<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by İrem Karataş on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by İrem Karataş on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@karatas-irem?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*mcL2GId-tpBaRUuEbVUlUA.jpeg</url>
            <title>Stories by İrem Karataş on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@karatas-irem?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 02:56:30 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@karatas-irem/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Özleyeceğim]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6zleyece%C4%9Fim-98d5e3d8b5da?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/98d5e3d8b5da</guid>
            <category><![CDATA[usa]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[self-love]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 May 2026 07:21:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-08T06:48:00.777Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir sezen aksu şarkısında mest olsam keşke yeniden. Mesut olsam bir melodiye kanıp. Umarsızca yüzsem Akdeniz’de. Gezinsem düşünmeden Beyoğlu’nda. Başka dünyaları hiç tanımamışçasına, başka yerlerde çiçek açmamışçasına. Ama ne var ki özlüyorum. İnsanım ya duygularım kabarıyor bazen, kimisine, kimi olaylara. İhanetten binmeseydim o uçağa. Üzüntüden kurtulma görmeseydim o uçuşu, bu kadar açar mıydım çiçek bu minik şehirde? Âşık olur muydum? Belki de kendime…</p><p>Bir sezen aksu şarkısında sana seslensem derdim. İnan bir tanesini hiç dinleyemezdim. Bir tanesini de sana’ yazsam derdim. Beni üzmelerinin hatırına. Bir sene öncesi ağlamıştım ya hani. Gitmeliyim belki de geri dönmemek üzere diye. Geri döneceğim gittiğim yerlerden, iyileşmiş bir şekilde.</p><p>Çok başkayım artık. Saçlarım kırmızı mesela. Daha da dik omuzlarım, göğsüm. Daha gür çıkıyor şu sesim. Ama bir şey var ki içimde, ruhumdan tırmanıyor her gece.</p><p>Hiç gitmediğim bir yerdi, şimdiyse evim oldu. Sahi ne vakit bağlandım o köşedeki eve, bindiğim otobüse, verdiğim selama. Sahi ne vakit bu kadar sevdim buranın güneşini, kuşunu, insanını. Hangi gülüşte inanmaya başladım yine insanlara. Kırıkken kalbim, yokluktayken güvenim. Hatırlıyorum hepsini aslında. O selamı, o bakışı, o insanı.</p><p>Yokluktan bir güvenken tekrar güvenmek çiçeği koparmak gibi dalından. Kökünden kopmuş gibiyse, belki bir nebze. Ama çiçeğim açmışken baharda, “Neden”? Ben sana da çok güvenmiştim. İyi kalbine inanmıştım. En beklemediklerim arasına girdin. Demek her şey sen yalnız olmayasın diyeymiş. Benim aşkımda hırsızlığın kalmış. Tıpkı onun gibi.</p><p>Sahi ne istediniz mutluluğumdan. Bir bankım vardı kimsenin bilmediği. Orada oturur ağlardım gün içi. Geceleri çökerdi karanlık, korkardım gitmeye. Bunlar olurken tektim ve her gün bu günleri hayal ettim. Her gün hiç gitmediğim ülkenin bilmediğim şehrinde bilmediğim insanları hayal ettim. Tanıdıklarım tanımadıklarıma dönüştüğünde o banktaydım. Kahkahalarda ağlayışlardaysa ordaydım. Hava yağışlıysa ordaydım. Siz uzaktan bana bakarken, belki dedikodumu dinlerken, ben oradaydım. Hep bu günleri bekledim. Ve bu günlere gelsem bile sizi hiç affetmedim. Size göre çok küçüktü. Ama benim dünyamı sardı. Duygularıma sarıldı. Bedenimde dans etti.</p><p>Aylardan Mayıs’tı. Sen unuttun ve onunla dost oldun. Belki de hep öyleydin. Sense evlendin, bilmem mutlu musun? Umarım olursun. Oluyorsundur. Yoktu içimde kötülük size. Hep oradaydım en ufak üzüntünüzde. Benim kötü günümdeyse… Gülüşler gizlenmiş sözlere, söylenmeyenler içinizde birer dağmış. Ferhat gelip aşmaya yetememiş. Ben ki Şirin olmuşum. Bir dağ delinecek diye içinize dert olmuşum. Volkan gibi taşmış sözleriniz. Sırtınıza yüklenmiş kayaymışım. Tabii ki en çok siz üzüldünüz ve haklıydınız, beni en iyi tanıyan iki insanmışsınız(!). Benim gözümde kayadan farksız değeriniz. Kendime en değersiz davranışım size verdiğim arkadaşlığımmış.</p><p>Onlar ne sözlerdi sahi öyle? Dua gibi ama kalbime indiler bir günde. Ne kem gözünüz kalmış ne bedduanız. Evimin neresine sakladınız? Neden daralıyor bu ruhum. Neden mutluluğumda içim sıkışık? Siz ne kirli ruhmuşsunuz. Nankörsünüz ve yüzsüz. Ben size inanmıştım. Sana, sana, sana, sana, sana, sana, sana, sana ve sana.</p><p>Elleriniz aşkımdaymış. Şu hayata attığım gülüşteymiş. Gözümün içindeki nurdaymış. Geceleri çok mu aydınlandı ki yolunuz? Neyinden rahatsız oldunuz, neyim vardı sizde olmayan da kendinize çalmaya çalıştınız? Bir kalbim vardı, hissetmek ve sevmek istedi. Sevdiğime tutuldunuz, kendinize istediniz, kolundan tuttunuz. Aldınız demiyorum. Giden’ dur’u dinlemezdi. Onun gidesi vardı. O’nunla hiçbir şey olmadı. Bir arkadaşıma verdiğim değer ve saflıktaydı. O saflığı istedin. Ondan fütursuzca konuştun durdun. Beni afallattın. Ama bak ben hala onla arkadaşım. Sense bir yabancısın bana.</p><p>Keşke bir sezen aksu şarkısı olsaydınız hepiniz. Sen’li geçen cümlelerime sakladım hepinizi. Bir nota olsaydınız piyanomda dans etseydim sizinle, sezen aksu gibi. Uzaktan dinleseydim sizi. Yakınıma aldıklarımla olsam sahnede ya da bir filmin içinde.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*BDjVfARy_rH4YCTDMQi9fQ.jpeg" /><figcaption>Bingahmton University, Piyano odaları, Fine Arts</figcaption></figure><p>Bir filmin içindeydim sanki. Nasıl geçti anlamadım bu dokuz ay. Sanki burada doğdum, dillerinden oldum. Garip gelmez artık onların nidaları. Şaşırdıklarında, üzüldüklerinde, sevinçlerinde… Nasıl insanlar ola ki kalpleri direkt yüzlerinde. Nasıl olsa anlamayacaksın diye; nasıl bir insansın ki vesilenle güvendim yeniden insanın iyiliğine. Yerini saklayacağım içimde, en güzel şekilde. Boğaz’a bakarken hatırlayacağım seni, taksimde dolanırken hayal edeceğim seni. Verebileceğin tepkileri. Ki geldiğinde sana çok güleceğiz, biliyorum.</p><p>Üzgün değilim aslında dönüşüme. Ama siz de döneceğiniz yerden ayrılsaydınız buruk. Güvendikleriniz teker teker solsaydı sonbahar misali. Dürüst oldum deyip en çok sizi üzenler olsaydı… Keşke o hakaretleri unutsaydım. O suçlamaları duymasaydım. Onunla hiç olmasaydım. O kahveyi içmeseydim. Ama o sahile iyi ki inmişim. Her şey onunla buluşmamla başladı. Bir uçak biletiyle sonlandı. Adıma mutlu olmalarınız birer yalandı. Benim adım bir bahçeyken cennetten, cehennemi kurutacak kadar ağladım. Bahçeyken çiçek açmak gerekirdi, ben de kasırgalar koptu. Babil’in asma bahçesi gibi yerinden oldu. Aradan aylar geçti. Yeni bir ülkede, yeni bir şehirde… Artık masamda her gün çiçek var. Kuşların sesinde bahardan şarkılar var. İnsanların yüzünde tebessüm var. Benimse gözümde parıltı var. Söndüğüne inandığım umutlarım kalbimde birer yar. Ben burada âşık oldum. Yar yârinden ayrılırken, Mecnun Leyla’sına düşmüşken, çöller yolsuz susuz kalmışken.. Benim ondan bu üzüntüm. Yoksa ben de çok özledim. Eski aşkımın olduğu şehri özledim. İstanbul’u gözledim.</p><p><em>Kalbimde çarpıntılar kalmaz sandım</em></p><p><em>İlk görüşte vurulmak eskide kalandı sanki</em></p><p><em>Onu görünce anladım</em></p><p><em>Bu şehre gelince bağlandım</em></p><p><em>Kendime inandım</em></p><p><em>Kendime güvendim</em></p><p><em>Başka bir dilde var oldum</em></p><p><em>Başka bir insanın gülüşüne konuk oldum</em></p><p><em>Duymayı hak ettiğim her şeyi burada duydum</em></p><p><em>Ben New York’a aşık oldum</em></p><p><em>Kendime dolandım</em></p><p><em>Danslar ettim</em></p><p><em>Adımlarımın kesiştiğine baktım</em></p><p><em>Hayır, kanmadım diye kendimi kutlamadım</em></p><p><em>Kötü niyetli herkesi gerimde bıraktım</em></p><p><em>Onun kalbi temizdi</em></p><p>Özledim kalbi temiz insanları. Özlemiştim değer gördüğüm sohbetleri. Bir çift gözde kahkaha duymayı, tebessümden mesut olmayı, müteşekkir olmayı.</p><p>Özledim ben aslında herkesi. Sanmayın üzgünüm göreceğime sizi. Ben bıraktıklarıma üzgünüm, tekrar gelip de bulamama korkusundan ötürü.</p><p><em>Özledim ben herkesi</em></p><p><em>Nişantaşı’ndaki çiçekçi teyzeyi</em></p><p><em>Maçka’daki simitçi abiyi</em></p><p><em>Arkadaşımın gözündeki sevinci</em></p><p><em>Aileme sarılmanın tadını</em></p><p><em>Özledim ben de çokça şeyi..</em></p><p><em>Ve özleyeceklerim şimdiden belli gibi..</em></p><p><em>Özleyeceğim</em></p><p><em>(seni)</em></p><p><em>Özleyeceğim..</em></p><p><em>Burada çiçeklenmiş kalbimi</em></p><p><em>Her ne kadar benimle gelse dahi..</em></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*ZRZGKL1O0d85nT3uuL9zRw.jpeg" /><figcaption>Binghamton’daki evim, Hıdırellez dileklerimle</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=98d5e3d8b5da" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6zleyece%C4%9Fim-98d5e3d8b5da">Özleyeceğim</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yaşanıldı, bitti.]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ya%C5%9Fan%C4%B1ld%C4%B1-bitti-31e8f08ddc4c?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/31e8f08ddc4c</guid>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[turkey]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Apr 2026 05:32:59 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-04-21T11:21:17.507Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*QU5finVr8kZVtWw51J1UUA@2x.jpeg" /></figure><p>İnsana kolay geliyor</p><p>Bir uçaktan geçince berisi özgürlük geliyor</p><p>Bir özlem geliyor ki insanın içine</p><p>Eskilere</p><p>Aslında yaşamadığı o sokaklara</p><p>Özgür olamadığı o gecelere</p><p>Öyle bir özlem geliyor ki</p><p>Özgür olduğu her anın ardına</p><p>Üzüldüğü her anlar sarılıyor sanki</p><p>Laleler açmış diyorsun</p><p>Şimdi ne güzeldir Dolmabahçe</p><p>Sen yaşarken çiçekleri görmüyorsun</p><p>Ölenin yasına ve ardı arkasına</p><p>Bitmeyen yasa ve yaşananlara</p><p>Asla gelmeyen yasaya</p><p>Sen o çiçekleri görmeden ölüyorsun</p><p>Topraktır diye üstünde açıyorlar sonra</p><p>Ahir dünyadan uzak kalınca demek ki çiçekleniyorsun</p><p>Ahlakı hissettiğin yere evim diyorsun</p><p>Güvendiğin yerlerde çiçekleniyorsun</p><p>Hiç bilmediğin bir ülkenin</p><p>Hiç bilmediğin insanına güveniyorsun</p><p>Kim bilir belki aşık oluyorsun</p><p>Sonra üzülüyorsun geçmişin hatrına</p><p>Eskilerden biri geliyor aklına</p><p>Burada yaşasa diyorsun</p><p>Burada yaşasa nasıl olur o kişi</p><p>Ne güzel gülerdi dimi</p><p>Bu düzene sahip olsa</p><p>Açan çiçekleri görecek hali olsa</p><p>Gözünde neler görürdüm sahi</p><p>Hüzünden başka renkler var</p><p>Nezaketten doğabilecekler var</p><p>Ve bu zamanda bu dünyada</p><p>Bunu hala yaşayanlar var</p><p>Neden biz değil</p><p>Neden bizim topraklarda hüzün baki</p><p>Nedir bizim derdimiz</p><p>Nefretimiz</p><p>Bayramdan çok Fatiha’mız birikti</p><p>Hafızalarımızda o kadar şey birikti</p><p>Hiçbir şey öğrenilmedi</p><p>Yaşanıldı</p><p>Ve orada bitti</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=31e8f08ddc4c" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/ya%C5%9Fan%C4%B1ld%C4%B1-bitti-31e8f08ddc4c">Yaşanıldı, bitti.</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yoncam]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/yoncam-ace05d4bd896?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ace05d4bd896</guid>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[poetry-on-medium]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[medium-turkish]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 12 Oct 2025 03:27:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-10-17T14:56:17.773Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Biliyorum bazen kimseyle ilgili değil<br>İçimde yeşeren şeyler bir kişiye değil<br>O anın duygusundan çıkamamam benim hatam değil<br>Ne yapacağımı bilmiyorum..<br>Gülümsemelere ayın güneşi sakladığı gibi saklanıyorum<br>Aslında bunu çok da istemedim<br>Öyle olmam gerekti<br>Babam gülmemi isterken ne yapabilirdim ki<br>Merak etmeyin üzgün değilim<br>Karmaşık değilim<br>Kendimleyim, kendimdeyim</p><p>Bazı anlar var ki biriyle olunca ona sayıyorum<br>Kenarda biriktirdiğim tonla yoncam var<br>Şansım sayıyorum hepsini, üç yapraklı olsa bile<br>Ama aslında o anlar benimle<br>O kişiler ise birer vesile<br>Kalbimin tekrar canlanmasına vesile<br>Tekrar sevmeme<br>Sevilme ihtimalime inanmama<br>Şu dünyaya daha sıkı sarılmama<br>Yaşamayı ciddiye almama<br>Bunları biliyorum öyleyse neden bazen beyaz yüzüm<br>Neyden korkuyorum<br>Ürkmüşüm bir köşede içimdeki çocukla<br>İstemiyorum incinmek<br>Aslında o yüzden çok düşünüyorum<br>Bir harf bile çok değerli<br>Yoncalarıma yaprak çizmeme</p><p>Ama biliyorum bazense benimle<br>Bu kadarı da kaçırmaz mı hayatı sence de<br>Hissettiğini yaşamak varken ne bu onca vesvese<br>Seninle ilgili kötü konuşmaları duymak niye<br>Tüm bunlara sağır olmak yerine</p><p>Sevgiler bulaşmasın vesveselerime<br>Kalbin mi boyandı geceye<br>Neden bu kadar kararmış umudun<br>Yapma böyle, ay hala gökyüzünde<br>Etrafında sarı halkalar var<br>Güneşin haberi bu, gelişine<br>Öyleyse aydınlıklar da yakın<br>Çok yakın..</p><p>Korkma sevmekten bu sefer<br>Seviyorsan eğer<br>Heyecanlanmaktan..<br>Biliyorum gözlerde görünce seni<br>Özlemle bakıyorsun, mayıstan bir gün çalarmış gibi<br>Çalma günlerini<br>Şu günün ekimden bir cumartesi</p><p>Bir gülüşü bu kadar düşlüyorsan eğer<br>Seninle ilgili olmasını istiyorsan<br>Korkma bu sefer<br>Umut etmekten, düşlemekten, inanmaktan<br>Yaşamaktan..</p><p>Biraz şefkat bu kendime..<br>Yaşadığım zor şeyler üstüne<br>Biliyorum kendimi, nedenimi<br>Kaçıp gitmek istememi<br>Özel olmasını istememi</p><p>Tatlı esintiler biraz kendime<br>Annemin sarılmasını hissedebileyim diye<br>Özlediğim her his için<br>Her bir mısram kendime..<br>Hissettiklerime, vesilelerime</p><p>Bu da başka yoncam, dört yapraktan<br>Şans getirsin diye</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*R2gdfLvDWYf3O-RpuDd3sQ.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ace05d4bd896" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/yoncam-ace05d4bd896">Yoncam</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İstanbul Sevmiş Beni]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87stanbul-sevmi%C5%9F-beni-bb27b33a45fa?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bb27b33a45fa</guid>
            <category><![CDATA[medium-turkce]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[istanbul]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 20 Jul 2025 12:53:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-21T06:17:46.599Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Benzetemedim hiçbir ismi sana</p><p>Hiçbir yeri anımsatmadı yüzün</p><p>Güneş doğduğunda severdim şu sahili</p><p>Güneş battığında özlerdim bir ismi</p><p>Hiçbir ismi hatırlatmadı yüzün</p><p>Anılarım kalmış ellerimde</p><p>Yazmayı denedim gittiğim her semtte</p><p>Yüklerim gitsin benden sen kalırsın diye</p><p>Hiçbir semti anımsatmadı hatıran</p><p>Hiçbirinde yok ki anım</p><p>Ansızın bir buluşmaydı</p><p>Anlık bir merhabaydı</p><p>O kadıköy sokakları biraz sendi</p><p>Hiçbir semt anımsatmadı adını</p><p>Vapurdan inerken bir rüzgar yüzüme çarptı</p><p>Metrodan inerken o şarkıları duydum</p><p>Hiçbiri sen değildi</p><p>Anlık bir selamlaşmaydı</p><p>Gidene kadar unutmadım</p><p>Gittiğinde mutluydu yüzüm</p><p>Hiçbir tebessümü hatırlamadı yüzüm</p><p>Bu semt de hatırlamaz bizi</p><p>Burası bizim şehrimiz değil</p><p>Hiçbir yüz anımsatmadı İstanbul’u</p><p>Hiçbir ses hatırlatmadı şu boğazı</p><p>Anadolu Hisarı’ndan Rumeli’ye uzandım</p><p>Fethedemedim ama düşündüm</p><p>Sezen Aksu çağırdı beni</p><p>Bir çifte merhaba dedim</p><p>O aşk anımsattı bana İstanbul’u</p><p>Senin esprineyse güldüm ve biraz da tebessüm</p><p>Hiçbir gülüşün estirmedi rüzgarı</p><p>Üsküdar vapurunda yüzüme çarpan dalgalar gibi</p><p>Bizim şehrimiz başkaydı</p><p>Bu şehre kimseyle ait olmadım</p><p>Yalnız bebek sahilde dolandım</p><p>Eski aşkımı düşündüm</p><p>Belki biraz ağladım</p><p>Elimdeydi dedim ya hepsi</p><p>Şubat ayıydı atamadım denize hiçbirini</p><p>Yazamadım bile bir şarkı</p><p>Hiçbir ağlayış getirmedi bana şu denizi</p><p>Gözlerime baktığımda gördüm</p><p>Gözlere baktığımda kördüm</p><p>Göremedim</p><p>Burası başka bir şehir</p><p>Bizim değil</p><p>Ne seninleydi</p><p>Ne de seninle</p><p>Ne mayıstı ne de şubat</p><p>Zamansızdı bu şehir</p><p>Hiçbir takvim anımsatmadı İstanbul’u</p><p>Onun kendi ayları vardı</p><p>Öyle söyledi ada vapurunun martıları</p><p>Dinledim</p><p>Özledim</p><p>Benimsedim</p><p>Kaybetmedim</p><p>İçimdeki aşkı sahiplendim</p><p>Biraz sanaydı biraz da ona</p><p>En çok Kadıköy’ü sevdim</p><p>Ki Beşiktaş’a daha çok giderim</p><p>Bakma biraz poyraz estirdim</p><p>Şiirlerimde sevgiler esti</p><p>Söylemedim</p><p>Taksim’de geçti sanki hayatım</p><p>İstiklâl Caddesi’nde tur attım</p><p>Otobüse atladım</p><p>Dolaştım</p><p>Dolandım</p><p>Evime ulaştım</p><p>İstanbul’um</p><p>Seninle buluştum</p><p>Aşık oldum</p><p>Sana anlattım</p><p>İstanbul’um sevmiş beni</p><p>Senin yarım sevgine mi kaldım</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*HJkAGdW88aEclMsr7V1tBw@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bb27b33a45fa" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87stanbul-sevmi%C5%9F-beni-bb27b33a45fa">İstanbul Sevmiş Beni</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Solmuş Çiceklerim]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/solmu%C5%9F-%C3%A7iceklerim-e6ce709e6272?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e6ce709e6272</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[art]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 16 Jun 2025 18:30:58 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-07-06T09:28:15.131Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yetersizliğim yüzüme vuruyor</p><p>Yetemiyorum</p><p>Yetişemiyorum</p><p>Şu çiçekleri gün gün suluyorum</p><p>Yine de soluyorum</p><p>Gündüzler gece oluyor</p><p>Zaman sanki bir kum</p><p>Süzülüyor sonsuz bir kumsala</p><p>Ne evim tammış ne heykelim</p><p>Her şey biraz eksik</p><p>Kuşlar uçuyor üstünde</p><p>Yetişemiyorum</p><p>Yetemiyorum</p><p>Hepsi yüzüme düşüyor</p><p>Eni koyun yerdeyim</p><p>Söylüyorum da duyulmuyorum</p><p>Herkes söylüyor</p><p>Bir sitem bulutu gibi</p><p>Herkesin rüzgarları var</p><p>Benim kumdan kalem yıkılmış</p><p>Zaman gecmis</p><p>Ben de oradayım</p><p>Oradaydım</p><p>Neresiydi</p><p>Ve nerede</p><p>Gündüzler gece oluyor</p><p>Kumsallar sahil</p><p>Anlar anılara dönüyor</p><p>Tutamıyorum hiçbirini</p><p>Ne de şimdimi</p><p>Zaman sanki bir su</p><p>Sulamıştım çiçeklerimi..</p><p>Deniz olmuş önüm</p><p>Ben boğuluyorum</p><p>Yüzmeyi bilsem bile</p><p>Soluyorum</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*RA-kK1YZYbOnZ12h7I_UQw@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e6ce709e6272" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/solmu%C5%9F-%C3%A7iceklerim-e6ce709e6272">Solmuş Çiceklerim</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[On and off]]></title>
            <link>https://karatas-irem.medium.com/on-and-off-fc1e8505a81d?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/fc1e8505a81d</guid>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[poetry-writing]]></category>
            <category><![CDATA[poetry-on-medium]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <category><![CDATA[love]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 21 Feb 2025 01:16:30 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-02-21T01:47:22.710Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Everytime I left someone</p><p>Who makes me feel less</p><p>When I feel the more that I can</p><p>They bring their attention again</p><p>Because they cannot give it to themselves</p><p>They need to give it someone sparkling more than them</p><p>To feel valuable with someone’s shine</p><p>With someone’s souls</p><p>“Drink it, yes, cheers!</p><p>Such a loser!</p><p>We cheat and we steal”</p><p>You’re the ones who are not allowed to speak</p><p>Everytime I get back to my love for myself</p><p>They always come back</p><p>‘Cause they can’t love themself</p><p>Can’t find a love like mine</p><p>Cannot find a love-giver like me</p><p>But they can find the best love-takers</p><p>Because they’re just babies</p><p>Although they’re their twenties</p><p>They just don’t get it</p><p>Like stupid</p><p>“She writes whatever she wants</p><p>We can do what we wants</p><p>We break, we build</p><p>This is the game that we made”</p><p>You’re the loser who always there</p><p>And I’m on my way</p><p>I never go back</p><p>But they always come back</p><p>For more</p><p>Like I can even give more</p><p>My love, my trust, my life</p><p>These are mine, but they want</p><p>So weird…</p><p>They should learn how they love themself</p><p>Instead of putting rock in someone’s way</p><p>Someone who walks into life again</p><p>I’m someone</p><p>Who you never gain</p><p>Never and ever again</p><p>“My win, my war</p><p>Endless not answering calls</p><p>I’m with myself</p><p>I can talk many hours</p><p>Endless accesible calls</p><p>I’m here and you’re not”</p><p>You are the one who can’t talk with me</p><p>You shouldn’t allowed to from the beginning to the end</p><p>That was my permission</p><p>It was my pleasure</p><p>And I write, sing, and feel</p><p>I don’t need your “the end”</p><p>I’ve made my own clouser</p><p>Mr.-who-cannot-understand</p><p>Ms.-who-be ignored</p><p>This was us</p><p>This is ‘the end.’</p><p>I hope you can get it this time</p><p>Dear misspeak and less-speak guy</p><p>Your expections are always high</p><p>Compared to your try</p><p><em>You can find more poems in English at </em><a href="https://medium.com/u/85621b33fe67"><em>Irem Karatas</em></a></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/820/1*sgRmMeqJlL-dK2qsM1EyNw@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=fc1e8505a81d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Sen Olma]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/sen-olma-321ac1bdc572?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/321ac1bdc572</guid>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[aşk]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 13 Feb 2025 21:36:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-03-07T06:09:12.927Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Son buluşmamızda bana çaldılar o müzikleri</p><p>Ben senin için üzüldüm</p><p>Sen benim için oradaydın hani</p><p>Sadece sıkıldın, bana öyle dedin</p><p>Ve gitmeyi tercih ettin</p><p>Bana dememeyi seçtin</p><p>Ben oradayken gitmişsin</p><p>Habersiz</p><p>Yersiz</p><p>Sevgisiz</p><p>Tek kelime bile etmeden</p><p>Ben hayalet arkadaşın değilim</p><p>Sen onu lisede bıraktın</p><p>Beni şarkımı söylerken</p><p>Ben sadece bitti dedim</p><p>Asıl bitiren sendin</p><p>Devam etmeye hiç gönlün gelmedi</p><p>Sen neredeydin</p><p>Ben oradaydım</p><p>Anlayamadım</p><p>Konuşmadığın için</p><p>Ben konuştum da n’oldu</p><p>Anlayamadın</p><p>Çabalamadın</p><p>Ve öylece bitti</p><p>Hiç yaşanmamış gibi</p><p>Olsun</p><p>Bu hikaye de böyle olsun</p><p>Ne senin ne benim ne bizim</p><p>Yalnızca olsun</p><p>Kimse istemesin</p><p>Hikaye olsun ve oldu</p><p>Olduk</p><p>Olmayalım demiştin</p><p>Canın sağ olsun</p><p>Bu hikaye de böyle dursun</p><p>Bu kısım da benim</p><p>Hislerim, şiirlerim, şarkılarım olsun</p><p>Sen olma</p><p>Olduğunu ve olacağını da sanma</p><p>Ki gerçek olsun</p><p>Benim olsun</p><p>…</p><p>Yazık olmasın</p><p>Artık</p><p>Güzel bir şey olsun</p><p>Sen olma</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*kR1ycNQtmhEaBVfY7GelDA@2x.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=321ac1bdc572" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/sen-olma-321ac1bdc572">Sen Olma</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Yazmak: Başladığım Gibi]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/yazmak-ba%C5%9Flad%C4%B1%C4%9F%C4%B1m-gibi-a014ae7df903?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a014ae7df903</guid>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[self]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[poetry]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 15 Nov 2024 17:49:41 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-11-27T16:33:36.976Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Elimde sıcak bir kahve var. Şehrimin ortasında bir ormanda oturmuş, sonbaharı gözlüyorum. Parmaklarımdan çıkan her kelimeden sonra suçluluk hissediyorum. Az önce rüzgar esti ya, izleyemedim dallarını ve yapraklarını koca ağaçların diye. Bir kedi geldi az önce, karşı koltuğa. Eskiden olsa korkar kaçardım, keşke gelse dedim şimdi. Değişmişim, aşmışım bazı şeyleri. Karşımda çok tatlı bir arkadaş grubu, hayatlarından konuşuyorlar. Yan masamda bir çiçek var, en çok rengi ilgimi çekti; pembe. İki sevgili oturmuşlar, içimi ısıtıyor bu görüntüler. Herkes hayatında ve güzellik var aslında hayatta, görmek gerek sadece. Az önce kafamı kaldırdım mesela, öyle bir esti ki rüzgar sesinden çok görüntüsüne dokunmak istedim. Yapraklar kuşların göçleri gibi uçmaya başladı ve göçleri bitti, kondular yere. Sarıydı renkleri ve biraz da kahverengi, sonbaharın ta kendisi.</blockquote><p>Kendimi ifade etmeyi bile mükemmel yapmaya çalışıp, kendimi ifade etmek adına kendime kazandırdığım her becerimden uzaklaştığım bir dönemdeyim. Nasıl ve neden oldu bilmiyorum, açıkçası bu soruları kovalamayı da bıraktım. Bir oturuşta sekiz kıta şiir çıkaramadığımda, mükemmel ahengi rediflerimde tutturamayınca yazmayı da adım adım bıraktım. Yalnızca üzüldüğümde yazmaya sarılıyordum, haricinde düşmanımmış gibiydi yazdığım her dize. Zorunluluktu bir nevi, yazabildiğim için yazıyordum.</p><p>Eskiden daha yavaş yürürdüm mesela, kafamdaki seslerden kaçmak için hızlı hızlı yürürken kaçırdığımı fark ettim anları. Yavaşladım ben de, günden güne. Bir baktım sesimi bile kısmışım, şan dersi hocam her seferinde sesini çıkar dediğinde anladım. Hep şarkı söylemeyi severdim, isterdim. Küçüklüğümden beri kanıta ihtiyaç duymadan inandığım tek şey çok iyi bir müzisyen olabileceğimdi. Sesime güvenemezdim, yazabilirim derdim. Yazdım, yazdım ve yazdım.. Tek sesim olduğuna inandığım şeyden de yeterince iyi değilim diyerek yıllar sonra ayrıldım. Şarkı söylerken, yeteneğime güvenmeye başlarken fark ettim ki ihtiyacım varmış yazmaya da söylemek kadar.</p><p>Bu satırları yazarken şiir yazmaya ilk defa adım atan sekiz yaşındaki İrem ne kadar mutlu bir bilseniz. Sanırım bir yarışmaya katılmak için ilkokul hocam teşvik etmişti beni, dereceye girmiştim o şiirle. Sağlıklı yaşamla alakalı bir şiirdi diye hatırlıyorum. Sonra minik bir defter edinmiştim kendime aklıma geldikçe yazmaya başladım. Bir gün enişteme okuttuğumda her gördüğünü yaz ki ileride çok iyi bir şair ol demişti. Her gördüğümü yazdığımı hatırlıyorum, maalesef o şiirleri kaybettim ancak kimisi aklımda.</p><p><em>İSTANBUL’UN YOLLARI</em></p><p><em>Şöyle baktım bir güzel</em></p><p><em>Öyle baktım bir güzel</em></p><p><em>Taşlı yolların da çok güzel</em></p><p>Gördüğüm Arnavut kaldırımından çok etkilenip yazmıştım bu şiiri. Zamanla gördüğüm her arabanın rengine, her sevdiğim insana yazmaya başladım. Ama en temel kaynağımdı gördüğümü yazmak. Yaşım ilerledikçe hislerimi bile şiirle ifade edebilirim diye düşünüp hoşlandığım insanlara, başıma gelen olaylara, içimdeki sevince veya kara umutsuzluğa yazmaya başladım. Bu böyle devam etti. Ta ki temelden uzaklaşıp her şeyin güzeline bakmayı seven kızın görünüşünden parıltılar gidene kadar. Yürürken bir ağaç görse durup onu inceleyen ben ağaçları fark etmez oldum. Çok canım acıdı bunu fark ettiğimde.</p><p>Geçen hafta Nişantaşı’ndan Maçka’ya yürürken biraz daha yavaş yürüdüm. Fark etmek istedim, görmek ve sevmek.</p><p>Aklıma bu sıralar okuduğum Ayşe Kulin’in <em>İçimde Kızıl Bir Gül Gibi… </em>kitabı geldi. Kitapta Ayşe Kulin, Nazım Hikmet’le tanışmasını ve onun şiirlerinden etkilenmesini anlatıyor. İlk şiirle tanışmasını anlatırken de Nişantaşı’ndan bahsetmişti, Namanlı Apartmanı’ndan. O yolu iki senedir okul gitmek için kullandığım için hatırlıyordum o apartmanı ama yerini çıkaramadığımdan ona bakınmaya başladım. Bulamadım apartmanı. Daha güzel bir şey buldum.</p><p><em>APARTMANLAR</em></p><p><em>İçinde yaşamış ruhlar var</em></p><p><em>Ağlatır mı</em></p><p><em>Korkutur mu</em></p><p><em>Güldürür mü</em></p><p><em>Bilmem</em></p><p><em>İçinde geçmiş yüzyıllar var</em></p><p><em>Eski sayfalarda mı kalmış</em></p><p><em>Bilmem</em></p><p>Eski binalar görünce hep merak ederdim ne yaşandı acaba içinde diye. Hatta <em>Sonsuz Aşk </em>diye bir hikayem vardır, küçüklüğümde Heybeliada’daki evlere. hayran hayran bakmamdır ilhamı.</p><p>Yürürken ve binalara bakarken bu dizeleri sıraladım. Gördüğümü yazdım, içinde merak ettiğimi. Tıpkı ilk yazmaya başladığım zamanlar gibi. Güzel baktım, parıltıyla gözümdeki. Birkaç kelebek kondu sanki gülüşüme bu dizelerden sonra. Asık suratım sanki aşık oldu, durduramadım gülmemi ve sevincimi. Kaybettim sanmıştım ben bazı şeyleri, meğer onlar hep benimleymiş.</p><p><em>YOLCULUK</em></p><p><em>Perdelerin sisi vuruyor camlara</em></p><p><em>Parlıyor</em></p><p><em>Denize çerçeve çekiyor</em></p><p><em>Yarım yarım</em></p><p><em>Üç beş tablo var gözümün önünde</em></p><p><em>Deniz fenerleri parlıyor</em></p><p><em>Karşıda evim var</em></p><p><em>Oraya gidiyorum</em></p><p><em>Yolda olmak kadar varmayı da seviyorum</em></p><p><em>Ben orayı çok seviyorum</em></p><p><em>Denizin kıyısındaki ışıklarını sayıyorum</em></p><p><em>Her gördüğümü yazıyorum</em></p><p><em>Eskisi gibi</em></p><p><em>Mesutum ve huzurluyum</em></p><p><em>Çocukluğumdaki gibi</em></p><p>Tekrar sevmeye başladım yazmayı. Yazmak istedim, konuşmak, şarkı söylemek ve dans etmek. Yeşilin tonları varmış mesela, gönlümün de çiçekleri. Hayat güzelmiş her şeye rağmen ve sevilesi çok şey varmış. Gördüğün sürece sana neden varmış her şeyi sevmeye.</p><p><em>Nazım’ın şiirlerindeki aşkı görünce</em></p><p><em>Ya da şehvet ya da tutku</em></p><p><em>Adı her ne ise</em></p><p><em>Sorgular oldum birini sevmeden de yazılır mı</em></p><p><em>Onca vesvese, hayal ve sevgi</em></p><p><em>Birisine</em></p><p><em>Kendime</em></p><p><em>Veya eşi benzerime</em></p><p><em>İlham sandığım sevmek belki de</em></p><p><em>Ama ne garip</em></p><p><em>Ben bu işlere bakarak başlamıştım</em></p><p><em>Baktığımı yazmış</em></p><p><em>Çiçeklere hayran kalmış</em></p><p><em>Yollara döşemiştim dizelerimi</em></p><p><em>Olay yine sevmekti</em></p><p><em>Ama birini değil</em></p><p><em>Kendini değil</em></p><p><em>Her şeyi</em></p><p><em>Olduğu gibi sevmekti</em></p><p>Yeni bir döneme adım atmış gibi hissediyorum. Belki de sadece büyüyorum, bilmiyorum. Bu dönemde yazdığım şiirleri hikayeleri ile sizlere sunma kararı aldım. Bu fikir aklıma düştüğünden beri daha keyifle bakar oldum hayata, bana çok iyi geldi. Belki herkese iyi gelir ve bakmayı sevdikleri bir manzaraya merhaba derler. Bir fotoğraf çekerler ya da betimlerler. Tıpkı benim yazının başında yaptığım gibi. Umarım hayatınızdaki küçük detaylardaki güzellikleri görebilirsiniz sevgili okur. Çünkü kötülük o kadar gözümüzün önüne geliyor ki, zor oluyor iyiyi fark etmek, takdir etmek ve sevmek.</p><p>Çevremdeki güzellikleri bulma yolcuğumda yanımda olacağınız yeni serime hoş geldiniz. Umarım keyifli bir okuma olmuştur. Bir sonraki yazımda ve şiirlerimde görüşmek üzere.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*NI3OG-dULDRu3sTYYcWhVQ@2x.jpeg" /></figure><p><em>Özel teşekkür…</em></p><p><em>Şiir yolculuğumda beni destekleyen ve etkileri bulunan aileme, enişteme, ilkokul hocama ve lisedeki edebiyat hocalarım Ahmet ve Oğuz hocaya, Nesrin hocaya, Nur Emine hocaya, Neriman hocaya, Seden Teyze’ye, liseden beri müzikle ilgili tüm hayallerim dahil şiirlerimi okuyan Pınar’a, depresyondayken ve sonrasında her yazdığım şiiri ve hikayesini dinleyen Ayça’ya, Orhan’a, Nalan’a, Duru’ya, desteklerini hep hissettiğim Hakan’a, Ecem’e ve Şirin’e, şarkı sözlerimi yazmaya başlarken tanıştığım Melek’e, Büşra’ya, Özlem’e, Ecem’e ve şiirlerimi okuyup benden güzel söz ve desteklerini esirgemeyen herkese, üniversitedeki dostlarıma teşekkür ederim. Sezen Aksu’nun dediği gibi benden selam söyleyin bütün aşklarıma, esprili bir yaklaşımla da her kalp kırıklığıma teşekkür ederim.</em></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a014ae7df903" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/yazmak-ba%C5%9Flad%C4%B1%C4%9F%C4%B1m-gibi-a014ae7df903">Yazmak: Başladığım Gibi</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Öğrendim]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6%C4%9Frendim-eabcbb40ba7f?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/eabcbb40ba7f</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[kişisel-gelişim]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[anı]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 17 Sep 2024 17:45:18 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-09-19T20:06:39.391Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Herkesin sinemada anısı var ilkokuldayken</p><p>Ben martılara simit atarken</p><p>Herkesin birkaç sahte kahkahası var</p><p>Benim de varmış</p><p>Öğrendim geçen hafta ağlarken</p><p>Herkesin unutamadığı bir odası varmış</p><p>Benimki hep değişirken</p><p>Kerkesin birkaç hüznü varmış</p><p>Benim de varmış</p><p>Öğrendim iki tanesi yıkılmışken</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*rOZTCxxQ7U8RlhvVU8xRCg.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=eabcbb40ba7f" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/%C3%B6%C4%9Frendim-eabcbb40ba7f">Öğrendim</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İrem Gibi...]]></title>
            <link>https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87rem-gibi-5ddb9aba0475?source=rss-653f722e1a1b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/5ddb9aba0475</guid>
            <category><![CDATA[şiir]]></category>
            <category><![CDATA[edebiyat]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe-yayın]]></category>
            <category><![CDATA[türkçe]]></category>
            <category><![CDATA[türkiye]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[İrem Karataş]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 27 Aug 2024 23:27:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2024-08-30T09:46:47.560Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>İrem Gibi..</h3><p>Sanki çiçekler büyütmüşüm bahçemde</p><p>Aylardan baharmış da kışı kaçırmışım</p><p>Yalnızca karda çiçek açarmış da</p><p>Ben yazı beklemişim</p><p>Havalar ısınmış ve ben susamışım</p><p>Denizin tuzunda yıkanmışım</p><p>Su ne demek ve ne içindi</p><p>Hiç anlamamışım</p><p>Sanki çiçekleri dalgalara bağlamışım</p><p>Git gellere hapsolmuşum</p><p>Ay’ı gökyüzünde gördüğümde korkup kaçmışım</p><p>Sanki</p><p>Kapıdan girsem de çıkarmışım</p><p>Hayat bir kapı ve yolu birmiş gibi</p><p>Yanlışı seçmekten korkmuşum</p><p>Başkalarına yanlış olmaktan korkmuşum</p><p>Uyumlu olmak istemişim</p><p>Sadece durmuşum ve izlemişim</p><p>Etrafını süslemişim</p><p>Çiçeklerin suyunu kana kana içmişim</p><p>Ağzımdan damlar korkusundan</p><p>Eğrinin uyumsuz duruşundan</p><p>Korkup</p><p>Hiçbir sey seçmemişim</p><p>Çok sevmişim ama seçmemişim</p><p>Yalnızca sevmek istemişim</p><p>Belki de sevilmişim</p><p>Olağanı kabul etmemişim</p><p>Yaz iken karlara dua edip</p><p>Kışları güneşi özlemişim</p><p>Hasretliğe sahip olmuşum da</p><p>Hasret ettiğime sahip olunca istememişim</p><p>O kadar derine dalmışım ki</p><p>Yüzeyde kaybolmuşum</p><p>Kenarlarda dolanınca</p><p>Dalmaktan korkmuşum</p><p>Dönem dönem takla atmışım</p><p>Bir tek sahnede insan olmuşum</p><p>Hayatın tekliğinden kaçmışım</p><p>Başka yaşamlardan konuşmuşum</p><p>Bazen usanmışım</p><p>Yılgın ve dağınıksa kaçmak istemişim</p><p>Sanki çiçekleri karda hapsetmişim</p><p>Soba yanımdaymış ama yanarım sanmışım</p><p>Üşümüşüm</p><p>Üşümeme razı gelmişim</p><p>Anlam ararken</p><p>Çokça derinlere daldım</p><p>Yazdığım dizelerin izinde kaldım</p><p>Dondum ve kal’dım</p><p>Hem çiçek oldum hem de çiçekçi</p><p>Birinden bir olmadığım için yeterli saymadım</p><p>Pişmanım</p><p>Çünkü balığı bile insan saymışım</p><p>Kendimi hata hakkımdan mahrum etmişim</p><p>Birinin dediğine göre olmayınca sorgulamışım</p><p>Ne acı…</p><p>Halbuki ben insanım</p><p>Adım farklı yaşamım gibi</p><p>Sanki aynı toprakta uzamış dallarım</p><p>Nedir bu kıyas merakım</p><p>Keşke biraz barışsam kendimle</p><p>Belki kavga etmezdim benliğimle</p><p>Ya da emin olsam kendimden</p><p>Mükemmeli istemem yaşamak dururken</p><p>O zaman büyürdü çiçeklerim her mevsim</p><p>Kışı beklemezdim her yıl</p><p>Mutlu olmak için</p><p>Ve mutluluk sandığım heye’candan başka bir şey değilmiş</p><p>Sanki bunlar kendimin azat mektubu</p><p>İtiraf ediyorum ki ben buyum</p><p>Mükemmel sanmayın beni ya da farklı</p><p>Hatalar yapıyorum çünkü insanım</p><p>Hayatımın anlamlarını arıyorum</p><p>Bir hayatın içinde kaç tane tohum olduğunu bilmiyorum</p><p>Ama özel olduklarını biliyorun</p><p>Özel olduğumu biliyorum</p><p>Belki de o yüzden eğrilere tahammül edemiyorum</p><p>Ama en çok yaşamayı istiyorum</p><p>Çiçekmişim ve yeşermişim gibi</p><p>İnsanım, baharda doğmuşum gibi</p><p>İrem’im ve doğduğum ay Nisan’mış gibi</p><p>Yaşıyorum</p><p>Kendim gibi</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*LgjvCw84dF-qv6A7YRiRqw.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=5ddb9aba0475" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye/i%CC%87rem-gibi-5ddb9aba0475">İrem Gibi...</a> was originally published in <a href="https://medium.com/t%C3%BCrkiye">Türkçe Yayın</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>