<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Maria Chromatidou on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Maria Chromatidou on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@mariachromatidou?source=rss-afafc5076790------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/0*SPRhp6-FTlDMMTyO.</url>
            <title>Stories by Maria Chromatidou on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou?source=rss-afafc5076790------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 16:35:43 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@mariachromatidou/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com/" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Πώς Είναι να Βλέπεις τον Παρθενώνα για Πρώτη Φορά στα 80 σου Χρόνια]]></title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CF%8E%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%B1-80-%CF%83%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-54a9a03dfab3?source=rss-afafc5076790------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/54a9a03dfab3</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Maria Chromatidou]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 May 2017 12:57:26 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-26T12:57:26.560Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Mία ηλικιωμένη πρόσφυγας από το Αφγανιστάν ήταν από τις πρώτες που δήλωσαν συμμετοχή στην εκδρομή που οργάνωσε το Ίδρυμα Λαμπράκη.</blockquote><p>H ροζ μαντήλα, την προστάτευε από τον ήλιο που έκαιγε το Σάββατο το μεσημέρι πάνω στον λόφο της Ακρόπολης. Από μέσα, το ταλαιπωρημένο της πρόσωπο μαρτυρούσε τον πόνο του ξεριζωμού που βίωσε φεύγοντας από το Αφγανιστάν και το ριψοκίνδυνο ταξίδι της με μία «βάρκα του θανάτου» από τα παράλια της Τουρκίας στη Λέσβο. Κοντά της βρίσκονται και αρκετές πρόσφυγες από τη Συρία, περπατούν ανάμεσα στα μνημεία ιδιαίτερα συγκινημένες που βλέπουν τον Παρθενώνα, κουβαλώντας τη μνήμη του ναού της Παλμύρας στη χώρα τους που καταστράφηκε από τον ΙSIS.</p><p><strong><em>Η Φ., από τότε που είναι εγκλωβισμένη στην Ελλάδα μετά το σφράγισμα των συνόρων, ζει μαζί με το εγγόνι της στο camp της Ραφήνας, ένα camp που στεγάζει μονογονεϊκές οικογένειες, γυναίκες με τα παιδιά τους. Στα 80 της χρόνια έχει ακόμη δίψα για ζωή. Μέσα στο camp μαθαίνει αγγλικά και ελληνικά παρά το γεγονός ότι στην πρώτη της γλώσσα είναι αναλφάβητη.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*5N2g7E22QIL-YeOo.jpeg" /></figure><blockquote>Πρόγραμμα Hope</blockquote><p>Όταν έμαθε για την επίσκεψη στην Ακρόπολη, ήταν από τις πρώτες που δήλωσαν συμμετοχή στην πρωτοβουλία του Ιδρύματος Λαμπράκη. Η επίσκεψη ουσιαστικά έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος HopE ΑcceleRaTor (HEART) που απευθύνεται σε πρόσφυγες και στοχεύει στην ομαλή τους ένταξη στις ευρωπαϊκές κοινωνίες που τους υποδέχονται, μέσω της εκπαίδευσης και ενδυνάμωσής τους.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*2YJU6J22rpz1z8VB.jpeg" /></figure><p><a href="https://www.vice.com/gr/article/pws-einai-na-blepeis-ton-par8enwna-gia-prwth-fora-sta-80-soy-xronia">Πώς Είναι να Βλέπεις τον Παρθενώνα για Πρώτη Φορά στα 80 σου Χρόνια</a></p><p>Για παραπάνω πληροφορίες πατήστε<a href="http://www.solidaritynow.org/home-for-hope/"> εδώ</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=54a9a03dfab3" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Φωτογραφίες Μιας Άλλης Ζωής]]></title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82-dead651d87d9?source=rss-afafc5076790------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/dead651d87d9</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Maria Chromatidou]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 26 May 2017 12:46:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-05-26T12:46:24.556Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<blockquote>Μια έκθεση στο Φεστιβάλ Αθηνών περιγράφει την ανθρώπινη περιπέτεια της προσφυγιάς.</blockquote><p>Η σύγχρονη Οδύσσεια της προσφυγικής κρίσης, οι συνέπειες του πολέμου, η προσφυγιά, ο ξεριζωμός, το ταξίδι προς το άγνωστο και η αναζήτηση της καινούριας ζωής σε ένα ασφαλές έδαφος, περιγράφονται στις εικόνες των 26 φωτογράφων, σε περισσότερα από 160 έργα. Μετά από δέκα μήνες επιτυχούς πορείας, η έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης «Μια άλλη ζωή: Ανθρώπινες ροές / Άγνωστες Οδύσσειες» μεταφέρεται στο Φεστιβάλ Αθηνών από τις 27 Μαΐου μέχρι τις 19 Ιουλίου στον Χώρο Α, Πειραιώς 260.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*tQ5LBQo_DbiQwt-v.jpeg" /></figure><blockquote>Έκθεση</blockquote><p>Η έκθεση επιχειρεί να αφηγηθεί με το δικό της μοναδικό τρόπο, μέσα από το ιδιαίτερο βλέμμα των φωτογράφων, τη δραματική ανθρώπινη περιπέτεια που ξεκίνησε από την ταραγμένη γη άλλων χωρών και μεταφέρθηκε στην ελληνική επικράτεια. Ένα από τα μεγαλύτερα τραύματα της σύγχρονης ιστορίας ξεδιπλώνεται, με τους δημιουργούς να αναμοχλεύουν και να αποτυπώνουν τη δίνη των γεγονότων, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους σε ανθρωποκεντρικές εικόνες.</p><p><strong><em>Η αγωνία, η απώλεια, η απόγνωση και τα αδιέξοδα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι χιλιάδες πρόσφυγες καθημερινά. Η επαγγελματική φωτοδημοσιογραφία οικοδομεί τον κύριο κορμό της έκθεσης και πλαισιώνεται από τη «δημοσιογραφία των πολιτών», που καταγράφει τις αλληλέγγυες δράσεις, αλλά και την πολυσυζητημένη αυτοαναπαράσταση των ίδιων των προσφύγων.</em></strong></p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/0*u4NIxofJJpSSotGW.jpeg" /></figure><p><a href="https://www.vice.com/gr/article/fwtografies-mias-allhs-zwhs">Φωτογραφίες Μιας Άλλης Ζωής</a></p><p>Για παραπάνω πληροφορίες για το φεστιβάλ πατήστε <a href="http://greekfestival.gr/gr/home">εδώ.</a></p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=dead651d87d9" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ]]></title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou/%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CF%89%CE%BD-f89392922d50?source=rss-afafc5076790------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/f89392922d50</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Maria Chromatidou]]></dc:creator>
            <pubDate>Tue, 31 Jan 2017 20:08:24 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-31T20:08:24.383Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/600/1*PyqTL26GPIbPZwED0cN9QA.png" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=f89392922d50" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Γιατί αποφάσισα να κλείσω το λογαριασμό μου στο Instagram το 2017]]></title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%AC%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%83%CF%89-%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF-instagram-%CF%84%CE%BF-2017-4c74bf6cf71c?source=rss-afafc5076790------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/4c74bf6cf71c</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Maria Chromatidou]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 07:26:35 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-09T07:26:35.169Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/570/0*qsIw473AROUFCPjq.jpg" /></figure><p>Όχι να το κόψω εντελώς (δεν έχω ακόμα τόσο δυνατή θέληση για να διαγράψω το λογαριασμό μου) αλλά να διαγράψω την εφαρμογή για τον Ιανουάριο. Έρευνες δείχνουν ότι δεν είμαι μόνη στην ψηφιακή μου «αποτοξίνωση». <strong>Σύμφωνα με έρευνα σε δείγμα 1500 ανθρώπων για τις αποφάσεις της νέας χρονιάς, περισσότεροι άνθρωποι είπαν ότι προτιμούν να κόψουν τα social media φέτος παρά το κάπνισμα</strong>.</p><p>Η δική μου απόφαση ξεκίνησε με αφορμή μια συζήτηση που έκανα με τη φίλη μου τη Σάρα για το ότι προσπαθώ να μην ξοδεύω τόσο χρόνο στην εφαρμογή. Πέρασαν λίγες μέρες και δεν έκανα τίποτα. Χθες όμως, καθώς περίμενα εναγωνίως να συνδεθώ με το wifi στο μετρό για να δω τις πρόσφατες αναρτήσεις που είχα χάσει, συνειδητοποίησα κάτι. <strong>Τι ακριβώς περίμενα να προλάβω;</strong> Και η επόμενη «δόση» μου θα με έκανε να νιώθω καλύτερα ή χειρότερα; Και αν η απάντηση δεν είναι «καλύτερα», γιατί να μη διαγράψω την εφαρμογή;</p><p><strong>Κι έτσι έκανα, διέγραψα την εφαρμογή και έπιασα το βιβλίο μου</strong>.</p><p>Τι με οδήγησε λοιπόν σε αυτή τη σπουδαία πραγματοποίηση; Η απάντηση είναι στο πρώτο συνθετικό της λέξης: <strong>ΠΡΑΓΜΑτοποίηση</strong>. Τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικό.</p><blockquote><strong><em>Είχα γίνει ένας από αυτούς τους ανθρώπους που τσεκάρουν το Instagram μόλις ξυπνήσουν και λίγο πριν κοιμηθούν</em></strong><em>. Έπρεπε να είμαι </em><strong><em>απολύτως</em></strong><em> ενήμερη με ό,τι συμβαίνει εκεί. Αυτό σημαίνει πως αν είμαι πολυάσχολη για μια μέρα — ή ακόμα χειρότερα, σε διακοπές ή αν λείπω για μερικές μέρες- δε νιώθω πλήρη ικανοποίηση αν δε δω όλες τις αναρτήσεις μέχρι την τελευταία που είχα δει.</em></blockquote><p><strong>Είμαι εθισμένη</strong>. Τόσο που εμποτίστηκε στη μηχανική μου μνήμη. Από τότε που διέγραψα την εφαρμογή, κάθε φορά που ανοίγω το κινητό μου, το δάχτυλό μου αυτομάτως πηγαίνει στο σημείο της οθόνης που βρισκόταν η εφαρμογή.</p><p>Η στιγμή που κατάλαβα ότι είχα ένα πραγματικό εθισμό, ήταν όταν συνειδητοποίησα ότι με έκανε να νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου. Τίποτα δε με έκανε να νιώθω πιο ανεπαρκής από το να κοιτάζω φωτογραφίες και αναρτήσεις με #cleaneating, γυμναστική, ταξίδια και αρραβώνες.</p><p><strong>Οπότε ίσως να σταμάτησα το Instagram για να σταματήσω κι αυτές τις σκέψεις</strong>. Και ήδη συνειδητοποιώ πως στην πραγματικότητα είμαι αρκετά ευχαριστημένη με τη ζωή μου. Έχω μια δουλειά που λατρεύω, πρόσφατα αγόρασα ένα διαμέρισμα με το αγόρι μου κι έχω μερικούς πολύ καλούς φίλους (αυτό για τη Σάρα που σε ένδειξη αλληλεγγύης εγκατέλειψε ταυτόχρονα με μένα το Instagram).</p><p>Αντί να ξοδεύω το χρόνο μου εστιάζοντας σε πράγματα που δεν έχω ή σε πράγματα που θέλω να αλλάξω, <strong>αποφάσισα να εστιάσω στα πράγματα που αγαπώ στη ζωή μου και που θέλω να κάνω περισσότερο</strong>.</p><p>Και τις τελευταίες δύο μέρες κατάλαβα ότι με τα σωστά φίλτρα μια σαλάτα μπορεί να δείχνει υπέροχη στο Instagram. <strong>Αλλά δεν είναι η πραγματικότητα</strong>. Και σίγουρα δεν έχει τόσο τέλεια γεύση, όσο σε κάνουν να πιστεύεις οι άνθρωποι που τις αναρτούν. Ούτε οι φρεσκοψημένες λιχουδιές. Οπότε αφού διέγραψα το Instagram, επέστρεψα σπίτι και έφτιαξα σοκολατένια μπισκότα. Και δεν έβγαλα φωτογραφίες τα μπισκότα, ούτε τους έβαλα φίλτρα μαζί με έξυπνα hashtag, περιμένοντας τα like να έρθουν. <strong>Κάθισα απλώς και τα έφαγα</strong>. Και για να είμαι ειλικρινής, μου «άρεσαν» πάρα πάρα πολύ.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=4c74bf6cf71c" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
        <item>
            <title><![CDATA[Εμπόριο ανθρώπων: Η φρίκη της σύγχρονης δουλείας]]></title>
            <link>https://medium.com/@mariachromatidou/%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CF%89%CE%BD-%CE%B7-%CF%86%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-ec887e366778?source=rss-afafc5076790------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/ec887e366778</guid>
            <dc:creator><![CDATA[Maria Chromatidou]]></dc:creator>
            <pubDate>Mon, 09 Jan 2017 07:24:55 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2017-01-09T07:24:55.019Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Έχοντας την τύχη να είμαστε πολίτες της ενωμένης Ευρώπης, συχνά ξεχνούμε ότι η ανθρώπινη ελευθερία και <strong>ο σεβασμός στα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, δεν αποτελούν αυτονόητα αγαθά για κάθε κάτοικο αυτού του πλανήτη</strong>.</p><p>Όπως πρόσφατα ανακοινώθηκε από την αυστραλιανή οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, <strong>Walk Free Foundation</strong>, σχεδόν 45 εκατομμύρια άνθρωποι, άνδρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά, σε όλο τον κόσμο, ζουν σήμερα σε κατάσταση δουλείας.</p><p>Μιας σύγχρονης δουλείας με πολλά πρόσωπα, που εξυπηρετεί απεχθείς σκοπούς. Σεξουαλική εκμετάλλευση, καταναγκαστική εργασία, εξόφληση χρέους, καταναγκαστικοί γάμοι, ακόμη και εμπορία οργάνων. Συχνά τη συναντάμε σε περισσότερες από μία μορφές.</p><blockquote><em>Σύμφωνα, με τον Δείκτη Παγκόσμιας Δουλείας 2016 του Walk Free Foundation σε σύνολο 167 χωρών, στη </em><strong><em>Βόρεια Κορέα</em></strong><em> καταγράφεται το μεγαλύτερο ποσοστό 4,37% του πληθυσμού που ζει σε συνθήκες δουλείας και ακολουθεί το </em><strong><em>Ουζμπεκιστάν</em></strong><em> με ποσοστό 3,97% και η </em><strong><em>Καμπότζη</em></strong><em> με ποσοστό 1,65%. Σε απόλυτους αριθμούς, η </em><strong><em>Ινδία</em></strong><em> έχει τους περισσότερους ανθρώπους σε δουλεία από οποιαδήποτε άλλη χώρα — 18,3 εκατ. — αλλά έχει κάνει σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, σύμφωνα με το Walk Free Foundation.</em></blockquote><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/570/0*Pc7C3Q9_H2lEHat-.jpg" /></figure><p><strong>Η δουλεία είναι μια ακμάζουσα εγκληματική βιομηχανία</strong>. Η καταναγκαστική εργασία παράγει 150 δισ. $ το χρόνο σε παράνομα κέρδη σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO). Αυτό είναι περισσότερο από ότι το ΑΕΠ των περισσότερων αφρικανικών χωρών και τρεις φορές τα έσοδα της Apple.</p><p><strong>Ο ILO εκτιμά ότι υπάρχουν 21 εκατομμύρια θύματα καταναγκαστικής εργασίας σε παγκόσμιο επίπεδο</strong> — 19 εκατομμύρια εκ των οποίων αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης από εγκληματίες που εργάζονται για τον εαυτό τους ή συμμορίες, και πάνω από 2 εκατομμύρια από το κράτος ή ομάδες ανταρτών.</p><p><strong>Σχεδόν το 1/3 των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων είναι παιδιά</strong>, σύμφωνα με μια έκθεση του 2014 του UNODC για την εμπορία ανθρώπων.</p><p>Στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή τα παιδιά αποτελούν την πλειονότητα των θυμάτων. Στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία τα θύματα είναι κυρίως ενήλικες και ειδικά γυναίκες.</p><p>Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, <strong>το 62% των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων προορίζονται για σεξουαλική εκμετάλλευση</strong>. Οι γυναίκες και τα ανήλικα κορίτσια ανέρχονται στο 96% των βεβαιωμένων και εικαζόμενων θυμάτων. Εκτιμάται, ότι μόνο το 1–2% από τα θύματα ίσως κατορθώσει να γλιτώσει.</p><h4>Υπάρχει άραγε συσχετισμός της εμπορίας ανθρώπων με την οικονομική κρίση;</h4><p>Φαίνεται ότι υπάρχει κάποιος συσχετισμός. Η οικονομική και κοινωνική κρίση και η επακόλουθη αύξηση της ανεργίας πλήττουν συνήθως τις πλέον ευάλωτες γυναίκες που κινδυνεύουν με ακραία φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.</p><p>Όμως, παραδόξως, φαίνεται ότι τα θύματα «στρατολογούνται» και από τα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα, που παγιδεύονται στην απάνθρωπη βιομηχανία των σεξουαλικών υπηρεσιών. <strong>Ολοένα και πιο σημαντικός εμφανίζεται ο ρόλος του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ανεύρεση θυμάτων</strong>, κυρίως νεαρών γυναικών ή ακόμη και κοριτσιών, από τα κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων.</p><p>Όμως, στον κύκλο της εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση φαίνεται να επικεντρωνόμαστε κυρίως στη δράση των εγκληματικών κυκλωμάτων που εξασφαλίζουν την «προσφορά» των σεξουαλικών υπηρεσιών που προέρχονται από εμπορία γυναικών και κοριτσιών. <strong>Αφήνουμε πιο πίσω τους «αγοραστές» των υπηρεσιών, που όμως έχουν τεράστια ευθύνη για τη διαιώνιση της μάστιγας αυτής</strong>. Στηρίζοντας τη «ζήτηση», συντηρούν το λόγο ύπαρξης των κυκλωμάτων των προαγωγών, τα οποία βρίσκονται σε στενή διαπλοκή με το οργανωμένο έγκλημα, που εκτείνεται ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο.</p><p><strong>Ποιο είναι λοιπόν το προφίλ του αγοραστή των σεξουαλικών υπηρεσιών που προέρχονται από εμπορία ανθρώπων;</strong> Όπως δείχνουν πρόσφατες έρευνες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πρόκειται για άνδρες με υποτιμητική άποψη για τις γυναίκες, που αγγίζει τα όρια του μισογυνισμού. Η συγκεκριμένη κατηγορία ανδρών, μάλιστα, θεωρείται πιθανότερο να προχωρήσει σε πράξεις σεξουαλικού εξαναγκασμού κατά γυναικών, καθώς και άλλες πράξεις βίας κατά των γυναικών.</p><h4>Ποια είναι η στάση των κοινωνιών μας, γύρω από το θέμα αυτό;</h4><p>Όπως αποτυπώνεται σε Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει μεγάλη απόκλιση στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη-μέλη αντιμετωπίζουν την επί χρήμασι παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών. Σε Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (26–2–2014) αναφέρεται ότι τα κράτη-μέλη θα πρέπει να μειώσουν τη ζήτηση για πορνεία τιμωρώντας τους πελάτες και όχι τα εκδιδόμενα άτομα.</p><p><strong>Έντονο προβληματισμό δημιουργεί η ανοχή που φαίνεται να καλλιεργείται σε κάποιες κοινωνίες γύρω από την ζήτηση των σεξουαλικών υπηρεσιών της εμπορίας ανθρώπων</strong>, η οποία συντηρεί το φαύλο κύκλο. Ένα φαύλο κύκλο που βασίζεται στην παραδοχή ότι <strong>οι γυναίκες και τα κορίτσια μπορεί να αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής</strong>, ότι η γυναίκα αποτελεί «αντικείμενο» ή «εργαλείο» που συνδέεται με την ευχαρίστησή ή την εξυπηρέτηση αναγκών.</p><p>Αυτά δεν είναι άλλωστε τα μηνύματα που συχνά στέλνει η πορνογραφική αισθητική κάποιων προϊόντων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, της διαφήμισης και του διαδικτύου;<strong> Η εμπορευματοποίηση της γυναίκας μέσα από το συμβολικό μας πολιτισμό διαπαιδαγωγεί την επόμενη γενιά ανδρών, που θα αναζητήσουν σεξουαλικές υπηρεσίες επί χρήμασι σε ανήμπορα, ανυπεράσπιστα θύματα εμπορίας</strong>. Χωρίς τύψεις, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς επίγνωση των συνεπειών αυτής της «συναλλαγής».</p><p>Στη χώρα μας σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του καθηγητή του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, <strong>Γρηγόρη Λάζου</strong>, ο αριθμός των εκδιδόμενων γυναικών και ανδρών αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Ο<strong> τζίρος από την πορνεία, από τα τέλη του 2012 έως σήμερα, κινείται στα 600–620 εκατ. Ευρώ</strong>.</p><p>Ο αριθμός των εκπορνευόμενων γυναικών <strong>ανέρχεται περίπου στις 18.500 το 2014</strong>, ενώ ο αριθμός το 2012 ήταν 17000 γυναίκες. <strong>13.000–14.000 αλλοδαπές εκδιδόμενες είναι θύματα εμπορίας</strong>. Οι πελάτες ανέρχονται σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του σε 550.000 στην Αθήνα.</p><p>Θα πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας στο θέμα της εμπορίας ανθρώπων γενικά και ειδικά της πορνείας και να αρχίσει το πολιτικό μας σύστημα να συζητά πέρα από προκαταλήψεις και ταμπού πώς θα αντιμετωπίσει δραστικά αυτό το έγκλημα.</p><p>Η έκρηξη του φαινομένου μετά και τα μεγάλα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. <strong>Μια μικρή βόλτα σε κάποιους δρόμους της Αθήνας πολύ γρήγορα αποδεικνύει τις διαστάσεις του προβλήματος</strong>.</p><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=ec887e366778" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>