<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Luuk Verhagen on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Luuk Verhagen on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@luukverhagen?source=rss-2ecee872817b------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*cMYc9-B-rAJSEktl-m0Qwg.jpeg</url>
            <title>Stories by Luuk Verhagen on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@luukverhagen?source=rss-2ecee872817b------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 03:26:25 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@luukverhagen/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[3e advent: Welzalig is hij die het licht heeft gegrepen en schijnt in de duisternis]]></title>
            <link>https://luukverhagen.medium.com/3e-advent-welzalig-is-hij-die-het-licht-heeft-gegrepen-en-schijnt-in-de-duisternis-3834d4caf2e4?source=rss-2ecee872817b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/3834d4caf2e4</guid>
            <category><![CDATA[overdenkingen]]></category>
            <category><![CDATA[christelijk]]></category>
            <category><![CDATA[bijbel]]></category>
            <category><![CDATA[advent]]></category>
            <category><![CDATA[licht]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Luuk Verhagen]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 15 Dec 2025 19:12:01 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-15T19:12:01.086Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Context: deze overdenking is geschreven voor de weekbrief van de Christelijke StudentenVereniging Ichthus Breda.</em></p><p>Twee weken geleden heb ik mijn zonden bekend dat ik al een tijdje naar kerstmuziek luister. Gelukkig is sinterklaas ondertussen geweest, dus kan ik nu legaal en met een gerust hart luisteren. Maar dat ik al vroeg naar kerstmuziek luister is misschien niet de enige zonde, want waar ik het hele jaar door naar oorlogs-, actie- en detectivefilms en series kijk, kijk ik in de maand december (vaak samen met moeders) naar die zoetsappige kerstfilms. Bij deze films weet je vanaf minuut één al hoe het gaat eindigen en spat het klassieke Amerikaanse kerstgevoel elke minuut in de film van het scherm. Nadat je zo film hebt gekeken is je vertrouwen in de mensheid weer even hersteld en besluit je om je morgenvroeg gelijk aan te melden als vrijwilliger bij het Leger des Heils of bij de voedselbank.</p><p>Wat is de reden dat we toch o zo graag naar deze kerstfilms kijken? Is het misschien zo dat deze films precies het gene vertellen of belichamen wat we in het echt leven missen: het hebben van een goede afloop en een moment van hoop en licht in de duisternis die de echte wereld zo is. En dat gevoel is niet gek, want het is ook zo. Deze wereld is gevuld met duisternis en is aan de duisternis en zinloosheid onderworpen. <em>“Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft.”</em> (Romeinen 8:20). We leven in een wereld vol van kwaad, dood, moord, roddelen, ruzie, oorlog, etc. Als we om ons heen kijken is het duister en zien we niet anders dan duister. Gezamenlijk zuchten en kreuken we onder de zware last van deze duisternis.</p><p>Maar daar te midden van al deze duisternis en te midden van dit kwaad, lezen we wat Jesaja (9:1) profeteert: <em>“Het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien. Zij die wonen in het land van de schaduw van de dood, over hen zal een licht schijnen.”</em> Daar te midden van alle duisternis profeteert Jesaja van een Licht en van een Hoop! En dan een paar honderd jaar later gebeurt er wat Jesaja heeft voorspelt: <em>“[4] In het Woord was het leven en het leven was het licht van de mensen. [5] En het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het leven niet begrepen.”</em> Daar te midden van de duisternis wordt het Licht van de wereld geboren!</p><p>Als ik had gewild, had ik de overdenking hier kunnen eindigen, maar ga ik nog even verder. Want ik wil nog even verder gaan waar we vorige week geëindigd zijn. In mijn vorige overdenking eindigde ik met de conclusie en de oproep dat we kunnen ‘verwachten’ door in Hem te blijven en door in Zijn liefde te blijven, iedere dag weer opnieuw.</p><p>Maar we hebben net de conclusie getrokken dat Jezus het Licht in de wereld is. In 1 Johannes kunnen we ook lezen dat God licht is en dat er in hem geen duisternis te vinden is. En daar ligt ook de volgende stap in het ‘verwachten’. Als we in Hem zijn en Hij in ons, dan mogen we ons niet alleen gevuld zien met Zijn liefde, maar ook met Zijn licht. En dat is hard nodig, want in het vers voor Romeinen 8:20 (vers 19 dus) staat er: <em>“Met reikhalzend verlangen immers verwacht de Schepping het openbaar worden van de kinderen van God.”</em> Het is namelijk niet alleen wij persoonlijk die Jezus Christus verwachten, maar het is de gehele schepping die in verlangen is naar de komst van het Licht. Het is heel gemakkelijk om het verwachten en de advents periode te beperken tot alleen onszelf, maar we mogen Christus ook verwachten in de context van de gehele schepping en gezamenlijk met alle naties en volkeren.</p><p>Maar tot het zover is dat de gehele schepping bevrijd zal worden van de slavernij van het verderf, is het een oproep tot alle christenen (mijzelf net zo hard) om het verwachten in de praktijk in te vullen, niet alleen door het evangelie te delen, maar juist ook door handen en voeten te geven aan Gods Licht en Zijn Licht fel te schijnen. We mogen acteur zijn in de beste Kerstfilm ooit!</p><p><em>“35 Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven; Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald.</em></p><p><em>36 Ik was naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen.</em></p><p><em>37 Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: Heere, wanneer hebben wij U hongerig gezien en te eten gegeven? Of dorstig en te drinken gegeven?</em></p><p><em>38 Wanneer hebben wij U als een vreemdeling gezien en gastvrij onthaald, of naakt en hebben U gekleed?</em></p><p><em>39 Wanneer hebben wij U ziek gezien of in de gevangenis en zijn bij U gekomen?</em></p><p><em>40 En de Koning zal hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u: voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.” </em>— Mattheus 25:35–40</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=3834d4caf2e4" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[2e advent: Welzalig is hij die in Mijn liefde blijft]]></title>
            <link>https://luukverhagen.medium.com/2e-advent-welzalig-is-hij-die-in-mijn-liefde-blijft-8dcea61ec6c3?source=rss-2ecee872817b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8dcea61ec6c3</guid>
            <category><![CDATA[overdenkingen]]></category>
            <category><![CDATA[advent]]></category>
            <category><![CDATA[christelijk]]></category>
            <category><![CDATA[liefde]]></category>
            <category><![CDATA[bijbel]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Luuk Verhagen]]></dc:creator>
            <pubDate>Sat, 13 Dec 2025 17:07:39 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-13T17:07:39.514Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Context: deze overdenking is geschreven voor de weekbrief van de Christelijke StudentenVereniging Ichthus Breda.</em></p><p><em>De Bijbeltekst kun je onderaan vinden.</em></p><p>De 2e kaars is aangestoken. De 2e adventszondag is geweest. Zoals u vorige week in mijn overdenking heeft kunnen lezen, zitten we midden in een periode van verwachten. De verwachting dat Jezus komt. We herdenken in deze periode niet alleen de komst van Christus als mens, maar ook de komst van Christus in ons hart en de komst van Christus aan het einde der tijden. Vorige week heb ik daarnaast ook betoogt dat advent eigenlijk niet alleen iets is voor de vier (en een half) weken voorafgaand aan kerst, het mag een houding zijn die we het hele jaar door hebben.</p><p>Maar ondanks dat het woord ‘wachten’ in het woord ‘verwachten’ zit, is verwachten geen passieve activiteit. Het is niet zo dat nu we eenmaal Jezus hebben aangenomen, we een biertje (of met kerst glühwein) erbij kunnen pakken, op een stoel kunnen gaan zitten en kunnen gaan wachten totdat Jezus terugkomt. Nee, dat is niet wat van ons gevraagd wordt. ‘Verwachten’ is en blijft een werkwoord.</p><p>Maar voordat u aan de slag gaat, hoe graag onze calvinistische opvoeding dat graag wilt, vraag ik u toch nog wel even om op uw stoel te blijven zitten. Want voordat u gaat werken en voordat u van alles gaat doen, is het goed om bij het begin te beginnen, te beginnen bij de Alfa en Omega zelf, te beginnen bij Jezus zelf.</p><p>In het Johannes evangelie kunnen we het Hogepriesterlijke gebed vinden. Dit is het gebed wat Jezus bidt vlak voordat hij gearresteerd wordt. In de hoofdstukken hiervoor heeft Jezus aan de discipelen uitgelegd wat er komen gaat. Hij legt aan de discipelen uit dat Hij terug naar de Vader zal gaan en dat Hij een Trooster, de Heilige Geest, zal sturen, zodat wij niet als wezen achterblijven. Tevens vind je in deze hoofdstukken ook de vergelijking van de Ware Wijnstok. En het is aan het einde van dit gesprek dat de discipelen belijden en erkennen dat Hij de Messias is. En het is met deze woorden dat Jezus Zijn ogen opslaat naar de Hemel en begint met bidden: “Vader, het uur is gekomen, verheerlijk Uw Zoon, opdat ook Uw Zoon U verheerlijkt, …” (Joh 17:1b).</p><p>In deze overdenking wil ik eigenlijk focussen op de laatste zin uit het gebed: “<em>En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal die bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad, in hen is, en Ik in hen.” </em>(Joh 17:26) In onze tijd van verwachten is dat het gene waar we mee mogen beginnen: in Hem zijn. Zoals Jezus in de Vader was, mogen wij ook in Hem zijn. Voordat we ook maar iets gaan doen, mogen we ons laten vullen met Zijn liefde, met eenzelfde liefde waar God de Vader Jezus de Zoon mee lief heeft gehad. Een soortgelijk vers welke ik in eerdere overdenking heb aangehaald is Johannes 15:9: “Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; blijf in Mijn liefde.”</p><p>Maar waarom? Waarom in Zijn liefde blijven? Ten eerste is het een opdracht die Jezus onszelf geeft, dat zou al reden genoeg zijn. Maar bovenal zoals vers 21b zegt: “opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt.” In onze tijd hier op aarde, terwijl wij Zijn wederkomst verwachten, mogen wij als bezigheid hebben om in Zijn liefde te blijven, niet alleen voor onszelf (ook), maar vooral opdat de Vader en de Zoon verheerlijkt mogen worden en de wereld mag erkennen dat Jezus ook voor hen gezonden is. Eigenlijk best wel een verantwoordelijke taak zo dus tijdens het wachten.</p><p>In Openbaring 2 lezen we hoe Jezus (o.a.) de gemeente van Efeze toespreekt. Eerst complimenteert Hij ze met hun inspanningen en volharding. Ze hebben slechte mensen niet verdragen en valse apostelen ontmaskert. Maar ondanks dit alles zegt Jezus toch tegen hen: “<em>Maar ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten. Bedenk dan van welke hoogte u bent gevallen en bekeer u en doe de eerste werken.</em>” Het maakt dus niet uit hoe goed je werken zijn en hoe goed je theologie is, het is de liefde die het belangrijkst is dus.</p><p>En vandaag mag ook voor jou de opdracht klinken: Blijf in Zijn liefde, opdat de Vader en Zoon verheerlijkt mogen worden. Gloria in excelsis Deo.</p><h3><strong>Bijbeltekst: Johannes 17:20–26</strong></h3><p>20 En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven,</p><p>21 opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt.</p><p>22 En Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn, zoals Wij Eén zijn;</p><p>23 Ik in hen, en U in Mij, opdat zij volmaakt één zijn en opdat de wereld erkent dat U Mij gezonden hebt en hen liefgehad hebt, zoals U Mij hebt liefgehad.</p><p>24 Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.</p><p>25 Rechtvaardige Vader, de wereld heeft U niet gekend, maar Ik heb U gekend, en dezen hebben erkend dat U Mij gezonden hebt.</p><p>26 En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal <em>die</em> bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad, in hen is, en Ik in hen.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8dcea61ec6c3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[1e advent: Welzalig is hij die blijft verwachten]]></title>
            <link>https://luukverhagen.medium.com/1e-advent-welzalig-is-hij-die-blijft-verwachten-e5cc6ace6ea8?source=rss-2ecee872817b------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/e5cc6ace6ea8</guid>
            <category><![CDATA[bijbel]]></category>
            <category><![CDATA[verwachten]]></category>
            <category><![CDATA[advent]]></category>
            <category><![CDATA[christelijk]]></category>
            <category><![CDATA[overdenkingen]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Luuk Verhagen]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 02 Dec 2025 12:13:00 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2025-12-02T12:13:00.338Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p><em>Context: deze overdenking is geschreven voor de weekbrief van de Christelijke StudentenVereniging Ichthus Breda</em></p><p>Het is bijna weer zover, kerst komt eraan! Voor degene die het niet weten, ik zelf houd erg van kerst en geniet dan ook altijd erg van deze tijd. Ik luister stiekem ook al een geruime tijd kerstmuziek; ik hoop dat jullie mij dat kunnen vergeven. Kerst is een tijd van gezelligheid (waar ik alleen al van kan genieten), maar ook een tijd van hoop. Het is een tijd waarin de wereld spontaan weer even lijkt te beseffen (al is het maar kortstondig) waar het allemaal om draait, God en uw naasten liefhebben.</p><p>De periode van kerst begint wordt jaarlijks ingeluid door 1e adventszondag, wat afgelopen zondag het geval was. Advent is de periode van de vier zondagen voorafgaand aan 1e kerstdag. Het woord advent is afkomstig van het Latijnse woord <em>adventus</em>, wat komst of aankomst betekent. Advent is een periode van verwachten, een periode waarin we uitkijken naar de komst van Jezus Christus. Al sinds een lange tijd spreken christenen over drie komsten van Christus; de komst van Christus als mens op deze aarde, de dagelijkste komst van Christus in onze harten en de definitieve wederkomst van Christus aan het einde der tijden.</p><p>Over het einde der tijden wordt gesproken in het Bijbelboek Daniël. Voor de kleine recap, Daniël was een Jood die in balling genomen was door de Babyloniërs en gedwongen voor het Babylonische hof werkte. Als Daniël na drie volle weken gevast te hebben aan de rivier de Tigris zit, krijgt hij een groot visioen. De bijbeluitleggers zijn het er niet helemaal over eens, maar het lijkt erop dat het Jezus zelf is die hier aan Daniël verschijnt.</p><p>Eerst lezen we over koninkrijken en koningen die tegen elkaar ten strijde zullen trekken. Dit gaat zo twee hoofdstukken door totdat we in hoofdstuk twaalf aankomen. De eerste drie verzen van het hoofdstuk luiden als volgt:</p><blockquote><em>[1] In die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst, hij die uw volksgenoten bijstaat. Het zal een benauwde tijd zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk is geweest tot op die tijd. In die tijd zal uw volk ontkomen: ieder die gevonden wordt, opgeschreven in het boek.</em></blockquote><blockquote><em>[2] En velen van hen die slapen in het stof van de aarde, zullen ontwaken, sommigen tot eeuwig leven, anderen tot smaad, tot eeuwig afgrijzen.</em></blockquote><blockquote><em>[3] De verstandigen zullen blinken als de glans van het [hemel]gewelf, en zij die er velen rechtvaardigen, als de sterren, voor eeuwig en altijd.<br></em>~ Daniël 12:1–3 (HSV)</blockquote><p>Door de eeuwen heen zullen koningen en heersers tegen elkaar ten strijde trekken. Koninkrijken zullen opkomen en koninkrijken zullen weer verdwijnen. Het bloed van onschuldige soldaten zal vloeien voor heersers die naar nog meer land, nog meer rijkdom en nog meer macht verlangen.</p><p>Maar er zal en dag komen dat Michaël, in Daniël 10:21 ook wel de vorst van de Israëlieten genoemd, zal opstaan en hen zal bijstaan in de grote strijd. Het zal een strijd zijn zoals nooit eerder gezien is. Een strijd die gepaard zal gaan met een verdrukking zoals nooit tevoren.</p><p>En het is in die tijd dat er zal gebeuren wat wij met advent en kerst verwachten. Zij die slapen in het stof van de aarde, iedereen die voor die tijd overleden is; zij zullen ontwaken en zullen weer tot leven komen. En zij die opgeschreven staan in Het Boek zullen tot het eeuwige leven ontwaken. Vers drie omschrijft dit heel mooi: de verstandigen zullen blinken als de glans van het hemelgewelf en blinken als de sterren voor eeuwig en altijd. Dit is de belofte die we mogen verwachten en de belofte waar we aan mogen vasthouden in tijden van verdrukking.</p><p>Één van de (vele) dingen die mij afgelopen retraite (retraite van Ichthus Landelijk 28–30 november 2025) is bijgebleven, is hoe we onze focus mogen verleggen van ons leven hier op aarde, naar ons leven met God in de eeuwigheid. Onze tijd hier is eigenlijk maar relatief kort, veel korter dan we ons beseffen. Mijn brein en waarschijnlijk de uwe net zo goed, heeft zo erg de neiging om zich alleen bezig te houden en te focussen op alles wat hier en in het nu gebeurt, terwijl het meeste in het licht van de eeuwigheid helemaal niet relevant is.</p><p>Laten we daarom ons niet alleen deze vier weken beperken tot advent. Ons gehele leven mag één grote adventsperiode zijn. Ons hele leven mag in het teken staan van de verwachting van de wederkomst van Hem die een einde zal maken aan alle oorlogen en als Koning der Koning tot in de eeuwigheid zal heersen! Wees alstublieft één van de verstandigen.</p><blockquote>“Welzalig is hij die blijft verwachten” — Daniël 12:12a</blockquote><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=e5cc6ace6ea8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>