<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Marssky on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Marssky on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@khulan_42150?source=rss-74ce8c5f1970------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*aQZXblFyW4DA8oiVofMVDQ@2x.jpeg</url>
            <title>Stories by Marssky on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@khulan_42150?source=rss-74ce8c5f1970------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Tue, 17 Nov 2026 21:16:13 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@khulan_42150/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Өөрийгөө олох аялал.]]></title>
            <link>https://medium.com/@khulan_42150/%D3%A9%D3%A9%D1%80%D0%B8%D0%B9%D0%B3%D3%A9%D3%A9-%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%85-%D0%B0%D1%8F%D0%BB%D0%B0%D0%BB-6ba927be9fc3?source=rss-74ce8c5f1970------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/6ba927be9fc3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Marssky]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 29 Dec 2022 22:19:21 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-29T22:19:21.977Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Өөрийгөө олох? Би энд байхад… гэж бага байхдаа боддог байж билээ. Гэтэл энэ жил яагаад ч юм энэ аяллын тасалбар надад өөрөө хүрээд ирчихсэн. Зүгээр л амьдралд минь зөв хүмүүс, зөв цагтаа гараад ирчихсэн гэх юм уу. Хэрэв тэдгээр хүмүүстэй уулзаагүй, бас танилцаагүй байсан бол би гэдэг хүн урдын адил өөрийгөө биш бусдыг нэгт тавьдаг, хэн нэгэнтэй өөрийн мэдрэмжээ хуваалцахыг хүсдэггүй, дотроо хадгалаад, дотроо шаналаад явдаг тэр охин хэвээр үлдэх байсан байх.</p><p>Ямартай ч би өөрийгөө юунд дуртай, юу хийхээрээ жаргалтай болдог, юу намайг гуниглуулдаг, ямар үед уурладаг, яаж гомддог тэр бүхнээ анзаарч эхэлсэн. Өмнө хэзээ ч өөр дээрээ ингэж анхаарал хандуулж, анализ хийж үзээгүй юм билээ. Аан бас сэтгэл зүйн эрүүл мэнд гэдэг ямар чухал гэдгийг үнэхээр мэдэж авсан. Хүн дотроосоо өөрийгөө эмчилж чадаж байж гаднах хүн нь тэр хэрээрээ эрүүл байж чаддаг юм шиг. Яг одоо би өөрийгөө зуун хувь таньж мэдсэн гэж хэлэхгүй ч энэ аялал маань эхлээд өөртэйгөө нүүр тулсан уулзалтуудыг нэлээн олон удаа хийсэн шүү. Заримдаа хүнд нүүр тулах байтугай хүлээн зөвшөөрч ч чадахгүй, бодохыг ч хүсэхгүй, бүр тэр бодлоосоо зугтах үе ч гардаг юм билээ. Тэр үед л хүн жинхэнэ өөрийгөө өөрөө өөрөөсөө олж харж, цаашлаад өөрийгөө таньж мэддэг юм шиг.</p><p>Хэцүү үед хажууд байх хүнгүй байна гэдэг үнэхээр гунигтай. Гэхдээ энэ мэдрэмжийг хэн нэгэн эрт орой хэзээ нэгэн цагт мэдэрдэг л байх. Магадгүй та аль хэдийн мэдрээд үзчихсэн ч байж болох юм. Энэ үед та яадаг вэ? Илүү ихээр сэтгэлээр унадаг уу? Аль эсвэл өөрөө өөрийгөө эмчлэх хангалтай хүчтэй хүн үү? Магадгүй тухайн үеийн ситуацаасаа хамаарч болох ч ихэнх үед ямар байдаг вэ гэдэг нь эцсийн хариулт болж байгаа юм. Миний хариулт юу вэ гэж үү? Ер нь бол би эхний категорид хамаарагддаг хүн л дээ. Харин одоо хоёр дахь категори луу шилжих процесстоо явж байгаа гэж бодож байна. Хажууд минь намайг сонсож, намайг ойлгож, надад зөвлөгөө өгч чадах хүмүүс байгаа ч ганцаараа байж өөртэйгөө ярилцаж, өөрөө шийдвэр гаргах үйл явцад суралцаж байгаа гэх юм уу. Энэ нь гэхдээ намайг үргэлж ганцаараа байхыг эрхэмлэгч болж байгаа гэсэн үг биш л дээ. Зүгээр л зарим үед хэн нэгнээс ангид байж зүгээр л өөрийн доторх тэр хүнийг сонсох тийм нэгэн үе хэрэгтэй байдаг юм шиг.</p><p>Ямартай ч өнгөрсөн болон одоогийн би хоорондоо бага багаар өөр болж байгаа нь мэдрэгдэж байгаа энэ мэдрэмж, цаг хугацаа өнгөрөх тусам эдгэж байгаа миний дотоод сэтгэл, ямар ч үед намайг ойлгож байгаагаар минь хүлээж авах намайг гэсэн хүмүүс, намайг аз жаргалтай болгож байгаа тэр зүйлс гээд энэ бүхнийг хэзээ ч алдмааргүй бас тавьж явуулмааргүй байгаа ч цаг хугацаа бүхнийг харуулна гэж хэлээд бүхнийг цаг хугацааны урсгалд даатгаад, бүх сэтгэл зүрхээ одоодоо төвлөрүүлээд тайван бас жаргалтайгаар аяллаа үргэлжлүүлсээр л байх болно би.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=6ba927be9fc3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бодлын тэмдэглэл]]></title>
            <link>https://medium.com/@khulan_42150/%D0%B1%D0%BE%D0%B4%D0%BB%D1%8B%D0%BD-%D1%82%D1%8D%D0%BC%D0%B4%D1%8D%D0%B3%D0%BB%D1%8D%D0%BB-bedce0308353?source=rss-74ce8c5f1970------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/bedce0308353</guid>
            <category><![CDATA[үгс]]></category>
            <category><![CDATA[сэтгэл-санаа]]></category>
            <category><![CDATA[зүгээр-л]]></category>
            <category><![CDATA[би]]></category>
            <category><![CDATA[бодлын-бичвэр]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Marssky]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 28 Nov 2022 16:12:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2022-12-04T20:42:05.905Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*WBf8HjXd9r_3KbrF.jpg" /></figure><p>Цаг хугацаагаар аялах машин байдагсан бол яг одоо суух сан. Хамгийн үнэ цэнтэй дурсамжуудаа харж сэтгэлээ дэвтээх сэн. Ирээдүй рүү нисэж очоод өөртэйгөө нэг уулзах сан. Тэгж уулзаад зэмлэлийн үг сонсох сон. Харин өнгөрсөн үеийн өөртэйгөө нүүр тулах зориг надад алга. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй ч сэтгэлийн гүн дэх хэн нэгэн хэрэггүй гэж шивнээд байх юм. Өөрөө өөрийнхөө итгэлийг алдчихсан болохоор тэр юм болов уу? Тийм болохоор тэр гал цогтой охины нүд лүү гуниг шингэсэн харцаараа хараад чадаагүй бас чадахгүй байгаа зүйлсээ тоочихыг хүсэхгүй байгаа байх. Хүсэхгүй ч гэж зориг минь л дутаж байгаа байх. Аль эсвэл энэ бүхнээ хэлчихвэл тэр зориг зүрх нь мохчихно гэж айж байгаа юм болов уу?</p><p>Одоогийн миний бодол ийм байдаг байж. Харин ирээдүйд намайг угтах би надтай уулзахыг хүсэх болов уу? Магад түүнд ч бас сэтгэлийг нь хөндүүр болгодог ч хэлж зүрхэлдэггүй зүйлс байгаа л байх. Хэрвээ түүнтэй уулзлаа гэхэд надад сэтгэлээ уудлах болов уу, чимээгүй өнгөрөх болов уу? Аль эсвэл бүр нэг нэгнээ илүү ойлгож хэн хэнийхээ сэтгэлийн зангилааг тайлж өгч ч магадгүй юм. Яг яах бол гэдэг сонирхолтой ч ирээдүйгээ цагаасаа өмнө олоод мэдчихвэл амьдрал хэтэрхий ойлгомжтой болчих байх даа? Яг ингээд бодоод үзэхээр бүх зүйлд хоёр тал байдаг юм байна. Зөв буруу алийг нь ч сонгосон бай гарах үр дагавар нь чам дээр л ирнэ. Бодлоготой бай гэж хэлэхгүй ээ! Алхам тутамаа бодож тунгаана гэж юу байхав. Харин ямар ч зүйл тохиолдсон үнэн байгаарай!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=bedce0308353" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>