<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Kurtuluş ÖZ on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Kurtuluş ÖZ on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@kurtulusoz?source=rss-c730a0964b67------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*5lfoP2AFenAlKgf179WFCw.jpeg</url>
            <title>Stories by Kurtuluş ÖZ on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@kurtulusoz?source=rss-c730a0964b67------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 04:34:37 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@kurtulusoz/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Container ve VM’e Alternatif Yaklaşım: Multikernel Linux Nedir?]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/container-ve-vme-alternatif-yakla%C5%9F%C4%B1m-multikernel-linux-nedir-040c86cd9a67?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/040c86cd9a67</guid>
            <category><![CDATA[multikernel]]></category>
            <category><![CDATA[linux-multi-kernel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 28 Aug 2026 05:57:07 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-28T06:36:28.135Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Multikernel Technologies, tek bir fiziksel sunucu üzerinde birden fazla bağımsız Linux kernel’inin izole bir şekilde çalışmasını sağlayan <a href="https://multikernel.io/technology.html"><strong>mklinux v7.0-mk2</strong></a> sürümünü duyurdu.</p><p>Geleneksel sanallaştırma (hypervisor/VM) ve konteynerizasyon (Docker/podman) yaklaşımlarına kıyasla tamamen farklı bir altyapı mimarisi sunan bu proje, doğrudan Linux kernel fork’u üzerine uygulanan yamalarla işliyor.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*oaaKGTVugu79WFQsXpnfAw.png" /></figure><h3>Mimarinin Çalışma Mantığı</h3><ul><li><strong>Host Kernel &amp; Donanım İzolasyonu:</strong> Sistemdeki ana (host) kernel; CPU core’ları, bellek ve PCI cihazlarının yönetiminden sorumludur. Yeni bir kernel instance’ı başlatıldığında, kendisine tahsis edilen donanım diliminde kexec mekanizması vasıtasıyla bir hypervisor katmanına ihtiyaç duymadan doğrudan bare-metal (native) olarak boot eder.</li><li><strong>Kernel İzleme ve Kaynak Yönetimi:</strong> Host kernel, tüm instance’ları /sys/fs/multikernel/ altındaki device tree overlay’ler üzerinden takip eder. Sistem çalışır durumdayken instance&#39;lar arasında dinamik kaynak aktarımını destekler.</li><li><strong>I/O ve Interrupt Yükünün Ayrıştırılması (App-kernel / Device-kernel):</strong> Modern NIC ve NVMe SSD’lerin sunmuş olduğu donanımsal kuyruk (hardware queue) desteği sayesinde bir instance, cihazın belirli bir bölümüne exclusive erişim sağlayabilir. İsteğe bağlı olarak bir instance sadece sürücü ve I/O yönetimine ayrılıp, uygulama koşturan kernel’lerin cihaz interrupt’larından tamamen izole edilmesi sağlanabilir.</li></ul><h3>Geleneksel Mimariler ile Karşılaştırma</h3><pre>+-------------------------------------------------------------------------+<br>|                              KLASİK VM                                  |<br>|  [ Guest App ] -&gt; [ Guest Kernel ] -&gt; [ Hypervisor / Host ] -&gt; [ HW ]   |<br>+-------------------------------------------------------------------------+<br>|                              CONTAINER                                  |<br>|  [ App A ] | [ App B ]  -------&gt; [ Shared Single Kernel ] ---&gt; [ HW ]   |<br>+-------------------------------------------------------------------------+<br>|                              MULTİKERNEL                                |<br>|  [ App A ] -&gt; [ Kernel A (Dedicated Core/RAM) ] ----------------&gt; [ HW ] |<br>|  [ App B ] -&gt; [ Kernel B (Dedicated Core/RAM) ] ----------------&gt; [ HW ] |<br>+-------------------------------------------------------------------------+</pre><ul><li><strong>VM vs Multikernel:</strong> VM’lerde araya giren hypervisor overhead’i ve host kernel katmanı tamamen ortadan kalkar; her instance doğrudan dedicated core üzerinde çalışır.</li><li><strong>Container vs Multikernel:</strong> Konteyner mimarisinde tüm iş yükleri tek bir kernel’i paylaştığı için kernel seviyesinde izolasyon zayıftır. Multikernel’de ise her iş yükü kendi bağımsız kernel’ine sahiptir.</li></ul><h3>Öne Çıkan Kullanım Senaryoları (Use Cases)</h3><p>Şu an için yalnızca <strong>x86_64</strong> mimarisini destekleyen bu yapı, özellikle kendi altyapısını yöneten SRE ve DevOps ekipleri için üç ana çözüm sunuyor:</p><ul><li><strong>Private Cloud Consolidation:</strong> Hypervisor overhead’ine takılmadan bare-metal seviyesinde iş yükü konsolidasyonu sağlama.</li><li><strong>AI Agent Sandboxing:</strong> AI agent’larını kendi izole kernel’inde, doğrudan GPU passthrough/eksklusif erişim ile çalıştırma.</li><li><strong>Live Update / Zero-Downtime Patching:</strong> Servis kesintisi yaşamadan çalışan kernel’i canlı sistem üzerinde yamalama.</li></ul><p>Daha detaylı araştırmak isterseniz <a href="https://multikernel.io/technology.html"><strong>linki </strong></a>inceleyebilirsiniz.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=040c86cd9a67" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[sysctl ile Linux Kernel Performans Optimizasyonu]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/sysctl-ile-linux-kernel-performans-optimizasyonu-f25f99711699?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f25f99711699</guid>
            <category><![CDATA[sysctl]]></category>
            <category><![CDATA[sysctl-tunning]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 24 Aug 2026 20:44:02 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-24T20:45:32.494Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Linux sunucuları ilk kurulduğunda genellikle “güvenli ve genel kullanım” odaklı konfigüre edilmiştir. Ancak yüksek trafikli web sunucuları, veritabanları veya mikroservis mimarileri gibi yoğun iş yükleri altında bu varsayılan değerler ciddi bir performans darboğazı (<em>bottleneck</em>) yaratabilir. Doğru optimize edilmiş Linux Kernel parametreleri; ağ gecikmesini (latency) düşürebilir, I/O sıçramalarını engelleyebilir ve sisteminizin RAM/CPU kaynaklarını çok daha verimli kullanmasını sağlayabilir.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*vSO61rFz2uPM-DxCiMGdnQ.jpeg" /></figure><p>Bu rehberde, sysctl mekanizmasını kullanarak ağ, bellek ve dosya sistemi limitlerini yüksek performans için nasıl optimize edeceğinizi adım adım inceliyoruz.</p><p>Bu kaynak bir kaç blog üzerinden derlenerek tarafımca test edilerek yayınlanmıştır. Bu ayarları direk yapmadan önce muhakkak örnek bir sunucu üzerinde yapınız.</p><h3>sysctl Kullanımı</h3><p>sysctl aracı sayesinde parametreler çalışma zamanında (<em>runtime</em>) okunup değiştirilebilir; değerler arka planda /proc/sys/ altında tutulur.</p><pre># Tüm parametreleri listele<br>sysctl -a</pre><pre># Belirli bir parametreyi oku<br>sysctl net.ipv4.tcp_syncookies</pre><pre># Geçici değişiklik (reboot sonrası kaybolur)<br>sudo sysctl -w net.ipv4.tcp_syncookies=1</pre><pre># Kalıcı hale getirme (önerilen yöntem)<br>sudo nano /etc/sysctl.d/99-tuning.conf<br>sudo sysctl --system</pre><h3>Network Tuning</h3><h4>TCP Buffer Boyutları</h4><p>Yüksek bant genişliği + yüksek gecikme (<em>high bandwidth-delay product</em>) senaryolarında tampon bellek tavanlarını yükseltmek, TCP otomatik ayarlarının (<em>autotuning</em>) daha geniş pencereler (<em>window size</em>) kullanmasına izin verir:</p><pre>net.ipv4.tcp_rmem = 4096 87380 67108864<br>net.ipv4.tcp_wmem = 4096 65536 67108864<br>net.core.rmem_max = 67108864<br>net.core.wmem_max = 67108864<br>net.core.rmem_default = 262144<br>net.core.wmem_default = 262144</pre><p>tcp_rmem ve tcp_wmem içerisindeki üç değer sırasıyla <strong>minimum / varsayılan / maksimum</strong> boyutları ifade eder. Çekirdek ihtiyaca göre bu aralıkta dinamik ayarlama yapar.</p><h4>TCP Congestion Control</h4><p>BBR (<em>Bottleneck Bandwidth and RTT</em>), yüksek gecikmeli veya paket kayıplı hatlarda varsayılan cubic algoritmasına göre belirgin şekilde daha yüksek throughput sunar:</p><pre>net.core.default_qdisc = fq<br>net.ipv4.tcp_congestion_control = bbr</pre><blockquote><strong><em>Not:</em></strong><em> BBR için </em><em>fq (</em>Fair Queueing<em>) sıra yöneticisi önerilir. Linux Kernel 4.9+ gerektirir. Parametreyi aktif etmeden önce </em><em>modprobe tcp_bbr komutuyla modülün yüklendiğinden emin olunmalı ve benchmark yapılmalıdır.</em></blockquote><h4>Bağlantı Kuyrukları (SYN Backlog)</h4><p>Yoğun trafikte bağlantı reddetme (<em>connection refused</em>) hatalarını ve SYN flood saldırılarının etkisini önlemek için:</p><pre>net.ipv4.tcp_max_syn_backlog = 8192<br>net.core.somaxconn = 65535<br>net.core.netdev_max_backlog = 16384<br>net.ipv4.tcp_syncookies = 1</pre><h4>TIME_WAIT ve Keepalive</h4><p>Kısa ömürlü bağlantılarda (HTTP REST API vb.) soketlerin TIME_WAIT durumunda birikmesi port tükenmesine yol açabilir:</p><pre># TIME_WAIT optimize<br>net.ipv4.tcp_tw_reuse = 1          # Sadece outbound (dışa giden) bağlantılar için geçerlidir<br>net.ipv4.tcp_max_tw_buckets = 262144</pre><pre># Keepalive (Ölü peer tespiti)<br>net.ipv4.tcp_keepalive_time = 60<br>net.ipv4.tcp_keepalive_intvl = 10<br>net.ipv4.tcp_keepalive_probes = 6</pre><blockquote><strong><em>Uyarı:</em></strong><em> </em><em>tcp_tw_reuse gelen (</em>inbound<em>) istemci bağlantılarına etki etmez. NAT arkasındaki makinelerle iletişimde sorun çıkarmaması adına dikkatli test edilmelidir.</em></blockquote><h3>Memory Management (Bellek Yönetimi)</h3><h4>Swappiness</h4><p>Çekirdeğin anonim sayfaları (<em>anonymous pages</em>) takas alanına (<em>swap</em>) gönderme agresifliğini kontrol eder (0–200 arası).</p><pre>vm.swappiness = 10</pre><p>Gecikmeye duyarlı (<em>latency-sensitive</em>) iş yüklerinde (veritabanları vb.) düşük değerler (10 veya 1) tercih edilir. Modern Linux çekirdeklerinde 0 değeri swap&#39;ı tamamen kapatmaz, yalnızca son çare haline getirir.</p><h4>VFS Cache Pressure</h4><p>Inode ve dentry (dizin) önbelleklerinin bellekten ne kadar agresif geri çağrıldığını belirler:</p><pre>vm.vfs_cache_pressure = 50</pre><p>Varsayılan değer 100’dür. Dosya sistemine ve metadata&#39;ya sık erişen sunucularda 50 değeri dizin önbelleğini bellekte tutarak disk I/O&#39;sunu azaltır. 0 değeri asla kullanılmamalıdır (OOM riski doğurur).</p><h4>Dirty Page Writeback (Kirli Sayfa Disk Formatlama)</h4><p>Bellekte değiştirilmiş ancak henüz diske yazılmamış (<em>dirty</em>) verilerin diske aktarılma davranışını düzenler:</p><pre># Düşük RAM&#39;li sistemler için yüzde tabanlı kullanım:<br># vm.dirty_ratio = 10<br># vm.dirty_background_ratio = 5<br># Yüksek RAM&#39;li sunucular için mutlak bayt limiti (Önerilen):<br>vm.dirty_bytes = 536870912          # 512 MB<br>vm.dirty_background_bytes = 268435456  # 256 MB<br>vm.dirty_expire_centisecs = 1500     # 15 saniye<br>vm.dirty_writeback_centisecs = 250   # 2.5 saniye</pre><p>Yüksek bellekli makinelerde yüzde yerine _bytes parametrelerini kullanmak, anlık devasa veri boşaltmalarından kaynaklanan <strong>I/O kilitlenmelerini (spike)</strong> engeller. Bu ayarların veri kalıcılığı garantisi olmadığını, fsync() ve veritabanı journaling süreçlerinin ayrı değerlendirilmesi gerektiğini unutmayın.</p><h4>Overcommit</h4><pre>vm.overcommit_memory = 0   # Heuristic / Sezgisel (varsayılan)<br># 1 = Her zaman izin ver (Redis, HPC / yüksek bellekli fork senaryoları)<br># 2 = Fiziksel RAM + Swap toplamını aşmaya kesinlikle izin verme</pre><h3>File Descriptor ve Inotify Limitleri</h3><p>Yüksek trafikli servisler (Nginx, HAProxy, PostgreSQL, Node.js) varsayılan dosya tanımlayıcı (<em>file descriptor</em>) limitlerine takılabilir.</p><pre>fs.file-max = 2097152<br>fs.inotify.max_user_watches = 524288<br>fs.inotify.max_user_instances = 512</pre><blockquote><strong><em>Önemli:</em></strong><em> </em><em>fs.file-max çekirdek seviyesindeki toplam limiti belirler. Süreç (process) bazlı limitler için </em><em>systemd unit dosyalarında </em><em>LimitNOFILE= veya </em><em>/etc/security/limits.conf altında </em><em>ulimit -n değerlerinin de artırılması gerekir.</em></blockquote><h3>Önemli Notlar ve En İyi Uygulamalar</h3><ul><li><strong>Tek Bir Doğru Yoktur:</strong> Her parametre her iş yüküne uymaz. Değişiklikleri canlı ortama almadan önce mutlaka <a href="https://iperf.fr/iperf-download.php">iperf3</a>, <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Sysbench">sysbench</a> veya wrk gibi araçlarla kendi trafiğiniz altında test edin.</li><li><strong>Kritik Ayarlar:</strong> Özellikle tcp_tw_reuse, swappiness ve dirty_* ayarları yanlış yapılandırıldığında veri kaybına veya bağlantı kopmalarına yol açabilir.</li><li><strong>Sabit Bayt Limitleri:</strong> Büyük RAM’e sahip sunucularda dirty page oranlarını yüzde (%) yerine mutlak bayt (bytes) cinsinden tanımlayın.</li><li><strong>Konfigürasyon Yönetimi:</strong> Değişiklikleri doğrudan /etc/sysctl.conf yerine /etc/sysctl.d/99-tuning.conf gibi ayrı bir dosyada tutmak, işletim sistemi güncellemelerinde ayarlarınızın ezilmesini önler.</li></ul><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f25f99711699" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Xen Safety Committee: Açık Kaynak Hipervizörlerde Functional Safety İçin Yeni Bir Adım]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/xen-safety-committee-a%C3%A7%C4%B1k-kaynak-hiperviz%C3%B6rlerde-functional-safety-i%CC%87%C3%A7in-yeni-bir-ad%C4%B1m-86206215aaf1?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/86206215aaf1</guid>
            <category><![CDATA[xen]]></category>
            <category><![CDATA[xencommunity]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 19 Aug 2026 07:50:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-19T07:50:35.666Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Xen uzun süredir yalnızca cloud veya server virtualization tarafında kullanılan bir hypervisor değil. Automotive, industrial automation, robotics ve avionics gibi <strong>safety-critical</strong> sistemlerde de kullanılabilecek bir altyapı haline gelmiş durumda.</p><p>Özellikle mixed-criticality sistemlerde aynı donanım üzerinde farklı güvenlik seviyelerine sahip workload’ların birbirinden izole şekilde çalıştırılması gerektiğinde hypervisor mimarisi önemli hale geliyor.</p><p>Buradaki temel konu sadece Xen’in teknik olarak stabil veya güvenli çalışması değil.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1At1zNzBzntJqYh47c6HGA.png" /></figure><p>Bir sistemi otomotiv, havacılık veya endüstriyel uygulamalarda kullanmak istediğinizde;</p><ul><li>yazılım gereksinimlerinin izlenebilirliği,</li><li>mimari dokümantasyon,</li><li>risk analizleri,</li><li>coding standard uyumluluğu,</li><li>test sonuçları,</li><li>code coverage,</li><li>kullanılan araçların doğrulanması,</li><li>verification &amp; validation süreçleri</li></ul><p>gibi birçok konuda <strong>kanıt (evidence)</strong> üretmeniz gerekiyor.</p><p>Dolayısıyla “Xen güvenilir bir hypervisor” demek tek başına yeterli değil. Bunun sistematik olarak dokümante edilmesi ve gerektiğinde bir safety assessor’a sunulabilecek hale getirilmesi gerekiyor.</p><p>Xen Project tarafında eksik kalan önemli parçalardan biri de aslında buydu.</p><h3>Xen Safety Committee neden kuruldu?</h3><p>Linux Foundation çatısı altındaki Xen Project, bu ihtiyaca cevap vermek amacıyla <strong>Xen Safety Committee</strong> yapısını oluşturdu.</p><p>Buradaki yaklaşımı önemli buluyorum.</p><p>Amaç Xen’i kapalı bir safety ürününe dönüştürmek veya mevcut development modelini değiştirmek değil. Bunun yerine Xen kullanan şirketlerin functional safety çalışmalarında tekrar tekrar üretmek zorunda kaldıkları ortak çıktıları birlikte oluşturabilecekleri bir yapı kuruluyor.</p><p>Örneğin bir automotive şirketinin Xen tabanlı ECU geliştirdiğini düşünelim.</p><p>Şirket Xen’i kendi safety lifecycle’ına dahil etmek istediğinde Xen ile ilgili;</p><p><strong>Software Safety Requirements → Architecture → Implementation → Verification → Test Evidence → Safety Assessment</strong></p><p>zincirini oluşturmak zorunda.</p><p>Başka bir şirket de Xen kullandığında büyük ölçüde aynı çalışmaları yeniden yapmak durumunda kalıyor.</p><p>Safety Committee’nin çözmeye çalıştığı problem tam olarak burada başlıyor.</p><p>Ortak kullanılabilecek safety artefact’ları üretmek ve şirketlerin her projede aynı altyapıyı sıfırdan oluşturmasını engellemek.</p><h3>Komitenin teknik çalışma alanları</h3><p>Xen Safety Committee’nin kapsamı yalnızca dokümantasyon hazırlamak değil.</p><p>Çalışmaların önemli bir bölümü doğrudan functional safety engineering süreçlerine dokunuyor.</p><p>Bunların arasında <strong>Software Safety Requirements</strong> bulunuyor. Hypervisor’ın hangi safety requirement’ları karşılaması gerektiğinin tanımlanması ve requirement’ların implementation ve testlerle trace edilebilir hale getirilmesi gerekiyor.</p><p>Bir diğer önemli konu <strong>Software Architecture Specification</strong>.</p><p>Hypervisor seviyesinde memory isolation, CPU scheduling, interrupt handling, privilege separation ve VM isolation gibi mekanizmaların nasıl çalıştığının safety açısından açıklanması gerekiyor.</p><p>Özellikle Xen gibi Type-1 hypervisor mimarilerinde bu alan oldukça kritik.</p><p>Çünkü bir guest domain içerisindeki hatanın başka bir domain’i veya hypervisor’ın kendisini etkilememesi gerekiyor.</p><p>Bu noktada <strong>Freedom from Interference</strong> kavramı doğrudan karşımıza çıkıyor.</p><h3>MISRA ve static analysis tarafı</h3><p>Safety-critical embedded software denildiğinde doğal olarak MISRA konusu da devreye giriyor.</p><p>Xen büyük ölçüde C ile geliştirildiği için MISRA C uyumluluğu, coding guideline’ların belirlenmesi ve static analysis sonuçlarının yönetilmesi safety çalışmalarının önemli parçalarından biri.</p><p>Burada hedef her warning’i mekanik olarak ortadan kaldırmak değil.</p><p>Gerçek projelerde daha çok şu yapı kullanılıyor:</p><p><strong>Rule → Violation → Analysis → Deviation → Justification</strong></p><p>Yani belirli bir MISRA kuralına uyulamıyorsa bunun nedeninin teknik olarak açıklanması ve kontrollü bir deviation olarak dokümante edilmesi gerekiyor.</p><p>Bu yaklaşım Xen gibi uzun yıllardır geliştirilen büyük bir açık kaynak projesi için özellikle önemli.</p><h3>DFMEA ve failure analysis</h3><p>Komitenin üzerinde çalıştığı diğer önemli alanlardan biri de <strong>DFMEA — Design Failure Mode and Effects Analysis</strong>.</p><p>Hypervisor seviyesinde şu tür senaryoların analiz edilmesi gerekiyor:</p><ul><li>Bir VM beklenmedik şekilde crash olursa ne olur?</li><li>Bir guest yanlış memory alanına erişmeye çalışırsa ne olur?</li><li>CPU scheduling mekanizmasında hata oluşursa diğer domain’ler etkilenir mi?</li><li>Interrupt routing hatası safety-critical workload’u etkileyebilir mi?</li><li>Hypervisor seviyesindeki bir failure sistem genelinde nasıl propagate olur?</li></ul><p>Bu analizler özellikle mixed-criticality sistemlerde önemli.</p><p>Örneğin aynı SoC üzerinde infotainment sistemi ile safety-critical control application çalışıyorsa iki workload arasında gerçekten güçlü bir isolation mekanizması bulunması gerekiyor.</p><p>Hypervisor burada doğrudan sistemin safety architecture’ının bir parçası haline geliyor.</p><h3>Test framework ve code coverage</h3><p>Functional safety tarafında yalnızca “test ettik ve çalışıyor” yaklaşımı yeterli değil.</p><p>Hangi requirement’ın hangi test tarafından doğrulandığının gösterilmesi gerekiyor.</p><p>Temel traceability yapısı kabaca şöyle düşünülebilir:</p><p><strong>Safety Requirement → Software Requirement → Implementation → Test Case → Test Result</strong></p><p>Buna ek olarak code coverage sonuçları da verification evidence içerisinde önemli hale geliyor.</p><p>Statement coverage, branch coverage ve ilgili standardın veya safety level’ın gerektirdiği diğer coverage metriklerinin ölçülmesi gerekiyor.</p><p>Safety Committee’nin test framework, tooling ve coverage tarafındaki ortak çalışmalarının bence en önemli avantajlarından biri burada ortaya çıkıyor.</p><p>Her Xen kullanıcısının aynı test altyapısını sıfırdan oluşturması yerine ortak bir verification infrastructure oluşturulabilir.</p><h3>Asıl avantaj: Safety Evidence’in paylaşılması</h3><p>Bu girişimin bence en önemli tarafı kod paylaşımından çok <strong>safety evidence paylaşımı</strong>.</p><p>Open source dünyasında zaten source code paylaşılıyor.</p><p>Fakat safety-critical geliştirmede source code tek başına yeterli değil.</p><p>Asıl maliyetli olan şeylerden biri kodun neden güvenli olduğunu gösterecek kanıtların oluşturulması.</p><p>Yani:</p><p><strong>Code + Requirements + Architecture + Analysis + Tests + Traceability + Process Evidence</strong></p><p>birlikte değerlendiriliyor.</p><p>Xen Safety Committee bu ikinci katmanı daha sistematik ve ortak kullanılabilir hale getirmeye çalışıyor.</p><p>Bu da Xen üzerinde ürün geliştiren şirketlerin certification sürecinde önemli miktarda tekrar eden engineering effort’tan kurtulmasını sağlayabilir.</p><h3>Xen’in geliştirme modeli değişmiyor</h3><p>Burada önemli bir ayrım var.</p><p>Safety Committee kurulması Xen’in klasik open-source development modelinin değiştiği anlamına gelmiyor.</p><p>Source code açık olmaya devam ediyor.</p><p>Lisanslama modeli değişmiyor.</p><p>Patch gönderme, code review ve maintainer süreçleri yine mevcut Xen development modeli üzerinden ilerliyor.</p><p>Safety Committee daha çok bunun yanında çalışan ayrı bir governance ve safety engineering katmanı oluşturuyor.</p><p>Yani kabaca:</p><p><strong>Xen Community Development </strong>ve <strong>Functional Safety Engineering</strong></p><p>birbirinden ayrılmış fakat birbirini destekleyen iki süreç olarak düşünülebilir.</p><p>Bu ayrım bence oldukça önemli. Çünkü safety certification sürecinin açık kaynak geliştirme modelini yavaşlatmadan yürütülebilmesi gerekiyor.</p><h3>Premier Plus üyelik modeli</h3><p>Bu yapı doğal olarak belirli bir finansman ve koordinasyon gerektiriyor.</p><p>Xen Project içerisinde bunun için <strong>Premier Plus</strong> adında yeni bir membership tier oluşturulmuş durumda.</p><p>Bu seviyedeki üyeler hem Xen Advisory Board hem de Safety Committee içerisinde temsil edilebiliyor.</p><p>Bunun yanında komite tarafından geliştirilen safety artefact’larına erişebiliyor ve safety roadmap’in şekillendirilmesine katkıda bulunabiliyorlar.</p><p>Burada önemli nokta şu:</p><p><strong>Membership, Xen source code üzerinde teknik kontrol satın almak anlamına gelmiyor.</strong></p><p>Kod üzerindeki teknik kararlar yine contribution, review ve maintainer süreçleri üzerinden ilerliyor.</p><p>Üyelik daha çok ortak safety infrastructure’ın finansmanı, koordinasyonu ve oluşturulan safety artefact’larının kullanılmasıyla ilgili.</p><h3>Neden önemli?</h3><p>Bence bu girişimin asıl önemi open-source software ile functional safety arasındaki mesafeyi biraz daha azaltması.</p><p>Embedded sistemlerde giderek daha güçlü SoC’ler kullanılıyor ve tek işlemci üzerinde birden fazla işletim sistemi veya workload çalıştırmak artık oldukça yaygın.</p><p>Örneğin bir platform üzerinde aynı anda:</p><p><strong>Linux + Zephyr RTOS + Safety Application + Infotainment</strong></p><p>çalıştırmak mümkün.</p><p>Fakat bu mimarinin kullanılabilmesi için workload’lar arasında güçlü isolation gerekiyor.</p><p>Xen gibi bir hypervisor burada merkezi bir rol oynayabilir.</p><p>Linux Foundation’dan Kate Stewart’ın da dikkat çektiği gibi Zephyr ve Linux gibi açık kaynak bileşenlerin mixed-criticality embedded sistemlerde kullanılabilmesi için güvenilir bir hypervisor katmanı gerekiyor.</p><p>Zephyr tarafında yıllardır devam eden functional safety ve certification çalışmalarının Xen tarafıyla bilgi paylaşması da bu nedenle önemli.</p><h3>Sonuç</h3><p>Xen Safety Committee’yi yalnızca yeni bir Linux Foundation çalışma grubu olarak görmemek gerekiyor.</p><p>Bence burada daha büyük bir konu var:</p><p><strong>Open-source infrastructure’ın safety-critical sistemlerde nasıl kullanılabileceği.</strong></p><p>Bugüne kadar birçok şirket aynı problemi kendi içerisinde çözmeye çalışıyordu.</p><p>Requirement oluşturuyor, architecture dokümante ediyor, MISRA analizi yapıyor, test infrastructure geliştiriyor, coverage topluyor ve assessor için evidence hazırlıyordu.</p><p>Başka bir şirket Xen kullanmaya başladığında aynı süreç büyük ölçüde yeniden başlıyordu.</p><p>Safety Committee’nin yaklaşımı bu modeli değiştirmeye çalışıyor.</p><p>Ortak olan kısmı bir kez üretmek, birlikte maintain etmek ve şirketlerin kendi ürünlerine özel safety çalışmalarını bunun üzerine inşa etmesini sağlamak.</p><p>Eğer bu model başarılı olursa yalnızca Xen için değil, <strong>open-source + functional safety</strong> yaklaşımı açısından da önemli bir örnek olabilir.</p><p>Özellikle automotive, industrial, robotics ve avionics tarafında açık kaynak kullanımının önündeki en büyük problemlerden biri artık sadece teknik yeterlilik değil; bu yeterliliğin <strong>ölçülebilir, izlenebilir ve sertifikasyon sürecinde savunulabilir şekilde kanıtlanması</strong>.</p><p>Xen Safety Committee’nin çözmeye çalıştığı problem de tam olarak bu.</p><blockquote><strong><em>Kaynaklar ve Teknik Referanslar</em></strong></blockquote><blockquote><em>Bu yazıyı hazırlarken mümkün olduğunca Xen Project’in kendi teknik dokümantasyonlarını ve Linux Foundation tarafından yayınlanan kaynakları referans aldım. Konuyu daha teknik seviyede incelemek isteyenler için özellikle Xen’in Functional Safety Requirements ve MISRA dokümantasyonlarını tavsiye ederim.</em></blockquote><blockquote><strong><em>Xen Project:</em></strong><em> </em><a href="https://xenproject.org/?utm_source=chatgpt.com"><em>Official Website</em></a><em><br></em><strong><em>Embedded &amp; Automotive:</em></strong><em> </em><a href="https://xenproject.org/projects/embedded-and-automotive/?utm_source=chatgpt.com"><em>Xen Embedded &amp; Automotive</em></a><em><br></em><strong><em>Functional Safety Requirements:</em></strong><em> </em><a href="https://xenbits.xenproject.org/docs/sphinx-unstable/fusa/reqs/intro.html?utm_source=chatgpt.com"><em>Xen FuSa Requirements</em></a><em><br></em><strong><em>MISRA C:</em></strong><em> </em><a href="https://xenbits.xenproject.org/docs/sphinx-unstable/misra/rules.html?utm_source=chatgpt.com"><em>Xen MISRA Documentation</em></a><em><br></em><strong><em>Static Analysis / Violations:</em></strong><em> </em><a href="https://xenbits.xenproject.org/docs/latest/misra/documenting-violations.html?utm_source=chatgpt.com"><em>Documenting Violations</em></a><em><br></em><strong><em>Functional Safety geçmişi:</em></strong><em> </em><a href="https://xenproject.org/blog/whats-new-in-xen-4-13/?utm_source=chatgpt.com"><em>Xen 4.13 FuSa çalışmaları</em></a><em><br></em><strong><em>Xen + Zephyr:</em></strong><em> </em><a href="https://xenproject.org/blog/xen-project-hypervisor-4-15/?utm_source=chatgpt.com"><em>Xen 4.15 Functional Safety Update</em></a><em><br></em><strong><em>Güncel Xen 4.22:</em></strong><em> </em><a href="https://www.linuxfoundation.org/press/xen-project-releases-xen-4.22-strengthening-open-source-virtualization-for-cloud-embedded-and-automotive-systems-1?utm_source=chatgpt.com"><em>Linux Foundation — Xen 4.22</em></a></blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=86206215aaf1" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[İşe Alım Dünyasının Aynası: Adaylardan Beklenen Profesyonellik, Peki Ya HR?]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/i%CC%87%C5%9Fe-al%C4%B1m-d%C3%BCnyas%C4%B1n%C4%B1n-aynas%C4%B1-adaylardan-beklenen-profesyonellik-peki-ya-hr-3a1239e6bb09?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3a1239e6bb09</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Wed, 12 Aug 2026 11:38:52 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-12T11:38:52.716Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Bir iş ilanına başvurduğunuzda aslında sadece bir işe başvurmazsınız.<br>Zamanınızı, tecrübenizi, emeğinizi ve kariyeriniz boyunca biriktirdiğiniz deneyimi masaya koyarsınız. CV hazırlarsınız, şirketi araştırırsınız, mülakata hazırlanırsınız, teknik test çözersiniz, bazen saatler süren görüşmelere girersiniz.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*Mjd9ZAj_yJKo104GnfXIJg.jpeg" /></figure><p>Ve bütün bunları yaparken sizden sürekli aynı şey beklenir: <strong>Profesyonel olun.</strong></p><p>Peki aynı profesyonellik işe alım tarafında ne kadar var?<br>İşte asıl tartışılması gereken konu bu.</p><p>Bu yazı tüm HR çalışanlarını kötülemek için yazılmadı. İşini gerçekten iyi yapan, adayın zamanına saygı duyan, doğru insanı doğru pozisyonla buluşturmaya çalışan çok sayıda iyi HR profesyoneli ve recruiter var. Ancak iyi örneklerin varlığı, sistemdeki sorunları görmezden gelmemizi gerektirmez. Çünkü bugün adayların karşılaştığı bazı davranışlar artık münferit olaylar olmaktan çıkmış durumda.</p><h3>“Size mutlaka dönüş yapacağız.”</h3><p>İşe alım dünyasının en klasik cümlelerinden biri.</p><p>Aday recruiter ile görüşüyor. Sonra teknik görüşme. Belki ikinci görüşme. Case study. Sunum. Saatler süren değerlendirmeler…<br>Ve sonunda: <strong>“Size mutlaka dönüş yapacağız.”</strong></p><p>Sonra sessizlik.<br>Bir hafta… İki hafta… Üç hafta…<br>Aday mesaj atıyor. Cevap yok. Bir mesaj daha. Yine yok.</p><p>Sonunda aday ne olduğunu bile bilmiyor:<br>Reddedildi mi? Pozisyon kapandı mı? Başka biri mi seçildi? Şirket işe alımı mı durdurdu? Yoksa HR sadece geri dönmeyi mi unuttu?</p><p>Oysa tek bir cümle yeterlidir:<br><strong>“Teşekkür ederiz, bu pozisyon için başka bir adayla devam etme kararı aldık.”</strong></p><p>Aday bunu duymayı hak ediyor. Çünkü şirket adaydan aynı iletişim disiplinini bekliyorsa, kendisi de bunu göstermek zorunda. Aday mülakata 15 dakika geç kaldığında profesyonelliği sorgulanıyorsa, şirket mülakatı son dakika iptal ettiğinde veya haftalarca cevap vermediğinde neden aynı standart uygulanmıyor?</p><h3>Adayın zamanı neden daha değersiz?</h3><p>Bir aday mülakata hazırlanmak için işinden izin alabilir, yolculuk yapabilir, teknik test için saatlerini harcayabilir, sunum hazırlayabilir, İngilizce görüşmeye çalışabilir, hatta başka bir iş teklifini bekletebilir.</p><p>Bütün bunların karşılığında şirket bazen yalnızca <strong>“Süreç devam ediyor”</strong> diyebilir. Sonra haftalarca sessizlik.</p><p>Buradaki sorun sadece iletişim kopukluğu değil. <strong>Adayın zamanının, şirketin zamanı kadar önemli görülmemesidir.</strong></p><p>İşe alım süreci iki taraflı bir değerlendirmedir. Şirket adayı değerlendirir; aday da şirketi.</p><h3>Aday şirketi araştırmalı. Peki HR adayı gerçekten araştırıyor mu?</h3><p>Adaydan şirketin ürününü, kültürünü, pozisyonu ve hatta son dönem faaliyetlerini bilmesi beklenir. Bunlar son derece makul beklentilerdir.</p><p>Aynı standardın karşı tarafta da olması gerekir:<br>Recruiter adayın CV’sini gerçekten okudu mu? Pozisyonun teknik gereksinimlerini biliyor mu? Pozisyon neden açıldı? Maaş aralığı nedir? Ekibin yapısı, çalışma modeli ve ilk altı aydaki beklentiler nelerdir?</p><p>Bu soruların çoğu bazen recruiter tarafından bile bilinmiyor. Daha kötüsü, aday görüşmeye girdiğinde CV’sinin okunmadığını hissedebiliyor. Adaydan hazırlık bekleyen bir sistemde görüşmecinin hazırlıksız olması ciddi bir çelişkidir.</p><h3>“Culture fit” ne kadar objektif?</h3><p>İşe alım süreçlerinin en tartışmalı kavramlarından biri “culture fit”. Ekip uyumu elbette önemlidir. Ancak “Bu kişi bize uymadı” cümlesi objektif kriterlere dayanmıyorsa ne anlama geliyor?</p><p>“Çok sessiz.”<br>“Çok ciddi.”<br>“Fazla özgüvenli.”<br>“İletişimi bana iyi gelmedi.”<br>“Biraz soğuk.”</p><p>Bunlar gerçekten iş performansını mı ölçüyor, yoksa görüşmecinin kişisel tercihlerini mi? Teknik beceriler, deneyim ve problem çözme yeteneği belirli ölçülerde değerlendirilebilir. Ama “bana nasıl hissettirdi” kriteri subjektiftir. İyi bir işe alım sistemi, kişisel beğeniyi mümkün olduğunca ölçülebilir kriterlerden ayırmalıdır.</p><h3>HR gerçekten işe alım uzmanı mı, yoksa iyi bir pazarlamacı mı?</h3><p>Sosyal medyanın yükselişiyle birlikte ünvanlar da büyüdü: Career Coach, Talent Acquisition Expert, Recruitment Strategist, LinkedIn Expert, CV Specialist, Interview Coach, Personal Branding Consultant, Career Transformation Expert…</p><p>Uzmanlığın ölçüsü nedir? Takipçi sayısı mı, LinkedIn etkileşimi mi, her gün paylaşım yapmak mı, yoksa gerçekten işe yerleştirilen insanlar mı?</p><p>50.000 takipçisi olmak iyi recruiter olduğunu kanıtlamaz. Aynı şekilde çok iyi recruiter olmak da otomatik olarak çok iyi kariyer koçu olmayı garantilemez. <strong>Uzmanlık ile uzmanlık algısı birbirinden farklıdır.</strong></p><h3>“Size destek oluyoruz.”</h3><p>Bu ifade kulağa güzel geliyor. Ama destek nerede bitiyor, satış nerede başlıyor?</p><p>CV hazırlama, LinkedIn optimizasyonu, ATS uyumlu CV, mülakat koçluğu, kariyer danışmanlığı, personal branding, networking eğitimi, executive coaching… Bunların tamamı gerçek ve değerli hizmetler olabilir. Sorun hizmetin ücretli olması değildir.</p><p><strong>Sorun, iş arayan insanın çaresizliğinin satış argümanına dönüşmesidir.</strong></p><p>İş arayan insan çoğu zaman zaten baskı altındadır; maddi sorun yaşayabilir, kendine güvenini kaybetmiş olabilir, aylarca iş aramış olabilir. Karşısına çıkan mesajlar ise sıkça şöyledir:<br>“Sorun CV’nizde.”<br>“LinkedIn profiliniz yeterince güçlü değil.”<br>“ATS sizi eliyor.”<br>“Doğru stratejiyle kısa sürede iş bulabilirsiniz.”</p><p>Bunların bazıları doğru olabilir. Ancak iş bulamamanın bütün nedenini CV’ye veya LinkedIn profiline bağlamak kolaycılıktır. Ekonomik durum, sektör, açık pozisyon sayısı, maaş beklentisi, lokasyon, şirket politikaları ve aday sayısı da büyük rol oynar.</p><p>Bu yüzden kariyer hizmeti satan herkesin kendisine sorması gerekir:<br><strong>Ben gerçekten bu insana değer mi katıyorum, yoksa onun umudunu mu pazarlıyorum?</strong></p><h3>ATS efsanesi</h3><p>ATS sistemleri gerçektir. Şirketler başvuruları yönetmek ve filtrelemek için otomatik sistemler kullanır. CV’nin ilanla uyumlu olması önemlidir.</p><p>Ancak bunun etrafında zamanla bir pazarlama sektörü oluştu: “ATS’den geçiren CV”, “ATS garantili CV”, “%90 ATS uyumu”…</p><p>Adayın sorması gereken soru basittir: <strong>ATS’den geçmek ne demek?</strong><br>Sisteme girmek mi? Recruiter’ın CV’yi görmesi mi? Mülakata çağrılmak mı? Yoksa işe alınmak mı?</p><p>ATS’yi tek başına aşılması gereken sihirli bir engel gibi göstermek, gerçek işe alım sürecinin karmaşıklığını gereğinden fazla basitleştirir.</p><h3>HR kendisini “People First” diye pazarlıyor</h3><p>Şirketler sosyal medyada “People First”, “Employee Experience”, “We care about our people”, “Great Place to Work”, “Career Development” gibi ifadeler kullanır. HR da şirket kültürünü pazarlar.</p><p>Ama employer branding’in gerçek testi LinkedIn paylaşımı değildir. <strong>Adayın yaşadığı deneyimdir.</strong></p><p>Mülakat zamanında başladı mı? Adayın CV’si okunmuş muydu? Sorular gerçekten pozisyonla ilgili miydi? Maaş konusunda şeffaf davranıldı mı? Süreç açıkça anlatıldı mı? Verilen sözler tutuldu mu? Reddedilen adaya haber verildi mi?</p><p>Şirket kendisini ne kadar “people first” olarak tanımlarsa tanımlasın, adayın yaşadığı deneyim bunun tersiyse pazarlama başarısızdır. Çünkü şirket kültürü bazen en çok adayın bekletildiği o 15 dakikada ortaya çıkar.</p><h3>Aday da masum değil</h3><p>Dürüst olmak gerekirse diğer tarafı da konuşmak gerekiyor.<br>Adaylar da şirketleri ghostluyor. Mülakata gelmeyenler, teklif aldıktan sonra cevap vermeyenler, işe başlayacağını söyleyip gelmeyenler, daha iyi teklif alınca haber vermeden ortadan kaybolanlar var.</p><p>Dolayısıyla “Adaylar iyi, şirketler kötü” demek doğru değildir.<br>Ancak güç dengesi eşit değildir.</p><p>Şirket aynı anda yüzlerce adayla görüşebilir; aday aynı anda birkaç şirketle. Şirket bir adayı reddettiğinde başka adaylara geçebilir; aday ise bir şirketin kendisini haftalarca bekletmesi nedeniyle başka fırsatları kaçırabilir. Bu nedenle şirketin iletişim sorumluluğu daha ağırdır.</p><h3>AI ve ATS problemi çözecek mi?</h3><p>Teknoloji işe alımı daha hızlı hale getirebilir. Ama daha adil hale getireceğinin garantisi yoktur.</p><p>AI destekli değerlendirme, otomatik CV filtreleme ve algoritmik aday sıralama artık sürecin parçası. Avantajı açıktır: Binlerce CV’yi insanın tek tek incelemesi mümkün değildir. Ancak başka bir risk doğar: <strong>Sistem kimi iyi aday olarak görüyor?</strong></p><p>Eğer geçmişteki işe alımlar önyargılıysa, algoritma bu önyargıyı yeniden üretebilir. Yani bazen insan önyargısını ortadan kaldırmıyoruz; sadece onu otomatik hale getiriyoruz. Geleceğin HR uzmanının yalnızca AI kullanmayı değil, AI’ın verdiği kararları sorgulamayı da bilmesi gerekir.</p><h3>İyi HR nasıl olmalı?</h3><p>Aslında beklenti çok karmaşık değil. İyi HR:</p><ul><li>CV’yi gerçekten okur</li><li>Pozisyonu gerçekten bilir</li><li>Bilmediği teknik konuda biliyormuş gibi davranmaz</li><li>Maaş konusunda mümkün olduğunca şeffaftır</li><li>Mülakata zamanında gelir</li><li>Adayı gereksiz yere bekletmez</li><li>Sürecin aşamalarını açıklar</li><li>Karar gecikiyorsa bunu söyler</li><li>Reddedilen adaya geri dönüş yapar</li><li>Adaydan beklediği profesyonelliği kendisi de gösterir</li><li>Şirketi olduğundan farklı göstermeye çalışmaz</li><li>“Culture fit” gibi subjektif kavramları mümkün olduğunca objektif hale getirir</li><li>AI ve ATS sonuçlarını sorgular</li></ul><p>Ve en önemlisi: <strong>Adayı yalnızca bir CV olarak görmez.</strong></p><h3>Aday da şirketi mülakat eder</h3><p>Belki de işe alım dünyasının kabul etmek istemediği gerçeklerden biri budur: Mülakat tek taraflı değildir.</p><p>Şirket “Neden seni işe almalıyız?” diye sorar. Adayın da “Neden ben sizi seçmeliyim?” diye sormaya hakkı vardır.</p><p>Çünkü aday da değerlendirir: Yöneticim nasıl biri? Bu şirkette kariyer yapabilir miyim? İnsanlara nasıl davranılıyor? Söylenenlerle yapılanlar aynı mı? Şirket çalışanına gerçekten değer veriyor mu?</p><p>Ve bazen aday mülakatın sonunda şu kararı verir: <strong>“Burada çalışmak istemiyorum.”</strong><br>Bu başarısızlık değildir. Bu da sürecin doğal bir sonucudur.</p><h3>Sonuç: Sorun HR değil, çifte standart</h3><p>İyi HR profesyonelleri var. Gerçekten uzman kariyer danışmanları ve insanların hayatına dokunan recruiter’lar var. Eleştirinin hedefi bütün bir meslek grubu olmamalı.</p><p>Asıl sorun:<br>Adaydan beklenen profesyonelliğin şirket tarafından gösterilmemesi.<br>Adaydan beklenen şeffaflığın şirkette bulunmaması.<br>“People First” söyleminin gerçek deneyimle uyuşmaması.<br>Uzmanlık ile kişisel marka arasındaki sınırın kaybolması.<br>Takipçi sayısının uzmanlık göstergesi gibi sunulması.<br>İş arayan insanların çaresizliğinin ticari fırsata dönüştürülmesi.<br>CV, ATS ve LinkedIn gibi araçların bazen gereğinden fazla sihirli çözümler gibi pazarlanması.</p><p>Ve en önemlisi:<br><strong>Adayın sürekli kendini kanıtlamak zorunda olduğu bir sistemde, sistemi yönetenlerin kendilerini neden kanıtlamak zorunda olmadığının sorgulanmaması.</strong></p><p>İşe alım bir güç gösterisi değildir. Bir şirketin adaya lütuf yaptığı bir süreç de değildir. İki tarafın birbirini değerlendirdiği bir süreçtir.</p><p>Şirket adayı seçer. Ama aday da şirketi seçer.</p><p>Bu yüzden belki de işe alım dünyasının artık yalnızca adaylara “Kendinizi neden seçmemiz gerektiğini anlatın” demeyi bırakıp kendisine de şu soruyu sormasının zamanı gelmiştir:</p><p><strong>“Peki biz neden seçilmeye değer bir şirketiz?”</strong></p><p>Çünkü gerçek employer branding LinkedIn’de yazılanlarla değil, adayın yaşadığı deneyimle ölçülür.<br>Gerçek HR uzmanlığı takipçi sayısıyla değil, sonuçlarla ölçülür.<br>Gerçek kariyer danışmanlığı umut satmakla değil, somut değer yaratmakla ölçülür.<br>Ve gerçek profesyonellik, yalnızca karşı taraftan beklenen bir davranış değil, <strong>her iki tarafın da göstermesi gereken bir sorumluluktur.</strong></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3a1239e6bb09" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Ncat in Embedded DevOps: A Practical First-Response Tool]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/ncat-in-embedded-devops-a-practical-first-response-tool-f817d91db33d?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f817d91db33d</guid>
            <category><![CDATA[embedded]]></category>
            <category><![CDATA[linux-ncat]]></category>
            <category><![CDATA[ncat]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 06 Aug 2026 10:50:11 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-08-06T10:50:11.184Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>In my current company, I manage the DevOps processes for embedded projects. With the CI/CD pipelines we built on Jenkins, we transfer the builds to the devices, run test automations, send the logs to the related teams via Teams, and also notify the teams after each Jenkins build. In short, I try to make every step coming from the device as automatic and trackable as possible.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*SHpCG2_YnEWOVgUbPhJItQ.png" /></figure><p>At one point in these processes, I needed to send data to the device over the network. Since the device has a UART connection, I looked for a way to create a bridge between the network and UART, and I discovered that Ncat could be useful for this. I did not see Ncat only as a tool for this specific case. I also looked at it as a simple and fast way to do basic network tasks. I tried to explain, based on my own experience, how practical it can be for things like sending messages between two machines, transferring files, testing ports, or creating a temporary tunnel.</p><h3>What is Ncat in short?</h3><p>Ncat is a modern network tool developed by the Nmap project. We can think of it as a more advanced and safer version of the classic Netcat (nc). Ncat is very useful both in embedded systems and in DevOps processes. Because it gives direct access to the network layer, it is ideal for quick diagnosis, testing, and temporary solutions — especially on devices with limited resources and in complex infrastructures.</p><h3>Use in Embedded Systems</h3><p>Embedded devices (IoT, industrial controllers, edge devices, etc.) usually have limited storage and processing power. Thanks to its lightweight design, Ncat is useful in these situations:</p><ul><li>Debug over the network instead of serial port When UART access on the device is difficult, you can open a simple TCP listener with Ncat and get logs or a command line remotely. Example:</li></ul><pre>ncat -l 4444 -e /bin/sh</pre><ul><li>Firmware or log transfer To pull a log file or configuration from the device, or to send a new binary:</li></ul><pre># On the device (receiver)<br>ncat -l 9000 &gt; firmware.bin</pre><pre># On the host machine (sender)<br>ncat device-ip 9000 &lt; firmware.bin</pre><ul><li>Simple health check and port test You can quickly check if a specific port on the device is open or if a service responds.</li><li>Temporary tunnel / relay If the device is behind NAT, you can create a simple reverse tunnel with Ncat to reach it from outside (especially during development).</li></ul><p>Note: SSL support is not always active on embedded systems. If possible, prefer encrypted connections with — ssl, or use it only on secure networks.</p><h3>Use in DevOps and Infrastructure Management</h3><p>For DevOps teams, Ncat is a “quick and dirty” but effective diagnostic tool:</p><ul><li>Service availability test To check if a port is really listening between Kubernetes pods, containers, or remote servers:</li></ul><pre>ncat -vz target-host 8080</pre><ul><li>Temporary proxy or port forwarding When you want to quickly redirect a service to another port or watch the traffic for debugging:</li></ul><pre>ncat -l 8080 --sh-exec &quot;ncat real-service 80&quot;</pre><ul><li>Log and file transfer (in CI/CD pipelines) You can use it as a light alternative to scp/rsync to quickly move build artifacts or logs between two machines.</li><li>Container and network debug It is ideal for testing a pod’s network connection in Docker or Kubernetes, checking DNS resolution, or starting a simple echo server.</li><li>Encrypted reverse shell / debug session For troubleshooting on secure networks:</li></ul><pre>ncat --ssl -l 443 -e /bin/bash</pre><h3>Practical Tips</h3><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/738/0*JjjGamKTQuvSXimN" /></figure><h3>Conclusion</h3><p>Ncat is not designed to be a full monitoring tool or a permanent solution. However, it is a very practical “first response” tool for quick communication with devices during embedded development and for diagnosing network problems in DevOps processes. It shows its value especially in resource-limited environments and in moments when you think “something went wrong, I need to check it right now.”</p><p>Security should always come first. In production environments, use it with encryption ( — ssl) and access control ( — allow) whenever possible.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f817d91db33d" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Linux Kernel new bug]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/linux-kernel-new-bug-a2d3959e0d5c?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/a2d3959e0d5c</guid>
            <category><![CDATA[kernel]]></category>
            <category><![CDATA[ghostlock]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 20 Jul 2026 06:42:14 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-07-20T06:42:14.882Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Kernel developers found a Linux kernel vulnerability that stayed hidden for about <strong>15 years</strong>. The interesting part is that it was discovered by an AI security tool called <strong>VEGA AI</strong>.</p><p>The vulnerability is called <strong>GhostLock (CVE-2026–43499)</strong>. It allows a normal local user to gain <strong>root (administrator)</strong> privileges in a short time.</p><p>GhostLock is caused by an old bug in the Linux kernel’s memory management and synchronization system. If an attacker successfully exploits it, they can get full control of the system, corrupt kernel memory, or make the system unstable.</p><p>Although the vulnerability has a <strong>CVSS score of 7.8</strong>, security researchers say the real risk is higher because it can be combined with another kernel vulnerability. In tests, the attack was completed in about <strong>5 seconds</strong>.</p><p>Many Linux distributions are affected, including <strong>Ubuntu, Red Hat, Debian, Rocky Linux, AlmaLinux, and SUSE</strong>. Ubuntu <strong>18.04 to 26.04 LTS</strong> releases and Red Hat-based systems are receiving security updates.</p><p><strong>CVE:</strong> <a href="https://app.opencve.io/cve/CVE-2026-43499">https://app.opencve.io/cve/CVE-2026-43499</a></p><p>#GhostLock #Linux #CyberSecurity #CVE #OpenSource #AI</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=a2d3959e0d5c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Easy Wi-Fi Toggle Script for Raspberry Pi (Maya W-276 Chipset)]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/easy-wi-fi-toggle-script-for-raspberry-pi-maya-w-276-chipset-ddec8eee26d2?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ddec8eee26d2</guid>
            <category><![CDATA[wifi-toogle]]></category>
            <category><![CDATA[mayaw276]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 09 Jun 2026 08:21:42 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-06-09T08:21:42.343Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>I recently developed a simple but very useful Bash script for Raspberry Pi and wanted to share it with the community.</p><h3>Project: WiFi Toggle Manager</h3><p>This script makes it super easy to <strong>switch between two modes</strong> on a Raspberry Pi with <strong>Maya W-276 chipset</strong>:</p><ul><li><strong>Access Point (Hotspot) Mode</strong> → Turns your Pi into a Wi-Fi hotspot</li><li><strong>Wi-Fi Client Mode</strong> → Connects your Pi to an existing Wi-Fi network</li></ul><h3>Main Features:</h3><ul><li>Automatically starts the hotspot when Ethernet cable is plugged in</li><li>One-command switching between modes</li><li>Proper management of hostapd, dnsmasq, and wpa_supplicant</li><li>Connection testing with ping and logging</li><li>Clean and safe service handling</li></ul><h3>Perfect for:</h3><ul><li>IoT projects</li><li>Portable Raspberry Pi devices</li><li>Embedded systems that need flexible network options</li></ul><h3>How to use:</h3><pre># Start as Hotspot<br>sudo ./wifi_toggle_test.sh ap MyHotspot MyPassword123</pre><pre># Connect to existing Wi-Fi<br>sudo ./wifi_toggle_test.sh wifi MyHomeNetwork MyHomePassword</pre><p>The full script with documentation and installation guide is now available on GitHub under the MIT License.</p><p>Check it out and feel free to try it: <a href="https://github.com/kurtulusoz/wifi-toggle-manager">https://github.com/kurtulusoz/wifi-toggle-manager</a></p><p>Any feedback, suggestions, or contributions are very welcome!</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ddec8eee26d2" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Debian 14 “Forky” is Coming: Reproducible Packages and LoongArch64 Support]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/debian-14-forky-is-coming-reproducible-packages-and-loongarch64-support-531a8737d739?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/531a8737d739</guid>
            <category><![CDATA[debian]]></category>
            <category><![CDATA[debiannextstep]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 12 May 2026 11:58:38 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-12T11:58:38.069Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><strong>Debian 14 “Forky” is Coming: Reproducible Packages and LoongArch64 Support</strong></p><p>Debian’s next major version, <strong>Debian 14 “Forky”</strong>, has reached the middle of its development process. The final release is planned for between June and August 2027.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*UMZsWLazhCqewp3nZnYIhQ.jpeg" /></figure><h3>Reproducible Packages Become Mandatory</h3><p>One of the biggest changes in Debian 14 is the official adoption of <strong>Reproducible Builds</strong>. This means that the same source code, built in the same environment, will always produce exactly the same binary package (bit by bit).</p><p>According to Paul Gevers from the Debian Release Team, from now on, new packages that cannot be reproduced will be blocked in the testing branch. This step greatly improves the security, trustworthiness, and long-term stability of Debian packages. It also helps protect against supply chain attacks and makes archiving easier.</p><h3>LoongArch64 Becomes an Official Architecture</h3><p>Another important new feature is official support for <strong>LoongArch64</strong>. This open-source processor architecture (developed in China) will now join the list of official architectures, alongside amd64, arm64, riscv64, ppc64el, and s390x. This move increases hardware compatibility and opens the door for wider use, especially in certain markets and industries.</p><h3>Long-Awaited Features Coming to APT</h3><p>Users will be very happy with the improvements to the <strong>APT package manager</strong>. Debian 14 will include APT 3.2, which brings useful new features such as:</p><ul><li>Local rollback (undo changes)</li><li>Undo and redo</li><li>Operation history</li></ul><p>These tools will make it much easier to manage and fix problems after installing or updating packages. This brings Debian closer to the level of Red Hat-based distributions in terms of system management.</p><h3>When Will Debian 14 Be Released?</h3><p>There is still no exact release date, but it is expected to arrive in the <strong>summer of 2027</strong>. The system is currently available in the Debian Testing branch for those who want to try it early.</p><p>If you want to test the new features now, you can:</p><ul><li>Upgrade your current Debian system to Testing, or</li><li>Use a distribution based on Debian Testing, such as <strong>SparkyLinux Rolling</strong>.</li></ul><h3>Final Thoughts</h3><p>Debian 14 “Forky” is not just another update — it shows how mature and secure the Debian project has become. With better security, reproducible builds, wider hardware support, and improved package management, it will be a strong choice for both desktop users and servers.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=531a8737d739" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Critical Security Vulnerability in Perl: Predictable Session IDs (CVE-2026–5081)]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/critical-security-vulnerability-in-perl-predictable-session-ids-cve-2026-5081-3d6085ca00f6?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3d6085ca00f6</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 May 2026 07:12:36 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-07T07:12:36.253Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Open source software sometimes has hidden security risks. A new vulnerability called <strong>CVE-2026–5081</strong> is a good example of this problem.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/784/1*bLohxX_VUWVPDfv0j-Hosw.jpeg" /></figure><h3>What is the Vulnerability?</h3><p>The module <strong>Apache::Session::Generate::ModUniqueId</strong> (versions 1.54 to 1.94) has a serious security issue.</p><p>This module creates session IDs for Perl web applications by directly using the UNIQUE_ID value from Apache’s mod_unique_id module.</p><p>The problem is that this ID is made from predictable information such as:</p><ul><li>Server IP address</li><li>Process ID</li><li>Time stamp</li><li>Counter value</li></ul><p>There is no encryption or strong randomization. Because of this, attackers can guess valid session IDs by observing a few examples.</p><h3>Risk Level</h3><ul><li><strong>CVSS Score</strong>: 9.1 (Critical)</li><li><strong>Impact</strong>: Session Hijacking</li></ul><p>Attackers can take over user sessions. This may allow them to access accounts, steal data, or perform unauthorized actions.</p><h3>Who is Affected?</h3><ul><li>Web applications built with Perl and Apache</li><li>Systems using Apache::Session with the ModUniqueId generator</li><li>Old or unmaintained projects</li></ul><h3>What Should You Do?</h3><ol><li>Stop using Apache::Session::Generate::ModUniqueId immediately.</li><li>Switch to the recommended module: Apache::Session::Generate::Random.</li><li>If possible, use modern frameworks with built-in secure session management.</li><li>Always use strong random sources like Crypt::URandom for session IDs.</li></ol><p><strong>Reference:</strong><br><a href="https://www.tenable.com/cve/CVE-2026-5081">Tenable — CVE-2026–5081</a></p><p>This vulnerability shows why predictable values are dangerous in security. If you have any Perl-based applications, check them as soon as possible.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3d6085ca00f6" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Kritik Güvenlik Açığı: Perl’de Oturum ID’leri Tahmin Edilebilir Hale Geldi (CVE-2026–5081)]]></title>
            <link>https://kurtulusoz.medium.com/kritik-g%C3%BCvenlik-a%C3%A7%C4%B1%C4%9F%C4%B1-perlde-oturum-id-leri-tahmin-edilebilir-hale-geldi-cve-2026-5081-0e1965f26f18?source=rss-c730a0964b67------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/0e1965f26f18</guid>
            <category><![CDATA[perl]]></category>
            <category><![CDATA[apache]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Kurtuluş ÖZ]]></dc:creator>
            <pubDate>Thu, 07 May 2026 07:07:19 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2026-05-07T07:09:57.510Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Açık kaynak dünyasında bazen en masum görünen modüller bile ciddi güvenlik riskleri taşıyabiliyor. Dün yayınlanan <strong>CVE-2026–5081</strong>, tam da bu duruma klasik bir örnek oldu.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/784/1*bLohxX_VUWVPDfv0j-Hosw.jpeg" /></figure><h3>Nedir Bu Açık?</h3><p><strong>Apache::Session::Generate::ModUniqueId</strong> modülünün <strong>1.54 ile 1.94</strong> arasındaki sürümlerinde ciddi bir güvenlik sorunu tespit edildi.</p><p>Bu modül, Perl tabanlı web uygulamalarında oturum (session) ID’si üretmek için Apache’nin ünlü mod_unique_id modülünden gelen UNIQUE_ID değişkenini <strong>direkt olarak</strong> kullanıyor.</p><p>Sorun şu: UNIQUE_ID şu bileşenlerden oluşuyor:</p><ul><li>Sunucu IPv4 adresi</li><li>Process ID (PID)</li><li>Epoch time (zaman damgası)</li><li>16-bit counter</li><li>Thread index</li></ul><p><strong>Hiçbir karıştırma (obfuscation) veya kriptografik rastgelelik uygulanmıyor.</strong></p><p>Bu bilgiler büyük oranda tahmin edilebilir veya başka yöntemlerle elde edilebiliyor (örneğin HTTP Date header’ından zaman bilgisi sızıyor). Sonuç olarak saldırganlar, mevcut oturum ID’lerini inceleyerek <strong>yeni oturum ID’lerini kolayca tahmin edebiliyor</strong>.</p><h3>Risk Seviyesi</h3><ul><li><strong>CVSS v3 Skoru</strong>: <strong>9.1 (Critical)</strong></li><li><strong>Etki</strong>: Session Hijacking (Oturum Ele Geçirme)</li><li>Saldırgan, yetkili kullanıcıların oturumlarını ele geçirerek hesap devralma, veri sızıntısı ve yetkisiz işlemler gerçekleştirebiliyor.</li></ul><h3>Kimler Etkileniyor?</h3><ul><li>Perl + Apache kullanan web uygulamaları</li><li>Özellikle Apache::Session kütüphanesini Generate::ModUniqueId ile kullanan sistemler</li><li>Eski veya uzun süredir güncellenmemiş projeler</li></ul><h3>Ne Yapmalısınız?</h3><ol><li><strong>Hemen</strong> Apache::Session::Generate::ModUniqueId kullanımını kaldırın.</li><li>Bunun yerine <strong>önerilen modül</strong>: Apache::Session::Generate::Random kullanın.</li><li>Mümkünse modern framework’lerin (Catalyst, Dancer, Mojolicious vb.) kendi güvenli session yönetim mekanizmalarını tercih edin.</li><li>Uygulamanızda Crypt::URandom, Data::Entropy gibi güçlü rastgelelik kaynakları kullanın.</li></ol><p><strong>Referanslar:</strong></p><ul><li><a href="https://www.tenable.com/cve/CVE-2026-5081">Tenable — CVE-2026–5081</a></li><li><a href="https://metacpan.org/pod/Apache::Session::Generate::Random">Apache::Session::Generate::Random</a></li><li>OSS-Security Mailing List duyurusu</li></ul><p><strong>Sonuç:</strong><br>Güvenlikte “predictable” (tahmin edilebilir) her şey tehlikelidir. Bu CVE, eski alışkanlıkların ve “çalışıyor işte” mantığının ne kadar riskli olabileceğini bir kez daha hatırlatıyor.</p><p>Eğer Perl tabanlı bir projeniz varsa, bu modülü kullanan uygulamalarınızı <strong>bugün</strong> kontrol etmenizi şiddetle tavsiye ederim.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=0e1965f26f18" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>