<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Kododko on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Kododko on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@kododkoo?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*UzfdU8jzeJ5hLC0EpsucNg.jpeg</url>
            <title>Stories by Kododko on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Sat, 21 Nov 2026 04:09:05 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@kododkoo/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Сайжруулсан түлш утааг бүрэн арилгаж чадсан уу?]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D1%81%D0%B0%D0%B9%D0%B6%D1%80%D1%83%D1%83%D0%BB%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D1%82%D2%AF%D0%BB%D1%88-%D1%83%D1%82%D0%B0%D0%B0%D0%B3-%D0%B1%D2%AF%D1%80%D1%8D%D0%BD-%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%BB%D0%B3%D0%B0%D0%B6-%D1%87%D0%B0%D0%B4%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D1%83%D1%83-e14f90130209?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e14f90130209</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 18 May 2026 15:44:12 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-18T15:57:49.179Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*5pm6a18D4d-slFL-QeMGMw.png" /></figure><p>Улаанбаатар хотын хувьд өвлийн улирал эхлэхтэй зэрэгцэн агаарын чанарын асуудал хурцаар хөндөгддөг. Хэдхэн жилийн өмнө нийслэлийн агаарын бохирдол ДЭМБ-ын зөвшөөрөгдөх хэмжээнээс хэдэн арав дахин давж, нийгмийн эрүүл мэнд, тэр дундаа хүүхэд багачуудын амьсгалын замын өвчлөлд ноцтой заналхийлж байв. Энэхүү гамшгийн гол шалтгаан нь гэр хорооллын 200,000 гаруй өрхийн түүхий нүүрсний хэрэглээ гэж холбогдох байгууллага, мэргэжлтнүүд үзэж байлаа.</p><figure><a href="https://cdn.knightlab.com/libs/storyline/latest/embed/index.html?dataURL=https%3A%2F%2Fdocs.google.com%2Fspreadsheets%2Fd%2Fe%2F2PACX-1vT7O-u8K80BWsQGZ50W4aI5rfLkC1D_t3SuDonypinUH5PNhA-Cd7IVLORyL3pJRIW2LZtabek0Z5GJ%2Fpubhtml&amp;dataYCol=data&amp;dataXCol=date%2Ftime&amp;dataDateFormat=%25Y-%25m-%25d&amp;chartDateFormat=%25Y-%25m-%25d&amp;chartYLabel=PM2.5%20%28%CE%BCg%2Fm%C2%B3%29&amp;sliderCardTitleCol=title&amp;sliderCardTextCol=text"><img alt="Эх сурвалж: Японы Олон Улсын Хамтын Ажиллагааны Байгууллага (JICA) — “Улаанбаатар хотын агаарын бохирдлын хяналтын чадавхыг бэхжүүлэх төсөл (3-р үе шат)” төслийн эцсийн тайлан. 2024 он. Холбоос: https://openjicareport.jica.go.jp/pdf/12386413.pd" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vikBBf6zjGM_e6owZP2h0g.png" /></a></figure><p><a href="https://cdn.knightlab.com/libs/storyline/latest/embed/index.html?dataURL=https%3A%2F%2Fdocs.google.com%2Fspreadsheets%2Fd%2Fe%2F2PACX-1vT7O-u8K80BWsQGZ50W4aI5rfLkC1D_t3SuDonypinUH5PNhA-Cd7IVLORyL3pJRIW2LZtabek0Z5GJ%2Fpubhtml&amp;dataYCol=data&amp;dataXCol=date%2Ftime&amp;dataDateFormat=%25Y-%25m-%25d&amp;chartDateFormat=%25Y-%25m-%25d&amp;chartYLabel=PM2.5%20(%CE%BCg%2Fm%C2%B3)&amp;sliderCardTitleCol=title&amp;sliderCardTextCol=text">A StorylineJS Story</a></p><p>2019 онд гаргасан Улаанбаатар хотод түүхий нүүрс оруулах, түлэхийг хориглох шийдвэр нь энэхүү нөхцөл байдлыг өөрчлөх эрс бөгөөд чухал алхам болсон юм. Сайжруулсан шахмал түлшийг нэвтрүүлсэн эхний жилд буюу 2020 оны өвөл PM2.5 тоосонцрын хэмжээ өмнөх жилүүдээс даруй 40–50 хувиар огцом буурсан нь статистик тоо баримтаас гадна иргэдийн нүдэнд илт харагдахуйц бодит үр дүн байв. Цар тахлын үеийн хөл хорионы дэглэмүүд ч тодорхой хэмжээнд агаарын чанарт эергээр нөлөөлж байв.</p><p><strong>Бохирдлын эргэн ирэлт буюу “Ребаунд”</strong></p><p>Гэвч энэхүү эерэг үзүүлэлт урт хугацаанд тогтвортой хадгалагдаж чадсангүй. ЖАЙКА (JICA)-аас хэрэгжүүлсэн “Улаанбаатар хотын агаарын бохирдлын хяналтын чадавхыг бэхжүүлэх төсөл”-ийн сүүлийн шатны тайлан болон тоон мэдээллүүдээс харахад, 2022 оноос эхлэн бохирдлын түвшин эргэн өсөх хандлагатай болсон байна.</p><p>Хэдийгээр иргэд сайжруулсан түлш хэрэглэж байгаа ч хотын хүн амын хэт төвлөрөл, жил бүр тэлж буй гэр хорооллын бүс, мөн авто замын хэт ачааллаас үүдэлтэй утаа нь агаарын чанарыг дахин доройтуулж эхэллээ. Өөрөөр хэлбэл, нийслэлийн хүрээлэн буй орчны даац хэтэрсэн нь зөвхөн нэг төрлийн түлш солих төдийд шийдэгдэхгүйг харуулж байна.</p><p><strong>Дараагийн алхам: Цогц шийдэл</strong></p><p>Сайжруулсан түлш нь агаарын бохирдлыг бүрэн устгах “шидэт дохио” биш, харин гамшгийн нөхцөл байдлыг зөөлрүүлж, дараагийн томоохон шилжилт хийх цаг хугацааг хожсон түр зуурын арга хэмжээ байв. Одоо бид зөвхөн гэр хорооллын яндан руу анхаарлаа хандуулахаас гадна дараах цогц асуудлуудтай нүүр тулж байна:</p><ul><li><strong>Нийтийн тээвэр ба автомашин:</strong> Тээврийн хэрэгслээс ялгарах утааг бууруулах, нийтийн тээврийн паркийг байгальд ээлтэй технологиор шинэчлэх.</li><li><strong>Эрчим хүчний эх үүсвэр:</strong> Дулааны цахилгаан станцуудын шүүлтүүр, технологийг сайжруулах, сэргээгдэх эрчим хүчний хэрэглээг дэмжих.</li><li><strong>Хот төлөвлөлт:</strong> Гэр хорооллыг инженерийн дэд бүтэцтэй холбох, орон сууцжуулах төслүүдийг бодитоор, хүртээмжтэй хэрэгжүүлэх.</li></ul><p>Цаашид агаарын бохирдлыг тогтвортой, урт хугацаанд бууруулахын тулд экологийн тэнцвэрт байдлыг хадгалсан, шинжлэх ухаанч бодлого шаардлагатай байна. Агаарын чанар нь зөвхөн өвлийн улиралд яригдаад өнгөрдөг сэдэв биш, харин жилийн дөрвөн улиралд тасралтгүй анхаарал шаардсан, олон нийтийн эрүүл мэндтэй шууд холбогдох асуудал юм.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e14f90130209" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Эрмитаж: Хаадын ордонгоос дэлхийн шилдэг музей хүрсэн түүх]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D1%8D%D1%80%D0%BC%D0%B8%D1%82%D0%B0%D0%B6-%D1%85%D0%B0%D0%B0%D0%B4%D1%8B%D0%BD-%D0%BE%D1%80%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%BE%D1%81-%D0%B4%D1%8D%D0%BB%D1%85%D0%B8%D0%B9%D0%BD-%D1%88%D0%B8%D0%BB%D0%B4%D1%8D%D0%B3-%D0%BC%D1%83%D0%B7%D0%B5%D0%B9-%D1%85%D2%AF%D1%80%D1%81%D1%8D%D0%BD-%D1%82%D2%AF%D2%AF%D1%85-328ea69a79b7?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/328ea69a79b7</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 20 Mar 2026 01:34:17 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-03-20T02:08:37.079Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h3>Эрмитаж: Хаадын ордноос дэлхийн шилдэг музей хүрсэн түүх</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*KJINTG31F74IFGYoxNukUg.jpeg" /></figure><p>ОХУ-ын Санкт-Петербург хотын зүрхэнд орших Эрмитаж нь асар том музей бүхий дэлхийн архитектур, урлагийн түүхийн амьд гэрч юм.</p><p>“Дэлхийгээс тусгаарлагдсан” үүсэл Энэхүү алдартай музейн нэр нь эртний франц хэлний “hermit”, латин хэлний “eremita” буюу “хүмүүсээс тусгаарлагдсан газар” гэсэн утгаас гаралтай. Эхэн үедээ зөвхөн хааны гэр бүл болон цөөн тооны дээдсүүд л нэвтрэх эрхтэй, тусгай цуглуулгын газар байсан тул ийнхүү нэрийджээ.</p><p><a href="https://uploads.knightlab.com/scenevr/17760/4aa10bd0/index.html">Эрмитаж</a></p><p>Өнөөгийн аварга том музейн суурь тэртээ 1764 онд Оросын хатан хаан II Екатерина Берлиний худалдаачин Иохан Эрнст Гоцковскийгоос 225 ширхэг уран зургийн өвөрмөц цуглуулга худалдан авснаар тавигдсан түүхтэй. Уран барилгын гайхамшиг ба Өвлийн ордон Музейн гол барилгуудыг барьж байгуулах үйл явц нийтдээ найман жил үргэлжилсэн бөгөөд тухайн үеийн хамгийн шилдэг 4000 гаруй уран барилгач, урчууд гар бие оролцжээ. Эрмитажийн гол цөм болох Өвлийн ордон нь маш нүсэр байгууламж юм.</p><p>Одоогийн байдлаар 60,000 ам дөрвөлжин метр талбайг хамардаг тус ордон 1057 өрөө, 1786 хаалга, 1945 цонх, 117 шаттайгаар сүндэрлэдэг бөгөөд ордны гадна тал болон дээврийг 176 гайхалтай уран баримал чимэглэдэг. Бид Эрмитажийг гаатай чихэр мэт цайвар ногоон, цагаан өнгөөр төсөөлдөг ч барилгын өнгө цаг үеэ даган байнга хувьсаж иржээ.</p><p>Анх баригдахдаа цайвар шар өнгөтэй байсан бол I Александр хааны үед сувдан цагаан, харин XIX зууны сүүлчээр II Николай хааны үед тоосгон улаан өнгөтэй болж өөрчлөгдсөн байна. Дэлхийн хоёрдугаар дайны дараах сэргээн босголтын үеэр л бидний мэдэх одоогийн танил ногоон, цагаан өнгийг сонгожээ. Дэлхийд хоёрт бичигдэх цар хүрээ Музейн цогцолборын нийт талбай нь 233,345 метр квадрат бөгөөд 365 үзэсгэлэнгийн танхимтай. Нийт үзмэрийнхээ тоогоор дэлхийд Францын Луврын дараа буюу хоёрдугаарт эрэмбэлэгддэг.</p><p>Эрмитажийн 3 сая гаруй үзмэрийг тус бүр нэг минут зогсож үзнэ гэвэл унтахгүй, идэхгүйгээр бүтэн 11 жилийг зарцуулах тооцоо гардаг нь түүний хэдий хэр том болохыг илтгэнэ.</p><p>Дэлхийн хоёрдугаар дайны үед Ленинградын бүслэлтийн үеэр музейн их барилга дайсны дайралтад хүчтэй өртсөн юм. Нийт хоёр агаарын бөмбөг, 17 их бууны сум музейн барилгад тусаж их хэмжээний хохирол учруулсан ч ажилчдын баатарлаг хичээл зүтгэлээр сая сая үзмэрүүдийг Уралын нуруу руу нүүлгэн шилжүүлж, аварч чадсан байдаг. Энэхүү асар баян түүхтэй музейн 367-р зааланд Монголчууд бидний түүхтэй салшгүй холбоотой нэгэн чухал үзэсгэлэн дэлгэгдсэн байдаг. Энд Монголын Ноён уулаас олдсон Хүннү гүрний үеийн хосгүй үнэт археологийн олдворууд хадгалагдан олон нийтэд хүрдэг байна.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=328ea69a79b7" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Өндөр сүм буюу Гандантэгчэнлин]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D3%A9%D0%BD%D0%B4%D3%A9%D1%80-%D1%81%D2%AF%D0%BC-%D0%B1%D1%83%D1%8E%D1%83-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D1%82%D1%8D%D0%B3%D1%87%D1%8D%D0%BD%D0%BB%D0%B8%D0%BD-138e1a14f457?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/138e1a14f457</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 10 Feb 2026 15:14:44 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-02-10T15:14:44.165Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Ээж минь “Өндөр сүмийн хажуугаар, ижийнхээ гараас хөтлөөд цэцэрлэг рүүгээ явдаг байлаа” гэж хуучилдаг сан. Тэр “Өндөр сүм” нь өнөөдрийн Гандантэгчэнлин хийд аж л дээ. 1960-аад онд хийдийн эргэн тойронд өөр өндөр барилга үгүй тул ийн нэрлэж ярилцдаг байж.</p><p>Өнөөдөр ч гэсэн “Өндөр сүм”, Улаанбаатарын бусад үй олон өндөр барилгын дунд хээмсэг оршиж, жуулчид гийчдийн нүдийг зүй ёсоор хужирлах дурсгалт газар болжээ.</p><iframe src="https://cdn.embedly.com/widgets/media.html?url=https%3A%2F%2Fcdn.knightlab.com%2Flibs%2Fjuxtapose%2Flatest%2Fembed%2Findex.html%3Fuid%3D83d716d0-0692-11f1-ba1b-0e6f42328d7d&amp;type=text%2Fhtml&amp;schema=knightlab&amp;display_name=Knight+Lab&amp;src=https%3A%2F%2Fcdn.knightlab.com%2Flibs%2Fjuxtapose%2Flatest%2Fembed%2Findex.html%3Fuid%3D83d716d0-0692-11f1-ba1b-0e6f42328d7d" width="700" height="500" frameborder="0" scrolling="no"><a href="https://medium.com/media/5620c62960888ad5098b4458c4ce28b8/href">https://medium.com/media/5620c62960888ad5098b4458c4ce28b8/href</a></iframe><p>Далхын дэнж буюу Нарангийн энгэрийн зүүн хэсэгт 1809 онд Их хүрээний Цанид дацанг барьж, улмаар 1836–1839 оны хооронд V Богд Жавзандамба хутагтад зориулж Гандантэгчинлэн буюу Төгс баясгалант их хөлгийн сүм, Дашчойнхор, Идгачойлин, Цогчин дуган зэргийг байгуулсан нь тухайн үеийн Их хүрээний гол хэсэг болон өргөжжээ. Далхын дэнж дээр Гандантэгчинлэн хийд байгуулагдсан цагаас хойш тус дэнжийг “Гандангийн дэнж” хэмээн нэрлэх болсон юм. Жанрайсигийн дуган дөнгөж баригдаж ахуйд энэ гэрэл зургийг 1912 оны үед авчээ. Харин 1996 онд их шүтээнийг монголчуудын хандив болоод төсвийн хөрөнгөөр дахин сэргээсэн юм. Түүнчлэн 2025 онд шороо, бетонон зам талбайтай байсныг нь шинэчлэн, чулуун хавтан, ногоон байгууламж зэргээр тохижуулжээ.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=138e1a14f457" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[“Сүйн бэлзэг"]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D0%B1%D0%BE%D0%B3%D0%B8%D0%BD%D0%BE-%D3%A9%D0%B3%D2%AF%D2%AF%D0%BB%D0%BB%D1%8D%D0%B3-%D1%81%D2%AF%D0%B9%D0%BD-%D0%B1%D1%8D%D0%BB%D0%B7%D1%8D%D0%B3-be0d17f3f6bb?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/be0d17f3f6bb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 21 Dec 2020 18:04:23 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2023-09-18T18:24:41.077Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/750/1*ZGELRVNkL-HzYwkunEzA0Q.jpeg" /></figure><p>Гарыг минь зөөлөн атган дулаацуулах тэр, нүд рүү минь цоргитол нэг ширтсэнээ, ядам хурууг минь үнэсэж орхив. Харз мэт мэлтэлзэх нүдний нь харц зүрхнээ тусна.</p><p>-Чин сэтгэлээсээ хүсвэл амьдралаа надтай хамт туулаач! Миний чамд зүүж өгөх сүйн бэлзэг энэ үнэсэлт болог. гээд,</p><p>-надад бөгж яг л гав шиг санагддаг юм. Одоо чи надаас хаашаа ч холдож чадахааргүй боллоо, ингээд минийх болж байгаа чинь энэ! гэх шиг.</p><p>Гэтэл хайр тийм биш шүү дээ. Хайр гэдэг эрх чөлөө.</p><p>Ерөөс, хайрыг эрх чөлөөгүйгээр төсөөлж боломгүй.</p><p>Чи минь жаргалтай байхын тулд өөрийнхөөрөө амьдрах ёстой. Хайр чамайг энэ амьдралын дарамт, зовлон, шунал хүслээс чөлөөлж, амар тайвныг мэдрүүлэх ёстой атал өөрөө дарамт нь байж таарахгүй. Тиймээс би чамайгаа өөрийнхөөрөө амьдраасай гэж хүсч байна. Тиймээс, миний гэрлэлтийн тангараг энэ ганц үнэсэлт болог, гэв ээ…</p><p>Харз мэт мэлтэлзэх нүдний нь харц зүрхнээ ойн гялбаж, цээжийг минь дулаацууланхан байна… &quot;</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=be0d17f3f6bb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Бороог март]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BE%D0%B3-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%82-f7023476f3fb?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f7023476f3fb</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 29 May 2020 08:46:46 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2020-05-29T08:46:46.236Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*gLo-BB9HgQ1vxmolMlJTpw.gif" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*HmchaqEmKTLNegLwzT_Shg.gif" /></figure><p>Бороог март.</p><p>Чимээг нь март,<br>чийгий нь март.</p><p>Борооны тухай дурсамж<br> чамд ер хэрэг болохгүй.<br> <br>Бүсгүйгээ март,<br> чамд хайргүйг ч март.<br> <br>Уруулыг нь март, <br>үнэрийг нь март.</p><p>Солиорсон дурлалын дурсамж<br>хэзээ аз дагуулдаг байлаа.</p><p>Бороог март,<br>Бүсгүйгээ март...</p><p>Чимээг нь мартаж чадвал нэг л өдөр<br>бороо асгарахдаа нууцаа хэлнэ.<br> <br>Сэтгэлээ чөлөөлвөл чи <br>хагацах, хайрлах мөн чанар нэгийг ойлгоно.</p><p>Улирал эргэж, дурлал хагацахад</p><p>Үүлс ахиад л тэнгэрийг бүрхэнэ, <br>үйрэмтгий сэтгэл эвлэхийг хүснэ.</p><p>Тэгэхэд нь л бүхнийг<br> хүүхдийнх шиг нүдээр</p><p>ширтэхийн төлөө...</p><p>Шив шинээр дурлахын төлөө...</p><p>Сэтгэлээ эмтлэн харамгүй хуваахын төлөө...</p><p>Ахиад л бороог мартахын төлөө...</p><p>Чийгий нь март...<br>Чимээг нь март...</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f7023476f3fb" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Шүлэг:]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D1%88%D2%AF%D0%BB%D1%8D%D0%B3-9c533b51072d?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9c533b51072d</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Dec 2019 12:28:45 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-06T12:28:45.559Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4>орондоо тийчлэхүй</h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/563/1*TDclYmR3Qnxr0c_Kb8stLw.jpeg" /></figure><p>Орондоо тийчлэхүй<br>Өрөөндөө ганцаар.<br>Өвдөлт надад тойрог зурж өгөөд<br>Оргохыг минь хүлээнэ. <br>Цагаан гэрэл дотор минь түгээд л<br>Харанхуй өрөөнөө<br>Цааш хэр хол тэвчихээ эс мэдэх<br>Харанхуйлах нүднээ <br>Цас гудамны чийдэнд <br>Цонхоор гялтганан зурвас үзэгдэхүй<br>Цээжнээ ганцхан хүсэл. <br>Хэчнээн хайртай вэ, энэ амьдралд.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9c533b51072d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Шүлэг: Салхинд дурласан залуу]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D1%88%D2%AF%D0%BB%D1%8D%D0%B3-%D1%81%D0%B0%D0%BB%D1%85%D0%B8%D0%BD%D0%B4-%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%BB%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%BD-%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D1%83%D1%83-41c7294eaa62?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/41c7294eaa62</guid>
            <category><![CDATA[poem]]></category>
            <category><![CDATA[amateur-writing]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 06 Dec 2019 12:24:51 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-12-06T12:33:29.145Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<h4><em>Уул мэт түүнд…</em></h4><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/455/1*-vsQV6RPzamKUthdsDNxjw.jpeg" /></figure><p>Чи намайг уул гэдэг дээ, харин <br>чамайг би салхи гэдэг, <br>Чи дэндүү эрх чөлөөтэй, ертөнц <br>харин уудам, хэтэрхий уужим.<br>Хайрлахын тулд тэвчээр хэрэгтэй,<br>Хүлээн, нүдээ анин би үлдэх дуртай.<br>Чийгт анхилга, цасан нуранги, бороон үүлс надад<br>Чамайг ирнэ, ирэхдээ явахаар ирнэ гэж хэлдэг. <br>Хавартай, намартай хамт чи ирчхээд<br>Хаашаа ч юм бэ явахад чинь надтай цуг<br>Хачин харанхуй, үхмэл аниргүй л үлддэг <br>Хорьж тогтоож л би чаддаггүй, салхи чамайг<br> хайрлаж л чаддаг.<br>Уул биш, үүл байсан бол<br>Хүргэсэн газарт чинь нүүгээд<br>Сэтгэлээ уудалж, асгартлаа нэг уйлах сан,<br>Солонго болоод чамдаа, жаргасан гэдгээ үзүүлэх сэн.<br>Даанч би уул, зовохыг сурсан өндөр уул.</p><p>[ Bi ugeer toglohdoo muu gedgiig chi medne dee. Gehdee yu geech. Amid gedgiig mine medruuldegt chn bayrllaa. Chi namaig uul gdg dee, bi harin chmg salhi gdg. Salhi bvrr heterhiiii erh chuluutei, horvoo yurtunts tegtel heterhii uujim. Yug ch salhiig togtooj chadahgui. Yu gh gd bna ve gvl bi chmg uurd uurinn bailgahiig mashh ih husch baina, gehdee bi salhiig umchilj chadku. hair teglee ch hen negniig umchluh gesen ner bish. tegehleer uuriinhuu jargaltai baih gazraa olohoor nis dee :)<br>bi Charlie Brown bol chi minii ulaan ust ohin yum shuude.]</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=41c7294eaa62" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Орчуулга: Lana Del Rey Beautiful people beautiful problems]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D0%BE%D1%80%D1%87%D1%83%D1%83%D0%BB%D0%B3%D0%B0-lana-del-rey-beautiful-people-beautiful-problems-9a0531dda043?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/9a0531dda043</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 09 Nov 2019 13:25:05 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-11-09T13:25:05.265Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong><em>Орчуулга: Lana Del Rey Beautiful people beautiful problems</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/282/1*AC3H_X-Dk59hmlg8TwjDEg@2x.jpeg" /></figure><p>Бид чинь “хүмүүс” шүү дээ! *Санаа алдалт</p><p>Хайрлаж бас дурлаж, өвдөж шаналж шархалж, ертөнцийн мэдрэмжүүдээр наадаж байгаад бүгдээрээ л эндээс явна.</p><p>Үзэсгэлэнтэй хүмүүс, үзэсгэлэнтэй асуудлууд. Ланагийн энэ дууг сонсонгоо, тэнэг юм шиг, ганцаараа байдгаараа инээмсэглэчихсэн , тэнгэр рүү харж зогсох зуур төрсөн бодол. Алдаа оноо, шарх сорви минь биднийг “одоогийн бид” болгон хэлбэржүүлж бүтээсэнд нь, тэдгээрт талархмаар!</p><p>Хажуудаа буй бүхнээ хайрлаарай, чамайг өөр болгон тодотгож буй, ганцаардуулж буй тэдгээр юмсыг, хүмүүсийг чин сэтгэлээсээ хайрлаарай. Учир нь бид зүгээр л хүмүүс. Хүмүүс л учраас бие биенээсээ өөр. Хэчнээн өөр ч гэсэн “ХҮН” гэдэг нэрийн дор л амьдарч буй учраас, хүн хүнээ хайрлавал аяндаа ертөнц гажууд, гөжүүд, алдаа дутагдал, төгс бустайгаа үзэсгэлэн төгс санагдаж эхлэх вий.</p><p>Хүмүүний амьдрал бүхэлдээ хайраар дүүрэн байгаасай гэх хүсэл шингэсэн энэ дуу шиг, ийм л бүтээл үлдээчхээд явахдаа харамсахгүй.</p><p>Тэгэхдээ Ланагийнхаа энэ дууг бүгдэд нь сонсгомоор санагдлаа. Стиви Никстэй хамтран дуулсан энэ дууны орчуулга нь ийм, чадан ядан хүргэе.</p><p>Хөх цэнхэр бол</p><p>тэнгэрээс харагдах тэр гаригийн өнгө.</p><p>хайр маань мөнх оршиг,</p><p>хаанчлал маань мөнх цэцэглэг!</p><p>Ногоон бол</p><p>Дээр нисэх тагтаан нүдэн дэх тэр гаригийн,</p><p>цусан улаан ноёрхохоос нь өмнөх өнгө.</p><p>Бид ядарч, цөхрөн гомдоллоно:</p><p>амьдрахуй гэдэг хэчнээн хүнд,</p><p>Видео тоглоомноос ч хэцүү юм бэ.</p><p>Гэвч бид зүгээр л</p><p>Үзэсгэлэнтэй дутагдалтай,</p><p>Үзэсгэлэнтэй хүмүүс, yeah</p><p>Бурхан л тийм сэтгэл татам эндэгдэлтэйг маань мэднэ.</p><p>Гэлээ гэхдээ</p><p>бүхий цаг мөчдөө бид хичээх л ёстой.</p><p>Хөх цэнхэр бол хайртай залуугийн минь цамцны өнгө</p><p>Тэр</p><p>хөдөлмөрч, хүрэхэд чулуу мэт хатуу ч гэлээ</p><p>дэлхийгээс сонгож хайрласан эмэгтэйнх нь цээжинд</p><p>Дулаанаас дулаан мэдрэгдэнэ.</p><p>Туулсан амьдрал минь бидэртэй ширүүн ч</p><p>Дотоод сэтгэл минь зөөлөн дорой.</p><p>Гэвч түүнийгээ хайрлахад</p><p>чихрэн шуурга/Sugar rush-чихэр ихтэй зүйл хэрэглэсний дараа эрч хүч огцом нэмэгдэх үзэгдэл/</p><p>биеэр минь хуйлрах мэдрэгдэхүй,</p><p>Хайр минь дэмий үрэгдээгүй байгаа?</p><p>(Үүнийгээ л дэмий үрэхгүй байя, хайр минь)</p><p>Гэвч бид зүгээр л</p><p>Үзэсгэлэнтэй дутагдалтай,</p><p>Үзэсгэлэнтэй хүмүүс, тийм ээ.</p><p>Бурхан л биднийг тийм сэтгэл татам алдаатайг мэднэ.</p><p>Гэлээ гэхдээ</p><p>Өдөр шөнөгүй бид хичээх л ёстой.</p><p>Тийм ээ, бид хичээх хэрэгтэй,</p><p>Гал дундуур алхаад л гарах ёстой</p><p>Учир нь бид зүгээр л…</p><p>Үзэсгэлэнтэй эндэлтэй, үзэсгэлэнтэй хүмүүс.</p><p>(Бид зүгээр л…)</p><p>Тийм сэтгэл татам асуудлуудтайг маань бурхан л мэднэ.</p><p>(Үзэсгэлэнтэй хүмүүс)</p><p>Үзэсгэлэнтэй эндэлтэй, үзэсгэлэнтэй хүмүүс.</p><p>(Бид зүгээр л…)</p><p>Тийм үзэсгэлэнтэй дутагдлуудыг маань бурхан мэдэж буй.</p><p>Хэчнээн үзэсгэлэнтэй!</p><p>Тийм ээ, тийм,</p><p>Тийм.</p><p>Yeah…</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=9a0531dda043" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Мэри Макс хоёр: ганцаардлаа нөхөхүй. Mary and Max (2009)]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D0%BC%D1%8D%D1%80%D0%B8-%D0%BC%D0%B0%D0%BA%D1%81-%D1%85%D0%BE%D1%91%D1%80-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%86%D0%B0%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%BB%D0%B0%D0%B0-%D0%BD%D3%A9%D1%85%D3%A9%D1%85%D2%AF%D0%B9-mary-and-max-2009-4e9b09bbb6e9?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4e9b09bbb6e9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 04 Nov 2019 16:17:49 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-11-04T16:17:49.779Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/639/1*MDd3iSc28gIhFRyT8wfGjw.jpeg" /></figure><p>Эхлэлээсээ төгсгөл хүртэл үзэгдэх бараг бүх дүр нь цөхрөл нэвт шингэсэн харцтай (бүр Эрх чөлөөний хөшөө нь хүртэл шүү) энэ анимэйшнийг анх дэлгэцнээ гарахад Z үеийнхэн буюу Миллениалуудын дараагийн үеийнхний хамгийн ахмад нь дөнгөж арван дөрөвхөнтэй байжээ. Би ч анх үзэхдээ энэ киног ганцаардлын тухай ийм гашуунаар, бодитой илэрхийлсэн бүтээл болохыг нь мэдэж чадалгүй, зүгээр л нөхөрлөлийн тухай юм байна даа гэж бодоод л өнгөрсөн юм. Гэтэл, хүмүүс яагаад ганцаарддаг, ганцаардахаараа юу хийж хоосролоо нөхдөг, хүн амьдралаас хэрхэн үргэлж л ямар нэгэн тод, дулаан зүйлийг хайж, түүгээр хэрхэн ангаж явдгийг хурцаар дүрсэлсэн кино байж.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*5ZT70w-sumbCTVXBNAoSTA.jpeg" /></figure><p>Дутуугийн мэдрэмж, сэтгэлийнхээ хоосон орон зайг нөхөхийн тулд тэд янз бүрийн зүйлс хийнэ. Аспергерийн хам шинжтэй гэсэн оноштой, төсөөллийн найзтай, илүүдэл жинтэй, сугалаанд дуртай, америк хүний жишээ болсон Макс хүүхэлдэй үзэнгээ, шоколадан хотдог идэх дуртай. “Дур”-тай. Аав нь хаяж, ээж нь амиа хорлосон тэр, хүүхэд ахуйгаасаа л сэтгэл зүйн гэмтэл авчээ. Аспергерийн синдром нь аутизмын нэгэн жижиг хэлбэр бөгөөд , ийм синдромтой хүн хэт дотогшоогоо зожиг, сэтгэл хөдлөлөө илэрхийлдэггүй, эсвэл бүр хүмүүсийн дунд өөрийгөө дарж хянаж чадахгүй, үйлдлүүдээ шууд хийдэг аж. Гэвч Макс хэт мэдрэг бөгөөд бусдаас илүү ухаалаг санагдсан.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/540/1*ZiXN_YgAHBf4s-HVJCQlrA.jpeg" /></figure><p>Тийм хүмүүст л “солио өвчтэй” гэсэн шошгыг нийгэм зүүж өгдөг биш байгаа? Түүний үзэх дуртай, баатрууд нь жинхэнээсээ нөхөрлөж чаддаг хүүхэлдэйг Австралид амьдрах шоовдор, хонгор зөөлөн охин бас үзнэ. Максийн амьдрал хар саарал байхад, Мэригийн амьдрал арай тод өнгөтэй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*eIagNPPbif9CMOUyykQPNA.jpeg" /></figure><p>Мэри ч бас эцэг эхийн хайраар дутахдаа, гахцаардахдаа амттан идэж тайтгардаг. Яг Макс шиг. Данханд найзалж нөхөрлөн амьдардаг ноблэтүүдтэй хүүхэлдэйн киногоо молоко уунгаа үзэх дуртай. Мэриг ээж нь “тохиолдлоор олдсон” гэнэ. “Бүхэл бүтэн хүн тохиолдол байж болно гэж үү?” Ээж нь архи ууж, радиогоо сонсох дуртай. Аав нь гараашандаа Балэйс ууж, шувууны чихмэлүүдээ харах дуртай. Харин Мэри хааяа чемоданд нуугдаж аавыгаа сэм харна. Хэн нь ч хэндээ хань болдоггүй, хэн хэнийгээ ойлгодоггүй хачин гацаардмал ертөнц өө! Бүгд л үүнийгээ ямар нэгэн аргаар нөхөх гэж оролдох нь, оролдовч бүтэлгүйтэх нь нийгмийн тохуу юу гэлтэй.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*9FPoujy1OLy0cIahTVTsUA.jpeg" /></figure><p>Харин хамгийн сайхан нь, Мэри Макс хоёр бие биенээ яаж ч юм олж, өөрсдийнхөө дотрыг уудалсан захиагаар амьдралынхаа турш харилцдаг.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/424/1*YM6RZeSZinhu8PbsjKBb5w.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/592/1*pa5xIPtt4zpk2oQlD-OUmA.jpeg" /></figure><p>Киноны төгсгөлд Мэриг ирэх өглөө нь Макс таазан дээр нямбай гэгч нь наасан захидлуудаа ширтээд инээмсэглэн, буйдан дээрээ сүүлийн амьсгалаа хураасан байна. Ганцаараа. Зурагт нь асаалттай, хажууд нь Мэригийн дуртай молоконы лааз. Энэ хэсэгт лав нулимсаа барьж дийлээгүй ээ. (Хэзээ ч билээ, буйдан дээрээ нас барсан эмэгтэйг хэдэн сарын дараа хөрш нь олоход зурагт нь асаалттай байжээ гэх мэдээ уншиж байсан санагдана. Хэдэн сарын турш хэн ч түүнийг гэж ирээгүй байх нь. Гунигтай.) Бодит явдлаас сэдэвлэсэн бүтээл шүү дээ, бодохоор л өр лүү нэг зүйл хатгах шиг. Максийн ертөнцөд үзэгдэх цорын ганц өнгө нь Мэригийн явуулсан улаан сагсгар бөмбөлөг. Түүнийг илгээмжээр авуутаа Макс, еврэй малгайндаа хатгасан билээ.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/640/1*6ObKKFKqGJkJusgwIsKIGQ.jpeg" /></figure><p>Энэ нь нөхөрлөл болон ганцаардлын маш гоё символ. Киноны жижигхэн элемэнт бүр маш гүнзгий учир агуулгатай. Мөн найруулга, дүрс, үйл явдлын бэлгэдлүүд бүгд л сэтгэлийн эрүүл мэнд маш чухал , үүнд хүн хоорондын нарийн дотно харилцаа бүр ч чухал шүү гэдгийг харуулж байлаа.</p><p>Их британид хийгдсэн ганцаардлын тухай судалгаанд Миллениалууд болон Z-үеийнхэн ганцаардлын мэдрэмжийг хамгийн хурцаар мэдэрдэг гэжээ. Дэлхий ертөнц улам бүр виртуал руу шилжиж буй, хэт их хотожсон энэ үед хүмүүс бие биенээсээ, сэтгэл зүрхнээсээ улам бүр холдсоор л. Тиймдээ ч яг энэ үед том хүмүүс болж буй, young-adult Зэд ( Z ) үеийнхэн ганцаардах нь ойлгомжтой хэрэг. Ганцаардахгүй байх гэсэн бүтэлтэй бүтэлгүй оролдогууд ч бас их ажиглагддаг. Судалгааг арай эергээр харвал, манай үеийнхэн сэтгэл зүйн эрүүл мэнддээ анхаарал хандуулдаг, өөрсдийгөө мэдэрдэг болохоороо “их ганцаарддаг” гэсэн хариу өгсөн байж болох л юм. Ямар чиг л байсан, миллениалууд болон Зэд үеийнхэн хойшдоо нийгмийг зөв чиг лүү нь эргүүлж эхлэх хариуцлагыг үүрч явдаг шүү гэж боддог оо.<br>Love is the answer шүү найзууд аа! Хайр хариулт нь шүү. Хүүхдүүд ээ!</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/639/1*MDd3iSc28gIhFRyT8wfGjw.jpeg" /></figure><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/520/1*T_IJr6FTJu-0ajByxQZd_g.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4e9b09bbb6e9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Сэтгэгдэл: Л. Ө “Тэр цэцэг үхчихлээ” уншдаг жүжиг]]></title>
            <link>https://medium.com/@kododkoo/%D1%81%D1%8D%D1%82%D0%B3%D1%8D%D0%B3%D0%B4%D1%8D%D0%BB-%D0%BB-%D3%A9-%D1%82%D1%8D%D1%80-%D1%86%D1%8D%D1%86%D1%8D%D0%B3-%D2%AF%D1%85%D1%87%D0%B8%D1%85%D0%BB%D1%8D%D1%8D-%D1%83%D0%BD%D1%88%D0%B4%D0%B0%D0%B3-%D0%B6%D2%AF%D0%B6%D0%B8%D0%B3-46737cd52632?source=rss-efd07be54e8e------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/46737cd52632</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kododko]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 03 Oct 2019 19:53:50 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2019-10-05T07:36:47.673Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/320/0*oOiQB0YLp0IrizT2.gif" /></figure><p><em>Тэр цэцэг үхчихлээ</em></p><p><em>Л . Өлзийтөгс</em></p><p>-абсурд-</p><p>Уншдаг жүжиг</p><p><strong>Абсурд гэдэг зүйлийг тайлбарлах нь өөрөө маш абсурд юм. “Ертөнц өөрөө абсурд шинжтэй, түүнийг гагцхүү эмгэнэл инээдэм хоёрын дундах урлаг ийн хэлбэрээр л илэрхийлж болно.” </strong>Абсурд зүйл сэтгэхүйд ямар ч хэлбэрээр бууж, ямар ч санааг төрүүлж чаддаг нь урлагийн туйлын эрх чөлөө мэт надад санагддаг. Энэ эрх чөлөөг би Л . Өлзийтөгс ийн “Тэр цэцэг үхчихлээ” зохиолоос амссанаа чадах чинээгээрээ эргэцүүллээ.</p><p>Тэр цэцэг үхчихлээ жүжиг нь дөрвөнхэсэгтэй ба хэсэг тус бүрд гарах хоёр дүрийн өгүүлэмж нь өөр өөр. Гэвч хэн нэгэн, хэн нэгнийг хаашаа ч юм явахад уриалж, алхам бүрт нь хажууд нь байж , хэлсэн үг болгоныг эсэргүүцэж явдаг тул нэг хэсэгт гарах хоёр хүн бол ганц л хүн юм болов уу. Ингээд нийт дөрвөн хүн тус жүжигт өгүүлэгдэнэ.</p><p>Өөрийн биеийн дотор өөр хоёр гурван хүн амьдраад ч байгаа мэт сэтгэгдэл хааяа болов төрдөг нь үнэхээр л сэтгэл ба эго хоёрын тэмцлээс илэрдэг. Жүжигт хүний сэтгэл ба эго хоёрын харилцан яриа, харилцан үйлчлэлийг тусгажээ. Дөрвөн хүний сэтгэл нэг л газар тэмүүлээд , эгогоо чирэн байж очих гэсэн газар нь бидний гэгээрэл гэж нэрийдэх амьдралын утга учир юм болов уу. Сэтгэл бүр нэг л шинж чанартай, нэг л зорилготой байхад эго бүр харилцан адилгүй байна. Жишээ нь 1-р хэсэгт өгүүлэгдэх хүний эго чухам юу нь мэдэгдэхгүй (магадгүй гэрэл гэгээ) зүйл рүү сэтгэлээ даган явна хэмээн шийдсэн ч эхлэхдээ, магадгүй урагш гишгэж амжаа ч үгүй байхдаа</p><p>“ — Би яах гэж явж байгаагаа мэдэхгүй” гээд бууж өгөх гэдэг<strong>. “- Би яах гэж явж байгаагаа мэдэхгүй<br> — Үүнийг мэдэж яах юм?<br> — Тэгвэл явж яах юм?<br> — Хаашаа явж байгаагаа мэдэхийн тулд хүн явдаг юмуу, явж л байх ёстой учраас явдаг юмуу?<br> — Явж л байх ёстой учраас …<br> — Тэгээд л бид явж байгаа юм даа.Тэгээд л хүнд зам гэдэг хэрэг болдоггүй юм.Хүн өөртөө л зам гаргаж явдаг болохоор тэр.Тэгэхээр явцгаая.<br> — Үгүй шүү, зам гэдэг хүнд хэрэг болдоггүй бишээ, хүн гэдэг хүний замд хэрэг болдоггүй юм байна.<br> — Тэгвэл чи ганцаараа яв даа.<br> — Тэгье, ганцаараа явъя.Гав ганцаараа …”</strong> Ганцаараа явъя хэмээн зоригтой хэлэх нь түүнийг эго гэдгийг батална. Энэ хэсэгт хувь тавилан ба цаг хугацааны асуудлыг хөндөж байна. <strong>Цаг хугацааг би хүний жинхэнэ нөхөр гэж боддог. <em>Тэр яг одоо-Энд миний хажууд, намайг шамдуулсаар бахардахаа үл мэдэн гүйдэг ч хэзээ ч намайг орхиж байгаагүй.</em> </strong>Магадгүй энэ зохиолын хаа нэгтээ тэмүүлэх дүр нь цаг хугацаа ч юм уу?</p><p>2-р хэсэгт Цаг хугацаа надаас “-Явах уу?” гэж асуулаа<strong>. “- Явъя<br> — Явцгаая<br> — Хаашаа?<br> — Тийшээ<br> — Тэнд юу байгаа юм бэ?<br> — Мэдэхгүй<br> — Тэгээд?<br> — Мэдэхгүй учраас л яв гэсэн юм.<br> — Тэр ч зөв шүү.<br> — Үнэхээр зөв.<br> — За тэгвэл би явлаа, явлаа, явлаа, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би явж байна, би … би хүрэхгүй нь ээ, би … би тийшээ очиж чадахгүй нь …<br> — Яагаад?<br> — Яагаад гэвэл ЦАГ надаас хурдан яваад байна.<br> — Тэгвэл гүй л дээ. Гүй, гүйгээч…”</strong> Би даанч цагтай ярьж буйгаа мэдсэнгүй. <em>Цаг надаас түрүүнд, хурдан явж байгаа ч яагаад яг миний хажууд яриад яваад байна гэвэл, цаг хугацаа аль хэдийн тэнд оччихсон учраас, намайг өөрийн очсон газраа хүргэхийг хүсэх мэт</em>. Чингээд илүү хурдан гүйж, гүйсээр бүдэрч унаад нисмээр санагдахуйд хөлийг минь тайруулна. <em>Цаг хугацаа биднээс зарим зүйлийг үүрд авч чөлөөлдөг, цаг хугацааны эрхэнд өөрийн гэсэн зүйлээ хаясаар нэг л газар очно.</em></p><p><strong>“…- Ингэхэд би тэнд очоод яах юм?<br> — Юу байгааг нь үзэхгүй юу.<br> — Дараа нь?Дараа нь яах болж байна аа?<br> — Чи үхэж болно.<br> — Нээрэн үү?<br> — Нээрэн.<br> — Амалж байна уу?<br> — Амалж байна. Чи үхэж болно, би зөвшөөрч байна…”</strong></p><p>Гагц цаг хугацаа л бидний амийг өөрсдөөс минь авч, өөртөө уусган, үхэх эрх олгодог биш үү? Ингэхээр амралтаа авч, гүн нойрондоо очих нь л амьдралын зорилго, эцсийн бариа юм уу? , зовж тарчилсаар явж явж үүрд амрах нь л зорилго юм бол үнэндээ утгагүй юм.</p><p><strong>“…- Өвдөөд байна, үнэхээр өвдөөд байна, би тэсэхгүй нь ээ …<br> — Тэгвэл орхи.Энэ бүхнийг орхи.Би зөвшөөрч байна.<br> — Та бүх юмыг л зөвшөөрдөг …<br> — Тэгвэл та нар бүгдийг зөвшөөрдөггүй байхаа?<br> — Гэсэн ч би явж л байна шүү дээ?Зөвшөөрөхгүй хирнээ л явж байна.Мөлхөж байна, мөлхөж байна, мөлхөж байна, мөлхөж байн, мөлх …<br> — Чи ч тэнд хүрэхгүй нь дээ.<br> — Та яагаад тэгж бодож байгаа юм бэ?<br> — Чиний дотор цавчиж хаях ёстой өөр зөндөө юм байна…”</strong></p><p><strong><em>Магад үзэх ёстой зүйлээ, жинхэнээр нь үзэхэд нүдний хэрэг үгүй!</em></strong></p><p><strong>“- Яаж, яаж би ачаагаа хөнгөлөх юм бэ, хэлээд өгөөч дээ.<br> — Нүдээ ухаж хая.<br> — Юу уу?<br> — Наад нүдээ ухаж хая.Чиний хоёр нүд худал хуурмагаар дүүрчихэж, чи үнэнээс бусдыг үзчихэж, хачихаж, өөрийнхөө нэг хэсэг болгочихож.Нүд чинь дэндүү хүнд юм.Наадахаа ухаж хая.<br> — Чадахгүй, энэ чинь миний юм.Тэр надтай үргэлж хамт байсан.Байх ч болно.<br> — Тэгвэл чи энд ирэх хэрэггүй байж.<br> — Битгий ингэж яриач, би бүхнийг даван туулсан шүү дээ.<br> — Чи ирэх хэрэггүй байжээ, анд минь, одоо буц даа.Чамд хоёр хөл чинь л, цээжин дотор байсан бүхэн чинь л хэрэгтэй байж.<br> — Үгүй ээ, надад хөл хэрэггүй, бас тэр хаяж гээсэн, миний гэж бодож байсан бүхэн хэрэггүй.Та намайг хэрэггүй бүхнээс минь салгасан.Би одоо чөлөөлөгдсөн.<br> — Үгүй ээ, чи чөлөөлөгдөөгүй.Нүд чинь, нүд …<br> — Алив, тэгвэл миний нүдийг ав, май, ав./харанхуйлал/ Ээ-э-ээ Яасан харанхуй юм бэ, яасан хүйтэн …<br> — Одоо гараа сунга.<br> — Хүрчихлээ, би хөшгөнд хүрчихлээ.<br> — Одоо нээ.Нүдээ нээ.<br> — Надад нүд байхгүй шүү дээ.<br> — Чамд юу ч харагдахгүй байна гэж үү?<br> — Харанхуй, түнэр харанхуй … би харанхуйг л үзэж байна.<br> — Үзлээ, чи бүгдийг үзлээ.”</strong> ТАС ХАРАНХУЙ!</p><p>3-р хэсэгт хүний эго өөрийн гэсэн зорилготой байна-НАР. Гэвч, гэвч замд нь шив шинэхэн цэцэг дайралдахад тэр гишгэхийг туйлаас хүснэ<strong>. “..- Яагаад гэвэл тэр дэндүү энхрийхэн юм.Яагаад гэвэл тэр дэндүү ариухан юм.Надаас өөр хэн ч түүнийг олж хараагүй, хэнд ч үзэгдээгүй.Ай, яасан сайхан юм.Яасан … Тэр юм бүхнээсилүү … Надаас хамаагүй илүү юм.Би түүнийг гишгэж үзмээр байна.”<br> </strong>Бидний дурлал гэж нэрийддэг зүйл ердөө л адгуу хүсэл үү? Зөвхөн өөрийн болгох гэж хамгийн ариухан зүйлийн дээр гарах гэсэн адгуу мунхаг хүсэл л жинхэнэ гоо үзэсгэлэнг мэдрэх нүдийг сохолж орхидог.</p><p><strong>“…- Өө, нар.Ай, нар.Аугаа их нар.Амьдрал туршаа би чам руу тэмүүлсэн.Гайхамшигт ганцхан цацрагт чинь гар хүрэх сэн гэж ганц олдох энэ насандаа би чам руу л тэмүүллээ … Одоо би чамд хуруугаа хүргэнэ.Одоо би чамд …<br> — Ингэхэд чи түүнд гар хүрч яах гэсэн юм?<br> — Тэр бол гоо сайхан.Тэр бол хүртэшгүй.Хүртэшгүйд би хүрэх гэж байна.Тэр бол аугаа их.Аугаа ихэд би хуруугаа хүргэх гэж байна.Гоо үзэсгэлэн … /урагш алхана/<br> — Чи цэцгэн дээр гишгэчихлээ.<br> — Тийм байна, энэ цэцэг үхчихэж.<br> — Чи энэ цэцгийг алчихлаа.<br> — Үгүй ээ, энэ зам.Энэ зам надаар цэцгийг үгүй хийлгэчихлээ.<br> — Үгүй шүү, энэ зам биш, чиний хүсэл … Алуурчин хүсэл … Сохор хүсэл чинь чамаар ургаж байсан халуун амийг егүүтгүүлж, жамаараа явсан ертөнцийг сүйтгүүллээ.<br> — Тэр одоо нэгэнт үгүй болсон.<br> — Тийм ээ, нар байхгүй болсон.<br> — Та сая юу гэв ээ?<br> — Чи дөнгөж сая наран дээр гишгэчихлээ.Чиний хуучин гутлын улан дор амь тавьж буй нар … Олж харахгүй байна уу, чи?Нарны хамгийн отгон цацрагийг чи зүрхнийхээ хороор үхүүлэв.<br> — Ээ-ээ-ээ-э.Би … би юу хийчихэв ээ.<br> — Чи сая хүсэл мөрөөдлөө булшилчихлаа.<br> — Тэр чинь цэцэг, цэцэг байсан шүү дээ … Хуурчээ. Та намайг хуурч.Миний хайж явсан нарыг та үгүй хийчихлээ.Илбэдсэн байна, та миний нүдийг.<br> — Үгүй ээ, илбэдээгүй.Хуураагүй. Чи уг нь жинхэнэ нарыг олж харсан, гэвч үзсэнгүй.Чи уг нь түүнд хүрсэн.Гэвч хүрсэнгүй.Нүд чинь олж харсан ч адгуусан шунал чинь үзсэнгүй. Нар байхгүй болчихлоо, гэхдээ чиний хувьд …”</strong></p><p>Дөрөв дэх хэсэгт шийдвэртээ үнэнч ч чухам яах гэж энэ олон зүйлийг давж, зовох гэж шийдвэр гаргаснаа үл мэдэх хүний тухай өгүүлнэ. Бидний мэдрэмжүүд, зовлон зүдгүүр бол ердөө л бидний зохиосон хуурмаг үзэгдэл, бидний хандлага болохоос, жинхэнэ бодит биш гэсэн үзлийг илэрхийлдэг.</p><p><strong>“…- Үгүй ээ, байхгүй.Би одоо байхгүй болсон.Ядарч туйлдаад, гуйж цөхөөд, шаналж зовоод, шатаж дэврээд, энэ бүхний эцэст цөхрөөд, үнэндээ би цөхөрч байна.<br> — Цөхрөл гэж байдаггүй юм.<br> — Худалч. /хашгирна/ Чи бол ердөө л худалч.Чи намайг дандаа хуурдаг, би чамд дандаа хууртдаг.Итгэл найдвараар минь тоглогч.Ичгүүргүй амьтан чи шаналах гэж юу байдгийг мэдэхгүй, хэзээ ч мэдэхгүй, мэдэж байгаагүй.Шаналал гэж …<br> — Шаналал гэж байдаггүй юм.<br> — Гуниг ч бас байдаггүй гээч.<br> — Гуниг ч бас байдаггүй.<br> — Зовлон бас байдаггүй юу?<br> — Тэр зөвхөн өөрийгөө бусдаас илүү зовж байна гэж бодогчийн дотор л байдаг юм.<br> — Тэгвэл хайр … Хайр энэрлийн тухай чи мэдэх юм уу?Хайр энэрэл гэж юу байдгийг чи мэдэж чадна гэж үү?Чам шиг ийм хүйтэн, ийм хүйтэн …<br> — Хайр энэрэл үү?Хайр энэрэл байлгүй яахав.Гэхдээ тэр ч бас хайр энэрлийг л хүсэгчдийн дотор оршиж байдаг юм.”</strong></p><p><strong>“..- Өө, үгүй ээ, ингэж битгий ярь.Чи намайг хааш нь дагуулж ирснээ л хэлчих.<br> — Энд.”</strong></p><p><em>Энд одоо- Хоосон. Дөнгөж сая таны уншиж дууссан үсэг ч ингээд өнгөрсөнд уусчихлаа. Яг одоо таны хацар нүүрэн дээр тусах нарны гэрэл гэгээ ч үнэндээ долоон минутын өмнөх буюу өнгөрсөнд оршигч нарны л тусгал туяа болохоос, яг одоо оршин байхгүй байна. Ай, Цаг хугацаа! Ямар илбэ мэт, ямар хоосон үзэгдэл вэ? чухам цаг хугацаа л энэ зохиолын гол дүр нь юм байна.</em></p><p><strong>“…- Хүүе хүлээ.Би нэг юм оллоо.Чи ганцхан хором хүлээхгүй юу?<br> — Юу олоов?<br> — Энэ … Энэ, хар даа. Цаас.<br> — Юун цаас? Наана чинь тэгээд юу бичиж вэ?<br> — Харамсалтай нь юу ч алга.Хов хоосон юм.<br> — Хоосон цаас …<br> — Энэ цаас яагаад энд байгаа юм бол?<br> — Харин л дээ?<br> — Хоосон цаас …<br> — Тэгэхээр чи л наанаа нэг үг бичих болж дээ.<br> — Тийм юм шиг байна аа. Баяртай.<br> — Баяртай.<br> <br> Тэр цаасаа барьж хэсэг чимээгүй суув.Тэгээд дээш гар сунган ор хоосноос нэгэн үзэг аваад цаасан дээрээ гурван үг бичив.Тэгээд алгуурхан босч үзэгчид рүү нөгөө цаасаа шидлээ.Үзэгчдийн дээрээс цас орж байгаа юм шиг тоймгүй олон цаас унана.Тэдгээр цааснаас үзэгчид “БҮХ ЮМ ХООСОН” гэдэг үгийг уншицгаана.”</strong></p><p>▫️Зохиолоос төрсөн сэтгэгдлээрээ хэсэгхэн үгс эвлүүлсэн минь:</p><p>-хүн гэгч араатан урдах тавгаа хоосолж байж л санаагаа амраах юм даа.</p><p>-амарсан санаа нь цадчихсан уу?</p><p>-тиймээ хоосорсон.</p><p>- огт хооллоогүй юм бишүү?</p><p>- огтхон ч хооллоогүй. Гударчихсан.</p><p>-гудраад хоосорсон бол хоосон таваг байжээ?</p><p>-үгүй ээ. Хоол нь хоосон байсан юм. Амьдрахын тулд идэх гэж цуглуулсан тэр хоол нь хоосон.</p><p>- Санаа нь хоосорч байж амардаг юм уу?</p><p>- амар амгалан ч хоосон. Дайн ч хоосон. Дүндээ дүнд бүгд хоосон.</p><p>- чи хоосон уу?</p><p>- би хоосон.</p><p>- би хоосон уу?</p><p>- чи хоосон.</p><p>- хоосон гэдэг бүх зүйл үү?</p><p>- салхи гэдэг бүх зүйл.</p><p>11в ангийн сурагч Э. Болор- Од</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=46737cd52632" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>