<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by keerati rounghirun on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by keerati rounghirun on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@keerati.rounghirun?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*Ei-Opco8oig7fixm.jpg</url>
            <title>Stories by keerati rounghirun on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@keerati.rounghirun?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 04:45:11 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@keerati.rounghirun/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[[Engineering] PID Controller PART 4]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-4-d93e98c49814?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/d93e98c49814</guid>
            <category><![CDATA[control-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 14 Oct 2019 09:10:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-14T09:10:02.558Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*60AeVCMR7pBxGzaB.png" /></figure><h3>Features of PID Controller actions</h3><p><strong>วัตถุประสงค์ของแต่ละการกระทำของตัวควบคุม</strong><br>- การดำเนินการ Proportional คือการดำเนินการควบคุมแบบ “สากล” ซึ่งสามารถให้คุณภาพการควบคุมอย่างน้อยที่สุดสำหรับกระบวนการใด ๆ<br>- การกระทำ Integral มีประโยชน์สำหรับการกำจัดสิ่งชดเชยที่เกิดจากความผันแปรของโหลดและกระบวนการควบคุมตนเอง<br>- การกระทำ Derivative มีประโยชน์สำหรับการยกเลิกความล่าช้า แต่ไร้ประโยชน์โดยตัวมันเอง</p><p><strong>ข้อ จำกัด ของแต่ละการกระทำ</strong><br>- การกระทำ Proportional จะทำให้เกิดการแกว่งหากก้าวร้าวเพียงพอในการปรากฏตัวของล่าช้าและ / หรือเวลาที่ตาย ยิ่งล่าช้ามาก (เรียงลำดับสูงกว่า) ยิ่งทำให้ปัญหาแย่ลง นอกจากนี้ยังทำซ้ำสัญญาณรบกวนกระบวนการโดยตรงกับสัญญาณเอาต์พุต<br>- การกระทำ Integral จะทำให้เกิดการสั่นหากก้าวร้าวเพียงพอในการปรากฏตัวของล่าช้าและ / หรือเวลาที่ตาย จำนวนของการกระทำที่สำคัญใด ๆ จะรับประกันเกินกว่าการเปลี่ยนแปลง setpoint ต่อไปนี้ในกระบวนการการรวมอย่างหมดจด<br>- การกระทำ Derivative จะขยายสัญญาณรบกวนกระบวนการอย่างมากและจะทำให้เกิดการแกว่งในกระบวนการที่ออกฤทธิ์เร็ว</p><p><strong>การบังคับใช้พิเศษของแต่ละการกระทำ</strong><br>- การดำเนินการ Proportional ทำงานได้ดีเป็นพิเศษเมื่อนำไปใช้กับกระบวนการที่ไม่มีการเลื่อนเฟสที่จำเป็นสำหรับการแกว่ง: การควบคุมตนเองที่ควบคุมโดยความล่าช้าอันดับหนึ่งและกระบวนการรวมอย่างแท้จริง<br>- การกระทำแบบ Integral ทำงานได้ดีเป็นพิเศษเมื่อนำไปใช้กับกระบวนการที่ออกฤทธิ์เร็วและควบคุมตนเองได้อย่างก้าวร้าว มีความสามารถพิเศษในการเพิกเฉยต่อเสียงรบกวนของกระบวนการ<br>- การกระทำแบบ Derivative นั้นทำงานได้ดีเป็นพิเศษเพื่อเพิ่มความเร็วในการตอบสนองของกระบวนการที่ถูกครอบงำด้วยช่วงเวลาที่ล่าช้ามากและเพื่อช่วยให้กระบวนการควบคุมไม่อยู่นิ่ง การกระทำที่ได้มาเล็กน้อยบางครั้งจะอนุญาตให้ใช้ P และ / หรือ I ที่ก้าวร้าวมากกว่าที่เป็นไปได้โดยที่ไม่สามารถทำได้เกินกว่าที่ยอมรับได้</p><p><strong>รับและเปลี่ยนเฟสของการกระทำแต่ละอย่าง</strong><br>- การกระทำ Proportional ทำหน้าที่ในปัจจุบันโดยไม่เพิ่มการเลื่อนเฟสเป็นสัญญาณไซน์ อัตราขยายจะคงที่สำหรับสัญญาณความถี่ใด ๆ<br>- การกระทำแบบ Integral ทำหน้าที่ในอดีตโดยเพิ่มการเปลี่ยนเฟส −90 องศาเป็นสัญญาณไซน์ การได้รับลดลงตามความถี่ที่เพิ่มขึ้น<br>- การกระทำ Derivative จะกระทำในอนาคตโดยการเพิ่ม +90 องศาการเปลี่ยนไปเป็นสัญญาณไซน์ ได้รับเพิ่มขึ้นด้วยความถี่ที่เพิ่มขึ้น</p><h3>What we need to Know before Tune a PID Controller ?</h3><p>เรารู้ถึงประโยชน์ของการปรับแต่งการควบคุม PID ที่มีประสิทธิภาพ ผลผลิตที่เพิ่มขึ้นความเครียดของอุปกรณ์ลดลงและความปลอดภัยของกระบวนการที่เพิ่มขึ้นเป็นข้อดีบางประการที่ทำให้ปรับแต่ง PID ได้อย่างเหมาะสม สิ่งที่มักถูกมองข้ามคือผลกระทบด้านลบของการปรับจูนคอนโทรลเลอร์ PID ที่ไม่ดี หากการควบคุม PID ที่แข็งแกร่งสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตการควบคุม PID ที่ไม่ดีสามารถลดความสามารถในการผลิตได้</p><p>หากระบบที่ได้รับการปรับมาอย่างดีช่วยให้อุปกรณ์ทำงานได้นานขึ้นและปลอดภัยมากขึ้น ระบบที่ปรับไม่ดีอาจเพิ่มความถี่ความล้มเหลวและเหตุการณ์ด้านความปลอดภัย ผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องมือวัดควรคำนึงถึงขั้วต่อนี้เมื่อดำเนินการปรับแต่งระบบควบคุม PID หนึ่งไม่ควรคิดว่าจะมี “ไม่มีอะไรจะเสีย” โดยพยายามตั้งค่า PID ที่แตกต่างกัน การปรับตัวควบคุม PID นั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นเดียวกับการปรับแต่งเครื่องมือใด ๆ</p><p>พารามิเตอร์การปรับแต่ง PID นั้นเข้าถึงได้ง่ายซึ่งทำให้พวกเขาเป็นสถานที่ที่น่าดึงดูดสำหรับช่างเทคนิคที่ต้องการปรับปรุงประสิทธิภาพของลูปข้อเสนอแนะ อีกสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดให้ช่างเทคนิคต้องมุ่งเน้นไปที่การปรับจูนคอนโทรลเลอร์เป็นขั้นตอนแรกคือเกียรติยศที่เกี่ยวข้องกับความสามารถในการเชื่องลูปตอบรับที่ไม่เชื่อฟังด้วยการปรับค่าคงที่ PID ของคอนโทรลเลอร์</p><p>สำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจการควบคุมพีไอดี (และนี่ถือเป็นส่วนใหญ่ของประชากรมนุษย์แม้ในโลกอุตสาหกรรม) มีบางสิ่งที่“ วิเศษ” เกี่ยวกับความสามารถในการบรรลุพฤติกรรมการควบคุมที่แข็งแกร่งเพียงแค่ทำการปรับตัวเลขใน คอมพิวเตอร์ (หรือลูกบิดในตัวควบคุมแบบอะนาล็อก)</p><p>แม้ว่าความเป็นจริงก็คือระบบควบคุมที่มีพฤติกรรมไม่ดีจำนวนมากนั้นไม่ได้กำหนด (อย่างน้อยที่สุด) ให้กับค่าปรับแต่ง PID ที่เหมาะสม แต่จะแก้ไขปัญหาภายนอกตัวควบคุมซึ่งไม่มีการปรับจูนจำนวนใด ๆ การปรับค่าคงที่การปรับ PID ให้เป็นขั้นตอนแรกนั้นเป็นความคิดที่ไม่ดีเสมอไป</p><p>บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายและอธิบายข้อควรพิจารณาที่แนะนำบางอย่างก่อนทำการปรับเปลี่ยนการปรับจูนของตัวควบคุมลูป ข้อพิจารณาเหล่านี้ ได้แก่ :</p><ul><li>ระบุความต้องการในการปฏิบัติงาน (เช่น“ ผู้ปฏิบัติงานต้องการให้ระบบตอบสนองอย่างไร”)</li><li>การระบุกระบวนการและอันตรายของระบบก่อนจัดการลูป</li><li>การระบุว่าเป็นปัญหาการปรับแต่งปัญหาเกี่ยวกับเครื่องมือและ / หรือปัญหาการออกแบบ</li></ul><p><strong>ระบุความต้องการในการปฏิบัติงาน</strong><br>ดังที่ได้กล่าวไว้ในที่อื่นในบทความนี้การควบคุม “ที่แข็งแกร่ง” คือความเสถียรของตัวแปรกระบวนการแม้จะมีการเปลี่ยนแปลงโหลดตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อการเปลี่ยนแปลงใน setpoint การแกว่งน้อยที่สุดตามประเภทการเปลี่ยนแปลงและน้อยที่สุด (ข้อผิดพลาดระหว่าง setpoint และตัวแปรกระบวนการ) เวลา.</p><p>อย่างไรก็ตามเกณฑ์เหล่านี้ไม่ได้ให้คุณค่าอย่างเท่าเทียมกันในกระบวนการทั้งหมดและไม่สามารถทำได้ด้วยการควบคุม PID อย่างง่ายในทุกกระบวนการ อาจเป็นเรื่องสำคัญตัวอย่างเช่นในกระบวนการควบคุมระดับน้ำหม้อไอน้ำเพื่อให้มีการตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อการเปลี่ยนแปลงของโหลด แต่การตั้งค่าเวลาน้อยที่สุดไม่สำคัญ อาจอนุญาตให้มีข้อผิดพลาดถาวร 5% ระหว่าง PV และ SP ในระบบดังกล่าวตราบใดที่ระดับน้ำไม่เบี่ยงเบนมากไปกว่า 20% สำหรับระยะเวลาใดก็ตามเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงโหลด</p><p>ในอีกกระบวนการหนึ่งเช่นการควบคุมระดับของเหลวภายในขั้นตอนเดียว (“ เอฟเฟ็กต์”) ของระบบระเหยแบบหลายขั้นตอน (“ หลายเอฟเฟ็กต์”) ระบบอาจวางลำดับความสำคัญตามการควบคุมที่ค่อนข้างคงที่ผ่านวาล์วมากกว่าระดับคงที่ กระบวนการ. ตัวควบคุมระดับที่ปรับสำหรับการตอบสนองเชิงรุกต่อการเปลี่ยนแปลงค่าที่ตั้งไว้จะทำให้เกิดความผันผวนอย่างมากในอัตราของเหลวต่อทุกขั้นตอนต่อเนื่อง (“ ผลกระทบ”) ของกระบวนการระเหยในกรณีที่มีการโหลดอย่างกะทันหันหรือการเปลี่ยนค่า คุณภาพมากกว่าความเบี่ยงเบนบางอย่างจาก setpoint ในหนึ่งเอฟเฟกต์</p><p>ดังนั้นเราจะต้องตรวจสอบก่อนว่าสิ่งที่ความต้องการในการดำเนินงานของระบบควบคุมคืออะไรก่อนที่เราจะตั้งเป้าหมายที่จะปรับประสิทธิภาพของระบบควบคุมนั้น บุคลากรฝ่ายปฏิบัติการ (ผู้ดำเนินการผู้จัดการหน่วยวิศวกรกระบวนการ) เป็นแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุดของคุณที่นี่ ในที่สุดพวกเขาคือ “ลูกค้าภายใน” งานของคุณคือเพื่อให้ลูกค้าได้รับประสิทธิภาพของระบบที่พวกเขาต้องการในการทำงานให้ดีที่สุด</p><p>โปรดจำไว้ว่าวัตถุประสงค์การควบคุมกระบวนการต่อไปนี้โดยรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุเป้าหมายทั้งหมดด้วยการปรับแต่ง PID พยายามจัดลำดับความสำคัญสัมพัทธ์ของวัตถุประสงค์เหล่านี้จากนั้นให้ความสำคัญกับการบรรลุเป้าหมายที่สำคัญที่สุดโดยเสียค่าใช้จ่ายที่สำคัญน้อยที่สุด:</p><ul><li>การเปลี่ยนแปลงขั้นต่ำใน PV (ความเสถียรแบบไดนามิก) พร้อมการเปลี่ยนแปลงโหลด<br>ตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อการเปลี่ยนแปลง setpoint (ข้อผิดพลาดไดนามิกขั้นต่ำ)</li><li>ขั้นต่ำ overshoot/ undershoot / oscillation หลังจากการโหลดหรือการเปลี่ยนแปลง setpoint กะทันหัน</li><li>ข้อผิดพลาดขั้นต่ำ (PV — SP) เมื่อเวลาผ่านไป<br>ความเร็วลิ้นต่ำสุด (เช่น e น้อยที่สุดไปยังกระบวนการต้นน้ำหรือปลายน้ำ)</li></ul><p>การดำเนินการควบคุมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อการโหลดและ / หรือการเปลี่ยนแปลงค่าที่กำหนดเป็นสัดส่วนและอนุพันธ์ การกระทำที่สมบูรณ์จะมีผลเฉพาะหลังจากที่มีข้อผิดพลาดมีเวลาในการพัฒนาและดังนั้นจึงไม่สามารถทำหน้าที่ได้ทันทีตามสัดส่วนหรืออนุพันธ์</p><p>หากลำดับความสำคัญคือลดย่อส่วนเกินการขีดเส้นใต้และ / หรือการแกว่งการตอบสนองของตัวควบคุมอาจจะต้องช้ากว่าปกติ ค่า setpoint ใหม่จะใช้เวลานานกว่าและการเปลี่ยนแปลงโหลดจะไม่ได้รับการตอบกลับด้วยความแข็งแรงเท่ากัน การกระทำต่อเนื่องอาจมีประโยชน์ในบางแอปพลิเคชันเพื่อ“ เชื่อง” แนวโน้มการแกว่งของการกระทำตามสัดส่วนและอินทิกรัล</p><p>ข้อผิดพลาดขั้นต่ำในช่วงเวลาสามารถแก้ไขได้โดยการกระทำที่สำคัญเท่านั้น ไม่มีการกระทำของคอนโทรลเลอร์อื่นที่ให้ความสนใจเฉพาะกับขนาดและระยะเวลาของข้อผิดพลาด นี่ไม่ได้บอกว่ากระบวนการจะทำงานได้ดีกับการควบคุมแบบรวมเท่านั้น แต่การกระทำที่สำคัญนั้นจำเป็นอย่างยิ่ง (เช่น P-only หรือ PD คอนโทรลเลอร์จะไม่เพียงพอ)</p><p>ความเร็ววาล์วขั้นต่ำเป็นลำดับความสำคัญในกระบวนการที่ตัวแปรที่ควบคุมมีผลต่อกระบวนการอื่น ๆ ในระบบ ตัวอย่างเช่นการควบคุมระดับของเหลวในระบบระเหยแบบหลายขั้นตอน (หลาย “ผล”) ที่ไหลออกจากเครื่องระเหยกลายเป็นกระแสที่เข้ามาสำหรับเครื่องระเหยอื่นเป็นระบบที่การเปลี่ยนแปลงที่คมชัดในตัวแปรควบคุมของห่วงควบคุมหนึ่งสามารถ อารมณ์เสียกระบวนการดาวน์สตรีม:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/637/0*O2NuzKU8AbrWdDL-.png" /></figure><p>กล่าวอีกนัยหนึ่งผู้ควบคุมระดับที่ตั้งเป้าหมายไว้ที่เครื่องระเหยต้นน้ำ (เช่นเอฟเฟค 1) อาจบรรลุเป้าหมายในการรักษาระดับของเหลวให้คงที่ในเครื่องระเหยโดยเปลี่ยนการไหลที่ไม่ต่อเนื่อง แต่จะทำให้เกิดค่าใช้จ่าย ระดับการเปลี่ยนแปลงในเครื่องระเหยทั้งหมด กรณีเช่นนี้เรียกสำหรับการปรับตัวควบคุม (อย่างน้อยในลักษณะพิเศษ upstream) ตอบสนองช้ากับข้อผิดพลาด</p><p>การกระทำตามสัดส่วนมีแนวโน้มว่าจะถูก จำกัด ไว้ที่ค่ากำไรต่ำ (ค่าแบนด์สัดส่วนที่สูง) และการกระทำที่เป็นอนุพันธ์ (หากมีการใช้งานเลย) ควรตั้งค่าให้ตอบสนองต่อตัวแปรกระบวนการเท่านั้นไม่ใช่ข้อผิดพลาด (PV — SP)</p><p>สิ่งนี้ทำให้งานหลักของการทำให้ลูปเสถียรเป็นการกระทำที่สมบูรณ์แม้ว่าเราจะรู้ว่าการกระทำแบบอินทิเกรตมีแนวโน้มที่จะเกินกำหนดหลังจากการเปลี่ยนแปลงที่กำหนดไว้ในกระบวนการรวมเช่นการควบคุมระดับของเหลว</p><p>เข้าใจว่าการเปลี่ยนลูป PID โดยมีเป้าหมายในการลดการเคลื่อนที่ของวาล์วจะส่งผลให้เกิดความเบี่ยงเบนจาก setpoint นานกว่าการปรับจูนคอนโทรลเลอร์เพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของกระบวนการหรือเซ็ตพอยต์ได้เร็วขึ้น</p><p><strong>การระบุกระบวนการและอันตรายของระบบ</strong><br>เมื่อนักเรียนฝึกการควบคุมพีไอดีในโปรแกรมการประพันธ์ดนตรีพวกเขามักจะใช้ซอฟต์แวร์การจำลองด้วยคอมพิวเตอร์และ / หรือกระบวนการ“ ของเล่น” ที่สร้างขึ้นในสภาพแวดล้อมของห้องปฏิบัติการ</p><p>ข้อเสียที่อาจเกิดขึ้นกับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้นี้คือความล้มเหลวในการรับรู้ปัญหาจริงที่อาจเกิดขึ้นเมื่อปรับกระบวนการผลิตจริง คุณจะไม่ค่อยได้รับข้อเสนอแนะที่แยกได้อย่างสมบูรณ์ในอุตสาหกรรม: โดยทั่วไปจะมีการโต้ตอบระหว่างลูปควบคุมในกระบวนการซึ่งหมายความว่าเราไม่สามารถดำเนินการปรับลูปด้วยการยกเว้นโทษได้</p><p>คำถามที่สำคัญมากที่จะถามเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการก่อนที่จะทำการวนลูปคือ“ ฉันอนุญาตให้กระบวนการเพิ่มและลดตัวแปรได้ไกลแค่ไหนและเร็วแค่ไหน?” กระบวนการและอุปกรณ์ในกระบวนการอาจไม่เสถียรอย่างเป็นอันตราย</p><p>ตัวอย่างเช่นหากอุณหภูมิบางอย่างสูงเกินไป (หรือต่ำเกินไปเช่นในกรณีของกระบวนการของเหลวที่แข็งตัวเมื่อเย็น) ไม่ใช่เรื่องผิดปกติสำหรับลูปควบคุมบางอย่างในกระบวนการที่จะติดตั้งสัญญาณเตือนไม่ว่าจะแข็งหรือเบาซึ่งจะปิดอุปกรณ์โดยอัตโนมัติหากเกิน เห็นได้ชัดว่าข้อ จำกัด “ ปิดเครื่อง” เหล่านี้จะต้องหลีกเลี่ยงในระหว่างการปรับแต่งวนรอบกระบวนการ</p><p>หนึ่งควรตรวจสอบกลยุทธ์การควบคุมก่อนดำเนินการปรับ นี่คือการวนซ้ำที่ซ้อนกันหรือไม่? ถ้าเป็นเช่นนั้นตัวควบคุม Slave จะต้องได้รับการปรับจูนต่อต้นแบบ การวนซ้ำนี้รวมการทำงานของ feedforward เพื่อดำเนินการกับการเปลี่ยนแปลงโหลดหรือไม่?</p><p>ถ้าเป็นเช่นนั้นควรตรวจสอบและปรับประสิทธิผลของลูปไปข้างหน้า (ได้รับการชดเชยแบบไดนามิก) ก่อนที่จะปรับลูปป้อนกลับ มีข้อ จำกัด ในการวนซ้ำนี้หรือไม่? นี่เป็นกลยุทธ์การควบคุมหรือการแทนที่หรือไม่? ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณจะต้องสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าองค์ประกอบใดของลูปที่เลือกและสัญญาณใดที่ถูก จำกัด ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง</p><p>สิ่งที่ต้องพิจารณาอีกประการคือกระบวนการนั้นอยู่ในสภาพ“ ปกติ” หรือไม่ก่อนที่คุณจะพยายามปรับปรุงประสิทธิภาพของกระบวนการ ถามผู้ปฏิบัติงานว่าเป็นวันปกติหรือมีเงื่อนไขผิดปกติหรือไม่ (การปิดอุปกรณ์การกำหนดเส้นทางใหม่ของกระแสอัตราการผลิตที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ฯลฯ ) ที่อาจบิดเบือนการตอบสนองของกระบวนการวนรอบ . อีกครั้งที่เราเห็นความจำเป็นในการป้อนข้อมูลจากบุคลากรการดำเนินการเพราะพวกเขารู้พฤติกรรมแบบวันต่อวันของระบบดีกว่าคนอื่น</p><p><strong>การระบุปัญหา</strong><br>หนึ่งในคำถามที่ฉันแนะนำช่างเทคนิคให้ถามผู้ปฏิบัติงานเมื่อทำการวินิจฉัยปัญหาในกระบวนการใด ๆ ก็คือ“ ปัญหานี้มีอยู่นานแค่ไหน” อายุของปัญหาอาจเป็นตัวบ่งชี้สาเหตุที่สำคัญมาก หากคุณได้รับแจ้งว่ามีปัญหาเกิดขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากการกะกลางคืนเมื่อคืนคุณจะสงสัยว่าอุปกรณ์ขัดข้องหรืออย่างอื่นที่อาจเกิดขึ้นโดยฉับพลัน (เช่นมือเปิดหรือปิดวาล์วเมื่อไม่ควรมี)</p><p>อีกทางเลือกหนึ่งถ้าคุณได้รับแจ้งว่ามีปัญหาเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่มีการสร้างกระบวนการคุณจะมีแนวโน้มที่จะสงสัยว่ามีปัญหากับการออกแบบระบบหรือการติดตั้งที่ไม่เหมาะสม เทคนิคการวินิจฉัยแบบเดียวกันนี้ — การรับ“ ประวัติ” ของ“ ผู้ป่วย” — ใช้กับการปรับลูปเช่นกัน</p><p>ลูปควบคุมที่หยุดทำงานอย่างกระทันหันตามที่ควรได้รับความทุกข์จากความล้มเหลวของเครื่องมือ (หรือการเปลี่ยนแปลงพารามิเตอร์ของคอนโทรลเลอร์) โดยไม่ได้รับอนุญาตในขณะที่ลูปแบบเรื้อรังที่ทำงานผิดปกติจะมีแนวโน้มมากขึ้นจากการออกแบบที่ไม่ดีการติดตั้งอุปกรณ์ที่ไม่ดี ปรับให้เหมาะสม</p><p>ในกรณีใดกรณีหนึ่งการควบคุมที่ไม่ดีมีแนวโน้มว่าจะเกิดจากปัญหาเกี่ยวกับเครื่องมือภาคสนามเนื่องจากมีการปรับพารามิเตอร์ PID ไม่ถูกต้อง ไม่มีการตั้งค่า PID ที่สามารถชดเชยการวัดสนามที่ผิดพลาดได้อย่างสมบูรณ์ แต่ก็เป็นไปได้ที่ปัญหาของเครื่องมือบางอย่างจะ“ ถูกพราง” โดยการปรับจูนคอนโทรลเลอร์ ขั้นตอนแรกของคุณในการจัดการลูปควบคุมจริง ๆ ควรเป็นการตรวจสอบความสมบูรณ์ของเครื่องมือ</p><p>โชคดีที่สิ่งนี้ทำได้ค่อนข้างง่ายด้วยการทำการทดสอบแบบ“ step-change” กับคอนโทรลเลอร์ในโหมดแมนนวล ด้วยการวางคอนโทรลเลอร์ไว้ในแบบแมนนวลและทำการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในสัญญาณเอาท์พุต(อย่าลืมตรวจสอบการทำงานเพื่อดูว่าคุณได้รับอนุญาตให้ย้ายออกไปได้ไกลแค่ไหนและคุณสามารถปล่อยให้ PV ดริฟท์ไปได้ไกลแค่ไหน!) คุณสามารถกำหนดจำนวนมากเกี่ยวกับกระบวนการและเครื่องมือลูป</p><ul><li>ระบุว่าสัญญาณ PV เป็น“ มีเสียงดัง” หรือไม่ (หมุนรอบแรกเพื่อลดการหน่วงของตัวควบคุมและตัวส่งสัญญาณทั้งหมด</li><li>ลิ้น“ stiction” มีค่าเท่าใดในวาล์วควบคุม</li><li>ไม่ว่ากระบวนการนี้จะมีการบูรณาการหนีหรือควบคุมตนเอง</li><li>กำไรจากกระบวนการ (และกำไรที่ได้นี้มีความเสถียรหรือเปลี่ยนแปลงตามการเปลี่ยนแปลง PV)</li><li>ระยะเวลาที่ล่าช้าของกระบวนการและระดับความล่าช้า (ﬁ-rst-order กับหลายคำสั่ง)</li><li>ประมวลผลเวลาที่ตาย</li></ul><p>การทดสอบ open-loop ดังกล่าวอาจเปิดเผยปัญหาที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่ต้องระบุลักษณะหรือตำแหน่งที่แน่นอนของปัญหาเหล่านั้น ตัวอย่างเช่นเวลาหน่วงขนาดใหญ่อาจเกิดขึ้นภายในกระบวนการหรืออาจเป็นผลมาจากเซ็นเซอร์ที่ติดตั้งไม่ดี (เช่นเทอร์โมคับเปิลไม่ได้กดเพื่อสัมผัสที่ด้านล่างของเทอร์โมเวลล์) หรือแม้แต่วาล์วควบคุมที่ต้องการปริมาตร บูสเตอร์หรือ positioner</p><p>Deadtime ที่วัดได้ในการทดสอบแบบ open-loop อาจเป็นกระบวนการที่แท้จริง (ความล่าช้าในการขนส่ง), เซ็นเซอร์ภายใน (เช่นแก๊สโครมาโตกราฟที่แต่ละรอบการวิเคราะห์ใช้เวลาหลายนาที) หรืออาจเป็นผลมาจาก stiction ใน วาล์ว. วิธีเดียวที่จะระบุปัญหาอย่างแน่นอนคือการทดสอบเครื่องมือด้วยตนเองโดยเฉพาะอย่างยิ่งในทำเลที่ตั้ง</p><p>เครื่องมือที่ขาดไม่ได้ในการระบุปัญหาลูปคือเครื่องบันทึกเทรนด์ซึ่งแสดงตัวแปรทั้งหมดที่เกี่ยวข้องในลูปควบคุมในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ในการรับ “มุมมอง” ที่ดีที่สุดของกระบวนการคุณต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าการแสดงแนวโน้มกราฟมีความละเอียดและการตอบสนองที่เหมาะสม หากแนวโน้มล้มเหลวในการแสดงรายละเอียดเช่นเสียงรบกวนในกระบวนการเป็นไปได้ว่าอุปกรณ์กราฟจะไม่ปลอดภัยสำหรับความต้องการของคุณ</p><p>หากเป็นกรณีนี้คุณอาจยังคงทำการทดสอบการตอบกลับของลูป แต่คุณจะต้องใช้เครื่องมืออื่น ๆ เพื่อทำกราฟคอนโทรลเลอร์และการดำเนินการของกระบวนการ เครื่องมือทันสมัยที่มีประโยชน์สำหรับวัตถุประสงค์นี้คือคอมพิวเตอร์แบบพกพาที่มีอุปกรณ์เก็บข้อมูลเชื่อมต่ออยู่ทำให้คอมพิวเตอร์สามารถอ่านแรงดันสัญญาณของเครื่องมือได้</p><p>มีโปรแกรมกราฟข้อมูลจำนวนมากสำหรับการรับข้อมูลและวางแผนผ่านโดเมนเวลา โมดูลเก็บข้อมูลที่มีอัตราตัวอย่างเป็นพันตัวอย่างต่อวินาทีนั้นมีราคาที่ค่อนข้างมาก</p><p><strong>ข้อควรระวังขั้นสุดท้าย</strong><br>เตรียมเอกสารของคุณ! ซึ่งหมายถึงการจับภาพและบันทึกภาพ“ สกรีนช็อต” ของกราฟแนวโน้มกระบวนการทั้งสำหรับการทดสอบแบบลูปเปิดเริ่มต้นและการทดสอบ PID แบบลูปปิด</p><p>นอกจากนี้ยังหมายถึงการบันทึกการตั้งค่า PID ดั้งเดิมของคอนโทรลเลอร์และค่าการตั้งค่า PID ทั้งหมดที่พยายามทำในระหว่างกระบวนการปรับแต่ง (เชื่อมโยงกับกราฟแนวโน้มที่เกี่ยวข้องดังนั้นมันจะง่ายต่อการบอกชุดของค่าคงที่ PID ที่ผลิตขึ้น</p><p>หากมีการตั้งค่าการกำหนดรูปแบบตราสารใด ๆ (เช่นค่าการหน่วงเวลาในเครื่องส่งสัญญาณกระบวนการ) เปลี่ยนแปลงระหว่างการออกกำลังกายการปรับทั้งค่าดั้งเดิมและการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของคุณจำเป็นต้องได้รับการบันทึกไว้เช่นกัน</p><p>ในฐานะที่เป็นคำพูดสุดท้ายฉันต้องการออกเสียงลงคะแนนอย่างรุนแรงต่อผู้ควบคุมการปรับจูนอัตโนมัติ ด้วยความเคารพจากวิศวกรที่ทำงานอย่างหนักเพื่อให้ผู้ควบคุม “ฉลาด” พอที่จะปรับการตั้งค่า PID ของตัวเองไม่มีผู้ควบคุมใดในโลกที่สามารถอธิบายถึงปัจจัยทั้งหมดที่อธิบายไว้ในบทความนี้</p><p>รู้สึกอิสระที่จะใช้คุณสมบัติการปรับจูนอัตโนมัติของคอนโทรลเลอร์ แต่หลังจากที่คุณมั่นใจว่าเครื่องมือและกระบวนการทั้งหมดได้รับการแก้ไขแล้วและหลังจากที่คุณยืนยันว่าเป้าหมายการปรับจูนของคอนโทรลเลอร์นั้นตรงกับเป้าหมายพฤติกรรมของลูปควบคุมตามที่ผู้ประกอบการกำหนด (เช่นการตอบสนองที่รวดเร็วเมื่อเทียบกับการเกินกำหนดขั้นต่ำ ฯลฯ )</p><p>บางคนในธุรกิจระบบอัตโนมัติมีความมั่นใจในความสามารถของตัวควบคุมการปรับอัตโนมัติ เราทุกคนต่างก็จำได้ดีว่าคุณสมบัตินี้เป็นเครื่องมือและเหมือนกับเครื่องมืออื่น ๆ มันมีประโยชน์เช่นเดียวกับคนที่จัดการมันมีความรู้เกี่ยวกับวิธีการและสาเหตุของการทำงาน ควงเครื่องมือใด ๆ ในความไม่รู้เป็นสูตรสำหรับภัยพิบัติ</p><h3>PID Controllers Graphical Analysis</h3><p>แบบฝึกหัดทั่วไปสำหรับนักเรียนที่เรียนรู้การทำงานของตัวควบคุม PID คือฝึกกราฟผลลัพธ์ของตัวควบคุมพร้อมเงื่อนไขอินพุต (PV และ SP) ที่กำหนดไม่ว่าจะเป็นเชิงคุณภาพหรือเชิงปริมาณ</p><p>นี่อาจเป็นประสบการณ์ที่น่าผิดหวังสำหรับนักเรียนบางคนเนื่องจากพวกเขาพยายามรวมผลกระทบของการตอบสนองแบบ P, I และ / หรือ D อย่างถูกต้องเข้ากับแนวโน้มผลลัพธ์เดี่ยว ที่นี่ฉันจะนำเสนอวิธีที่จะบรรเทาความเจ็บปวด</p><h3>PID Controllers</h3><p>สมมติว่าคุณได้รับมอบหมายด้วยการทำกราฟการตอบสนองของตัวควบคุม PD (สัดส่วน + อนุพันธ์) ไปยังอินพุต PV และ SP ต่อไปนี้เมื่อเวลาผ่านไป</p><p>คุณจะได้รับแจ้งว่าผู้ควบคุมได้รับ 1, ค่าคงที่เวลาอนุพันธ์ของ 0.3 นาทีและทำหน้าที่ย้อนกลับ:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1022/0*mHh8dPTtqcqnQ8XL.png" /></figure><p>คำแนะนำแรกของฉันคือการร่างการตอบสนองแบบ P และ D อย่างมีคุณภาพ เพียงแค่ดึงแนวโน้มที่แตกต่างกันสองแบบแต่ละอันอยู่ด้านบนหรือด้านล่างของแนวโน้ม PV / SP ที่กำหนดแสดงรูปร่างของการตอบสนองแต่ละช่วงเวลา</p><p>คุณอาจพบว่าทำได้ง่ายกว่าถ้าคุณวาดแนวโน้ม PV และ SP ดั้งเดิมบนแผ่นกระดาษที่ไม่ใช่กราฟอีกครั้งด้วยแนวโน้ม P และ D เชิงคุณภาพที่วาดบนกระดาษที่ไม่ใช่กราฟชิ้นเดียวกัน</p><p>วัตถุประสงค์ของภาพร่างเชิงคุณภาพคือการแยกงานการกำหนดรูปร่างออกจากงานการกำหนดค่าตัวเลขเพื่อทำให้กระบวนการง่ายขึ้น</p><p>หลังจากร่างแนวโน้ม P และ D แยกจากกันให้ติดฉลาก“ คุณลักษณะ” แต่ละรายการ (เปลี่ยนแปลงขึ้นหรือลง) ในแนวโน้มเชิงคุณภาพเหล่านี้ สิ่งนี้จะช่วยให้คุณสามารถรวมเอฟเฟกต์เข้ากับแนวโน้มเอาท์พุทได้ง่ายขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*ie0LYa8ny8jI2XBe.png" /></figure><p>ทีนี้คุณสามารถร่างแนวโน้มการส่งออกที่มีคุณภาพรวม“ คุณสมบัติ” แต่ละอย่างเหล่านี้ไว้ในกราฟเดียว</p><p>ตรวจสอบให้แน่ใจว่าติดป้ายกำกับแต่ละทางลาดหรือขั้นตอนที่มีต้นกำเนิดมาจากแนวโน้ม P หรือ D แยกกันดังนั้นคุณจึงรู้ว่าแต่ละ“ คุณสมบัติ” ของกราฟเอาท์พุทแบบรวมมาจากที่ไหน:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*EduJrWv69Z21EVgC.png" /></figure><p>เมื่อรูปร่างทั่วไปของผลลัพธ์ได้รับการพิจารณาในเชิงคุณภาพแล้วคุณอาจกลับไปที่แนวโน้ม P และ D ที่แยกต่างหากเพื่อคำนวณค่าตัวเลขสำหรับแต่ละคุณลักษณะ“ ที่มีป้ายกำกับ”</p><p>โปรดทราบว่าทางลาด PV แต่ละอันมีความสูง 15% ในช่วงเวลา 15 วินาที (หนึ่งในสี่ของนาที) ด้วยตัวควบคุมที่ได้รับ 1 การตอบสนองแบบสัดส่วนกับแต่ละทางลาดเหล่านี้จะเป็นทางลาดที่มีความสูง 15%</p><p>การหาค่าคงที่เวลาอนุพันธ์ของเราที่ 0.3 นาทีแล้วคูณด้วยอัตราการเปลี่ยนแปลงของ PV (dPV / dt) ในแต่ละช่วงเวลา ramping (15% ต่อนาทีในหนึ่งไตรมาสหรือ 60% ต่อนาที) ให้ผลตอบสนองต่ออนุพันธ์ 18% ในช่วงระยะเวลาการไล่ล่าแต่ละครั้ง ดังนั้นการตอบสนองอนุพันธ์แต่ละขั้นตอนจะสูง 18%</p><p>เมื่อย้อนกลับไปยังภาพร่างเชิงคุณภาพของการดำเนินการ P และ D และร่างแบบเอาท์พุทแบบรวม (เชิงคุณภาพ) เราอาจใช้ค่าที่คำนวณได้ 15% สำหรับแต่ละทางลาดตามสัดส่วนและ 18% สำหรับแต่ละขั้นตอนอนุพันธ์กับ “คุณสมบัติ”</p><p>เราอาจติดป้ายมูลค่าเริ่มต้นของแนวโน้มเอาท์พุทตามที่ระบุไว้ในปัญหาดั้งเดิม (35%) เพื่อคำนวณค่าเอาท์พุทจริงที่จุดต่าง ๆ ในเวลา</p><p>การคำนวณค่าผลลัพธ์ที่จุดเฉพาะในกราฟกลายเป็นเรื่องง่ายเหมือนกับการเพิ่มและลบ“ P” คุณลักษณะ” ค่า P และ D ไปยังค่าเริ่มต้น:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*8tVL_PJy61vHA3g0.png" /></figure><p>ตอนนี้เรารู้ค่าเอาต์พุตที่จุดวิกฤติทั้งหมดแล้วเราอาจวาดแนวโน้มปริมาณผลผลิตบนกราฟดั้งเดิม:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1019/0*iMlm3ijv2gKohHG8.png" /></figure><h3>What is PID Controller Bumpless Transfer ?</h3><p><strong>Bumpless Transfer</strong></p><p>การถ่ายโอนแบบไร้ขอบนั้นเป็นขั้นตอนการถ่ายโอนแบบแมนนวลหรือแบบอัตโนมัติที่ใช้เมื่อเปลี่ยนตัวควบคุม PID จากอัตโนมัติเป็นแบบแมนนวลหรือในทางกลับกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์เหมือนเดิมเมื่อสลับอัตโนมัติ / แมนนวลนั่นคือถ้าคอนโทรลเลอร์อยู่ที่เอาต์พุต 50% ในระบบอัตโนมัติคุณควรเก็บเอาท์พุท 50% นั้นไว้ในขณะที่คุณเปลี่ยนเป็นแมนนวล หากคุณเปลี่ยนจากแมนนวลเป็นอัตโนมัติควรใช้เช่นเดียวกัน คอนโทรลเลอร์ PID ที่ทันสมัยส่วนใหญ่มีการถ่ายโอนแบบไร้ขอบในตัวรวมถึงคอนโทรลเลอร์ PLC และ DCS PID</p><p>คำว่าการถ่ายโอน bumpless หมายถึงกระบวนการที่ถูกควบคุมซึ่งหมายความว่ากระบวนการจะไม่ถูกรบกวนเมื่อสลับตัวควบคุม PID จากอัตโนมัติเป็นแมนนวลหรือจากแมนนวลเป็นอัตโนมัติ</p><p>“ การถ่ายโอน Bumpless” เป็นคำที่ใช้อธิบายการกระทำที่ต้องการตัวควบคุม (ตัวอย่างเช่น) คาดว่าจะรักษาเมื่อถ่ายโอนจากคู่มือไปยังโหมดอัตโนมัติหรือในทางกลับกัน</p><p>ในโหมดอัตโนมัติตัวควบคุมจะคำนวณความเบี่ยงเบนระหว่างค่าที่ต้องการและค่าจริงของตัวแปรกระบวนการและปรับสัญญาณไปยังเอาต์พุตเพื่อลดค่าของการเบี่ยงเบน (หรือข้อผิดพลาด)</p><p>อย่างไรก็ตามในโหมดแมนนวลตัวดำเนินการจะตัดสินใจว่าสัญญาณเอาท์พุตนี้จะผ่านการตั้งค่าโหมดอัตโนมัติและค่านี้อาจแตกต่างจากที่คำนวณได้จากคอนโทรลเลอร์</p><p>ในกรณีนี้เมื่อผู้ประกอบการเปลี่ยนจากแมนนวลเป็นอัตโนมัติคอนโทรลเลอร์ใช้ค่าเอาต์พุตที่คำนวณได้กับกระบวนการและเนื่องจากมีโอกาสที่ดีที่เอาต์พุตอัตโนมัติและแมนนวลไม่ตรงกันจะมี “bump” ในกระบวนการ : วาล์วจะเปิด / ปิดโดยกระทันหันปั๊มจะเพิ่ม / ลดความเร็วทันที … จนกว่าผู้ควบคุมจะปรับค่าเอาท์พุทอีกครั้ง นี่เป็นสิ่งที่ไม่ดีสำหรับกระบวนการ (การกระโดดกระทันหันในมูลค่าที่แท้จริงแสดงให้เห็นถึงการขาดการควบคุมโดยรวม) และอาจส่งผลเสียต่อแอคชูเอเตอร์กระบวนการ (วาล์วและปั๊มและมอเตอร์ไม่ชอบถูกบังคับให้เปลี่ยนค่าควบคุมอย่างรวดเร็วการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วซ้ำ ๆ )</p><p>ในการสร้างการถ่ายโอนแบบไร้ขอบ, ตัวควบคุม PID จะบังคับให้ค่าเอาท์พุทโหมดแมนนวลไปยังเอาต์พุตในโหมดอัตโนมัติ (โดยไม่มีการชน) จากนั้นทางลาดเอาท์พุทอัตโนมัติเป็นค่าที่คำนวณโดยคอนโทรลเลอร์ในรถยนต์ ด้วยวิธีนี้เนื้อเรื่องจากคู่มือถึงอัตโนมัติเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปกระบวนการไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันและตัวกระตุ้นกระบวนการไม่ได้รับผลกระทบ</p><p><strong>Bumpless Tuning</strong></p><p>ในกรณีนี้หากไม่มีคุณสมบัติการปรับจูนแบบไร้ขอบการกระแทกเกิดขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนการตั้งค่าตัวควบคุมหรือการตั้งค่าอนุพันธ์ระหว่างการปรับตัวควบคุม</p><p>เป็นเพราะการชนในเอาต์พุตคอนโทรลเลอร์เกิดจากการเปลี่ยนการตั้งค่าการปรับที่เป็นวิธีปฏิบัติที่ดีในการวางคอนโทรลเลอร์ในโหมดแมนนวลในขณะที่ทำการเปลี่ยนแปลงจูน เนื่องจากตัวควบคุมส่วนใหญ่มีการถ่ายโอนแบบไร้ขอบมันจะกำจัดการชนเมื่อเปลี่ยนตัวควบคุมกลับเป็นอัตโนมัติหลังจากทำการเปลี่ยนแปลงการปรับแต่งในโหมดแมนนวล อย่างไรก็ตามนี่จะกลายเป็นปัญหาหากมีการเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าการปรับแต่งเช่นเดียวกับในกรณีของการตั้งเวลาการรับ</p><p>การปรับจูนแบบไร้ขอบสามารถทำได้โดยไม่จำเป็นต้องวางคอนโทรลเลอร์ในโหมดแมนนวลโดยการคำนวณว่าเอาต์พุตคอนโทรลเลอร์จะกระโดดเท่าไรเนื่องจากการตั้งค่าสัดส่วนและอนุพันธ์ใหม่และการลบปริมาณเท่ากันจากเทอมหนึ่งเพื่อให้ผลรวมของสามเทอม (เอาต์พุตคอนโทรลเลอร์) ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เช่นเดียวกับการถ่ายโอนแบบไม่มีขอบการปรับจูนแบบไร้ขอบนั้นสามารถทำได้โดยใช้อัลกอริธึมความเร็ว</p><h3>PID Controllers with Output High Select Logic</h3><p>รูปด้านล่าง 1 แสดงรูปแบบการควบคุมทั่วไปที่มีผู้ควบคุมสองคนขับวาล์วควบคุมเดียวกันผ่านทางตรรกะที่เลือกสูง คอนโทรลเลอร์ PIC-1 เป็นตัวควบคุมแรงดันหลักและรักษาระดับแรงดันของเรือไว้ที่ 6 บาร์เรลโดยการปรับวาล์วควบคุม</p><p>อย่างไรก็ตามหากการดูดไปยังคอมเพรสเซอร์ต่ำกว่า 2 บาทไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตามตัวควบคุมแรงดันการดูด PIC-2 จะเปิดวาล์วเพื่อเพิ่มแรงดัน ดังนั้นในการทำงานปกติวาล์วควบคุมจะควบคุมโดย PIC-1 ในขณะที่ PIC-2 จะใช้งานได้ต่อเมื่อแรงดันดูดต่ำเกินไป</p><h4>Output High Select Logic</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/771/0*NDdtsAyWwdv-xrE5.png" /></figure><p>สมมติว่าสำหรับอัตราการไหลของก๊าซในปัจจุบันวาล์วควบคุมคือ 30% เพื่อให้ความดันในเรือ 6 ลำ สมมติอีกครั้งว่าแรงดูดของคอมเพรสเซอร์เท่ากับ 3 บาทเหนือระดับที่กำหนดของ PIC-2</p><p>นั่นหมายความว่าเอาต์พุตของ PIC-2 จะลดลงเมื่อผู้ควบคุมพยายามปิดวาล์วและลดความดัน เมื่อเอาต์พุตนี้ลดลงต่ำกว่า 30% จะไม่มีผลกับวาล์วเนื่องจากลอจิกเลือกสูงจะเลือกเอาท์พุทของ PIC-1 และคอนโทรลเลอร์นั้นมีการควบคุมเต็มรูปแบบของวาล์ว</p><p>ทุกอย่างดีและดียกเว้นว่าการส่งออกของ PIC-2 ยังคงลดลงไปจนถึง 0% ถ้าด้วยเหตุผลใดก็ตามแรงดันดูดของคอมเพรสเซอร์ลดลงต่ำกว่าจุดที่ตั้งของ PIC-2 ตอนนี้เอาต์พุตการควบคุมจะต้องหมุนจาก 0% ถึง 30% ก่อนจึงจะสามารถเริ่มเปิดวาล์วเพื่อเพิ่มแรงดัน</p><p>ในเวลานี้ความดันลดลงได้ง่ายกว่าและอาจบีบอัดคอมเพรสเซอร์ด้วยแรงดันดูดต่ำ</p><p>สถานการณ์ข้างต้นไม่ได้ผิดปกติ แต่อย่างใดและเป็นสาเหตุของกิจกรรมการเดินทาง ‘ปลอม’ จำนวนมาก อาร์กิวเมนต์เดียวกันใช้กับลอจิกเลือกต่ำยกเว้นขั้วกลับด้าน: ตัวควบคุมที่ไม่ได้เลือกจะหมุนได้สูงสุด 100%</p><p>เป็นที่เข้าใจกันว่าการปรับตัวควบคุมมักจะถูกตำหนิ แต่ด้วยความเข้าใจเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับปัญหาจึงเป็นที่ชัดเจนว่าการปรับแต่งไม่สามารถช่วยได้จนกว่าตัวควบคุมจะมีการควบคุมวาล์วอย่างสมบูรณ์ ปัญหาหลักคือส่วนประกอบสำคัญของคอนโทรลเลอร์ที่ไม่ได้เลือกในขณะนี้โดยตรรกะระดับสูงหรือระดับต่ำ</p><p><strong>There are several solutions of which the most common are:</strong></p><ul><li>ยึดส่วนประกอบสำคัญของคอนโทรลเลอร์ที่ไม่ได้เลือกไว้ที่ค่าใกล้เคียงมาก (พูด 2%) ไปยังเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์ที่เลือก เมื่อต้องการตัวควบคุมที่ไม่ได้เลือกตัวเลือกนั้นจะต้องคลายตัวลง 2% เท่านั้นไม่ใช่ตั้งแต่ 0% หรือ 100%</li><li>เมื่อตัวแปรกระบวนการของคอนโทรลเลอร์ที่ไม่ได้เลือกเข้าใกล้เซทพอยท์, ตีกลับ ’เอาต์พุตเป็นค่าเดียวกันกับคอนโทรลเลอร์ที่เลือกเช่น โดยการเปลี่ยนคอนโทรลเลอร์เป็นชั่วขณะ, เปลี่ยนเอาต์พุตและนำกลับไปเป็นอัตโนมัติอีกครั้ง, ปรับตั้งค่าหากจำเป็น</li></ul><p>วิธีแรกนั้นตรงไปตรงมามากพอที่จะนำไปใช้กับ DCS หรือ PLC ส่วนใหญ่ในขณะที่วิธีที่สองนั้นเหมาะสมเมื่อไม่มีวิธีใช้ตัว จำกัด ลิมิตกับตัวควบคุมอินทิกรัล</p><p>เทคนิคทั้งสองมีผลลัพธ์ที่คล้ายกัน ในตัวอย่างของเราด้านบนเมื่อความดันดูดลดลงถึงจุดตั้งของ PIC-2 เอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์จะใกล้เคียงกับ (วิธีที่ 1) หรือที่ (วิธีที่ 2) ค่าเดียวกันกับเอาต์พุต PIC-1 ดังนั้น PIC- 2 สามารถควบคุมวาล์วที่เปิดขึ้นทันทีเพื่อรักษาความดัน</p><p>ควรปรับตัวควบคุมครั้งละหนึ่งตัวโดยปรับตั้งค่าและความดันเพื่อให้ตัวควบคุมได้รับการควบคุมเต็มรูปแบบของวาล์ว: ตัวควบคุมอื่น ๆ จะต้องถูกผลักออกไปที่ไหนสักแห่งและอาจทิ้งไว้ในคู่มือ</p><p>มิฉะนั้นให้ใช้วิธีการปรับปกติเพื่อคำนวณพารามิเตอร์ของตัวควบคุม เมื่อพอใจกับการจูนแล้วให้ทดสอบการเปลี่ยนจากคอนโทรลเลอร์หนึ่งไปอีกอันหนึ่งอย่างละเอียด</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=d93e98c49814" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-4-d93e98c49814">[Engineering] PID Controller PART 4</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Engineering] PID Controller PART 3]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-3-51d73aee2ff7?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/51d73aee2ff7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 10 Oct 2019 04:51:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-10T04:51:46.635Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*3xDFxu_MRTGxw0Wd.png" /></figure><h3>Derivative Control (PID-Controller) Mode :</h3><p>มีข้อ จำกัด ของ I-controller ที่ไม่สามารถคาดการณ์พฤติกรรมในอนาคตของข้อผิดพลาดได้ ดังนั้นมันจะตอบสนองเพียงครั้งเดียวเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในค่าที่ตั้งไว้</p><p>ตัวควบคุมอนุพันธ์สร้างผลลัพธ์ตามอัตราการเปลี่ยนแปลงของข้อผิดพลาดและจะทำงานได้อย่างรวดเร็วจากนั้นใช้ตัวควบคุม PI หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดเอาท์พุทของตัวควบคุมนี้เป็นศูนย์</p><p>ความเร็วของการตอบสนองจะเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มขึ้นของเวลาอนุพันธ์ หากมูลค่าของเวลาอนุพันธ์มีขนาดใหญ่เกินไปการแกว่งจะเกิดขึ้นและระบบจะไม่เสถียร สำหรับค่าศูนย์ของเวลาอนุพันธ์ผลลัพธ์ของตัวควบคุมจะกลายเป็นศูนย์</p><h3>Derivative Controller Principle</h3><h4><strong>RATE OR DERIVATIVE ACTION</strong></h4><p>พิจารณาระบบควบคุมที่ถูกรบกวนซึ่งทำให้ข้อผิดพลาดเพิ่มขึ้นในลักษณะที่กระเพื่อม การควบคุมแบบสัดส่วนจะตอบสนองต่อข้อผิดพลาด ramped นี้ด้วยสัญญาณเอาต์พุต ramped ในทำนองเดียวกันซึ่งมีความลาดชันเป็นสัดส่วนกับตัวควบคุมที่ได้รับ เราสามารถลดความเบี่ยงเบนสุดท้ายจาก setpoint เช่น offset และเวลาการกู้คืนหากเราสามารถให้สัญญาณควบคุมพิเศษบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับอัตราการเปลี่ยนแปลงของสัญญาณผิดพลาด นี่คือ termed rate หรือการกระทำอนุพันธ์และมักจะรวมกับการควบคุมตามสัดส่วน</p><p>การกระทำของอัตราเป็นการควบคุมล่วงหน้าซึ่งให้สัญญาณควบคุมเริ่มต้นขนาดใหญ่เพื่อ จำกัด การเบี่ยงเบนสุดท้าย การตอบกลับแบบลูปเปิดโดยทั่วไปจะแสดงในรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/660/0*YchTt-LAiXxLnro7.png" /></figure><p>จะเห็นได้ว่าการกระทำของอนุพันธ์ให้สัญญาณควบคุมขนาดใหญ่ทันทีซึ่งจะ จำกัด การเบี่ยงเบน การดำเนินการตามสัดส่วนจะถูกวางทับบนขั้นตอนนี้ เมื่อข้อผิดพลาดหยุดการเปลี่ยนแปลงการกระทำที่ยุติ โปรดทราบว่าการตอบสนองตามขั้นตอนที่แสดงไม่สามารถหาได้ในทางปฏิบัติเนื่องจากการตอบสนองปกติใกล้เคียงกับการเพิ่มขึ้นและการสลายแบบเอ็กซ์โปเนนเชียล</p><p>การตอบสนองของอัตราจะให้สัญญาณควบคุมทันทีซึ่งจะเท่ากับสิ่งที่การตอบสนองตามสัดส่วนจะเกิดขึ้นหลังจากผ่านไปสักพัก T นาที หน่วยอนุพันธ์จะได้รับในไม่กี่นาที นี่คือการกระทำที่ได้สัดส่วนล่วงหน้า การกระทำต่อเนื่องเป็นการควบคุมชั้นนำดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะลดความล่าช้าโดยรวมในระบบ — ระบบค่อนข้างมีเสถียรภาพมากขึ้น</p><p>การควบคุมตามสัดส่วนทางคณิตศาสตร์พร้อมอนุพันธ์ (PD) จะแสดงเป็น:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/525/0*y-kt0iJzm8o3R9mJ.png" /></figure><p>m = controller signal<br>k = controller gain<br>TD = derivative time<br>e = error<br>b = bias signal</p><p>การใช้อนุพันธ์ควบคุมมี จำกัด ได้อย่างรวดเร็วก่อนการควบคุมอนุพันธ์ดูน่าสนใจ ควรช่วยลดเวลาที่ใช้ในการแก้ไขข้อผิดพลาด อย่างไรก็ตามมันจะไม่ลบออฟเซ็ต สัญญาณควบคุมจากการกระทำอนุพันธ์สิ้นสุดลงเมื่อข้อผิดพลาดหยุดการเปลี่ยนแปลงซึ่งไม่จำเป็นต้องอยู่ที่จุดกำหนด</p><p>ในทางปฏิบัติการใช้งานของมันยัง จำกัด อยู่ที่กระบวนการที่ทำงานช้า หากใช้กับกระบวนการที่ทำงานอย่างรวดเร็วเช่นการไหลสัญญาณควบคุมอันเนื่องมาจากการกระทำที่ต่อเนื่องมักจะผลักดันวาล์วควบคุมให้สุดขั้วตามการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่การเปลี่ยนแปลงที่สูงชันของอินพุต (large de/dt )</p><p><strong>Example:</strong></p><p>พิจารณาระบบการควบคุมการไหลอย่างง่ายซึ่งประกอบด้วยแผ่นปากที่มีเครื่องส่งสัญญาณการไหลและเครื่องแยกรากแบบสี่เหลี่ยมบวกตัวควบคุมที่ทำหน้าที่โดยตรงและอากาศเพื่อปิดวาล์ว (ดูรูปด้านล่าง) ระบบนี้อยู่ภายใต้การรบกวนของกระบวนการขนาดเล็ก แต่รวดเร็ว รูปแบบการควบคุมนี้จะทำงานภายใต้โหมดการควบคุมตามสัดส่วนและอนุพันธ์ได้อย่างไร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/832/0*Fx5n9wijInMboar5.png" /></figure><p>ให้เราพิจารณาการตอบสนองของ PD เพื่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของสัญญาณกระบวนการในระบบ open-loop</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/874/0*eMfBW6Mf1a7Xb7HC.png" /><figcaption>การตอบกลับวนซ้ำของการกระทำ Proportional Plus Derivative (PD) เพื่อเปลี่ยนสัญญาณผิดพลาดอย่างรวดเร็ว</figcaption></figure><p>ส่วนบนของกราฟจะแสดงกระบวนการบวก, การเบี่ยงเบน, AB, จากสภาวะข้อผิดพลาดแบบศูนย์, ตามด้วยการเบี่ยงเบนแบบลบเท่ากับ, BC, ซึ่งส่งกลับข้อผิดพลาดเป็นศูนย์ โปรดทราบว่าอัตราการเปลี่ยนแปลงคือความชันของการเปลี่ยนแปลงกระบวนการจาก B ถึง C เป็นสองเท่าของอัตราการเปลี่ยนแปลงของกระบวนการจาก A ถึง B ทางคณิตศาสตร์:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/420/0*GNoKgvnGwUV4261e.png" /></figure><p>การกระทำการควบคุมแบบสัดส่วนจาก B ถึง C จะเท่ากัน แต่ตรงกันข้ามกับการกระทำการควบคุมแบบสัดส่วนจาก A ถึง B อัตราหรือการกระทำการควบคุมอนุพันธ์จาก B ถึง C จะเป็นสองเท่าจาก A ถึง B รูปแบบสัญญาณควบคุมวงเปิด จะแสดงในส่วนล่างของกราฟ การตั้งค่าเกนและการควบคุมอนุพันธ์ยังคงที่</p><p>ไม่นานหลังจากเวลา (t0) สัญญาณควบคุมจะเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันเป็นค่าที่กำหนดโดยอัตราการเปลี่ยนแปลงของข้อผิดพลาด (e) การตั้งค่าอนุพันธ์หรือเวลาอัตราและตัวควบคุมจะได้รับ การดำเนินการตามสัดส่วนจะเพิ่มสัญญาณการควบคุมจนกระทั่งถึงเวลา (t1) เป็นค่าที่กำหนดโดยข้อผิดพลาด (e) และการตั้งค่าการควบคุม ซึ่งรวมถึงทิศทางของข้อผิดพลาดและการกระทำของตัวควบคุม</p><p>ณ เวลา (t1) อัตราการเปลี่ยนแปลงของข้อผิดพลาดของกระบวนการ, de / dt, กลายเป็นศูนย์ชั่วขณะ, ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงเดิมในสัญญาณควบคุมเนื่องจากการกระทำของอัตราลดลง จากนั้นทิศทางการเปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดของกระบวนการจะกลายเป็นค่าลบและขณะนี้การดำเนินการควบคุมอนุพันธ์สร้างสัญญาณควบคุมเชิงลบอย่างฉับพลันเป็นสองเท่าของสัญญาณควบคุมอนุพันธ์ดั้งเดิม การดำเนินการควบคุมแบบสัดส่วนนั้นจะลาดสัญญาณควบคุมลงจนกระทั่งเวลา (t2)</p><p>ณ เวลา (t2) อัตราการเปลี่ยนแปลงของข้อผิดพลาดของกระบวนการจะกลายเป็นศูนย์ดังนั้นสัญญาณควบคุมจากอนุพันธ์จะลดลงอีกครั้งโดยปล่อยสัญญาณควบคุมที่อคติดั้งเดิม (ศูนย์) เป็นค่าความผิดพลาด โปรดทราบว่าค่าความผิดพลาดสุดท้าย (ศูนย์) ของสัญญาณควบคุมและดังนั้นตำแหน่งวาล์วควบคุมที่ส่วนท้ายของการเดินทางนี้จะถูกกำหนดโดยสัดส่วนเท่านั้น วาล์วได้รับการลูบอย่างรวดเร็วและทำซ้ำโดยการกระทำต่อเนื่องภายใต้การสึกหรอที่ไม่จำเป็นโดยไม่มีการควบคุมที่ดีขึ้น</p><p>การตอบสนองของวงปิดที่แสดงในตัวอย่างด้านบนจะแตกต่างกันบ้างเนื่องจากการกระทำของวาล์วที่เกิดขึ้นจะเปลี่ยนสัญญาณผิดพลาดอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตามวาล์วจะยังคงถูกลูบอย่างรวดเร็วและซ้ำ ๆ โดยไม่จำเป็น</p><p>ดังนั้นจะเห็นได้จากการอภิปรายข้างต้นว่าไม่ควรใช้การกระทำแบบอนุพันธ์ในกระบวนการที่ทำหน้าที่อย่างรวดเร็วเช่นการไหล</p><p>ให้เราดูที่การควบคุมของระบบที่เฉื่อยชา ยกตัวอย่างเช่นลองพิจารณารถถังขนาดใหญ่ที่มีการไหลของตัวแปรและวาล์วควบคุมในการไหลเข้า ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงในปริมาณมากจึงมีความจำเป็นก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ</p><p>พิจารณาการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในการไหลออก หลังจากเกิดความล่าช้า (เนื่องจากความล่าช้าของระบบ) ผู้ควบคุมจะตอบสนอง</p><p>หากเรามีโหมดสัดส่วนเฉพาะบนตัวควบคุมความล่าช้าจะหมายถึงว่าตัวควบคุมมักจะไล่ตามข้อผิดพลาดที่เกิดจากการรบกวนการไหลออก การตอบสนองต่อการควบคุมตามสัดส่วนแสดงในรูปด้านล่าง โปรดทราบว่ากระบวนการไม่ได้เสถียรอย่างสมบูรณ์หลังจากช่วงระยะเวลาหนึ่ง</p><p>อย่างไรก็ตามการเพิ่มขึ้นของการกระทำอนุพันธ์ทำให้เกิดการตอบสนองที่คาดการณ์ไว้ สัญญาณควบคุมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมากขึ้นและกระบวนการกลับสู่สภาวะคงที่ในเวลาที่สั้นกว่ามาก โปรดทราบด้วยว่า: ระบบมีความเสถียร (ปั่นน้อยลง) ด้วยการควบคุม PD ยังคงมีออฟเซ็ต</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/965/0*_ao7apA3QUiE2nYZ.png" /><figcaption>ระบบขนาดใหญ่ภายใต้การควบคุมตามสัดส่วนและตามสัดส่วนพร้อมอนุพันธ์</figcaption></figure><p>สรุป:</p><ul><li>การกระทำตราสารอนุพันธ์หรืออัตราการซื้อขายเป็นสิ่งที่คาดหวังและมักจะลดลง แต่ไม่ได้กำจัดชดเชย</li><li>หน่วยเป็นนาที (ล่วงหน้าของการกระทำตามสัดส่วน)</li><li>มันมีแนวโน้มที่จะลดความล่าช้าในลูปควบคุม</li><li>การใช้งานโดยทั่วไปจะ จำกัด เฉพาะกระบวนการที่ทำงานช้า</li></ul><h3>Derivative (Rate) Control Theory</h3><p>องค์ประกอบสุดท้ายของการควบคุมพีไอดีคือคำว่า “D” ซึ่งหมายถึงอนุพันธ์ นี่คือแนวคิดแคลคูลัสเช่นอินทิกรัลยกเว้นคนส่วนใหญ่คิดว่าเข้าใจง่ายกว่า พูดง่ายๆคืออนุพันธ์คือการแสดงออกของอัตราการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรเทียบกับตัวแปรอื่น</p><p>การหาอนุพันธ์ของฟังก์ชั่น (ความแตกต่าง) คือการดำเนินการผกผันของการรวม ด้วยการรวมเข้าด้วยกันเราคำนวณมูลค่าสะสมของผลิตภัณฑ์บางตัวตามเวลา</p><p>ด้วยอนุพันธ์เราคำนวณอัตราส่วนการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรต่อหน่วยเวลา ในขณะที่การบูรณาการเป็นพื้นฐานของการดำเนินการแบบทวีคูณ (ผลิตภัณฑ์) ความแตกต่างเกี่ยวข้องกับการหาร (อัตราส่วน) เสมอ</p><p>ตัวควบคุมที่มีการกระทำตราสารอนุพันธ์ (หรืออัตรา) ดูที่ความรวดเร็วของการเปลี่ยนแปลงตัวแปรกระบวนการต่อหน่วยเวลาและดำเนินการตามสัดส่วนของอัตราการเปลี่ยนแปลงนั้น ในทางตรงกันข้ามกับการกระทำที่สำคัญ (รีเซ็ต) ซึ่งแสดงถึง “ความอดทน” ของคอนโทรลเลอร์การดำเนินการอนุพันธ์ (อัตรา) หมายถึง “ความระมัดระวัง” ของคอนโทรลเลอร์</p><p>หากตัวแปรกระบวนการเริ่มเปลี่ยนในอัตราความเร็วสูงงานของการกระทำอนุพันธ์คือการย้ายองค์ประกอบการควบคุมในทิศทางดังกล่าวเพื่อตอบโต้การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนี้และทำให้ความเร็วในการเปลี่ยนแปลงตัวแปรกระบวนการลดลง กล่าวง่ายๆว่าการกระทำที่มาจากการทำงานเพื่อ จำกัด ความเร็วที่ข้อผิดพลาดสามารถเปลี่ยนแปลงได้</p><p>สิ่งนี้จะทำให้ตัวควบคุม“ ระมัดระวัง” เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของตัวแปรกระบวนการ หากตัวแปรกระบวนการมุ่งไปที่ค่าที่ตั้งไว้ในอัตราที่รวดเร็วเงื่อนไขอนุพันธ์ของสมการจะทำให้สัญญาณเอาต์พุตลดลงซึ่งจะทำให้การตอบสนองของผู้ควบคุมลดลงและทำให้แนวทางของตัวแปรกระบวนการไปสู่ Setpoint ช้าลง นี่คล้ายกับคนขับรถบรรทุกที่ใช้เบรคเพื่อชะลอการเข้าหาทางแยกโดยที่รู้ว่ารถบรรทุกหนักไม่“ หยุดจ่ายค่าเล็กน้อย” ยิ่งภาระของรถบรรทุกมากขึ้นคนขับที่ระมัดระวังจะใช้เบรคเร็วขึ้น เพื่อหลีกเลี่ยง“ การโอเวอร์โหลด” เกินกว่าเครื่องหมายหยุดและเข้าสู่ทางแยก ด้วยเหตุผลนี้การกระทำที่ควบคุมอนุพันธ์ยังถูกเรียกว่าพรีแอ็กทีฟนอกเหนือจากการถูกเรียกว่าอัตราเนื่องจากมันทำหน้าที่“ ล่วงหน้า” เพื่อหลีกเลี่ยงการเกินขนาด</p><p>หากเราแก้ไขสมการของตัวควบคุมเพื่อรวมการกำจัดมันจะมีลักษณะดังนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/445/0*YenVGq_zIYU0elzd.jpg" /></figure><p>Where,<br>m = Controller output<br>e = Error (diﬀerence between PV and SP)<br>Kp = Proportional gain<br>Ti= Integral time constant (minutes)<br>Td = Derivative time constant (minutes)<br>t = Time<br>b = Bias</p><p>เทอม de / dt ของสมการแสดงอัตราการเปลี่ยนแปลงของข้อผิดพลาด (e) เมื่อเวลาผ่านไป (t) สัญลักษณ์ตัวอักษร“ d” ที่เป็นตัวพิมพ์เล็กแสดงถึงแนวคิดแคลคูลัสของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานซึ่งอาจถูกพิจารณาในบริบทนี้ว่าเป็นการเพิ่มขึ้นเล็กน้อยของตัวแปรต่อไปนี้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง de / dt หมายถึงอัตราส่วนของการเปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดเล็กน้อย (de) ในช่วงเวลาที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย (dt) บนกราฟสิ่งนี้ถูกตีความว่าเป็นความชันของโค้งที่จุดที่ระบุ (ความลาดชันถูกกำหนดเป็นค่าที่เพิ่มขึ้น)</p><p>นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ที่จะสร้างตัวควบคุมที่มีการกระทำตามสัดส่วนและอนุพันธ์ แต่ขาดการกระทำที่สำคัญ สิ่งเหล่านี้มักใช้ในแอพพลิเคชั่นที่มีแนวโน้มที่จะปิดท้ายและในกรณีที่การกำจัดชุดไม่สำคัญ:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/355/0*YwbuSOtWmjVXDYgk.jpg" /></figure><p>ตัวควบคุม PID จำนวนมากมีตัวเลือกในการคำนวณการตอบสนองต่ออนุพันธ์ตามอัตราการเปลี่ยนแปลงสำหรับตัวแปรกระบวนการ (PV) เท่านั้นแทนที่จะเป็นข้อผิดพลาด (PV — SP หรือ SP — PV) สิ่งนี้หลีกเลี่ยง “แหลม” ขนาดใหญ่ในเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์หากผู้ปฏิบัติงานของมนุษย์ทำการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในเซ็ตพอยต์ นิพจน์ทางคณิตศาสตร์ของคอนโทรลเลอร์จะมีลักษณะดังนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/492/0*ExK2oHB_g5aG2AZA.jpg" /></figure><p>แม้ว่าจะคำนวณการกระทำการควบคุมอนุพันธ์บน PV เพียงอย่างเดียว (แทนที่จะเกิดข้อผิดพลาด) แต่ก็ยังมีประโยชน์สำหรับการควบคุมกระบวนการที่ครอบงำด้วยช่วงเวลาที่ล่าช้ามาก การมีอยู่ของการกระทำการควบคุมอนุพันธ์ในตัวควบคุม PID โดยทั่วไปหมายถึงเงื่อนไขที่เป็นสัดส่วน (P) และอินทิกรัล (I) อาจปรับเปลี่ยนได้มากกว่าเดิมเนื่องจากอนุพันธ์ (D) จะกระทำเพื่อ จำกัด การโอเวอร์โหลด กล่าวอีกนัยหนึ่งการปรากฏตัวที่น่าเชื่อถือของการกระทำต่อเนื่องในตัวควบคุม PID ช่วยให้เรา“ หนี” โดยใช้การกระทำ P และ I มากกว่าที่เราทำได้ตามปกติ</p><p>มันควรจะกล่าวว่าโหมดอนุพันธ์ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากมันทำหน้าที่เกี่ยวกับอัตราการเปลี่ยนแปลงการกระทำอนุพันธ์จะ“ บ้าไปแล้ว” หากเห็นสัญญาณรบกวนมากมายในสัญญาณ PV แม้แต่เสียงรบกวนจำนวนเล็กน้อยก็ยังมีอัตราการเปลี่ยนแปลงที่สูงมาก (คิดเป็นเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลง PV ต่อนาทีของเวลา) เนื่องจากความถี่ของเสียงค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงของกระบวนการทางกายภาพ</p><p>การควบคุมล่าสุดทำให้ปรากฏภายใต้ชื่อทางการค้า“ พรีแอคชั่น” ในแอพพลิเคชั่นควบคุมบางส่วนการเพิ่มการตอบสนองก่อนการลงมือทำให้การปรับปรุงดีขึ้นอย่างมากจนดูเหมือนจะเป็นศูนย์รวมของตัวควบคุม ในแอปพลิเคชันอื่น ๆ ดูเหมือนว่าจะแย่กว่าไร้ประโยชน์ เฉพาะการคาดการณ์ถึงประโยชน์และการปรับตัวของการตอบสนองนี้ทำให้ไม่ได้รับการใช้อย่างแพร่หลายมากขึ้น</p><h3>Ziegler-Nichols Closed Loop Tuning Procedure</h3><p>วิธีการปรับแต่งวงปิดหรือ “Ultimate” ของ Ziegler และ Nichols ถูกนำไปใช้กับกระบวนการนี้</p><p>กำจัดการกระทำทั้งการควบคุมแบบอินทิกรัลและอนุพันธ์จากคอนโทรลเลอร์และทดลองกับค่าอัตราขยาย (สัดส่วน) ที่แตกต่างกันจนกว่าจะได้รับการสั่นด้วยตนเองของแอมพลิจูดที่สอดคล้องกัน (หมายเหตุ) ได้รับค่า 11</p><p>หมายเหตุ: ผู้สังเกตการณ์ที่ชาญฉลาดจะบันทึกการปรากฏตัวของข้อ จำกัด บางอย่าง (ความอิ่มตัว) ในรูปคลื่นเอาท์พุทในขณะที่มันพยายามที่จะไปต่ำกว่าศูนย์ร้อยละ</p><p>โดยทั่วไปนี่เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ในขณะที่การหาผลประโยชน์สูงสุดของกระบวนการ แต่ที่นี่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้กระบวนการสั่นที่แอมพลิจูดที่สอดคล้องกันโดยไม่อิ่มตัวในสัญญาณเอาท์พุต</p><p>การได้รับของกระบวนการนี้ลดลงไปเล็กน้อยที่ความถี่สูงสุดเช่นการเพิ่มตัวควบคุมที่สูงเป็นสิ่งจำเป็นในการรักษาความผันผวนทำให้รูปคลื่นสัญญาณเอาท์พุทมีขนาดใหญ่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/831/0*xKoFzhiGh9YYK4n_.png" /><figcaption>Ziegler-Nichols Closed Loop Tuning</figcaption></figure><p>จากแนวโน้มเราจะเห็นว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุด (Pu) มีความยาวประมาณ 7 นาที การปฏิบัติตามคำแนะนำของ Ziegler-Nichols สำหรับการปรับแต่ง PID ตามลักษณะกระบวนการเหล่านี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/442/0*SZ8zVdsRQTzBEsHt.png" /></figure><p>ควรชัดเจนทันทีว่าพารามิเตอร์การปรับค่าเหล่านี้จะให้การควบคุมที่ไม่ดี ในขณะที่ค่าอินทิกรัลและอนุพันธ์ใกล้เคียงกับที่คาดการณ์ไว้โดยวิธี open-loop (Reaction Rate) ค่า gain ที่คำนวณได้ที่นี่จะยิ่งใหญ่กว่าที่คำนวณมาก่อน</p><p>เนื่องจากเรารู้ว่าการกระทำตามสัดส่วนนั้นมากเกินไปในการพยายามปรับครั้งสุดท้ายและสิ่งนี้แนะนำให้ได้รับมูลค่าที่สูงขึ้นเราสามารถคาดหวังว่าการทดลองครั้งต่อไปของเราจะแกว่งไปมายิ่งแย่ลง</p><p>การใช้ค่า PID ที่ 6.6 (กำไร), 3.5 นาทีต่อการทำซ้ำ (รวม) และ 0.875 นาที (อนุพันธ์) ให้ผลลัพธ์ดังต่อไปนี้ในโหมดอัตโนมัติ:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/832/0*jIOepVFHxh4nJtSE.png" /></figure><p>เวลานี้ความเสถียรของลูปนั้นแย่กว่าค่า PID ที่กำหนดโดยสมการการปรับจูนแบบ open-loop ของ Ziegler-Nichols เนื่องจากส่วนใหญ่จะเป็นค่าการควบคุมที่เพิ่มขึ้นของ 6.6 (เทียบกับ 4.5)</p><p>สัดส่วนการกระทำยังคงเป็นโหมดที่โดดเด่นของการควบคุมที่นี่ตามที่เปิดเผยโดยการเปลี่ยนเฟสน้อยที่สุดระหว่างรูปคลื่น PV และ OUT (ละเว้นการเปลี่ยนแปลง 180 องศาโดยธรรมชาติของการกระทำแบบย้อนกลับของคอนโทรลเลอร์)</p><p>ในความเป็นธรรมกับเทคนิค Ziegler-Nichols ทั้งหมดค่าที่มากเกินไปของตัวควบคุมอาจเป็นผลมาจากรูปคลื่นเอาท์พุทที่อิ่มตัวมากกว่าสิ่งอื่นใด สิ่งนี้นำไปสู่การเพิ่มความจำเป็นในการควบคุมคอนโทรลเลอร์เพื่อรักษาความผันผวนซึ่งนำไปสู่ค่า Kp ที่สูงเกินจริง</p><h3>Heuristic PID Tuning Procedure</h3><p>จากการทดสอบ open-loop (การเปลี่ยนขั้นตอนเอาท์พุทด้วยตนเอง) เริ่มต้นเราจะเห็นว่ากระบวนการนี้มีความล่าช้าหลายครั้งนอกเหนือจากเวลาที่ตายไปประมาณ 2 นาที ปัจจัยเหล่านี้ทั้งสองมีแนวโน้มที่จะ จำกัด จำนวนของกำไรที่เราสามารถใช้ในตัวควบคุมก่อนที่กระบวนการจะส่าย ทั้งความพยายามในการปรับแต่ง Ziegler-Nichols ยืนยันความจริงข้อนี้ซึ่งทำให้ฉันลองค่าที่ได้รับลดลงมากในการทดสอบฮิวริสติกครั้งแรกของฉัน</p><p>ด้วยธรรมชาติที่ควบคุมตนเองของกระบวนการฉันรู้ว่าผู้ควบคุมต้องการการดำเนินการแบบรวม แต่อีกครั้งความก้าวร้าวของการกระทำนี้จะถูก จำกัด ด้วยความล่าช้าและเวลาที่ตายแล้ว อย่างไรก็ตามการกระทำตราสารอนุพันธ์จะพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์ในความสามารถในการช่วย“ ยกเลิก” ล่าช้าดังนั้นฉันสงสัยว่าการปรับค่าของฉันจะประกอบด้วยค่าสัดส่วนและส่วนประกอบที่ค่อนข้างเชื่องและค่อนข้างมั่นใจ</p><p>หลังจากการทดลองบางอย่างค่าที่ฉันไปถึงคือ 1.5 (กำไร) 10 นาที (สมบูรณ์) และ 5 นาที (อนุพันธ์) ค่าปรับเหล่านี้แสดงถึงสัดส่วนการกระทำเพียงหนึ่งในสามที่ก้าวร้าวตามคำแนะนำของ Ziegler-Nichols ที่ก้าวร้าวน้อยที่สุดซึ่งเป็นการกระทำที่สมบูรณ์น้อยกว่าครึ่งที่ก้าวร้าวตามคำแนะนำของ Ziegler-Nichols และการกระทำอนุพันธ์ห้าครั้งก้าวร้าวกว่าก้าวร้าวที่สุด คำแนะนำ Ziegler-Nichols ผลลัพธ์ของการปรับค่าเหล่านี้ในโหมดอัตโนมัติจะแสดงที่นี่:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/832/0*oSXm5ObU3_m1S89o.png" /></figure><p>With this PID tuning, the process responded with much less overshoot of setpoint than with the results of either Ziegler-Nichols technique.</p><h3>Ziegler-Nichols Open-Loop Method</h3><p>ตรงกันข้ามกับเทคนิคการจูนครั้งแรกที่นำเสนอโดย Ziegler และ Nichols ในเอกสารสถานที่สำคัญของพวกเขาในปี 1942 ซึ่งกระบวนการดังกล่าวถูกทำให้สั่นโดยใช้การควบคุมอัตโนมัติแบบสัดส่วนเท่านั้นและพารามิเตอร์ของการแกว่งที่ทำหน้าที่กำหนดพารามิเตอร์ พึ่งพาการปรากฏตัวของคอนโทรลเลอร์ แต่เทคนิคที่สองนี้ประกอบด้วยการ“ เปลี่ยนขั้นตอน” ด้วยตนเองขององค์ประกอบควบคุม (วาล์ว) และวิเคราะห์ผลที่เกิดขึ้นกับตัวแปรกระบวนการ</p><p>หลังจากทำการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนในสัญญาณเอาต์พุตด้วยตัวควบคุมในโหมดแมนนวลแนวโน้มตัวแปรกระบวนการจะถูกวิเคราะห์อย่างใกล้ชิดสำหรับคุณสมบัติเด่นสองประการ: เวลาที่ตายและอัตราการเกิดปฏิกิริยา Dead time (L) (หมายเหตุ 1) คือระยะเวลาหน่วงระหว่างการเปลี่ยนขั้นตอนเอาต์พุตและการบ่งชี้ครั้งแรกของการเปลี่ยนแปลงตัวแปรกระบวนการ อัตราการเกิดปฏิกิริยาเป็นอัตราสูงสุดที่ตัวแปรกระบวนการเปลี่ยนแปลงตามการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาท์พุท (อนุพันธ์เวลาสูงสุดของตัวแปรกระบวนการ):</p><p>หมายเหตุ 1: น่าเสียดายที่ Ziegler และ Nichols เลือกที่จะอ้างถึงเวลาที่ตายโดยคำว่า lag ในการพูดจาทางเทคนิคที่ทันสมัย ​​”ล่าช้า” หมายถึงฟังก์ชั่นผกผัน — ลำดับแรกซึ่งเป็นพื้นฐานที่แตกต่างจากเวลาที่ตาย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1011/0*H6NrAydVIfhBKKSz.png" /></figure><p>Dead time และอัตราการเกิดปฏิกิริยาเป็นปฏิกิริยาตอบสนองต่อการควบคุมตนเองและการรวมกระบวนการเหมือนกัน ไม่ว่าตัวแปรกระบวนการจะสิ้นสุดลงที่การรักษาเสถียรภาพที่ค่าใหม่บางอย่างอัตราการเพิ่มขึ้นของมันจะถึงค่าสูงสุดบางอย่างหลังจากการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาท์พุทและนี่จะเป็นอัตราการเกิดปฏิกิริยาของกระบวนการ (หมายเหตุ 2)</p><p>หมายเหตุ 2: ทันทีที่เราเห็นความอ่อนแอในวิธีการวนรอบ Ziegler-Nichols: มันไม่มีความแตกต่างระหว่างการควบคุมตนเองและการรวมประเภทกระบวนการ เรารู้ว่านี่เป็นปัญหาจากการวิเคราะห์ของแต่ละกระบวนการ</p><p>หน่วยการวัดอัตราการเกิดปฏิกิริยาคือร้อยละต่อนาที:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/354/0*DlgcrquyIvUZrUxB.png" /></figure><p>ในขณะที่ dead time ในกระบวนการมีแนวโน้มที่จะคงที่โดยไม่คำนึงถึงขนาดเปลี่ยนขั้นตอนเอาท์พุทอัตราปฏิกิริยามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงโดยตรงกับขนาดของการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาท์พุท ตัวอย่างเช่นการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาต์พุตของ 10% โดยทั่วไปจะทำให้ PV เพิ่มขึ้นในอัตราที่สองเป็นเท่า เมื่อเปรียบเทียบกับผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาต์พุต 5% เพื่อให้มั่นใจว่าการคำนวณแบบคาดการณ์ของเราจะจับเฉพาะสิ่งที่มีอยู่ในกระบวนการและไม่ใช่การดำเนินการจูนแบบเปิดลูปโดยพลการของเราเองเราจะต้องรวมขนาดการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนเอาท์พุท (Δm) ในการคำนวณเหล่านั้นด้วย</p><p>หมายเหตุ 3: แนวทางของ Ziegler และ Nichols คือการกำหนดอัตราการเกิดปฏิกิริยาปกติที่เรียกว่าอัตราการเกิดปฏิกิริยาต่อหน่วยซึ่งเท่ากับค่า R / Δm ฉันเลือกที่จะรวมΔmอย่างชัดเจนในสมการพารามิเตอร์การปรับแต่งทั้งหมดเพื่อหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ที่จะเกิดความสับสนกับอัตราการเกิดปฏิกิริยากับอัตราการเกิดปฏิกิริยาต่อหน่วย</p><p>หากผู้ควบคุมที่มีปัญหานั้นเป็นแบบสัดส่วนเท่านั้น (เช่นไม่สามารถให้การดำเนินการควบคุมแบบไม่มีส่วนประกอบหรืออนุพันธ์) คำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าตัวควบคุมได้ดังนี้:</p><p>Where,<br>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance<br>Δm = Output step-change magnitude made while testing in open-loop (manual) mode (percent)<br>R = Process reaction rate = ΔPV/Δt (percent per minute)<br>L = Process dead time (minutes)</p><p>หากคอนโทรลเลอร์ที่สงสัยมีการดำเนินการแบบรวม (รีเซ็ต) นอกเหนือจากสัดส่วนคำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าคอนโทรลเลอร์ให้ได้รับ 90% ของมูลค่าตามสัดส่วนเท่านั้น และเพื่อตั้งค่าคงที่เวลาอินทิกรัลเป็นค่าเพียงสามเท่าของค่า dead time ที่วัดได้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/237/0*bnC3St5TPhM6rAns.png" /></figure><p>Where,<br>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance<br>Δm = Output step-change magnitude made while testing in open-loop (manual) mode (percent)<br>R = Process reaction rate = ΔPV/Δt (percent per minute)<br>L = Process dead time (minutes)<br>τi = Controller integral setting that you should enter into the controller for good performance (minutes per repeat)</p><p>หากคอนโทรลเลอร์มีความสามารถ PID เต็มรูปแบบคำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าคอนโทรลเลอร์ให้เป็น 120% ของค่าสัดส่วนเท่านั้นเพื่อตั้งค่าเวลาอินทิกรัลให้เป็นสองเท่าของค่าเวลาตายที่วัดได้และตั้งค่าเวลาอนุพันธ์ ถึงครึ่งหนึ่งของค่าเวลาตายที่วัดได้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/273/0*97zGGWv8Xsw4m4LH.png" /></figure><p>Where,<br>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance<br>Δm = Output step-change magnitude made while testing in open-loop (manual) mode (percent)<br>R = Process reaction rate = ΔPV/Δt (percent per minute)<br>L = Process dead time (minutes)<br>τi = Controller integral setting that you should enter into the controller for good performance (minutes per repeat)<br>τd = Controller derivative setting that you should enter into the controller for good performance (minutes)</p><p>อย่างที่คุณเห็นวิธีการปรับจูนแบบเปิดลูป Ziegler-Nichols อาศัยการกำหนดเวลาตาย (L) เป็นพารามิเตอร์อธิบายสำหรับกระบวนการอย่างมาก นี่อาจเป็นปัญหาในกระบวนการที่มีเวลาตายที่ไม่แน่นอนเนื่องจากค่า L ขนาดเล็กที่ได้รับในระหว่างการทดสอบแบบ open-loop จะคาดการณ์การควบคุมขนาดใหญ่ที่ได้รับ (Kp) และค่าอินทิกรัลเชิงก้าวร้าว (τi)ค่าคงที่ของเวลามักมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะใช้งานได้จริงอย่างไรก็ตามวิธี open-loop นั้นไม่รบกวนกระบวนการปฏิบัติการน้อยกว่าวิธี Closed-loop (ซึ่งจำเป็นต้องปรับจูนคอนโทรลเลอร์เพื่อให้ขอบของความไม่แน่นอนทั้งหมด)</p><p>ข้อ จำกัด อื่น ๆ ที่พบได้ทั่วไปในทั้งวิธีการปรับจูนแบบลูปและแบบลูปเปิดคือปัจจัยอื่น ๆ ในกระบวนการเช่นเสียงรบกวนและฮิสเทรีซิสถูกมองข้ามอย่างสมบูรณ์ เสียงรบกวนเป็นปัญหาสำหรับคอนโทรลเลอร์ขนาดใหญ่ที่ได้รับค่า (เนื่องจากการกระทำตามสัดส่วนของคอนโทรลเลอร์ทำให้เกิดสัญญาณรบกวนบนเอาต์พุต) และเป็นปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการกระทำต่อเนื่องที่ขยายเสียงใด ๆ ที่เห็น ฮิสเทรีซิสทำให้เกิดการกระทำที่สำคัญอย่างต่อเนื่องเพื่อ“ ตามล่า” ขึ้นและลงซึ่งนำไปสู่การวนรอบของตัวแปรกระบวนการ บทเรียนที่นี่คือว่าไม่มีวิธีการปรับแต่ง PID อัลกอริทึมสามารถแทนที่การตัดสินที่ได้รับการบอกกล่าวในส่วนของคนที่ปรับลูป วิธีการที่นำเสนอโดย Ziegler และ Nichols (และอื่น ๆ !) เป็นเพียงจุดเริ่มต้นและไม่ควรนำมาเป็นคำตอบที่ชัดเจนสำหรับการปรับจูนคอนโทรลเลอร์</p><h3>Ziegler-Nichols Closed-Loop Method (Ultimate Gain)</h3><p>Closed-loop หมายถึงการทำงานของระบบควบคุมด้วยอุปกรณ์ควบคุมในโหมด “อัตโนมัติ” ซึ่งการไหลของข้อมูลจากเซ็นเซอร์ตรวจจับไปยังเครื่องส่งสัญญาณไปยังตัวควบคุมเพื่อควบคุมองค์ประกอบในการประมวลผลและกลับไปยังเซ็นเซอร์แสดงถึงความต่อเนื่อง (“ ปิด”) feedback loop หากจำนวนรวมของการขยายสัญญาณที่ได้รับจากเครื่องมือมีมากเกินไปลูปการตอบกลับจะสั่นด้วยตนเองตามความถี่ธรรมชาติ (จังหวะ) ของระบบ ในขณะที่การสั่นมักจะถือว่าไม่เป็นที่พึงปรารถนาในระบบควบคุมมันอาจถูกใช้เป็นการทดสอบเชิงพลวัตของกระบวนการพลวัตถ้าผู้ควบคุมทำหน้าที่ในการดำเนินการตามสัดส่วนอย่างหมดจด (ไม่มีการกระทำแบบอินทิเกรตหรืออนุพันธ์):การให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับการคำนวณการตั้งค่าคอนโทรลเลอร์ PID ที่มีประสิทธิภาพ</p><p>ดังนั้นขั้นตอนการจูน PID แบบ “ปิด — วง” จึงก่อให้เกิดการปิดใช้งานการกระทำแบบอินทิกรัลหรืออนุพันธ์ในคอนโทรลเลอร์จากนั้นเพิ่มค่าเกนของตัวควบคุมให้เพียงพอ จำนวนขั้นต่ำของตัวควบคุมที่ได้รับซึ่งจำเป็นต่อการรักษาความผันผวนของไซน์เรียกว่าความไวขั้นสุดท้าย (Su) หรือขั้นสูงสุด (Ku) ของกระบวนการในขณะที่เวลา (ระยะเวลา) ระหว่างยอดการสั่นแบบต่อเนื่องเรียกว่าระยะเวลาสูงสุด . จากนั้นเราอาจใช้ค่าที่วัดได้ของ Ku และ Pu เพื่อคำนวณค่าพารามิเตอร์การปรับแต่งคอนโทรลเลอร์ที่เหมาะสม (Kp, τiและ / หรือτd)</p><p>เมื่อทำการทดสอบดังกล่าวในลูปกระบวนการมันเป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้แน่ใจว่ายอดการแกว่งไม่ถึงขีด จำกัด ของเครื่องมือวัดหรือองค์ประกอบควบคุมขั้นสุดท้าย กล่าวอีกนัยหนึ่งเพื่อให้การแกว่งอย่างแม่นยำเปิดเผยลักษณะกระบวนการของความไวสูงสุดและช่วงเวลาสุดท้ายการแกว่งจะต้องถูก จำกัด โดยธรรมชาติและไม่ จำกัด เทียมโดยเครื่องส่งสัญญาณหรือวาล์วควบคุมที่อิ่มตัว ควรหลีกเลี่ยงการแกว่งตัวของเครื่องส่งสัญญาณหรืออุปกรณ์ควบคุมขั้นสุดท้ายจนถึงขีด จำกัด ของช่วงเพื่อให้ได้ผลการทดสอบการสั่นแบบวงปิดที่ดีที่สุด ภาพประกอบแสดงไว้ที่นี่เป็นแบบจำลองของสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/929/0*AkXNRjUIiJSKeOYF.png" /></figure><p>ที่นี่การตั้งค่าเกนของคอนโทรลเลอร์สูงเกินไปผลที่ได้คือความอิ่มตัวที่จุดบวกของรูปคลื่นเอาต์พุต ควรเพิ่มอัตราขยายของตัวควบคุมจนกว่าจะเกิดคลื่นไซน์แบบสมมาตร sinusoidal waves result.</p><p>หากตัวควบคุมที่มีปัญหานั้นเป็นแบบสัดส่วนเท่านั้น (เช่นความสามารถในการไม่ให้การควบคุมแบบอินทิกรัลหรืออนุพันธ์) คำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าตัวควบคุมอัตราขยาย (หมายเหตุ 1) เป็นครึ่งหนึ่งของค่าความไวสูงสุดที่กำหนดใน การทดสอบแบบลูปปิดซึ่งฉันจะเรียกการเพิ่มผลตอบแทนขั้นสูงสุด (Ku) นับจากนี้:</p><h4>Kp = 0.5Ku</h4><p>Where,</p><p>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance</p><p>Ku = “Ultimate” gain determined by increasing controller gain until self-sustaining oscillations are achieved</p><p>หมายเหตุ 1: โปรดทราบว่านี่เป็นข้อดีของคอนโทรลเลอร์อย่างแท้จริงไม่ใช่ proportional band หากคุณต้องป้อนค่า proportional band ครึ่งหนึ่งของค่า proportional band ที่จำเป็นสำหรับการแกว่งการสั่นสะเทือนคอนโทรลเลอร์จะ (แน่นอน) สั่นออกจากการควบคุมอย่างสมบูรณ์!</p><p>โดยทั่วไปแล้วตัวควบคุมจะได้รับครึ่งหนึ่งของผลลัพธ์ที่ได้รับ “ultimate” ที่ได้จากการทดลองในการตอบสนองที่รวดเร็วอย่างสมเหตุสมผลต่อการกำหนดค่าและการเปลี่ยนแปลงโหลดกระบวนการ การผันผวนของตัวแปรกระบวนการตามการตั้งค่าและการเปลี่ยนแปลงโหลดโดยทั่วไปมักจะชื้นเมื่อแต่ละคลื่นสูงสุดต่อเนื่องอยู่ที่ประมาณหนึ่งในสี่ของแอมพลิจูดของคลื่นที่ก่อนหน้านี้ สิ่งนี้เรียกว่าการทำให้หมาด ๆ ของคลื่นสี่ส่วน ในขณะที่ไม่เหมาะอย่างแน่นอนมันเป็นการประนีประนอมระหว่างการตอบสนองอย่างรวดเร็วและความมั่นคง</p><p>แนวโน้มกระบวนการต่อไปนี้แสดงให้เห็นว่า“ quarter-wave damping” นั้นดูเหมือนกับคอนโทรลเลอร์ในโหมดอัตโนมัติโดยที่ process variable (PV) แสดงการแกว่งตัวของคลื่นตามการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนใน setpoint (SP):</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/918/0*9yUI_euuVQBfI1Lm.png" /></figure><p>Ziegler และ Nichols ระมัดระวังในการใช้คุณสมบัติการลดการสั่นสะเทือนของคลื่นวิทยุในไตรมาสที่น้อยกว่าที่ดีที่สุดสำหรับการใช้งานบางอย่าง</p><p>“ คำแถลงว่าการตั้งค่าความไวของครึ่งหนึ่งของสุดยอดด้วยอัตราส่วนแอมพลิจูด 25 เปอร์เซ็นต์ให้การควบคุมที่ดีที่สุดต้องมีการปรับเปลี่ยนในบางกรณี ตัวอย่างเช่นระดับจริงที่เก็บรักษาโดยคอนโทรลเลอร์ระดับของเหลวอาจไม่สำคัญเท่ากับผลของการเคลื่อนไหวของวาล์วอย่างฉับพลันในส่วนเพิ่มเติมของกระบวนการ ในกรณีนี้ความไวควรลดลงเพื่อลดอัตราส่วนแอมพลิจูดแม้ว่าออฟเซ็ตจะเพิ่มขึ้นโดยการทำเช่นนั้น ในทางกลับกันแอปพลิเคชั่นควบคุมความดันที่ให้การแกว่งในช่วงเวลาสั้น ๆ สามารถตั้งค่าให้อัตราส่วนแอมพลิจูด 80 หรือ 90 เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากช่วงเวลาสั้น ๆ การรบกวนจะตายในเวลาที่เหมาะสมแม้ว่าจะมีการสั่นเล็กน้อย การชดเชยจะลดลงบ้าง แต่ควรจำไว้ว่าจะไม่ลดลงเหลือน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนที่กำหนดไว้ที่ความไวสูงสุดที่เรากำหนดไว้ก่อนหน้านี้ของครึ่งสูงสุด “</p><p>บางคนอาจโต้เถียง (รวมอยู่ในตัวเอง) ว่าการ quarter-wave damping นั้นใช้วาล์วควบคุมโดยไม่จำเป็น ทำให้เกิดการสึกหรอของก้านบรรจุเกินขนาดและใช้อากาศอัดจำนวนมากเมื่อเวลาผ่านไป เนื่องจากความจริงที่ว่าตัวควบคุมกระบวนการที่ทันสมัยทั้งหมดมีความสามารถในการรวม (รีเซ็ต) ซึ่งแตกต่างจากตัวควบคุมนิวเมติกแบบง่ายของ Ziegler และ Nichols วันนั้นไม่จำเป็นต้องทนต่อการชดเชยเป็นเวลานาน (ความล้มเหลวของตัวแปรกระบวนการ เป็นค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในการหลีกเลี่ยงความผันผวนของวาล์ว</p><p>หากคอนโทรลเลอร์ที่สงสัยมีการดำเนินการแบบรวม (รีเซ็ต) นอกเหนือจากสัดส่วนคำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าคอนโทรลเลอร์ให้รับน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของค่าความไวแสงสูงสุดและตั้งค่าคงที่เวลารวม (หมายเหตุ 2) ) เป็นค่าที่น้อยกว่าช่วงเวลาสุดท้าย:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/223/0*eeEPay6RnKwsrL03.png" /></figure><p>Where,<br>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance<br>Ku = “Ultimate” gain determined by increasing controller gain until self-sustaining oscillations are achieved<br>τi = Controller integral setting that you should enter into the controller for good performance (minutes per repeat)<br>Pu = “Ultimate” period of self-sustaining oscillations determined when the controller gain was set to Ku (minutes)</p><p>หมายเหตุ 2: นาทีต่อการทำซ้ำหรือวินาทีต่อการทำซ้ำ หากอัตรารวมของตัวควบคุมแสดงเป็นหน่วยของการทำซ้ำต่อนาที (หรือวินาที) สูตรจะเป็น Ki = 1.2 / Pu</p><p>หากผู้ควบคุมที่มีปัญหามีการดำเนินการควบคุมทั้งสามอยู่ (เต็ม PID) คำแนะนำของ Ziegler และ Nichols คือการตั้งค่าคงที่ของการปรับค่าควบคุมดังต่อไปนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/291/0*miq29rjs9bqKBN7c.png" /></figure><p>Where,<br>Kp = Controller gain value that you should enter into the controller for good performance<br>Ku = “Ultimate” gain determined by increasing controller gain until self-sustaining oscillations are achieved<br>τi = Controller integral setting that you should enter into the controller for good performance (minutes per repeat)<br>τd = Controller derivative setting that you should enter into the controller for good performance (minutes)<br>Pu = “Ultimate” period of self-sustaining oscillations determined when the controller gain was set to Ku (minutes)</p><p>ข้อแม้ที่สำคัญที่มีขั้นตอนการปรับแต่งใด ๆ ที่ขึ้นอยู่กับการได้รับผลสูงสุดคือความเป็นไปได้ที่จะก่อให้เกิดปัญหาในกระบวนการ จำได้ว่า “ultimate ได้รับคือปริมาณของตัวควบคุมที่ได้รับ (การกระทำตามสัดส่วน) ส่งผลให้การแกว่งตัวของแอมพลิจูดคงที่ เพื่อที่จะตรวจสอบการตั้งค่าเกนนี้อย่างแม่นยำเราต้องใช้เวลาในการยั่วยุให้เกิดกระบวนการด้วยการเปลี่ยนเซพพอยต์แบบฉับพลัน (เพื่อชักนำให้เกิดการแกว่ง) และการทดสอบด้วยการตั้งค่าเกนที่มากขึ้นและมากขึ้น การได้รับมากกว่าค่า “ultimate” แน่นอนนำไปสู่ความผันผวนที่เพิ่มขึ้นซึ่งอาจนำมาภายใต้การควบคุมโดยการลดการขยายตัวควบคุมหรือเปลี่ยนเป็นโหมดแมนนวลเท่านั้น (ดังนั้นจะหยุดความคิดเห็นทั้งหมดในระบบ) ปัญหาที่เกิดขึ้นคือไม่มีใครรู้แน่เมื่อได้รับประโยชน์สูงสุดจนเกินกว่าค่าวิกฤตินี้จนเกินความสามารถซึ่งพิสูจน์ได้จากความผันผวนที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ</p><p>กล่าวอีกนัยหนึ่งระบบจะต้องถูกนำไปสู่ความไร้เสถียรภาพโดยรวมเพื่อกำหนดมูลค่ากำไรขั้นสูงสุด ไม่เพียง แต่ใช้เวลานานในการบรรลุผล — โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระบบที่ระยะเวลาตามธรรมชาติของการสั่นมีความยาวเช่นเดียวกับกรณีที่มีการควบคุมอุณหภูมิและการใช้งานองค์ประกอบหลายอย่าง แต่อาจเป็นอันตรายต่ออุปกรณ์และเป็นอันตรายต่อคุณภาพกระบวนการ ในความเป็นจริงเราอาจโต้แย้งว่ากระบวนการใด ๆ ที่ยอมให้มีการละเมิดดังกล่าวอาจไม่จำเป็นต้องได้รับการปรับแต่งให้ดี!</p><p>แม้จะมีข้อ จำกัด ในทางปฏิบัติกฎที่กำหนดโดย Ziegler และ Nichols ทำให้เข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างพารามิเตอร์การปรับจูน P, I และ D ที่สมจริงและลักษณะการทำงานของกระบวนการ อัตราขยายของตัวควบคุมควรเป็นส่วนหนึ่งของอัตราขยายที่จำเป็นสำหรับกระบวนการเพื่อการแกว่งตัวเอง ค่าคงที่เวลาหนึ่งควรเป็นสัดส่วนกับค่าคงที่เวลาประมวลผล เช่นกระบวนการที่ “ช้าลง” คือการตอบสนอง “ที่ช้าลง” (ก้าวร้าวน้อยลง) การตอบสนองที่สำคัญของคอนโทรลเลอร์ควรเป็น ค่าคงที่เวลาอนุพันธ์จะเหมือนกันกับสัดส่วนของค่าคงที่เวลาประมวลผลแม้ว่าสิ่งนี้จะมีความหมายตรงกันข้ามกับมุมมองของความก้าวร้าว: กระบวนการ“ ช้า” ควรได้รับค่าคงที่ของเวลาอนุพันธ์ยาวนาน เช่นการกระทำที่ก้าวร้าวมากกว่า</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=51d73aee2ff7" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-3-51d73aee2ff7">[Engineering] PID Controller PART 3</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Engineering] PID Controller PART 2]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-2-a62afc8b9496?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a62afc8b9496</guid>
            <category><![CDATA[control-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 07 Oct 2019 03:52:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-07T03:52:44.978Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*o2JnJciQ5X3nMxyY.png" /></figure><h3>Integral Control (PI-Controller) Mode :</h3><p>เนื่องจากข้อ จำกัด ของตัวควบคุมแบบ proportional จะมีการ offset แบบต่อเนื่อง คอนโทรลเลอร์หนึ่งตัวจะเพิ่มและลดค่าเอาต์พุตคอนโทรลเลอร์อย่างต่อเนื่องเพื่อลดข้อผิดพลาด</p><p>หากค่าความผิดพลาดมีขนาดใหญ่ Integral mode จะเพิ่มขึ้น / ลดลงเอาต์พุตคอนโทรลเลอร์อย่างรวดเร็วและหากค่าความผิดพลาดน้อย Integral mode จะทำให้ฟังก์ชันช้าลง</p><p>สำหรับเวลา Integral ขนาดใหญ่ความเร็วของการตอบสนองของคอนโทรลเลอร์จะช้าลงและสำหรับ Integral เล็ก ๆ ความเร็วของการตอบสนองจะเร็ว</p><h3>Integral Controller Principle</h3><p>รีเซ็ตการทำงาน Integral</p><p>กระบวนการส่วนใหญ่ที่เราจะควบคุมนั้นจะมี setpoint ที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน หากเราต้องการที่จะกู้คืนกระบวนการไปยังจุดที่กำหนด หลังจากการรบกวนการดำเนินการ proportional อย่างเดียวจะไม่เพียงพอ</p><p>พิจารณารูปด้านล่างแสดงการตอบสนองของระบบภายใต้การควบคุมแบบ proportional</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1016/0*C7W7eEc-470l8o0w.png" /><figcaption>Response Curve: Proportional Control Only</figcaption></figure><p>หากเราต้องการคืนค่ากระบวนการไปยังจุดตั้งค่าเราจะต้องเพิ่มการไหลเข้าซ้ำซ้อนที่จำเป็นในการคืนค่าสมดุลมวล การไหลเข้าเพิ่มเติมจะต้องแทนที่ปริมาณที่หายไปแล้วเปลี่ยนกลับเป็นสถานการณ์สมดุลมวลเพื่อรักษาระดับที่ setpoint ดังแสดงในรูปด้านล่าง สัญญาณควบคุมเพิ่มเติมนี้จะต้องมีอยู่จนกระทั่งสัญญาณข้อผิดพลาดเป็นศูนย์อีกครั้ง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1013/0*qcjC3l3G9BlVhDO1.png" /><figcaption>Additional Control Signal ( I ) Restores Process to Setpoint</figcaption></figure><p>สัญญาณควบคุมเพิ่มเติมนี้เรียกว่าการดำเนินการรีเซ็ตจะรีเซ็ตกระบวนการเป็น setpoint การดำเนินการรีเซ็ตจะใช้ร่วมกับการกระทำตาม proportional เสมอ ในทางคณิตศาสตร์การดำเนินการรีเซ็ตคือการรวมสัญญาณความผิดพลาดเป็นศูนย์ดังนั้นระบบการตั้งชื่อทางเลือก — การกระทำแบบบูรณาการ<br>การรวมกันของการดำเนินการตามสัดส่วนพร้อมการรีเซ็ตมักเรียกว่าการควบคุม PI</p><p>การตอบสนองของการควบคุม PI ได้รับการพิจารณาอย่างดีที่สุดในรูปแบบ open-loop นั่นคือ loop จะถูกเปิดก่อนส่วนควบคุมสุดท้ายเพื่อให้การแก้ไขการควบคุมไม่ได้เกิดขึ้นจริง นี่คือตัวอย่างในรูปด้านล่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/878/0*IwRhUaRxCtIQpj4d.png" /><figcaption>Proportional Plus Reset, Open Loop Response</figcaption></figure><p>จะเห็นได้ว่าการดำเนินการตามสัดส่วนจะเท่ากับ ke โดยที่ k คือส่วนควบคุมของตัวควบคุม การดำเนินการรีเซ็ตจะทำให้เกิดสัญญาณ ramping ของสัญญาณออกเพื่อให้การดำเนินการควบคุมพิเศษที่จำเป็น</p><p>หลังจากเวลาหนึ่งเป็น t การกระทำที่รีเซ็ตได้ทำซ้ำการตอบสนองตามสัดส่วนเดิม นี่เป็นเวลาทำซ้ำหน่วยถูกเลือกเพื่อกำหนดการกระทำที่รีเซ็ต จะเห็นได้ว่าการดำเนินการรีเซ็ตที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มความชันของทางลาดรีเซ็ต</p><p>โปรดทราบว่าการกระทำตาม proportional เกิดขึ้นก่อนตามด้วยการดำเนินการรีเซ็ต</p><p>การดำเนินการรีเซ็ตถูกกำหนดเป็นอัตราการรีเซ็ตในการทำซ้ำต่อนาที (RPM) หรือเวลารีเซ็ตในหน่วยนาทีต่อการทำซ้ำ (MPR)</p><p>ตัวอย่าง:</p><p>ตัวควบคุมที่ออกฤทธิ์โดยตรงมีแถบสัดส่วน 50% ขึ้นอยู่กับข้อผิดพลาดที่ยั่งยืน setpoint คือ 50% และการวัด 55% หลังจาก 4 นาทีสัญญาณเอาต์พุตทั้งหมดจากคอนโทรลเลอร์จะเพิ่มขึ้น 30% การตั้งค่าอัตรารีเซ็ตใน RPM และ MPR คืออะไร</p><p>PB = 50%</p><p>gain, k = 100% / 50% = 2</p><p>Since<strong> ↑↑</strong> Direct Acting k will be negative</p><p>Proportional Signal = -k x error = -2 x -5% = +10%</p><p>Total signal after 4 minutes = +30% = P+I</p><p>∴Integral Signal = +20%</p><p>เช่นการกระทำที่สำคัญได้ทำสัญญาณสัดส่วนเดิมซ้ำสองครั้งใน 4 นาที, 2 ซ้ำต่อ 2 นาทีหรือ 0.5 ซ้ำต่อนาที</p><p>Reset rate = 0.5 RPM</p><p>Reset rate = 1/0.5 RPM = 2.0 MPR</p><p>ให้เราพิจารณาอัตราการรีเซ็ตที่ช้ามากและอัตราการรีเซ็ตที่เร็วมาก</p><p>อัตราการรีเซ็ตที่ช้ามากจะเพิ่มสัญญาณควบคุมขึ้นช้ามาก ในที่สุดกระบวนการจะถูกส่งกลับไปที่ setpoint การควบคุมจะซบเซามากและหากระบบอยู่ภายใต้การรบกวนบ่อยครั้งกระบวนการอาจไม่ได้รับการกู้คืนอย่างสมบูรณ์ไปยังจุดที่กำหนด!</p><p>หากใช้อัตราการรีเซ็ตที่เร็วมากสัญญาณควบคุมจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ถ้าเราควบคุมรถถังปริมาตรขนาดใหญ่การตอบสนองระดับของถังอาจช้ากว่าการตอบสนองของคอนโทรลเลอร์</p><p>สัญญาณควบคุมจะไปที่ค่า จำกัด (0 หรือ 100%) และสัญญาณควบคุมที่ จำกัด จะทำให้กระบวนการข้ามจุดที่กำหนดในที่สุด ขณะนี้สัญญาณข้อผิดพลาดจะเปลี่ยนเครื่องหมายของมันและการดำเนินการรีเซ็ตจะกลับทิศทางและเปลี่ยนไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว</p><p>กระบวนการนี้จะดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ คือการควบคุมการหมุนเวียนของวาล์วที่เกิดจากการสึกหรอจากสุดขั้วไปอีกอัน ระดับกระบวนการที่แท้จริงจะวนรอบเกี่ยวกับจุดตั้ง การหมุนเวียนนี้เรียกว่าการยกเลิกการตั้งค่าใหม่และจะเกิดขึ้นหากกระบวนการอาจมีข้อผิดพลาดอย่างต่อเนื่องและอัตราการรีเซ็ตเร็วเกินไป อัตราการรีเซ็ตจะต้องลดลง (เพิ่มเวลาการรีเซ็ต)</p><p>การแสดงออกทางคณิตศาสตร์สำหรับการควบคุม P + I กลายเป็น:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/557/0*JogJ76a8g0S6jkXR.png" /></figure><p>m = control signal</p><p>e = error signal</p><p>TR = reset time (MPR)</p><p>b = bias signal</p><p>k = controller gain</p><p>(e = SP  M) ∴ (+ or -)</p><p>สำหรับตัวควบคุมการกำกับการแสดง K มีเครื่องหมายลบ</p><p>สำหรับ Reverse Acting Controller K มีเครื่องหมายบวก</p><p>การควบคุมตามสัดส่วนเช่น (สัญญาณที่เหมาะสมของการได้รับ) อินพุต 180 °ความล่าช้าในระบบ (การแก้ไขจะต้องตรงข้ามกับข้อผิดพลาด) การดำเนินการรีเซ็ตจะทำให้เกิดความล่าช้าเพิ่มเติม ข้อเท็จจริงนี้จะต้องนำมาพิจารณาเมื่อทำการปรับคอนโทรลเลอร์ (มันเป็นไปตามการกระทำตาม proportion) ความล่าช้าทั้งหมดจะต้องเพิ่มขึ้นและตอนนี้ใกล้ถึง 360 ° (ความล่าช้า 360 °หมายถึงขณะนี้สัญญาณตอบรับอยู่ในขั้นตอนพร้อมกับอินพุตและเพิ่มเข้าไป — ขณะนี้ระบบไม่เสถียร) การรีเซ็ตการกระทำทำให้ลูปมีความเสถียรน้อยลง</p><p>สรุป:<br>- รีเซ็ตการกระทำลบ offset<br>- เป็นหน่วยทำซ้ำต่อนาที (RPM) หรือนาทีต่อทำซ้ำ (MPR)<br>- หากการดำเนินการรีเซ็ตเร็วกว่ากระบวนการที่สามารถตอบสนองการรีเซ็ต Windup สามารถเกิดขึ้นได้<br>- รีเซ็ตการกระทำทำให้ลูปควบคุมมีความเสถียรน้อยลง</p><h3>Integral (Reset) Control Theory</h3><p>ลองจินตนาการถึงระบบควบคุมระดับของเหลวสำหรับถัง ซึ่งตำแหน่งของเซ็นเซอร์ตรวจจับระดับนั้นกำหนดตำแหน่งของโพเทนชิออมิเตอร์ซึ่งจะกำหนดความเร็วของวาล์วควบคุมที่ทำงานด้วยมอเตอร์ หากระดับของเหลวสูงกว่าค่าที่ตั้งไว้วาล์วจะเปิดอย่างต่อเนื่อง หากตั้งค่าไว้ต่ำกว่าวาล์วจะปิดอย่างต่อเนื่อง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/825/0*fHRYck0TG-UNH6NA.jpg" /></figure><p>ซึ่งแตกต่างจากระบบควบคุม proportional ที่ตำแหน่งวาล์วเป็นฟังก์ชั่นโดยตรงของตำแหน่งลูกลอย ระบบควบคุมนี้จะตั้งค่าความเร็วของวาล์วที่ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ตามตำแหน่งตำแหน่ง ยิ่งห่างจากจุดกำหนดระดับของเหลวเท่าไหร่ยิ่งวาล์วเคลื่อนที่เร็วขึ้นหรือปิด ในความเป็นจริงครั้งเดียวที่วาล์วจะหยุดการเคลื่อนที่เมื่อระดับของเหลวอยู่ที่จุดตั้งที่แม่นยำ มิฉะนั้นวาล์วควบคุมจะเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง</p><p>ระบบควบคุมนี้ทำงานในลักษณะที่แตกต่างจากระบบควบคุม proportional เชิงกลแบบกลทั้งหมดที่แสดงก่อนหน้านี้ ทั้งสองระบบมีความสามารถในการควบคุมระดับของเหลวภายในถัง แต่พวกเขาใช้วิธีการที่แตกต่างกันมากในการทำเช่นนั้น สิ่งสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งในพฤติกรรมการควบคุมคือวิธีการที่ระบบสัดส่วนจะหลีกเลี่ยงไม่ได้จากการตั้งค่า (ข้อผิดพลาดถาวรระหว่าง PV และ SP) ในขณะที่ระบบควบคุมนี้ทำงานอย่างแข็งขันตลอดเวลาเพื่อกำจัดชุด วาล์วควบคุมที่ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์จะไม่หยุดนิ่งจนกว่าจะกำจัดข้อผิดพลาดทั้งหมด!</p><p>แทนที่จะบอกลักษณะของระบบควบคุมนี้เป็นสัดส่วนเราเรียกมันว่าอินทิกรัลเพื่อเป็นเกียรติแก่หลักการแคลคูลัส อย่าปล่อยให้คำว่า “แคลคูลัส” ทำให้คุณตกใจ! คุณอาจคุ้นเคยกับแนวคิดของการรวมตัวเลขแม้ว่าคุณอาจไม่เคยได้ยินคำศัพท์มาก่อน</p><p>แคลคูลัสเป็นรูปแบบหนึ่งของคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงตัวแปรและอัตราการเปลี่ยนแปลงมีความสัมพันธ์กันอย่างไรระหว่างตัวแปรต่างๆ เมื่อเรา“ รวม” ตัวแปรที่เกี่ยวกับเวลาสิ่งที่เรากำลังทำอยู่คือการสะสมมูลค่าของตัวแปรนั้นเมื่อเวลาผ่านไป บางทีตัวอย่างที่ง่ายที่สุดของเรื่องนี้ก็คือเครื่องวัดระยะทางรถยนต์โดยสะสมระยะทางทั้งหมดที่ยานพาหนะเดินทางในช่วงเวลาหนึ่ง สิ่งนี้ยืนตรงกันข้ามกับมาตรวัดความเร็วซึ่งแสดงอัตราของระยะทางต่อหน่วยเวลา</p><p>ลองนึกภาพรถที่วิ่งไปด้วยความเร็ว 30 ไมล์ต่อชั่วโมง ยานพาหนะคันนี้จะเดินทางไกลแค่ไหนหลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมงในการขับขี่ด้วยความเร็วนี้? เห็นได้ชัดว่ามันจะเดินทาง 30 ไมล์ ทีนี้ยานพาหนะคันนี้จะเดินทางไปอีกนานแค่ไหนใน 2 ชั่วโมงที่ความเร็วเท่าเดิม เห็นได้ชัดว่ามันจะเดินทาง 60 ไมล์ขึ้นไปเป็นระยะทางรวม 90 ไมล์นับตั้งแต่เริ่มเคลื่อนที่ หากความเร็วของรถคงที่การคำนวณระยะทางทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องง่ายในการคูณความเร็วนั้นด้วยเวลาเดินทาง</p><p>กลไกของเครื่องวัดระยะทางที่ติดตามการสะสมไมล์ที่เดินทางโดยรถยนต์อาจถือว่าเป็นการรวมความเร็วของรถเข้ากับเวลา ในสาระสำคัญมันคือการคูณความเร็วอย่างต่อเนื่องเวลาอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ผลรวมการทำงานของรถไป เมื่อรถเดินทางด้วยความเร็วสูงมาตรวัดระยะทาง“ รวม” ในอัตราที่เร็วขึ้น เมื่อรถเคลื่อนที่ช้าเครื่องวัดระยะทาง“ รวม” อย่างช้าๆ</p><p>หากรถเดินทางแบบย้อนกลับมาตรวัดระยะทางจะลดลง (นับถอยหลัง) แทนที่จะเพิ่มขึ้น (นับถอยหลัง) เพราะเห็นปริมาณเป็นลบสำหรับความเร็ว อัตราการลดลงของเครื่องวัดระยะทางขึ้นอยู่กับความเร็วในการเคลื่อนที่ของรถย้อนกลับ เมื่อรถหยุด (ศูนย์ความเร็ว) เครื่องวัดระยะทางจะเก็บค่าการอ่านและไม่เพิ่มหรือลดลง</p><p>ตอนนี้ให้เรากลับไปที่บริบทของกระบวนการอัตโนมัติเพื่อดูว่าหลักการแคลคูลัสนี้ทำงานอย่างไรภายในตัวควบคุมกระบวนการ การรวมเข้าด้วยกันนั้นเกิดจากกลไกลม, วงจร opamp แบบอิเล็กทรอนิกส์, หรือโดยไมโครโปรเซสเซอร์ ตัวแปรที่รวมอยู่นั้นเป็นข้อผิดพลาด (ความแตกต่างระหว่าง PV และ SP) เมื่อเวลาผ่านไป ดังนั้นโหมด Integral ของคอนโทรลเลอร์จะเพิ่มเอาต์พุตขึ้นหรือลงตามเวลาเพื่อตอบสนองต่อจำนวนข้อผิดพลาดที่มีอยู่ระหว่าง PV และ SP และสัญญาณของข้อผิดพลาดนั้น เราเห็นการกระทำแบบ “ramping” นี้ในพฤติกรรมของระบบควบคุมระดับของเหลวโดยใช้วาล์วควบคุมที่ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ซึ่งได้รับคำสั่งจากโพเทนชิออมิเตอร์แบบลูกลอยตำแหน่ง: ก้านวาล์วจะเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องตราบใดที่ระดับของเหลวเบี่ยงเบนจากจุดตั้ง สาเหตุของการกระทำ ramping นี้คือการเพิ่มหรือลดเอาท์พุทเท่าที่จำเป็นเพื่อกำจัดข้อผิดพลาดใด ๆ และบังคับให้ตัวแปรกระบวนการไปยังจุดที่เท่าเทียมกันอย่างแม่นยำ ซึ่งแตกต่างจากการกระทำตามสัดส่วนซึ่งเพียงแค่ย้ายเอาท์พุทจำนวนสัดส่วนกับการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ใน PV หรือ SP การดำเนินการควบคุมหนึ่งไม่เคยหยุดการเคลื่อนย้ายเอาต์พุตจนกว่าข้อผิดพลาดทั้งหมดจะถูกกำจัด</p><p>หากการกระทำ proportional ได้รับการกำหนดโดยข้อผิดพลาดที่บอกเอาต์พุตว่าจะเคลื่อนที่ไปได้ไกลแค่ไหนการกระทำที่สมบูรณ์จะถูกกำหนดโดยข้อผิดพลาดที่บอกเอาท์พุทว่าจะเคลื่อนที่เร็วแค่ไหน บางคนอาจคิดว่า Integral เป็นวิธีที่“ ใจร้อน” ผู้ควบคุมคือด้วยการกระทำที่สำคัญอย่างต่อเนื่องในการ ramping เอาท์พุทเท่าที่จำเป็นต้องดำเนินการเพื่อกำจัดข้อผิดพลาด เมื่อข้อผิดพลาดเป็นศูนย์ (PV = SP) แน่นอนการดำเนินการสำคัญจะหยุดการ ramping ปล่อยให้ตัวควบคุมออก (ตำแหน่งวาล์ว) ที่ค่าสุดท้ายเหมือนเครื่องวัดระยะทางของรถยนต์ที่หยุดทำงานซึ่งมีค่าคงที่ หากเราเพิ่มคำหนึ่งในสมการของตัวควบคุมเราจะได้สิ่งที่มีลักษณะดังนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/561/0*5j3fTIdbJHmxtyV_.jpg" /></figure><p>Where,<br>m = Controller output<br>e = Error (diﬀerence between PV and SP)<br>Kp = Proportional gain<br>Ti = Integral time constant (minutes)<br>t = Time<br>b = Bias</p><p>ส่วนที่สับสนมากที่สุดของสมการนี้สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มเรียนแคลคูลัสคือส่วนที่ระบุว่า“ ∫ e dt” สัญลักษณ์การรวม (ดูเหมือนตัวอักษรยาว“ S”) บอกเราว่าคอนโทรลเลอร์จะสะสม (“ ผลรวม”) ผลิตภัณฑ์หลายรายการที่มีข้อผิดพลาด (e) ในช่วงเวลาเล็ก ๆ (dt) ตัวควบคุมค่อนข้างผิดพลาดตามเวลา (สำหรับเซ็กเมนต์เวลาสั้นมาก dt) และเพิ่มผลิตภัณฑ์ทั้งหมดเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องเพื่อสนับสนุนสัญญาณเอาต์พุตซึ่งจะขับวาล์วควบคุม (หรือองค์ประกอบควบคุมอื่น ๆ ) ค่าคงที่เวลาหนึ่ง (Ti) เป็นค่าที่กำหนดโดยช่างหรือวิศวกรที่กำหนดค่าตัวควบคุมโดยแบ่ง proportional การกระทำแบบสะสมนี้เพื่อให้ดุดันมากขึ้นหรือน้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป</p><p>หากต้องการดูวิธีการใช้งานในแง่ปฏิบัติลองจินตนาการว่าตัวควบคุม proportional + ตัวควบคุม Integral จะตอบสนองต่อสถานการณ์ของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนที่อุณหภูมิขาเข้าลดลงอย่างกะทันหัน ดังที่เราเห็นด้วยการควบคุมแบบสัดส่วนเท่านั้นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เกิดขึ้นระหว่าง PV และ SP กับการเปลี่ยนแปลงของโหลดเนื่องจากข้อผิดพลาดจะต้องพัฒนาหากตัวควบคุมคือการสร้างค่าสัญญาณขาออกที่จำเป็นเพื่อหยุดการเปลี่ยนแปลงใน PV ต่อไป เราเรียกสิ่งนี้ว่า proportional-only oﬀset</p><p>เมื่อเกิดข้อผิดพลาดนี้ขึ้นการดำเนินการหนึ่งจะเริ่มทำงาน เมื่อเวลาผ่านไปปริมาณที่มากขึ้นและมากขึ้นจะสะสมอยู่ในกลไกสำคัญ (หรือ register) ของคอนโทรลเลอร์เนื่องจากข้อผิดพลาดถาวรระหว่าง PV และ SP มูลค่าสะสมนั้นจะเพิ่มไปยังเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์ขับวาล์วควบคุมไอน้ำออกไปอีกและเปิดเพิ่มเติม แน่นอนว่าสิ่งนี้จะเพิ่มความร้อนในอัตราที่เร็วขึ้นสำหรับตัวแลกเปลี่ยนความร้อนซึ่งทำให้อุณหภูมิของเต้าเสียบเพิ่มขึ้น เมื่ออุณหภูมิเข้าใกล้จุดผิดพลาดจะมีขนาดเล็กลงและการดำเนินการหนึ่งจะดำเนินการในอัตราที่ช้าลง (เช่นการวัดระยะทางของรถเพิ่มขึ้นในอัตราที่ช้าลงเมื่อความเร็วรถลดลง)</p><p>ตราบใดที่ PV ต่ำกว่า SP (อุณหภูมิเต้าเสียบยังคงเย็นเกินไป) ผู้ควบคุมจะรวมต่อไปเรื่อย ๆ ขับวาล์วควบคุมเพิ่มเติมและเปิดต่อไป เมื่อ PV เพิ่มขึ้นจนพบ SP เท่านั้นการกระทำที่สมบูรณ์จะหยุดพักโดยถือวาล์วไว้ในตำแหน่งที่มั่นคง การทำงานแบบบูรณาการทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อกำจัดสิ่งใดก็ตามระหว่าง PV และ SP ดังนั้นจึงกำจัดปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบด้วยการควบคุมแบบ proportional-only</p><p>เช่นเดียวกับการกระทำตามสัดส่วนมี (น่าเสียดาย) มีสองวิธีที่ตรงกันข้ามกันอย่างสมบูรณ์ในการระบุระดับของการกระทำที่สำคัญที่ควบคุมโดยคอนโทรลเลอร์ วิธีหนึ่งคือการระบุการกระทำที่สำคัญในแง่ของนาทีหรือนาทีต่อการทำซ้ำ ค่า“ นาที” จำนวนมากสำหรับการกระทำแบบ Integral ของตัวควบคุมหมายถึงการกระทำแบบ Integral ที่ก้าวร้าวน้อยลงเมื่อเวลาผ่านไปเช่นเดียวกับค่าขนาดใหญ่ สำหรับย่านความถี่หมายถึงการกระทำแบบสัดส่วนที่ก้าวร้าวน้อยลง อีกวิธีหนึ่งในการระบุการกระทำแบบ Integral คือการผกผัน: มีการทำซ้ำหลายครั้งต่อนาทีเทียบเท่ากับการระบุการกระทำ proportional ในแง่ของการได้รับ (ค่ามากหมายถึงการกระทำที่ก้าวร้าว) ด้วยเหตุนี้บางครั้งคุณจะเห็นเทอมรวมของสมการ PID ที่เขียนไว้อย่างชัดเจน:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/845/0*KvNi29GLrecQVZv_.jpg" /></figure><p>คอนโทรลเลอร์อิเล็กทรอนิกส์แบบดิจิตอลที่ทันสมัยจำนวนมากอนุญาตให้ผู้ใช้เลือกหน่วยที่พวกเขาต้องการใช้สำหรับการดำเนินการแบบ Integral เช่นเดียวกับที่พวกเขาอนุญาตให้เลือกระหว่างการระบุการกระทำตาม proportional ที่ได้รับหรือเป็น proportional band</p><p>Integral เป็นโหมดขั้นสูงในการควบคุมกระบวนการ ในความเป็นจริงกระบวนการบางอย่างตอบสนองได้ดีต่อการดำเนินการควบคุมที่สำคัญว่ามันเป็นไปได้ที่จะดำเนินการควบคุมวงในการกระทำที่สำคัญเพียงอย่างเดียวโดยไม่ต้อง proportional โดยทั่วไปแล้วตัวควบคุมกระบวนการจะใช้รูปแบบของการควบคุมตาม proportional บวกเป็นส่วนหนึ่ง (“ PI”) บางรูปแบบ</p><p>การได้ proportional มากเกินไปจะทำให้ระบบควบคุมกระบวนการสั่น การกระทำที่ Integral เกินไป (เช่น ค่าคง Integral ที่เวลาหนึ่งที่สั้นเกินไป) จะทำให้เกิดการแกว่ง หากการรวมเกิดขึ้นในอัตราที่เร็วเกินไปเอาท์พุทของคอนโทรลเลอร์จะ“ อิ่มตัว” ไม่ว่าจะสูงหรือต่ำก่อนที่ตัวแปรกระบวนการจะทำให้มันกลับไปที่ค่าที่ตั้งไว้ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นมีเพียงเงื่อนไขเดียวที่จะ “windup” ปริมาณ Integral สะสมสำหรับข้อผิดพลาดในการพัฒนาเครื่องหมายตรงข้ามและยังคงอยู่ในลักษณะนั้นนานพอสำหรับการยกเลิกปริมาณที่จะสะสม ดังนั้น PV จะต้องข้าม SP รับประกันอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของการแกว่ง</p><p>ปัญหาที่คล้ายกันที่เรียกว่าการตั้งค่า windup(หรือ Integral windup) เกิดขึ้นเมื่อเงื่อนไขภายนอกทำให้คอนโทรลเลอร์ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ ลองนึกภาพว่าจะเกิดอะไรขึ้นในระบบแลกเปลี่ยนความร้อนหากหม้อไอน้ำหยุดผลิตไอน้ำทันที เมื่ออุณหภูมิของเต้าเสียบลดลง การกระทำที่เป็น proportional ของผู้ควบคุมจะเปิดวาล์วควบคุมในระดับต่ำเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ หากและเมื่อมีการคืนค่าบริการไอน้ำการดำเนินการตาม proportional จะย้ายวาล์วกลับไปที่ตำแหน่งเดิมเนื่องจากตัวแปรกระบวนการกลับไปเป็นค่าดั้งเดิม (ก่อนที่หม้อไอน้ำจะตาย) นี่คือวิธีที่ผู้ควบคุมตาม proportional เท่านั้นจะตอบสนองต่อการ“ หยุดทำงาน” ของไอน้ำ: ดีและคาดการณ์ได้ อย่างไรก็ตามหากคอนโทรลเลอร์มีการดำเนินการแบบรวมจะส่งผลให้สภาพแย่ลงมาก</p><p>เวลาทั้งหมดที่ใช้กับอุณหภูมิทางออกที่ต่ำกว่าที่ตั้งไว้จะทำให้คำสำคัญของผู้ควบคุม “wind up” ในความพยายามที่ไร้ประโยชน์ในการรับไอน้ำเพิ่มเติมไปยังเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน ปริมาณที่สะสมนี้สามารถยกเลิกได้โดยตัวแปรกระบวนการที่เพิ่มขึ้นเหนือเซ็ตพอยต์สำหรับผลิตภัณฑ์ที่มีข้อผิดพลาดเท่ากันซึ่งหมายความว่าเมื่อไอน้ำกลับมาทำงานต่ออุณหภูมิจะสูงขึ้นเหนือระดับที่ตั้งไว้จนกระทั่งการกระทำที่ครบวงจร วาล์วควบคุมกลับไปที่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง</p><p>เทคนิคต่าง ๆ ที่มีอยู่เพื่อจัดการไขลานสมบูรณ์ ตัวควบคุมอาจถูกสร้างขึ้นด้วยข้อ จำกัด เพื่อ จำกัด ระยะเวลารวมที่สามารถสะสมภายใต้เงื่อนไขที่ไม่พึงประสงค์ ในตัวควบคุมบางตัวการกระทำที่สมบูรณ์อาจถูกทำให้สมบูรณ์หากข้อผิดพลาดเกินค่าที่กำหนด แก้ไขแน่นอน สำหรับ windup ที่สำคัญคือการแทรกแซงของผู้ปฏิบัติงานโดยวางคอนโทรลเลอร์ไว้ในโหมดแมนนวล โดยทั่วไปจะรีเซ็ตตัวสะสมอินทิกรัลเป็นค่าศูนย์และโหลดค่าใหม่ลงในเทอมไบอัสของสมการเพื่อกำหนดตำแหน่งวาล์วทุกที่ที่ผู้ประกอบการตัดสินใจ ผู้ประกอบการมักรอจนกว่าตัวแปรกระบวนการส่งคืนที่หรือใกล้ setpoint ก่อนปล่อยคอนโทรลเลอร์เข้าสู่โหมดอัตโนมัติอีกครั้ง</p><p>ในขณะที่อาจปรากฏว่าการแทรกแซงของผู้ปฏิบัติงานเป็นปัญหาอีกครั้งที่ต้องหลีกเลี่ยง (เหมือนในกรณีที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้องตาม proportional-only oﬀset) มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องพิจารณาว่าเงื่อนไขที่นำไปสู่ เงื่อนไขลง มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้ปฏิบัติงานของมนุษย์ที่จะเรียกใช้กระบวนการด้วยตนเองในระหว่างการปิดระบบดังนั้นการเปลี่ยนไปใช้โหมดแมนนวลเป็นสิ่งที่พวกเขาจะทำต่อไปและปัญหาที่อาจเกิดขึ้นจากลมขึ้นมักจะไม่ปรากฏ</p><p>การควบคุมแบบ Integral มีแนวโน้มที่โชคร้ายในการสร้างการแกว่งวน (“ cycling”) หากองค์ประกอบการควบคุมของ final แสดงอาการฮิสเทรีซิสเช่นในกรณีที่มีวาล์วควบคุม“ sticky” ลองนึกภาพสักครู่ ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนด้วยไอน้ำของเรา ซึ่งวาล์วควบคุมไอน้ำมีแรงเสียดทานในการบรรจุมากเกินไปและไม่ยอมเคลื่อนย้ายจนกว่าแรงดันอากาศที่ใช้จะเปลี่ยนไปมากพอที่จะเอาชนะแรงเสียดทานดังกล่าวได้ ตรงจุดที่วาล์ว“ jumps” ไปยังตำแหน่งใหม่และ จากนั้น“sticks” ในตำแหน่งใหม่ หากวาล์วเกิดขึ้นที่ตำแหน่งก้านส่งผลให้อุณหภูมิของผลิตภัณฑ์ลดลงต่ำกว่าจุดตั้งเล็กน้อยการกระทำที่สำคัญของคอนโทรลเลอร์จะเพิ่มสัญญาณเอาต์พุตที่ไปยังวาล์วอย่างต่อเนื่องเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาด (ตามที่ควร)</p><p>อย่างไรก็ตามเมื่อสัญญาณเอาท์พุทเพิ่มขึ้นมากพอที่จะเอาชนะแรงเสียดทานของวาล์วและย้ายก้านเปิดออกไปได้อีกมากมันอาจเป็นไปได้มากที่ก้านจะ“ stick” อีกครั้ง แต่คราวนี้จะทำเช่นนั้นในตำแหน่งที่ทำให้อุณหภูมิของผลิตภัณฑ์ การกระทำที่สำคัญของคอนโทรลเลอร์จะลดระดับลงในความพยายาม เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดใหม่นี้ แต่เนื่องจากแรงเสียดทานของวาล์วทำให้การวางตำแหน่งที่แม่นยำเป็นไปไม่ได้ผู้ควบคุมจึงไม่สามารถบรรลุจุดมุ่งหมายได้ดังนั้นจึงเป็น</p><p>ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับปรากฏการณ์“ reset cycling” นี้แน่นอนคือการแก้ไขฮิสเทรีซิสในองค์ประกอบควบคุม final การขจัดแรงเสียดทานในวาล์วควบคุมจะช่วยให้สามารถระบุตำแหน่งได้อย่างแม่นยำและอนุญาตให้แอคชั่นรวมของคอนโทรลเลอร์เพื่อให้ถึงจุดที่กำหนดไว้ตามที่ออกแบบไว้ เนื่องจากเป็นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติที่จะกำจัดแรงเสียดทานทั้งหมดจากวาล์วควบคุมอย่างไรก็ตามวิธีแก้ไขปัญหาอื่น ๆ จึงมีอยู่</p><p>หนึ่งในนั้นคือการตั้งโปรแกรมคอนโทรลเลอร์เพื่อหยุดการรวมเมื่อใดก็ตามที่ข้อผิดพลาดน้อยกว่าค่าที่กำหนดไว้ล่วงหน้า (บางครั้งเรียกว่า “integral deadband” หรือ “reset deadband” ของคอนโทรลเลอร์) ด้วยการเปิดใช้งานการดำเนินการควบคุมการรีเซ็ตเฉพาะสำหรับค่าความผิดพลาดที่มีนัยสำคัญตัวควบคุมจะละเว้นข้อผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ แทนที่จะพยายาม“ บังคับ” เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดที่ตรวจพบไม่ว่าจะมีขนาดเล็กเพียงใด</p><h3>What is Integral Wind Up ?</h3><p>คอนโทรลเลอร์ PID มีบทบาทสำคัญในการควบคุมพารามิเตอร์กระบวนการในอุตสาหกรรมกระบวนการ ประกอบด้วยระยะเวลาตามสัดส่วนระยะเวลาหนึ่งและระยะอนุพันธ์ซึ่งรวมกันจะช่วยลดข้อผิดพลาดชั่วคราวและข้อผิดพลาดของรัฐที่มั่นคง ในสภาวะคงที่ i.e เมื่อข้อผิดพลาดมีแนวโน้มที่จะเป็นศูนย์เอาต์พุตของ PID เท่ากับเทอมสำคัญของ PID</p><p>If the error = 0</p><p>then</p><p><strong>PID = Kc * error + Ki(previous integral + error) + Kd(error — last)</strong></p><p>= 0 + Ki (previous integral + error) + 0</p><p>= Ki (previous integral + error)</p><p>จากการวิเคราะห์ข้างต้นมันพิสูจน์แล้วว่าเอาท์พุทของตัวควบคุม PID ที่สถานะคงที่เท่ากับระยะเวลาหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบรีเซ็ตของตัวควบคุม สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของคอนโทรลเลอร์ที่สำคัญในคอนโทรลเลอร์ PID ด้วยข้อได้เปรียบของอัตราการรีเซ็ตของตัวควบคุมและการลดข้อผิดพลาดให้เหลือศูนย์ที่สถานะคงที่จึงมีข้อเสียเปรียบครั้งใหญ่ในคำที่สำคัญ i.e wind-up of integral component.</p><h4><strong>Integral wind-up:</strong></h4><p>Integral windup คือกระบวนการของการสะสมส่วนประกอบสำคัญเกินขีดจำกัด ความอิ่มตัวขององค์ประกอบควบคุมขั้นสุดท้าย สูตรสำหรับส่วนประกอบที่สำคัญใน PID คือ</p><p><strong>Integral component = (Ts/Ti) * error</strong></p><p>Where Ts = time cycle</p><p>Ti = Integral time constant or reset rate</p><p>หากค่าที่ตั้งไว้เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันหรือค่าที่แท้จริงลดลงอย่างกระทันหันจะมีข้อผิดพลาดขนาดใหญ่ระหว่างค่าที่ตั้งไว้และค่าจริง ข้อผิดพลาดนี้ทำให้ส่วนประกอบที่สำคัญสะสมกับช่วงเวลาเพื่อนำค่าจริงกลับมาใกล้กับจุดที่กำหนด ดังนั้นผลลัพธ์ของคอนโทรลเลอร์อาจเกินค่าความอิ่มตัวขององค์ประกอบควบคุมขั้นสุดท้าย ส่วนประกอบสำคัญยังอาจสะสมเกินขีด จำกัด ความอิ่มตัวขององค์ประกอบควบคุมขั้นสุดท้ายเนื่องจากข้อผิดพลาด องค์ประกอบสุดท้ายหรือแอคทูเอเตอร์ไม่สามารถเปิด / ปิดเกินค่าความอิ่มตัว แนวคิดนี้อธิบายโดยตัวอย่างต่อไปนี้</p><p>พิจารณาว่ามีการควบคุม PI เพื่อควบคุมระดับของเหลวในตัวควบคุมที่ควบคุมการไหลเข้าของถังโดยการปรับตำแหน่งวาล์วทางเข้า ตอนนี้ถ้าผู้ประกอบการจากจุดควบคุมยกจุดควบคุมผู้ควบคุม PI จะคำนวณตำแหน่งของแอคทูเอเตอร์ใหม่ตามข้อผิดพลาด ส่วนประกอบที่สำคัญของคอนโทรลเลอร์ PI ซึ่งเพิ่มอัตราการรีเซ็ตจะสะสมตามรอบเวลาที่ระบุ หากเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์ PI เป็น 120% ไปยัง adjuster ซึ่งเป็นค่าความอิ่มตัวสูงสุดของแอคชูเอเตอร์เนื่องจากแอคชูเอเตอร์ไม่สามารถเปิดได้เกิน 100% ตำแหน่ง ในตำแหน่งเต็มของวาล์วยังถ้าข้อผิดพลาดที่มีอยู่จะเพิ่มค่าส่วนประกอบที่สำคัญต่อไป</p><p>ในเวลานี้หากผู้ประกอบการกำหนดจุดต่ำตัวควบคุมไม่สามารถปิดวาล์วเพื่อลดการไหลเนื่องจากการสะสมสูงของค่าหนึ่ง เมื่อส่วนประกอบสำคัญถึงค่าปกติพร้อมกับการสะสมข้อผิดพลาดเชิงลบมากกว่าเอาต์พุต PI เท่านั้นที่จะผลักดันตัวกระตุ้นในทิศทางปิด การสะสมอินทิกรัลเกินขีด จำกัด ความอิ่มตัวขององค์ประกอบควบคุมสุดท้ายเรียกว่า integral windup ซึ่งทำให้การตอบสนองของคอนโทรลเลอร์ไม่ดีภายใต้สภาวะไดนามิก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*zCRw31hZiVH1FdtY.png" /></figure><h4><strong>Example</strong></h4><p>ลองพิจารณาตัวอย่างข้างต้นของตัวควบคุม PI ที่ใช้เพื่อควบคุมการควบคุมระดับของเหลวในถัง</p><p>Initial set-point of of liquid level = 50%</p><p><strong>output PI controller(steady state) = Promotional term + integral term</strong></p><p>= 0 + 60</p><p>= 60</p><p>Valve position (linear ) = 60 (0–100)</p><p>ตอนนี้ถ้าผู้ปฏิบัติงานยกระดับการตั้งค่าเป็น 90% ทันใดนั้นตามข้อผิดพลาดตัวควบคุม PI จะเพิ่มเอาต์พุตเพื่อเปิดวาล์วเพื่อให้การไหลของของเหลวมากขึ้น</p><p><strong>output PI controller = Promotional term + integral term</strong></p><p>= 20 + 80</p><p>= 100</p><p>วาล์วเปิดอย่างเต็มที่จากนั้นถ้าระดับของเหลวไม่ถึงจุดที่ตั้งไว้ซึ่งนำไปสู่ข้อผิดพลาดในการป้อนข้อมูลสำหรับตัวควบคุม PI</p><p><strong>output PI controller = Promotional term + integral term</strong></p><p>= 10 + 140</p><p>= 150</p><p>แม้แต่เอาต์พุตของตัวควบคุม PI คือ 150 วาล์วสามารถเปิดได้ถึง 100% เปิดเท่านั้น เช่นที่เรียกว่าขีดจำกัดความอิ่มตัวสูงของวาล์ว หากข้อผิดพลาดยังไม่ลดลงส่วนประกอบที่สำคัญจะดำเนินต่อไปเพื่อสะสมข้อผิดพลาด ให้เราสมมติว่าส่วนประกอบที่สำคัญได้สะสมมากถึง 180</p><p>ตอนนี้ถ้าผู้ปฏิบัติงานลดระดับการตั้งค่าเป็น 50% แล้วข้อผิดพลาดของระดับของเหลวคือ -40% จากนั้นถ้าได้กำไรเป็น 0.5 แล้ว</p><p><strong>output PI controller = Promotional term + integral term</strong></p><p>= -20 + 170</p><p>= 150</p><p>Valve position is = 100 (high saturation limit)</p><p>อีกครั้งเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์ PI จะน้อยกว่า 100 เพื่อปิดวาล์วเมื่อส่วนประกอบหนึ่งถึงน้อยกว่า 100 ซึ่งเป็นผลมาจากการควบคุมระดับของเหลวที่ไม่ดี เพื่อกำจัดการสะสมอินทิกรัลนี้เกินขีด จำกัด ความอิ่มตัวขององค์ประกอบควบคุมขั้นสุดท้ายควรใช้เทคนิคการป้องกันลมในการออกแบบตัวควบคุม</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a62afc8b9496" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-2-a62afc8b9496">[Engineering] PID Controller PART 2</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Engineering] PID Controller PART 1]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-1-33a8f6d27fa8?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/33a8f6d27fa8</guid>
            <category><![CDATA[control-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Sun, 06 Oct 2019 12:23:10 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-06T12:23:10.178Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*wVMz4_M4O_5BeWoO.png" /></figure><h3>PID Controller คืออะไร</h3><p>PID Controllers ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมทุกวันนี้ แม้ว่าจะมีฟังก์ชั่นคอนโทรลเลอร์ PID inbuilt ใน PLC แต่ฟังก์ชั่นเหล่านี้ใช้ในหลายแอพพลิเคชั่น ประมาณ 95% ของกระบวนการแบบลูปในอุตสาหกรรมระบบอัตโนมัติใช้ตัวควบคุมประเภทนี้</p><p>PID ย่อมาจาก Proportional-Integral-Derivative ตัวควบคุมทั้งสามนี้รวมกันในลักษณะที่พวกเขาสามารถควบคุมกระบวนการตามค่าที่ผู้ใช้กำหนด</p><p>ลองมาดูตัวอย่างเพื่อให้เข้าใจการทำงานของ PID Controller ดีขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/776/0*guDgjy8QiuH20T36.jpg" /></figure><p>นี่เป็นตัวอย่างเล็ก ๆ ของกระบวนการควบคุมอุณหภูมิโดยใช้ตัวควบคุม PID เรามีเตาที่นี่และเราต้องการควบคุมอุณหภูมิของเตา นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องให้ค่าบางอย่างของอุณหภูมิที่เราต้องการรักษาและค่าของอุณหภูมินี้เรียกว่าค่าที่ต้องการหรือค่าที่ตั้งไว้ (value or set value)</p><p>อุณหภูมิของเตาที่เราได้รับที่นี่ผ่านเครื่องตรวจจับอุณหภูมิเซ็นเซอร์ RTD เชื่อมต่อโดยตรงกับตัวควบคุม PID นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าข้อเสนอแนะหรือมูลค่าที่แท้จริง ( feedback or actual value). ข้อเสนอแนะหรือมูลค่าที่แท้จริง(feedback or actual value) นี้เปรียบเทียบกับค่าที่ตั้งไว้และความแตกต่างระหว่างสัญญาณทั้งสองนี้เป็นข้อผิดพลาดของเรา ตัวควบคุม PID จะสร้างผลลัพธ์ตามการเปรียบเทียบนี้และจะให้เอาต์พุตไปยังวาล์วควบคุม</p><p>เพื่อรักษาอุณหภูมิของเตาเราจะควบคุมการไหลของก๊าซที่นี่โดยวาล์วควบคุม ตำแหน่งของวาล์วควบคุมนี้ตัดสินใจผ่านเอาท์พุทคอนโทรลเลอร์ PID ที่นี่ เวลาตอบสนองของกระบวนการจะขึ้นอยู่กับสามค่าเช่น Proportional gain, Integral time และ derivative time</p><h3>Proportional Control (P-Controller) Mode :</h3><p>Proportional controller สร้างเอาต์พุตควบคุมตามสัดส่วนกับข้อผิดพลาด ค่าความผิดพลาดนี้จะถูกคูณกับอัตราขยายตามสัดส่วนเพื่อพิจารณาการตอบสนองของเอาต์พุต</p><p>หากตั้งค่าอัตราขยายสูงเกินไปเอาท์พุทของคอนโทรลเลอร์จะเริ่มสั่นและไม่เสถียรและหากอัตราขยายตั้งไว้ที่ค่าต่ำมากเอาต์พุตของคอนโทรลเลอร์จะไม่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของค่าที่ตั้งไว้</p><p>การใช้ตัวควบคุมแบบ proportional เพียงอย่างเดียวมีข้อเสียเปรียบขนาดใหญ่ ออฟเซ็ตเป็นข้อผิดพลาดที่ยั่งยืนและจะไม่ถูกกำจัดโดยใช้ตัวควบคุมแบบ proportional เพียงอย่างเดียว</p><p>ความเร็วของการตอบสนองจะเพิ่มขึ้นเมื่อได้รับ proportional เพิ่มขึ้น</p><h3>Proportional-only Control Theory</h3><p>ลองจินตนาการถึงระบบควบคุมระดับของเหลวสำหรับท่อซึ่งตำแหน่งของเซ็นเซอร์ตรวจจับระดับนั้นตั้งค่าตำแหน่งก้านของวาล์วควบคุมโดยตรง เมื่อระดับของเหลวเพิ่มขึ้นวาล์วจะเปิดขึ้นตามสัดส่วน:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/0*Ey5z5Gde1pNjlO-Y.jpg" /></figure><p>แม้จะมีลักษณะทางกลที่เป็นธรรมชาติ แต่ในความเป็นจริงแล้วระบบควบคุมสัดส่วนนี้จะช่วยควบคุมระดับของของเหลวภายในท่อกระบวนการ หากผู้ประกอบการต้องการเปลี่ยนค่า“ setpoint” ของระบบควบคุมระดับนี้เขาหรือเธอจะต้องปรับการมีความสัมพันธ์ระหว่าง ﬂoat และ valve stems สำหรับระยะห่างระหว่างทั้งสองมากขึ้นหรือน้อยลง การเพิ่มระยะทางนี้ (การเชื่อมต่อที่ยาวขึ้น) จะช่วยเพิ่มระดับของ setpoint ในขณะที่ลดระยะทางนี้ (ทำให้การเชื่อมต่อสั้นลง) จะทำให้ setpoint ลดลง</p><p>เราอาจพูดถึงการกระทำตามสัดส่วนของกลไกนี้เพื่ออธิบายรูปแบบของคอนโทรลเลอร์ที่เอาต์พุตเป็นฟังก์ชันโดยตรงของตัวแปรกระบวนการ (PV) และ setpoint (SP):</p><h4>m = Kpe + b</h4><p>ซึ่ง<br>m = Controller output<br>e = Error (diﬀerence between PV and SP)<br>Kp = Proportional gain<br>b = Bias</p><p>คำศัพท์ใหม่ที่นำมาใช้กับสูตรนี้คือ e“ ความผิดพลาด” หรือความแตกต่างระหว่างตัวแปรกระบวนการและ setpoint ข้อผิดพลาดอาจถูกคำนวณเป็น SP − PV หรือ PV − SP ขึ้นอยู่กับว่าคอนโทรลเลอร์ต้องผลิตสัญญาณเพิ่มขึ้นหรือไม่เพื่อตอบสนองต่อการเพิ่มขึ้นของตัวแปรกระบวนการ (ทำหน้าที่ “โดยตรง”) หรือส่งสัญญาณลดลงใน การตอบสนองต่อการเพิ่มขึ้นของตัวแปรกระบวนการ (“ ทำหน้าที่ย้อนกลับ”):</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/778/0*n3HWbuB59WOyX-tr.jpg" /><figcaption><strong>m = Kp (PV − SP) + b (Direct-acting proportional controller)</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/766/0*k1bTup-nJpy9WIL4.jpg" /><figcaption><strong>m = Kp (SP − PV) + b (Reverse-acting proportional controller)</strong></figcaption></figure><p>สัญลักษณ์“ +” และ“ -” ที่เป็นตัวเลือกจะอธิบายถึงแต่ละอินพุตที่มีบนเอาต์พุตคอนโทรลเลอร์: สัญลักษณ์“ -” ที่แสดงถึงการสลับกลับและสัญลักษณ์“ +” ที่แทนอินเวอร์เตอร์ เมื่อเราบอกว่าตัวควบคุมคือ “การแสดงโดยตรง” หรือ “การย้อนกลับ” เราจะอ้างถึงปฏิกิริยาต่อสัญญาณ PV ดังนั้นสัญญาณเอาต์พุตจากตัวควบคุม “การแสดงโดยตรง” จะไปในทิศทางเดียวกันกับสัญญาณ PV และเอาต์พุตจากคอนโทรลเลอร์“ reverse-acting” จะไปในทิศทางตรงกันข้ามกับสัญญาณ PV</p><p>ทิศทางของการกระทำที่ต้องการของคอนโทรลเลอร์นั้นพิจารณาจากลักษณะของกระบวนการเครื่องส่งสัญญาณและองค์ประกอบควบคุม ﬁnal ในกรณีของการควบคุมระดับเครื่องจักรกลดิบ. การกระทำจะต้องมีคำสั่งโดยตรงเพื่อให้ระดับของเหลวที่มากขึ้นจะส่งผลให้วาล์วควบคุมเปิดเพิ่มเติมเพื่อระบายท่อเร็วขึ้น ในกรณีของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนอัตโนมัติที่แสดงไว้ก่อนหน้านี้เราสันนิษฐานว่าสัญญาณที่เพิ่มขึ้นส่งไปยังวาล์วควบคุมส่งผลให้ไอน้ำเพิ่มขึ้นและอุณหภูมิที่สูงขึ้นดังนั้นตัวควบคุมของเราจะต้องทำหน้าที่ย้อนกลับ (เช่น เพิ่มอุณหภูมิที่วัดได้ขึ้น; ส่งผลให้สัญญาณขาออกลดลงข้อผิดพลาดคำนวณเป็น SP - PV):</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/0*Y5Wqk1tcSgAgOK2s.jpg" /></figure><p>หลังจากคำนวณข้อผิดพลาดแล้วคอนโทรลเลอร์จะคูณสัญญาณความผิดพลาดด้วยค่าคงที่ที่เรียกว่า gain ซึ่งถูกตั้งโปรแกรมไว้ในคอนโทรลเลอร์ ผลลัพธ์ที่ได้บวกจำนวน“ bias” กลายเป็นสัญญาณเอาต์พุตที่ส่งไปยังวาล์วเพื่อแบ่งสัดส่วน ค่า“ gain” เป็นสิ่งที่ทุกคนคุ้นเคยกับวงจรขยายสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์: อัตราส่วนของเอาต์พุตต่ออินพุต ในกรณีนี้อัตราขยายของตัวควบคุมแบบสัดส่วนคืออัตราส่วนของการเปลี่ยนแปลงสัญญาณเอาต์พุตต่อการเปลี่ยนแปลงสัญญาณอินพุตหรือวิธีการที่ตัวควบคุมต่อการเปลี่ยนแปลงอินพุต (PV หรือ SP)</p><p>ในการให้ตัวอย่างที่เป็นตัวเลขตัวควบคุมแบบวนซ้ำที่ตั้งค่าให้มีอัตราขยาย 4 จะเปลี่ยนสัญญาณเอาต์พุต 40% หากเห็นการเปลี่ยนแปลงอินพุต 10%: อัตราส่วนของการเปลี่ยนแปลงเอาต์พุตต่อการเปลี่ยนแปลงอินพุตเป็น 4: 1 ไม่ว่าการเปลี่ยนแปลงอินพุทจะมาในรูปแบบของการปรับตั้งค่าการดริฟท์ในตัวแปรกระบวนการหรือการรวมกันของทั้งสองไม่สำคัญกับขนาดของการเปลี่ยนแปลงการส่งออก</p><p>ค่า bias ของตัวควบคุมแบบสัดส่วนเป็นเพียงค่าของเอาต์พุตเมื่อใดก็ตามที่ตัวแปรกระบวนการเกิดขึ้นจะเท่ากับ setpoint (เช่นเงื่อนไขข้อผิดพลาดศูนย์) หากไม่มีคำว่า bias ในสูตรควบคุมสัดส่วนวาล์วจะกลับสู่สภาพที่ปิดสนิท (0%) เสมอหากตัวแปรกระบวนการถึงค่าที่ตั้งไว้ คำว่า bias อนุญาตให้องค์ประกอบการควบคุม final บรรลุสถานะไม่เป็นศูนย์ที่ setpoint</p><p>หากคอนโทรลเลอร์สามารถควบคุมได้เพื่อผลประโยชน์ไม่จำกัด การตอบสนองของมันจะซ้ำกันในการควบคุม on/off นั่นคือจำนวนข้อผิดพลาดใด ๆ จะส่งผลให้สัญญาณเอาต์พุตกลายเป็น“ อิ่มตัว” ที่ 0% หรือ 100% และองค์ประกอบควบคุม final นั้นจะเปิดอย่างเต็มที่เมื่อตัวแปรกระบวนการลดลงต่ำกว่าที่ตั้งไว้และหมุน oﬀ เมื่อตัวแปรกระบวนการ เพิ่มขึ้นเหนือ setpoint ในทางกลับกันถ้าตัวควบคุมถูกตั้งค่าให้เป็นศูนย์กำไรมันจะไม่ตอบสนองอย่างสมบูรณ์ต่อการเปลี่ยนแปลงในตัวแปรกระบวนการหรือเซ็ตพอยต์วาล์วจะยึดตำแหน่งไว้ที่จุด bias ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับกระบวนการ</p><p>เห็นได้ชัดว่าจากนั้นเราจะต้องตั้งค่าการรับบางอย่างระหว่างใน infinity และศูนย์เพื่อให้อัลกอริทึมนี้ทำงานได้ดีกว่าการควบคุมแบบเปิด / ปิด การได้รับจำนวนคอนโทรลเลอร์นั้นขึ้นอยู่กับกระบวนการและเครื่องมืออื่น ๆ ทั้งหมดในลูปการควบคุม</p><p>หากการตั้งค่าเกนสูงเกินไปจะมีการแกว่งเมื่อ PV มาบรรจบกับค่า setpoint ใหม่:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/903/0*ttJSKAgOkr4zb2iK.jpg" /></figure><p>หากการตั้งค่า gain ต่ำเกินไปการตอบสนองของกระบวนการจะเสถียรภายใต้สภาวะคงที่ แต่ค่อนข้างช้าในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงใน setpoint ดังแสดงในการบันทึกแนวโน้มต่อไปนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/911/0*ZaakXnMM1XLezNhs.jpg" /></figure><p>คุณสมบัติที่เป็นลักษณะเฉพาะของการควบคุม proportional ที่ทวีความรุนแรงขึ้นด้วยค่าที่เพิ่มขึ้นของตัวควบคุมที่ต่ำเป็นปรากฏการณ์ที่รู้จักกันในชื่อชุดที่มีเฉพาะสัดส่วนซึ่ง PV ไม่เคยไปถึง SP อย่างเต็มที่ คำอธิบายแบบเต็มของ offset ที่มีสัดส่วนอย่างเดียวนั้นยาวเกินไปสำหรับการอภิปรายนี้และจะถูกนำเสนอในบทความถัดไป แต่อาจสรุปได้ที่นี่เพียงแค่ดึงความสนใจไปที่สมการตัวควบคุม proportional ซึ่งบอกเราว่า SP (เช่น m = b เมื่อ PV = SP) หากมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในกระบวนการที่จะต้องใช้ค่าเอาต์พุตที่แตกต่างจาก bias (b) เพื่อทำให้เสถียรของ PV ข้อผิดพลาดระหว่าง PV และ SP จะต้องพัฒนาเพื่อขับเอาท์พุทคอนโทรลเลอร์ไปยังค่าเอาต์พุตที่จำเป็น ซึ่งหมายความว่าเป็นไปได้โดยเฉพาะที่ PV จะตัดสินอย่างแม่นยำที่ค่า SP ซึ่งส่วนใหญ่แล้ว PV จะเบี่ยงเบนจาก SP เพื่อสร้างมูลค่าเอาท์พุทที่เพียงพอเพื่อรักษาเสถียรภาพของ PV และป้องกันไม่ให้ดริฟท์ ข้อผิดพลาดถาวรนี้หรือชุด, จะแย่ลงเมื่ออัตราขยายของคอนโทรลเลอร์ลดลง การเพิ่มอัตราขยายของคอนโทรลเลอร์ทำให้ชุดควบคุมนี้ลดลง แต่มีค่าใช้จ่ายในการแกว่ง</p><p>ด้วยการควบคุม proportional อย่างเดียวตัวเลือกของค่าที่ได้รับคือการประนีประนอมระหว่างการแกว่งและการตั้งค่าที่มากเกินไป การตอบสนองของตัวควบคุมแบบสัดส่วนที่ปรับได้จะแสดงไว้ที่นี่:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/908/0*BmY_i02c8Ovs4TqI.jpg" /></figure><p>แง่มุมที่สับสนโดยไม่จำเป็นของการควบคุม proportional คือการมีอยู่ของสองวิธีที่สมบูรณ์เพื่อแสดงสัดส่วนของคอนโทรลเลอร์ ในสมการ proportional-only ที่แสดงก่อนหน้านี้ระดับของการกระทำตามสัดส่วนนั้นเป็นค่าเฉพาะโดยค่าคงที่ Kp ที่เรียกว่า gain อย่างไรก็ตามมีวิธีอื่นในการแสดงความไวของการกระทำ proportional และนั่นคือการระบุเปอร์เซ็นต์ของการเปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดที่จำเป็นเพื่อให้เอาต์พุต (m) เปลี่ยนแปลง 100% ศาสตร์นี่คือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับ gain และมันถูกเรียกว่า proportional band(PB):</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/383/0*wfUAwNMetX3QJFL2.jpg" /></figure><p>Gain เป็นตัวกำหนดเสมอเป็นค่าที่ไม่มีหน่วยในขณะที่ proportional band จะถูกระบุเป็นเปอร์เซ็นต์เสมอ ตัวอย่างเช่นค่าเกนที่ 2.5 เท่ากับค่าแบนด์ตามสัดส่วน 40% เนื่องจากข้อผิดพลาดของอินพุตไปยังคอนโทรลเลอร์นี้ต้องเปลี่ยน 40% เพื่อให้เอาต์พุตเปลี่ยนเต็ม 100%</p><p>เนื่องจากการมีอยู่ของอนุสัญญาทั้งสองนี้ตรงข้ามกันทั้งหมดเพื่อระบุการกระทำตามสัดส่วนคุณอาจเห็นคำที่เป็นสัดส่วนของสมการควบคุมที่เขียนขึ้นมาอย่างอิสระทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าผู้เขียนสมมติว่ามีการใช้ gain หรือการใช้ proportional band:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/570/0*Jwq9wigVbkVYA2_V.jpg" /></figure><p>คอนโทรลเลอร์อิเล็กทรอนิกส์แบบดิจิตอลที่ทันสมัยจำนวนมากอนุญาตให้ผู้ใช้เลือกหน่วยที่ต้องการใช้เพื่อการดำเนินการตามสัดส่วนได้อย่างสะดวก อย่างไรก็ตามแม้จะมีความสามารถนี้ใครก็ตามที่ได้รับมอบหมายให้ปรับค่า “ tuning” ของคอนโทรลเลอร์อาจจำเป็นต้องแปลระหว่าง gain และ proportional band โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีการบันทึกค่าบางอย่างในลักษณะที่ไม่ตรงกับหน่วยควบคุมสำหรับคอนโทรลเลอร์</p><p>เมื่อคุณสื่อสารการตั้งค่าการดำเนินการตามสัดส่วนของตัวควบคุมกระบวนการคุณควรระมัดระวังในการระบุ“ gain” หรือ“ proportional band” เพื่อหลีกเลี่ยงความคลุมเครือ อย่าพูดง่ายๆว่า“ การตั้งค่า proportional คือยี่สิบ” สำหรับสิ่งนี้อาจหมายถึง:</p><p>•Proportional band = 20%; Gain = 5 . . . or . . .</p><p>•Gain = 20; Proportional band = 5%</p><p>อย่างที่คุณเห็นที่นี่ความเป็นจริงในการตอบสนองของคอนโทรลเลอร์ต่อสัญญาณรบกวน (คลื่น) ขึ้นอยู่กับว่ามันมี proportional band 20% หรือ gain 20 มาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/766/0*sCShi0aBaR3o95oM.jpg" /></figure><h3>Proportional-only Oﬀset</h3><p>ข้อ จำกัด พื้นฐานของการควบคุมสัดส่วนเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงใน setpoint และการเปลี่ยนแปลงในโหลดกระบวนการ</p><p>“ โหลด” ในกระบวนการควบคุมคือตัวแปรใด ๆ ที่ไม่ได้ควบคุมโดยตัวควบคุมลูปซึ่งอย่างไรก็ตามตัวแปรกระบวนการที่คอนโทรลเลอร์กำลังพยายามควบคุม</p><p>กล่าวอีกนัยหนึ่ง“ โหลด” เป็นปัจจัยใด ๆ ที่ตัวควบคุมลูปต้องชดเชยขณะที่รักษาตัวแปรกระบวนการที่ setpoint</p><p>ในระบบแลกเปลี่ยนความร้อนสมมุติของเรา อุณหภูมิของกระบวนการที่ของไหลเข้ามาเป็นตัวอย่างของการโหลด:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/0*tbN9nWWhFd-L5WcH.jpg" /></figure><p>หากอุณหภูมิขาเข้าลดลงอย่างฉับพลันสิ่งที่เกิดขึ้นทันทีในกระบวนการนี้ก็คือการลดอุณหภูมิเต้าเสียบ (ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เราพยายามรักษาด้วยค่าคงที่)</p><p>มันควรจะเป็นความรู้สึกที่เข้าใจได้ง่ายว่าการเข้ามาที่เย็นกว่านั้นจะต้องใช้ความร้อนมากขึ้นในการเพิ่มอุณหภูมิให้เป็นอุณหภูมิเต้าเสียบเหมือนเดิม</p><p>หากอินพุตความร้อนยังคงเหมือนเดิม (อย่างน้อยในอนาคตอันใกล้), สิ่งที่เย็นกว่านี้ที่เข้ามาจะต้องทำให้เต้าเสียบเย็นกว่าเดิม</p><p>ดังนั้นอุณหภูมิป้อนเข้ามีผลกระทบต่ออุณหภูมิทางออกไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่และระบบควบคุมต้องชดเชยการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดฝันและไม่สามารถควบคุมได้เหล่านี้ นี่คือความแม่นยำของ “โหลด”: ภาระในระบบควบคุม</p><p>แน่นอนว่ามันเป็นหน้าที่ของผู้ควบคุมที่จะตอบโต้แนวโน้มใด ๆ สำหรับอุณหภูมิเต้าเสียบถึงการเบี่ยงเบนจากเซ็ตพอยต์ แต่ในไม่ช้าเราจะเห็นว่าสิ่งนี้ไม่สามารถทำได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยการควบคุม proportional เพียงอย่างเดียว</p><p>ให้เราทำ“ การทดลองทางความคิด” เพื่อแสดงปรากฏการณ์ของการตั้งค่า proportional อย่างเดียว ลองนึกภาพตัวควบคุมได้ควบคุมอุณหภูมิทางออกตรงตามที่กำหนดไว้ (PV = SP) จากนั้นอุณหภูมิป้อนเข้าลดลงและยังคงเย็นกว่าเดิม</p><p>จำได้ว่าสมการสำหรับตัวควบคุมสัดส่วนกลับทำหน้าที่เป็นดังนี้:</p><h4>m = Kp (SP − PV) + b</h4><p>Where,<br>m = Controller output<br>Kp = Proportional gain<br>SP = Setpoint<br>PV = Process variable<br>b = Bias</p><p>การแนะนำฟีดที่เย็นกว่าให้กับตัวแลกเปลี่ยนความร้อนทำให้อุณหภูมิของเต้าเสียบ (PV) เริ่มลดลง เมื่อ PV ตกลงมาคอนโทรลเลอร์จะคำนวณข้อผิดพลาดเชิงบวก (SP — PV)</p><p>ข้อผิดพลาดในเชิงบวกนี้เมื่อคูณด้วยค่า gain ของคอนโทรลเลอร์ให้ขับเอาต์พุตเป็นค่าที่มากกว่า สิ่งนี้จะเปิดวาล์วไอน้ำเพิ่มความร้อนให้กับอุปกรณ์แลกเปลี่ยน</p><p>เมื่อความร้อนเพิ่มมากขึ้นอัตราการลดลงของอุณหภูมิจะช้าลง ยิ่งปล่อย PV มากขึ้นเท่าใดวาล์วไอน้ำจะเปิดมากขึ้นจนกว่าจะมีการเพิ่มความร้อนเพิ่มเติมเข้าไปในตัวแลกเปลี่ยนความร้อนเพื่อรักษาอุณหภูมิของเต้าเสียบให้คงที่</p><p>อย่างไรก็ตามค่า PV ที่มีเสถียรภาพใหม่นี้จะน้อยกว่าค่าก่อนหน้าการเปิดตัวฟีดที่เย็นกว่า (เช่นน้อยกว่า SP) ในความเป็นจริงการกระทำอัตโนมัติของคอนโทรลเลอร์ไม่สามารถคืนค่า PV ไปเป็นค่าดั้งเดิม (SP) ได้ตราบใดที่ฟีดยังคงเย็นกว่าเดิม</p><p>เหตุผลของเรื่องนี้ก็คือจำเป็นต้องมีไอน้ำปริมาณมากเพื่อรักษาสมดุลของอาหารที่เย็นลงและวิธีเดียวที่ผู้ควบคุมสัดส่วนจะขับวาล์วไอน้ำไปยังตำแหน่งที่ใหญ่กว่านี้โดยอัตโนมัติคือถ้าเกิดข้อผิดพลาดระหว่าง PV และ SP ดังนั้นการพัฒนาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ระหว่าง PV และ SP เนื่องจากการโหลด (ฟีดที่เย็นกว่า)</p><p>เราอาจพิสูจน์ถึงความไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ของวิธีนี้อีกวิธี: ลองจินตนาการว่า PV นั้นกลับไปที่ค่า SP จริง ๆ แม้จะมีฟีดที่เย็นกว่า (ค่อนข้างเย็นกว่า) หากสิ่งนี้เกิดขึ้นวาล์วไอน้ำก็จะกลับสู่ตำแหน่งการควบคุมปริมาณเดิมเหมือนเดิมก่อนที่อุณหภูมิการป้อนจะลดลง</p><p>อย่างไรก็ตามเรารู้ว่าตำแหน่งเดิมนี้จะไม่อนุญาตให้ไอน้ำเพียงพอที่จะผ่านการแลกเปลี่ยนที่จะเอาชนะฟีดที่เย็นกว่า — ถ้าเป็นเช่นนั้น PV จะไม่ลดลงเริ่มต้นด้วย!</p><p>วาล์วเปิดเพิ่มเติมคือสิ่งที่เราต้องการเพื่อรักษาเสถียรภาพของ PV จากฟีดที่เย็นกว่า แต่วิธีเดียวที่ตัวควบคุมแบบสัดส่วนเท่านั้นสามารถบรรลุสิ่งนี้คือถ้า PV ต่ำกว่า SP จริง</p><p>ในการสรุป: วิธีเดียวที่ตัวควบคุมแบบสัดส่วนเท่านั้นสามารถสร้างค่าเอาต์พุตใหม่ (m) โดยอัตโนมัติคือถ้า PV เบี่ยงเบนจาก SP ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงโหลด (ต้องการค่าเอาต์พุตใหม่เพื่อชดเชย) บังคับให้ PV เบี่ยงเบนจาก SP</p><p>“ การทดลองทางความคิด” อื่นอาจเป็นประโยชน์ในการแสดงให้เห็นปรากฏการณ์ของการตั้งค่าแบบสัดส่วนอย่างเดียว ลองนึกภาพการสร้างระบบควบคุมการล่องเรือของคุณเองสำหรับรถยนต์ของคุณตามสมการที่มีสัดส่วนอย่างเดียว: ตำแหน่งปีกผีเสื้อของเครื่องยนต์เป็นหน้าที่ของการแยกระหว่าง PV (ความเร็วถนน) และ SP (ความเร็ว “เป้าหมาย” ที่ต้องการ)</p><p>ให้เราสมมติว่าคุณปรับค่า bias ของระบบควบคุมการล่องเรือของคุณอย่างรอบคอบเพื่อให้ได้ PV = SP บนพื้นราบด้วยความเร็ว 70 ไมล์ต่อชั่วโมง (70% สำหรับมาตรวัดความเร็วมาตรวัดความเร็ว 0 ถึง 100 ไมล์ต่อชั่วโมง) โดยเค้นที่ ตำแหน่ง 40% และ gain (K p) 2:</p><p><strong>m = Kp (SP − PV) + b</strong></p><p>40% = 2(70 − 70) + 40%</p><p>ลองนึกภาพตอนนี้หลังจากล่องเรืออย่างแม่นยำที่ setpoint (70% = 70 ไมล์ต่อชั่วโมง) ถนนเริ่มเอียงขึ้นเนินหลายไมล์ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นภาระของระบบควบคุมความเร็วคงที่ เมื่อการควบคุมการล่องเรือไม่ทำงานรถยนต์จะชะลอตัวลงเนื่องจากตำแหน่งคันเร่งเดียวกัน (40%) เพียงพอที่จะรักษา setpoint (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) บนพื้นราบไม่ได้มีกำลังมากพอที่จะคงไว้ซึ่งจุดเดียวกันบนเอียง</p><p>เมื่อมีการควบคุมการล่องเรือคันเร่งของเครื่องยนต์จะเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อความเร็วลดลง ด้วยความเร็ว 69 ไมล์ต่อชั่วโมงคันเร่งจะเปิดขึ้นถึง 42% ด้วยความเร็ว 68 ไมล์ต่อชั่วโมงคันเร่งจะเปิดถึง 44% ความเร็วทุกหยดที่ 1 ไมล์ต่อชั่วโมงจะส่งผลให้เค้นเพิ่มขึ้นอีก 2% เพื่อส่งกำลังไปยังล้อ</p><p>สมมติว่าความต้องการของถนนที่มีความลาดเอียงนี้ต้องการตำแหน่งคันเร่ง 50% สำหรับรถยนต์คันนี้เพื่อรักษาความเร็วคงที่ เพื่อให้ระบบควบคุมความเร็วคงที่แบบสัดส่วนเดียวของคุณส่งมอบตำแหน่งคันเร่ง 50% ที่จำเป็นความเร็วจะต้อง“ ลดลง” 5 ไมล์ต่อชั่วโมงต่ำกว่าที่ตั้งไว้:</p><p><strong>m = Kp (SP − PV) + b</strong></p><p>50% = 2(70 − 65) + 40%</p><p>ไม่มีวิธีอื่นใดสำหรับผู้ควบคุมที่มีสัดส่วนอย่างเดียวของคุณเพื่อให้ได้ตำแหน่งคันเร่งที่จำเป็น 50% โดยอัตโนมัตินอกเหนือจากการปล่อยให้ความเร็วลดลงต่ำกว่าที่ตั้งไว้ 5% (5 MPH)</p><p>ด้วยความจริงข้อนี้วิธีเดียวที่ระบบควบคุมความเร็วคงที่แบบสัดส่วนจะกลับสู่ความเร็วที่กำหนดได้ (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) คือถ้าและเมื่อสภาพการโหลดเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ตำแหน่งคันเร่งน้อยลง 40% ตราบใดที่โหลดต้องการตำแหน่งคันเร่งที่ดีกว่าค่าไบแอสความเร็วจะต้องเบี่ยงเบนจากค่าที่ตั้งไว้ที่ 70 ไมล์ต่อชั่วโมง</p><p>ข้อผิดพลาดที่จำเป็นในการพัฒนาระหว่าง PV และ SP นั้นเรียกว่าการตั้งค่าแบบสัดส่วนเท่านั้นซึ่งบางครั้งเรียกว่า droop จำนวนของการเหี่ยวเฉาขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงของโหลดและความก้าวร้าวของคอนโทรลเลอร์ที่ตอบสนอง (นั่นคือการรับโหลดมากแค่ไหน)</p><p>คำว่า “เสียกำลังใจ” นั้นทำให้เข้าใจผิดมากเนื่องจากเป็นไปได้สำหรับข้อผิดพลาดในการพัฒนาวิธีอื่น (เช่น PV อาจสูงกว่า SP เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงโหลด!)</p><p>ลองนึกภาพสถานการณ์การเปลี่ยนภาระที่ตรงกันข้ามในกระบวนการแลกเปลี่ยนความร้อนไอน้ำของเราซึ่งอุณหภูมิป้อนเข้าที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันแทนที่จะตก หากคอนโทรลเลอร์ถูกควบคุมอย่างแม่นยำที่ setpoint ก่อนที่จะผิดพลาด ผลลัพธ์ ﬁnal จะเป็นอุณหภูมิทางออกที่ตั้งอยู่ ณ จุดใดจุดหนึ่งเหนือระดับที่กำหนดไว้เพียงพอเพื่อให้ผู้ควบคุมสามารถบีบวาล์วไอน้ำให้ปิดพอที่จะหยุดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ .</p><p>o- ชุดเฉพาะสัดส่วนยังเกิดขึ้นเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงของ setpoint เราสามารถจินตนาการประเภทเดียวกันได้อย่างง่ายดายหลังจากที่ผู้ปฏิบัติงานเพิ่มขึ้นสำหรับชุดควบคุมอุณหภูมิในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน</p><p>หลังจากเพิ่ม setpoint แล้วคอนโทรลเลอร์จะเพิ่มสัญญาณเอาต์พุตทันทีส่งไอน้ำเพิ่มไปยังอุปกรณ์แลกเปลี่ยนความร้อน</p><p>เมื่ออุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอัลกอริธึมที่เป็นสัดส่วนทำให้สัญญาณเอาต์พุตลดลง เมื่ออัตราการป้อนพลังงานความร้อนโดยไอน้ำเท่ากับอัตราของพลังงานความร้อนที่นำออกจากตัวแลกเปลี่ยนความร้อนโดยอุณหภูมิของไหล (สภาวะสมดุลพลังงาน) อุณหภูมิจะหยุดเพิ่มขึ้น</p><p>อุณหภูมิความสมดุลใหม่นี้จะไม่อยู่ที่จุดกำหนดสมมติว่าอุณหภูมินั้นคงอยู่ที่จุดกำหนดก่อนที่จะเพิ่มค่าที่ตั้งของผู้ปฏิบัติงาน</p><p>เมื่ออุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอัลกอริธึมที่เป็นสัดส่วนทำให้สัญญาณเอาต์พุตลดลง เมื่ออัตราการป้อนพลังงานความร้อนโดยไอน้ำเท่ากับอัตราของพลังงานความร้อนที่นำออกจากตัวแลกเปลี่ยนความร้อนโดยอุณหภูมิ (uid (สภาวะสมดุลพลังงาน) อุณหภูมิจะหยุดเพิ่มขึ้น</p><p>อุณหภูมิความสมดุลใหม่นี้จะไม่อยู่ที่จุดกำหนดสมมติว่าอุณหภูมินั้นคงอยู่ที่จุดกำหนดก่อนที่จะเพิ่มค่าที่ตั้งของผู้ปฏิบัติงาน</p><p>อุณหภูมิสมดุลใหม่นั้นไม่สามารถบรรลุค่าที่ตั้งไว้สูงกว่าที่เคยทำมาในอดีตถ้าหากข้อผิดพลาดกลับคืนสู่ศูนย์ (PV = SP) วาล์วไอน้ำจะกลับสู่ตำแหน่งเดิมซึ่งเรารู้ว่าน่าจะเป็น ไม่เพียงพอที่จะเพิ่มอุณหภูมิของอุณหภูมิที่อุ่นเป็นค่าใหม่</p><p>วิธีการที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นสำหรับการกำจัดชุดควบคุมที่เป็นสัดส่วนเท่านั้นคือการเพิ่มแอ็คชั่นควบคุมแบบแยกส่วนลงในคอนโทรลเลอร์: วิธีหนึ่งที่ดำเนินการตามจำนวนข้อผิดพลาดระหว่าง PV และ SP และระยะเวลาที่ข้อผิดพลาดเกิดขึ้น เราเรียกโหมดนี้ว่า Integral ควบคุมหรือรีเซ็ต</p><h3>Why Bias used in Proportional Controller ?</h3><p><strong>The P-Only Algorithm</strong></p><p>คอนโทรลเลอร์ P-Only คำนวณการกระทำ CO ทุก ๆ วงเวลาตัวอย่าง T เป็น:</p><p><strong>CO = CObias + Kc∙e(t)</strong></p><p>ซึ่ง:<br>CObias = controller bias or null value<br>Kc = controller gain, <em>a tuning parameter</em><br>e(t) = controller error = SP — PV<br>SP = set point<br>PV = process variable</p><p><strong>ทำความเข้าใจกับ Bias ของคอนโทรลเลอร์</strong></p><p>สมมติว่าอัลกอริทึมการควบคุม P-Only ที่แสดงด้านบนนั้นใช้สำหรับการควบคุมความเร็วในรถยนต์และ CO คือสัญญาณวาล์วปีกผีเสื้อที่ปรับการไหลของน้ำมันเชื้อเพลิงไปยังเครื่องยนต์</p><p>สมมติว่าความเร็ว SP คือ 70 และ PV ที่วัดได้คือ 70 (หน่วยสามารถเป็น mph หรือ kph) เนื่องจาก PV = SP ดังนั้น e (t) = 0 และอัลกอริทึมจะลดลงเป็น:</p><h4>CO = CObias + Kc∙(0) = CObias</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/844/0*4WRa7LST65lx8VPl.png" /></figure><p>ถ้า CObias เป็นศูนย์จากนั้นเมื่อตั้งค่าจุดเท่ากับการวัดสมการข้างต้นบอกว่าสัญญาณคันเร่ง CO เป็นศูนย์เช่นกัน มันไม่สมเหตุสมผล เห็นได้ชัดว่าถ้ารถกำลังเดินทาง 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็จะมีการไหลของน้ำมันพื้นฐานบางส่วนเพื่อเครื่องยนต์</p><p>ค่าพื้นฐานของ CO นี้เรียกว่าค่าไบอัสหรือค่า Null ในตัวอย่างนี้ CObias คือการไหลของเชื้อเพลิงที่ในโหมดแมนนวลทำให้รถเดินทางด้วยความเร็วที่กำหนดไว้ที่ 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง</p><p>คอนโทรลเลอร์ Bias P-Only (บางครั้งเรียกว่าค่า Null) ได้รับการกำหนดค่าเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบตัวควบคุมและยังคงได้รับการแก้ไขเมื่อตัวควบคุมถูกวางโดยอัตโนมัติ</p><h4>Controller Gain, Kc</h4><p>คอนโทรลเลอร์ P-Only มีข้อดีของการมีพารามิเตอร์ที่สามารถปรับหรือปรับได้เพียงพารามิเตอร์เดียวคือ Kc ซึ่งกำหนดว่า CO จะทำงานอย่างไรหรือก้าวร้าวในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดของตัวควบคุม e (t)</p><p>สำหรับค่าที่กำหนดของ e (t) ในอัลกอริทึม P-Only ด้านบนหาก Kc มีขนาดเล็กจำนวนที่เพิ่มไปยัง CObias นั้นมีขนาดเล็กและการตอบสนองของคอนโทรลเลอร์จะช้าหรือช้า หาก Kc มีขนาดใหญ่จำนวนที่เพิ่มไปยัง CObias นั้นมีขนาดใหญ่และการตอบสนองของคอนโทรลเลอร์จะรวดเร็วหรือก้าวร้าว</p><p>ดังนั้น Kc สามารถปรับหรือปรับแต่งสำหรับแต่ละกระบวนการเพื่อให้คอนโทรลเลอร์ทำงานมากขึ้นหรือน้อยลงในการทำงานเมื่อการวัดไม่ตรงกับที่กำหนดไว้</p><h3>เหตุใด Offset ใน Proportional Controller</h3><p>Proportional controller: ด้วยย่านความถี่สัดส่วนเอาท์พุทของคอนโทรลเลอร์จะเปลี่ยนเป็น“ proportion” เป็นข้อผิดพลาดระหว่างตัวแปรกระบวนการและ setpoint แอมพลิจูดของการเปลี่ยนแปลงสามารถปรับได้จาก 1% เป็น 999.9% ช่วงนี้อาจแตกต่างจากผู้ขายกับผู้ขาย</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/210/0*MdpCaxhl7I6tqjPj.jpg" /></figure><p>อ้างถึงรูปที่ 1 ด้านล่าง ตัวอย่างของเครื่องควบคุมอุณหภูมิแสดงการตั้งค่าแบนด์แบบสัดส่วน 5%</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/762/0*ww2tBa-_HdiT00V4.png" /></figure><p><em>Set point = 500°<br>Measurement range = 0–1000°<br>5% PB = 5% of 1000° = 50°<br>100% output at 475° (2.5% of 1000°)<br>0% output at 525° (2.5% of 1000°)</em></p><p>หากตัวแปรกระบวนการเท่ากับ setpoint (500 °) แสดงว่ามีเอาต์พุต 50% เมื่ออุณหภูมิลดลงย่านสัดส่วนจะเพิ่มเอาต์พุตเป็นเส้นตรงไปที่ 100% เมื่ออุณหภูมิลดลงไปที่ 475 ° เอาท์พุทลดลงต่ำกว่า 50% เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นถึง 525 °</p><p>ในตัวอย่างนี้การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิเล็กน้อยทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในเอาต์พุต หากการตั้งค่ามีขนาดเล็กเกินไปสำหรับการเปลี่ยนแปลงกระบวนการ การแกว่งจะเกิดขึ้นและจะไม่ไปถึงจุดที่กำหนดไว้ การตั้งค่า PB ขนาดใหญ่ทำให้คอนโทรลเลอร์ทำงานช้าและไม่ตอบสนองต่อการพลิกคว่ำอย่างเพียงพอ</p><p>เนื่องจากการควบคุมตามสัดส่วนไม่ได้รวมเวลาที่มีข้อผิดพลาดอยู่จึงมีการชดเชยจาก setpoint เสมอ</p><p>โดยทั่วไปแล้วตัวควบคุมการไหลหรือแรงดันมีการตั้งค่าสัดส่วนที่มากกว่าเนื่องจากช่วงการวัดที่แคบกว่าและปฏิกิริยากระบวนการที่รวดเร็วต่อการเปลี่ยนแปลงในเอาต์พุตควบคุม</p><p><strong>OFFSET</strong></p><p>เมื่อใดก็ตามที่การเปลี่ยนแปลงโหลดของกระบวนการเกิดขึ้นและทำให้กระบวนการเบี่ยงเบนไปจากสภาวะคงตัวผู้ควบคุมจะตอบสนองและ จำกัด การเคลื่อนที่ของตัวแปรควบคุม</p><p>สิ่งนี้จะเกิดขึ้นและข้อผิดพลาดจะต้องพัฒนาเพราะสำหรับคอนโทรลเลอร์เอาท์พุต (CO) จะต้องมีค่าอื่นนอกเหนือจากอคติ (b) จะต้องมีข้อผิดพลาดและหากการเปลี่ยนแปลงโหลดยังคงดำเนินต่อไป ความผิดพลาด</p><p>ข้อผิดพลาดอย่างยั่งยืนนี้เนื่องจากการมีอยู่ของการเปลี่ยนแปลงโหลดกระบวนการอย่างต่อเนื่องในกระบวนการที่ควบคุมโดยตัวควบคุมที่เป็นสัดส่วนเท่านั้นจะเรียกว่าออฟเซ็ต</p><p>ระบบควบคุมอาจประสบกับการเปลี่ยนแปลงใน setpoint ซึ่งเรียกว่าการเปลี่ยนแปลง setpoint load กระบวนการที่รวมและไม่รวมกระบวนการตอบสนองแตกต่างกันไปตามการเปลี่ยนแปลง setpoint load เหล่านี้ภายใต้การควบคุมตามสัดส่วน</p><p>กระบวนการที่ไม่ได้ผสานรวมจะประสบกับการชดเชยเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงผู้นำที่กำหนดไว้ในขณะที่กระบวนการรวมจะไม่เกิดขึ้น</p><p>ตัวควบคุม Integral จะถูกใช้เพื่อลดข้อผิดพลาด offset นี้</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=33a8f6d27fa8" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/engineering-pid-controller-part-1-33a8f6d27fa8">[Engineering] PID Controller PART 1</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Fundamental] Circuit Breaker , Sink-Source Output and PNP NPN]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/fundamental-circuit-breaker-sink-source-output-and-pnp-npn-99bcde8b4782?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/99bcde8b4782</guid>
            <category><![CDATA[electrical-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 02 Oct 2019 09:09:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-02T09:09:51.863Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>[Fundamental] Circuit Breaker , Sink-Source Output and PNP NPN</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/704/0*9s5De28VOHuGwI9w" /></figure><h3>เบรกเกอร์ Circuit Breaker คือ ??</h3><p>เซอร์กิตเบรกเกอร์หรือเบรกเกอร์ คือ สวิตช์ไฟฟ้าอัตโนมัติที่ออกแบบมาเพื่อป้องกันวงจรไฟฟ้าจากความเสียหายที่เกิดจากกระแสไฟฟ้าส่วนเกิน โดยทั่วไปเกิดจากโหลดเกินหรือไฟฟ้าลัดวงจร การทำงานของมันคือตัดกระแสไฟฟ้าหลังจากตรวจพบความผิดปกติในวงจรไฟฟ้า</p><p>ถือว่าเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ป้องกันกระแสเกินหรือลัดวงจรเช่นเดียวกับฟิวส์ แต่จะแตกต่างกันตรงที่เมื่อตัดวงจรแล้วสามารถที่จะปิดหรือต่อวงจรได้ทันทีหลังจากแก้ปัญหาแล้ว</p><p>เบรกเกอร์มีหลายแบบ ทั้งเบรกเกอร์ขนาดเล็กที่ใช้ป้องกันสำหรับวงจรที่มีกระแสไฟฟ้าต่ำหรือพวกเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน จนถึงสวิตช์ขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อป้องกันวงจรไฟฟ้าแรงสูงที่จ่ายไฟให้ตัวเมือง</p><h3>ประเภทของเซอร์กิตเบรกเกอร์</h3><p>เบรกเกอร์จะถูกแบ่งออกเป็นแต่ละประเภทตามพิกัดแรงดันไฟฟ้าหรือการออกแบบ หากแบ่งตามพิกัดแรงดันไฟฟ้าจะแบ่งได้ 3 ประเภท ได้แก่ <strong>Low Voltage เบรกเกอร์</strong>, <strong>Medium Voltage เบรกเกอ</strong>ร์ และ <strong>High Voltage เบรกเกอร์</strong> เบรกเกอร์ส่วนใหญ่ที่นิยมใช้กันคือ Low Voltage เบรกเกอร์ เบรกเกอร์กลุ่ม Low Voltage คือพวก MCB, MCCB และ ACB เบรกเกอร์เหล่านี้จะมีลักษณะที่แตกต่างกันตามการออกแบบ ทั้งขนาด รูปร่างที่ถูกออกแบบมาให้เข้ากับการใช้งานหลากหลายประเภท บทความเหล่านี้จะช่วยให้คุณเข้าใจและสามารถเลือกซื้อ Circuit Breaker ที่ตรงตามความต้องการได้จริงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*PYxbvYQ7yIWV7otJXx7Zyw.jpeg" /></figure><h3>เซอร์กิตเบรกเกอร์แรงดันไฟฟ้าต่ำ : Low Voltage Circuit Breakers</h3><p>เป็นเบรกเกอร์แบบที่ใช้งานทั่วไป ใช้งานเชิงพาณิชย์และอุตสาหกรรม ติดตั้งในตู้คอนซูมเมอร์ยูนิท ตู้ DB หรือตู้โหลดเซ็นเตอร์ เบรกเกอร์ชนิดนี้ได้รับการรับรองตามมาตรฐานสากล เช่น มาตรฐาน IEC 947 เบรกเกอร์แรงดันไฟฟ้าต่ำมักถูกติดตั้งในตู้ที่เปิดออกได้ ซึ่งสามารถถอดและเปลี่ยนได้โดยไม่ต้องถอดสวิตช์ออก ตัวอย่างเบรกเกอร์แรงดันไฟฟ้าต่ำ มีดังนี้ MCB, RCCB, RCBO, MCCB และ ACB</p><h3>1. Miniature Circuit Breakers (MCBs)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*Hh1xZDIPImNlSMl2.png" /><figcaption><strong>ภาพ Miniature Circuit Breakers (MCBs)</strong></figcaption></figure><p>Miniature circuit breaker หรือเรียกว่าเบรกเกอร์ลูกย่อย MCB เป็นเบรกเกอร์ชนิดหนึ่ง มีขนาดเล็ก สำหรับใช้ในบ้านหรืออาคารที่มีกระแสไฟฟ้าไม่เกิน 100 A มีทั้งขนาด 1, 2, 3 และ 4 Pole ใช้ได้กับระบบไฟฟ้า 1 เฟสและ 3 เฟส เบรกเกอร์ลูกย่อย MCB มี 2 แบบที่นิยมใช้กันคือ Plug-on และ DIN-rail ในประเทศไทยส่วนใหญ่ใช้แบบ Plug-on ที่รู้จักกันมากคือเบรกเกอร์ลูกย่อย MCB Square D ของ Schneider Electric</p><p>เบรกเกอร์ลูกย่อย MCB ส่วนมากใช้ติดตั้งภายในอาคาร <strong>ใช้ติดตั้งเป็นอุปกรณ์ป้องกันร่วมกับแผงจ่ายไฟฟ้าย่อย (Load center)</strong> หรือ<strong>แผงจ่ายไฟฟ้าในห้องพักอาศัย (Consumer unit)</strong> มีพิกัดกระแสลัดวงจรต่ำ เป็นเบรกเกอร์ชนิดที่ไม่สามารถปรับตั้งค่ากระแสตัดวงจรได้ และส่วนใหญ่จะอาศัยกลไกการปลดวงจรในรูปแบบ thermal และ magnetic</p><p>เบรกเกอร์ลูกย่อย MCB ที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น <a href="https://www.factomart.com/th/mcb-square-d.html">เบรกเกอร์ MCB Square D</a> ของแบรนด์ Schneider ที่จะพบบ่อยตามบ้านเรือนคนไทย นอกจากนี้ยังมี<a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker-schneider/mcb-miniature-circuit-breaker-schneider/">เบรกเกอร์ MCB Schneider รุ่นอื่นๆ</a> อีกมากมายที่ได้รับความนิยม และเบรกเกอร์ MCB ของ ABB จะถูกติตดั้งใน<a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/consumer-unit/">ตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท</a> หรือ<a href="https://mall.factomart.com/power-distribution/load-center/">ตู้โหลดเซ็นเตอร์</a></p><p>เป็นเบรกเกอร์ขนากเล็กมักใช้ในอาคาร ใช้ติดตั้งเป็นอุปกรณ์ป้องกันร่วมกับตู้โหลดเซ็นเตอร์ (Load center) หรือตู้คอนซูมเมอร์ยูนิตในห้องพักอาศัย (Consumer unit) มีพิกัดกระแสลัดวงจรต่ำ เป็นเบรกเกอร์ชนิดที่ไม่สามารถปรับตั้งค่ากระแสตัดวงจรได้ และส่วนใหญ่จะอาศัยกลไกการปลดวงจรในรูปแบบ thermal และ magnetic <br>สำหรับการเลือก MCB สำหรับใส่ในตู้คอนซูมเมอร์ยูนิตนั้น เราสามารถติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันนี้อยู่ 2 จุด ได้แก่ เป็นอุปกรณ์ป้องกันเมนหรือเมนเบรกเกอร์ และ วงจรย่อย ซึ่งที่จุดเมนเบรกเกอร์นั้นต้องเลือกค่ากระแสจากโหลดทั้งหมด โดยส่วนใหญ่แล้วจะอยู่ที่ประมาณ 100 A สำหรับ MCB ส่วนที่วงจรย่อยกระแสที่เลือกขึ้นอยู่กับโหลดแต่ละจุดที่ใช้งาน เช่น เป็นโหลดแสงสว่าง, โหลดเต้ารับ, โหลดเครื่องทำความเย็น และ โหลดเครื่องทำน้ำอุ่น เป็นต้น โดยหลักๆแล้วสิ่งที่ต้องคำนึงถึงก่อนการเลือกซื้อนั้นได้แก่ จำนวน pole, ค่า In, ค่า Icu, และ มาตรฐานต่างๆ เป็นต้น โดยที่<br>ค่า In กระแสพิกัด คือ ขนาดกระแสใช้งานสูงสุดที่เบรกเกอร์สามารถทนได้ในสภาวะใช้งานและสภาพแวดล้อมปกติ<br>Icu คือ ขนาดกระแสลัดวงงจรสูงสุดที่เบรกเกอร์สามารถทนและยังสามรถตัดวงจรได้โดยไม่เกิดความเสียหายขึ้นกับตัวเบรกเกอร์เอง มักแสดงในรูปของ kA RMS</p><h3>2. Residual Current Devices (RCDs)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/206/0*oGNkTUZlacje_z1Y.png" /><figcaption><strong>ภาพ Residual Current Devices (RCDs)</strong></figcaption></figure><p>อุปกรณ์ที่ใช้กันไฟรั่ว ไฟดูด ไฟช๊อตเฉพาะ คือเครื่องตัดไฟรั่ว RCD (Residual Current Devices) ช่วยตัดวงจรไฟฟ้าเมื่อเกิดความผิดปกติขึ้น มี 3 ประเภท ได้แก่ RCBO, RCCB และ ELCB ซึ่งแต่ละตัวจะมีการทำงานที่แตกต่างกัน ทำหน้าที่ในการ<strong>ตัดวงจรไฟฟ้าอัตโนมัติเมื่อเกิดไฟรั่วและไฟดูด (ไฟช็อต) ตามพิกัดที่กำหนดไว้</strong> จะติดตั้งใน <a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/consumer-unit/">ตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท</a> Consumer unit และตู้ควบคุมระบบไฟฟ้า</p><h4>Residual Current Circuit Breakers (RCCBs)</h4><p>เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์ชนิดหนึ่งที่ช่วย<strong>ตัดวงจรไฟฟ้าเมื่อเกิดการรั่วไหลในระบบไฟฟ้าแต่ไม่สามารถตัดกระแสลัดวงจรได้</strong> ในการทำงานนั้นจะใช้ควบคู่กับ MCB, MCCB</p><h4>Residual Current Circuit Breakers with Overload protection (RCBOs)</h4><p>เป็นอุปกรณ์<strong>ป้องกันไฟดูด (ไฟช็อต) พร้อมมีเซอร์กิตเบรกเกอร์ในตัว</strong> สามารถตัดวงจรได้ทั้งกรณีที่มีไฟรั่วและมีกระแสลัดวงจร</p><p>เครื่องตัดไฟฟ้าอัตโนมัติที่จะตัดกระแสไฟฟ้าภายในระยะเวลาที่กำหนด เมื่อกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านเข้าและออก มีค่าไม่เท่ากัน นั่นคือมีกระแสไฟฟ้าบางส่วนที่รั่วหายไป เช่น รั่วไหลจากเครื่องใช้ไฟฟ้าลงดินหรือกระแสไฟฟ้ารั่วผ่านคนที่ไปสัมผัสอุปกรณ์ที่มีไฟรั่วอยู่ ขณะใช้งานปกติจะไม่มีกระแสไฟฟ้ารั่ว ดังนั้น เครื่องตัดไฟรั่ว จะไม่ทำงาน ส่วนมากจะติดตั้งในตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิต ในบ้านพักอาศัย เครื่องตัดไฟรั่ว อาจมีชื่อเรียกอื่นๆ อีก เช่น เครื่องตัดวงจรกระแสเหลือ (RCD, RCBO, RCCB) หรือเครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่วลงดิน (ELCB, GFCI) ถูกนำไปใช้งานร่วมกับ เซอร์กิต เบรกเกอร์ ประเภทอื่นๆ เช่น เบรกเกอร์ลูกย่อย MCB หรือ เบรกเกอร์ MCCB<br> โดยเครื่องตัดไฟรั่วที่นิยมใช้งานอย่างแพร่หลายจะมี 3 ประเภทด้วยกันได้แก่ RCCB (Residual Current Circuit Breakers), RCBO (Residual Current Circuit Breakers with Overload protection) และ ELCB (Earth Leakage Circuit Breaker)</p><p>[อธิบายเพิ่มเติมเรื่อง ELCB (Earth Leakage Circuit Breaker)เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ถูกผลิตขึ้นมา โดยมีวัตถุประสงค์หลักสำหรับนำมาใช้ป้องกันไฟดูดหรือไฟรั่ว ส่วนใหญ่ใช้เป็นควบคุมเครื่องปรับอากาศ ปั๊มน้ำ ฯลฯซึ่งหน้าตาภายนอกโดยรวมถือว่าคล้ายกับเซฟตี้เบรกเกอร์มาก ต่างกันที่ ELCB จะมีปุ่มเล็กๆที่เรียกว่าปุ่ม TEST แต่เซฟตี้เบรกเกอร์นั้นไม่มีปุ่มTEST และหลักการทำงานและวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้งานก็แตกต่างกันด้วย เบรกเกอร์ ELCB มีหน้าที่คือ ตัดหรือปลดวงจรไฟฟ้าลงอัตโนมัติเมื่อมีกระแสไฟฟ้ารั่วลงดินจนถึงค่าที่ตรวจจับได้ และยังสามารถปลดวงจรไฟฟ้าเมื่อเกิดไฟฟ้าลัดวงจรได้อีกด้วย แต่เบรกเกอร์ ELCB จะไม่สามารถปลดวงจรไฟฟ้าออกได้เองในกรณีที่ใช้กระแสไฟฟ้าเกินกว่าพิกัดที่ระบุไว้ อย่างเช่น บนตัว ELCB ระบุค่าพิกัดกระแสที่ 30 A แต่เมื่อมีการใช้กระแสไฟฟ้าสูงเกินกว่าที่ระบุไว้หากเป็นเบรกเกอร์แบบธรรมดาก็จะปลดวงจรออกเองเมื่อใช้งานพิกัดกระแสเกินกว่าที่ระบุแต่ในกรณีของ ELCB พิกัดกระแสที่ระบุบนตัวของมันคือค่าสูงสุดที่มันจะทนได้ไม่ใช่ค่าที่มันจะปลดวงจร การมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านเกินพิกัดสูงสุดที่แสดงบน ELCB ก็จะทำให้มันพังโดยที่ไม่มีการปลดวงจร ELCBจึงเหมาะกับการนำไปใช้งาน เพื่อควบคุมและป้องกันความเสี่ยงเฉพาะกับเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งเราทราบปริมาณการใช้ไฟฟ้าสูงสุดอยู่แล้วอย่างเช่นเครื่องทำน้ำอุ่น, เครื่องทำน้ำร้อน เป็นต้น ]</p><h3>3. Moulded Case Circuit Breakers (MCCB)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/245/0*K5_njuBGz_4TvOs8.jpg" /><figcaption><strong>ภาพ Moulded Case Circuit Breakers (MCCB)</strong></figcaption></figure><p>เบรกเกอร์ MCCB (Molded Case Circuit Breaker) เป็นเบรกเกอร์ชนิดหนึ่งที่เป็นทั้งสวิตช์เปิด-ปิดวงจรไฟฟ้า และเปิดวงจรเมื่อมีกระแสเกินหรือไฟลัดวงจร เบรกเกอร์ชนิดนี้ใช้กับกระแสไฟตั้งแต่ 100–2,300 A เหมาะกับติดตั้งในอาคารขนาดใหญ่หรือโรงงานอุตสาหกรรม ติดตั้งในพาเนล บอร์ด</p><p>การเลือกใช้งานบางครั้งจะเลือกเบรกเกอร์ผิดประเภท ระหว่าง MCB กับ MCCB เนื่องจากเบรกเกอร์ทั้ง 2 แบบมีพิกัดทนกระแสใช้งาน (AT) ที่คล้ายกัน แต่ถ้าจะให้แน่นอนจริงๆ ต้องดูที่ค่าพิกัดกระแสลัดวงจรสูงสุดที่ปลอดภัยของเบรคเกอร์ตัวนั้นๆ หรือค่า IC (kA) หากใช้ในอาคารขนาดใหญ่ต้องใช้เบรกเกอร์ MCCB และถ้าในบ้านพักถึงจะใช้เบรกเกอร์ลูกย่อย MCB แล้วต้องเลือกที่พิกัดเท่าไหร่กันถึงจะปลอดภัย?</p><p>เบรกเกอร์ประเภทนี้ถือได้ว่าเป็นที่นิยมสำหรับการใช้งานในโรงงานอุสหกรรมและอาคารขนาดใหญ่ ด้วยคุณสมบัติที่สามารถทนกระแสลัดวงจรหรือค่า kA และรองรับกระแสที่สูงกว่าเบรกเกอร์ลูกย่อย (MCB) แต่น้อยกว่าเบรกเกอร์ประเภท ACB ซึ่งขนาดกระแสจะมีตั้งแต่หลักสิบจนถึงหลักพันแอมป์ ส่วนใหญ่ติดตั้งไว้ใน<a href="https://mall.factomart.com/power-distribution/load-center/">ตู้โหลดเซ็นเตอร์ Load Center</a></p><h3>4. Air Circuit Breakers (ACB)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/524/0*AO2h3UotfUP7EwYa.png" /><figcaption><strong>ภาพ Air Circuit Breakers (ACB)</strong></figcaption></figure><p>Air Circuit Breaker (ACB) หรือแอร์เซอร์กิตเบรกเกอร์ เป็นเบรกเกอร์ขนาดใหญ่ มีความแข็งแรง ทนทานต่อกระแสไฟฟ้าลัดวงจรสูง มีพิกัดกระแสไฟฟ้าสูงถึง 6300 A ทำให้ราคาของเบรกเกอร์ ACB มีราคาแพง และนับว่าเป็นเบรกเกอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเบรกเกอร์แรงดันไฟฟ้าต่ำ (LV) ส่วนมากใช้เป็น Main เบรกเกอร์ในวงจรไฟฟ้า ถูกติดตั้งไว้ในตู้ MDB เบรกเกอร์ ACB จะมีทั้งแบบติดตั้งอยู่กับที่ (Fixed Type) และแบบถอดออกได้ (Drawout Type) เบรกเกอร์ชนิดนี้สามารถเพิ่มอุปกรณ์เสริมต่างๆ เข้าไปได้ตามความต้องการ ต่างจากเบรกเกอร์ MCCB ที่จะเพิ่มอุปกรณ์เข้าไปภายหลังไม่ได้</p><p>เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่ใช้ป้องกันสายเมน นิยมใ<strong>ช้กับงานแรงดันสูงๆ (HVAC)</strong> โครงสร้างทั่วไปทำด้วยเหล็กมีช่องดับอาร์ก (Arcing chamber) ที่ใหญ่และแข็งแรงเพื่อให้สามารถรับกระแสลัดวงจรจำนวนมากได้ ส่วนใหญ่จะมีหลักการทำงานโดยใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในการตรวจจับและวิเคราะห์กระแสเพื่อสั่งปลดวงจร</p><h4><strong>Thermal Trip</strong></h4><p>หลักการทำงานประเภทนี้จะมีโครงสร้างภายในประกอบด้วย แผ่นโลหะไบเมทัล (bimetal) 2 แผ่น ซึ่งทำจากโลหะที่ต่างชนิดกันมีสัมประสิทธิ์ความร้อนไม่เท่ากัน เมื่อมีกระแสไหลผ่านโลหะไบเมทัลจะทำให้โลหะไบเมทัลเกิดการโก่งตัวแล้วไปปลดอุปกรณ์ทางกลทำให้เบรกเกอร์ตัดวงจรเรียกว่าเกิดการทริป (trip)</p><h4><strong>Magnetic Trip</strong></h4><p>การทำงานประเภทนี้จะอาศัยหลักการทำงานของอำนาจสนามแม่เหล็ก เมื่อวงจรเกิดกระแสลัดวงจรหรือมีกระแสเกินจะทำให้เกิดสนามแม่เหล็กความเข้มสูงแล้วทำการปลดอุปกรณ์ทางกลไก ทำให้เบรกเกอร์เกิดการตัดวงจรหรือเปิดวงจรขึ้น ซึ่งการทำงานแบบนี้จะตัดวงจรได้เร็วกว่าแบบ Thermal Trip</p><h4><strong>Solid State Trip หรือ Electronic Trip</strong></h4><p>หลักการทำงานประเภทนี้ได้นำวงจรอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ร่วมกับเซอร์กิตเบรกเกอร์ สามารถปรับค่ากระแสทริปให้ทำงานในย่านต่างๆ ได้ โครงสร้างภายในจะมีหม้อแปลงกระแส (CT: Current Transformer) อยู่ภายในตัวเบรกเกอร์ ทำหน้าที่แปลงกระแสให้ต่ำลงและมีไมโครโปรเซสเซอร์ทำหน้าที่วิเคราะห์กระแส หากกระแสมีค่าเกินกว่าที่กำหนดไว้จะสั่งการให้มีการปลดวงจรออก</p><h4>Thermal-Magnetic Trip</h4><p>เมื่อมีกระแสในวงจรเกินค่าพิกัดหน้าสัมผัสของเซอร์กิตเบรกเกอร์จะเปิดวงจร โดยอาศัยทั้งความร้อนและการเหนี่ยวนำของสนามแม่เหล็กช่วยในการปลดกลไกหน้าสัมผัสให้เปิดวงจร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/594/0*o85fBbBhga7Ga_IQ.png" /></figure><h3>วิธีการเลือกเซอร์กิตเบรกเกอร์ (Circuit Breaker)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*0AAlTl29DyiXYJte.jpg" /></figure><p>ในการที่จะเลือกเซอร์กิต เบรกเกอร์ให้ถูกต้องและเหมาะสมกับงานที่ใช้ เราจำต้องคำนึงถึง 2 ประเด็นด้วยกัน ดังนี้</p><ol><li>จำนวน Pole</li><li>ค่าพิกัดกระแส</li></ol><p>เหตุผลหลักที่คุณจะติดตั้งเซอร์กิตเบรกเกอร์ก็เพื่อป้องกันระบบไฟฟ้าจากกระแสลัดวงจรและกระแสเกิน (Overload) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นการติดตั้งใหม่หรือเปลี่ยนซ่อมบำรุงก็ตาม เซอร์กิตเบรกเกอร์นั้นใช้ในระบบตั้งแต่ในตู้คอนโทรล (Control Panel) ตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท (Consumer Unit) สำหรับในบ้านพัก ตู้โหลดเซ็นเตอร์ (Load Center) ตู้สวิตช์บอร์ด (MDB), ตู้ควบคุมมอเตอร์</p><p><a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/">เซอร์กิต เบรกเกอร์ทุกประเภท</a>จะใช้กับระบบไฟฟ้าแบบ 3 เฟส 4 สาย เป็นระบบที่ใช้ในเมืองไทย ซึ่งส่วนใหญ่แล้วคุณจะดึง 3 เฟสเพาเวอร์ ไปใช้ในอาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรม หรือ 1 เฟส (Single phase) ไปใช้ในที่พักอาคาร</p><p>ในอาคารที่พักอาศัยที่ใช้แบบ 1 เฟสจะใช้<a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/mcb-miniature-circuit-breaker-rccb-elcb-rcbo/">เบรกเกอร์ลูกย่อยแบบ MCB</a> ควบคู่กับ <a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/consumer-unit/">ตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท</a> แต่ในอาคารพาณิชย์กับโรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้ไฟฟ้าแรงดันต่ำแบบไม่เกิน 690V และส่วนมากในประเทศไทยจะใช้อยู่ที่ 400V พวกเซอร์กิตเบรกเกอร์ในระบบนี้จะเป็นแบบ <a href="https://mall.factomart.com/circuit-breaker/mccb-molded-case-circuit-breaker/">Molded Case Circuit Breaker (MCCB)</a> หรือ Air Circuit breaker (ACB) ที่ใส่ในตู้สวิตช์บอร์ด MDB (Main Distribution Board)</p><h3>จำนวน Pole</h3><p>เป็นตัวบอกว่าเบรกเกอร์ที่เราใช้นั้นเป็นชนิด 1 เฟส หรือ 3 เฟส</p><ul><li><strong>4 Pole</strong> หมายถึง เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับระบบ 3 เฟสโดยป้องกันสาย line และสาย neutral. เหมาะสำหรับระบบที่ต้องการความปลอดภัยสูง หากมีความผิดปกติของระบบไฟฟ้า เบรกเกอร์สามารถป้องกันได้ทั้ง 4 เส้น</li><li><strong>3 Pole</strong> หมายถึง เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับระบบ 3 เฟสโดยป้องกันแค่สาย line อย่างเดียว. 3 Pole จะใช้กันมากใน<strong>อาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรม</strong></li><li><strong>2 Pole</strong> หมายถึง เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับระบบ 1 เฟสโดยป้องกันสาย line และสาย neutral. 2 Pole มักจะใช้มาเป็นเมนเบรกเกอร์ในตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท มีทั้งที่เป็นเบรกเกอร์แบบ MCB และ MCCB</li><li><strong>1 Pole</strong> หมายถึง เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับระบบ 1 เฟสโดยป้องกันแค่สาย line อย่างเดียว. ส่วนใหญ่จะเป็นเบรกเกอร์ลูกย่อยที่ใช้ร่วมกับตู้คอนซูมเมอร์ ยูนิท และมักใช้ในบ้านที่พักอาศัย</li></ul><h3>ค่าพิกัดกระแส (Breaking Capacity IC, Amp Trip AT, Amp Frame AF)</h3><p>ซึ่งค่าพิกัดเป็นตัวบ่งบอกถึงความสามารถ ขีดจำกัด ในการใช้งานของเซอร์กิตเบรกเกอร์ โดยค่าพิกัดที่ควรทราบมีดังนี้</p><ol><li><strong>Interrupting Capacitive (IC):</strong> พิกัดการทนกระแสลัดวงจรสูงสุดโดยปลอดภัยของเบรกเกอร์นั้นๆ มักแสดงในหน่อย kA</li><li><strong>Amp Trip (AT):</strong> ขนาดกระแสที่ใช้งาน เป็นตัวบอกให้รู้ว่าเบรกเกอร์ตัวนั้นสามารถทนต่อกระแสในภาวะปกติได้สูงสุดเท่าใด</li><li><strong>Amp Frame (AF):</strong> พิกัดกระแสโครง หมายถึงขนาดการทนกระแสของเปลือกหุ้มเป็นพิกัดการทนกระแสสูงสุดของเบรกเกอร์นั้นๆ เซอร์กิตเบรกเกอร์ที่มีขนาด AF เดียวกันจะมีขนาดมิติ (กว้างXยาวXสูง) เท่ากัน สามารถเปลี่ยนพิกัด Amp Trip ได้โดยที่ขนาด (มิติ) ของเบรกเกอร์ยังคงเท่าเดิม</li></ol><ul><li><strong>In</strong> คือ พิกัดกระแสใช้งานสูงสุดทีเบรกเกอร์สามารถทนได้</li><li><strong>Icu</strong> คือ พิกัดกระแสลัดวงจรสูงสุดที่เบรกเกอร์ทนได้ โดยไม่เกิดความเสียหายกับตัวเบรกเกอร์ มักแสดงในหน่วย kA</li><li><strong>Ics</strong> คือ พิกัดการตัดกระแสลัดวงจรสูงสุดที่เบรกเกอร์สามารถทนได้หลังจากเกิดการทริปไปแล้วมักระบุเป็นเปอร์เซนต์ของค่า Icu</li></ul><h3>ค่าพิกัดกระแสลัดวงจร (kA)</h3><h4>อะไรคือค่าพิกัดกระแส kA ?</h4><p>ค่า kA เป็นค่ากระแสที่บ่งบอกถึงความสามารถของเบรกเกอร์ที่สามารถทนได้ เมื่อมีการทำงานที่ผิดพลาด ซึ่งเบรกเกอร์สามารถทนได้เพียงเวลาสั้นๆเท่านั้น โดยทั่วไปเป็นเวลาที่ทำให้เบรกเกอร์ทริป ตัวอย่างเช่น ถ้าค่า 6 kA จะหมายถึงค่ากระแสที่เบรกเกอร์สามารถทนได้ 6000 แอทป์ ในระยะเวลาสั้นๆก่อนที่เบรกเกอร์จะทริป</p><h4>ทำไมค่าพิกัดกระแส kA ถึงมีความสำคัญมาก?</h4><p>ในสภาวะการทำงานที่ผิดปกติหรือไฟฟ้าลัดวงจรนั้นจะทำให้มีกระแสไหลผ่านวงจรมากกว่าที่ได้ออกแบบไว้ หากวงจรที่ได้ออกแบบมานั้นกระแสสูงสุด 20A ถ้าเกิดกระแสลัดวงจรแล้วมันอาจจะไหลเป็นหลักร้อยจนถึงหลักพันแอมป์ก็ได้ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้เบรกเกอร์ก็จะทริป อย่างไรก็ตาม จะเกิดอะไรขึ้นถ้าในระหว่างเกิดไฟฟ้าลัดวงจร ทำให้มีกระแสไหลผ่านวงจรมากกว่าค่า kA ของเบรกเกอร์?</p><p>ในกรณีนี้ ที่เจอบ่อยๆจะมี 2 ลักษณะการทำงานผิดพลาดของเบรกเกอร์ อย่างแรกที่จะเกิดขึ้นคือ หน้าคอนแทคของเบรกเกอร์จะหลอมละลายติดกัน ทำให้เบรกเกอร์ไม่ทริป ในกรณีนี้ดีที่สุดมันจะทำให้สายไฟที่เสียหาย แต่ถ้าเลวร้ายสุดก็จะเริ่มมีไฟไหม้ขึ้น อย่างที่สองที่จะเกิดขึ้นคือ เบรกเกอร์จะระเบิดเลย เนื่องจากความร้อนทีสูงมากๆภายในเบรกเกอร์นั้นทำให้ทองแดงระเหยและเปลี่ยนเป็นพลาสมาที่อันตราย ซึงกรณีนี้อันตรายมากสำหรับคนที่อยู่ใกล้บริเวณนั้น เช่นช่างเทคนิคที่ไปทำการ on เบรกเกอร์หลังจากที่มันทริป</p><h4>แล้วเราต้องเลือกเบรกเกอร์กี่ kA?</h4><p>ค่ากระแสสูงสุดที่ไหลผ่านวงจรนั้นเป็นค่าที่<strong>มากจากขนาดของหม้อแปลง</strong>ที่ใช้และขนาดของสายไฟที่มากจากหม้อแปลงสำหรับวงจรๆหนึ่ง ที่เรียกว่า Downstream short-circuit current หรือ หมายถึงค่ากิโลแอมป์ (kA) สูงสุดที่ต้องการสำหรับเมนเบรกเกอร์ ยกตัวอย่าง ถ้าใช้หม้อแปลงขนาด 500kVA มีค่าพิกัดกระแสลัดวงจร 35kA ที่ terminal ของมัน เดินสายไฟยาว 10 เมตร ขนาด 90 มิลิเมตร จากหม้อแปลงไปยังเมนเบรกเกอร์ ซึ่งค่ากระแสในสายไฟจะลดลงตามความยาวของสายที่มาจากหม้อแปลง หลังจากที่คำนวนมาแล้วจะได้ค่าพิกัดกระแสลัดวงจรที่ปลายสายประมาณ 26kA กรณีนี้ไม่สามารถใช้เบรกเกอร์ที่มีพิกัดกระแสลัดวงจร 20kA ในการติดตั้งได้</p><h4>ข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุด</h4><p>ข้อผิดพลาดที่มักเจอกันบ่อยๆสำหรับการติดตั้งเบรกเกอร์ขนาดใหญ่นั้นคือค่าพิกัดกระแส kA ของเซอรกิตเบรกเกอร์ไม่ได้ถูกพิจารณาตอนที่ออกแบบระบบไฟฟ้า โดยจะเลือกเบรกเกอร์ที่ราคาถูกที่สุดและตรงกับกระแสใช้งานจริง ซึ่งหลายครั้งที่เราพบว่าการเลือกแบบนี้ได้เกิดขึ้นจริงคือ การเลือกซื้อใช้เบรกเกอร์ขนาด 20kA ถูกนำมาใช้แทนในระบบไฟฟ้าที่ต้องมีค่าพิดกัดกระแสลัดวงจรต่ำสุด 26kA)</p><p>โดยทั้วไปหม้อแปลงขนาดใหญ่ถูกใช้เป็นแหล่งจ่ายพลังงานซึ่งมีขนาด 100kVA แต่จะไม่บ่อยที่จะเห็นหม้อแปลงขนาด 300–500kVA ซึ่งเมื่อเกิดการซ็อตเซอร์กิตที่ขาออกของหม้อแปลงเหล่านี้จะทำให้เกิดกระแสไหลผ่านวงจรจำนวนมากตั้งแต่ 20 kA หรือมากกว่า ซึ่งสิ่งที่น่ากลัวมีผู้ผลิตไม่น้อยต้องการขายเซอร์กิต้เบรกเกอร์ราคาถูก จึงลดค่าพิกัดกระแสลัดวงจรเหลือเพียง 3 kA ดังนั้นช่างเทคนิคหรือผู้ใช้งานที่ไม่เข้าใจส่วนนี้อาจเลือกเบรกเกอร์ผิดขนาดมาใช้ก็เป็นได้ ข้อควรระวัง ควรเลือกเมนเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่ต่อจากหม้อแปลงตัวแรกนั้นต้องมีขนาดกระแสลัดวงจรหรือ Icu มากกว่ากระแสลัดวงจรของหม้อแปลง</p><h3>ฟังก์ชันการใช้งาน</h3><p>ในปัจจุบันถือว่าตลาดด้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์นั้นมีการแข่งขันกันสูงมาก เพราะฉะนั้นทางด้านผู้ผลิตเองต้องมีการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีความโดดเด่นและมีความสามารถมากกว่าผู้ผลิตรายอื่น ตัวอย่างเช่น <strong>SCHNEIDER</strong> ผู้สร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ ที่เกี่ยวกับอุปกรณ์ทางด้านการบริหารจัดการพลังงานและระบบอัตโนมัติ ทาง <a href="https://www.factomart.com/th/compact-nsx-mccb-schneider.html"><strong>SCHNEIDER</strong> ได้ออกแบบ MCCB รุ่น <strong>Compact NSX</strong></a> เป็นรุ่นที่เป็นมากกว่าอุปกรณ์ตัดไฟเนื่องจากได้มีการออกแบบให้มีฟังก์ชันต่างๆ ภายในตัว เช่น <strong>ฟังก์ชันการป้องกัน (Protection),</strong> ฟังก์ชันการวัด (Metering), ฟังก์ชันการสื่อสาร (Communication) ด้วยฟังก์ชันเหล่านี้ทำให้ผลการวัดการใช้พลังงานมีความแม่นยำสูง ลดความผิดพลาดในการวัด ช่วยให้การบริหารจัดการพลังงานมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/582/0*KJROdct690KYBIlF.png" /></figure><p>นอกจากนี้ยังออกแบบหน้าคอนแทกแบบ Roto-active ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของ <strong>Compact NSX</strong> ช่วยให้การตัดกระแสลัดวงจรทำได้ไวภายใน 0.002 วินาที สามารถเลือกรูปแบบการป้องกันได้ Trip Unit ทำให้สามารถเลือกใช้เพื่อป้องกันโหลดได้หลากหลายประเภท เช่น โหลดประเภททั่วไป, มอเตอร์, เจนเนอเรเตอร์ และมีให้เลือกทั้งแบบ Thermal-magnetic และ Electronic สามารถถอดเปลี่ยนได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษ สะดวกในการเปลี่ยนและการอัพเกรด Trip Unit</p><h3>มาตรฐานต่างๆ</h3><p>การเลือกใช้งานอุปกรณ์ไฟฟ้า สิ่งที่ควรคำนึงและไม่ควรมองข้ามนั้นคือมาตรฐานที่อุปกรณ์นั้นๆ ได้รับ เพราะนั้นคือสิ่งที่การันตรีได้ถึงคุณภาพของสินค้า มาตรฐานของเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่เห็นกันทั่วไป ได้แก่ <strong>IEC60898</strong> กับ <strong>IEC60947–2</strong> ซึ่งทั้งสองมาตรฐานนี้แตกต่างกันที่ ถ้าเป็น <strong>IEC60898</strong> เป็นมาตรฐานเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่ใช้ตามบ้านเรือนทั่วไป มีพิกัดกระแสขนาดไม่เกิน 125A และมีพิกัดกระแสลัดวงจรไม่เกิน 25kA ส่วนมาตรฐาน<strong> IEC60947–2</strong> เป็นมาตรฐานที่ใช้กับเบรกเกอร์ที่ใช้งานในโรงงานอุตสาหกรรม สามารถปรับแต่ง เลือกขนาดให้เหมาะสมกับงานที่ต้องการนำไปใช้ได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/822/0*cbZ939kMhyQTnFtf.png" /></figure><h3>การอ่านชื่อ Model</h3><p>การเลือกซื้ออุปกรณ์อุตสาหกรรม Model สินค้า ถือเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะหากเขียนชื่อ Model ผิดไปเพียงแค่ตัวอักษรเดียว คุณอาจจะได้อุปกรณ์ที่มีสเปคไม่ตรงตามความต้องการ ดังนั้นในการเลือกซื้อเราควรศึกษาดูวิธีการอ่านชื่อ Model ในรุ่นนั้นๆ ให้ดี ซึ่งวิธีการอ่านชื่อ Model ของแต่ละยี่ห้อ แต่ละรุ่น ก็จะแตกต่างกันออกไป ซึ่งรายละเอียดเหล่านี้ทางผู้ผลิตเองจะมีไว้ให้ลูกค้าได้ดูอยู่แล้วหรือสามารถสอบถามโดยตรงกับทางตัวแทนจำหน่ายสินค้า</p><p><strong>ตัวอย่างเช่น</strong> วิธีการอ่าน Model สินค้า เซอร์กิตเบรกเกอร์ประเภท MCCB ชื่อ <strong>Model: NS16H3D5ECH</strong> ของ <strong>SCHNEIDER</strong></p><p>1. ให้<strong>ดูวิธีการแบ่งรหัส Model ว่าแบ่งเป็นกี่ส่วน</strong> โดยแต่ละส่วนจะบอกรายละเอียดของสินค้าแตกต่างกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*M6dOBeO0X1ykdoKU.png" /></figure><p>จากตารางจะเห็นว่ามีการแบ่งรหัส Model ออกเป็น 8 ส่วน</p><p>– ส่วนที่ 1 บอกชื่อรุ่น<br>– ส่วนที่ 2 บอกขนาดกระแสที่ใช้งาน<br>– ส่วนที่ 3 บอกพิกัดการตัดกระแส<br>– ส่วนที่ 4 บอกระบบไฟฟ้าที่ใช้งาน<br>– ส่วนที่ 5 บอกลักษณะประเภทการติดตั้ง<br>– ส่วนที่ 6 บอกลักษณะการทำงาน<br>– ส่วนที่ 7 บอก Charging motor ว่าใช้งานที่แรงดันเท่าไร<br>– ส่วนที่ 8 บอก Power connections type ว่าเชื่อมต่อแบบใด</p><p>2. ให้<strong>ดูความหมายของรหัสในแต่ละส่วน</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*SjOtFqeFREOucgXO.png" /></figure><p>จากข้อมูลด้านบน จะได้ว่า <strong>NS16H3D5ECH</strong> คือ เซอร์กิตเบรกเกอร์ <strong>Compact NS</strong> มีขนาดกระแสที่ใช้งานอยู่ที่ 1600A, มีพิกัดการตัดกระแส Icu = Ics = 70kA, 3 Pole เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับระบบ 3 เฟสโดยป้องกันแค่สาย line อย่างเดียว, Drawout เป็นเบรกเกอร์ชนิดชักออก ติดตั้งบนฐานรางเลื่อน สามารถถอดเปลี่ยนหรือซ่อมแซมได้อย่างง่ายดาย, สามารถป้องกัน Overload, short circuit, Instantaneous และมีฟังก์ชันที่สามารถวัดค่ากระแส แรงดัน Power และ Energy ได้, Charging motor 220–240 Vac, ประเภท Power connections เป็นแบบแนวนอน</p><ul><li><strong>วิธีการเทียบรุ่นจากยี่ห้อ A ไปเป็นยี่ห้อ B:</strong> หากเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่คุณใช้อยู่นั้นเกิดมีปัญหาและต้องการซื้อใหม่ แต่ถ้ายี่ห้อที่คุณใช้อยู่เลิกผลิตรุ่นนั้นไปแล้ว คุณจะทำอย่างไร? วิธีการเทียบสเปคคือคำตอบ ซึ่งวิธีการเทียบสเปคนั้นไม่ได้ยากอย่างที่คิดครับ</li></ul><p><strong>ตัวอย่างเช่น</strong> เซอร์กิตเบรกเกอร์ตัวเดิมที่เสียไปนั้นเป็นประเภท MCCB มีขนาดกระแสที่ใช้งานอยู่ที่ 100A มีพิกัดการตัดกระแสลัดวงจรสูงสุดอยู่ที่ 70 kA และเป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่ใช้กับระบบ 1 เฟส</p><p>วิธีการเทียบสเปค</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*CnJCdr4yuOyqHEbv.png" /></figure><p>1.ให้ดูข้อมูลสิ่งที่เราต้องการใช้งานว่ามีอะไรบ้าง โดยสิ่งที่ในตัวอย่างนี้ต้องการ คือ</p><ul><li>เซอร์กิตเบรกเกอร์ประเภท MCCB</li><li>มีขนาดกระแส (ในบางยี่ห้อจะใช้คำว่า Amp Trip (AT), Frame Rating) 100A</li><li>มีพิกัดการตัดกระแสลัดวงจรสูงสุด (Icu) อยู่ที่ 70 kA</li><li>เป็นเซอร์กิตเบรกเกอร์ที่ใช้กับระบบ 1 เฟส (1P, 2P หรือ 1 Pole, 2 Pole )</li></ul><p>2. ให้หายี่ห้อที่เราสนใจแล้วนำข้อมูลที่ต้องการไปเทียบกับสเปคสินค้าของยี่ห้อนั้นๆ ในที่นี่</p><p>ขอยกตัวอย่างยี่ห้อ <strong>SCHNEIDER</strong> จากการเทียบข้อมูลข้างต้นจะตรงกับรุ่น Compact NSX</p><h3>วิธีการติดตั้งเซอร์กิตเบรกเกอร์ (Circuit Breaker)</h3><p>การติดตั้งอุปกรณ์ถือเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากในการใช้งาน เพราะหากทำการติดตั้งผิดวิธีอุปกรณ์อาจเกิดความเสียหายได้และอาจทำให้กระบวนการผลิตเกิดความล้าช้าในการซ่อมบำรุงอีกด้วย ดังนั้นก่อนทำการใช้งานหรือจะติดตั้งอุปกรณ์ใดๆ ก็ตามเราควรศึกษาถึงวิธีการติดตั้ง การเดินสายไฟ รวมถึงข้อควรระวังในการใช้งาน</p><p>การรู้จักส่วนประกอบของอุปกรณ์เป็นอย่างดีนั้นถือเป็นสิ่งแรกที่ควรดูเพราะจะช่วยให้เข้าใจถึงการติดตั้งและใช้งานอุปกรณ์ได้ง่ายขึ้น ซึ่งส่วนประกอบของเบรกเกอร์ก็อาจจะแตกต่างกันตามแต่ละยี่ห้อ แต่ละรุ่น เช่น <strong>มีช่องสำหรับต่ออุปกรณ์ช่วย Auxiliaries,</strong> <strong>แถบแถบบอกสถานะการเกิด Fault Trip,</strong> <strong>Push to Trip</strong> เป็นปุ่มสำหรับทดสอบอุปกรณ์ทางกลที่ใช้สำหรับปลดวงจร โดยทั่วไปจะทำการทดสอบปีละครั้ง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/982/0*Si2jR3_ld5XS8YhV.png" /><figcaption><strong>ภาพแสดงบอกส่วนประกอบภายนอกต่างๆ ของเซอร์กิตเบรกเกอร์</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/360/0*hoPtit7EQ70hwvHa.png" /><figcaption><strong>ภาพแสดงบอกส่วนประกอบภายในต่างๆ ของเซอร์กิตเบรกเกอร์</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/637/0*pptifArrUM8kGO9E.png" /><figcaption><strong>ภาพแสดงวิธีการเข้าสายของเซอร์กิตเบรกเกอร์</strong></figcaption></figure><p>วิธีการเข้าสายของเซอร์กิตเบรกเกอร์ให้สังเกตจุดเข้าโดยทั่วไปแล้วจะมีอักษร L ซึ่งเป็นจุดเข้าสายเส้นไฟ (ให้ใช้สีดำ) และ N เป็นจุดเข้าสายศูนย์ (ให้ใช้เส้นสีเทา) ส่วนด้านไฟออกก็ให้ใช้สีตรงกันได้เลย</p><h3>อุปกรณ์เสริมของเซอร์กิตเบรกเกอร์ (Circuit Breaker)</h3><p>วิธีการติดตั้งอุปกรณ์ก็ควรติดตั้งให้เหมาะสมกับตัวอุปกรณ์ที่ได้ออกแบบมาก เช่น หากจะทำการติดตั้งเซอร์กิตเบรกเกอร์ประเภท <strong>Air Circuit Breakers (ACB)</strong> ที่เป็นแบบ<strong> Drawout</strong> ซึ่งเบรกเกอร์แบบนี้จะเป็นชนิดชักออก เหมาะกับการติดตั้งบนฐานรางเลื่อน มากกว่าแบบ Fixed นอกจากรายละเอียดที่กล่าวไว้แล้วนั้น อุปกรณ์เสริมก็ถือเป็นสิ่งที่จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการทำงานของเซอร์กิตเบรกเกอร์มากยิ่งขึ้นและยังช่วยเพิ่มความสะดวกและความปลอดภัยในการทำงานอีกด้วย ซึ่งอุปกรณ์เสริมของเซอร์กิตเบรกเกอร์นั้นจะมีทั้งแบบติดตั้งภายในและติดตั้งภายนอก ตัวอย่างเช่น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/966/0*vZQ2ZpzquW7I2CzL.png" /><figcaption><strong>ภาพแสดงอุปกรณ์เสริมต่างๆ ของเซอร์กิตเบรกเกอร์ของแบรนด์ LS</strong></figcaption></figure><ul><li><strong>Shunt Trip</strong> เป็นชุดควบคุมการทริประยะไกล ติดตั้งร่วมกับเบรกเกอร์เป็นการควบคุมแบบรีโมทโดยไม่ต้องเดินมาปลดวงจรที่ตัวเบรกเกอร์</li><li><strong>Undervoltage Trip</strong> ใช้ติดตั้งเพื่อตรวจจับแรงดันที่จ่ายเข้ามายังเบรกเกอร์ ถ้าแรงดันไฟฟ้าที่เข้ามาต่ำกว่าที่กำหนดก็จะสั่งปลดเบรกเกอร์ทันที</li><li><strong>Auxiliary Switch</strong> ใช้แสดงสถานะของเซอร์กิตเบรกเกอร์ขณะนั้นว่า ON หรือ OFF/TRIP</li><li><strong>Alarm Switch</strong> เป็นอุปกรณ์หน้าสัมผัสช่วย ซึ่งจะเปลี่ยนสถานะเมื่อเบรกเกอร์ปลดวงจร</li><li><strong>Ground Fault Shunt Trip</strong> เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สั่งปลดวงจรเมื่อมีกระแสรั่วไหลออกจากระบบเกินค่าที่ตั้งไว้</li><li><strong>Handle Padlock</strong> ใช้ล็อคเบรกเกอร์ให้อยู่ในตำแหน่ง ON หรือ OFF</li><li><strong>Cylinder Lock</strong> เป็นกุญแจสำหรับล็อกเบรกเกอร์ไว้ในตำแหน่ง OFF เท่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้มีกุญแจมา ON เบรกเกอร์</li></ul><h3><strong>การต่อวงจร INPUT และ OUTPUT ของ PLC</strong></h3><h3><strong>การต่อ Digital Input</strong></h3><p>ในการต่อ Digital Input นั้น เราจะแบ่งการต่อได้ 2 รูปแบบ คือ 1.การต่อแบบ Sink Input 2.การต่อแบบ Source Input หลายคนอาจจะคงสงสัยเหมือนผมว่าสองประเภทการต่อนี้ต่างกันอย่างไร ซึ่งในเมื่อเกิดการสงสัยเราก็เลยต้องมาหาคำตอบกัน</p><ol><li>Sink Input<br>ในการต่อสายแบบ Sink Input นั้นเราจะต่อไฟเลี้ยงเข้าที่เซนเซอร์ตามปรกติเช่นไฟเลี้ยงของเซนเซอร์ ขั้วบวกสีน้ำตาล ขั้วลบสีน้ำเงิน เราก็จะต่อไฟจากแหล่งจ่ายขั้วบวกเข้าที่สายสีน้ำตาลของเซนเซอร์และต่อไฟลบเข้าที่สายสีน้ำเงินของเซนเซอร์ และนำขั้วลบมาต่อที่ขา COM โดยจะมีสายสีดำของเซนเซอร์เป็นสาย Output จากเซนเซอร์ ซึ่งเราจะนำสายสีดำนี้มาต่อเข้าที่ขา I0 ถึง In</li></ol><blockquote>Sink Input คือ การจ่ายไฟบวก +(24V) เข้าขา Common S/S และทำการต่อสวิตช์ S1 เข้ากับไฟลบ -(0V) แล้วต่อจาก S1 เข้าขา X0 (Input Terminal) ของ PLC การทำงานของวงจรคือ เมื่อกดสวิตช์ S1 ก็จะทำให้กระแสไหลครบวงจร ทำให้รีเลย์ Input X0 ทำงาน เราเรียกการต่อแบบนี้ว่าคอมมอนลบหรือคอมมอนศูนย์<br>Sink Input จะใช้ได้กับ Sensor ที่เป็นแบบ NPN เท่านั้น เพราะว่า Output ของ Sensor แบบ NPN จะออกมาเป็นไฟลบ -(0V) การต่อเราจะต่อไฟเลี้ยงเข้าที่เซนเซอร์ตามปรกติเช่นไฟเลี้ยงของเซนเซอร์ ขั้วบวกสีน้ำตาล ขั้วลบสีน้ำเงิน เราก็จะต่อไฟจากแหล่งจ่ายขั้วบวกเข้าที่สายสีน้ำตาลของเซนเซอร์และต่อไฟลบเข้าที่สายสีน้ำเงินของเซนเซอร์ โดยจะมีสายสีดำของเซนเซอร์เป็นสาย Output จากเซนเซอร์ ซึ่งเราจะนำสายสีดำนี้มาต่อเข้าที่ขา X หรือขา Input ของ PLC</blockquote><p>2. Source Input<br>ในการต่อสายแบบ Source Input นั้น นั้นเราจะต่อไฟเลี้ยงเข้าที่เซนเซอร์ตามปรกติเช่นไฟเลี้ยงของเซนเซอร์ ขั้วบวกสีน้ำตาล ขั้วลบสีน้ำเงิน เราก็จะต่อไฟจากแหล่งจ่ายขั้วบวกเข้าที่สายสีน้ำตาลของเซนเซอร์และต่อไฟลบเข้าที่สายสีน้ำเงินของเซนเซอร์ และนำขั้วบวกมาต่อที่ขา COM โดยจะมีสายสีดำของเซนเซอร์เป็นสาย Output จากเซนเซอร์ ซึ่งเราจะนำสายสีดำนี้มาต่อเข้าที่ขา I0 ถึง In</p><blockquote>Source Input คือ การจ่ายไฟลบ -(0V) เข้าขา Common S/S และทำการต่อสวิตช์ S1 เข้ากับไฟบวก +(24V) แล้วต่อจาก S1 เข้าขา X0 (Input Terminal) ของ PLC การทำงานของวงจรคือ เมื่อกดสวิตช์ S1 ก็จะทำให้กระแสไหลครบวงจร ทำให้รีเลย์ Input X0 ทำงาน เราเรียกการต่อแบบนี้ว่าคอมมอนบวก<br>Source Input จะใช้ได้กับ Sensor ที่เป็นแบบ PNP เท่านั้น เพราะว่า Output ของ Sensor แบบ PNP จะออกมาเป็นไฟบวก +(24V) การต่อเราจะต่อไฟเลี้ยงเข้าที่เซนเซอร์ตามปรกติเช่นไฟเลี้ยงของเซนเซอร์ ขั้วบวกสีน้ำตาล ขั้วลบสีน้ำเงิน เราก็จะต่อไฟจากแหล่งจ่ายขั้วบวกเข้าที่สายสีน้ำตาลของเซนเซอร์และต่อไฟลบเข้าที่สายสีน้ำเงินของเซนเซอร์ โดยจะมีสายสีดำของเซนเซอร์เป็นสาย Output จากเซนเซอร์ ซึ่งเราจะนำสายสีดำนี้มาต่อเข้าที่ขา X หรือขา Input ของ PLC</blockquote><p>สรุปว่า การต่อระหว่าง Sink Input กับ Source Input ต่างกันตรงการต่อขา Common และ การนำไฟบวก หรือ ไฟลบมาใช้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/433/0*ql1wBzAU0oN2RGBJ.png" /></figure><p>จากภาพจะเป็นการต่อ Sink Input และ Source Input โดยถ้าเราต้องการต่อแบบ Sink Input ให้ดูการต่อแบบ (บน) แต่ถ้าเราต้องต่อแบบ Source Input ให้ดูการต่อแบบ (ล่าง)</p><h3><strong>การต่อ Digital Output</strong></h3><p>ในเมื่อมีการต่อDigital Input แล้วคราวนี้เรามาดูการต่อ Source Output กันมั่งดีกว่าครับ</p><p>1. Sink Output<br>ในการต่อสายแบบ Sink Output นั้นเราจะต่อไฟเลี้ยงขั้วบวกเข้าที่ load และต่อไฟเลี้ยงขั้วลบเข้าที่ขาCOMn</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/0*XgtMW9PpuyfJ62gk.png" /></figure><p>2. Source Output<br>ในการต่อสายแบบ Source Output นั้นเราจะต่อไฟเลี้ยงขั้วบวกเข้าที่ COMn และต่อไฟเลี้ยงขั้วลบเข้าที่ขา load</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/903/0*tecgaQfidCESxxeT.png" /></figure><h3>NPN กับ PNP คืออะไร แตกต่างกันอย่างไร?</h3><p>เนื่องจากเซ็นเซอร์ที่ใช้งานนั้นเป็นดิจิตอลเอาท์พุทแบบ ทรานซิสเตอร์ (Transistor) 3 สาย ซึ่งทรานซิสเตอร์สามารถเเบ่งตามโครงสร้างได้ 2 ประเภทคือ NPN และ PNP ซึ่งการ Wiring สามารถดูได้ตามภาพ บางครั้งจะเรียก PNP ว่าเป็น Positive logic และเรียก NPN ว่า Negative logic</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/241/0*KwjdAYhfr2a61HVc.png" /></figure><h3>NPN</h3><p><strong>NPN</strong> ถ้ามองในแบบไฟฟ้าจะให้เอาท์พุทออกมาเป็น<strong>ลบ (-)</strong> เรียกอีกอย่างว่า SINK ต้องต่อ +รอที่ โหลด หรือ Common PLC</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/222/0*zqs5Mcsloy2vcSSZ.png" /></figure><h3>PNP</h3><p><strong>PNP</strong> ถ้ามองในแบบไฟฟ้าจะให้เอาท์พุทออกมาเป็น<strong>บวก (+)</strong> เรียกอีกอย่างว่า SOURCE ต้องต่อ -รอที่ โหลด หรือ Common PLC</p><h3>แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่า PLC หรือคอนโทรลเลอร์ของเราต้องใช้แบบ NPN หรือ PNP?</h3><p>PLC (Programmable Logic Controller) ถือได้ว่าเป็นคอนโทรลเลอร์ที่มีการใช้งานอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรม ดังนั้นการเลือกเซ็นเซอร์มาเป็นอินพุทของ PLC นั้นจำเป็นต้องเลือกให้ถูกต้อง ไม่งั้นเราจะได้เสียเวลาและเสียเงินใหม่อีกแน่นอน ก่อนอื่นเราต้องรู้ก่อนว่า PLC รับอินพุทแบบไหน ? อย่างที่ทราบกันอยู่แล้วว่า Digital Input ของ PLC นั้นจะมี 2 แบบ คือ แบบ Sink และ Source แต่โดยทั่วไปแล้ว Digital Input ของ PLC จะเป็นแบบ Sink ถ้าเป็นแบรนด์จากเอเชียและจะเป็นแบบ Source ถ้าเป็นแบรนด์จากยุโรป ซึ่งถ้า Digital Input ของ PLC เป็นแบบ Sink เหมาะกับการใช้เซ็นเซอร์มีเอาท์พุทเป็น NPN และถ้าเป็นแบบ Source เหมาะกับการใช้เซ็นเซอร์มีเอาท์พุทเป็น PNP ต่อไปจะเป็นตัวอย่างของ PLC จากแบรนด์ดัง ที่มีการใช้งานอย่างแพร่หลายในเมื่อไทย ได้แก่ แบรนด์ Schneider, Mitsubishi และ Siemens ตามมาดูกันเลย</p><h3>Schneider PLC รุ่น M221</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/288/0*d4MQ2yfHDhswZYEJ.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/870/0*sekn00ddcw5RTsei.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/0*GLJ0xnqNnuh9j7m8.jpg" /><figcaption>เอาท์พุทของเซ็นเซอร์เป็นแบบ PNP</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/868/0*xuuGr7kjZySWPsb0.jpg" /><figcaption>เอาท์พุทของเซ็นเซอร์เป็นแบบ NPN</figcaption></figure><p>PLC รุ่น M221 ของ Schneider เป็น PLC ที่สามารถต่ออินพุทได้ทั้งแบบ Sink และ Source กล่าวง่ายๆคือ สามารถรับ Digital Input ได้ทั้งแบบ PNP และ NPN ทั้งนี้สามารถดูการ wiring ได้ตาม Diagram</p><h3>Mitsubishi PLC รุ่น Q-Series</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/400/0*Lu9f2Uo1yw4YQAVb.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/740/0*dt65ymggts7tsVB7.png" /></figure><h3>Siemens PLC รุ่น S7–300</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*gzmuGiUILi9sLx1r.jpg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/696/0*4dBaSq7FwFiZV_hY.png" /></figure><p>PLC รุ่น S7–300 ของ Siemens และใช้โมดูลอินพุตเป็นรุ่น SM 321 ซึ่งเป็น Digital input นี้สามารถต่ออินพุทได้แบบ Source หรือสามารถรับ Digital Input เป็นแบบ PNP เท่านั้น ทั้งนี้สามารถดูการ wiring ได้ตาม Diagram</p><h3>แล้วจะเช็คว่า Sensor เป็นแบบไหนได้อย่างไร?</h3><p>สำหรับในกรณีที่เราไม่รู้ว่า Sensor ที่อยู่ในมือ มีเอาท์พุทเป็น PNP หรือ NPN ไม่ต้องไปเสียใจเพราะเราจะมาแนะนำวิธีการเช็ค Output Sensor ซึ่งวิธีการเช็คนั้นอาจจะมีหลายวิธีแต่ในครั้งนี้เราจะมาแนะนำถึง 3 วิธีการเช็คดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/584/0*0ewx5KwLUUu8uEpE.jpg" /><figcaption><strong>ดิจิตอลมัลติมิเตอร์</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*Qd28yYWll5vo_HYj.jpg" /><figcaption><strong>รีเลย์</strong></figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/853/0*WI50FHNo5Opdk4Ox.jpg" /><figcaption><strong>Test Sensor โดยเฉพาะ</strong></figcaption></figure><h3>ตรวจสอบด้วยการใช้ตัวดิจิตอลมัลติมิเตอร์</h3><p>สำหรับการตรวจสอบโดยใช้ดิจิตอลมัลติมิเมอร์นั้น เป็นวิธีการตรวจสอบอีกแบบหนึ่งที่ง่าย สามารถเช็คได้ทั้งในกรณีที่ Switching Function เป็น Normally Open (NO) และ Switching Function เป็น Normally Close (NC) สิ่งที่ต้องเตรียมในการเช็คนั้น ได้แก่ ดิจิตอลมัลติมิเตอร์และเพาเวอร์ ซัพพลาย (Power Supply) ซึ่งวิธีนี้จะทำโดยการวัดแรงดันไฟฟ้า</p><h4>กรณีที่ Switching Function เป็น Normally Close (NC)</h4><p>วัดเมื่อเซ็นเซอร์ไม่ได้ตรวจจับวัตถุ วิธีการมีดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/0*A32Mk5eeLtaLNqAZ.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น PNP เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟลบ — (สายสีน้ำเงิน) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) ดิจิตอลมัลติมิเมอร์จะแสดงค่าแรงดันไฟฟ้าเท่ากับแรงดันไฟเลี้ยง (24VDC)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/0*6CTst6nIJ1T7Gw2C.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น NPN เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟบวก + (สายสีน้ำตาล) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) ดิจิตอลมัลติมิเมอร์จะแสดงค่าแรงดันไฟฟ้าเท่ากับแรงดันไฟเลี้ยง (24VDC)</p><h4>กรณีที่ Switching Function เป็น Normally Open (NO)</h4><p>วัดเมื่อเซ็นเซอร์ตรวจจับวัตถุได้หรือมีการส่งสัญญาณเอาท์พุทนั้นเอง วิธีการมีดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/0*gEya5aviFfmuAgic.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น PNP เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟลบ — (สายสีน้ำเงิน) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) ดิจิตอลมัลติมิเมอร์จะแสดงค่าแรงดันไฟฟ้าเท่ากับแรงดันไฟเลี้ยง (24VDC)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/801/0*T1C6NAsrwlKgz0tK.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น NPN เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟบวก + (สายสีน้ำตาล) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) ดิจิตอลมัลติมิเมอร์จะแสดงค่าแรงดันไฟฟ้าเท่ากับแรงดันไฟเลี้ยง (24VDC)</p><h3>ตรวจสอบด้วยการใช้รีเลย์มาต่อ</h3><p>สำหรับการใช้รีเลย์ในการตรวจสอบนั้นจะทำคล้ายกับการใช้มิเตอร์ แทนที่จะวัดแรงดันที่สายสัญญาณเอาท์พุท เปลี่ยนเป็นการเอาสัญญาณเอาท์พุทมาเขาที่ขาคอยล์ของรีเลย์ หลังจากนั้นดูว่ารีเลย์ทำงานหรือไหม ซึ่งวิธีการตรวจสอบก็ทำคล้ายกับการตรวจสอบด้วยมิเตอร์ได้เลย</p><h4>กรณีที่ Switching Function เป็น Normally Close (NC)</h4><p>เช็คเมื่อเซ็นเซอร์ไม่ได้ตรวจจับวัตถุ วิธีการมีดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/0*qJueLUKc3vFSHrPc.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น PNP เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟลบ — (สายสีน้ำเงิน) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) และทำให้หลอดไฟจะสว่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/0*ohQNp2Zc9lwBw2Lw.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น NPN เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟบวก + (สายสีน้ำตาล) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) และทำให้หลอดไฟจะสว่าง</p><h4>กรณีที่ Switching Function เป็น Normally Open (NO)</h4><p>เช็คเมื่อเซ็นเซอร์ตรวจจับวัตถุได้หรือมีการส่งสัญญาณเอาท์พุทนั้นเอง วิธีการมีดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/0*x3eFfztmw4vOIlnQ.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น PNP เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟลบ — (สายสีน้ำเงิน) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) และทำให้หลอดไฟจะสว่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/770/0*IUwA6yS7LYmOoYnJ.jpg" /></figure><p>เอาท์พุทเซ็นเซอร์ จะเป็น NPN เมื่อวัดแรงไฟฟ้าระหว่างสายไฟบวก + (สายสีน้ำตาล) กับ สายสัญญาณเอาท์พุท (สายสีดำ) และทำให้หลอดไฟจะสว่าง</p><h3>ตรวจสอบด้วยการใช้อุปกรณ์ Test Sensor โดยเฉพาะ</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/853/0*k6TSJsBpx1qWJIwC.jpg" /></figure><p>กล่องอุปกรณ์ Test Sensor เป็นกล่องที่ใช้สำหรับการเช็คเอาท์พุทของเซ็นเซอร์โดยเฉพาะ ใช้งานง่าย ชิ้นเดียวทำการเช็คได้เลย สามารถเช็คพร้อมกันได้ 2 ชิ้น หรือมี 2 อินพุทท์นั้นเอง มีไฟแสดงสถานะของเซ็นเซอร์ ไฟจะเป็นสีแดงเมื่อเซ็นเซอร์ที่มีเอาท์พุทเป็นแบบ PNP และ ไฟจะเป็นสีเขียวเมื่อเซ็นเซอร์ที่มีเอาท์พุทเป็นแบบ NPN</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=99bcde8b4782" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/fundamental-circuit-breaker-sink-source-output-and-pnp-npn-99bcde8b4782">[Fundamental] Circuit Breaker , Sink-Source Output and PNP NPN</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Fundamental] Magnetic Contactor and Relay]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/fundamental-magnetic-contactor-and-relay-7ec98e9cac99?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7ec98e9cac99</guid>
            <category><![CDATA[electrical-engineering]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 27 Sep 2019 15:12:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-02T06:02:04.887Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>[Fundamental] Magnetic Contactor and Relay</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/450/0*b0iGHjXoeIQOVD_4.JPG" /></figure><h3>Magnetic Contactor คืออะไร?</h3><p>แมกเนติกคอนแทคเตอร์ คือ อุปกรณ์สวิทช์ตัดต่อวงจรไฟฟ้า เพื่อการเปิด-ปิด ของหน้าสัมผัส (Contact) ทำงานโดยอาศัยอำนาจแม่เหล็กไฟฟ้าช่วยในการเปิด-ปิดหน้าสัมผัส ในการตัดต่อวงจรไฟฟ้า เช่น เปิด-ปิด การทำงานของวงจรควบคุมมอเตอร์ นิยมใช้ในวงจรของระบบแอร์ , ระบบควบคุมมอเตอร์ หรือใช้ในการควบคุมเครื่องจักรต่างๆ โดยแมกเนติกคอนแทคเตอร์นั้น จะมีส่วนประกอบหลักที่สำคัญต่อการทำงาน ได้แก่ แกนเหล็ก (Core) ,ขดลวด (Coil) ,หน้าสัมผัส (Contact) และสปริง (Spring)</p><h3>หลักการทำงานแมกเนติก คอนเเทคเตอร์</h3><p>เมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านไปยังขดลวดสนามแม่เหล็กที่อยู่ขากลางของแกนเหล็ก ขดลวดจะสร้างสนามแม่เหล็กที่แรงสนามแม่เหล็กชนะแรงสปริงดึงให้แกนเหล็กชุดที่เคลื่อนที่ (Stationary Core) เคลื่อนที่ลงมาในสภาวะนี้ (ON) คอนแทคทั้งสองชุดจะเปลี่ยนสภาวะการทำงานคือ คอนแทคปกติปิดจะเปิดวงจรจุดสัมผัสออก และคอนแทคปกติเปิดจะต่อวงจรของจุดสัมผัส เมื่อไม่มีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าไปยังขดลวด สนามแม่เหล็กคอนแทคทั้งสองชุดจะกลับไปสู่สภาวะเดิม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/650/0*ot7OsKnuMySjDtM5.gif" /><figcaption>ภาพแสดงการทำงานของแมกเนติก คอนแทคเตอร์</figcaption></figure><p>จะเห็นได้ว่าส่วนประกอบต่างๆ คือ ปัจจัยสำคัญที่จำเป็นต่อกระบวนการทำงานของแมกเนติกคอนแทคเตอร์ แต่ถ้าหากต้องการเพิ่มประสิทธิภาพเพื่อการทำงานให้ดี เราจำเป็นต้องคำนึงถึงปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลต่อการทำงานด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นวิธีการเลือกใช้แมกเนติก คอนแทคเตอร์ อย่างไรให้ได้ผล และเราควรเลือกใช้แมกเนติก คอนแทคเตอร์ ประเภทไหนให้เหมาะกับงาน รวมไปถึงเรื่องอุปกรณ์เสริมของแมกเนติก คอนแทคเตอร์ที่จำเป็นต้องรู้ เพราะสิ่งเหล่านี้คือข้อมูลสำคัญที่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและสามารถแก้ไขปัญหาต่างๆที่อาจเกิดขึ้นได้ในการทำงาน</p><h3>ส่วนประกอบของแมกเนติกคอนแทคเตอร์</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/526/0*U49MAjUnuVdQnsL4.jpg" /></figure><h3>แกนเหล็ก (Core)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*2tFrVR8KimJofq46.png" /><figcaption>แกนเหล็ก (Core) มี 2 ส่วนได้แก่ แกนเหล็กอยู่กับที่และแกนเหล็กเคลื่อนที่</figcaption></figure><p>แกนเหล็กนี้ผลิตจากแผ่นเหล็กบางๆ นำมาวางซ้อนกันหลายๆ ชั้น โดยแผ่นเหล็กเหล่านี้จะถูกเคลือบด้วยฉนวนไฟฟ้า เพื่อป้องกันไม่ให้กระแสไฟไหลวนในแกนเหล็ก ที่จะส่งผลให้เกิดความร้อนภายในแกนเหล็ก แกนเหล็กที่ทำหน้าเป็นทางเดินของเส้นแรงแม่เหล็ก ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ</p><h4>แกนเหล็กอยู่กับที่ (Stationary Core)</h4><p>มีขดลวดทองแดงพันรอบอยู่ และมีวงแหวนบัง (Shading Ring) ฝังอยู่บนผิวหน้าของแกนเหล็ก เมื่อทำการจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับ AC เข้าไปที่ขดลวด เส้นแรงแม่เหล็กจะเปลี่ยนสลับไปมา ส่งผลให้อาร์เมเจอร์เกิดการสั่นไหวตามจังหวะการเปลี่ยนแปลงเส้นแรงแม่เหล็ก วงแหวนบัง (Shading Ring) จะทำให้เกิดเส้นแรงแม่เหล็กที่ต่างเฟสกับเส้นแรงแม่เหล็กหลัก จึงสามารถช่วยลดการสั่นลงได้</p><h4>แกนเหล็กเคลื่อนที่ (Moving Armature)</h4><p>ทำจากแผ่นเหล็กบางอันซ้อนกันเป็นแกน โดยมีชุดหน้าสัมผัสเคลื่อนที่ (Moving Contact) ยึดติดอยู่</p><h3>ขดลวด (Coil)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*8AXPftam6tzwhgeF.png" /><figcaption>ขดลวด (Coil) ขดลวดหรือคอยล์ ทำมาจากลวดทองแดงพันอยู่รอบแกนล้อพันขดลวด(Bobbin)</figcaption></figure><p>ขดลวดทำมาจากทองแดง ขดลวดจะถูกพันอยู่รอบแกนเหล็กอยู่กับที่ ทำหน้าที่สร้างสนามแม่เหล็ก โดยมีขั้วต่อไฟเข้าสัญลักษณ์ A1 — A2</p><h3>หน้าสัมผัส (Contact)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*29NcBmBmOG5Xxogr.png" /><figcaption>หน้าสัมผัส (Contact) หน้าสัมผัสจะยึดติดอยู่กับแกนเหล็กเคลื่อนที่</figcaption></figure><p>หน้าสัมผัสของแมกเนติก คอนแทคเตอร์ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ</p><h4>หน้าสัมผัสหลัก (Main Contact)</h4><p>ทำหน้าที่ตัด-ต่อกระแสไฟฟ้าในวงจรกำลัง (Power Circuit) เข้าสู่โหลด ซึ่งมีขนาดกระแสไฟฟ้าที่มากกว่า หน้าสัมผัสนี้จึงมีขนาดใหญ่กว่า แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ</p><ul><li><strong>หน้าสัมผัสอยู่กับที่ (Stationary Contact)</strong> หน้าสัมผัสส่วนนี้จะถูกยึดติดอยู่กับโครง (Mounting) ของแมกเนติก ส่วนนี้จะเป็นส่วนที่เชื่อมต่อกับสายตัวนำไฟฟ้าทั้งด้านเข้าและด้านออก</li><li><strong>หน้าสัมผัสเคลื่อนที่ (Movable Contact)</strong> หน้าสัมผัสส่วนนี้จะถูกยึดอยู่กับส่วนแกนเหล็กเคลื่อนที่ โดยมีตัวรองรับที่วัสดุเป็นฉนวนไฟฟ้าเป็นตัวยึดเข้าด้วยกัน</li></ul><h4>หน้าสัมผัสช่วย (Auxilary Contact)</h4><p>หน้าสัมผัสส่วนนี้มีขนาดของชุดหน้าสัมผัสเล็กกว่าหน้าสัมผัสหลัก รองรับกระแสไฟได้น้อยกว่า ถูกนำไปใช้งานในวงจรควบคุม (Control Circuit) หน้าสัมผัสชนิดนี้มีทั้งแบบติดตั้งอยู่ในตัวแมกเนติกเลย หรือแบบติดตั้งแยกต่างหากที่นำมาประกอบเข้ากับแมกเนติกเพิ่มได้ภายหลัง โดยแบบติดตั้งแยกจะได้รับความนิยมมากกว่าแบบติดตั้งอยู่ในตัว และสามารถติดตั้งได้ทั้งด้านข้างหรือด้านบนของแมกเนติก คอนแทคเตอร์ หน้าสัมผัสช่วยนี้แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ</p><ul><li>หน้าสัมผัสปกติเปิด (Normally Open : NO)</li><li>หน้าสัมผัสปกติปิด (Normally Close : NC)</li></ul><h3>สปริง (Spring)</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*U80j6L3OHqdPtSk0.png" /><figcaption>สปริง (Spring) ทำหน้าที่ไม่ให้หน้าคอนแทคสัมผัสกัน</figcaption></figure><p>เป็นสปริงแบบชนิดสปริงกด (Pressure Spring) โดยสปริงในแมกเนติก คอนแทคเตอร์ มี 2 ชุด คือ</p><h4>สปริงดันแกนเหล็ก</h4><p>สปริงกันแกนเหล็กหรือสปริงดันอาร์เมเจอร์ คือ สปริงที่ทำหน้าที่ดันแกนเหล็กทั้ง 2 ส่วนให้แยกจากกันเมื่อไม่มีการจ่ายไฟเข้าขดลวดสร้างสนามแม่เหล็ก เป็นผลให้หน้าสัมผัสแยกออกจากกัน สปริงส่วนนี้จะมีขนาดใหญ่ที่สุด</p><h4>สปริงดันหน้าสัมผัส</h4><p>คือ สปริงที่ติดตั้งอยู่กับหน้าสัมผัส (ส่วนที่เคลื่อนที่) ติดตั้งอยู่ด้านหลังของหน้าสัมผัส ทำหน้าที่คอยดันให้หน้าสัมผัสแนบสนิทกับหน้าสัมผัสส่วนที่อยู่กับที่ และเป็นตัวซึมซีบแรงกระแทกระหว่างหน้าสัมผัส เพื่อไม่ให้หน้าสัมผัสเกิดความเสียหาย</p><h3>วงจรควบคุมมอเตอร์ (Start motor) ของแมกเนติก คอนแทคเตอร์</h3><p>การควบคุมวงจรมอเตอร์ของแมกเนติกคอนแทคเตอร์ มักแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ คือ</p><h4>การสตาร์ทมอเตอร์โดยตรง (Direct on line starter: DOL)</h4><p>การเริ่มเดินมอเตอร์โดยตรง เป็นการจ่ายแรงดันไฟฟ้าตามพิกัดที่ระบุบน Name Plate มอเตอร์ เรียกย่อว่าการสตาร์ทแบบ DOL โดยไม่มีการลดกระแสหรือแรงดันขณะสตาร์ท ซึ่งมอเตอร์จะมีกระแสขณะสตาร์ทประมาณ 6 ถึง 7 เท่าของกระแสพิกัด จึงเหมาะกับมอเตอร์ขนาดเล็กเช่นมอเตอร์มีขนาดไม่เกิน 7.5 กิโลวัตต์หรือ 10 แรงม้า แต่อาจมีการสตาร์ทแบบ DOL ได้เช่นกันในมอเตอร์ที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ สำหรับงานที่ต้องการแรงบิดสูงๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/621/0*0a3io1UeskeGODd6.jpg" /><figcaption>รูปแสดงวงจรการสตาร์ทมอเตอร์โดยตรง (Direct on line starter: DOL)</figcaption></figure><h4>การสตาร์ทมอเตอร์ด้วยการลดแรงดันไฟฟ้า (Reduced Voltage Starter)/ Star Delta</h4><p>เนื่องจากการเริ่มเดินมอเตอร์แบบ DOL จะมีกระแสสตาร์ทสูงประมาณ 7 ถึง 10 เท่า ทำให้การเลือกอุปกรณ์ไม่ว่าจะเป็นขนาดของเซอร์กิตเบรกเกอร์, คอนแทคเตอร์, สายไฟ จะต้องมีการเผื่อการรองรับกระแสให้เพียงพอ เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น</p><p>การเดินมอเตอร์ด้วยการลดแรงดันไฟฟ้า (Reduced Voltage Starter) ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีหลายแบบด้วยกัน แต่วิธีที่นิยมที่สุด คือ <strong>การเริ่มเดินแบบสตาร์-เดลต้า (Star-delta starter)</strong></p><p>ซึ่งการสตาร์ทแบบสตาร์-เดลตา นี้ เป็นวิธีการที่นิยมใช้กันมาก เนื่องจากออกแบบง่ายและเหมาะสำหรับการสตาร์ทมอเตอร์สามเฟสแบบเหนี่ยวนำใช้สำหรับมอเตอร์ที่มีการต่อขดลวดภายในที่มีปลายสาย ต่อออกมาข้างนอก 6 ปลาย และมอเตอร์จะต้องมีพิกัดแรงดันสำหรับการต่อแบบเดลตาที่สามารถต่อเข้ากับแรงดันสายจ่ายได้อย่างปลอดภัย</p><p>ปกติพิกัดที่ตัวมอเตอร์สำหรับระบบแรงดัน 3 เฟส 380 V จะระบุเป็น 380/660 V ในขณะสตาร์ทมอเตอร์จะทำการต่อแบบสตาร์ (Star หรือ Y) ซึ่งสามารถลดแรงดันขณะสตาร์ทได้ และ เมื่อมอเตอร์หมุนไปได้สักระยะหนึ่งประมาณความเร็ว 75% ของความเร็วพิกัดมอเตอร์จะทำการต่อแบบเดลตา ( Delta หรือ D)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/260/0*QXNj9BJuBzrwq_p5.jpg" /><figcaption>รูปแสดงวงจร star-delta ภาค Control</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/500/0*4Mv09Wg9LPsL7Gf6.png" /><figcaption>รูปแสดงวงจร star-delta ภาค Power</figcaption></figure><p>จากเนื้อหาทั้งหมดที่กล่าวมานั้น จะเห็นได้ว่าหากเราใช้ <strong>วงจรควบคุมมอเตอร์ (Start motor)</strong> เป็นเกณฑ์ในการแบ่งรูปแบบนั้น จะสามารถแบ่งได้ทั้งหมดเป็น 2 แบบ ได้แก่ การสตาร์ทมอเตอร์โดยตรง (Direct on line starter: DOL) และ การสตาร์ทมอเตอร์ด้วยการลดแรงดันไฟฟ้า (Reduced Voltage Starter)/ Star Delta โดยรายละเอียดของแต่ละแบบนั้น ก็จะมีรายละเอียดที่แตกต่างกันออกไป</p><h3>อุปกรณ์เสริมของแมกเนติกคอนแทคเตอร์ (Contactor Accessories)</h3><h4>คอนแทกเสริม (Auxiliary contacts)</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/297/0*PJYLtFEpTH4QFChR.jpg" /></figure><p>เป็นอุปกรณ์ใช้กับวงจรควบคุม ซึ่งหน้าสัมผัสจะมี 2 แบบ คือ ปกติเปิด (Normally Open : N.O.) และ ปกติปิด (Normally Close : N.C.) ปกติแล้วจะมาพร้อมแมกเนติกอยู่แล้วต่อสามารถต่อเพิ่มได้ กรณีที่มีวงจรควบคุมหลายวงจร</p><h3>Mechanical interlock</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*o97uCH-EoImkFtjh.jpg" /></figure><p>เป็นอุปกรณ์เสริมที่ใช้ป้องกันไม่ให้แมกเนติก 2 ตัวทำงานพร้อมกัน โดยส่วนใหญ่จะใช้สำหรับสตาร์ทมอเตอร์แบบสตาร์เดลต้า (Y-D) และแบบกลับทางหมุน (FW)</p><h4>อุปกรณ์ที่นิยมใช้ร่วมกับแมกเนติกคอนแทคเตอร์</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/457/0*svRxrV7skYmcnYLR.jpg" /></figure><p>แมกเนติกคอนแทคเตอร์เป็นอุปกรณ์สวิทช์ตัดต่อวงจรไฟฟ้าที่สามารถทนกระแสได้สูงๆ ส่วนใหญ่แล้วเราจะเจอแมกเนติกอยู่ในตู้คอนโทรลมอเตร์หรือตู้สตาร์ทมอเตอร์ ซึ่งในบทความนี้เราได้นำอุปกรณ์ในตู้สตาร์ทมอเตอร์ที่ใช้ร่วมกับแมกเนติกมีดังนี้</p><h4>โอเวอร์โหลดรีเลย์ (Overload Relay)</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*aot8eFT1_no1iCVQ.png" /></figure><p>เป็นอุปกรณ์ป้องกันอุปกรณ์ไฟฟ้าเกินกำลัง หรือ ป้องกันมอเตอร์ ไม่ให้เกิดการเสียหาย เมื่อมีกระแสไหลเกินพิกัด</p><h4>ไทเมอร์ (Timer)</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*rTw5hcfblgAXaAi9.png" /></figure><p>คืออุปกรณ์ทางไฟฟ้า ใช้ในการควบคุมเวลาการทำงาน ของอุปกรณ์บางอย่าง เช่น เวลาในการสตาร์ทมอเตอร์ หรือ เวลาในการเปิด-ปิดแอร์ แบบอัตโนมัติ เพื่อให้เป็นไปตามที่ผู้ใช้ต้องการ</p><h4>มอเตอร์เบรกเกอร์ MPCB</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*fm-X_uzCmaq-DsMg.png" /></figure><p>คือ Circuit Breaker ที่ออกแบบมาเพื่อใช้กับมอเตอร์ มีทั้งชนิดที่รวมและไม่รวม Overload ภายในตัว ซึ่งชนิดที่รวม Overload ภายในตัวสามารถปรับตั้งกระแสที่ตัว Breaker ได้</p><h4>Protection Relay</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*FbkNmEi-LQtllC_5.jpg" /></figure><p>เป็นอุปกรณ์ป้องกันระบบไฟฟ้า เมื่อเกิดความผิดปกติของระบบไฟ รีเลย์ป้องกัน จะทำหน้าที่ตัดวงจรไฟฟ้าออกจากระบบ ด้วยความเร็วสูงเพื่อลดความเสียหายของอุปกรณ์ไฟฟ้า</p><h3>สิ่งที่ต้องคำนึงตอนเลือกแมกเนติก คอนแทคเตอร์</h3><h4>1. ประเภทของโหลด</h4><p>ซึ่งประเภทของโหลดนั้นจะมีมาตรฐาน IEC รองรับ อาทิเช่น AC-1 และ AC-3 เป็นต้น ซึ่งมอเตอร์ส่วนมากที่เราจะใช้ร่วมกับคอนแทคเตอร์นั้นจะเป็นแบบพวก AC-3 (Squirrel-cage motors) ซึ่งคุณสามารถดูตารางประเภทของโหลดได้ที่นี่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/938/1*Px4C8Dm6g3yV1JxnXXZOdg.jpeg" /><figcaption>ตารางประเภทการใช้งาน (UTILIZATION CATEGORIES)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/935/1*sHSFv-LkQpcEhcTicSRgVQ.jpeg" /><figcaption>ตารางประเภทการใช้งาน (UTILIZATION CATEGORIES)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/947/1*ero6dRSPRJdRDOX5ZhtKrw.jpeg" /><figcaption>ตารางประเภทการใช้งาน (UTILIZATION CATEGORIES)</figcaption></figure><p>จากตารางจะเห็นได้ว่า ประเภทของโหลดนั้นมีหลากหลายประเภทมาก เนื่องจากกระแสช่วงเริ่มสตาร์ทของแต่ละประเภทนั้นมีค่าต่างกัน ดังนั้นสำหรับการเลือกแมกเนติกไปใช้นั้นเราต้องรู้โหลดที่ต้องใช้งานเสียก่อนเพื่อความปลอดภัยและมีอายุการใช้งานที่ยาวนาน</p><h4>2. Inrush Current</h4><p>กระแสที่ใช้สตาร์ทมอเตอร์นั้นสูงกว่ากระแสที่ใช้สำหรับการรันมอเตอร์มาก เพราะฉะนั้นตัวคอนแทคเตอร์ที่คุณเลือกนั้นควรที่จะสามารถรองรับกระแสที่สตาร์ทมอเตอร์ได้ ไม่ใช่เพียงแต่ใช้รันมอเตอร์ ดังกราฟด้านล่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/350/0*wOeSZrFBdgbyg78y.png" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*2zDiW6pGp8jhLzVH.jpg" /></figure><p>จากรูปจะเห็นว่า ค่ากระแสสำหรับโหลด AC-3 จะมีค่าน้อยกว่าโหลด AC-1 เนื่องจากทางผู้ผลิตได้ออกแบบเพื่อสามารถทนกระแสช่วงเริ่มสตาร์ทได้ ดังนั้นถ้าต้องการแมคเนติกเพื่อใช้งานกับมอเตอร์เราต้องดูค่ากระแสที่เขียนกำกับสำหรับโหลด AC-3 เพื่อความคุ้มค่า, ปลอดภัยและมีอายุการใช้งานที่ยาวนาน</p><h4>3. แรงดันของระบบไฟฟ้าในไซด์งาน</h4><p>โดยทั่วไปแล้วโรงงานในไทยใช้แรงดันอยู่ที่ 400V แต่พวกโรงงานญี่ปุ่น โรงงานที่เป็นบริษัทจากญี่ปุ่นหลายที่มักจะใช้แรงดัน 110V และอุตสาหกรรมหนักในประเทศไทยมักจะใช้แรงดันที่สูงกว่า 440V ซึ่งอาจจะสูงถึง 690V ได้ กระแสที่ตัวคอนแทคเตอร์ทนได้นั้นขึ้นอยู่แรงดันของระบบไฟฟ้าในไซด์งานด้วย ดังนั้นตรงนี้เราก็ต้องตรวจสอบให้ดีก่อนว่าแมคเนติกที่ใช้นั้นรองรับแรงดันซัพพลายของโรงงานได้หรือไหม จากรูปจะเห็นว่าต่างรุ่นต่างแบนดร์นั้นมีการรองรับแรงดันซัพพลายที่ต่างกัน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*TM90_GWgHPTNY6ZJ.jpg" /></figure><h3>การเลือกแมกเนติก คอนแทคเตอร์มีอยู่ 3 ขั้นตอน ดังนี้</h3><h4>ขั้นตอนที่ 1 ดูค่าไฟฟ้าต่างๆ ที่ถูกต้องจาก Nameplate ของมอเตอร์</h4><p>ค่าไฟฟ้าที่คูณต้องดูให้ถูกต้องจาก Nameplate ของมอเตอร์มีอยู่ 3 ค่า คือ กระแส กำลังไฟ้าหรือแรงม้า และแรงดันที่มอเตอร์ต้องการ ตัวอย่าง ช่างในโรงงานอุตสาหกรรม ตั้งอยู่ที่ต่างจังหวัด ซึ่งขอใช้ไฟฟ้ากับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค โดยใช้ระดับแรงดันไฟฟ้าที่ 400/230VAC ต้องการต่อ Motor แบบ Delta โดยใช้ Magnetic Contactor ของ Mitsubishi ST Series โดยให้ข้อมลของมอเตอร์ตาม Nameplate Motor ABB ด้านล่าง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*FNZWRizaUStA5ITn.jpg" /></figure><p>ตัวอย่างที่ 2 โรงงานอุตสาหกรรมผลิตเหล็ก ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมหนัก และใช้ไฟฟ้ากับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ซึ่งใช้ระดับแรงดันไฟฟ้าที่ 400/230VAC เหมือนตัวอย่างด้านบน ต้องการ Start Motor แบบ Star ตาม Nameplate Motor ABB ด้านล่าง แต่ต่อผ่านตัว Step Up Transformer เพื่อแปลงแรงดันจาก 400VAC เป็น 690VAC เพื่อลดกระแสใช้งานจากเดิม 55AAC ให้เหลือ 32AAC จะได้ใช้ขนาดสายไฟฟ้าเส้นเล็กลง และเพิ่มประสิทธิภาพจากการลดการสูญเสียในสาย ซึ่งจะใช้ Magnetic Contactor ของ Mitsubishi ST Series เหมือนเดิม</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*T0zbyuDvS1-4oyP4.jpg" /></figure><p>จาก 2 ตัวอย่างนั้นจะเห็นได้ว่า มอเตอร์ตัวเดียวกันแต่การต่อใช้งานต่างกัน ดังนั้นเราต้องเลือกแมคเนติกที่เหมาะกับการใช้งานด้วย เพื่อความปลอดภัยและมีอายุการใช้งานที่ยาวนาน จาก nameplate ของมอเตอร์นั้นเราได้ค่าต่างๆที่ใช้ประกอบการเลือกแล้ว ต่อไปเราเลือกตัวแมคเนติกกันเลยย</p><h4>ขั้นตอนที่ 2 หาตารางการเลือกคอนแทคเตอร์ของผู้ผลิตในแบรนด์ที่คุณต้องการจะใช้</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/741/0*OlK9RPTnKtVM3XZB.jpg" /></figure><h4>ขั้นตอนที่ 3 นำทั้งหมดมารวมกัน</h4><p>ในตารางการเลือก ผู้ผลิตนี้ควรเช็คให้แน่ใจว่าเป็นตารางที่เข้ากับมอเตอร์แบบ AC-3 ซึ่งครั้งนี้เราจะยกตัวอย่างตารางการเลือกของแบรนด์ Mitsubishi จากตัวอย่างแรกค่าที่อ่านได้จาก nameplate คือ มอเตอร์ที่ใช้เป็นขนาด 30kW @400VAC, 50Hz ต่อไปมาดูในตารางด้านล่างกันว่าควรเลือกแมกเนติครุ่นไหนดี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/721/0*-QQOEUcYwq3cp_Y7.jpg" /></figure><p>จากตารางแนะนำให้เลือกใช้ Magnetic Contactor รุ่น S-T65 เนื่องจากสามารถใช้งานกับมอเตอร์ AC-3 ขนาด 30kW ได้ โดยทนกระแสได้สูงสุด 65A ซึ่งมากกว่ากระแสใช้งานของมอเตอร์ซึ่งอยู่ที่ 55A แต่ถ้าเป็นตัวอย่างที่ 2 นั้นไม่แนะนำเนื่องด้วยข้อมูลด้านบน ตัว Contactor จะทำงานที่กระแส 65A ที่แรงดัน 400VAC แต่สำหรับงานนี้เป็น Motor ที่ใช้แรงดันไฟฟ้าขนาด 690VAC ซึ่งถ้าดูที่ตัวอุปกรณ์จริง หรือ Contactor และ Data Sheet แล้ว จะพบว่า Contactor รุ่นนี้ไม่ได้แนะนำให้ใช้กับ Motor AC-3 ขนาดแรงดัน 690VAC เนื่องจากแรงดันที่แนะนำให้ใช้สูงสุดอยู่ที่ 500VAC ดังนั้นควรใช้ Magnetic Contactor รุ่นอื่นจะทำให้อายุการใช้งานยากนานกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/803/0*8FXlSVqxEjjlCgF8.jpg" /></figure><p>เห็นกันแล้วนะครับว่าการที่จะเลือกแมกเนติก คอนแทคเตอร์นั้น จำเป็นต้องเลือกให้เหมาะกับโหลด ซึ่งในกรณีที่เราใช้กับโหลดมอเตอร์ AC-3 นั้น เราควรที่จะดูค่าไฟฟ้าที่มอเตอร์ต้องการให้ถูกต้อง มีการดูตารางที่ถูกต้องจากผู้ผลิตแล้วนำมารวมกัน เพื่อที่จะเลือกรุ่นที่เหมาะสม และคำนึงถึงว่าเราใช้กระแสแบบธรรมดาหรือเปล่าด้วย เพราะว่าตารางของผู้ผลิตนั้นมีไว้รองรับกระแส 380V กับ 400V เท่านั้น ถ้าจะให้แน่ใจควรที่จะเช็ค Data Sheet กับ Nameplate ของตัวแมกเนติก คอนแทคเตอร์ให้ดี วันนี้ลาไปก่อนครับ เช่นเคยถ้ามีคำถามอะไรคุณสามารถคอมเม้นท์ไว้ด้านล่าง หรือกรุณากรอกแบบฟอร์ม กรอกอีเมลล์สมัครสมาชิกกับเรา เพื่อจะได้ไม่พลาดบทความต่อๆ ไปของเราครับ</p><h3>ต้องรู้อะไรบ้าง ในการเลือกใช้คอนแทคเตอร์</h3><h4>วงจรกำลัง</h4><ol><li>พิกัดแรงดันไฟฟ้า คอนแทคเตอร์จะต้องมีค่าพิกัดในการทนแรงดันไฟฟ้าไม่ต่ำกว่าแรงดันของระบบไฟฟ้าที่ต่อใช้งาน เช่น 400 โวลต์ ซึ่งโดยทั่วไปผู้ผลิตมักจะผลิตให้สามารถทนแรงดันเกินได้ เช่น 440 โวลต์</li></ol><p>2. พิกัดกำลังไฟฟ้า ค่าพิกัดกำลังไฟฟ้าของมอเตอร์มักระบุเป็นกิโลวัตต์(kW) หรือ แรงม้า(Hp) แต่โดยทั่วไปผู้ผลิตมักจะระบุเป็นพิกัดการทนกระแสไฟฟ้า(A) ซึ่งพิกัดคอนแทคเตอร์ต้องไม่น้อยกว่ากระแสโหลดเต็มที่ของมอเตอร์</p><p>3. ลักษณะของโหลด ตามมาตรฐาน IEC 60947–4 แบ่งชั้นการใช้งานของคอนแทคเตอร์ เพื่อป้องกันคอนแทคเตอร์ชำรุดเนื่องจากการปลดหรือสับวงจร คอนแทคเตอร์ที่ใช้กับไฟฟ้ากระแสสลับโดยทั่วไปแบ่งเป็น 4 ชนิดตามลักษณะของโหลด ดังนี้</p><ul><li>AC 1 : เหมาะสำหรับโหลดที่เป็นความต้านทาน หรือในวงจรที่มีโหลดเป็นชนิดอินดัคทีฟไม่มากนัก</li><li>AC 2 : เหมาะสำหรับใช้ในการสตาร์ทและหยุดโหลดที่เป็นสลิปริงมอเตอร์</li><li>AC 3 : เหมาะสำหรับใช้ในการสตาร์ทและหยุดโหลดที่เป็น มอเตอร์กรงกระรอก (AC 3 อาจใช้งาน กับมอเตอร์ที่มีการเดิน-หยุด สลับกันเป็นครั้งคราว แต่การสลับต้องไม่เกิน 5 ครั้งต่อนาที และไม่เกิน 10 ครั้งใน 10 นาที)</li><li>AC 4 : เหมาะสำหรับใช้ในการสตาร์ท-หยุดมอเตอร์ แบบ Plugging(การหยุดหรือสลับเฟสอย่าง รวดเร็ว ในหว่างที่มอเตอร์เดินกำลังเดินอยู่) แบบ Inching หรือ Jogging(การจ่ายไฟให้ มอเตอร์ซ้ำ ๆกัน ในช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อต้องการให้มอเตอร์เคลื่อนตัวเล็กน้อย</li><li>AC11: คอนแทคช่วยสำหรับวงจรควบคุม</li></ul><p>4. Breaking Capacity ค่ากระแสที่คอนแทคเตอร์สามารถปลดวงจรได้ โดยไม่ชำรุด</p><p>5. Making Capacity ค่ากระแสที่คอนแทคเตอร์สามารถต่อวงจรได้โดยไม่ชำรุด ขณะเริ่มเดินมอเตอร์</p><p>นอกจากนี้วิธีการเริ่มเดินมอเตอร์ก็มีผลในการเลือกใช้คอนแทคเตอร์เช่นเดียวกัน</p><h4>วงจรควบคุม</h4><ol><li>แรงดันไฟฟ้าและความถี่ของแหล่งจ่ายไฟเข้าคอยล์ ค่าแรงดันไฟฟ้าที่ใช้สำหรับจ่ายคอยล์เพื่อให้คอนแทคเตอร์ทำงาน แบ่งเป็น</li></ol><ul><li>แรงดันไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) 50/60 เฮิร์ต เช่น 24, 48, 110, 230, 400 โวลต์</li><li>แรงดันไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) 60 เฮิร์ต เช่น 24, 48, 120, 230, 460, 575 โวลต์</li><li>แรงดันไฟฟ้ากระแสตรง (DC) เช่น 12, 24, 48, 60, 110, 125, 220 โวลต์</li></ul><p>2. จำนวนคอนแทคช่วย จำนวนของคอนแทคช่วยปกติเปิด(NO) และคอนแทคช่วยปกติปิด(NC) ขึ้นอยู่กับการออกแบบวงจรควบคุมมอเตอร์</p><h3>รีเลย์ คืออะไร?</h3><p><strong>รีเลย์</strong> คือ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทำหน้าที่เป็นสวิตซ์ตัด-ต่อวงจร โดยใช้แม่เหล็กไฟฟ้า และการที่จะให้รีเลย์ทำงานก็ต้องจ่ายไฟให้อุปกรณ์ เมื่อรีเลย์ได้รับการจ่ายไฟ จะทำให้หน้าสัมผัสติดกัน กลายเป็นวงจรปิด และตรงข้ามทันทีที่ไม่ได้จ่ายไฟให้รีเลย์ ก็จะกลายเป็นวงจรเปิด ไฟที่เราใช้ป้อนให้กับตัวรีเลย์ก็จะเป็นไฟที่มาจากเพาเวอร์ของอุปกรณ์ไฟฟ้า ดังนั้นทันทีที่เปิดเครื่องก็จะทำให้รีเลย์ทำงาน</p><p>ด้วยการพัฒนาของการทำงานจึงทำให้ รีเลย์ ต้องมีการพัฒนารูปแบบ และแบ่งแยกประเภทต่างๆ เพิ่มเติม เพื่อเป็นการช่วยเสริมและ ตอบสนองให้ทันต่อการทำงานต่างๆ ที่มีความหลากหลายมากขึ้นในปัจจุบัน โดยสามารถออกแบ่งได้เป็น 4 ประเภทหลัก ดังนี้</p><h4>1. รีเลย์ทั่วไป แบบที่ใช้ทั่วไปนั้นเป็นแบบใหน?</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/0*xlmzWPXmCh-lyhVJ.png" /></figure><p><strong>General Relay</strong> เป็นประเภทหนึ่งของ Relay ซึ่งเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่มีใช้ในวงการอิเล็กทรอนิกส์ ทำหน้าที่เป็นสวิทช์ไฟลำดับที่สอง (secondary switch) คือเป็นสวิตซ์ ตัด-ต่อวงจร โดยใช้แม่เหล็กไฟฟ้า การที่จะให้รีเลย์ประเภทนี้ทำงานได้นั้นจำเป็นต้องจ่ายกระแสไฟให้ตามที่กำหนด (รีเลย์อาจทำงานด้วยแรงดันต่ำมาก คือ 12VDC ไปจนถึง 220VDC หรือใช้กับไฟ AC ตั้งแต่ 110VAC ถึง 230VAC) เมื่อมีการจ่ายกระแสไฟให้กับตัวรีเลย์แล้วก็จะทำให้หน้าสัมผัสเกิดการติดกันกลายเป็นวงจรปิดและในทางตรงกันข้ามทันทีที่ไม่ได้จ่ายไฟให้ก็จะกลายเป็นวงจรเปิด โดยไฟที่เราใช้ป้อนให้กับตัวรีเลย์ก็จะเป็นไฟที่มาจากแหล่งจ่ายไฟต่างๆ ดังนั้นทันทีที่เปิดเครื่องก็จะทำให้รีเลย์ทำงานได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/989/0*WAy4GGHpEPk1uyKR.jpg" /></figure><p><strong>General Relay</strong> คืออุปกรณ์ไฟฟ้าที่มากมายด้วยคุณประโยชน์ หากท่านต้องการใช้งานรีเลย์ประเภทนี้ให้ได้เต็มประสิทธิภาพ ท่านจำเป็นต้องทราบถึงโครงสร้างภายในก่อนว่าประกอบไปด้วยอะไร ซึ่งในส่วนนี้จะส่งผลต่อหลักการทำงานโดยตรงของ General Relay อย่างมากและนอกจากนี้ยังจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ในเรื่องของการเลือกใช้ว่าวิธีการเลือกใช้ General Relay นั้นเลือกอย่างไร มีปัจจัยใดบ้างที่ควรคำนึกถึงทุกครั้งก่อนการเลือกใช้ เพื่อให้ท่านสามารถนำไปปรับและประยุกต์ใช้ในงานของท่านได้อย่างเหมาะสมต่อไปครับ</p><p>หลักๆ แล้ว General Relay ที่มีการใช้งานอย่างแพร่หลายถ้าแบ่งตามลักษณะของขา แบ่งได้ 3 ประเภท แบบ Blade Terminal (ขาแบน), PCB (ใช้ในวงจรอิเล็กทรอนิกส์) และ Pin Terminal (ขากลม)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/130/0*DlP1369keQLe8HkX.png" /><figcaption>แบบ Blade Terminal (ขาแบน)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/395/0*BbAUA8byyLKZgrGN.png" /><figcaption>แบบ PCB (ใช้ในวงจรอิเล็กทรอนิกส์)</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/130/0*FcSm0ydXFLgwP9Fg.png" /><figcaption>แบบ Pin Terminal (ขากลม)</figcaption></figure><h3>คุณรู้ไหม General Purpose Relay ทำงานอย่างไร</h3><p>คุณรู้อยู่แล้วว่า General Purpose Relay เป็นรีเลย์ประเภทหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นสวิตซ์ใช้ตัดต่อวงจรไฟฟ้า โดยอาศัยแรงดันจากภายนอกมาควบคุมการทำงานของหน้าคอนแท็คผ่าน Coil ซึ่งมีทั้งแบบ DC หรือ AC แต่คุณรู้หรือไม่ว่า Relay ทำงานอย่างไร และมีโครงสร้างแบบใด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/886/0*is-Io0t4Mp51U2t-.png" /></figure><h4>จุดต่อ NC</h4><p>จุดต่อ NC ย่อมาจาก normal close หมายความว่า ปกติปิดหรือหากยังไม่จ่ายไฟให้ขดลวดเหนี่ยวนำหน้าสัมผัสจะติดกัน โดยทั่วไปเรามักต่อจุดนี้เข้ากับอุปกรณ์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต้องการให้ทำงานตลอดเวลา</p><h4>จุดต่อ NO</h4><p>จุดต่อ NO ย่อมาจาก normal open หมายความว่า ปกติเปิดหรือหากยังไม่จ่ายไฟให้ขดลวดเหนี่ยวนำหน้าสัมผัสจะไม่ติดกัน โดยทั่วไปเรามักต่อจุดนี้เข้ากับอุปกรณ์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต้องการควบคุมการเปิดปิด</p><h4>จุดต่อ C</h4><p>ย่อมากจาก common หมายถึง จุดร่วมที่ต่อมาจากแหล่งจ่ายไฟ</p><h4>ขดลวด (Coil)</h4><p>ทำหน้าที่รับแรงดันไฟฟ้าจากวงจรที่ต้องการมาควบคุมหรือ Controller เพื่อสร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้าให้แกนโลหะไปกระทุ้งให้หน้าสัมผัส Contact ให้ต่อกัน (ซึ่งค่าแรงดันไฟฟ้าที่รีเลย์ต้องการขึ้นกับชนิดและรุ่นตามที่ผู้ผลิตกำหนด โดยปกติถ้าเป็น Coil AC ก็จะ 220–240V แต่ถ้าเป็น DC ก็จะ 24V)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*w3ZHsTRu_xXmUrjQ.png" /><figcaption>ภาพขดลวด Coil ที่อยู่ในตัวของ Relay</figcaption></figure><h4>หน้าสัมผัส (Contact)</h4><p>ทำหน้าที่เหมือนสวิตช์จ่ายกระแสไฟให้กับอุปกรณ์ที่เราต้องการ ซึ่งจะมีวงจรไฟฟ้าแบบ 1PDT, 2PDT, 3PDT และ 4PDT จากในรูปข้างล่างจะเป็นแบบ 3PDT คือมีวงจรไฟฟ้า 3 วงจร นอกจากนี้ต้องเลือกขนาดของกระแส และชนิดของวัสดุที่ใช้ทำหน้า Contact ด้วยว่าต้องการเท่าใด</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*FhBe5hXIsWpB4IS5.png" /><figcaption>ภาพ Contact Relay</figcaption></figure><h4>แสดงสถานะ (Indicator)</h4><p>ทำหน้าที่แสดงสถานะการทำงานของหน้า Contact รีเลย์ว่าทำงานอยู่หรือไม่ โดยปกติจะมีอยู่ 2 แบบ คือแบบ LED ซึ่งจะติดเมื่อมีการจ่ายไฟเลี้ยงที่ Coil และแบบกลไกซึ่งจะทำงานให้เห็นเมื่อ contact ทำงาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/200/0*hH8EnaEvg-0aYQpI.png" /><figcaption>ภาพ Indicator แสดงการทำงานของ Relay</figcaption></figure><h4>ปุ่มทดสอบ (Tester)</h4><p>ทำหน้าที่ใช้ทดสอบการทำงานวงจรของ Relay แบบ Manual ซึ่งจะช่วยให้การทดสอบวงจรรีเลย์ง่ายขึ้น ไม่จำเป็นต้องจ่ายไฟเลี้ยงที่ Coil</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/488/0*o-w9aLwDuiDw7rxb.png" /><figcaption>ภาพปุ่มทดสอบการทำงานของ Relay</figcaption></figure><h3>9 ปัจจัยที่คุณต้องจำไว้จะได้ไม่พลาดเมื่อเลือกรีเลย์</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1020/1*W-GB7JYkbABtmxpRjuAgag.jpeg" /></figure><h4>เผลอเลือกแรงดันผิด ชีวิตได้พลิกแน่นอน</h4><p>ดูให้ดีว่างานของคุณต้องใช้ Coil แรงดันไฟฟ้ากี่โวลต์กระแสตรงหรือกระแสสลับเพื่อที่จะทำให้รีเลย์ทำงาน ถ้าใช้แรงดันมากไปขดลวดในตัวรีเลย์จะขาดและพังได้ ใช้แรงดันน้อยไปรีเลย์ก็จะไม่ทำงาน ถ้าเป็น Coil แบบกระแสตรง (DC) จะนิยมใช้แรงดัน 12VDC หรือ 24VDC แต่ถ้าเป็น Coil แบบกระแสสลับ จะนิยมใช้ 220VAC หรือ 230VAC จึงต้องดูให้ดีว่าแรงดันไฟฟ้ากี่โวลต์เป็นกระแสตรงหรือกระแสสลับสำคัญมาก</p><h4>เลือกกระแสสูงๆ เข้าไว้ เวลาคุณใช้จะได้ไม่มีปัญหา</h4><p>จะรู้ได้อย่างไรว่าหน้าคอนแทคของคุณต้องทนกระแสกี่แอมป์ สามารถดูได้จากโหลดที่คุณจะนำมาใช้งานกับรีเลย์ว่าโหลดกินกระแสกี่แอมป์เป็นโหลดความต้านทาน (R) หรือโหลดแบบขดเหนี่ยวนำ (L) โดยปกติแล้วค่ากระแสที่ทนได้จะพูดถึงโหลดความต้านทานเท่านั้นเนื่องจากโหลดที่เป็นขดลวดเหนี่ยวนำจะทำให้ทนกระแสได้น้อยลง ซึ่งการใช้จริงเราควรใช้รีเลย์ที่มีกระแสสูงกว่าเพื่อป้องกันกระแสเกินทำให้หน้าคอนแทคเสียหาย</p><h4>คุณควรรู้ไว้จำนวนหน้าสัมผัสนั้นต้องเลือกให้พอดี</h4><p>ต้องทราบจำนวนหน้าสัมผัสที่ต้องการใช้งานและควรเลือกรีเลย์ที่มีหน้าสัมผัสตรงตามที่ต้องการ จำนวนหน้าสัมผัสของรีเลย์ปกติแล้วรีเลย์จะมีหน้าสัมผัสและการเรียกจำนวนหน้าสัมผัสดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/739/0*Dfl2qng--w980WOA.png" /></figure><p>หน้าสัมผัสที่นิยมใช้งานจะเป็นหน้าสัมผัสแบบ DPDT คือมี ขา Pole 2 ขา, ขา Throw 4 ขา, และขาไฟเลี้ยง (coil) 2 ขา จำไว้เลยว่า DPDT มี 8 ขา แบบอื่นที่นิยมใช้อีกก็จะเป็น 3PDT 11ขา และ 4PDT 14 ขา</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/509/0*Lez3iMV8NWpDfY9A.jpg" /></figure><h4>ทดสอบหน้าคอนแทคได้ ไม่ดีกว่าหรอ?</h4><p>การทดสอบในที่นี้เป็นการทดสอบด้วยตัวเองเพื่อให้เห็นว่าขณะรีเลย์จริงทำงานเป็นยังไง ใช้งานได้อยู่หรือไม่ โดยไม่ต้องจ่ายไฟเข้าไปที่คอยล์จริงนำไว้ทดสอบวงจรก่อนที่จะเริ่มระบบจริงๆ</p><h4>ON/OFF คุณจะรู้ได้ยังไง ถ้าไม่มีหน้าจอแสดงสถานะการทำงาน</h4><p>การแสดงสถานะการทำงานเพื่อบ่งบอกว่าหน้าคอนแทคทำงานอยู่หรือไม่? จะมีอยู่สองแบบ แบบแรกเป็นการแสดงสถานะทางไฟฟ้าแบบ LED แบบที่สองเป็นแบบแมคคานิกแสดงสถานะเป็นแถบทางกลเมื่อหน้าคอนแทคทำงานก็จะดันแถบทางกลขึ้นมาแสดงสถานะ ซึ่งแบบที่ทดสอบหน้าคอนแทคได้จะมาพร้อมการแสดงสถานะแบบนี้เสมอ การแสดงสถานะแบบ LED มีโอกาสหลอดขาดทำให้แบบแมคคานิคแม่นยำกว่า</p><h4>ดีกว่ามั้ย ถ้าหากคุณสามารถใช้ได้สูงกว่า 100,000 ครั้ง</h4><p>เราควรจะดูอายุการใช้งานของรีเลย์ที่เป็นการตัดต่อวงจรทางไฟฟ้า (Electrical Life Time) ไม่ใช่ดูทางแมคคานิกเนื่องจากเวลาเราใช้งานเราต้องจ่ายไฟไปเลี้ยงจริง รีเลย์ทั่วไปจะอยู่ที่ 100,000ครั้ง ถ้าจะให้ดีก็ควรเลือกรีเลย์ที่สามารถใช้งานได้ถึง 100,000 ครั้งหรือมากกกว่า</p><h4>ถ้าอยากปกป้องคอนแทคใช้ Silver Nickel alloy ดีกว่า</h4><p>หน้าคอนแทคถูกชุบด้วยสารต่างๆกันไปไม่ว่าจะเป็น Silver, Silver Nickel alloy หรือจะเป็น Gold-Silver Alloy ตัว Silver อย่างเดียวอาจจะมีปัญหาเรื่องการเกิดสนิม เพราะฉะนั้นถ้าจะให้ดีก็ควรจะใช้เป็น Silver Nickel alloy ปัญหาการเกิดสนิทก็จะลดลง</p><h4>คุณจะเสียเงินเปลี่ยนทั้งชุดทำไม? เมื่อรีเลย์มีแบบใช้แทนกันได้</h4><p>ถ้ารีเลย์ที่คุณใช้อยู่เกิดเสียไวจะเปลี่ยนก็กลัวเสียไวเหมือนเดิม จะเปลี่ยนทั้งรีเลย์ทั้ง Socket ก็แพง ไม่จำเป็นแล้วเนื่องจากตอนนี้มีทั้งรีเลย์และ Socket ที่สามารถใช้แทนกันได้เลยไม่ต้องเปลี่ยน Socket ใหม่ ไม่ต้องต่อสายใหม่ ขาขนาดเท่ากันเสียบแทนกันได้เลย เพราะฉะนั้นเลือกซื้อแบบที่แทนรุ่นแทนแบรนด์กันได้จะทำให้หาซื้อง่ายขึ้นในอนาคต</p><h4>รู้หรือไม่? รีเลย์ทำได้มากกว่าที่คุณคิด</h4><p>รีเลย์บางแบรนด์บางรุ่นสามารถต่ออุปกรณ์เสริมได้ไม่ว่าจะเป็น LED สำหรับรุ่นที่ซื้อมาแล้วไม่มีการแสดงผลแบบ LED ,ต่อโมดูลที่เป็น Diode เพื่อป้องกันกระแสไหลย้อนกลับไปยังตัวรีเลย์, โมดูล Varistor เพื่อป้องกันไม่ให้ได้รับความเสียหายจากกระแสไฟฟ้าหรือแรงดันสูงเกิน และวงจร RC Circuit ป้องกันสัญญาณรบกวนที่ส่งมาจากอุปกรณ์ นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์เสริมที่เป็นคลิปล็อค ล็อคตัวรีเลย์เข้ากับตัว Socket ให้แน่นยิ่งขึ้น</p><h4>2.Timer Relay</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/444/0*SIGHmj4h9v2e3WCx.jpg" /></figure><h4><strong>หลักการทำงานของ Timer Relay</strong></h4><p>เมื่อมีการจ่ายกระแสไฟเข้าไปสู่ Timer Relay ก็จะทำให้ สัญญาณไฟ (ON) ติด แสดงว่าแผงอิเล็กทรอนิกส์กำลังทำการควบคุมให้เป็นไปตามเวลาที่กำหนด เมื่อถึงเวลาตามที่ได้ตั้งไว้ สัญญาณไฟ (UP) จะติด แสดงว่า Timer Relay ได้เริ่มทำงาน</p><p>เมื่อถึงเวลาที่กำหนด หน้าสัมผัสที่ปิดก็จะเปิด หน้าสัมผัสที่เปิดก็จะปิด และเมื่อหยุดจ่ายกระแสไฟ ก็จะกลับไปสู่สภาพเดิม จึงสามารถเริ่มทำการตั้งเวลาใหม่ได้ อีกครั้ง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/696/0*bSVO45_A1MY7P8sb.jpg" /></figure><h4>ปัจจัยสำคัญในการเลือก Timer Relay!</h4><p>เนื่องจากการใช้งาน Timer Relay สิ่งที่สำคัญ เราจึงจำเป็นต้องทราบถึงฟังก์ชั่นการทำงานของรีเลย์ที่ต้องการว่าเป็นแบบไหน? จึงจะสามารถเลือกรุ่นของ Timer Relay ได้อย่างถูกต้อง เช่น ใช้ตั้งเวลา หรือ ใช้เปิด-ปิด แอร์ เป็นต้น โดยปัจจัยต่างๆที่เราควรคำนึงถึงก่อนการเลือกใช้นั้นจะมี 4 ข้อ ดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1014/1*orXDl0KNNuCK4e0lbZZzpg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/468/0*ZJcpzZXDLsmMJmw9.jpg" /><figcaption>Timer Relay รู่นพิเศษ ซีรีย์ 12.81</figcaption></figure><h3>การประยุกต์ใช้วงจร Timer Relay ที่พบเห็นได้ทั่วไป</h3><p>Timer Relay เป็นหัวใจสำคัญของการควบคุมอุปกรณ์แบบอัตโนมัติ เนื่องจาก Timer Relay สามารถนำไปประยุกต์ใช้งานได้อย่างหลากหลาย โดยวงจรที่เราพบเห็นได้ในชีวิตประจำวันนั้นจะได้แก่ วงจรสตาร์เดลต้า วงจรเปิด-ปิด แอร์, หรือวงจรเปิด-ปิด ปั๊มน้ำ เป็นต้น</p><h4>วงจรสตาร์เดลต้า</h4><p>ในขณะที่สตาร์ท มอเตอร์จะทำการต่อแบบสตาร์ ซึ่งสามารถลดแรงดันขณะสตาร์ทได้ และ เมื่อมอเตอร์หมุนไปได้ซักระยะหนึ่ง(ตามทามเมอร์ ที่ตั้งไว้) ประมาณความเร็ว 75% ของความเร็วพิกัดมอเตอร์จะทำการต่อแบบเดลต้า เพื่อควบคุมกระแสไฟสำหรับการใช้งาน</p><p>โดยวงจรนี้เป็นวงจรที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย เนื่องจากเป็นวงจรที่ออกแบบง่ายและเหมาะสำหรับใช้กับมอเตอร์ขนาดใหญ่ตั้งแต่ 10 แรงม้าขึ้นไป เช่น มอเตอร์ที่ไปขับใบมีดในการตัดชิ้นงาน มอเตอร์ขับปั๊มน้ำขึ้นแท็งค์ เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/934/0*0uYH3Wv6ZKgan-xh.jpg" /><figcaption>ภาพแสดง วงจรสตาร์เดลต้าของทามเมอร์ รีเลย์</figcaption></figure><h4>วงจรเปิด-ปิด ปั้มน้ำ</h4><p>หากต้องการ เปิด — ปิด นํ้าให้ได้ตามเวลาที่ต้องการ เราสามารถใช้ Timer Relay เป็นตัวกำหนดการ เปิด-ปิด ปั๊มน้ำของท่านได้ เช่น ต้องการเปิดปั๊มน้ำ 8 ชั่วโมงและปิดปั๊มน้ำ 1 ชั่วโมง เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/760/0*aD5plR-376xBj-aE.jpg" /><figcaption>ภาพแสดง วงจรเปิด — ปิด ปั๊มน้ำโดย Timer Relay</figcaption></figure><h4>วงจรเปิด-ปิด แอร์</h4><p>การเปิด-ปิด แอร์ของของออฟฟิศ หรือ ห้างสรรพสินค้านั้น มักจะต้องเซตเวลา การเปิด-ปิดระบบแอร์ตามเวลาเช่นกัน จึงมีความจำเป็นที่จะต้องใช้ Timer Relay ที่เซตเป็นช่วงเวลาได้ เช่น ต้องการเปิดแอร์ 11:00–19:00 และ ปิดแอร์ 19:00–11:00 เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/454/0*09_b0VznXIrY52oA.jpg" /><figcaption>ภาพแสดง วงจรเปิด — ปิด เครื่องปรับอากาศโดย Timer Relay</figcaption></figure><h4>3.Solid State Relay โซลิดสเตต รีเลย์</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/0*GUKgT_TMgZ40elDq.jpg" /></figure><h3>Solid State Relay กับหลักการทำงานที่คุณควรรู้</h3><p><strong>Solid State Relay</strong> จะมีการทำงานเมื่อมีสัญญาณ input ตามย่านของแรงดันควบคุมเข้ามา โดย รีเลย์ จะสั่งให้เอาต์พุตส่งสัญญาณ ON ออกไป และเมื่อไม่มีสัญญาณอินพุตตามย่านแรงดันเข้ามา รีเลย์ จะทำการหยุดส่งเอาต์พุตออกไป</p><p>ซึ่งภายในตัวรีเลย์นั้น จะประกอบไปด้วย <strong>เซมิคอนดักเตอร์ (Semiconductor)</strong> ทำให้ไม่มีชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่ เพื่อลดเสียงรบกวนที่เกิดขึ้น และเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้งานระยะยาว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/626/0*WsR75Bge8J0qwum5.jpg" /></figure><h3>ข้อแตกต่างระหว่างรีเลย์ทั่วไปกับโซลิคสเตต รีเลย์</h3><p>ถ้าจะถามถึง ความแตกต่างระหว่าง Relay ทั่วไป และ SSR ในบางครั้งนั้นก็คงยากที่แยกและบอกถึงความแตกต่างได้ โดยในวันนี้ทางเราได้ทำการสรุปความแตกต่างของรีเลย์ทั้ง 2 ประเภทได้ ดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1UxY19wUNVuGmSMLO4rFhg.jpeg" /></figure><p>จากเนื้อหาทั้งหมดคงทำให้ท่านผู้อ่านมีความเข้าใจในความหมายของ Solid State Relay คืออะไร? ได้มากยิ่งขึ้นนะครับ อีกทั้งยังได้ไขข้อสงสัยให้กับท่านผู้อ่านที่ยังมีความไม่เข้าใจถึงข้อแตกต่างระหว่าง <strong>Relay ทั่วไป</strong> และ <strong>SSR</strong> ได้ในระดับหนึ่ง</p><h3>ประเภทของโซลิดสเตต รีเลย์</h3><p><strong>Solid State Relay</strong> อาจถือได้ว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ออกแบบมาเพื่อใช้แทน <strong>อาร์เมเจอร์รีเลย์ (Armature Relay)</strong> โดยมีข้อดีกว่า คือ มีขนาดเล็ก ไวต่อการทำงาน และมีอายุการใช้งานที่ยาวกว่า ซึ่งจะแบ่งได้เป็นแบบ <strong>Single Phase</strong> และ <strong>Three Phase</strong></p><h4>โซลิดสเตตรีเลย์แบบ 1 เฟส</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*hvVuq3si_78iacqH.jpg" /></figure><p><strong>Single Phase Solid State Relay </strong>เป็นรีเลย์ที่ไม่มีหน้าคอนแทค จึงสามารถทำงานความถี่สูงได้ มีอายุการใช้งานที่ยาวนาน และมี LED เพื่อแสดงสภาวะการทำงานของอินพุต</p><h4>โซลิดสเตตรีเลย์แบบ 3 เฟส</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/0*-P3jOIrk565JGVJo.jpg" /></figure><p><strong>Three Phase Solid State Relay </strong>เป็นโซลิดสเตตรีเลย์ แบบ 3 เฟส มีอายุการใช้งานยาวนาน มีวารีสเตอร์ป้องกัน Transient ฉนวนกันความร้อนสูง ระหว่างอินพุต และ เอาท์พุต ความจุขนาดใหญ่ ขนาดเล็กกระทัดรัด โดยมักนำไปใช้งานกับเครื่องจักร เครื่องพิมพ์ อ่างควบคุมอุณภูมิ เครื่องฉีดพลาสติก เครื่องบรรจุ โดยบางรุ่นสามารถใช้ลดอาการกระตุก/กระชากของมอเตอร์ ในช่วงเริ่มต้นออกตัวได้ด้วย ซึ่งเป็นการช่วยยืดอายุการใช้งานของมอเตอร์ โดยจะป้องกันไม่ให้เฟืองหรือมูเล่ย์แตกหักในขณะออกตัว</p><h3>4 ปัจจัยหลักในการเลือก Solid State Relay</h3><p>วิธีการเลือก Solid State Relay ให้ดีท่านสามารถคำนึได้ถึงปัจจัยต่อไปนี้</p><h4>1 .แรงดันไฟ Input</h4><p>ต้องเลือกว่าไฟ Input ที่เข้า relay นั้น ใช้ไฟขนาดเท่าไร และเป็นไฟแบบ AC หรือ DC ตามรูปด้านล่างเลือกแรงดันไฟอินพุต 200–240 VAC</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/0*iolUb0poBN09BAwW.jpg" /></figure><h4>2 .กระแสไฟ</h4><p>ต้องเลือกว่าใช้ขนาดกระแสเท่าไร? เช่น 0.1 แอมป์, 2 แอมป์ เป็นต้น ตามรูปเลือกกระแสไฟขนาด 10A</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/0*aRHH0zwxd9mrYs_d.jpg" /></figure><h4>3 .แรงดันไฟ Output</h4><p>ต้องเลือกว่า Voltage Output ที่ใช้งานเป็นเท่าไร เช่น 24Vdc , 48Vdc, 230Vac ตามรูปเลือกแรงดันไฟเอาท์พุต 24–240 VAC</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/0*xG9Azjy9TQafE4EP.jpg" /></figure><h4>4 .จำนวนหน้าคอนแทค</h4><p>จำนวนหน้าคอนแทคที่ใช้งาน โดยระบุจำนวนหน้าคอนแทคที่ต้องการ และจะได้โซลิดสเตต รีเลย์ รุ่น G3NA-210B ของ OMRON</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/679/0*nDNQXrlmpslB3Ky8.jpg" /></figure><h3>ข้อควรระวังของ Solid State Relay มีอะไรบ้าง?</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*TZgCdmZaZMaDp04bngfFiA.jpeg" /></figure><p>ห็นแล้วใช่ไหมครับว่าการเลือก Solid State Relay นั้น ไม่ใช่เรื่องยากเลย เพียงท่านผู้อ่านนำปัจจัยต่างๆเหล่านี้ ไปประกอบการเลือกใช้ ก็จะเป็นข้อมูลเบื้องต้นในการช่วยให้ท่านผู้อ่านประกอบการตัดสินใจได้ในระดับนึงแล้วนะครับ ส่วนที่เหลือขึ้นอยู่กับการใช้งานของท่านผู้อ่านว่าต้องการใช้งานในลักษณะใด เพื่อนำไปปรับและประยุกต์ใช้งานของท่านให้ดียิ่งขึ้นนะครับ</p><h3>มาดู Solid State Relay ประยุกต์ใช้งานได้ แบบไม่มีจำเจ!</h3><p>วงจร ของ Solid State Relay ( โซลิดสเตตรีเลย์ ) สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อช่วยงานของท่านได้อย่างหลากหลายดังต่อไปนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*wwXAnH1mrP8zWVSL2dtokw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/385/0*_ziFC4lsZD6podrj.jpg" /><figcaption>รูปการทำงานของ <strong>Solid State Relay</strong></figcaption></figure><p>ปลั๊กไฟที่ทำหน้าที่เปิดปิดอุปกรณ์ไฟฟ้าด้วยการควบคุมจากสัญญาญลอจิก อาจจะมาจากบอร์ดไมโครคอนโทรลเลอร์หรือวงจรอิเล็กทรอนิกส์ตัวใดก็ได้</p><h4>4. Protection Relay</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/447/0*i3N3er3O7ideEWF7.png" /></figure><h3>Protection Relay คืออะไร?</h3><p><strong>Protection Relay</strong> เป็น Relay ประเภทหนึ่ง หรือ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า <strong>รีเลย์ป้องกันไฟฟ้า</strong> คือ อุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจจับความผิดปกติที่เกิดกับอุปกรณ์ไฟฟ้า และ ทำงานสั่งปลดอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เกิดปัญหาออกจากระบบไฟฟ้าโดยเร็ว เพื่อไม่ให้อุปกรณ์เกิดความเสียหาย ซึ่งการที่สวิตซ์จะทำการตัดต่อวงจรได้นั้นจะมีเงื่อนไขต่างๆ ในการตัดต่อวงจรดังนี้ เช่น การป้องกันกระแสเกิน , ป้องกันแรงดัน low/high และ phase sequence เป็นต้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/471/0*nNkQEkNzs-p-UgHj.png" /></figure><h3>เมื่อเกิดความผิดปกติ Protection Relay จะทำอะไร?</h3><p>เมื่อจ่ายไฟเข้า Protection Relay ไฟเปิด (ON) จะติด แสดงว่าแผงอิเล็กทรอนิกส์กำลังทำงานควบคุม และเมื่อรีเรย์ชนิดนี้ตรวจจับได้ถึงความผิดปกติ ก็จะเริ่มการทำงาน ทำให้หน้าสัมผัสที่ปิดจะเปิดออก ส่งผลให้ระบบตัดการทำงานเพื่อป้องกันอุปกรณ์นั้นๆ และ เมื่อสภาวะของระบบไฟกลับมาสู่สภาวะปกติ Protection Relay จะเริ่มทำงานให้หน้าสัมผัสจากที่เปิดเป็นปิดหน้าสัมผัส ให้ระบบไฟฟ้าสามารถทำงานได้ตามปกติอีกครั้ง</p><h3>Protection Relay มีเงื่อนไขอะไรในการป้องกันอุปกรณ์</h3><p>โดยปกติแล้ว Protection Relay จะทำงานเมื่อมีความผิดปกติของการใช้งานไฟฟ้า ไม่ว่าจะเกิดจากการจ่ายกระแสไฟเกินของการไฟฟ้า หรือจากผู้ใช้งานที่ทำให้กระแสไฟฟ้าทำงานผิดปกติ โดยรีเรย์ชนิดนี้จะใช้เงื่อนไขในการตรวจสอบความผิดปกติ ดังต่อไปนี้</p><ol><li>Over current คือ กระแสในขณะใช้งานมีค่าเกินที่กำหนด Protection Relay จะทำการตัดระบบ</li><li>Max/min voltage คือ แรงดันในขณะใช้งานมีค่าเกินหรือต่ำกว่าที่กำหนด</li><li>Phase sequence คือ การเรียงลำดับเฟสไม่ถูกต้อง</li><li>Phase loss คือ แรงดันของเฟสใดเฟสหนึ่งหายไป</li><li>Min/max frequency คือ ความถี่ในขณะใช้งานมีค่าเกินหรือต่ำกว่าที่กำหนด</li><li>Asymmetry คือ ไม่มีความสมดุลทางไฟฟ้า (Unbalance)</li></ol><h3>ขั้นตอนการเลือก Protection Relay อย่างง่ายๆ</h3><ol><li>ต้องทราบเงื่อนไขการตรวจสอบว่าต้องการตรวจสอบประเภทค่าความผิดปกติรูปแบบไหน</li><li>ต้องทราบไฟที่ใช้ ว่ามีจำนวนเท่าใดเฟส</li><li>ต้องทราบว่าหน้าคอนแทคที่ต้องการใช้ งาน Protection Relay มีเอาท์พุทจำนวนเท่าใด</li><li>ต้องทราบเวลาในการหน่วง เพื่อตรวจสอบ เช่น แรงดันกำหนดไว้ 400 โวล์ต Protection Relay ตรวจสอบได้ว่าแรงดันที่เข้ามา 450 โวล์ต ระบบจะหน่วงไว้ 3 วินาทีเพื่อตรวจสอบว่ามีแรงดันเกินจริง จากนั้น Protection Relay จะตัดการทำงาน</li><li>ต้องทราบกระแสที่ใช้งาน เพื่อพิจารณาเลือกรูปแบบการต่อของกระแสไฟฟ้า เช่น ต่อแบบตรงหรือต่อผ่าน CT</li></ol><h3>Protection Relay มีอะไร? ที่เราต้องระวัง!</h3><h4>ขนาดแรงดัน</h4><p>โดยแรงดันที่เราใช้งานนั้นต้องอยู่ในย่านแรงดันที่อุปกรณ์รับได้ เพราะถ้าหากใช้แรงดันเกิน จะทำให้อุปกรณ์เสียหาย หรือ อุปกรณ์ Protection Relay ไม่สามารถตรวจสอบความผิดปกติได้</p><h4>การ Set point</h4><p>ของ Protection Relay โดยทุกครั้งที่มีการใช้งานเราจำเป็นต้องมีการตรวจสอบ Protection Relay ที่ใช้งานว่ามีค่า Set Point ตรงตามลักษณะของงานที่ต้องการนำไปใช้หรือไม่ เช่น Maximum Voltage อยู่ที่ 105–115% เป็นต้น</p><h4>เวลาในการหน่วง</h4><p>ในการใช้งาน Protection Relay ควรตรวจสอบเวลาในการหน่วง เพราะถ้าหากมีการเซต Protection Relay ให้มีเวลาในการหน่วงนานเกินไป ก็อาจจะทำให้อุปกรณ์เกิดความเสียหายได้</p><h4>กระแสหน้าคอนแทค</h4><p>ต้องตรวจสอบไม่ให้เกินกว่าที่อุปกรณ์จะรับ เพราะจะทำให้ Protection Relay เสียหายได้ เช่น หน้าคอนแทคของอุปกรณ์รับกระแสได้ 5 แอมป์ หากมีกระแสเกิน 5 แอมป์ แนะนำให้ต่อผ่าน CT เพื่อป้องกันอุปกรณ์เสียหาย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7ec98e9cac99" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/fundamental-magnetic-contactor-and-relay-7ec98e9cac99">Fundamental] Magnetic Contactor and Relay</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Industrial Communications] EtherCAT]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethercat-a381045a6fab?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a381045a6fab</guid>
            <category><![CDATA[data-communication]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Sep 2019 17:48:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-09-20T17:48:49.763Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/570/0*zKevB2f3ZBK1CODt.jpg" /></figure><h3>ภาพรวมของ EtherCAT</h3><blockquote>EtherCAT เป็นโปรโตคอลเครือข่ายอีเธอร์เน็ตที่มีความยืดหยุ่นสูงซึ่งกำลังพัฒนาในอัตราที่รวดเร็วและเติบโตอย่างรวดเร็ว หลักการเฉพาะที่เรียกว่า“ การประมวลผลทันที” ทำให้ EtherCAT มีข้อได้เปรียบที่ไม่ซ้ำใคร เนื่องจากข้อความ EtherCAT ถูกส่งผ่านก่อนที่จะถูกประมวลผลในแต่ละโหนด EtherCAT จะทำงานด้วยความเร็วและประสิทธิภาพสูง กระบวนการนี้ยังสร้างความยืดหยุ่นในทอปอโลยีและการซิงโครไนซ์ที่เหลือเชื่อ นอกเหนือจากข้อดีที่ได้รับจาก“ การดำเนินการทันที” EtherCAT ได้รับประโยชน์จากโครงสร้างพื้นฐานที่ยอดเยี่ยม EtherCAT รวมถึงโปรโตคอลความปลอดภัยและโปรไฟล์อุปกรณ์หลายรายการ EtherCAT ยังได้รับประโยชน์จากกลุ่มผู้ใช้ที่แข็งแกร่ง การรวมกันของผลประโยชน์หมายถึง EtherCAT จะทรงตัวสำหรับการเติบโตอย่างต่อเนื่อง</blockquote><blockquote>โปรโตคอล EtherCAT ได้รับการพัฒนาในขั้นต้นโดย Beckhoff และตอนนี้มาตรฐานได้รับการส่งมอบถึงกลุ่มเทคโนโลยี EtherCAT (ETG) ผลลัพธ์แบบเรียลไทม์แสดงว่า EtherCAT ให้ประโยชน์สูงสุดการตอบสนองที่กำหนดอย่างแน่นอนของระบบอีเธอร์เน็ตแบบเรียลไทม์ที่มีในอุตสาหกรรม ความสามารถในการประมวลผล 1,000 I / O ใน 32.5 microsecond หรือ 100 axes ใน 125 microsecond เสนอให้โอกาสผู้สร้างเครื่องจักรในการส่งมอบความก้าวหน้าในประสิทธิภาพของเครื่องในราคาที่ต่ำกว่า</blockquote><h3>หลักการพื้นฐานของ EtherCAT</h3><p>EtherCAT คือ โปรโตคอลระบบเครือข่าย Ethernet ที่มีความยืดหยุ่นสูงและเป็นระบบเปิด ที่ถูกพัฒนาขึ้นให้มีความเร็วสูงมากเพื่องานควบคุมอัตโนมัตั ข้อได้เปรียบด้านความเร็วทำให้ข้อมูลถูกส่งไปก่อนที่แต่ Node จะทำงาน จึงทำให้ EtherCAT มีความสามารถที่เหนือชั้นกว่าระบบเครือข่ายอื่นๆค่อนข้างมาก เช่น DeviceNet เป็นต้น นอกจากนั้นสถาปัตยกรรมที่ใช้คือ Ethernet ทำให้ต้นทุนระบบต่ำ เช่น สายเคเบิล และ Hub เป็นต้น</p><p>ในอดีตมีการใช้ Ethernet ในงานอุตสาหกรรมและระบบอาคารอัตโนมัติ ซึ่งเป็นแบบ half-duplex ตัวอย่างเช่น Modbus TCP ซึ่งใช้อ่านข้อมูล Register เพียงตัวเดียวเพื่อการประมวลผล ทำให้สูญเสีย Bandwidth การส่งข้อมูลขนาดมากไป จึงทำให้ Modbus TCP มีประสิทธิภาพต่ำมากและไม่ได้ใช้ประโยช์นจาก Ethernet อย่างเต็มที่ นอกจากนั้นยังมีเครือข่ายประเภทอื่นๆ เช่น EtherNet I/P และ Profinet IO ที่มีปัญหาแบบเดียวกับ Modbus TCP</p><p>ปัจจุบัน EtherCAT เริ่มเข้ามาบทบาทมากขึ้นในระบบควบคุมอัตโนมัติที่ต้องการความเร็วสูงและต้องการใช้ I/O จำนวนมาก เช่น การควบคุม servo motor 32 ตัวในเครื่องพิมพ์ การอ่านค่าอนาลอกความเร็วสูง เป็นต้น</p><p>นอกจากนั้น ความสามารถในการส่งรับข้อมูลจำนวนมากด้วยความเร็วสูงของ EtherCAT จึงทำให้ Controller สามารถมองเห็น อ่านหรือเขียนค่าพารามิเตอร์ต่างๆของอุปกรณ์ในระบบได้ เช่น เราสามารถอ่าน/เขียน พารามิเตอร์ทุกต้วของ Inverter ได้ ทำให้เราตั้งค่าต่างๆผ่าน Controller โดยไม่จำเป็นต้องไปตั้งค่าที่ตัว Inverter ทำให้การทำงานสะดวกมาก</p><p>หลักการพื้นฐานของ EtherCAT คือการอ่านแบบทรู การอ่านผ่านหมายความว่าข้อความไม่ได้ถูกกำหนดไว้สำหรับโหนดเดียวและถูกใช้โดยโหนดนั้น แต่ข้อความจะถูกส่งไปยังโหนดต่อไปนี้ในสตริงตามที่ประมวลผล อ่านข้อมูลอินพุตไปยังโหนดขณะที่ข้อความถูกประมวลผลและข้อมูลเอาต์พุตถูกแทรกในข้อความไปยังโหนดถัดไป</p><p>EtherCAT Master ออกข้อความเดียวพร้อมข้อมูลสำหรับโหนดทั้งหมด เมื่อข้อความถูกส่งไปรอบ ๆ วงแหวนและกลับไปที่ Master แต่ละโหนดจะอ่านอินพุตและเพิ่มเอาต์พุตไปยังข้อความ เมื่อข้อความมาถึงที่ EtherCAT Master ทุกโหนดในเครือข่ายได้รับข้อมูลอินพุตใหม่จาก Master และส่งคืนข้อมูลเอาต์พุตใหม่ไปยัง Master โดยไม่มีการขาด payloads ขนาดเล็กหรือข้อความที่กำหนดเป้าหมายไปยังโหนดเฉพาะเครือข่าย EtherCAT สามารถบรรลุการใช้แบนด์วิดธ์สูงสุด</p><p>เครือข่าย EtherCAT สามารถนำมาเปรียบเทียบกับทางรถไฟที่แต่ละสถานีสามารถขนถ่ายและโหลดรถรางในขณะที่รถไฟเคลื่อนที่ผ่านสถานี</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1008/1*uq6Jy3afrTvQE3V1w1cm5w.png" /><figcaption>Dynamic telegram processing</figcaption></figure><h3>Self Terminating Technology</h3><p>EtherCAT ใช้ฟิสิคัลมาตรฐาน IEEE 802.3 เลเยอร์ ไม่จำเป็นต้องใช้ฮาร์ดแวร์พิเศษในการติดตั้งเครือข่าย EtherCATสวิตช์ภายนอกไม่ได้ใช้ในเครือข่าย EtherCAT แต่อุปกรณ์ EtherCAT แต่ละตัวจะใช้สวิตช์แทน อุปกรณ์แต่ละชิ้นมีพอร์ต RJ45 สองพอร์ต RJ45 หนึ่งตัวเชื่อมต่อกับโหนดก่อนหน้าในเครือข่ายและอีกอันหนึ่งเชื่อมต่อกับโหนดถัดไปสิ่งที่ไม่ซ้ำกับ Ethernet คือแนวคิด EtherCAT ของเครือข่ายที่หยุดทำงานเอง โหนดใด ๆ ที่ไม่ตรวจจับโหนดถัดไปในสตริงจะยุติเครือข่ายโดยอัตโนมัติ ณ จุดนั้น การยกเลิกโหนดจะคัดลอกข้อความจากเส้นทางส่งผ่านของ Master ไปยังเส้นทางรับของ Master เครือข่าย EtherCAT สามารถต่อสายในวงแหวนได้หาก Master มีพอร์ต Ethernet สองพอร์ต เครือข่ายแบบใช้สายในวงแหวนช่วยวัดความซ้ำซ้อน การหยุดสายเคเบิลที่ใดก็ได้ในวงแหวนจะถูกปิดโดยพอร์ตต้นน้ำและปลายน้ำของตัวแบ่ง ปริญญาโทสามารถตรวจจับการแบ่งและส่งข้อความออกไปยังทั้งสองกลุ่มย่อยใหม่เนื่องจากคุณสมบัติการยกเลิกด้วยตนเองนี้เครือข่าย EtherCAT จึงสามารถใช้สายโดยใช้โทโพโลยีที่แตกต่างกันรวมถึง star,line, หรือ tree</p><h3>EtherCAT Frame</h3><p>สำหรับเฟรม EtherCAT เพื่อให้กลิ้งโดยไม่หยุดที่แต่ละโหนดแพ็กเก็ตจะต้องมีส่วนประกอบเฉพาะเช่นรถยนต์ของรถไฟ … เมื่อมองที่เฟรม EtherCAT ความคล้ายคลึงกับรถไฟค่อนข้างชัดเจน ส่วนหัวทำหน้าที่เหมือนหัวรถจักร รถยนต์รวมถึงเนื้อหาเป็นข้อมูล PDO ก้นเต็มไปด้วยข้อมูลการจัดส่งสินค้าเป็นเคาน์เตอร์ทำงาน</p><p>ชิ้นส่วนเหล่านี้ทั้งหมดพอดีกับเฟรม EtherCAT และเฟรมพอดีกับเฟรมอีเธอร์เน็ต Ethernet เป็นสื่อส่งสัญญาณที่ช่วยให้ EtherCAT ทำงานได้ เฟรม EtherCAT เพียงแค่แทนที่เฟรม IP ของข้อความอีเธอร์เน็ตมาตรฐาน ดังนั้นเฟรมอีเธอร์เน็ตจึงไม่จำเป็นต้องทำการดัดแปลงอีกต่อไปทำให้เกิดความยืดหยุ่นสำหรับ EtherCAT</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/325/0*aNOrp9SpaKJcpMgo.jpg" /><figcaption><em>The EtherCAT Frame replaces the Ethernet<br>The data portion of an Ethernet Packet, often IP data</em></figcaption></figure><h3>EtherCAT Header</h3><p>เฟรม EtherCAT เริ่มต้นด้วยส่วนหัวมาตรฐาน จำนวนเต็มแรกคือตัวระบุความยาว บิตนี้จะบอกโหนดว่าส่วน EtherCAT ของเฟรมนั้นยาวเท่าไหร่ ความยาวมีความสำคัญอย่างยิ่งในเฟรม EtherCAT ความยาวแตกต่างกันไปตามจำนวนของไบต์ข้อความและโหนด เช่นเดียวกับรถยนต์รถไฟมากขึ้นของผลิตภัณฑ์ทำให้รถไฟยาวขึ้นไปอีก</p><p>ส่วนที่สองของส่วนหัว EtherCAT เป็นบิตที่สงวนไว้ซึ่งตามด้วยจำนวนเต็มชนิด ประเภทจำนวนเต็มกำหนดประเภทของข้อความเพื่อให้มั่นใจว่าการตีความถูกต้อง</p><h3>ARCHITECTURAL PHILOSOPHY</h3><p>ด้วย EtherCAT อุปกรณ์ทั้งหมดจะเชื่อมต่อกับบัสมาสเตอร์ในรูปแบบวงแหวน ในแต่ละรอบข้อมูลเอาต์พุตที่เกี่ยวข้องจะถูกสกัดโดยอุปกรณ์จากแพ็กเก็ตข้อมูล Ethernet ที่ส่งโดยบัสต้นแบบข้อมูลอินพุตยังถูกยัดลงในแพ็คเก็ต“ ในทันที”; แพ็คเก็ตเหล่านี้มาถึงอีกครั้งที่ต้นแบบรถถึงจุดสิ้นสุดของแหวน ระบบนี้ถูกออกแบบมาสำหรับสถาปัตยกรรมตัวควบคุมส่วนกลางด้วยง่ายอุปกรณ์ฟิลด์ในการกำหนดค่า Master / Slave</p><p>เพื่อรับประกันว่าอุปกรณ์จากผู้ผลิตหลายรายสามารถทำงานร่วมกันได้ ETG จึงใช้งาน plugfests เพื่อให้แน่ใจว่าไดรฟ์และ IO ที่แตกต่างจากผู้ผลิตที่แตกต่างกันสามารถทำงานได้อย่างราบรื่นในหนึ่งเดียวการติดตั้ง. ความจริงที่ว่ามากกว่า 500 I / O และผู้ขายไดรฟ์ได้นำ EtherCAT มาใช้กับ slave ของพวกเชาแล้วการกำหนดค่าอุปกรณ์พูดถึงปริมาณการใช้พลังงานและประสิทธิภาพของโปรโตคอล การนำมาใช้ก็คือขับเคลื่อนโดยผู้ค้ารายใหญ่ในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์และหุ่นยนต์ที่ปฏิเสธที่จะซื้อไดรฟ์เว้นแต่มันรองรับ EtherCAT</p><p>EtherCAT ใช้โครงสร้างโทรเลขของอีเธอร์เน็ต แต่มีโหมดการทำงานพื้นฐานที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงภายในวงจรการสื่อสารเทเลแกรมจะไม่ถูกส่งไปยังแต่ละสถานีแยกจากกันในอีเธอร์เน็ตอื่นวิธีการ แต่เป็นเพียงโทรเลขอีเธอร์เน็ตเดียววิ่งผ่านทุกสถานี / ทาส พื้นที่ข้อมูลในEthernet telegram แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆตามเวลาจริงและข้อมูลทั่วไป ในพื้นที่ข้อมูลตามเวลาจริงส่วนหัวและข้อมูลกระบวนการของทุกสถานีจะถูกกำหนดในโทรเลขย่อยต่อเนื่องซึ่งจะเป็นการเพิ่มอัตราข้อมูลผู้ใช้ในโปรโตคอล (ในแอปพลิเคชันควบคุมการเคลื่อนไหวอัตราข้อมูลผู้ใช้ในอีเธอร์เน็ตที่สั้นที่สุดเฟรมของ 64 ไบต์มักจะต่ำกว่า 15%) ทาสนั้นมี ASICS หรือ FPGAs พิเศษซึ่งทำการแปลงข้อมูลโครงร่าง Ethernet ที่เข้ามาภายในในที่เรียกว่า E-bus ในฐานะที่เป็นทาส EtherCAT เท่านั้นที่สามารถทำได้แปลความหมายเฟรม EtherCAT ข้อมูลทั่วไปถูกอุโมงค์ในเฟรม EtherCAT เพื่อเป็นแนวทางในการผ่านทาส</p><p>หากแพ็กเก็ตข้อมูลทั่วไปมีขนาดใหญ่เกินไปที่จะถ่ายโอนในรอบเดียวมันจะกระจายข้ามหลาย EtherCATเฟรม การทันเนลและการถอนช่องสัญญาณเกิดขึ้นในมาสเตอร์ (สวิตช์อีเธอร์เน็ตเสมือน) หรือในทาสที่มีฟังก์ชั่นเกตเวย์ การประมวลผลโปรโตคอลทั้งหมดใช้ฮาร์ดแวร์ ทาสไม่ปฏิบัติต่อสิ่งที่เข้ามาอีเธอร์เน็ตเทเลแกรมในแบบปกติตีความเนื้อหาแล้วคัดลอกข้อมูลกระบวนการสำหรับส่งต่อการส่ง แต่ทาส EtherCAT จะอ่านและเขียนข้อมูลกระบวนการของพวกเขาจากและไปที่ตำแหน่งที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในโทรเลขขณะที่โทรเลขกำลังส่งผ่านทาส The EtherCATกลไกอนุญาตให้ใช้รอบเวลาสั้นมาก</p><h3>Performance</h3><p>EtherCAT เข้าถึงมิติใหม่ของประสิทธิภาพเครือข่าย การประมวลผลโปรโตคอลใช้ฮาร์ดแวร์ล้วนๆผ่านชิป FMMU ในเทอร์มินัลและการเข้าถึง DMA ไปยังการ์ดเครือข่ายของต้นแบบ มันเป็นเช่นนั้นเป็นอิสระจากการใช้โปรโตคอลสแต็กครั้งประสิทธิภาพของ CPU และการใช้งานซอฟต์แวร์ เวลาอัปเดตสำหรับ 1,000 <br>I / Os เพียง 30 microsecond — รวมเวลาเทอร์มินัลรอบ สามารถประมวลผลข้อมูลได้มากถึง 1486 ไบต์แลกเปลี่ยนกับอีเธอร์เน็ตเฟรมเดียว — นี่เทียบเท่ากับอินพุตและเอาต์พุตดิจิตอลเกือบ 12000 ตัวการถ่ายโอนปริมาณข้อมูลนี้ใช้เวลาเพียง 300 microsecond</p><p>การสื่อสารกับแกน 100 servo ใช้เวลาเพียง 100 microsecond ในช่วงเวลานี้แกนทั้งหมดมีให้กับชุดค่าและข้อมูลการควบคุมและรายงานตำแหน่งและสถานะที่แท้จริง นาฬิกาแบบกระจายช่วยให้แกนเป็นได้ซิงโครไนซ์กับส่วนเบี่ยงเบนน้อยกว่า 1 microsecond</p><p>ประสิทธิภาพสูงที่สุดของเทคโนโลยี EtherCAT ทำให้สามารถควบคุมแนวคิดที่ไม่สามารถทำได้รับรู้ด้วยระบบ Fieldbus คลาสสิก ตัวอย่างเช่นระบบ Ethernet สามารถจัดการกับความเร็วได้ไม่เพียงควบคุม แต่ยังมีการควบคุมปัจจุบันของไดรฟ์กระจาย แบนด์วิดธ์มหาศาลช่วยให้สถานะข้อมูลที่จะถ่ายโอนด้วยแต่ละรายการข้อมูล ด้วย EtherCAT เทคโนโลยีการสื่อสารสามารถใช้ได้ที่ตรงกับพลังการประมวลผลที่เหนือกว่าของพีซีอุตสาหกรรมยุคใหม่ ระบบบัสไม่ได้เป็นคอขวดของแนวคิดการควบคุม I / O แบบกระจายจะถูกบันทึกเร็วกว่าที่เป็นไปได้ด้วย I / O ในพื้นที่ส่วนใหญ่อินเตอร์เฟซ หลักการเทคโนโลยี EtherCAT สามารถปรับขนาดได้และไม่ผูกกับอัตราการส่งข้อมูล 100 Mbaud -สามารถขยาย Gbit Ethernet ได้</p><h3>Price/Performance and Market Acceptance</h3><p>ตามที่ระบุไว้ด้านบนมาตรฐานใช้กลไกที่แตกต่างกันสามประการสำหรับการเข้าถึงเครือข่ายและข้อมูลการซิงโครไนซ์ซึ่งเราสรุปไว้ด้านล่างและตอนนี้รวมถึงโปรโตคอล:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/971/1*0SV-jmoBWUIiW2k_9-artg.png" /></figure><p>เมื่อใช้เป็นพื้นหลังตารางด้านล่างจะเปรียบเทียบพฤติกรรมแบบเรียลไทม์ของแอปพลิเคชันต้องมีการควบคุม 100 เพลาพร้อมกัน ทั้งสองเกณฑ์วิเคราะห์ในแง่ของประสิทธิภาพการวัดคือเวลาตอบสนอง (รอบเวลา) และตัวกระวนกระวายใจ (นั่นคือความแปรปรวนในเวลาตอบสนอง)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/960/1*RkCU2Yn0PZvCp6TClfqagQ.png" /><figcaption>Real-time comparison of the various real-time methods</figcaption></figure><p>เห็นได้ชัดว่าโปรโตคอลที่มีประสิทธิภาพสูงสุด — PROFINET IRT, SERCOS และ EtherCAT — ได้รับประโยชน์จากการมีการรวมฮาร์ดแวร์ที่ดีขึ้น PROFINET IRT ต้องการสวิตช์และซับซ้อนจำนวนมากความพยายามในการกำหนดค่าเพื่อให้ทำงานได้ SERCOS ขึ้นอยู่กับสถานีฮาร์ดแวร์ซึ่งมีราคาแพงเช่นกัน เวทย์มนต์ของ EtherCAT คือ Beckhoff เรียกเก็บค่าธรรมเนียมเล็กน้อยที่ยอมรับได้สำหรับ ASIC ในอุปกรณ์ทาสและที่นั่นไม่มีค่าใช้จ่ายอื่น ๆ</p><p>โดยสรุป EtherCAT นั้นแตกต่างจากมุมมองด้านราคาและประสิทธิภาพ มันให้ประสิทธิภาพที่ดีที่สุดกระวนกระวายใจน้อยที่สุดและต้นทุนต่ำสุดสำหรับการรวมฮาร์ดแวร์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ซึ่งจำเป็นสำหรับการส่งมอบชะตา ดังที่เราจะเห็นในส่วนถัดไปสิ่งนี้สร้างจุดเปลี่ยนสำหรับการยอมรับของตลาด</p><p>การประเมินผลนี้พยายามที่จะยืนยันว่ามาตรฐานเปิดอยู่และมีเนื้อหามาตรฐานอยู่และนับจำนวน บริษัท ในตลาด ตลาดที่แข็งแกร่งหมายถึงการนำมาตรฐานที่แข็งแกร่งมาใช้ต่อไปนี้เป็นมุมมองของเราเกี่ยวกับผู้เล่นหลักที่ประกอบขึ้นเป็นซัพพลายเชนของอีเธอร์เน็ตแบบเรียลไทม์ตลาด fieldbus:</p><ul><li>Total member companies — manufacturers, ecosystem, and end users that support the standard</li><li>Manufacturer companies — companies that make products that complement the standard</li><li>Real-time component manufacturer — Companies that supply the critical element defined by the standard and required for the protocol to work:</li><li>EtherCAT — EtherCAT Master and the EtherCAT Slave ASIC</li><li>Ethernet/IP — Line controller to prevent collisions</li><li>Ethernet Powerlink — CSMA/CD mechanism, Master (controller)</li><li>PROFINET IRT — stations and special switches</li><li>SERCOS — station with two communications ports</li><li>Servo drive manufacturers</li><li>I/O manufacturers</li></ul><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Xj6N91WEYWkuC4stiZoSEQ.png" /></figure><h4>The Market Has Spoken: EtherCAT is Most Successful</h4><p>ตลาดได้พูดและ EtherCAT ได้รับการยอมรับถึงจุดเปลี่ยนแล้ว EtherCAT นั้นผ่านไปแล้วได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและนำมาตรฐาน Ethernet Fieldbus แบบเรียลไทม์ ตามที่อธิบายไว้ในด้านเทคนิคส่วน EtherCAT เสนอราคา / ประสิทธิภาพที่ดีที่สุด และในส่วนนี้สรุปได้ว่า EtherCATจะเป็นมาตรฐานที่คงทนและคุ้มค่าที่สุดเพราะมีความปลอดภัยในตัวเลข</p><p>ในการระบุมาตรฐานที่มีการนำไปใช้ที่ดีที่สุดและมีความเป็นไปได้ในระยะยาวที่ดีที่สุดเราเพียงทำการนับจำนวนซัพพลายเออร์ที่ยอมรับและปฏิบัติตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องเพื่อทำความเข้าใจว่าตลาดการแข่งขันถูกสร้างขึ้นซึ่งจะนำไปสู่ความมีชีวิตในระยะยาว เรายังนับจำนวนผู้บริโภคที่สมัครเป็นสมาชิกขององค์กรมาตรฐานและหวังว่าสิ่งนี้จะทำหน้าที่เป็นพร็อกซีเพื่อความแข็งแกร่งของการรับรู้ของผู้บริโภค ที่ดีที่สุดน่าสนใจที่สุดและเป็นไปได้มากที่สุดมาตรฐานเป็นเพียงมาตรฐานที่มีซัพพลายเออร์มากที่สุดตลอดห่วงโซ่อุปทานทั้งหมดพร้อมกับผู้บริโภคส่วนใหญ่ EtherCAT โดดเด่น</p><h3>ข้อสรุป</h3><p>ตามหลักประกันการตลาดขององค์กรที่เกี่ยวข้องและผู้ใช้มาตรฐานแต่ละรายและผู้สนับสนุนมาตรฐาน Ethernet Fieldbus แบบเรียลไทม์ทั้งหมดนำเสนอที่น่าสนใจและแตกต่างราคา. หากคุณใช้ PLC ฮาร์ดแวร์ส่วนใหญ่คุณจะต้องใช้เครือข่ายที่ต้องการผู้ขาย PLC อย่างไรก็ตามหากคุณกำลังพิจารณา PLC บนพีซีคุณจำเป็นต้องมีเครือข่ายที่คุณสามารถทำได้เชื่อมั่นในระยะยาวเพื่อรองรับความต้องการที่หลากหลายของธุรกิจของคุณ — สิ่งที่ทำให้ “เสียบได้ง่ายและเล่น” ส่วนประกอบพร้อมมอบประสิทธิภาพความแม่นยำที่คุณต้องการเพื่อแยกความแตกต่างผลิตภัณฑ์</p><p>ตลาดได้พูด: EtherCAT เป็นมาตรฐานที่ดีที่สุดมีค่ามากที่สุดและมีศักยภาพ มันให้ประสิทธิภาพที่ดีที่สุดราคา / ประสิทธิภาพและมีผู้ใช้งานจำนวนมากโดยซัพพลายเออร์และผู้ใช้ขั้นปลาย EtherCAT ชนะการแข่งขัน Fieldbus แบบดิจิตอลเพราะเป็นสนามที่กว้างที่สุดและดีที่สุดฝ่ายสนับสนุนผู้ขายของมาตรฐานเครือข่ายใด ๆ มันเป็นอัตราการยอมรับและความกว้างโดยอุปทานโซ่ที่แยกแยะ EtherCAT อย่างแท้จริงและเป็นรากฐานสำหรับการคาดการณ์ว่ามันจะเป็นมาตรฐานที่แข็งแกร่งที่สุดในตลาด หากคุณกำลังจะย้ายไปที่ PLC อ่อน EtherCAT จะรับประกันของคุณประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a381045a6fab" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethercat-a381045a6fab">[Industrial Communications] EtherCAT</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[WATER TREATMENT] RO Water System]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/water-treatment-ro-water-system-613ffe043203?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/613ffe043203</guid>
            <category><![CDATA[water-treatment-plants]]></category>
            <category><![CDATA[water-treatment]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Sep 2019 04:27:25 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-09-20T04:27:25.191Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1000/0*ShP6sJk70FH27lrR.jpg" /></figure><h3>REVERSE OSMOSIS คืออะไร</h3><p>Reverse osmosis (RO) เป็นกระบวนการทำน้ำให้บริสุทธิ์ที่ใช้เมมเบรนที่ดูดซึมได้บางส่วนเพื่อกำจัดไอออนโมเลกุลที่ไม่ต้องการและอนุภาคขนาดใหญ่จากน้ำดื่ม ในการ Reverse Osmosis ความดันที่ใช้จะถูกนำมาใช้เพื่อเอาชนะแรงดันออสโมติกซึ่งเป็นคุณสมบัติการรวมตัวซึ่งขับเคลื่อนด้วยความแตกต่างทางเคมีของตัวทำละลายซึ่งเป็นพารามิเตอร์ทางอุณหพลศาสตร์ Reverse Osmosis สามารถกำจัดสารเคมีที่ละลายและแขวนลอยหลายชนิดรวมถึงสารชีวภาพ (แบคทีเรียส่วนใหญ่) จากน้ำและใช้ในกระบวนการอุตสาหกรรมและการผลิตน้ำดื่ม ผลที่ได้คือตัวถูกละลายจะถูกเก็บไว้ที่ด้านแรงดันของเมมเบรนและตัวทำละลายบริสุทธิ์ได้รับอนุญาตให้ส่งผ่านไปยังอีกด้านหนึ่ง ในการเป็น “selective” เยื่อหุ้มนี้ไม่ควรปล่อยให้โมเลกุลหรือไอออนขนาดใหญ่ผ่านรูขุมขน (holes) แต่ควรอนุญาตให้ส่วนประกอบที่เล็กลงของสารละลาย (เช่นโมเลกุลของตัวทำละลายเช่น H2O) ผ่านได้อย่างอิสระ</p><p>ในกระบวนการ Osmosis ปกติตัวทำละลายจะย้ายจากบริเวณที่มีความเข้มข้นของตัวถูกละลายต่ำ (High water potential) ผ่านเมมเบรนไปยังพื้นที่ที่มีความเข้มข้นของตัวถูกละลายสูง (low water potential) แรงผลักดันในการเคลื่อนที่ของตัวทำละลายคือการลดพลังงานอิสระของระบบเมื่อความเข้มข้นของตัวทำละลายทั้งสองด้านลดลงทำให้เกิดแรงดัน Osmotic เนื่องจากตัวทำละลายเคลื่อนเข้าสู่สารละลายที่เข้มข้นขึ้น การใช้แรงดันจากภายนอกเพื่อย้อนกลับการไหลตามธรรมชาติของตัวทำละลายบริสุทธิ์จึงเป็นการกลับ Osmosis กระบวนการนี้คล้ายกับการใช้งานเทคโนโลยีเมมเบรนอื่น ๆ</p><p>Reverse Osmosis นั้นแตกต่างจากการกรองซึ่งกลไกของการไหลของของเหลวนั้นเกิดจากการดูดซึมผ่านเยื่อหุ้ม กลไกเด่นการกำจัดในการกรอง membrane คือการรัดหรือการแยกขนาดที่รูเป็น 0.01 micrometers หรือใหญ่กว่าดังนั้นกระบวนการในทางทฤษฎีสามารถบรรลุประสิทธิภาพที่สมบูรณ์แบบโดยไม่คำนึงถึงพารามิเตอร์เช่น ความดันและความเข้มข้นของ Solution’s Reverse Osmosis แทนการเกี่ยวข้องกับการแพร่กระจายของตัวทำละลายใน Membrane ที่ไม่เป็นรูพรุนหรือใช้การกรองระดับนาโนด้วยรูพรุน 0.001 micrometers กลไกการกำจัดที่เด่นชัดนั้นมาจากความแตกต่างของความสามารถในการละลายหรือการแพร่และกระบวนการขึ้นอยู่กับความดันความเข้มข้นของตัวถูกละลายและเงื่อนไขอื่น ๆ Reverse Osmosis เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการใช้ในการทำน้ำให้บริสุทธิ์จากน้ำทะเลการเอาเกลือและวัสดุอื่น ๆ ที่ปล่อยออกมาจากโมเลกุลของน้ำ</p><h3>Reverse Osmosis ทำงานอย่างไร</h3><p>Reverse Osmosis ทำงานโดยใช้ปั๊มแรงดันสูงเพื่อเพิ่มแรงดันในด้านเกลือของ RO และบังคับให้น้ำไหลผ่านเยื่อเมมเบรน RO แบบกึ่งซึมผ่านได้ทำให้เกลือละลายส่วนใหญ่เกือบทั้งหมด (ประมาณ 95% ถึง 99%) ของเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำทิ้ง. ปริมาณของความดันที่ต้องการขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของเกลือของน้ำป้อน ยิ่งน้ำป้อนมีความเข้มข้นมากเท่าใดก็ยิ่งต้องใช้แรงดันมากขึ้นในการเอาชนะแรงดัน Osmotic</p><p>น้ำที่ผ่านการแยกเกลือออกจากน้ำที่ปราศจากแร่ธาตุหรือปราศจากไอออนเรียกว่า permeate (or product) กระแสน้ำที่มีสารปนเปื้อนเข้มข้นที่ไม่ผ่าน membrane RO เรียกว่า reject (or concentrate)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*WLjM5YWLBFdo5atR.png" /></figure><p>ในขณะที่น้ำป้อนเข้าสู่ RO membrane ภายใต้ความกดดัน (แรงดันมากพอที่จะเอาชนะแรงดัน osmotic) โมเลกุลของน้ำที่ผ่าน membrane ซึมเข้าไปได้ ส่วนเกลือและสารปนเปื้อนอื่น ๆ จะไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านและจะถูกปล่อยออกมาผ่านช่องทาง reject (also known as the concentrate or brine stream)ซึ่งจะไประบายน้ำออกหรือสามารถป้อนกลับเข้าไปในแหล่งน้ำป้อนในบางสถานการณ์เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ผ่านระบบ RO เพื่อประหยัดน้ำ</p><p>สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าระบบ RO ใช้การกรองแบบไขว้มากกว่าการกรองแบบมาตรฐานที่เก็บสารปนเปื้อนภายในสื่อกรอง ด้วยการกรองแบบไขว้ การแก้ปัญหาจะผ่านตัวกรองหรือผ่านตัวกรองด้วยสองช่องทาง: น้ำที่ผ่านการกรองจะไปทางเดียวและน้ำที่ปนเปื้อนจะไปทางอื่น เพื่อหลีกเลี่ยงการสะสมของสิ่งปนเปื้อน การกรองแบบ cross flow ช่วยให้น้ำสามารถกำจัดสิ่งปนเปื้อนที่สะสมออกมาและยังช่วยให้เกิดความปั่นป่วนมากพอที่จะรักษาพื้นผิวของ membrane</p><h3>Reverse Osmosis จะกำจัดสารปนเปื้อนอะไรบ้าง?</h3><p>Reverse Osmosis สามารถกำจัดเกลือที่ละลายในน้ำ (ไอออน), อนุภาค, colloids, organics, bacteria and pyrogens ได้ถึง 99% + (แม้ว่าระบบ RO ไม่ควรพึ่งพาการกำจัดแบคทีเรียและไวรัส 100% ) RO membrane ปฏิเสธการปนเปื้อนตามขนาดและประจุ สารปนเปื้อนใด ๆ ที่มีน้ำหนักโมเลกุลมากกว่า 200 อาจถูกปฏิเสธโดยระบบ RO ที่ทำงานอย่างเหมาะสม (สำหรับการเปรียบเทียบโมเลกุลของน้ำมีเมกะวัตต์ 18) ยิ่งมีประจุไอออนิกของสิ่งปนเปื้อนมากเท่าใดก็ยิ่งมีโอกาสมากขึ้นที่จะไม่สามารถผ่าน RO membrane ได้ ตัวอย่างเช่น โซเดียมไอออนมีเพียงประจุเดียว (monovalent) และไม่ได้ถูกปฏิเสธโดยเมมเบรน RO เช่นเดียวกับแคลเซียมตัวอย่างซึ่งมีสองประจุ ในทำนองเดียวกันนี่คือเหตุผลที่ระบบ RO ไม่สามารถกำจัดก๊าซเช่น CO2 ได้เป็นอย่างดีเพราะพวกมันจะไม่แตกตัวเป็นไอออน (มีประจุ) สูงในขณะที่อยู่ในสารละลายและมีน้ำหนักโมเลกุลที่ต่ำมาก เนื่องจากระบบ RO ไม่ได้กำจัดก๊าซน้ำที่ผ่านการกรองจึงมีค่า pH ต่ำกว่าปกติเล็กน้อยขึ้นอยู่กับระดับ CO2 ในน้ำป้อนเนื่องจาก CO2 ถูกเปลี่ยนเป็นกรดคาร์บอนิก</p><p>Reverse Osmosis นั้นมีประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำกร่อย ผิวน้ำ และน้ำบาดาลสำหรับการใช้งานทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ตัวอย่างของอุตสาหกรรมที่ใช้น้ำ RO ได้แก่ pharmaceutical, boiler feed water, food and beverage, metal finishing and semiconductor manufacturing</p><h3>Reverse Osmosis ประสิทธิภาพ &amp; การคำนวณการออกแบบ</h3><p>มีการคำนวณจำนวนหนึ่งที่ใช้ในการตัดสินประสิทธิภาพของระบบ RO และการพิจารณาการออกแบบ ระบบ RO มีเครื่องมือที่แสดงคุณภาพการไหลความดันและบางครั้งข้อมูลอื่น ๆ เช่นอุณหภูมิหรือชั่วโมงการทำงาน ในการวัดประสิทธิภาพของระบบ RO อย่างถูกต้องคุณต้องการพารามิเตอร์การทำงานต่อไปนี้อย่างน้อยที่สุด:</p><ul><li>Feed pressure</li><li>Permeate pressure</li><li>Concentrate pressure</li><li>Feed conductivity</li><li>Permeate conductivity</li><li>Feed flow</li><li>Permeate flow</li><li>Temperature</li></ul><h4>SALT REJECTION %</h4><p>สมการนี้ มันไม่ได้บอกคุณว่าแต่ละเมมเบรนแต่ละตัวมีประสิทธิภาพอย่างไร แต่เป็นการทำงานของระบบโดยรวมโดยเฉลี่ย ระบบ RO ที่ออกแบบมาอย่างดีพร้อมกับเยื่อ RO ที่ทำงานได้อย่างถูกต้องจะปฏิเสธ 95% ถึง 99% ของสารปนเปื้อนน้ำป้อนส่วนใหญ่ (ซึ่งมีขนาดและค่าใช้จ่ายที่แน่นอน) คุณสามารถกำหนดประสิทธิภาพของเมมเบรน RO ที่จะกำจัดสิ่งปนเปื้อนโดยใช้สมการต่อไปนี้:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/627/1*Q0C3AJGydYKwzaaBi9Jtkw.jpeg" /></figure><p>ยิ่งการปฏิเสธเกลือยิ่งสูงประสิทธิภาพของระบบก็จะดีขึ้นเท่านั้น การปฏิเสธเกลือต่ำอาจหมายถึงว่าเยื่อจำเป็นต้องทำความสะอาดหรือเปลี่ยน</p><h4>SALT PASSAGE %</h4><p>นี่เป็นเพียงการผกผันของการปฏิเสธเกลือที่อธิบายไว้ในสมการก่อนหน้า นี่คือปริมาณของเกลือที่แสดงเป็นเปอร์เซ็นต์ที่ผ่านระบบ RO ยิ่งเกลือน้อยกว่ายิ่งระบบทำงานได้ดีเท่านั้น เส้นทางที่มีเกลือสูงอาจหมายถึงว่า membrane จำเป็นต้องทำความสะอาดหรือเปลี่ยนใหม่</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/300/1*IlHsd9F_olWdfOjA1oVSKw.jpeg" /></figure><h4>RECOVERY %</h4><p>Percent Recovery คือปริมาณน้ำที่ถูก ‘กู้คืน’ ซึ่งเป็นน้ำที่ซึมผ่านได้ดี วิธีคิดอีกวิธีหนึ่งของ Percent Recovery คือปริมาณน้ำที่ไม่ถูกส่งไปยังการระบายน้ำแบบ concentrate แต่จะถูกเก็บรวบรวมในรูปแบบน้ำซึมหรือน้ำจากผลิตภัณฑ์ % การกู้คืนที่สูงขึ้นหมายความว่าคุณกำลังส่งน้ำน้อยลงเพื่อให้มีสมาธิและประหยัดน้ำมากขึ้น อย่างไรก็ตามหากการกู้คืน% สูงเกินไปสำหรับการออกแบบ RO ก็สามารถนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเนื่องจากการปรับขนาดและการเปรอะเปื้อน การกู้คืน% สำหรับระบบ RO นั้นถูกสร้างขึ้นด้วยความช่วยเหลือของซอฟต์แวร์การออกแบบโดยคำนึงถึงปัจจัยต่าง ๆ เช่นเคมีน้ำป้อนและการบำบัดล่วงหน้า RO ก่อนระบบ RO ดังนั้นการกู้คืน% ที่เหมาะสมที่ RO ควรดำเนินการขึ้นอยู่กับสิ่งที่มันถูกออกแบบมาสำหรับ ด้วยการคำนวณ% Recovery คุณสามารถตรวจสอบได้อย่างรวดเร็วว่าระบบทำงานนอกการออกแบบที่ตั้งใจหรือไม่ การคำนวณสำหรับการกู้คืน% อยู่ด้านล่าง:</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/369/1*ePIFN9Nn8bhXS0s14b8GUQ.jpeg" /></figure><p>ตัวอย่างเช่นหากอัตราการฟื้นตัวเท่ากับ 75% นี่หมายความว่าสำหรับน้ำที่ป้อนเข้าสู่ระบบ RO ทุก ๆ 100 แกลลอนคุณจะได้รับการกู้คืน 75 แกลลอนเช่นเดียวกับการซึมผ่านของน้ำที่ใช้งานได้และ 25 แกลลอน ระบบ RO อุตสาหกรรมมักจะทำงานที่ใดก็ได้จากการกู้คืน 50% ถึง 85% ขึ้นอยู่กับลักษณะของน้ำป้อนและการพิจารณาการออกแบบอื่น ๆ</p><h4>CONCENTRATION FACTOR</h4><p>ปัจจัยความเข้มข้นมีความสัมพันธ์กับการกู้คืนระบบ RO และเป็นสมการที่สำคัญสำหรับการออกแบบระบบ RO ยิ่งคุณกู้คืนน้ำได้มากเท่าที่การซึมผ่าน (ยิ่งการกู้คืน% สูงขึ้น) ยิ่งเกลือและสารปนเปื้อนที่คุณเก็บสะสมในกระแสเข้มข้นยิ่งมากขึ้น สิ่งนี้สามารถนำไปสู่ศักยภาพที่สูงขึ้นสำหรับการไต่ระดับบนพื้นผิวของ RO membrane เมื่อปัจจัยความเข้มข้นสูงเกินไปสำหรับการออกแบบระบบและองค์ประกอบของน้ำป้อน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/326/1*3i3PPuuDO0sgK4AEQgxPtQ.jpeg" /></figure><p>แนวคิดไม่แตกต่างจากหม้อไอน้ำหรือหอระบายความร้อน ทั้งสองมีน้ำบริสุทธิ์ที่ออกจากระบบ (ไอน้ำ) และจบลงด้วยการทิ้งสารละลายเข้มข้นไว้ข้างหลัง เมื่อระดับความเข้มข้นเพิ่มขึ้นขีด จำกัด การละลายอาจเกินและตกตะกอนบนพื้นผิวของอุปกรณ์ตามขนาด</p><p>ตัวอย่างเช่น หาก feed flow ของคุณคือ 100 gpm และ permeate flow ของคุณคือ 75 gpm ดังนั้นการกู้คืนคือ (75/100) x 100 = 75% ในการค้นหาปัจจัยความเข้มข้นสูตรจะเป็น 1 ÷ (1–75%) = 4</p><p>concentration factor 4 หมายถึงน้ำที่ไหลเข้าสู่ concentrate stream มากกว่า feed water ถึง 4 เท่า หาก feed water ในตัวอย่างนี้คือ 500 ppm ดังนั้น concentrate streamจะเป็น 500 x 4 = 2,000 ppm</p><h4>FLUX</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/529/1*P6f68dGCxNHxfsaU6Q8oag.jpeg" /></figure><p>ตัวอย่างเช่นคุณมีสิ่งต่อไปนี้:</p><p>ระบบ RO กำลังผลิต 75 แกลลอนต่อนาที (แกลลอนต่อนาที) ของ permeate คุณมี 3 RO และท่อแต่ละอันมี 6 RO membranes ดังนั้นคุณจึงมีทั้งหมด 3 x 6 = 18 เมมเบรน ประเภทของเมมเบรนที่คุณมีในระบบ RO คือ Dow Filmtec BW30–365 RO membrane ชนิดนี้ (หรือองค์ประกอบ) มีพื้นที่ผิว 365 ตารางฟุต</p><p>To find the flux (Gfd):</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/334/1*xnxv36qTgmWodhsnJ0NH2w.jpeg" /></figure><p>The flux is 16 Gfd.</p><p>ซึ่งหมายความว่ามีน้ำ 16 แกลลอนผ่านแต่ละตารางฟุตของ RO membrane แต่ละวัน จำนวนนี้อาจจะดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับชนิดของคุณสมบัติทางเคมีของน้ำและการออกแบบระบบ ด้านล่างเป็นกฎทั่วไปสำหรับช่วงฟลักซ์สำหรับแหล่งน้ำที่แตกต่างกันและสามารถกำหนดได้ดีขึ้นด้วยความช่วยเหลือ โปรแกรมออกแบบ RO หากคุณใช้เยื่อหุ้มเซลล์ Dow Filmtec LE-440i RO ในตัวอย่างข้างต้นฟลักซ์จะเป็น 14 ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องคำนึงถึงชนิดของเมมเบรนที่ใช้และพยายามรักษาชนิดของเมมเบรนที่สอดคล้องกันตลอดทั้งระบบ .</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/827/1*6narJRPWH3n7lu1-ddL1oQ.jpeg" /></figure><h4>MASS BALANCE</h4><p>สมการ Mass Balance ใช้เพื่อช่วยในการกำหนดว่าการไหลและเครื่องมือวัดคุณภาพของคุณอ่านอย่างถูกต้องหรือต้องการการสอบเทียบ หากเครื่องมือของคุณอ่านไม่ถูกต้องแสดงว่าข้อมูลแนวโน้มประสิทธิภาพที่คุณกำลังรวบรวมนั้นไร้ประโยชน์ คุณจะต้องรวบรวมข้อมูลต่อไปนี้จากระบบ RO เพื่อทำการคำนวณยอดคงเหลือ:</p><ol><li>Feed Flow (gpm)</li><li>Permeate Flow (gpm)</li><li>Concentrate Flow (gpm)</li><li>Feed Conductivity (µS)</li><li>Permeate Conductivity (µS)</li><li>Concentrate Conductivity (µS)</li></ol><p><strong>The mass balance equation is:</strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/830/1*VwLn6u1Q_HeNFJTrLGHJWQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/851/1*yjbwVDHsspkYGjlmcNVkUA.jpeg" /></figure><p>ความแตกต่างของ +/- 5% ก็โอเค ความแตกต่างของ +/- 5% ถึง 10% นั้นเพียงพอแล้ว ความแตกต่างที่มากกว่า +/- 10% นั้นไม่สามารถยอมรับได้และจำเป็นต้องทำการสอบเทียบเครื่องมือวัด RO เพื่อให้แน่ใจว่าคุณกำลังรวบรวมข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ในตัวอย่างข้างต้นสมการ RO mass balance ตกลงนอกช่วงและต้องการความสนใจ</p><h3>ทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างการส่งผ่านและระยะในระบบ Reverse Osmosis (RO)</h3><p>The terms stage และ pass ข้อผิดพลาดมักเกิดขึ้นกับสิ่งเดียวกันในระบบ RO และอาจทำให้เกิดความสับสนกับคำศัพท์สำหรับ RO operator มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้าใจความแตกต่างระหว่าง 1 และ 2 stage RO และ 1 และ 2 pass RO</p><h4>ความแตกต่างระหว่าง 1 AND 2 STAGE RO SYSTEM</h4><p>ในระบบ RO แบบ 1 stage feed water จะเข้าสู่ระบบ RO เป็นหนึ่งสตรีมและออกจาก RO เป็น concentrate และ permeate water. <br>ในระบบ 2 stage concentrate (หรือ reject) จาก stage แรก จากนั้นกลายเป็น feed water ไปยัง stage 2 น้ำที่ผ่านการกรองจะถูกรวบรวมจาก stage แรกรวมกับ permeate water ที่ผ่านจาก stage 2 ขั้นตอนเพิ่มเติมเพิ่มการ recovery จากระบบ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/847/1*Erw7zthnCG8kpZBBgLD0QQ.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/850/1*aSQnde5emnIhMz_HPUzAiw.jpeg" /></figure><h4>ARRAY</h4><p>ในระบบ Reverse Osmosis อาร์เรย์จะอธิบายถึงการจัดเรียงทางกายภาพของภาชนะรับแรงดันในระบบ 2 stage ภาชนะรับความดันมี RO membrane (ปกติจาก 1 ถึง 6 RO membrane อยู่ในภาชนะรับความดัน) แต่ละขั้นตอนสามารถมีภาชนะรับความดันจำนวนหนึ่งที่มี RO membrane การปฏิเสธของแต่ละ stage นั้นจะกลายเป็นสตรีมฟีดสำหรับ stage ต่อเนื่องถัดไป ระบบ RO 2 stage ที่แสดงในหน้าก่อนหน้านี้คืออาเรย์ 2:1 ซึ่งหมายความว่า concentrate (or reject) ของ ท่อ 2 RO แรกจะถูกป้อนไปยังท่อ 1 ถัดไป</p><h4>RO SYSTEM WITH CONCENTRATE RECYCLE</h4><p>ด้วยระบบ RO ที่ไม่สามารถจัดฉากได้อย่างเหมาะสม และเคมีของน้ำป้อนช่วยให้สามารถตั้งค่าการรีไซเคิลแบบ concentrate ได้ซึ่งส่วนหนึ่งของการไหลของน้ำจะถูกป้อนกลับไปที่น้ำป้อนในระยะแรกเพื่อช่วยเพิ่มระบบ การฟื้นตัว</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/726/1*p8jy8KJ_h6XIp4Hgv54vvg.jpeg" /></figure><h4>SINGLE PASS RO VS DOUBLE PASS RO</h4><p>คิดว่า pass เป็นระบบ RO แบบสแตนด์อโลน เมื่อคำนึงถึงสิ่งนี้ความแตกต่างระหว่างระบบ RO แบบ single pass และ double pass คือการที่ double pass RO permeate water ผ่านจาก pass ครั้งแรกจะกลายเป็นน้ำป้อนไปสู่ pass ที่สอง (หรือ RO ที่สอง) ซึ่งจบลงด้วยการผลิต คุณภาพ permeate water สูงขึ้นมากเพราะมันผ่านระบบ RO สองระบบ</p><p>นอกเหนือจากการผลิต permeate water ที่มีคุณภาพสูงขึ้นแล้วระบบ double pass ยังช่วยให้โอกาสในการกำจัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการซึมผ่านโดยการฉีดสารกัดกร่อนระหว่างครั้งแรกและครั้งที่สอง C02 เป็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์เมื่อคุณมีเตียงแลกเปลี่ยนไอออนเรซินเตียงผสมหลังจาก RO ด้วยการเพิ่มสารกัดกร่อนหลังจากผ่านครั้งแรกคุณจะเพิ่มค่า pH ของ permeate water ครั้งแรกและแปลง C02 เป็นไบคาร์บอเนต (HCO3-) และคาร์บอเนต (CO3–2) สำหรับการคัดแยก RO membrane ที่ดีขึ้นในรอบที่สอง สิ่งนี้ไม่สามารถทำได้ด้วยการผ่าน RO เพียงครั้งเดียวเนื่องจากการฉีดโซดาไฟและสร้างคาร์บอเนต (CO3–2) ในการที่มีตัวของไอออนบวกช่นแคลเซียมจะทำให้เกิดการปรับขนาดของเยื่อ RO</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/888/1*Lm4T3fB5z0Fm2nv_Upyppg.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/882/1*nURXdXQlexrXvHowUQmrmA.jpeg" /></figure><h3>การปรับสภาพ RO</h3><p>การปรับสภาพที่เหมาะสมโดยใช้การบำบัดเชิงกลและเชิงเคมีเป็นสิ่งสำคัญสำหรับระบบ RO เพื่อป้องกันการเกิดคราบสกปรก การปรับขนาดและการเสีย RO membrane ก่อนเวลาและค่าใช้จ่ายสูง ด้านล่างนี้เป็นบทสรุปของปัญหาทั่วไปที่ระบบ RO ประสบเนื่องจากขาดการปรับสภาพที่เหมาะสม</p><h4>FOULING</h4><p>การปนเปื้อนเกิดขึ้นเมื่อสารปนเปื้อนสะสมบนพื้นผิวเมมเบรนอุดได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีสารปนเปื้อนจำนวนมากในน้ำป้อนเทศบาลซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและไม่เป็นอันตรายต่อการบริโภคของมนุษย์ แต่มีขนาดใหญ่พอที่จะทำให้ระบบ RO (หรือปลั๊ก) สกปรกได้อย่างรวดเร็ว โดยทั่วไปการเปรอะเปื้อนจะเกิดขึ้นที่ส่วนหน้าของระบบ RO และส่งผลให้แรงดันตกคร่อมในระบบ RO และ permeate ต่ำ นี่แปลว่าเป็นต้นทุนการดำเนินงานที่สูงขึ้นและในที่สุดก็จำเป็นที่จะต้องทำความสะอาดหรือเปลี่ยน RO membrane การเหม็นจะเกิดขึ้นในที่สุดเนื่องจากขนาดรูพรุนของเยื่อ RO ที่มีขนาดเล็กมากไม่ว่าการปรับสภาพและกำหนดการทำความสะอาดของคุณจะมีประสิทธิภาพเพียงใด อย่างไรก็ตามโดยมีการปรับสภาพที่เหมาะสมคุณจะลดความจำเป็นในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการเปรอะเปื้อนเป็นประจำ</p><p>การเปรอะเปื้อนอาจเกิดจากสิ่งต่อไปนี้:</p><ol><li>อนุภาคฝุ่นหรือคอลลอยด์ (ดินโคลนตะกอนดิน ฯลฯ )</li><li>Organics (กรดฮิวมิก / กรดฟุลวิค ฯลฯ )</li><li>จุลินทรีย์ (แบคทีเรีย ฯลฯ ) แบคทีเรียมีปัญหาการเปรอะเปื้อนที่พบบ่อยที่สุดเนื่องจากเยื่อหุ้ม RO ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันไม่สามารถทนต่อสารฆ่าเชื้อเช่นคลอรีนและจุลินทรีย์เหล่านี้มักจะเจริญเติบโตและทวีคูณบนพื้นผิวเมมเบรน พวกมันอาจสร้างแผ่นชีวะที่ปกคลุมพื้นผิวเมมเบรนและทำให้เกิดการเปรอะเปื้อนอย่างหนัก</li><li>การพัฒนาสื่อตัวกรองต้นน้ำของหน่วย RO เตียงคาร์บอนของ GAC และเตียงนุ่มอาจมีการรั่วไหลของท่อระบายน้ำน้อยและหากมีการกรองหลังไม่เพียงพอในสถานที่สื่อสามารถทำให้ระบบ RO สกปรก</li></ol><p>ด้วยการทดสอบการวิเคราะห์คุณสามารถตรวจสอบว่าน้ำป้อนที่ RO ของคุณมีศักยภาพสูงสำหรับการเปรอะเปื้อนหรือไม่ เพื่อป้องกันการเปรอะเปื้อนของระบบ RO จะใช้วิธีการกรองเชิงกล วิธีที่นิยมที่สุดในการป้องกันการเปรอะเปื้อนคือการใช้ตัวกรองมัลติมีเดีย (MMF) หรือตัวกรองขนาดเล็ก (MF) ในบางกรณีการกรองตลับหมึกจะเพียงพอ</p><h4>SCALING</h4><p>เมื่อสารประกอบที่ละลาย (อนินทรีย์) มีความเข้มข้นมากขึ้น (อย่าลืมอภิปรายเกี่ยวกับปัจจัยความเข้มข้น) ดังนั้นการปรับสเกลสามารถเกิดขึ้นได้หากสารประกอบเหล่านี้มีค่าเกินความสามารถในการละลายและตกตะกอนบนพื้นผิวเมมเบรน ผลลัพธ์ของการปรับสเกลคือแรงดันตกคร่อมที่สูงขึ้นทั่วทั้งระบบทางเดินของเกลือที่สูงขึ้น (การปฏิเสธเกลือน้อย) การไหลซึมผ่านต่ำและคุณภาพน้ำซึมผ่านที่ต่ำกว่า ตัวอย่างของสเกลทั่วไปที่มีแนวโน้มที่จะก่อตัวขึ้นบนเยื่อ RO คือแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3)</p><h4>CHEMICAL ATTACK</h4><p>เมมเบรนคอมโพสิตฟิล์มแบบบางที่ทันสมัยไม่สามารถทนต่อคลอรีนหรือคลอรีนได้ ออกซิไดเซอร์เช่นคลอรีนจะ ‘เผา’ รูในรูขุมขนของพังผืดและอาจทำให้เกิดความเสียหายที่แก้ไขไม่ได้ ผลของการโจมตีทางเคมีบนเยื่อ RO คือการไหลซึมผ่านที่สูงขึ้นและการผ่านเกลือที่สูงขึ้น (น้ำซึมผ่านที่มีคุณภาพต่ำกว่า) นี่คือสาเหตุที่การเจริญเติบโตของจุลินทรีย์บนเยื่อ RO มีแนวโน้มที่จะทำให้เยื่อ RO ที่เป็นอันตรายนั้นเกิดขึ้นได้ง่ายเนื่องจากไม่มีสารชีวภาพเพื่อป้องกันการเจริญเติบโต</p><h4>MECHANICAL DAMAGE</h4><p>ส่วนหนึ่งของแผนการปรับสภาพควรเป็นก่อนและโพสต์ประปาระบบ RO และการควบคุม หาก ‘เริ่มต้นอย่างหนัก’ เกิดความเสียหายทางกลไกต่อเยื่อบุสามารถเกิดขึ้นได้ ในทำนองเดียวกันหากมีแรงดันย้อนกลับมากเกินไปในระบบ RO ความเสียหายเชิงกลต่อเยื่อ RO ก็สามารถเกิดขึ้นได้เช่นกัน สิ่งเหล่านี้สามารถแก้ไขได้โดยใช้มอเตอร์ไดรฟ์ความถี่ตัวแปรเพื่อเริ่มปั๊มแรงดันสูงสำหรับระบบ RO และโดยการติดตั้งวาล์วตรวจสอบและ / หรือวาล์วระบายแรงดันเพื่อป้องกันแรงดันย้อนกลับที่มากเกินไปบนยูนิต RO ที่อาจทำให้เกิดพังถาวร</p><h3>Pretreatment Solutions</h3><p>ด้านล่างนี้เป็นโซลูชันการปรับสภาพสำหรับระบบ RO ที่สามารถช่วยลดการเปรอะเปื้อนการปรับขนาดและการโจมตีทางเคมี</p><h4>MULTI MEDIA FILTRATION (MMF)</h4><p>Multi-Media Filter ใช้เพื่อช่วยป้องกันการเปรอะเปื้อนของระบบ RO โดยทั่วไปตัวกรองมัลติมีเดียประกอบด้วยสื่อสามชั้นประกอบด้วยถ่านหินแอนทราไซต์ทรายและโกเมนพร้อมชั้นกรวดที่รองรับที่ด้านล่าง สิ่งเหล่านี้เป็นสื่อกลางของการเลือกเพราะความแตกต่างของขนาดและความหนาแน่น ถ่านหินแอนทราไซท์ขนาดใหญ่ (แต่เบากว่า) จะอยู่ด้านบนและโกเมนที่หนักกว่า (แต่เล็กกว่า) จะยังคงอยู่ที่ด้านล่าง การจัดเรียงตัวกรองช่วยให้สามารถกำจัดสิ่งสกปรกที่ใหญ่ที่สุดใกล้กับด้านบนของเตียงสื่อที่มีสิ่งสกปรกขนาดเล็กถูกเก็บไว้ลึกและลึกลงไปในสื่อ สิ่งนี้ช่วยให้เตียงทั้งหมดทำหน้าที่เป็นตัวกรองช่วยให้สามารถกรองเวลาทำงานนานขึ้นระหว่างการล้างย้อนและการกำจัดอนุภาคที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น</p><p>ตัวกรองมัลติมีเดียที่ดำเนินการอย่างดีสามารถกำจัดฝุ่นละอองได้ถึง 15–20 ไมครอน Multi-Media Filter ที่ใช้การเพิ่มการตกตะกอน (ซึ่งทำให้อนุภาคขนาดเล็กเข้าด้วยกันเพื่อรวมตัวเป็นอนุภาคที่มีขนาดใหญ่พอที่จะถูกกรอง) สามารถกำจัดฝุ่นละอองได้ถึง 5–10 ไมครอน ในการมองสิ่งนี้ความกว้างของเส้นผมมนุษย์อยู่ที่ประมาณ 50 ไมครอน</p><p>แนะนำให้ใช้ตัวกรองหลายสื่อเมื่อค่าดัชนีความหนาแน่น Silt (SDI) มากกว่า 3 หรือเมื่อความขุ่นมากกว่า 0.2 NTU ไม่มีกฎที่แน่นอน แต่ควรปฏิบัติตามแนวทางข้างต้นเพื่อป้องกันการเกิดคราบสกปรกของเยื่อ RO</p><p>สิ่งสำคัญคือต้องมีตัวกรองคาร์ทริดจ์ 5 ไมครอนวางไว้หลังหน่วย MMF โดยตรงในกรณีที่ท่อระบายน้ำใต้ MMF ล้มเหลว สิ่งนี้จะป้องกันไม่ให้สื่อ MMF สร้างความเสียหายกับปั๊มแบบดาวน์สตรีมและทำให้ระบบ RO เปรอะเปื้อน</p><h4>MICROFILTRATION (MF)</h4><p>เครื่องกรองขนาดเล็ก (MF) มีประสิทธิภาพในการกำจัดคอลลอยด์และแบคทีเรียและมีขนาดรูพรุนเพียง 0.1–10µm การกรองขนาดเล็กมีประโยชน์ในการลดโอกาสการเกิดคราบสกปรกสำหรับหน่วย RO การกำหนดค่าเมมเบรนอาจแตกต่างกันระหว่างผู้ผลิต แต่ประเภท “เส้นใยกลวง” เป็นที่ใช้กันมากที่สุด โดยทั่วไปแล้วน้ำจะถูกสูบจากด้านนอกของเส้นใยและน้ำสะอาดจะถูกเก็บรวบรวมจากด้านในของเส้นใย เมมเบรนไส้กรองขนาดเล็กที่ใช้ในการใช้งานน้ำดื่มมักจะทำงานในการไหล “สิ้นตาย” ในการไหลเวียนของเดดเดนน้ำทั้งหมดที่ป้อนสู่เมมเบรนจะถูกกรองผ่านเมมเบรน เค้กกรองที่ต้องย้อนกลับเป็นระยะจากพื้นผิวเมมเบรน โดยปกติอัตราการฟื้นตัวจะมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของแหล่งน้ำป้อนซึ่งมีคุณภาพค่อนข้างสูงและมีความขุ่นต่ำ</p><h4>ANTISCALANTS AND SCALE INHIBITORS</h4><p>สารต้านอนุมูลอิสระและสารยับยั้งการเกิดตะกรันตามชื่อของพวกเขาคือสารเคมีที่สามารถเติมลงในน้ำป้อนก่อนหน่วย RO เพื่อช่วยลดโอกาสในการขยายขนาดของน้ำป้อน Antiscalants และ Scale inhibitors ช่วยเพิ่มขีด จำกัด ในการละลายของสารประกอบอนินทรีย์ที่มีปัญหา ด้วยการเพิ่มขีด จำกัด ในการละลายคุณสามารถที่จะมีสมาธิของเกลือได้ดีกว่าที่อื่นเป็นไปได้ดังนั้นจึงบรรลุอัตราการฟื้นตัวที่สูงขึ้นและทำงานด้วยปัจจัยความเข้มข้นที่สูงขึ้น สารต้านอนุมูลอิสระและสารยับยั้งตะกรันทำงานโดยรบกวนการก่อตัวของขนาดและการเติบโตของผลึก ทางเลือกของตัวยับยั้ง antiscalant หรือ scale ที่จะใช้และปริมาณที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับเคมีของน้ำป้อนและการออกแบบระบบ RO</p><h4>SOFTENING BY ION EXCHANGE</h4><p>น้ำยาปรับน้ำสามารถใช้เพื่อช่วยป้องกันการปรับขนาดในระบบ RO โดยการแลกเปลี่ยนไอออนที่เกิดขึ้นในระดับที่มีไอออนที่ไม่ได้เป็นขนาด เช่นเดียวกับหน่วย MMF สิ่งสำคัญคือต้องมีตัวกรองคาร์ทริดจ์ 5 ไมครอนวางไว้หลังน้ำกระด้างในกรณีที่ท่อระบายน้ำใต้น้ำยาปรับไม่ทำงาน</p><h4>SODIUM BISULFITE (SBS) INJECTION</h4><p>โดยการเพิ่มโซเดียมไบซัลไฟต์ (SBS หรือ SMBS) ซึ่งเป็นตัวลดลงในน้ำก่อน RO ในขนาดที่เหมาะสมคุณสามารถกำจัดคลอรีนตกค้าง</p><h4>GRANULAR ACTIVATED CARBON (GAC)</h4><p>GAC ใช้สำหรับการกำจัดองค์ประกอบอินทรีย์และสารฆ่าเชื้อที่ตกค้าง (เช่นคลอรีนและคลอรีน) จากน้ำ สื่อ GAC ทำจากถ่านหินเปลือกหรือไม้ ถ่านกัมมันต์จะกำจัดคลอรีนตกค้างและคลอรีนโดยปฏิกิริยาทางเคมีที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนอิเล็กตรอนจากพื้นผิวของ GAC ไปยังคลอรีนตกค้างหรือคลอรีน คลอรีนหรือคลอรีนจะกลายเป็นไอออนคลอไรด์ที่ไม่มีตัวออกซิไดซ์อีกต่อไป</p><p>ข้อเสียของการใช้ GAC ก่อนหน่วย RO คือ GAC จะลบคลอรีนอย่างรวดเร็วที่ส่วนบนสุดของฐาน GAC สิ่งนี้จะทำให้ส่วนที่เหลืออยู่ของฐาน GAC ปราศจากไบโอไซด์เพื่อฆ่าเชื้อจุลินทรีย์ ฐาน GAC จะดูดซับสารอินทรีย์ทั่วทั้งเตียงซึ่งเป็นอาหารที่มีศักยภาพสำหรับแบคทีเรียดังนั้นในที่สุดฐาน GAC จะกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์สำหรับการเจริญเติบโตของแบคทีเรียซึ่งสามารถผ่านไปยังเยื่อ RO ได้อย่างง่ายดาย ในทำนองเดียวกันฐานของ GAC สามารถผลิตค่าปรับคาร์บอนน้อยมากภายใต้สถานการณ์บางอย่างที่มีศักยภาพในการทำผิดกฎหมาย RO</p><h3>RO แนวโน้มของข้อมูลและการทำให้เป็นมาตรฐาน</h3><p>เยื่อ RO เป็นหัวใจของระบบ RO และต้องมีการรวบรวมจุดข้อมูลบางอย่างเพื่อตรวจสอบสุขภาพของเยื่อ RO จุดข้อมูลเหล่านี้รวมถึงแรงกดดันระบบกระแสคุณภาพและอุณหภูมิ อุณหภูมิของน้ำเป็นสัดส่วนโดยตรงกับความดัน เมื่ออุณหภูมิของน้ำลดลงจะมีความหนืดมากขึ้นและ RO จะซึมผ่านลงเนื่องจากต้องใช้แรงดันมากขึ้นในการผลักน้ำผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ ในทำนองเดียวกันเมื่ออุณหภูมิของน้ำเพิ่มขึ้นการไหล RO จะเพิ่มขึ้น ดังนั้นข้อมูลประสิทธิภาพสำหรับระบบ RO จะต้องเป็นมาตรฐานเพื่อให้การแปรผันของการไหลนั้นไม่ถูกตีความว่าผิดปกติเมื่อไม่มีปัญหา ควรคำนวณการไหลของกระแสความกดดันและการปฏิเสธเกลือกราฟและเปรียบเทียบกับข้อมูลพื้นฐาน (เมื่อ RO ได้รับมอบหมายหรือหลังจากที่ทำความสะอาดหรือเปลี่ยนเมมเบรนแล้ว) เพื่อช่วยแก้ไขปัญหาใด ๆ และพิจารณาว่าเมื่อใดที่จะทำความสะอาดหรือตรวจสอบ ความเสียหาย การทำให้ข้อมูลเป็นมาตรฐานช่วยแสดงประสิทธิภาพที่แท้จริงของเยื่อหุ้ม RO ตามกฎทั่วไปเมื่อการเปลี่ยนแปลงปกติคือ +/- 15% จากข้อมูลพื้นฐานคุณต้องดำเนินการ หากคุณไม่ปฏิบัติตามกฎนี้การทำความสะอาดเมมเบรน RO อาจไม่มีประสิทธิภาพมากนักในการทำให้เยื่อหุ้มกลับคืนสู่ประสิทธิภาพใหม่</p><h3>การทำความสะอาดเมมเบรน RO</h3><p>เยื่อ RO จะต้องมีการทำความสะอาดเป็นระยะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ทุก 1 ถึง 4 ครั้งต่อปีขึ้นอยู่กับคุณภาพน้ำฟีด ตามกฎทั่วไปหากความดันลดลงปกติหรือเส้นทางเกลือปกติเพิ่มขึ้น 15% แล้วมันเป็นเวลาที่จะทำความสะอาดเยื่อ RO หากการไหลซึมผ่านปกติลดลง 15% ก็ถึงเวลาที่จะทำความสะอาดเยื่อหุ้ม RO คุณสามารถล้างเยื่อ RO ในสถานที่หรือลบออกจากระบบ RO และทำความสะอาดนอกสถานที่โดย บริษัท ผู้ให้บริการที่เชี่ยวชาญในบริการนี้ ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าการทำความสะอาดเมมเบรนนอกสถานที่นั้นมีประสิทธิภาพมากกว่าในการทำความสะอาดที่ดีกว่าการทำความสะอาดในสถานที่</p><p>การทำความสะอาดเมมเบรน RO เกี่ยวข้องกับน้ำยาทำความสะอาดพีเอชต่ำและสูงเพื่อกำจัดสิ่งปนเปื้อนออกจากเมมเบรน การปรับสเกลนั้นใช้น้ำยาทำความสะอาด pH และสารอินทรีย์ต่ำน้ำยาคอลลอยด์และไบโอฟูลนั้นได้รับการทำความสะอาดด้วยค่า pH ที่สูง การทำความสะอาดเยื่อหุ้ม RO ไม่เพียงเกี่ยวกับการใช้สารเคมีที่เหมาะสมเท่านั้น มีปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมายที่เกี่ยวข้องเช่นการไหลอุณหภูมิของน้ำและคุณภาพการออกแบบและขนาดของแผ่นทำความสะอาดที่เหมาะสมและปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมายที่กลุ่มบริการที่มีประสบการณ์จะต้องจัดการเพื่อทำความสะอาดเยื่อ RO</p><h3>สรุป</h3><p>Reverse Osmosis เป็นเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพและผ่านการพิสูจน์แล้วในการผลิตน้ำที่เหมาะสำหรับการใช้งานในอุตสาหกรรมจำนวนมากที่ต้องการน้ำปราศจากแร่ธาตุหรือน้ำปราศจากไอออน การโพสต์การรักษาเพิ่มเติมหลังจากระบบ RO เช่นการกำจัดไอออนเตียงแบบผสมสามารถเพิ่มคุณภาพของการซึมผ่านของ RO และทำให้เหมาะสำหรับการใช้งานที่ต้องการมากที่สุด การปรับสภาพและตรวจสอบระบบ RO อย่างเหมาะสมเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันการซ่อมแซมที่มีราคาแพงและการบำรุงรักษาที่ไม่ได้กำหนดไว้ล่วงหน้า ด้วยการออกแบบระบบที่ถูกต้องโปรแกรมการบำรุงรักษาและการสนับสนุนการบริการที่มีประสบการณ์ระบบ RO ของคุณควรให้น้ำบริสุทธิ์สูงหลายปี</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=613ffe043203" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/water-treatment-ro-water-system-613ffe043203">[WATER TREATMENT] RO Water System</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Industrial Communications] Ethernet PowerLink]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethernet-powerlink-8a967059601a?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8a967059601a</guid>
            <category><![CDATA[data-communication]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 14 Sep 2019 07:59:04 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-09-14T07:59:04.723Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*XV8olnWGDiJwC1_b.jpg" /></figure><h3>Ethernet PowerLink คืออะไร</h3><p>ETHERNET Powerlink ได้รับการแนะนำโดย B&amp;R ในปี 2544 เป้าหมายของมันคือการให้บริการ Ethernet มาตรฐานที่มีคุณสมบัติเรียลไทม์และอนุญาตให้ใช้โซลูชันสากลจนถึงแอพพลิเคชั่นที่ต้องการการเคลื่อนไหว ตั้งแต่ในเวลานั้น EPSG (ETHERNET Powerlink Standardization Group) ได้เลื่อนขั้น ETHERNETรับผิดชอบต่อการเปิดกว้างการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องและความเป็นอิสระ</p><h3>ปรัชญาสถาปัตยกรรม</h3><p>ETHERNET Powerlink เป็นโปรโตคอลที่มีวัฏจักรอย่างเคร่งครัดซึ่งจัดการการเข้าถึงเครือข่ายรวมทั้งการซิงโครไนซ์ของอุปกรณ์ วงจรการสื่อสารแบ่งออกเป็นเฟส isochronous สำหรับข้อมูลเวลาที่สำคัญเช่นเดียวกับเฟสไม่ตรงกันสำหรับการถ่ายโอนข้อมูล Ad-hoc อุปกรณ์ทั้งหมดในเครือข่ายสามารถอ่านข้อมูลทั้งหมดจากอุปกรณ์อื่น ๆ ได้โดยตรง อ้อมเหนือ Central Bus Master ไม่จำเป็น โปรโตคอลนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการออกแบบในท้องถิ่นและการควบคุมระยะไกล</p><p>เนื่องจาก ETHERNET Powerlink เป็นระบบเรียลไทม์ตามรอบจึงเพิ่มกลไกช่วงเวลาผ่านกลไก CSMA / CD Master (ตัวควบคุม) สำรวจความคิดเห็น Slaves (ไดรฟ์) อย่างต่อเนื่องภายในรอบระยะเวลาการสื่อสารที่ปันส่วน รอบเวลาที่เหลือจะเหลือสำหรับการรับส่งข้อมูลแบบอะซิงโครนัสเช่นการกำหนดค่าของอุปกรณ์ การส่งข้อมูลเกิดขึ้นผ่านทางโทรเลขอีเธอร์เน็ตมาตรฐานด้วย Ethertype ตั้งค่าเป็น ‘Powerlink’ สำหรับข้อมูลตามเวลาจริงและ ‘IP’ สำหรับข้อมูลทั่วไป ทุกสถานี (ปรมาจารย์และทาส) ภายในส่วนเชื่อมต่อระหว่างกันแบบเรียลไทม์ผ่านฮับอีเธอร์เน็ตมาตรฐาน</p><p>เกตเวย์พิเศษเชื่อมโยงส่วนเรียลไทม์กับสภาพแวดล้อม Ethernet มาตรฐาน เวลา IEEE1588 วิธีการซิงโครไนซ์ช่วยให้เซ็กเมนต์เรียลไทม์ที่แตกต่างกันจะซิงโครไนซ์ในวิธีที่แม่นยำเช่นอาจจำเป็นสำหรับการควบคุมหุ่นยนต์หลายตัว</p><p>แนวคิดเบื้องหลัง ETHERNET Powerlink คือการหาสมดุลที่เหมาะสมระหว่างความต้องการระบบอัตโนมัติทั่วไปและความต้องการที่เฉพาะเจาะจงสำหรับแต่ละพื้นที่แอพพลิเคชัน สิ่งนี้นำไปสู่การยอมรับอย่างกว้างขวางวิธีการแก้ปัญหาที่ได้รับแรงฉุดเบื้องต้นในตลาด อย่างไรก็ตามผู้ขายเซอร์โวไดรฟ์เพียงไม่กี่รายเท่านั้นนำมาใช้ Powerlink แม้ว่าความจริงที่ว่าประเทศเช่นจีนนำมาใช้เป็นมาตรฐาน ซึ่งหมายความว่ามาตรฐานไม่ได้นำมาใช้อย่างกว้างขวางจริง ๆ ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นที่น่าสนใจเพราะราคาของเซอร์โวยังคงสูง เพื่อตอบสนองต่อเงื่อนไขเหล่านี้รัฐบาลจีนจึงมีอัพเดตมาตรฐานที่ต้องการและใช้ EtherCAT การมีตัวเลือกผู้ขายมากขึ้นจะทำให้ต้นทุนลดลง</p><h3>ทำไมต้อง Real-time Industrial Ethernet ?</h3><p>ช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา มันเป็นเรื่องยากที่จะติดตามระบบ Fieldbus จำนวนมากที่ได้รับการพัฒนาในอุตสาหกรรมระบบอัตโนมัติโดยเฉพาะเพื่อวัตถุประสงค์ในการควบคุมกระบวนการผลิต และโรงงานยังคงมีข้อ จำกัด ต่าง ๆ ที่ขัดขวางประสิทธิภาพภายในโรงงานเอง ความต้องการจึงกลายเป็นแรงกดดันมากขึ้นสาหรับระบบการสื่อสารที่ต้องการความเชื่อถือได้และมีความยืดหยุ่นสูง การแก้ปัญหาใหม่นี้คาดว่าจะอนุญาตให้มีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องและการอัพเกรดในอนาคต Ethernet เป็นครั้งแรกที่ได้รับความไว้วางใจให้เข้ามาแก้ไขปัญหานี้ Ethernet เป็นเทคโนโลยีที่ได้รับการทดลองและทดสอบซึ่งไม่มีสิทธิบัตรและมาตรฐานอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ยังมีศักยภาพที่ดีในการให้บริการโซลูชันการสื่อสารที่สอดคล้องกันซึ่ง ได้แก่ การเชื่อมต่อระหว่างขั้นตอนการควบคุมและระดับเขตข้อมูล อย่างไรก็ตามมาตรฐาน Ethernet ร่วมกับโปรโตคอล Ethernet เช่น TCP / IP ไม่เหมาะสมสำหรับการรับส่งข้อมูลแบบ Real time การรับส่งข้อมูลอาจล่าช้า เนื่องจากกลไก Carrier Sense Multiple Access / Collision Detection (CSMA / CD) เป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐาน Ethernet IEEE 802.3 กลไกนี้ช่วยป้องกันการชนข้อมูลบนบัสที่อาจเกิดขึ้นใน Ethernet เนื่องจากลักษณะเฉพาะของการส่งผ่านอีเธอร์เน็ต เพื่อที่จะพัฒนา Fieldbuses ที่มีความสามารถแบบ Ethernet แต่สามารถทางานได้ตามเวลาจริงผู้ผลิตได้ดำเนินการตามแนวทางต่างๆในการลดความล่าช้าดังกล่าว โซลูชั่นเหล่านี้เรียกทั่วไปว่าเทคโนโลยี “Real-time industrial Ethernet “ POWERLINK กลายเป็นหนึ่งในระบบอีเทอร์เน็ตอุตสาหกรรมแบบเรียลไทม์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/946/1*pqfDxDzzMfs65LNrMRyoHg.png" /><figcaption>แสดงความแตกต่างระหว่างเทคโนโลยี Fieldbus และ Ethernet POWERLNK</figcaption></figure><h3>การควบคุมระบบด้วย POWERLINK</h3><p>POWERLINK เป็นโซลูชันอีเทอร์เน็ตของอุตสาหกรรมที่ออกแบบมาเพื่อให้ผู้ใช้มีการใช้งานสอดคล้องและครบวงจรสำหรับการจัดการด้านการสื่อสารทั้งหมดในระบบอัตโนมัติที่ทันสมัย โดยทั่วไปมันเหมาะสำหรับทุกการใช้งานที่เกี่ยวข้างในด้านวิศวกรรมรวมถึงการใช้งานในกระบวนการอุตสาหกรรม</p><p>เครือข่าย POWERLINK รวมส่วนประกอบทั้งหมดในระบบอัตโนมัติในอุตสาหกรรมเช่น PLCs, sensors, I/O modules, motion controllers, safety controls, safety sensors and actuators, and HMI systems. Powerlink ไม่เพียงรองรับการส่งข้อมูลส่วนของข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงสาหรับการใช้งาน แต่ในเฟส (ดูในหัวข้อ“Asynchronous Data”) นอกจากนี้ยังมี fixed timeslot ที่สงวนไว้สำหรับการถ่ายโอนข้อมูลของผู้ใช้อื่น ๆ ดังนั้นข้อมูลที่ไม่ใช่ time-critical จึงสามารถส่อออกได้เช่น ข้อมูลบริการเพื่อเปิดใช้งานการบำรุงรักษาระยะไกลและการกำหนดค่าอุปกรณ์ ในทำนองเดียวกันอุปกรณ์ที่ไม่ได้อยู่ในระดับระบบอัตโนมัติในทันทีอาจรวมอยู่ในระบบเครือข่ายด้วยเช่นกัน ในกรณีของกล้องวิดีโอสาหรับการเฝ้าระวังและการควบคุมการเข้าถึงเว็บไซต์ นอกจากนี้เกตเวย์ที่เหมาะสมจะอนุญาตให้มีการส่งข้อมูล Fieldbus อื่น ๆ ที่ไม่ใช่ POWERLINK ภายในส่วนที่ไม่ตรงกันของวงจรกล่าวคือโปรโตคอลจะช่วยให้สามารถรวมเครือข่ายต่างๆกันได้ Powerlink ครอบคลุมประสิทธิภาพของทุกระดับชั้น เป็นการแก้ปัญหาบนซอฟแวร์ที่ไม่มีการเร่งการทำงานของฮาร์ดแวร์เพื่อประสิทธิภาพ Real-time ของซอฟแวร์ เป็นระบบที่มีศักยภาพสูงที่สนับสนุนการทางานของโปรเซสเซอร์สำหรับวงรอบเวลาในพื้นที่เพียงไม่กี่ร้อบไมโครวินาที เนื่องจาก POWERLINK ไม่มีสิทธิบัตรและใช้กับฮาร์ดแวร์มาตรฐาน ผู้ผลิตหลายรายจึงเอื้ออำนวยการแก้ปัญหาทางค่าใช้จ่ายสาหรับแอพพลิเคชันแบบ Real-time ที่ต้องใช้งานอย่างมาก ระบบ Ethernet POWERLINK นั้นรวบรวมการเชื่อมต่อ การสื่อสารในแต่ละระบบเข้าเป็นหนึ่งเดียวเพื่อความสะดวกในการพิจารณาข้อมูลระหว่างระบบดังแสดงได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*mFS4W4aw4FfWp1h9J_MsBA.png" /><figcaption>ความสามารถของระบบ POWERLINK</figcaption></figure><p>เนื่องจากความยืดหยุ่นและความสามารถในการผสานระบบทั้งหมด Powerlink ถูกใช้ในงานวิศวกรรมเครื่องจักรและกระบวนการผลิต และในเทคโนโลยีการวัด ยกตัวอย่างการประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น ระบบยานยนต์ เหมือง กระบวนการทางเคมี กระบวนการกระดาษและการพิมพ์ พลังงาน อาหาร สารกึ่งตัวนา เป็นต้น แสดงตัวอย่างกระบวนการผลิตได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/380/1*BCuqWpRBfwlspq9rtFO84w.png" /><figcaption>ตัวอย่างอุตสาหกรรมต่าง ๆ ที่สามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยี POWERLINK</figcaption></figure><h3>สถาปัตยกรรม</h3><p>เนื่องจากลักษณะการทางานของแบนด์วิธ ในรอบการทางานสั้น ๆ และความยืดหยุ่นทางโปรโตคอล Powerlink จะเหมาะทั้งในการทางานรูปแบบรวมศูนย์กลาง (Centralized) และแบบกระจายอำนาจ (Decentralized) การออกแบบเครื่องจักรและโรงงานที่มีโครงสร้างแบบกระจายอำนาจให้ผู้ใช้งานเพิ่มความยืดหยุ่นสาหรับการปรับปรุงและขยาย แต่ต้องการระบบการสื่อสารที่ทำหน้าที่ได้ดีในโครงสร้างนั้น เทคโนโลยี POWERLINK มีความเหมาะสมกับความต้องการเหล่านี้โดยมียึดมาตรฐานอีเทอร์เน็ตที่ให้ผลประโยชน์ 2 อย่าง สำหรับการใช้งานในสภาพแวดล้อมแบบกระจายอานาจ คือ รูปแบบ Cross-traffic และการเลือกโทโพโลยีที่อิสระ</p><h4>1. รูปแบบ Cross-Traffic</h4><p>รูปแบบการสื่อสารแบบ Cross-Traffic ช่วยให้สามารถสื่อสารข้ามระหว่างส่วนประกอบได้โดยตรงโดยไม่ต้องผ่านตัว Master อุปกรณ์ทุกตัวสามารถส่งข้อมูลในรูปแบบของการออกอากาศ (Broadcast) เข้าสู่เครือข่ายโดยที่จุดอื่น ๆ สามารถรับการส่งข้อมูลนี้ได้ การเลือกโทโพโลยีที่อิสระเป็นสิ่งที่จาเป็นสาหรับการขยายระบบแต่ละส่วน การอัพเกรดเครื่องจักร การขยายโรงงาน และการเพิ่มเครื่องจักรใหม่อย่างต่อเนื่องในการติดตั้งยากที่จะเป็นไปได้ในหลาย ๆ การติดตั้งหรือยากที่จะมีค่าใช้จ่ายที่เหมาะสมในระบบที่มีโทโพโลยีที่ตายตัว Powerlink นั้นไม่มีข้อจากัดในการขยายระบบ ไม่มีผลกระทบในเชิงลบในความสามารถแบบ Real-time บนเครือข่าย</p><h4>2. โทโพโลยีที่เป็นอิสระ</h4><p>POWERLINK มีคุณลักษณะที่สำคัญที่สุด นั้นคือ ผู้ใช้งานสามารถเลือกใช้ประเภทของ Network topology ได้ด้วยตัวเอง 100 เปอเซนต์ โดย topology ของ network อาจมีได้หลายแบบ เช่น Star, Tree, Daisy chain, Ring structure ดังแสดงในรูปหรือการนำเอา topology แบบต่าง ๆ มารวมกัน ดังแสดงในรูป และไม่จำเป็นต้อง configuration นอกจากนี้ยังไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพากันระหว่าง Logical link ในแอพพลิเคชั่น และ physical layout การเปลี่ยนแปลงเครือข่ายรวมทั้งการปรับเปลี่ยนแบบ Realtime สามารถทาได้ทุกเมื่อและทุกรูปแบบโดยไม่ส่งผลต่อแอพพลิเคชั่น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*ZscLwwsyiHyqmkoy1bHz2Q.png" /><figcaption>โทโพโลยีต่าง ๆ ในการเชื่อมต่อเครือข่ายการสื่อสาร</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*EKRUpfwShqzEKrZ587-maQ.png" /><figcaption>การเชื่อมต่อโทโพโลยีหลายรูปแบบในเครือข่ายเดียว</figcaption></figure><h3>กลไกการทำงาน</h3><p>POWERLINK ไม่เหมือนกับระบบอีเธอร์เน็ตอุตสาหกรรมแบบRealtime อื่น ๆ POWERLINK เป็น Purely software เป็นพื้นฐานในการแก้ปัญหา ซึ่งมีความสอดคล้อง 100% ตามมาตรฐาน IEEE 802.3 การปฏิบัติตามมาตรฐานอย่างเคร่งครัดและทำโดยปราศจากฮาร์ดแวร์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ POWERLINK ช่วยให้มั่นใจได้ว่าผลประโยชน์ทั้งหมดและความยืดหยุ่นของเทคโนโลยีอีเธอร์เน็ตจะนำมาสู่โปรโตคอลแบบเรียลไทม์ ผู้ใช้จึงสามารถใช้ส่วนประกอบฮาร์ดแวร์มาตรฐานเดียวกันและใช้เครื่องมือเดียวกันในการวินิจฉัย เพื่อให้บรรลุความสามารถแบบเรียลไทม์ POWERLINK ใช้วิธีการ polling and timeslot procedure โดยอนุญาตให้โหนดหนึ่งสามารถส่งข้อมูลได้ตลอดเวลา โดยทั่วไปแล้ว การติดต่อสื่อสาร การสื่อสารดาเนินการเช่นเดียวกับที่จัดขึ้นแบบ roundtable conversation โดย moderator จะแจ้งให้ participants ทาตาม statement ในสถานการณ์สมมติ moderator จะเห็นว่า ทุกคนจะได้รับข้อความเป็นรอบๆโดยการเชิญ participant หนึ่งหน่วย หลังจาก participant หน่วยอื่นได้ทาการติดต่อสื่อสาร (Speak)กันในเวลาที่กาหนด แต่ในทางตรงกันข้าม มาตรฐาน ethernet ได้กล่าวไว้ว่าในขั้นตอนนี้ Node แต่ละ Node จะไม่สามรถทาการติดต่อสื่อสารกันได้ในเวลาเดียวกัน (Speak)</p><h4>1. เครือข่าย POWERLINK ในโครงสร้างการสื่อสาร</h4><p>เครือข่าย POWERLINK นั้นใช้โครงสร้างการสื่อสารดังต่อไปนี้ แบบ 1 โหนด ตัวอย่างเช่น e.g. a PLC, motion controller, or industrial PC, ตัวอย่างที่กาหนดมานี้ถูกกาหนดให้ทาหน้าที่ หรือเรียกว่า Managing Node (MN) กล่าวคือ “การสนทนาของ moderator” หรืออุปกรณ์อื่น ๆ ทั้งหมดทางานเป็น Controlled Nodes (CN) The MN กาหนดพัลส์นาฬิกาสาหรับการซิงโครไนซ์ของอุปกรณ์ทั้งหมดและจัดการวงจรการสื่อสารข้อมูล ในการทางาน 1 cycle นั้น MN จะทาการ Polls อย่างต่อเนื่องในแต่ละ CN โดยการ Polling จะเสร็จได้นั้นจะต้องมีการทาผ่านข้อความ PollRequest ซึ่งจะมีการนาข้อมูลจาก MN ไป Polled CN โดย CN แต่ละแห่งจะส่งข้อมูลไปยัง Node อื่น ๆ ทั้งหมดผ่านทางข้อความ PollResponse วงจร POWERLINK ประกอบด้วยสามช่วง ในช่วง “ระยะเวลาเริ่มต้น” MN จะส่ง “Start of Cycle Frame” (SoC) ไปยัง CNs ทั้งหมดเพื่อซิงโครไนซ์อุปกรณ์ การแลกเปลี่ยนข้อมูล payload จะดาเนินการในช่วงที่สองซึ่งเป็นระยะ isochronous รอบระยะเวลาที่สามของวงจรหมายถึงจุดเริ่มต้นของระยะอะซิงโครนัสซึ่งจะช่วยให้การถ่ายโอนข้อมูลไม่ได้เป็นข้อมูลสาคัญเวลาเช่น TCP / IP ข้อมูล parameterization ภายในรูป แสดงถึงการสื่อสารในแต่ละรอบเวลาของเทคโนโลยี POWERLINK ในการควบคุมและรับส่งข้อมูล โดยจะแบ่งออกเป็นช่วง Isochronous Phase และ Asynchronous Phase</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*wmfquVDJrv-YVrXK2r0_pw.png" /><figcaption>รูปแบบการส่งข้อมูลของ POWERLINK</figcaption></figure><h4>2. Unique Addressing</h4><p>ที่อยู่ที่ไม่ซ้ากันสามารถตั้งค่าได้โดยใช้สวิตช์โหนดที่ติดตั้งมาด้วยในอุปกรณ์แต่ละตัว ทำให้มั่นใจว่าจะกาหนด IP Address ของอุปกรณ์ได้อย่างชัดเจนถูกต้อง วิธีการระบุที่อยู่นี้ช่วยให้สามารถกำหนดค่าในซอฟแวร์อย่างง่ายดายเมื่อตั้งค่าเครือข่ายและจำเป็นสำหรับการให้บริการที่มั่นคง การกำหนดที่อยู่ที่ไม่ซ้ากันนี้เป็นสิ่งจำเป็นโดยเฉพาะสำหรับเครื่องจักรที่มีการออกแบบคิดขึ้นใหม่เพื่อให้สามารถขยายได้ง่ายและรวดเร็ว</p><h4>3. Hot Plugging</h4><p>การเชื่อมต่อแบบ Hot Plugging หมายถึง การเชื่อมต่อโหนดเข้าหรือตัดการเชื่อมต่อจากเครือข่ายโดยไม่ต้องทำการรีบูตระบบสาหรับการเพิ่มหรือเปลี่ยนโหนดในการทำงานและไม่ทาให้ฟังก์ชันเครือข่ายเสียหาย ระบบ Powerlink ให้การสนับสนุนที่ไม่จำกัดสาหรับการ Hot Plugging ส่วนขยายหรือการเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์โดยรอบจะไม่ทำให้ประสิทธิภาพการทางานแบบ Real-time ลดลงและไม่จาเป็นต้องทำการรีบูตระบบใหม่อีกต่อไป ผู้ปฏิบัติงานอาจจะทาการเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์วัดหรือเพิ่มเติมหน่วยของเครื่องกลอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ต้องทำการหยุดการทำงานของเครือข่ายก่อนซึ่งเป็นเงื่อนไขพื้นฐานสาหรับการใช้โปรโตคอลในอุตสาหกรรมกระบวนการหรือในเครื่องจักรแบบแยกส่วนและโรงงานต่าง ๆ</p><h4>4. Direct Cross-Traffic</h4><p>การสื่อสารแบบอีเทอร์เน็ตหรือการสื่อสารของ Powerlink ทำงานเป็นไปตามรูปแบบการสื่อสารแบบกระจายเสียง (Broadcast) ซึ่งหมายความว่าโหนดทุกตัวสามารถแผยแพร่ข้อมูลของตนเองลงให้เครือข่ายได้โดยอิสระและทุกโหนดอื่น ๆ สามารถรับข้อมูลเหล่านี้ได้ โหนดสามารถบอกตามที่อยู่เป้าหมายบนแพ็กเก็ตข้อมูลว่าข้อมูลดังกล่าวมีไว้ให้สำหรับมันหรือไม่ หลักการส่งนี้จะช่วยให้สามารถข้ามการจราจรระหว่างผู้ควบคุมได้โดยตรงนั่นคือการสื่อสารไม่จาเป็นต้องผ่านมาสเตอร์ (Dedicated Master) หรือโหนดการจัดการ (Managing Node) ตัวอย่างเช่นในกลุ่มการผลิตที่ซิงโครไนซ์ คุณลักษณะนี้จะช่วยให้สามารถซิงโครไนซ์ตัวเข้ารหัสแบบโรตารี่บนไดรฟ์ทั้งหมดที่มีตัวเข้ารหัสหลักได้ สำหรับสถาปัตยกรรมด้านความปลอดภัยที่กระจายอำนาจการข้ามผ่านโดยตรงระหว่างส่วนประกอบด้านความปลอดภัยถือเป็นพื้นฐานเบื้องต้น ประโยชน์ที่ได้รับอยู่ในช่วงเวลาที่บันทึกไว้การลดความซับซ้อนของระบบและการลดการควบคุมซึ่งอนุญาตให้ใช้ตัวควบคุมที่ประหยัดมากขึ้นในหลาย ๆ ด้าน ภายในรูปแสดงกลไกการส่งข้อมูลของ POWERLINK โดยจะมี Overhead frame ในการเริ่มส่งสัญญาณในช่วง Isochronous phase คือ SoC (Start of Cycle) ก่อนที่สัญญาณจะทาการ Polling เพื่อเรียกข้อมูลในแต่ละจุดที่ต้องการด้วยเฟรม PReq (Poll Request) และได้รับการตอบรับด้วย PRes (Poll Response) เมื่อสิ้นสุดการเรียกข้อมูลใน Isochronous phase จะมีเฟรม SoA (Start of Async) ในการเริ่มส่งข้อมูลใน Asynchronous phase ต่อไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*ltC8yH54_KV9GfjVr57iFQ.png" /><figcaption>กลไกการกระจายข้อมูลของ POWERLINK</figcaption></figure><h4>5. Multiplexing</h4><p>การมัลติเพล็กซ์เพิ่มประสิทธิภาพการใช้แบนด์วิธในช่วง Isochronous เนื่องจากข้อกำหนดเกี่ยวกับช่วงเวลาในการสุ่มตัวอย่างข้อมูลแตกต่างกันไปตามแต่ละการประยุกต์ใช้งาน ไม่จาเป็นที่โหนดการควบคุมทุกโหนดต้องถูกทำการโพลในทุก ๆ รอบการทางาน ในขณะที่ระบบที่มีความจาเป็น เช่น การใช้งานควบคุมการเคลื่อนไหวจานวนมากให้ข้อมูลและทำการโพลทุก ๆ รอบการทางาน การโพลข้อมูลเพียงครั้งเดียวจากทุก ๆ 3 รอบของข้อมูลอุปกรณ์วัดก็จะเพียงพอต่อการวัดอุณหภูมิ สำหรับการมัลติเพล็กซ์โหนดควบคุมที่มีข้อมูลที่มีลำดับความสาคัญต่าจะใช้ช่วงเวลาร่วมกันในระยะ Isochronous เพื่อให้อุปกรณ์ตัวที่หนึ่งใช้เฉพาะช่วงเวลาแรกเท่านั้น อุปกรณ์ที่สองใช้ช่วงเวลาของอุปกรณ์ที่สอง และอุปกรณ์ที่สามเฉพาะช่วงเวลาที่สามในทุก ๆ ลำดับ เพื่อถ่ายโอนข้อมูลของตน MN (Master Node) กำหนดและจัดการช่วงเวลา (timeslots) ที่ใช้ร่วมกันสาหรับกลุ่มของโหนดดังกล่าว ดังแสดงได้ในรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*PKtcmUb2bEI2f3UdIo8jDQ.png" /><figcaption>การ Multiplexing ของ timeslot ใน POWERLINK</figcaption></figure><h4>6. ข้อมูลแบบอะซิงโครนัส</h4><p>ในระยะ Isochronous ของวงจรใน Powerlink สำหรับการถ่ายโอนข้อมูลที่สาคัญจะเป็นไปโดยระยะอะซิงโครนัสที่ใช้เวลาที่เหลือในวงรอบการทำงาน ในช่วงเวลานี้ไม่ใช่เพ็กเกจข้อมูลที่ต้องการความสำคัญต่อเวลาสามารถส่งผ่านในเฟรมอีเทอร์เน็ตมาตรฐาน ข้อมูลทุกชนิดสามารถทำการส่งในระยะอะซิงโครนัส Service Data Objects (SDO) สาหรับการกำหนดค่าอุปกรณ์และการวินิจฉัยข้อมูล การประยุกต์ใช้ เช่น ฟีตของกล้องวงจรปิด และโปรโตคอลเช่น TCP/IP สาหรับการกำหนดค่าของอุปกรณ์ หรือการบารุงรักษาจากเว็บเบราเซอร์ นอกจากนี้ยังเป็นวิธีการเชื่อมต่อโหนดที่ไม่สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายแบบเรียลไทม์ รวมทั้งวิธีการรวมส่วนประกอบหรือกลุ่มโรงงานที่มีการติดตั้งฟิวบัสอินเตอร์เฟส (Fieldbus Interfaces) อื่น ๆ ในกรณีหลัง อุปกรณ์จะเชื่อมต่อกับโหนด Powerlink ผ่านทางเกตเวย์เพื่อวัตถุประสงค์นี้และข้อมูลฟิวบัสที่ไม่ใช่ Powerlink จะถูกส่งไปตามขั้นตอนในระยะอะซิงโครนัสของวงจรการทางาน Powerlink ในโหมดการถ่ายโอนข้อมูลนี้เป็นสิ่งที่จาเป็นอย่างยิ่งสาหรับการ Hot Plugging อุปกรณ์ที่เพิ่มใหม่หรือเปลี่ยนแปลงเพื่อให้อุปกรณ์อื่นสามารถระบุตัวตนได้โดยการส่งข้อมูลอุปกรณ์ไปยังโหนดการจัดการในระยะอะซิงโครนัส</p><h4>7. Poll Response Chaining</h4><p>โปรโตคอล POWERLINK ประกอบด้วยคุณลักษณะ “การตอบสนองแบบต่อเนื่องกัน” แทนที่จะเรียกใช้ CNs ตามลาดับผ่านเฟรม PReq CNs จะถูกเรียกใช้โดยเฟรม PResMN ซึ่งถูกส่งเป็นแบบหลายผู้รับ นี้จะเพิ่มประสิทธิภาพการทางาน ถ้ามีการเชื่อมต่อโหนดจานวนมากที่มีการประมวลผลข้อมูลจำนวนน้อย คุณลักษณะนี้เหมาะอย่างยิ่งสาหรับโหมดการควบคุมแบบรวมศูนย์กลาง เช่น แอพพลิเคชันหุ่นยนต์ที่มีความเร็วลูปควบคุม</p><h3>Redundancy</h3><p>POWERLINK สามารถแบ่งการทำงานได้เป็นสองชนิด คือ Medium redundancy และ Master redundancy การสำรองข้อมูลวงแหวน (Ring Redundancy) แบบคลาสสิกเป็นทางเลือกที่ง่ายและประหยัดมากในด้านเครื่องจักรวิศวกรรม แอ็พพลิเคชันจะเชื่อมโยงกันในรูปแบบของวงแหวน ปลายทั้งสองด้านของสายข้อมูลที่ทางานผ่านเครือข่ายจะต้องเชื่อมต่อกับคอนโทรลเลอร์ (สำหรับรูปแบบนี้สายดาต้าพอร์ทพิเศษหนึ่งตัวสามารถเปิดใช้งานแอพพลิเคชันลงในวงแหวนหากคอนโทรลเลอร์มีพอร์ตอินเทอร์เฟซสองพอร์ตที่รองรับ จะการทางานซ้าซ้อนกันได้) เมื่อตรวจพบความล้มเหลวของระบบระบบดังแสดงการเชื่อมต่อแบบวงแหวนในรูปที่ 9 จะเปลี่ยนจากเส้นทางข้อมูลที่ซ้าซ้อนไปยังเส้นทางที่สารองภายในหนึ่งรอบการทางาน ประเภทของระบบสารองนี้มักใช้สาหรับโซลูชันที่สัมผัสกับความเค้นทางกลจำนวนมาก</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*uoaqf8e2x5NG76ZAqaHuvA.png" /><figcaption>การเชื่อมต่อแบบ Ring</figcaption></figure><h4>1. Complete Medium Redundancy</h4><p>ระบบที่สำคัญต้องการคุณสมบัติในความพร้อมใช้งานสูงรวมถึงการสารองข้อมูล ในส่วนของ POWERLINK การสารองของสื่อนี้ทาได้ด้วยสองระบบเครือข่ายทางกายภาพที่แตกต่างกัน. ข้อมูลสารองแบบเดียวกันจะถูกถ่ายทอดในเวลาเดียวกันบนเครือข่ายทั้งสอง. ในกรณีเกิดการล้มเหลวของเครือข่าย สวิตช์จะทางานได้ทันทีโดยไม่ต้องหยุดทางานหรือกาหนดค่าใหม่. แต่ละโหนดเชื่อมโยงกับเครือข่ายทางกายภาพผ่านทาง Link Selector (LS)</p><h4>2. Partial Ring Redundancy</h4><p>เป็นรูปแบบของความซ้าซ้อนของวงแหวนที่จากัดเฉพาะบางส่วนของเครือข่าย ตัวอย่างเช่นเป็นเหตุผลที่จะใช้แหวนซ้าซ้อนเพื่อป้องกันการหมุนโปรแกรม กล่าวคือเพื่อสงวนช่องที่ซ้าบนตัวเชื่อมที่เป็นแหวนเลื่อนโหนดที่วางอยู่ด้านหลังโปรแกรมป้องกันที่ได้รับการป้องกันจากมุมมองของ MAN สามารถเชื่อมต่อผ่านสายเดี่ยวได้อีกครั้ง ดังแสดงในรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/629/1*c85e0phmPDcU942Lj4tAew.png" /><figcaption>รูปแบบ Partial Ring Redundancy</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/399/1*XsgD7_mCWY0VSGMg9O1CKw.png" /><figcaption>รูปแบบ Partial Ring Redundancy</figcaption></figure><h4>3. Master Redundancy</h4><p>ประเภทที่สองของการสำรองข้อมูลคือ แบบ Master เต็มรูปแบบหรือ Managing Node ซึ่งมีบทบาทสาคัญสำหรับระบบความพร้อมใช้งานสูงและใช้สาหรับระบบพลังงานในกระบวนการอุตสาหกรรม. การสาฃำรองข้อมูลแบบ Master จะขึ้นอยู่กับโหนดจัดการที่ซ้าซ้อนตั้งแต่สองโหนดขึ้นไปที่ด้านบนของลำดับชั้นของเครือข่าย. มีเพียงหนึ่งโหนดที่ทำหน้าที่เป็นโหนดจัดการที่ใช้งานอยู่และอีกอันหนึ่งอยู่ในโหมดสแตนด์บายและการกระทำเป็นโหนดควบคุมจากมุมมองของโหนดผู้จัดการที่ใช้งานอยู่ข้อแตกต่างระหว่าง MN และ CN ที่สแตนด์บายคือ MN แบบสแตนด์บาย MN ตรวจสอบระบบเครือข่ายและ CN ทั้งหมดอย่างต่อเนื่องซึ่งจะทาให้แน่ใจได้ว่าสามารถใช้งาน MN ที่ใช้งานได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องรีบูตเครื่องใหม่ ในกรณีฉุกเฉิน POWERLINK Node ID 240 ซึ่งสงวนไว้สำหรับ MN จะถูกโอนย้ายไปยัง MN ที่ซ้าซ้อนที่สุด. รูปแบบการทางานซ้าซ้อนนี้ช่วยให้สามารถจัดโครงสร้างได้หลากหลาย ไม่ว่าในกรณีใด หรือ POWERLINK พื้นฐานทั้งหมด ลักษณะเช่น เวลาตอบสนองที่น้อยที่สุด,ความสามารถในการซิงโครไนซ์แบบเรียลไทม์,แบนด์วิธที่มีความถี่สูง และคุณลักษณะการวินิจฉัยที่เรียบง่ายจะสามารถใช้งานได้อย่างเต็มที่ดังแสดงในรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*s-mSpwsjkumARnPws94_3w.png" /><figcaption>แบบ Master Redundancy</figcaption></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/710/1*ebXXAsalPtBtVHGDXdO8Wg.png" /><figcaption>แบบ Master Redundancy</figcaption></figure><h3>การวินิจฉัย</h3><p>การวินิจฉัย (Diagnostics) ที่ใน POWERLINK ใช้ขั้นตอนโทรเลขเดี่ยวสาหรับการถ่ายโอนข้อมูล ซึ่งเป็นประโยชน์สาคัญให้ผู้ใช้ในการวินิจฉัยระบบ การกาหนดที่อยู่โหนดที่แตกต่างกันและพร้อมสาหรับการให้ข้อมูลผ่านไปในเครือข่ายวินิจฉัยอย่างถูกต้องในการติดตั้ง POWERLINK รองรับอีเธอร์เน็ตใดก็ได้ที่เครื่องมือวินิจฉัยอาจใช้ นอกจากนี้ POWERLINK ยังมีแบนด์วิธที่สงวนไว้สาหรับวัตถุประสงค์ในการวินิจฉัยโดยการออกแบบเท่านั้นเพื่อให้มั่นใจถึงความสามารถในการให้บริการแบบเต็มรูปแบบแม้ว่าเครือข่ายจะเน้นประสิทธิภาพสูงสุด</p><h4>1. ระบบความปลอดภัยใน POWERLINK</h4><p>เป็นโปรโตคอลที่มีความสามารถในการทางานแบบเรียลไทม์สาหรับเครื่องจักรและระบบอัตโนมัติของโรงงาน ที่รองรับรอบการสื่อสารเป็นช่วงไมโครวินาที และสามารถนามาใช้ในระบบที่จาเป็นในการให้การป้องกันระดับ SIL 3 การรับรู้ข้อผิดพลาดในการรับส่งข้อมูลอย่างน่าเชื่อถือ โปรโตคอลแบบเปิดจะบรรลุถึงความปลอดภัยระดับสูง ซึ่งหมายความว่าไม่จาเป็นต้องใช้บัสเพื่อความปลอดภัยแบบมีสายแยกต่างหากอีกต่อไป งานของโปรโตคอลความปลอดภัยไม่ใช่เพื่อป้องกัน แต่เพื่อการรับรู้และ “แยกแยะ” การส่งข้อมูลที่ผิดพลาดซึ่งสามารถทาได้โดยใช้กลไกที่สามารถระบุและส่งออกแพ็กเก็ตข้อมูลที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือเสียหายได้ทันที POWERLINK Safety จึงช่วยให้สามารถใช้เครือข่ายที่ไม่ปลอดภัยสาหรับการใช้งานที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยได้ POWERLINK Safety ไม่ขึ้นอยู่กับการส่งผ่านโปรโตคอลที่เฉพาะเจาะจงดังนั้นการใช้งานจึงไม่ จากัด เฉพาะสภาพแวดล้อมของ POWERLINK แต่ยังขยายไปยังโปรโตคอลอื่น ๆ เช่น CAN ความสามารถของ POWERLINK Safety เพื่อให้ทางานได้เต็มรูปแบบโดยไม่คานึงถึงโปรโตคอลที่ถือกรอบความปลอดภัยเป็นคุณลักษณะที่เรียกว่าหลักการ Black Channel, POWERLINK Safety เหมาะสาหรับการรวมระบบหยุดฉุกเฉินและการติดตั้งด้านความปลอดภัยอย่างง่าย เช่น ม่านแสง โดยจากข้อมูลในเฟรมนั้น Payload ด้านในจะมีการพ่วงการพ่วงข้อมูลที่ใช้ในการตรวจสอบแบบ CRC ไว้ในเฟรม โดยรวมกันนั้นจะเรียกว่า Subframe โดยที่ Subframe ทั้งหมดนั้นจะเรียกว่า Safety frame แสดงข้อมูลได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/638/1*pASIjBeRnwRv36up8UdraA.png" /><figcaption>อธิบายโครงสร้างของ Safety frame</figcaption></figure><h4>2. openSAFETY</h4><p>มาตรฐานด้านความปลอดภัยแบบเปิดและเป็นอิสระจากบัสแรกสาหรับโซลูชั่นอีเธอร์เน็ตอุตสาหกรรมทั้งหมด ลูกค้าได้มีการยื่นขอ มาตรฐานผู้ผลิตอิสระเป็นปี ด้วย Opensafety นี้ EPSG (Ethernet POWERLINK standardization Group) ได้ให้การตอบสนองต่อคาขอเหล่านั้นแล้ว และเปิดตัวโปรโตคอลความปลอดภัยแบบเปิด 100% ตัวแรกของโลก ในความเป็นจริง OpenSAFETY เปิดกว้างไม่เพียง แต่ในแง่ของพื้นฐานทางกฎหมายเท่านั้นแต่ยังเปิดอย่างแท้จริงในด้านเทคนิค: ให้โปรโตคอลบัสอิสระ OpenSAFETY สามารถใช้ได้กับ fieldbuses ทั้งหมด รวมไปถึงการแก้ปัญหา Ethernet ในอุตสาหกรรมหรือการสื่อสารเฉพาะอุตสาหกรรม ด้วยความสามารถแบบเรียลไทม์และการสนับสนุนการสื่อสารข้ามระบบโดยตรง POWERLINK เหมาะอย่างยิ่งกับ openSAFETY และช่วยให้มั่นใจได้ถึงเวลาตอบสนองที่ปลอดภัยที่สุดสาหรับระบบความปลอดภัย มาตรฐานความปลอดภัย openSAFETY ได้รับการรับรอง SIL 3 ตามมาตรฐาน IEC61508 และได้รับการรับรองจาก IEC ตามมาตรฐานความปลอดภัยทั่วโลกตาม IEC 61784–3 6.3</p><h4>3. การรักษาความปลอดภัย</h4><p>โดเมนแบบเรียลไทม์ POWERLINK ถูกแยกออกจากโดเมนที่ไม่ใช่แบบเรียลไทม์อย่างเคร่งครัดผ่านเกตเวย์ซึ่งมักจะรวมอยู่ในตัวควบคุม ทุกเครือข่ายของ POWERLINK ถือเป็นโดเมนเครือข่ายของตนเองที่แสดงถึงที่อยู่ภายนอกผ่าน IP Address เดียว เกตเวย์ทางานเหมือนกับไฟร์วอลล์ในการตั้งค่านี้ และแก้ไข IP Address สาธารณะโดยใช้ Network Address Translationไปยังที่อยู่ IP ที่มองไม่เห็นของโหนดในโดเมนแบบเรียลไทม์ มาตรการรักษาความปลอดภัยเพิ่มเติมและสามารถกำหนดกฏในการกรองได้และใช้ที่เกตเวย์ตามต้องการ การสังเกตด้านความปลอดภัยที่จาเป็นคือคุณสมบัติด้านการออกแบบขั้นพื้นฐานสำหรับระบบความปลอดภัยใด ๆ ที่จะนำมาใช้งาน</p><h4>4. CANopen</h4><p>การตัดสินใจอย่างนึงของ Ethernet POWERLINK Standardization Group หรือ EPSG คือการกาหนดในชั้นแอปพลิเคชั่นเลเย่อของโปโตคอลนี้ให้เป็น Carrier ของระบบกลไกทั้งหมดใน CANopen ซึ่งสมาคม CAN (Controller Area Network) ได้กล่าวถึง CAN Protocol ดังนี้</p><ul><li>CANopen เป็นโปรโตคอลที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด</li><li>CANopen เป็นหนึ่งในโปรโตคอลแอ็พพลิเคชันที่ใช้กันแพร่หลายมากที่สุดในปัจจุบัน</li></ul><p>โดยที่ประโยชน์หลักจะประกอบด้วย มีคำอธิบายมาตรฐานของอุปกรณ์ ซึ่งเกี่ยวกับสถานะของข้อมูล ,parameterizations , คุณลักษณะของอุปกรณ์ และ และข้อมูลที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ที่สามารถใช้ได้บนเครือข่าย อุปกรณ์จากผู้ผลิตที่แตกต่างกันสามารถแชร์ไฟล์คาอธิบายเดียวกันได้และสามารถแทนที่กันได้โดยไม่ต้องมีการกำหนดคอนฟิกใหม่ แสดการสื่อสารในชั้นข้อมูลของ CAN protocol ได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/629/1*3hT1A6mUyQVP48ZuG2Kw1Q.png" /><figcaption>การสื่อสารในชั้นข้อมูลของ CAN Protocol</figcaption></figure><h3>อุปกรณ์ในการทางานของ POWERLINK</h3><h4>1. Master POWERLINK</h4><p>Powerlink สามารถใช้งานได้โดยใช้การสนับสนุนจากฮาร์ดแวร์ในระบบการทำงานใด ๆ ที่เลือกใช้ เช่น Windows Linux หรือ VxWorks โดยมีมาตรฐานตัวควบคุมแบบอีเทอร์เน็ตแบบออนบอร์ด รอบการทำงานและความมั่นคงสามารถได้รับโดยขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของ CPU และการปรับปรุงของระบบการทำงานต่อ CPU รอบการทำงานที่ 500 ไมโครวินาที จะมีค่าการสั่น (ความไม่แน่นอน) ปกติอยู่ที่ประมาณ 30 ไมโครวินาที การรวมการ์ด PCI กับระบบ Powerlink ก่อนการติดตั้งในระบบคือทางเลือกอีกอย่างสาหรับอุปกรณ์ Master ของ Powerlink ในกรณีนี้ตัวประมวลผลจะจัดการกับการแสต็ค (Stack) ของโปรโตคอลและประหยัดทรัพยากรของตัวประมวลผลกลาง โดยปกติจะบรรลุระยะเวลาของวงรอบที่ 100 ไมโครวินาที และมีความถูกต้องอยู่ที่ 0.1 ไมโครวินาที แสดงการสื่อสารได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/402/1*NbFYWr9PvtsYHt1qnL6djQ.png" /><figcaption>การส่งข้อมูลของอุปกรณ์ Master</figcaption></figure><h4>2. Slave POWERLINK</h4><p>ในทำนองเดียวกันอุปกรณ์ที่เป็น Slaves ในระบบ Powerlink สามารถถูกใช้เป็นแสต็คในตัวประมวลผลในแอพพลิเคชันหรืออาจใช้ในการสื่อสารของฮาร์ดแวร์ ประเภทการใช้งานของ Slave ใน Powerlink มีตั้งแต่แบบ Ready-to-run หรือ Piggyback-style ที่เหมาะสาหรับการสร้างต้นแบบหรือสาหรับการผลิตที่มีขนาดเล็กเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ชิปบน FPGA (Field Programmable Gate Array) ที่สมบูรณ์เมื่อรวมกับโปรโตคอลเป็นซอฟต์แวร์แอพพลิเคชัน ตัวเลือกต่าง ๆ เหล่านี้แตกต่างกันไปในเรื่องของความยืดหยุ่นและค่าใช้จ่าย การแก้ปัญหาโปรโตคอลที่มีหลายหลายทาให้ผู้ผลิตส่วนประกอบใช้แพลตฟอร์มฮาร์ดแวร์ที่สอดคล้องกัน มัลติโปรโตคอล ASICs รองรับทั้งระบบในชิบตัวเดียว โปรโยชน์รวมถึงอินเตอร์เฟซระหว่างโปรเซสเซอร์สื่อสารและโปรเซสเซอร์แอ็พพลิเคชัน แต่ยังมีข้อเสียเช่นอินเทอร์เฟซการเขียนโปรแกรมแบบกาหนดเองและค่าใช้จ่ายฮาร์ดแวร์ที่สูงขึ้นหรือค่าใช้จ่ายที่แตกต่างกันไปตามจานวนการผลิต มัลติโปรโตคอล FPGA ให้ความยืดหยุ่นสาหรับการใช้งานที่มีโปรโตคอลอื่น ๆ Powerlink ที่ใช้งานแบบ FPGA ให้ทางเลือกทางเศรษญกิจมากขึ้น และมีความยืดหยุ่นในเรื่องของอินเตอร์เฟส CPU แบบ 32 บิต ที่ติดตั้งกับหน่วยความจาภายใน RAM และหน่วยความจาแฟลช ลักษณะทั่วไปของ Slave คือคุณลักษณะที่มีความยืดหยุ่นในการเชื่อมต่อของแอพพลิเคชันและการเชื่อมต่อการสื่อสาร เช่น ผ่านทาง Dual pot RAM หรืออินเทอร์เฟซแบบอนุกรม แสดงการส่งข้อมูลของ Slave ได้ในรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/402/1*buYxDaSPOE_nevxYNnQ3-A.png" /><figcaption>การส่งข้อมูลของอุปกรณ์ Slaves</figcaption></figure><h4>3. อุปกรณ์การเชื่อมต่อ</h4><p>ในการเชื่อมต่อในระบบ Ethernet POWERLINK นั้นสามารถใช้โทโพโลยีได้หลากหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับผู้ใช้ เช่น Bus Star Tree เป็นต้น ซึ่งในการส่งข้อมูลในเชิงกายภาพนั้น POWERLINK จะใช้อุปกรณ์ในการเชื่อมต่อคือ สาย RJ45 และ Shield CAT5e เหมือนกับระบบ Ethernet ซึ่งจะแสดงอุปกรณ์ได้ดังภาพที่ 16 โดยการเชื่อมต่อ Node สูงสุดอยู่ที่ 240 Node และระยะทาง 100 เมตร ต่อการเชื่อมต่อที่ 100 Mbps</p><ol><li><strong>สาย RJ45</strong></li></ol><p>RJ45 เป็นส่วนหนึ่งของชุดคำจำกัดความอย่างเป็นทางการของช่องเสียบโทรศัพท์ที่สร้างขึ้นในปี 1970 และได้รับการรับรองโดย Federal Communications Commission “RJ” ย่อมาจาก “Registered Jack” ช่องเสียบ RJ45 มีขนาดใหญ่กว่าปลั๊กโทรศัพท์มาตรฐานในสหรัฐอเมริกาเล็กน้อย แต่มีลักษณะเหมือนกัน ตัวเชื่อมต่อมีแปดขาซึ่งทำให้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสาหรับเชื่อมต่อสายไฟแปดเส้นภายในสาย UTP อย่างไรก็ตาม RJ45 มีหมุดแปดตัว แต่มีที่ติดต่อเพียง 2 ช่องเพื่อชาร์จไฟนอกปลั๊ก มาตรฐานอีเทอร์เน็ตต้องการติดต่อแปดรายการเพื่อส่งต่อค่าใช้จ่ายไปยังรายชื่อที่ตรงกันในซ็อกเก็ตดังนั้นการออกแบบปลั๊กและซ็อกเก็ต RJ45 จึงได้รับการแก้ไขเพื่อใช้กับอีเธอร์เน็ต คาจากัดความ RJ อ้างอิงถึงแผนการเดินสายไฟไม่ใช่รูปร่างหรือลักษณะของปลั๊ก ด้วยเหตุผลนี้ปลั๊ก Ethernet ไม่สอดคล้องกับข้อกาหนด RJ45 และไม่ควรเรียกว่า RJ45 อย่างไรก็ตามการใช้ปลั๊กอินในการติดต่อสื่อสารโทรคมนาคมหาได้ยากมากดังนั้นปลั๊กอินเดียวที่มีลักษณะ RJ45 อยู่ในบริบทของ Ethernet แม้ว่า Ethernet ไม่ใช่ RJ45 จริง ๆ แต่ก็เป็นที่รู้จักกันในชื่อนี้</p><p><strong>2. สาย CAT5e</strong></p><p>สายคู่ตีเกลียว CAT5e จากสมาคมอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ที่ มีหน้าที่รับผิดชอบในการกาหนดประเภทสาย UTP ความแตกต่างหลักระหว่างประเภทคือการเพิ่มประสิทธิภาพของอัตราการบิดที่สูงขึ้นในคู่ของสายเคเบิ้ล CAT5e ไม่ใช่หมวดล่าสุดหรือดีที่สุดของ UTP แม้กระนั้นก็คือการติดตั้งอย่างกว้างขวางที่สุดจนถึงปัจจุบัน ความแตกต่างนี้มีแนวโน้มที่จะหายไปเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากคาจากัดความ Ethernet ล่าสุดจาเป็นต้องมีประสิทธิภาพเหนือขีดความสามารถของสาย CAT5e ก่อน CAT5e มีให้บริการแล้ว CAT5 เป็นสายเคเบิลเครือข่ายที่มียอดขายสูงสุด “e” ใน “5e” หมายถึงการปรับปรุง หมวดล่าสุดของ UTP คือ CAT6 ซึ่งปัจจุบันได้รับการแนะนาสาหรับเครือข่าย Ethernet ที่เร็วกว่า การรวมกันของ UTP สาย RJ45 สาหรับการเชื่อมต่อเครือข่ายเป็นเรื่องปกติที่คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องที่มีอะแดปเตอร์เครือข่ายมีซ็อกเก็ต RJ45 สายแปดเส้นในสาย CAT5e เชื่อมต่อกับขาในปลั๊ก อย่างไรก็ตามมีเพียงสี่เส้นเท่านั้นที่ต้องรับผิดชอบเรื่องการชาร์จ และในอนาคตการใช้งานเคเบิล CAT6 หมายความว่าสาย UTP สามารถให้สอดคล้องกับข้อกาหนดด้านประสิทธิภาพของอีเธอร์เน็ต เนื่องจากมีราคาถูกที่สุดในสายเคเบิลประเภทต่าง ๆ ที่แนะนาในมาตรฐานอีเทอร์เน็ต UTP น่าจะยังคงเป็นสายเคเบิลที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดสาหรับเครือข่ายท้องถิ่น CAT6 ใช้ขั้วต่อ RJ45 และในขณะที่ RJ45 จะยังคงใช้ต่อไปสาย CAT5e จะจางหายไปจากความนิยม แสดงการเปรียบเทียบสาย CAT5e และ CAT6 ใน RJ45 ได้ดังรูป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*At6KdvOdVojf_9YZCjqxJA.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*QoTX7pTOU89NeHmmgkBwdw.jpeg" /></figure><p><strong>3. มาตรฐานที่ใช้</strong></p><p>สาหรับมาตรฐานที่ใช้ใน ETHERNET Powerlink เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของโครงสร้างเครือข่ายระบบอัตโนมัติได้รับการออกแบบเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลและความปลอดภัยมากมายเช่น IEEE IEC และมาตรฐานอื่น ๆ จึงมีการออกแบบตามมาตรฐานดังตาราง</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*yBAeGt2-EMJmpWuuFOnm0g.jpeg" /></figure><h3>ข้อดีและข้อเสีย</h3><p>ในระบบ Ethernet POWERLINK นั้นเป็นการนำระบบ Ethernet ที่ใช้งานในการเชื่อมต่อผ่านเครือข่ายซึ่งเป็นการเชื่อมต่อที่ไม่ Real-time มาสร้างเป็นเครือข่ายที่มีการทำงานแบบ Real-time ทึ่สามารถควบคุมกระบวนการผลิตได้ ซึ่งส่งผลดีหลายประการต่อการสื่อสารและรับส่งข้อมูล ถึงอย่างไรก็ตามแม้ว่าจะมึข้อดีที่ค่อนข้างมากในระบบ POWERLINK ก็มีข้อเสียที่ค่อนข้างสาคัญนั่นคือ ค่าใช้จ่ายในการติดตั้งระบบ POWERLINK แม่เทคโนโลยีไม่มีการผูกขาดลิขสิทธิ์ แต่โมดูลต่าง ๆ ที่รองรับก็มีราคาแพงกว่าระบบอื่น ๆ พร้อมทั้งระบบ Ethernet นั้นมีการส่งข้อมูลมีค่อนข้างมากผ่าน Frame Segment หรือ Packet เป็นต้น ทำให้มีค่าข้อมูล Overhead ที่สูงตามไปด้วย สามารถแสดงข้อดีข้อเสีย ของระบบ POWERLINK ได้ดังตารางที่ 2</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1006/1*WHvgo1uPA3iBlBuqjgQM9Q.jpeg" /></figure><h3>ตัวอย่างการใช้งาน ETHERNET Powerlink</h3><p>ในที่นี้จะแสดงถึงการใช้งานระบบ Ethernet POWERLINK ร่วมกับเทคโนโลยีการควบคุมอื่น ๆ เช่น Fieldbus ที่เชื่อมต่อกับ PLC และอุปกรณ์อื่น ในการควบคุมการทางานของมอเตอร์ โดยจะสามารถแสดงรูปแบบการเชื่อมต่อไปดังรูปที่ 18 และแบ่งการทางานของอุปกรณ์ในระบบได้ดังนี้</p><p>1. NextMove e100 — ตัวควบคุมเครื่องจักร 16 แกน เชื่อมต่อกับ HMI เพื่อแสดงผลของมอเตอร์</p><p>2. CP 600 HMI เชื่อมต่อกับ CANopen แสดงการทำงานของมอเตอร์ให้แก่ผู้ปฎิบัติงาน</p><p>3. CANopen remote I/O expansion สำหรับระบบผ่านทางไดฟ์ CANopen port (controlled by NextMove) เป็นตัวขยายอินพุตและเอาท์พุตของระบบ CANOpen</p><p>4. Line-shaft encoder ผ่านทาง plug-in card ของ MotiFlex หรือ encoder input ของ NextMove e100</p><p>5. MicroFlex e100 ไดฟ์เชื่อมต่อบน POWERLINK</p><p>6. External controllers เช่น ABB AC500 PLCs, เชื่อมต่อกับ e100 system ผ่านทาง fieldbus</p><p>7. Fieldbus gateway interface ติดตั้งบน slot ของ MotiFlex drive ทำหน้าที่เป็น gateway สำหรับระบบทั้งหมด, เชื่อมต่อไปยัง network / PLC</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/416/1*oKQIRsq4Ej4OaYuOBOj8Lw.png" /><figcaption>การเชื่อมต่อระบบ POWERLINK ในการควบคุมความเร็วของมอเตอร์</figcaption></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8a967059601a" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethernet-powerlink-8a967059601a">[Industrial Communications] Ethernet PowerLink</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[[Industrial Communications] Ethernet]]></title>
            <link>https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethernet-7feea291e781?source=rss-a435ec5a282f------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/7feea291e781</guid>
            <category><![CDATA[data-communication]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[keerati rounghirun]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 13 Sep 2019 14:14:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-09-13T14:14:14.504Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*PnuoX1k3fNxpHfGQ.jpg" /></figure><h3>Ethernet คืออะไร</h3><p>Ethernet เป็นการสื่อสารแบบโพรโทคอล (Protocol) ของ LAN ชนิดหนึ่งที่พัฒนาขึ้นโดย 3 บริษัทใหญ่คือบริษัท Xerox Corporation, Digital Equipment Corporation (DEC) และ Intel ในปี ค.ศ. 1976 หรืออาจจะเรียกการสื่อสารแบบนี้ว่าเป็นการสื่อสารระดับล่างก็ได้เช่นกัน</p><p>ระบบการส่งแบบ Ethernet นั้นเป็นระบบการส่งที่เรียกว่า CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access / Collision Detection) โดยอธิบายหลักการทำงานได้ดังนี้ ในการส่งข้อมูลแต่ละครั้งจะทำการส่งได้เพียงคนเดียวเท่านั้น แต่ถ้าในเวลาเดียวกันมีการส่งข้อมูลมาพร้อมกัน มากกว่า 1 คนด้วยกัน ซึ่งเราเรียกว่า “Collision”</p><p>อุปกรณ์คอมพิวเตอร์แต่ละตัวจะมีการตรวจสอบ Collision เมื่ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ตรวจสอบว่ามีการส่งข้อมูลมาพร้อมกัน อุปกรณ์เหล่านั้นจะหยุดส่งข้อมูลเพียงช่วงเวลาหนึ่ง และจะทำการส่งใหม่ เวลาที่หยุดรอนั้นจะเป็นการสุ่มแบบสถิติ ทำให้การเกิด Collision อีกครั้งจะเป็นไปได้น้อยมาก ๆ แต่ถ้าเกิดการ Collision จริง ๆอุปกรณ์คอมพิวเตอร์เหล่านั้นก็จะวนกลับมารอและสุ่มเวลาอีกรอบจนกว่าจะไม่พบการ Collision อีก</p><p>Ethernet Network เป็นเครือข่ายเชื่อมต่ออุปกรณ์และคอมพิวเตอร์เพื่อรับ-ส่งข้อมูล ที่ใช้งานกันอยู่แพร่หลายทั่วไป ถูกสร้างขึ้นมาโดยความร่วมมือระหว่าง XEROX และ Intel ในปี 1973</p><p>จากนั้นตั้งแต่ปี 1990 เป็นต้นมา ทาง Rockwell ได้พัฒนา Ethernet Network ขึ้นใหม่ เรียกว่า EtherNet/IP(EtherNet Industrial Protocol) ภายใต้ CIP Protocol (Common Industrial Protocol) เพื่อใช้เป็นเน็ตเวิร์กของระบบควบคุมในอุตสาหกรรม เช่น รับ-ส่งข้อมูลระหว่าง PLC หรือ อุปกรณ์ควบคุมอื่นๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/578/0*R5XMyiwiRyXc9_zN" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/444/1*JLrACFvso_LigAG4J1DO3g.jpeg" /></figure><p><strong>EtherNet/IPCIP สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ</strong></p><p>1) Explicit message ใช้กับข้อมูลที่ไม่ต้องสนใจเรื่องของเวลา (time critical) ข้อมูลจะถูกส่งผ่านTCP/IP แบบ Unscheduled ตามการร้องของ Client/Server เช่น คำสั่ง MSG</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/327/0*-FfHGuUpkXdgniHQ" /></figure><p>2) Implicit message หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า I/O meassage เพราะใช้สำหรับส่งข้อมูลของ I/O ที่ให้ความสำคัญเรื่องเวลาในการรับ-ส่งข้อมูลเป็นอย่างมาก ข้อมูลจะถูกส่งผ่าน UDP/IP แบบ Scheduled ตามช่วงเวลาของค่า RPI ที่กำหนด เช่น Produce-Consumed Tag หรือ อุปกรณ์ที่ติดต่อกับ Controller ผ่าน Ethernet Module Profile</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/552/0*1vjHY97rYyD8-jp2" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/402/0*Um4zGjx0vx_-f3A0" /></figure><p>TCP ย่อมาจาก Transmission Control Protocol เป็นวิธีการส่งข้อมูลผ่าน Connection ระหว่างอุปกรณ์ (host) โดยมีการตรวจสอบสถานะและความถูกต้องของเพคเกจข้อมูล ทำให้วิธีนี้มีความน่าเชื่อในการส่งข้อมูลสูง หลังจากส่งข้อมูลเสร็จแล้ว Connection จะถูกยกเลิกใช้งาน</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/374/0*1p1cc3zp5xHGFZSf" /></figure><p>UDP ย่อมาจาก User Datagram Protocol เป็นวิธีการส่งข้อมูลแบบง่ายๆ โดยไม่ใช้ Connection เพคเกจข้อมูลจะถูกส่งไปยังอุปกรณ์ ปลายทางในทันที วิธีนี้มีความน่าเชื่อในการส่งข้อมูลต่ำกว่าแบบ TCP แต่มีประสิทธิภาพและความเร็วในการส่งข้อมูลดีกว่า</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/444/0*Te9yPV-cR3Vg2Ta3" /></figure><p>อุปกรณ์ทุกตัวบน Ethernetnetwork มีหมายเลขระบุตัวตนที่ไม่ซ้ำกัน เรียกว่า “IP address” ซึ่งประกอบไปด้วยหมายเลขทั้งหมด 32 บิต แบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 8 บิต แต่ละชุดขั้นด้วยจุด (.)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/256/0*JClRZ9raEaliq9iA" /></figure><p>เพื่อให้อ่านง่ายขึ้นจึงเปลี่ยนจากเลขฐานสองเป็นเลขฐานสิบแทน ทำให้ค่าตัวเลขในแต่ละกลุ่มมีค่าตั้งแต่ 0 ถึง 255 (8 bits)</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/337/0*L4wEDHgb-XMH0zJ8" /></figure><p>หมายเลขทั้ง 4 กลุ่มนี้ แบ่งออกได้เป็น 2 ส่วนคือ หมายเลขเครือข่าย(Network) และ หมายเลขอุปกรณ์ (Host) ซึ่งทาง InterNIC ซึ่งเป็นผู้จัดสรร IP ทั่วโลกได้แบ่ง IP ออกเป็น 5 Class ตามหมายเลข Network ดังนี้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/344/0*KIN4hHmoCxqJkYOf" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/427/1*VePLukIGDDMeaGqHbyAHdw.jpeg" /></figure><ol><li>Class A: หมายเลข IP Address เริ่มตั้งแต่ 1.0.0.0–127.255.255.255 เหมาะสมสำหรับเครือข่ายที่มีขนาดใหญ่ เนื่องจาก Network มีขนาด 7 บิต สามารถรองรับได้ 126 เน็ตเวิร์ค และแต่ละเครือข่ายมี Host ได้ 24 บิต หรือมีอุปกรณ์ได้ประมาณ 16 ล้านตัว ตัวอย่างเช่น IP Address หมายเลข 100.10.2.15 หมายถึง อุปกรณ์ตัวนี้อยู่ใน Class A (ดูจากเลข100) เครือข่ายที่ 100 และมีหมายเลขเครื่องเป็น 10.2.5</li><li>Class B: หมายเลข IP Address เริ่มตั้งแต่ 128.0.0.0–191.255.255.255 มี Network ขนาด 14 บิต หรือ 16384 เน็ตเวิร์ค และมีจำนวน Host ได้ 16 บิตหรือมีอุปกรณ์ในเครือข่ายได้ 65,534 ตัว ตัวอย่างเช่น IP Address หมายเลข 190.100.20.200 หมายถึง อุปกรณ์ตัวนี้อยู่ใน Class B (ดูจากเลข190) เครือข่ายที่ 190.100 และมีหมายเลขเครื่องเป็น 20.200</li><li>Class C: หมายเลข IP Address เริ่มตั้งแต่ 192.0.0.0–223.255.255.255 มี Network ขนาด 21 บิตหรือเครือข่ายมากกว่า 2 ล้านเน็ตเวิร์ค และมีจำนวน Host ได้ 8 บิตหรือมีอุปกรณ์ในแต่ละเครือข่ายได้ 254 ตัว ตัวอย่างเช่น IP Address หมายเลข 192.168.20.5 หมายถึง อุปกรณ์ตัวนี้อยู่ใน Class C (ดูจากเลข192) เครือข่ายที่ 192.168.20 และมีหมายเลขเครื่องเป็น 5</li><li>Class D: หมายเลข IP Address ช่วง 224.0.0.0–239.255.255.255 สำหรับการส่งข้อมูลแบบ Multicast ซึ่งไม่อนุญาติให้ใช้งานทั่วไป</li><li>Class E: หมายเลข IP Address ช่วง 240.0.0.0–255.255.255.255 สำหรับการทดสอบ และพัฒนา</li></ol><p>ในการใช้งาน IP เรายังแบ่ง IP ได้เป็น 2 ประเภท คือ Public IP (IP จริง) และ Private IP (IP ปลอม)</p><p>Public IP คือ IP ที่สามารถใช้ติดต่อสื่อสารกับ Public IP ด้วยกันหรือสื่อสารกับ Internet ได้</p><p>Private IP คือ IP ที่ใช้ติดต่อสื่อสารกับคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์ที่อยู่ในเครือข่ายภายในเดียวกันเท่านั้น</p><p>Private IP ของ Class A,B และ C เป็นดังนี้</p><p>Class A : 10.0.0.0–10.255.255.255</p><p>Class B : 172.16.0.0–172.31.255.255</p><p>Class C : 192.168.0.0–192.168.255.255</p><p>IP ที่เรานำมาเซ็ตให้กับอุปกรณ์ในระบบควบคุมก็ใช้ IP ในกลุ่มของ Private IP เหล่านี้ ซึ่งการรับส่งข้อมูล (Boardcast) ระหว่างอุปกรณ์จะเกิดขึ้นได้ก็เมื่ออุปกรณ์อยู่ใน Network วงเดียวกัน ถ้าในหนึ่ง Network มีจำนวน Host มากเกินความต้องการ เพื่อไม่ให้ IP สูญเปล่าเราสามารถแบ่ง IP ใน Class A, B และ C เป็น Network ย่อยๆได้ โดยใช้ Subnet (Sub Network)</p><p>หลักการของ Subnet คือการเอาบิตของ Host มาใช้เป็นบิตของหมายเลข Network ด้วย โดยบิตไหนของ Host ที่ต้องการให้เป็นหมายเลข Network ให้ Mask ด้วย 1 ส่วน บิตที่ไม่ต้องการให้ Mask ด้วย 0 ดังนั้นยิ่งแบ่ง Network ย่อยมากเท่าไหร่ จำนวน Host ใน Network ก็มีจำนวนลดลงเท่านั้น</p><p>เราจะกำหนดหมายเลข Subnet อย่างไรดี ?</p><ol><li>กำหนดจำนวน Host หรืออุปกรณ์ใน Network ย่อยที่ต้องการเพื่อหาจำนวนบิตของ Host เช่น มีอุปกรณ์ใช้งาน 25 ตัว ดังนั้น Host ใช้แค่ 5 บิตหลัง (11001) ส่วน 3 บิตที่เหลือใช้เป็นหมายเลข Network เราจึงมี 2³ เท่ากับ 8 เน็ตเวอร์คย่อย</li><li>กำหนด Class และ หมายเลข Network หลักที่ต้องการใช้งาน เช่น Class Cและมีหมายเลข Network เป็น 192.168.15 หรือ 11000000.10101000.00001111</li><li>Mask หมายเลข Network ทั้งหมดด้วย 1 (รวม Host 3 บิตแรก)ดังนั้น Subnet mask ตามตัวอย่างคือ 11111111.11111111.11111111.11100000 หรือ <strong>255.255.255.224</strong> นั่นเอง ( ทาง IT มักเขียน Subnet mask แบบย่อโดยใช้เครื่องหมาย “/” แล้วตามด้วยจำนวนบิตที่เป็น 1 ทั้งหมด ในที่นี้ถ้าเขียน Subnet mask แบบย่อจะได้เป็น /27 )</li><li>หาช่วง IP ของแต่ละเน็ตเวอร์คย่อย</li></ol><p><strong>Network#1</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.00000000 = 192.168.15.0</p><p>11000000.10101000.00001111.00011111 = 192.168.15.31</p><p><strong>Network#2</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.00100000 = 192.168.15.32</p><p>11000000.10101000.00001111.00111111 = 192.168.15.63</p><p><strong>Network#3</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.01000000 = 192.168.15.64</p><p>11000000.10101000.00001111.01011111 = 192.168.15.95</p><p><strong>Network#4</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.01100000 = 192.168.15.96</p><p>11000000.10101000.00001111.01111111 = 192.168.15.127</p><p><strong>Network#5</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.10000000 = 192.168.15.128</p><p>11000000.10101000.00001111.10011111 = 192.168.15.159</p><p><strong>Network#6</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.10100000 = 192.168.15.160</p><p>11000000.10101000.00001111.10111111 = 192.168.15.191</p><p><strong>Network#7</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.11000000 = 192.168.15.192</p><p>11000000.10101000.00001111.11011111 = 192.168.15.223</p><p><strong>Network#8</strong></p><p>11000000.10101000.00001111.11100000 = 192.168.15.224</p><p>11000000.10101000.00001111.11111111 = 192.168.15.255</p><p>*** อย่างไรก็ตามหมายเลข IP ที่อยู่ลำดับแรกและลำดับสุดท้ายของแต่ละ Subnetwork ไม่สามารถนำมาใช้งานได้เนื่องจากถูกใช้เป็น Network ID และ Broadcast ID.</p><p><strong>อุปกรณ์ในระบบ Ethernet Network</strong></p><p><strong>สายสัญญาณ (Media)</strong></p><ul><li>สายเคเบิลใยแก้วนำแสง (Fiber Optic)</li></ul><p>เป็นสายสัญญาณสำหรับรับ/ส่งข้อมูลความเร็วสูง ข้อดีของ Fiber obtic คือปราศจากสัญญาณรบกวนทางไฟฟ้าและเดินสายได้ระยะทางไกลๆ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/278/0*Hi3fi8dBIMeigO-l" /></figure><ul><li>สายคู่ตีเกลียวแบบไม่มีฉนวนหุ้ม (Unshielded Twisted Pair : UTP)</li></ul><p>เป็นสายสัญญาณที่นิยมใช้ในงานระบบเครือข่ายเนื่องจากราคาถูกและง่ายในการติดตั้ง ข้อเสียของสายชนิดนี้คือสัญญาณรบกวนง่ายและระยะเดินสายไม่เกิน 100 เมตร</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/290/0*B71yOxHO8DxnOurs" /></figure><ul><li>สายคู่ตีเกลียวแบบมีฉนวนหุ้ม (Shielded Twisted Pair : STP)</li></ul><p>เป็นสายสัญญาณมีลักษณะเหมือนกับสาย UTP แต่มี Shield หุ้มเพื่อแก้ไขปัญหาเรื่องสัญญาณรบกวนในสายสัญญาณแบบ UTPแต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมใช้งานเนื่องมีราคาแพงกว่าสาย UTP</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/358/0*cVX_uTZOTg2HqBnF" /></figure><p>เลือกใช้ชนิดของสายให้เหมาะสมกับอัตราการส่งข้อมูลดังนี้</p><p>– ใช้สาย CAT3 แบบ UTP สำหรับอัตราส่งข้อมูลที่ 10Mb/s</p><p>– ใช้สาย CAT5, 5e หรือ 6 ได้ทั้งแบบ UTP และ STP สำหรับอัตราส่งข้อมูลที่ 10/100 Mb/s</p><p>– ใช้สาย CAT5e หรือ 6 ได้ทั้งแบบ UTP และ STP สำหรับอัตราส่งข้อมูลที่ 1000 Mb/s</p><p><strong>อินเธอร์เน็ตสวิตช์ (Ethernet Switch)</strong></p><p>ใช้เชื่อมต่ออุปกรณ์หลายๆตัวกับเน็ตเวิร์คเข้าด้วยกันและทำหน้าที่กระจายข้อมูลไปยังอุปกรณ์ปลายทางที่ต้องการ สำหรับสวิตซ์นั้นทำงานในระดับ Data Link Layer หรือ Layer 2 ของโมเดล OSI โดยอาศัย Mac Address ในการทำงาน ปัจจุบันอินเธอร์เน็ตสวิตช์ รุ่นใหม่สามารถ ทำงานในระดับของ Network Layer หรือ Layer 3 ของโมเดล OSIในปัจจุบันได้แล้ว โดยอาศัยโปรโตคอล IP ทำให้เพิ่มความสามารถของ Router เพิ่มขึ้นมา เราจึงมักเรียก Layer 3 สวิตซ์นี้ว่า Routing Switch</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/431/0*OjVh5o0besvPwd7E" /></figure><p>ในตัวสวิตช์จะเก็บข้อมูลของพอร์ตและหมายเลข MAC Address (Media Access Control Address) ซึ่งเป็นหมายเลขประจำตัวของอุปกรณ์ลงในตารางหน่วยความจำ เมื่อต้องการส่งข้อมูลไปยังอุปกรณ์ตัวไหน สวิตซ์ก็จะใช้ข้อมูลในตารางนี้เพื่อส่งข้อมูลไปยังพอร์ตที่อุปกรณ์ตัวนั้นต่ออยู่ได้ถูกต้อง เราสามารถเรียกดูตาราง MAC Address ของ Cisco switch ได้จากคำสั่ง show mac-address-table</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/337/0*VJ3W9TPxL2kS6fuj" /></figure><p><strong>เราท์เตอร์ (Rounter)</strong></p><p>เป็นอุปกรณ์สำหรับเชื่อมต่อและค้นหาเส้นระหว่างNetworkเพื่อให้รับ/ส่งข้อมูลถึงกันได้ Router สามารถเชื่อมโยงเครือข่ายที่ใช้สื่อสัญญาณหลายแบบแตกต่างกันได้เช่น Ethernet, Token Rink หรือ FDDI โดยใช้โปรโตคอลที่ทำงานในระดับบนหรือ Layer 3 ขึ้นไป</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/487/0*Ma01hO9N5Bv2PGxd" /></figure><p>เราเตอร์ค้นหาเส้นทางในการส่งข้อมูลได้นั้น ตัวมันเองต้องรู้ว่ามี Network ไหนบ้างที่มันเชื่อมต่ออยู่ ผ่านทาง Gateway หมายเลขอะไร?พอร์ตอิเทอร์เฟสไหน ? และห่างมีระยะห่างจากตัวมันไกลเท่าไหร่ ? ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะถูกเก็บไว้ในตารางหน่วยความจำของ Router เรียกว่า Routing Table คล้ายๆกับตาราง MAC Address ของสวิตช์ เราสามารถดูค่าใน Routing Table ของ Cisco Router ได้จากคำสั่ง show ip route</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/571/0*BWZOyjSR2tzV7Gel" /></figure><p>เราสามารถกำหนดค่าลงใน Routing Table สามารถทำได้ 2 วิธีด้วยกันคือ</p><p>1) เรากำหนดเส้นทางให้ Router เอง (Static Route)– วิธีการนี้เราต้องทราบหมายเลขเน็ตเวอร์คปลายทาง (Destination Network ID),ขอบเขตของเน็ตเวอร์ค(Subnet), หมายเลข Gateway หรือ Interface Port และระยะห่างของ Network ปลายทาง (Distance matric) ส่วนมากนิยมนับเป็นจำนวนตัวของ Router หรือเรียกว่า “Hop” จากนั้นใช้คำสั่ง</p><p>ip route &lt;Destination Network ID&gt; &lt;Subnet Destination&gt; &lt;Gateway หรือ Interface&gt; &lt;Distance matric&gt;เพื่อเก็บค่าลง Routing Table</p><p>2) ใช้โปรโตคอลชนิดต่างๆเพื่อค้นหาเส้นทาง (Dynamic Route) วิธีการนี้ Router จะส่ง Routing Table ของตนเองไปให้ Rounter ข้างเคียงในช่วงเวลาที่กำหนดเพื่ออัพเดจข้อมูลเองโดยอัตโนมัติ โปรโตคอลที่นิยมใช้ได้แก่ RIP, IGRP,OSPF,EIGRP และอื่นๆ</p><p><strong>โครงสร้าง Ethernet Network</strong></p><p><strong>LinearSwitch</strong></p><p>สวิตช์แต่ละตัวเชื่อมต่อกันไปเรื่อยๆ</p><p>ข้อดี: ออกแบบง่าย, ประหยัดสายสัญญาณและค่าใช่จ่าย</p><p>ข้อเสีย:เกิดความเสียหายง่ายเนื่องจากสวิตช์แต่ละตัวเชื่อมต่อกันด้วยสายสัญญาณเส้นเดียว, เกิดสัญญาณ Delay ในระบบเมื่อมีจำนวนอุปกรณ์เพิ่มมากขึ้น</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/359/0*pC6IUyYY_WvzRuNu" /></figure><p><strong>Star Switch</strong></p><p>สวิตช์ย่อยหลายๆตัวเชื่อมต่อเข้ากับสวิตช์หลัก</p><p>ข้อดี: ออกแบบและใช้งานง่าย,เพิ่มหรือลดอุปกรณ์ไม่มีผลกับอุปกรณ์อื่นๆ</p><p>ข้อเสีย:ถ้าสวิตช์หลักเสียส่งผลกระทบกับอุปกรณ์ทุกตัวในระบบ</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/359/0*BRVzZRwHxFEPQ9jp" /></figure><p><strong>Ring Switch</strong></p><p>สวิตช์เชื่อมต่อเข้าด้วยกันเป็นวงกลม</p><p>ข้อดี: เดินสายง่ายและได้ระยะทางไกลขึ้น, อุปกรณ์ยังทำงานได้ปกติเมื่อสายเชื่อมต่อระหว่างสวิตช์ขาด</p><p>ข้อเสีย:ยุ่งยากในการออกแบบและเซ็ตอัพอุปกรณ์</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/363/0*QG0kNC-PYcN_3trJ" /></figure><p><strong>ตัวอย่าง</strong></p><p>จงคอนฟิก Router และอุปกรณ์ต่างให้สามารถรับส่งข้อมูลถึงกันได้</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/352/0*kiCQMkfOo2ODWjHS" /></figure><p><strong>Ethernet แตกต่างจากระบบ Network ประเภทอื่น</strong><br>อย่างที่ได้กล่าวไว้แล้วในตอนต้นว่า ระบบการส่งแบบ Ethernet นั้นเป็นการส่งในระบบเครือข่าย LAN ซึ่งก็มีความแตกต่างจากระบบ Network ประเภทอื่นอยู่มากเพราะว่าระบบแลนนั้นเป็นระบบที่ใช้ในโครงข่ายที่ไม่เยอะมาก ผิดกับระบบNetwork อื่นที่สามารถใช้ในโครงข่ายที่ใหญ่กว่าโครงข่ายของ LAN</p><p>LAN คือระบบโครงข่ายที่ใช้การส่งข้อมูลแบบ Ethernet ซึ่งนิยมใช้ในโครงข่ายขนาดเล็ก และระยะทางที่ไม่ไกลมากนัก ส่วนมากแล้วจะใช้เชื่อมต่อภายในอาคารเดียวกันหรือต่างอาคารที่มีระยะไม่ไกลเกิน 5 กิโลเมตร</p><p>MAN (Metropolitan Area Network) เป็นระบบโครงข่ายระดับกลาง โดยปกติแล้วจะเป็นระบบโครงข่ายที่มีระยะทางไม่เกิน 50 กิโลเมตร<br>WAN (Wide Area Network) เป็นระบบโครงข่ายระดับใหญ่ เพราะการเชื่อมต่อจะเชื่อมต่อผ่านอินเตอร์เน็ตเป็นการเชื่อมต่อระหว่าง<a href="http://www.xn--12cg1cxchd0a2gzc1c5d5a.net/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99-10-%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8/">ประเทศ</a> โดยมีการเข้ารหัสพิเศษในการเชื่อมต่อ ทำให้เป็นเน็ตเวิร์กส่วนตัวเสมือน (Virtual Private Network)</p><p>จากที่ยกตัวอย่างมากเราจะเห็นได้ว่า ระบบการส่งข้อมูลแบบ Ethernet ในระบบ Network LAN นั้นจะแตกต่างกับระบบ Network แบบอื่นอย่างเห็นได้ชัดทั้งในลักษณะการทำงาน รวมถึงการใช้งานด้วย</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=7feea291e781" width="1" height="1" alt=""><hr><p><a href="https://medium.com/maestro19/industrial-communications-ethernet-7feea291e781">[Industrial Communications] Ethernet</a> was originally published in <a href="https://medium.com/maestro19">maestro19</a> on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.</p>]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>