกลุ่มคนที่มีอำนาจในการตัดสินใจควบคุมอะไรต่าง ๆ ได้ ทำให้มีอภิสิทธิ์ ถึงขั้นตัดสินใจได้ว่าจะเลือกใครอยู่หรือไป เพราะชีวิตคนเราไม่เท่ากันนี่เอง ซึ่งใน level นี้จะเห็นถึงว่าทุกอย่างอยู่ในระดับแบบ “perfect” ความสมบูรณ์แบบในทุก ๆ มิติ มีความรู้สึกอลังการ หรูหรา เรียบร้อย สะอาด เฉียบ แต่กลับให้บรรยากาศเหมือน “lifeless” ไร้ชีวิตชีวา ทุกคนที่พบเจออยู่ในนี้ ต่างไม่มีชื่อ เป็นเหมือนหุ่นยนต์จริงจังมาก สุภาพมาก เรียบร้อยมาก และทำหน้าที่รับผิดชอบอย่างเดียวแบบ “lifeless” ไร้ซึ่งชีวิตชีวา สังเกตถึงความห่างเหินโดยจะเรียกทุกคนรวมถึงเราที่เป็นแมวว่า “Citizen”</p><h4>“Stray”</h4><p>หากจะลองตีความหมายจากชื่อเกมอีกรอบหนึ่ง ผมว่าเกมฉุกคิดว่า ความก้าวหน้าต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นที่เราได้เห็นตั้งแต่ slum level, midtown level จนมาถึง control room level นั้น เราอาจจะพลัดหลง เบี่ยงเบน หรือหลงทางจากความเป็นมนุษย์หรือเปล่า จากค่านิยม คุณค่าต่าง ๆ ที่เราให้ด้วยกรอบ Capitalism นั้นอาจจะไม่ได้ดึงความเป็นมษุษย์ที่ดีที่สุดออกมาก็ได้ หลาย ๆ สิ่งนั้นบางทีไม่รู้ว่าดีกว่าจริงหรือเปล่า แต่ก็จะได้รับการปฏิบัติและถ่ายทอดกันมาเรื่อย ๆ ตามขนบธรรมเนียม โดยถูกกำกับควบคุมจากระบบ และผู้คุมกฎนั่นเอง</p><h4><strong>Humanity &amp; Sacrifices</strong></h4><blockquote><strong>What does it mean to be human?</strong></blockquote><p>ถามว่าเกมนี้มีอะไร คือ เกมนี้แฝงไปด้วยปรัชญาอย่างชาญฉลาด และถามถึงความเป็นมนุษย์อยู่เนื่อง ๆ อะไรกันแน่ คือ “การมีชีวิต” เราควรจะช่วยเหลือผู้อื่นกันหรือเปล่า แน่นอนคนที่ใกล้ตัวเรา แต่เฉพาะแค่คนที่ใกล้ตัวเราหรือเปล่า</p><p>อะไรกันแน่ คือ การมีชีวิต ควรมี “cause” หรือ “purpose” อะไรที่ยิ่งใหญ่กว่า แค่เพื่อตัวเราเองไหม</p><p>ในขณะเดียวกัน ตลอดการเดินทางตัวเกมพาเราพบเจอกับหลาย ๆ สถานการณ์ที่ผู้คนต่าง “sacrifice” หรือยอมเสียสละแม้กระทั้งชีวิตของตัวเองเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเขา</p><p>Sacrifice — ตัดสินใจว่าจะต้องเสียสละใครให้รอด ให้มีชีวิตอยู่ ในห้อง Control Room</p><p>Sacrifice — เสียสละเพียงเพราะเราเป็นส่วนหนึ่งของทีม เพื่อให้เราได้ไปต่อบรรลุเป้าหมายเอาไว้</p><p>Sacrifice — เสียสละ ยอมเสียชีวิตเพื่อบรรลุเป้าที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง</p><blockquote>เราได้หลงทางอะไรไปบ้างกับความเป็นมนุษย์ของเรา</blockquote><blockquote>แล้ววันนี้เราจะยอมเสียสละอะไร ขนาดไหน เพื่อบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าเพื่อตัวเราเอง</blockquote><p>หรือบางทีชีวิตก็อาจจะไม่ได้ต้องการอะไรที่ซับซ้อนแม้แต่นิดเดียว ความอิสระ ธรรมชาติ ความสัมพันธ์ มิตรภาพที่ดีเหมือนอย่างใน surface level นี่เอง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*-IhGjqprIOKOueim.jpg" /><figcaption>Stray</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=71bd2879798b" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[รีวิวซีรีส์ Legendary Attorney Woo]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%8C-legendary-attorney-woo-395fb1051506?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/395fb1051506</guid>
            <category><![CDATA[รีวิวซีรี่ย์-netflix]]></category>
            <category><![CDATA[4eggsreview]]></category>
            <category><![CDATA[ซีรีย์เกาหลี]]></category>
            <category><![CDATA[series-review]]></category>
            <category><![CDATA[kdrama]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 16 Oct 2022 07:57:13 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-10-26T08:05:55.916Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PLljYrPvB2_4TkDO7nCjMA.png" /></figure><p>ซีรีส์เกาหลีอีกแล้ว บอกตามตรงว่าตั้งแต่ได้ยิน concept ของซีรีส์นี้ก็น่าสนใจเลยครับ ซึ่งนางเอกเป็น Autistic Spectrum และมาทำงานเป็นทนายครับ</p><p>ผมเลยพยายามหาโอกาสได้เริ่มดูเรื่องนี้ แล้วก็รู้สึกชอบเลยตั้งแต่ EP แรก คงอดไม่ได้ด้วยเรื่องที่เป็นแนว underdog story อยู่แล้ว และสไตล์ต้องมาทำงานเป็นแกะดำที่แตกต่างกับคนอื่นอีก รับมือกับความเกลียดชังต่าง ๆ มันคงเป็นเรื่องราวที่ทำให้อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ และได้เห็นนางเองที่มีความเป็นตัวเองสูง เข้าใจข้อจำกัดต่าง ๆ ของตัวเอง และยังดิ้นรนมองทุกอย่างในแง่ดี สู้ชีวิตมาก ๆ มันเป็นซีรีส์ที่ให้แรงบันดาลใจ ที่ healing มาก ๆ เรื่องหนึ่ง และยังสะท้อนหลากหลายมุมมองให้กับผู้คนที่มี Disability อย่าง Autism อีกด้วย</p><p>ผมดีใจครับที่มีละครแบบนี้ให้ทุกคนได้ตระหนัก เห็นอกเห็นใจ และมีความเป็นมนุษย์ต่อเพื่อนมษุษย์กันเองมากยิ่งขึ้นครับ เพราะทุกคนต่างเผชิญหน้าอุปสรรคต่าง ๆ อยู่ และโลกใบนี้คงน่าอยู่กว่ามากหากทุกคนต่างส่งความรู้สึกดี ๆ ช่วยเหลือกันและกันครับ</p><p>ด้วยความที่เป็นแนวทนาย ก็จะมีเคสต่าง ๆ ที่นางเอกได้เข้าไปเกี่ยวข้อง ตรงนี้ก็ทำให้ซีรีส์นี้มีความหลากหลายขึ้นด้วย เพราะตัวเคสเองก็จะสะท้อนแง่มุม ความคิด การตัดสินใจ ถูกและผิด ศีลธรรม จริยธรรม อะไรต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว</p><h4>เรื่องที่ง่ายอาจเป็นเรื่องที่ยาก เรื่องที่ยากอาจเป็นเรื่องที่ง่ายสำหรับคนอื่น</h4><p>เรื่องนี้เน้นย้ำให้เราระลึกอีกครั้งว่าทุกคนต่างมีความสามารถและทักษะที่แตกต่างกัน บางเรื่องเราอาจจะสามารถทำมันได้อย่างง่ายดาย แต่สำหรับอีกคนอาจจะยากมาก ๆเลยก็ว่าได้ อย่างที่เราได้เห็นนางเอกกับประตูแบบ swing door เป็นต้น</p><h4>เลือกทำสิ่งที่ถูก</h4><p>ในหลาย ๆ เคสมีความท้าทายในจุดอื่นของทนายพอสมควรในแง่ของศีลธรรมและจริยธรรม และสิ่งที่ดีที่สุดในระยะยาวคือการเลือกทำในสิ่งที่ถูก การที่เรากล้าที่จะยืนหยัดเพื่อความถูกต้อง ตรงนั้นกลับทำให้เราสง่างาม และมีเกียรติอย่างแท้จริง</p><h4>อย่าบ้ากับงานเกินไป</h4><p>เพราะสุดท้ายแล้วเงินไม่ใช่ทุกสิ่ง หากเรามึนเมาโฟกัสที่จะเอาชนะ โฟกัสแต่เงินทองอย่างเดียวนั้น เป็นมิติที่แคบมาก ๆ และอาจไม่ส่งผลดี ยังมีหลากหลายอย่างที่สำคัญมาก สุขภาพ ความสัมพันธ์กับคนที่เรารัก เพื่อนร่วมงาน คนรอบข้าง ครอบครัว สังคม และโลกใบนี้ที่เราอยู่ ล้วนมีผลกับการตัดสินใจและการกระทำของเรา</p><h4>กล้าที่จะรับผิด</h4><p>การที่เราทำอะไรผิด แล้วเลือกที่เก็บมันเอาไว้ส่วนลึกของหัวใจก็กลายเป็นปมมาทิ่มแทงทำร้ายเราได้ตลอดไปทั้งชีวิต มันคงจะดีกว่าหากเราเลือกที่จะเดินในเส้นทางที่ถูกต้อง แม้ว่าจะต้องเจ็บปวด ผิดหวัง และทำร้ายเราขนาดไหน แต่สุดท้ายแล้วนั้นมันยั่งยืน โล่งอก และสบายใจกว่ากันเยอะมาก</p><h4>เข้าใจบริบทชีวิตที่เราอยู่</h4><blockquote>“ฉันเหมือนวาฬนาร์วาลที่หลงทางมาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางฝูงวาฬเบลูกา ฉันใช้ชีวิตอยู่ในทะเลที่ไม่คุ้นเคย ร่วมกับวาฬเบลูกาที่ไม่รู้จัก เพราะทุกคนแตกต่างจากฉัน ก็เลยไม่ง่ายที่จะปรับตัว และก็มีวาฬบางตัวไม่ชอบฉัน แต่นี่ก็คือชีวิตของฉัน แม้จะแปลกและแตกต่าง แต่ก็มีค่าและงดงาม”</blockquote><p>เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะมองและตัดสินกับเหตุการณ์ตรงหน้าได้ เราเลือกได้ในเส้นทางที่เราจะเดินไปข้างหน้า แม้ว่านางเอกจะแตกต่าง แต่เธอกลับรู้สึกถึงคุณค่าและงดงาม แม้ว่าจะไม่ง่าย แต่เธอก็รู้สึกสนุก และอบอุ่นในเส้นทางที่เธอกำลังเดินอยู่ เธอได้ค้นพบอะไรบางอย่าง และตรงนั้นทำให้เธอมีความสุข สนุกสนานที่จะร่วมเดินทางต่อไป แม้ว่าทุกคนแตกต่างกับเธอก็ตาม</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=395fb1051506" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ครั้งแรกกับการไป Fjallraven Classic Sweden แบบ Zero to Hero]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B9%89%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%84%E0%B8%9B-fjallraven-classic-sweden-%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A-zero-to-hero-6c24e145ccbe?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6c24e145ccbe</guid>
            <category><![CDATA[trekking]]></category>
            <category><![CDATA[เดินเขา]]></category>
            <category><![CDATA[sweden]]></category>
            <category><![CDATA[fjällräven]]></category>
            <category><![CDATA[fjallraven-classic]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 22 Aug 2022 08:57:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-08-22T08:57:05.016Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R9rD3OpQGm4Bu1NVr6ETEw.png" /></figure><p>6 days — 110km</p><p>ผมเองก็เพิ่งได้รู้จักว่า Fjallraven Classic Sweden คืออะไรเมื่อต้นปีนี้ เมื่ออยู่ดีๆ ก็มีเพื่อนทักมาชวน บอกเลยว่าพอได้ดูรายละเอียดแล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองพร้อมแม้แต่นิดเดียว มันคือการเดินเขา 6 วัน ระยะทางประมาณ 110km ที่เราแบกทุกอย่างเอง กางเต็นท์เอง ทำกินเอง จัดการทุกอย่างด้วยตัวเราเองตลอด 6 วัน และประสบการณ์น้อยๆ ของผมในการเดินป่านั้นก็เรียกเลยว่ากางเต็นท์ยังไม่เป็นเลย แหะๆ</p><p>จาก comment สั้น ๆ ที่พิมพ์ไปว่า “อยากไป” ในตอนที่เพื่อนคนหนึ่งมีแพลนจะไป Fjallraven Classic พอดี เพื่อนคนนั้นก็ได้ทักกลับมาถามว่า มีคนไปไม่ได้อยู่คนหนึ่ง สนใจจะไปแทนไหม จังหวะนั้นอยู่ๆ ก็อยากไปขึ้นมา คิดสั้นๆ ว่า ไหนๆ โอกาสก็มาแล้ว ไม่อยากปล่อยไว้ อีกอย่างลองหนีตัวเองไปอยู่ท่ามกลางหุบเขาก็คงดีเหมือนกัน นั่นคือช่วงเวลาไม่ถึง 1 เดือนก่อนเริ่มเดินทาง เรียกได้ว่าแค่เตรียมอุปกรณ์ต่างๆ ให้พร้อมนี่แทบจะไม่ทันเลยทีเดียว</p><p>โพสต์นี้คงไม่ได้มาเล่าประสบการณ์ของตัวเองที่มาเดินว่าอะไรอย่างไรบ้าง แต่ถือโอกาสมาแชร์ Key Concepts ที่ได้คาดหวังและอะไรบ้างที่ได้รับกลับมาดีกว่า</p><h4>Disconnected — หยุดการเชื่อมต่อจากโลกภายนอก</h4><p>ตลอดระยะเวลาที่เดิน 6 วันนั้น แม้ว่าพกมือถือไปด้วย แต่ก็ใช้เพียงแค่ถ่ายรูปอย่างเดียว เหมือนไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ตตลอดทาง และเอาจริงคงไม่มีเวลามานั่งเล่นมือถือเลยด้วยซ้ำ มันเหมือนบังคับไปในตัวให้เราหยุดจาก Social Media หยุดจากโลกที่ไม่ได้อยู่ตรงหน้า และกลับมาโฟกัสในสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากับปัจจุบัน เอาจริงก็ชอบมากนะ มันเหมือนได้ “Social Detox” ไปในตัว</p><h4>Back to basic — กลับสู่ความเรียบง่าย</h4><p>เนื่องด้วยการเดินทางนั้นทุกอย่างที่จำเป็นในการใช้ชีวิตเราจะต้องแบกเอง รวมไปถึงที่พัก ห้องน้ำ อาหาร มันเลยทำให้เราได้กลับสู่ความเรียบง่าย ทบทวนว่าอะไรกันแน่ที่จำเป็นจริงๆ อะไรบ้าง nice to have ที่เราอยากได้จริงจัง และทุกอย่างที่เรานำไปนั้นต้องรับผิดชอบ ไม่สามารถเลือกไม่เอาต่อได้ หรือขาดอะไรก็ไม่สามารถเพิ่มได้ทีหลัง เราอาจจะได้สังเกตว่าก่อนหน้านี้เราต้องพึ่งพาอะไรเยอะแยะมากมายขนาดไหน และพอได้มาทริปแบบนี้ จะพบว่าจริงๆ แล้วเราอาจไม่ได้ต้องการอะไรมากมายในการใช้ชีวิตได้ และจะรู้สึกขอบคุณกับสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานต่างๆ ที่เรามีอย่างไม่รู้ตัว ไม่ว่าห้องน้ำ เตียงนอน ที่พักสบายๆ เป็นต้น</p><h4>Nature healing — ธรรมชาติบำบัด</h4><p>พาตัวเราเองอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างแท้จริง อยู่กับปัจจุบัน อยู่กับความไม่แน่นอนของสภาพอากาศ อยู่ได้กับทุกสภาพอากาศไม่ว่าจะฝน แดด ลม หนาว ดื่มน้ำธรรมชาติตรงจากลำธาร ช่วยให้เราเชื่อมโยงเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ และรู้สึกถึงความอลังการยิ่งใหญ่ ความสงบนิ่งของธรรมชาติ และเราเป็นเพียงแค่คนตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้นเอง</p><h4>Total Commitment — มุ่งมั่นให้สำเร็จ</h4><p>การเดินทางจะพบเจออุปสรรค ความยากลำบาก ความเหนื่อยล้า ความทรมานเจ็บปวดต่างๆ ความท้อแท้ อาการต่างๆ มากมายที่อาจทำให้เราถามตัวเองว่ามาทำอะไรอยู่ที่นี่ แต่การเดินทางในระยะเวลา 6 วันนี้ มีทางเดียวคือก้าวต่อไปข้างหน้า มันทำให้เราต้องรวบรวมกำลังกายและใจ พาเราไปข้างหน้าไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ไม่ใช่เป็นคนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ผมว่ามันเป็นการฝึกร่างกายและจิตใจได้ดีเลยทีเดียว</p><h4>Ego — อยู่กับตัวเอง</h4><p>ตลอดการเดินทาง ทำให้เราได้มีเวลาอยู่กับตัวเองในแต่ละก้าวที่เดิน ได้ทบทวนอะไรหลายอย่าง รวมถึงอีโก้ของเราด้วย ผมว่ามันช่วยลดอีโก้ตัวเราเองลงมาได้นะ ยิ่งหากได้เจออุปสรรคและความท้าทายต่างๆ เข้ามา อย่างผมที่เป็นมือใหม่มาก ทำให้มองเห็นได้ชัดถึง “ความไม่เอาไหน” ของตัวเองหลากหลายอย่างด้วยกัน</p><h4>Connected — เชื่อมต่อกับภายในและภายนอก</h4><p>มันเป็นการที่ได้เชื่อมโยงกับธรรมชาติ กับโลกใบนี้ กับปัจจุบัน และกับตัวของเราครับ ค้นพบความสุขง่ายๆ เพราะว่าเมื่อทุกอย่างได้มาด้วยความลำบาก เราจะมีความสุขกับมันอย่างมากแบบไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว ทำให้เรารู้สึกขอบคุณ รู้สึก Grateful และ Thankful และนี่แหละรสชาติของชีวิต</p><p>เป็นอีกทริปหนึ่งครับที่ได้ผจญภัยมากๆ สำหรับผม และผมได้เรียนรู้เยอะมากไม่ใช่แค่ทักษะในการใช้ชีวิต Outdoor ในป่าเขาอย่างเดียวเท่านั้น เพราะจริงๆ แล้วผมเองเป็นคนมีประสบการณ์น้อย น้อยเกินไปด้วยซ้ำ ทริปนี้เลยยิ่งสอนอะไรหลายอย่างให้ผม และผมภูมิใจมากๆ เช่นกัน นอกจากนี้ยังได้ทบทวนและฝึนฝนตนเองทั้งกายและใจ มันเป็นการเดินทางที่ไม่ง่ายเลย แต่นั่นทำให้เราดีใจและมีความสุขมากกับทุกความสำเร็จที่เกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นทำให้ชีวิตรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้น มันเป็น feeling ทำให้เรารู้สึก “alive” อีกครั้ง</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6c24e145ccbe" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Are you happy?”]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/are-you-happy-59584e738f83?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/59584e738f83</guid>
            <category><![CDATA[รีวิวหนัง]]></category>
            <category><![CDATA[movie-review]]></category>
            <category><![CDATA[ความสุข]]></category>
            <category><![CDATA[are-you-happy]]></category>
            <category><![CDATA[doctor-strange-multiverse]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 May 2022 14:55:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-05-16T15:02:26.571Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*QNHWukDrvtE2tQe2.jpeg" /></figure><p><em>คำเตือน: บทความนี้มีพูดถึงเนื้อเรื่องบางส่วนจากหนัง Doctor Strange in the multiverse madness</em></p><p>Doctor Strange น่าจะเป็นฮีโร่หนึ่งที่มีบทบาทค่อนข้างมากเลยทีเดียวในโลก MCU ตั้งแต่เปิดตัวในหนัง Doctor Strange ภาค 1 ตั้งแต่ปี 2016 ซึ่งผมว่าก็ทำได้ดีเลยทีเดียว และน่าจะเป็นตัวละครที่หลายๆคนชอบรวมถึงผมด้วยเช่นกัน</p><p>ประโยค “Are you happy?” มันสะกิดใจผมอย่างบอกไม่ถูก ตอนที่ได้ยินในแต่ละครั้งของหนังเรื่องนี้ มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่ผมได้ไปดูหนังเรื่องนี้ด้วย และอาจจะเป็นคำถามที่ผมเองอาจจะแอบถามตัวเองมาอยู่เรื่อยๆเช่นกัน และการถามคำถามนี้ก็เหมือน paradox ยังไงก็ไม่รู้ เพราะถ้าเรา happy อยู่แล้ว เราจะถามตั้งแต่แรกทำไม! เหอะๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*UBjYgtS51q-HbrrG.jpeg" /></figure><p>“Are you happy?” ถูกถามขึ้นจาก Dr. Strange อีก Multiverse หนึ่งซึ่งเขาพูดถึงในฉากตอนที่ Dr. Strange ได้เห็นคนที่เขาชอบนั้นได้แต่งงานกับผู้ชายอีกคน และเขาคือหนึ่งในแขกร่วมงานในพิธีดังกล่าว คนดูอย่างผมก็คงแอบอดคิดไม่ได้ มันคงเป็นอะไรที่น่าจะขมขื่นใจไม่น้อย และแน่นอนเขาคงบอกตัวเอง และคนอื่นว่า เขาโอเค เขาเห็นคนที่เขารักมีความสุข เขาก็มีความสุขแล้ว แต่จริงๆแล้ว มีความสุขหรือเปล่า มันคือ “เอ๊ะ” แทงใจดำอย่างบอกไม่ถูก เมื่อประโยค “Are you happy?” ถูกพูดถึงขึ้นมา และมันทำให้ผมแอบอดคิดไม่ได้เหมือนกัน ถึงเหตุการณ์ต่างๆในอดีตที่เกิดขึ้น เหมือนหลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านมา ที่เราปล่อย ที่เราได้ยอม และบอกตัวเองว่า นี่แหละ ดีที่สุดแล้ว มันควรจะเป็นแบบนี้ เราควรจะมีความสุขสิ แต่จริงๆแล้วมันก็มีความรู้สึกลึกๆอยู่ในใจว่า เออ เหตุผลมันใช่ แต่ใจกลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลย หรือจริงๆแล้ว มันคือความรู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก ที่ตัวเองอาจจะไม่อยากจะยอมรับมันเลยก็ได้</p><p>“Are you happy?” นั้นยังถูกตอกย้ำจากคำถามที่ Wong ถามตอนท้ายของหนังเลย และมันก็เหมือนสะกิดขึ้นมาอีกครั้ง ในหลากหลายมิติด้วยกัน มันเป็นคำถามที่เหมือนจะเรียบง่าย แต่ก็แอบแฝงให้ฉุกคิดในหลากหลายมิติ ไม่ว่าจะตอนจบที่ Dr. Strange มีความสุขหรือเปล่า หากไม่ได้อยู่กับคนที่เขารัก มีความสุขจริงๆหรือเปล่ากับงานตรงนี้ที่เขาทำ ทั้งๆที่เหมือนทำได้ทุกอย่าง แต่กลับอยู่ด้วยกับคนที่เขารู้สึกรักด้วยไม่ได้ซะอย่างนั้น และจริงๆแล้ว การที่เขาได้ทำอะไรต่างๆนาๆ ประสบความสำเร็จมากมาย รวมไปถึงอย่างช่วยเหลือกอบกู้โลกนั้น มีความสุขหรือเปล่า ในคำถามสุดท้ายนั้น Dr. Strange ค่อนข้างชัดเจนว่าไม่ และในขณะเดียวกัน Wong เองก็เหมือนจะเปรยประมาณว่าเราควร Grateful ในสิ่งที่เรามี นั้นแหละหนทางสำหรับความสุข เพราะบางทีเราไม่สามารถควบคุมอะไรได้ทุกอย่าง และสมหวังกับทุกสิ่งได้ นี่คงเป็นข้อคิดที่หนังโปรยให้คนดูได้ซึมซับไปด้วย</p><p>เราอาจจะผูกมัดความสุขอยู่กับความรักหรือกับอะไรอยู่หรือเปล่า ซึ่งตรงนี้หนังได้สะท้อนไม่ว่าจะเป็น Wanda เอง ซึ่งเขาบอกว่าถ้าเขามีโอกาส ก็ควรได้อยู่กับลูกๆสิ เพราะอะไรเขาคงเลือกที่จะจมอยู่กับโลกใบนี้ในตอนจบแบบนี้ และเหมือนกัน เราได้เห็น Dr. Strange อีกโลกหนึ่งที่พยายามแล้วพยายามอีก ทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้คนที่เขารักเสียชีวิตโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะนี่คือสิ่งที่เขาควรจะสมหวัง ควรจะ “happy ending” สินะ</p><p>หนังยังแอบชี้ให้เห็นว่าแม้ว่าเราจะพยายามทำทุกอย่าง ควบคุมทุกอย่างให้เป็นไปตามที่เราต้องการ แต่สุดท้ายแล้วเรามักไม่สามารถควบคุมปัจจัยภายนอกได้ และมักมีสิ่งที่เราไม่สามารถคาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ คุ้นๆใช่ไหมครับ น่าจะเป็นประสบการณ์ที่ทุกคนคงเจอเหมือนกัน และแน่นอนสิ่งที่เราสามารถควบคุมได้คือปัจจัยภายใน การตีความเหตุการณ์ต่างๆ การรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น การตัดสินใจและการกระทำของตัวเราเองที่ควบคุมได้</p><p>วันนี้เองคงหนีไม่พ้นตัวเราที่ทำให้มีความสุขได้ยากขึ้น เพราะวันนี้ความสุขนั้นมาพร้อมเงื่อนไข ว่าเราต้องมีอย่างนี้ ต้องเป็นแบบนี้ ต้องได้อย่างนั้น และต้องพยายามทุกอย่างเพื่อให้เป็นอย่างที่เราหวัง เพื่อหวังว่าเราจะมีความสุข และบางครั้งเองเหมือนที่ Dr. Strange ตอนจบได้ทิ้งท้ายไว้ แม้ว่าจะทำสำเร็จ ช่วยโลกได้แล้ว ก็ใช่ว่าจะทำให้มีความสุขมากขึ้นแต่อย่างใด</p><p>แต่นี่คงเป็นเพราะว่าเราเองต่างก็เป็นมนุษย์ธรรมดาๆ นั้นเอง และแน่นอนคงไม่มีใครมีความสุขได้ตลอดเวลา แต่ความทุกข์ก็เช่นกัน เหมือนทุกอย่างบนโลกใบนี้ เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป เราอาจจะมีความสุขมากมายเลยในช่วงเวลาหนึ่ง แต่อีกเสี้ยววินาทีข้างหน้า ก็อาจจะทุกข์มากมายเลยได้เช่นกัน ดังนั้นเราเองควรเลือกที่จะมีความสุขแบบไม่ต้องผูกมัดอะไร เลือกที่จะรู้สึกขอบคุณ รู้สึก grateful ที่เรามี moment อยู่ ณ ตอนนี้</p><p>ใช่ครับ และแน่นอนมันพูดง่าย แต่ในขณะเดียวกัน ก็คงสำคัญมากเหมือนกันที่ได้ปล่อยให้ใจได้ทำในสิ่งที่ต้องการบ้าง ในสิ่งที่ดีต่อใจ และให้ได้รู้สึกในสิ่งที่ควรจะรู้สีกจริงๆ</p><p>Are you happy?</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=59584e738f83" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[First Impression Review กับซีรีส์คุณหมีปาฏิหาริย์]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/first-impression-review-%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B8%8F%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B9%8C-a6d365e2523e?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a6d365e2523e</guid>
            <category><![CDATA[คุณหมีปาฏิหาริย์]]></category>
            <category><![CDATA[รีวิวซีรีส์]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 17 Apr 2022 10:18:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-04-18T06:52:42.305Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*FeNJdkPGaJ70NQFF.jpg" /></figure><p>ขอตามกระแสบ้างละกันครับ ถือว่าเป็นซีรีส์วายซีรีส์แรกที่เปิดตัวช่อง 3 ในช่วงเวลา prime time มาด้วยกระแสตอบรับ Rating 0! ในขณะเดียวกันมีมากกว่า 11 ซีรีส์วายที่กำลังดำเนินอยู่ให้เลือกดูเลยทีเดียว และการเปลี่ยนโฉมที่ช่อง 3 ได้ตัดสินใจหลุดจากกรอบเดิมๆนั้น ได้สร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมากเช่นกัน ถึงการนำซีรีส์วายมาในช่วงเวลาดังกล่าว ในแง่ของความเหมาะสมและต่างๆนาๆ แต่จริงๆแล้วเป็นอย่างไรกันแน่ ผมเลยได้ลองไปดูมาในช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาครับ</p><p>หลังจากที่ได้ดูไปอย่างไม่รู้ตัวมา 8 EP ก็แอบชอบครับ ถือว่าเป็นซีรีส์ที่ผมให้ category เป็นแนวดราม่าละกันครับ Family Drama ที่แฝงไปด้วยข้อคิด ปรัชญา ความสัมพันธ์ ครอบครัว และการใช้ชีวิต เป็นซีรีส์ที่ทำมาจากหนังสือที่มีเนื้อเรื่อง มีปมค่อนข้างน่าสนใจและน่าติดตามอยู่แล้ว และตัวซีรีส์เองก็ทำออกมาได้อย่างดีเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นการแสดงของนักแสดง และการดำเนินการเล่าเรื่อง แสง สี เสียง ต่างๆ ก็ถือว่าใช้ได้เลยครับ เป็นซีรีส์ที่ผมว่าถ้าเปิดใจดูก็ไม่ได้มีอะไรที่ไม่ดีครับ และหากเป็นอะไรที่ผมชอบคงเป็นข้อคิดและมุมมองต่างๆที่สอดแทรกมาได้อย่างดี เมื่อเนื้อเรื่องค่อยๆดำเนินไป ทำให้ผมได้นึกถึงซีรีส์อย่าง Star Trek แนว sci-fi ที่มีความ forward thinking ด้านของ Diversity เช่นกันครับ ซึ่งตัวละครต่างๆนั้นล้วนแต่มีมิติ ที่จะช่วยให้เราได้เข้าใจ และเห็นอกเห็นใจเขาด้วยเช่นกัน</p><p>แม้ว่าการดำเนินเรื่องบางครั้งอาจจะดูเชื่องช้าไปบ้าง ซึ่งตัวซีรีส์เองคงอยากให้เราค่อยๆ enjoy ไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกน่าเบื่อแต่อย่างใด มีความคืบหน้าของเรื่องราวโดยตลอด มีปมที่ทำให้เราอยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อ โดยรวมแล้วชอบซีรีส์นี้ครับ มีปรัชญา มีข้อคิดการใช้ชีวิต แม้ว่าหากดูผิวเผินเหมือนมีโทน fantasy ก็ตาม แต่ผมกลับมองว่าทำให้มีมิติยิ่งขึ้น อย่างการที่หมีกลายเป็นคนนั้น ทำให้เราได้เห็นว่าหากเรามองจากมุมมองที่ไม่ใช่คนเป็นอย่างไร คิดว่ามนุษย์เป็นอย่างไร ทำให้มองเห็นมิติอื่นเพิ่มขึ้นมาได้ อีกทั้งตัวเนื้อเรื่องบางทีค่อนข้างหนักเลยทีเดียว การมีอะไรอื่นๆแทรกมาช่วยทำให้กลมกล่อมมากยิ่งขึ้น และในแง่ของความสัมพันธ์นั้น จริงๆแล้วพอเป็นแนวความสัมพันธ์แบบชายกับชาย กลับทำให้มีมิติหลากหลายและซับซ้อนมากขึ้นกว่าเดิมทั้งในแง่ของการยอมรับ ความเข้าใจและประเด็นต่างๆ และพอได้ดูจริงๆแล้ว กลับมองว่าดูได้ทุกเพศทุกวัย ไม่ว่าจะเป็นเกย์หรือไม่ก็ตาม เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องอย่าง It’s Okay Not To Be Okay และ Move to Heaven รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เยียวยาจิตใจและสร้างรอยยิ้มได้ดีเลยทีเดียว แนะนำครับ</p><p>ผมคิดว่าตรงนี้เป็นอีกจุดเริ่มต้นหนึ่งเท่านั้น และไม่แปลกใจที่วันนี้จะมีทั้งหนังวาย ซีรีส์วายออกมามากยิ่งขึ้น เพราะจริงๆแล้วประเทศไทย วันนี้นั้นเริ่มเป็นที่รู้จักและโด่งดังในระดับโลก เรียกว่าขึ้นแท่นอันดับหนึ่งแล้ว ดังนั้นเองรายได้และการสนับสนุนไม่ได้มาเพียงในประเทศเท่านั้น แต่รวมถึงต่างประเทศด้วย อย่างเรื่องนี้เองก็ออนแอร์พร้อมๆกันบน netflix ให้รับชมอีก 26 ประเทศ เลยเริ่มไม่แปลกใจที่เราจะเห็นการพัฒนาการในทุกๆแง่ ไม่ว่านักแสดง การกำกับ งาน production ต่างๆ จากกระแสการตอบรับที่ดีเมื่อรวมตลาดต่างประเทศเข้ามาด้วย จึงไม่แปลกใจว่าเพราะอะไรตอนนี้เลยมีซีรีส์วายเพิ่มขึ้นถึงขนาดนี้!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a6d365e2523e" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Dune (2021) หนังไซไฟดีๆที่อยากแนะนำ]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/dune-2021-%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B9%84%E0%B8%8B%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B9%86%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B3-547a9f95f05c?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/547a9f95f05c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 13 Dec 2021 02:41:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-12-13T02:41:44.169Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*f331WMmG6s4GcnEU.jpg" /></figure><p>ผมเพิ่งมีโอกาสได้เข้าไปดูหนังเรื่องนี้ เห็นจากรีวิว IMDb ที่ได้คะแนนถึง 8.3 ด้วยกัน และหนังไซไฟก็เป็นแนวที่ผมค่อนข้างชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก มีดู Trailer ผ่านๆแต่ก็แอบไม่เห็นน่าสนใจ แถมงง และงงกับตัวเองด้วยว่ามันดูแล้วจะโอเคไหมนี่ จนเริ่มคิดในใจว่า IMDb บางทีก็มี taste ที่ไม่ตรงใจเหมือนกัน</p><p>จริงๆแล้วว่าจะไปดูตั้งแต่ Dune เข้า IMAX แล้วแต่ Eternals มาแทนที่ซะก่อน เลยได้มีโอกาสไปดู Eternals แทน เลยทำให้รู้สึกว่าต้องไปดูแหละเรื่องนี้ จนสุดท้ายไปดูก็พบว่าเป็นหนังที่ทำให้ผมคอยติดตามอย่างต่อเนื่องได้อย่างไม่น่าเชื่อ มันแปลกๆ ไม่คุ้นเคย แต่ค่อนข้างซับซ้อนพอสมควร พอดูเสร็จออกมาแล้วกลับรู้สึกว่า เออ หนังเรื่องนี้ โอเคเลยนะ คือจะบอกว่า Eternals นี่ตอนเข้าไปดูแอบหลับนิดหนึ่งด้วยซ้ำ (ส่วนหนึ่งอาจจะเพลีย)</p><p>ภาพประกอบ ฉาก การใช้แสง color pallet นั้นถือว่ามีเอกลักษณ์อย่างเป็นของตัวเอง จนบางทีเหมือนดูงานศิลปกรรมเลยก็ว่าได้ มันแปลก มันอลังการ มันตระการตาจนรู้สึกว่าพลาดที่ไม่ได้ดูบน IMAX ในขณะเดียวกันมันให้อารมรณ์และความรู้สึกร่วมอย่างบอกไม่ถูก ส่วนหนึ่งอาจจะมาจากเพลงประกอบ ซึ่งมีเอกลักษณ์ของตนเองเช่นกัน และพึ่งมารู้ว่ามาจาก Han Zimmer ที่มีชื่อเสียงนั้นเอง</p><p>การดำเนินเรื่องก็ถือว่าทำได้ดี มีเนื้อหาที่จะต้องปูเนื้อเรื่องค่อนข้างเยอะพอสมควร แต่ก็ทำให้น่าติดตามได้อย่างต่อเนื่อง หากมีอะไรก็คงมีแค่ตอนจบที่ทิ้งท้ายทำให้เราอยากดู Part 2 ต่อ มันตรงที่หนังเรื่องนี้ไม่ได้สมบูรณ์ในตัวของมันเองนี่แหละ ทั้งนี้ทั้งนั้น หลังออกจากโรงแล้ว ก็ยังทำให้เป็นที่น่าจดจำและอยากจะรู้จักโลกของ Dune มากยิ่งขึ้นไปอีกอย่างไม่น่าเชื่อ</p><p><strong>9/10 เป็นหนังไซไฟที่มีสร้างเอกลักษณ์ของตนเองให้เราอยากติดตามต่อ และมีอะไรที่ชวนให้เราเข้าไปรู้จักจักรวาลของ Dune ได้อย่างน่าทึ่ง</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=547a9f95f05c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[เข้าวงการ Crypto นอกจาก Binance เปิดเทรด Exchange ที่ไหนดี]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3-crypto-%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%81-binance-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%94-exchange-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%B5-646fc2b3201c?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/646fc2b3201c</guid>
            <category><![CDATA[cex]]></category>
            <category><![CDATA[คริปโตเคอเรนซี่]]></category>
            <category><![CDATA[เทรดคริปโต]]></category>
            <category><![CDATA[cryptocurrency]]></category>
            <category><![CDATA[centralized-exchange]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 14 Nov 2021 09:42:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-11-14T09:43:01.726Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PFTmXXEZPpfYiZ0N.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*Op0K54pN27Kv7TqIn9ctvw@2x.jpeg" /><figcaption>Binance Drama 2021 — Bye Bye Thai (language)</figcaption></figure><blockquote>“Don’t put all your eggs in one basket”</blockquote><p>อย่างที่เขาว่ากัน อย่าใส่ไข่ทั้งหมดที่เดียว งั้นเราจะพึ่งพาเพียงแค่ Exchange ไม่กี่ที่ไปทำไม ไม่ต้องคิดอะไรมาก มาดูกันเลยว่ามีที่ไหนดีๆที่เราควรเปิดไว้หน่อย ไม่มีอะไรเสียหาย อยากใช้จะได้พร้อมใช้งาน!</p><h3>ขอแนะนำ Top 3 CEX ในดวงใจที่คู่ควรเปิดไว้ครับ</h3><p>ใช้ลิงก์สมัครในหน้านี้ได้เลยเป็นลิงก์ Referral พร้อมสิทธิพิเศษต่างๆครับ</p><h3>FTX</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*23R25D8rW4tplaCg0ETgJQ.png" /></figure><p>FTX เป็นเว็บที่เหมาะสำหรับนักเทรดตัวยงอย่างมืออาชีพตัวจริงโดยฟีเจอร์ต่างๆที่ครบครัน มีเหรียญ FTT ของตัวเอง เพื่อได้ประโยชน์ต่างๆ และมี Staking Program เพื่อเข้าร่วมโครงการ IEO ต่างๆได้อีกด้วย</p><p>สมัครเลย: <a href="https://ftx.com/profile#a=24586034">https://ftx.com/profile#a=24586034</a></p><h3>KuCoin</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/954/1*YKYmtzlaUh3ajJc7PsDYYQ.png" /><figcaption>KCS</figcaption></figure><p>KuCoin นี่เรียกว่าแทบจะได้ Inspiration จากท่านพ่อ Binance มาล้วนๆ ใครใช้ Binance อยู่แล้ว ก็จะรู้สึก at home มากกับ KuCoin หลายๆอย่างเรียกว่าถอดแบบมาเลย มีเหรียญ KCS ออกตัวเองเช่นกัน แค่ถือไว้หลับตาก็ได้ Rewards อย่างเรื่อยๆ และช่วงนี้เหรียญนี้เองก็เรียกว่ามาแรงมากเช่นกัน และยังมี Pool-X อีกแนวๆ Launchpad และ Launchpool ที่คุ้นเลย รออะไรอยู่ละ เปิดเลย</p><p>สมัครเลย: <a href="https://www.kucoin.com/ucenter/signup?rcode=7dw23M">https://www.kucoin.com/ucenter/signup?rcode=7dw23M</a></p><h3>Gate.io</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*3NNgJ1gUmzlhifMx.png" /></figure><p>Interface จะออกแนวแบบบ้านๆ retro หน่อย แต่ว่าไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไร บอกตามตรงว่าตอนนั้นที่เปิดบัญชีที่นี่คือเพราะว่า SHIP มี listed ไว้ที่นี่ จึงเป็นเหตุสังเกตได้ เหรียญที่ไม่ค่อยมีที่อื่น จะมีให้ซื้อขายที่นี่ครับ อารมรณ์เหมือนร้านขายของเก่า ไม่ใช่เหรียญตลาด แวะมาซื้อขายที่นี่ได้ เหมาะที่จะซื้อไว้ตั้งแต่ยังไม่เข้าโครงการ เปิดเผื่อไว้ อยากซื้ออะไรจะได้แวะมาได้เลย</p><p>สมัครเลย: <a href="https://www.gate.io/signup/4711367">https://www.gate.io/signup/4711367</a></p><h3>Binance</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*w2lfsImxkkgZtppd.jpg" /><figcaption>ใจปั้มขนาดนี้ มีหรือจะไม่ไปไหน</figcaption></figure><p>เหมือนบ้านที่คุ้นเคย แม้ว่าจะถูกกีดกันสารพัดจากนานาประเทศ แต่ของมันดี เจ้าของมันเจ๋ง ใครจะห้ามก็ฉุดไม่อยู่ อย่างไงก็เบอร์ 1 แบบทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น หากใครเกิดยังไม่มีบัญชีที่นี่ กำลังเข้าวงการ ต้องการแจ้งเกิดก็ต้องสมัครที่นี่ละครับ คลิกลิงก์ด้านล่างนี้ได้เลย</p><p>สมัครเลย: <a href="https://accounts.binance.com/en/register?ref=NPN9TPCQ">https://accounts.binance.com/en/register?ref=NPN9TPCQ</a></p><h3>ในประเทศไทย</h3><h4>BitKub</h4><p>ยอดผู้ใช้อันดับ 1 แล้วยังมีเหรียญ KUB พร้อมกับ Bitkub Chain ของตัวเอง ลอก Binance มาทั้งดุ้น แถมล่าสุด back โดย SCB เข้าถือหุ้นใหญ่ 51% แสดงว่าต้องมีอะไรดี เปิดไว้ก่อนเลย<br>สมัครเลย: <a href="https://www.bitkub.com/signup?ref=124645">https://www.bitkub.com/signup?ref=124645</a></p><p><strong>Zipmex<br></strong>น้องใหม่มาแรงหลุดโค้ง ไม่มีค่าธรรมเนียมในการเทรด มี ZipLock ฝากเหรียญแล้วได้ดอกเบี้ยด้วย พร้อมเหรียญของตัวเองอีก ZMT ที่ฝากแล้วได้ดอกเบี้ยสูงสุดถึง 16% ตอนนี้ก็เปิดตัว ZLaunch ออกมาเหมือน Launchpool เช่นกัน เปิดไว้ไม่เสียหลาย เปิดไปเถอะ เปิดประเทศ<br>สมัครเลย: <a href="https://trade.zipmex.com/th/accounts/sign-up?aff=qWENRM59Ob">https://trade.zipmex.com/th/accounts/sign-up?aff=qWENRM59Ob</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=646fc2b3201c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ได้อ่านหนังสือ Lights Out: Pride, Delusion and The fall of General Electric]]></title>
            <link>https://jutiphan.medium.com/%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD-lights-out-pride-delusion-and-the-fall-of-general-electric-14326392c71a?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/14326392c71a</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 Oct 2021 04:41:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-10-18T04:41:35.065Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*j7VOJAd_BTIabElU" /></figure><p>โอ้ว… รู้สึกว่าไม่ได้อ่านหนังสือยาวๆเหมือนเล่มนี้มาสักพักใหญ่ๆ แอบให้ความรู้สึกว่าอ่านไปสักพักแล้ว ก็ยังไม่จบสักที ถึงจะรู้สึกอย่างนั้น แต่จริงๆแล้วก็เป็นเล่มที่เขียนเรื่องธุรกิจได้อย่างน่าติดตามและไม่น่าเบื่อเลย ทำให้อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆเลยทีเดียวครับ อ่านง่าย เข้าใจง่าย เห็นภาพ น่าติดตาม เหนือความคาดหมายซะอีก</p><p>ผมว่าเป็นเล่มหนึ่งที่อ่านแล้ว สะท้อนให้เห็นด้านของ Capitalism, Greed และ Public Companies Pressure ได้เป็นอย่างดีทีเดียว ทำให้ผมได้ค่อยๆคิดตามและค่อยๆสะท้อนมุมมองและความคิดที่หนังสือค่อยๆถ่ายทอดออกมา จนอ่านจบแล้ว อยากจะศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบริษัท GE เลยทีเดียว เนื่องด้วยส่วนตัวก่อนหน้านี้ไม่ได้ติดตามมาก่อน</p><p><strong>8.5/10 สะท้อนเรื่องราวจริงจากมุมมองการเป็น CEO ของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง GE ได้อย่างเมามัน และยังชวนให้เราคิดในการบริหารจัดการธุรกิจได้เป็นอย่างดี</strong></p><p>ถ้าเป็นอะไรที่เชื่อมโยงกับผมก็คือผมเองก็เพิ่งมารับไม้ต่อธรุกิจที่บ้านเรียกว่าเป็น Generation 3 ละกัน ซึ่งแน่นอนมาพร้อมความสำเร็จและการเติบโตในอดีต ทำให้ระหว่างที่ผมได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ก็นึกถึงบทบาทของ CEO ที่มารับหน้าที่ต่อของบริษัท GE เช่นเดียวกัน เลยอาจทำให้ผมอินไปด้วย ;)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*dSynfBsqFqLFzHbv.jpg" /><figcaption>LIGHTS OUT — ปิดไฟ</figcaption></figure><h3>Quarterly Earnings, Dividends, Financial Targets</h3><p>สำหรับผม หนังสือเล่มนี้สะท้อนให้เห็นถึง Ugly side of capitalism โดยเฉพาะกับการที่ทุกสิ่งจดจ่ออยู่กับ Financial Targets และการรักษาตัวเลขดังกล่าวไว้ในแต่ละไตรมาส ไม่เพียงรักษา แต่ต้องการให้มีการเติบโตอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน เป็นความคาดหวังของผู้ถือหุ้น กรรมการบอร์ด ไปจนเป็นแรงกดดันตั้งแต่ CEO และผู้บริหารตามลำดับ โดยบางครั้งไม่สนใจเหตุการณ์ สถานการณ์ หรือความเป็นจริงใดๆก็แล้วแต่ บางครั้งแม้แต่สร้างผลกระทบในเชิงลบเพื่อตัวเลขดังกล่าวก็ตาม</p><p>มันเตือนสติผมว่าตัวเลขนั้นตั้งไว้หากได้ถึงก็คงเป็นเรื่องอะไรที่ดีมาก แต่ควรกลับมาโฟกัสที่ตัว Business ก่อนเสมอ ทำให้ดีที่สุดในระดับที่เราพึงพอใจ ไม่งั้นเสียสุขภาพจิตและกดดันตัวเองมากเกินไป</p><h3>Pride &amp; Ego</h3><p>เมื่อรับบทบาท CEO ของบริษัทที่มีหน้าตาและชื่อเสียงอย่าง GE เหมือนรับมรดกที่เต็มไปด้วย Legacy ที่สะสมมา ย่อมเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ และแน่นอนมาพร้อมกับความคาดหวังอันใหญ่หลวงจากความสำเร็จของคนก่อนหน้า สิ่งที่ทำไปแล้ว แม้เหมือนรู้ว่าไม่ดี แต่ก็เหมือนที่เขาบอกกันว่า “ขี่หลังเสือแล้ว ก็ยากที่จะลง” ด้วยหน้าตา ด้วยความคาดหวัง ด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานค้ำคออยู่ และเมื่อคนก่อนทำมาดีมาก ก็กลายเป็นว่าคนที่มาทำต่อ ต้องไม่เพียงรักษาคงอยู่ แต่ต้องพยายามทำให้ดีกว่า แม้ว่าจริงๆแล้ว เผชิญหน้าด้วยข้อจำกัดหรือสิ่งที่ต้องแก้ไขก็ตาม เพราะแน่นอนในฐานะคนใหม่ ย่อมอยากสร้างอัตลักษณ์ให้ได้รับการยอมรับ และด้วยความรักความผูกพัน ไม่อยากให้บริษัทเสียชื่อเสียง หรือหลุดจากสิ่งที่เคยได้ไปอย่าง AAA Rating หรือสถานะการจ่ายปันผลก็ตาม เป็นต้น</p><h3>Too big to fail</h3><p>ยืนอยู่ท่ามกลางความสำเร็จ การชื่นชม และวันนี้บริษัทเราใหญ่โตขึ้นมาก ไม่มีอะไรที่จะต้องกังวล ล้มเหลวบ้าง ก็ไปต่อได้ เพราะทุกครั้งก็ไปต่อได้เสมอ ตอนนี้เราใหญ่เกินว่าที่จะล้มได้ มันเป็นไปไม่ได้ ทำให้ผมนึกถึงที่คล้ายๆกันเลยคือ “Titanic Mindset” บางครั้งทำให้เรากล้าทำอะไรที่บ้าบิ่นมากๆ ซึ่งหลายๆครั้งอาจจะเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่าถ้าหากสุดโต่งมากๆบ่อยๆเกินไปนั้นย่อมส่งผลในทางเสียหายได้</p><h3>Dark side of constant optimism</h3><p>การมองโลกทุกอย่างในแง่ดี ทุกอย่างต้องดีขึ้น ย่อมปลอบใจตัวเองและผู้อื่นได้ แต่การที่เรามองแต่ upside อย่างเดียว ไม่สนใจข้อเท็จจริงอะไรอื่นๆเลย มองทุกอย่างเป็น noise หมด และมองเห็นแต่ภาพ dream reality ที่ทุกอย่างมันจะออกดอกออกผลอย่างสวยงาม ขายฝัน ขาย “imagination at work” อย่างแท้จริง อย่างต่อเนื่องอย่างสุดโต่งนั้น ในเล่มนี้ก็ให้เราเห็นถึง “ฝันร้าย” ของสุดโต่งในแง่นี้เกินไปเช่นเดียวกัน ซึ่งอาจทำให้เรื่องราวต่างๆที่ขัดแย้งต่อภาพนี้ ถูกซุกอยู่ใต้พรม และทุกคนดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อเอาตัวเองให้รอดเพื่อให้ผู้นำพึงพอใจ และรักษา “ภาพ” ที่อยู่ในหัวของเขา</p><blockquote>“Your people don’t want it bad enough”</blockquote><p>เราอาจจะยังไม่ได้อยากได้มันเพียงพอ เลยยังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ ซึ่งแน่นอนในแทบทุกสถานการณ์ อาจจะสามารถทำได้ดียิ่งขึ้น แต่การคาดการณ์ที่ “beyond” อย่างต่อเนื่องนั้นอาจจะสุดท้ายแล้วกลับมาทิ่มแทงตัวเองได้</p><p>ถึงจุดนี้ หนังสือเล่มนี้สะท้อนให้เห็นถึงสัจธรรมของทุกสิ่ง ที่มีวัฏจักรของมัน มีขึ้น ก็ย่อมมีลง คงไม่มีอะไรที่จะสามารถขึ้นได้อย่างต่อเนื่องได้ มันผิดธรรมชาติ เราควรเข้าใจ และเตรียมพร้อมในสถานการณ์ที่ถึงขาลงบ้าง เพื่อที่จะได้รับมือได้อย่างเหมาะสม</p><p>ซึ่งการสรุปวิเคราะห์และแชร์ความคิดออกมานั้นมันง่าย แต่หากมองที่คนที่ในจุดนั้นๆ ผมเชื่อเลยว่าเขาคงคิดเหมือนกัน แต่ในหัวของเขา เขาคงบอกตัวเองว่าเพราะเขารัก GE เขาเลยต้องทำทุกอย่าง เพราะไม่อยากให้ภาพลักษณ์และผู้ถือหุ้นที่ไว้วางในใน GE นั้นผิดหวัง</p><p>เพราะบางที ความจริงนั้น ก็ทำให้คุณไม่รอดเหมือนกัน เหมือนอย่างที่ Flannery ได้ประสบกับตัวเอง แต่บางทีตายอย่างมีเกียรติก็อาจจะดีกว่าก็ได้นะ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*T9rauT3h5eFSFFcL.jpg" /><figcaption>Sun goes up and then come down</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=14326392c71a" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Star Trek Discovery @ Work]]></title>
            <link>https://medium.com/gofive/star-trek-discovery-work-f071d2fe5b0b?source=rss-a2daf13134f9------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f071d2fe5b0b</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Jutiphan Mongkolsuthree]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 07 Sep 2021 03:03:48 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2021-09-13T14:57:58.789Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PLsFhboVQBf5tZX4fTjV-A.png" /></figure><p>สงสัยเป็นเพราะว่าได้กลับมาอยู่ในโลกของอวกาศอีกครั้งหลังจาก<a href="https://jutiphan.medium.com/mass-effect-%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%A2%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1-sci-fi-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B9%8C-d91ba900e4d3">ได้เล่นเกมอย่าง Mass Effect</a> ไป เลยทำให้อยู่ดีๆก็นึกถึงซีรีส์ Star Trek Discovery ขึ้นมา ซึ่งตอนนี้ออกมาถึง Season 3 แล้วตั้งแต่ต้นปี แต่ก็ไม่ได้ติดตามเลยเพิ่งได้กลับมาดู Season 3 ต่อหลังจากห่างหายไปนาน ซึ่งการตอบรับก็มีหลากหลายมากตั้งแต่เลวร้ายไปจนถึงดีสุดๆของซีรีส์นี้และจากแฟนๆ Star Trek เอง ส่วนตัวผมกลับชอบ Season 3 ครับ แม้ว่าจะแหวกแนวกับ Star Trek ที่เคยทำมา แต่กลับมองว่าเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันพอดีเลยทีเดียว ส่วนตัว Star Trek เป็นซีรีส์ที่ให้มุมมองแง่คิดในแง่การทำงานร่วมกัน การเรียนรู้และเข้าใจวัฒนธรรมที่แตกต่าง การเป็นผู้นำ การได้เห็น “ideal” ที่ยิ่งใหญ่ มีทรงคุณค่า และการยึดมั่นกับสิ่งเหล่านี้ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยนัก เป็นซีรีส์ที่ “explore” อวกาศกว้างใหญ่ และในระหว่างนั้นเราเองก็กำลัง explore และเรียนรู้ตัวเราเองเช่นเดียวกัน</p><p>รอบนี้เลยถือโอกาสลองมาแชร์ในแง่เปรียบเปรยกับการทำงานและความเป็นผู้นำกันบ้างดูครับ ใครที่กำลังจะดูซีรีส์นี้ก็อยากให้ค่อยๆสังเกตประเด็นเหล่านี้ แล้วไว้มาแชร์กันนะครับ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PMNnfC19kDvTKC2a.jpeg" /></figure><h3>Supportive vs Jealousy</h3><p>เราจะเห็นถึงวัฒนธรรมที่สนับสนุนและเกื้อหนุนในทิศทางที่ใช่ อย่างใน Season 3 เองมีตัวละครที่ได้โอกาสขึ้นมาเป็นตำแหน่ง First Officer นั้น เจ้าตัวเองไม่มั่นใจเลยได้ลองไปปรึกษาเพื่อนที่เขาสนิท สุดท้ายเพื่อนๆพนักงานต่างให้การสนับสนุนเขา และเมื่อได้ขึ้นมาเป็นตำแหน่ง แม้ว่าเป็นหัวหน้าของเพื่อนก็ตาม ทุกคนก็ต่างให้เกียรติ ในการเคารพในบทบาทหน้าที่ใหม่ของเขา ที่ยิ่งไปกว่านั้นคนเดิมที่อยู่ในตำแหน่ง First Officer มาก่อนและถูกปลดออกก็มาให้การสนับสนุนเขาเช่นกัน แทนที่จะมีการอิจฉา ต่อต้าน หรือไม่ให้ความร่วมมือ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงความขลังในบทบาทหน้าที่ และเมื่อไรที่ใครได้รับหน้าที่ใดๆนั้น ก็มาพร้อมความรับผิดชอบ และทุกคนทำงานกันแบบมืออาชีพก็พร้อมให้ความร่วมมือ</p><h3>Inspire vs Fear</h3><p>เราจะเห็นถึงหลักการของความเป็นผู้นำ และวิธีการที่ใช้ ซึ่งแต่ละคนจะมีสไตส์ของตัวเอง แต่ตัวซีรีส์นี้จะแสดงให้เห็นถึง 2 แนวทางหลักๆคือการใช้ความกลัว การกดขี่บังคับโดยอำนาจ เพื่อให้ได้มาเพื่อผลลัพธ์ และอีกวิธี คือการใช้ความไว้วางใจร่วมมือช่วยเหลือกันและกันเป็นทีมเพื่อให้ไปถึงเป้าหมาย แม้ว่าธีมนี้อาจจะดูเผินๆธรรมดาทั่วๆไป อย่างไรก็ดีสไตส์ Star Trek นั้นก็มักจะมีวิธีการถ่ายทอดให้เราเห็นในมิติต่างๆที่น่าสนใจและให้เราสามารถกลับมาคิดทบทวนได้เป็นอย่างดีครับ</p><h3><strong>Courage vs Insecurities</strong></h3><p>ตัวซีรีส์เองยังชูโรงในแง่ของความกล้าหาญในการยืดหยัด ก้าวข้ามความกลัว ความกังวลต่างๆไม่ว่าจากภายในตัวของเราเอง จากภายนอก จากคนอื่นๆที่จะพูดสบประมาทเราก็ตาม เพื่อให้เรากล้าที่จะเผชิญหน้าไม่ว่าจะพบเจอกับสถานการณ์ใดๆ แม้ว่าผลลัทธ์อาจจะไม่ได้ออกมาอย่างที่เราต้องการก็ตาม หรือแม้ว่าจะมีข้อจำกัดของระบบการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อ แต่ตัวผู้นำเองเลือกที่จะกล้าที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลงให้ดียิ่งขึ้นครับ</p><h3>Hold on to those greater ideals</h3><p>ใน Season 3 ถึงแม้ว่าเหมือน Federation จะล่มสลายแทบจะต้องอยู่โดดเดี่ยวคนเดียวนั้น แต่ก็ยิ่งทำให้เราได้เข้าใจและเห็นถึงความสำคัญของปรัชญา ค่านิยม แนวทางที่เราใช้ในการยึดเหนี่ยวในการทำงาน เปรียบเสมือนเข็มทิศ เพื่อไม่ให้เรามืดมนหลงทางไปในทางที่ผิด ตรงนี้สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นผู้นำที่จะยืนหยัดยึดมั่นในหลักการท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้นและไม่เอื้ออำนวยใดๆ สะท้อนให้เห็นว่าเราอยู่ในจุดที่สูงกว่านั้น</p><h3>Would you still try to make the world a better place?</h3><p>ถ้าถามว่าช่วงไหนที่ชวนให้ผมได้คิดและโดนใจมากที่สุดใน Season 3 ช่วงนั้นคงเป็นในตอนที่ emperor Georgiou ได้มีโอกาสย้อนอดีตกลับไปในจักรวาลเสมือนอีกครั้ง แน่นอนเราเองก็อดแอบเชียร์เธอไม่ได้ว่าครั้งนี้ต้องเปลี่ยนผลลัพธ์ให้ได้ดีแน่เลย และถ้าเกิดสุดท้ายแล้วไม่สำเร็จ ผลลัพธ์ออกมาเหมือนเดิม เรายังจะพยายามอยู่ไหม ยิ่งเราอยู่ท่ามกลางระบบ วิถี หรือระบอบการปกครองที่เราไม่ได้เห็นด้วยต่อไปแล้ว เรายังจะพยายามเปลี่ยนแปลงอะไรหรือเปล่า หรือสุดท้ายเราเลือกที่จะใช้ประโยชน์ หรือจำยอมกับมันเอง</p><h3>Closing Thoughts</h3><p>ซีรีส์ Inspire เราให้เป็นบุคคลที่ดีกว่า ให้เราเป็นผู้นำที่ดีกว่า พาเราไปค้นพบ ถามคำถาม และเข้าใจในมุมมองเรื่องราวเบื้องหลังในแต่ละบทบาทและหน้าที่ที่เราได้พบเจอ ซึ่งอาจจะช่วยให้เราเข้าใจความซับซ้อนของมนุษย์ได้มากยิ่งขึ้นก็เป็นไปได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/800/0*iNkRZDtFbOaR8Yfy.jpg" /><figcaption>If during our lifetime we could reach out and really communicate with just two people, we are indeed very fortunate</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f071d2fe5b0b" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/gofive/star-trek-discovery-work-f071d2fe5b0b">Star Trek Discovery @ Work</a> was originally published in <a href="https://medium.com/gofive">Gofive</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>